problem w pracy

[coffola]

Wiem, był już podobny wątek (jak radzicie sobie w pracy).
Ale...zastanawiam się co zrobić...
Dostaję coraz większych "schiz" w pracy. Stnadardowym moim zachowaniem jest
np nagle wyjście z pokoju (i udanie się do toalety gdzie mogę w miarę
anonimowo sobie poryczeć). Nienawidzę kiedy ktoś widzi że płaczę. Bo się
wstydzę - to po pierwsze, po drugie - bo i tak nikt nigdy nie wierzy że
płaczę bez powodu (a tak faktycznie jest), po trzecie...nijak nie mogę się
wybronić gdyby zapytali czy takie zachowanie może mi się zdarzyć np w trakcie
prezentacji dla klienta...(owszem...może).
Coś kiedyś wspomniałam (kiedy nie ubezpieczyła mnie "grupowo", w ramach
pracy, firma ubezpieczeniowa kiedy przyznałam się w ankiecie jakie leki
biorę) że jestem chora na przewlekłą chorobę; myślę że i tak nikt nie
uwierzył.
W każdym razie - dziś nie udało mi się wybiec przed atakiem płaczu
i..rozryczałam się w biurze. Zamknęłam drzwi od pokoju, szef się
wściekł...pytał o powody, zdenerwował się że zachowuję się jak rozkapryszone
dziecko...Ehh...Bardzo lubię swojego szefa ale...niestety nie jest to
człowiek, który "uznaje" choroby typu psychiczne...

Mam za 2 dni wyjazd na konferencję i perspektywę przebywania 18/24 h z
klientami przez 3 dni...Bardzo się boję...TYm bardziej, że ostatnim razem na
konferencji (i przebywaniu wielu godzin na okragło z klientami) dostałam
swoich schizek...Liczę na to, że zwalą to na "syndrom PMS i inne kobiece
zachowania"..

[com_sui]

Coffola, spróbuję odpowiedzieć trochę obok.

Jestem w stanie zrozumieć zwierzchnika, który chce mieć w zespole pracownicę,
na którą można liczyć, która nie odstawia "histerii" podczas prezentacji.
Niestety, tak to wygląda z zewnątrz.
Dwa. Długofalowo warto pracować w miejscu, które nie będzie chwiało i tak
rozchwianą psychiką (bycie free-lancerem - idealna prawdopodobnie sprawa).
Chyba, że wzmocnisz się na tyle, że dasz sobie radę z obecnymi obowiązkami.
Trzy. Szef. Jeśli "nie rozumie", niech spada. Szukanie przyjaznych miejsc
pracy. Gdzie nie zrobią Ci awantury, gdy się rozsypiesz.
Cztery. Nie przyznawać się do leczenia w Poradni Zdrowia Psychicznego. Never!

Tak w ogóle trzymaj się i mantruj "dam radę"

[ditta12]

Zgadzam się z com_sui "never".Ja kiedyś mając schizy afektywne udawłam że
jestem zdrowa w pracy.udało mi się prawie tyjko jeden kolega się trochę kapnął
pewnie też ma takie schizy

[coffola]

Dzięki za odp. dziewczyny

> Jestem w stanie zrozumieć zwierzchnika, który chce mieć w zespole pracownicę,
> na którą można liczyć, która nie odstawia "histerii" podczas prezentacji.
> Niestety, tak to wygląda z zewnątrz.
Ja również, doskonale to rozumiem. I właśnie dlatego nie robię w pracy tego co
faktycznie sprawiałoby mi największą radość i (być może) pomogłoby mi lepiej
czuć się w chorobie. Nie chcę narażać firmy, szefa, siebie...Zdaję sobie sprawę
z tego, że gdybym nagle dostała "schizki" ani szef ani klient by tego nie
zrozumieli. A więc na codzień siedzę w biurze (nie znoszę...) a z klientami
spotykam się raz na jakiś czas.

Do choroby kiedyś się przyznałam w pracy (nie szefowi, koledze). Kolega
momentalmnie wyłapuje moje schizy i...pomaga jak tylko jest w stanie.

Będę się trzymać (a na pytania w stylu 'Oooo, a dlaczego nie napijezs się z
nami (alkoholu)?" wymyślę jakąś ciekawą odpowiedź