Czy z ChAD można być odpowiedzialnym pracownikiem?

[com_sui]

Moja odpowiedź brzmi:

nie.

[miriam11]

A możesz rozwinąć, dlaczego nie?

[aurelia_aurita]

nawet biorąc leki?
a ja myślę, że osoby z chad - jako osoby b. wrażliwe - potrafią być ogromnie
odpowiedzialne. i potrafią w swoją pracę wkładać duuuużo serca, podczas kiedy
większość ludzi robi wszystko po łebkach.

[lolinka2]

Moja odpowiedź brzmi:

tak

Reszta to kulejąca osobowość, ChAD niewiele ma do rzeczy przy efektach, raczej
jest przeszkadzaczem.

OK, spróbuję uzasadnić.

[com_sui]

..może mieć depresję - będzie miał spowolnione myślenie, inteligencja mu siądzie, być może pójdzie na zwolnienie
..w hipo- będzie rozśmieszał innych pracowników przeszkadzając im w efektywnej pracy dla dobra Firmy i Narodu
..w manii pójdzie na zwolnienie. Może zdefraudować pieniądze firmy.
..najczęściej ma w nosie dress code (proszę, możecie protestować)
..bywa, iż ma w poważaniu dyplomację i poker face, i jest jak dziecko z Andersena wrzeszczace "Król jest nagi!!!", a to cholernie niepożądane. Dla wysoko postawionych w firmie choćby.

Chodzi mi o odpowiedzialność. Najlepsze zdaje się byłyby zawody artystowskie, stawiające nacisk na twórczość.

c.d.

[com_sui]

..właściwie pod wpływem psychotropów nie powinno się
prowadzić auta (jeśli jeździmy, to na własne i innych
ryzyko) - możemy rozwalić służbowe konie mechaniczne

[czareg]

Nie uważam, aby osoby z CHAD były mniej odpowiedzialne w pracy od innych. My nie umiemy oddzielić pracy zawodowej od reszty życia i traktować jej jedynie jako sposób na zarabianie pieniędzy. Dla CHADowca praca jest zawsze integralną {często najważniejszą) częścią życia, i dlatego praca nieodpowiadająca zdolnościom i zainteresowaniom jest tak destrukcyjna dla samopoczucia. Również stosunki międzyludzkie są niezwykle ważne, w otoczeniu gdzie brak komunikacji, czy wręcz atmosfera jest wroga, najbardziej interesjąca praca nie pomoże.
Inni pracownicy też są zagrożeni długimi okresami zwolnień lekarskich, ponadto większość kosztów jest ponoszonych przez ZUS, więc pracodawca nie jest specjalnie poszkodowany. Nieodpowiedzialność zaś w silnych depresjach lub maniach, nie powinna być dla firmy dużym zagrożeniem, bo powinna obowiązywać kontrola działań każdego pracownika i kontrasygnata drugiej osoby przy podejmowaniu strategicznych decyzji (a to ze względu na dziłalnośc senso stricto kryminalną pracownika). Bardzo pomaga, gdy przynajmniej szef wie o naszej chorobie, ale niestety nie zawsze jest to możliwe.
Nie tylko zawody artystyczne są odpowiednie dla CHADowców, wszystkie zawody twórcze, ze względu na mniej rygorystyczne podejście do dyscypliny pracy, a silniejszy nacisk na efekty, ale analizując dotychczasowe kontakty z innymi CHADowcami, przekrój zawodów jest bardzo szeroki włącznie z tak nudnymi jak analityk bezpieczeństwa kredytowego, obsługa relacyjnych baz danych czy architekt - specjalność obliczenia wytrzymałościowe.
Krótko podsumowując, pracę musimy dobierać jak leki.
I to by było na tyle.

A ja się pochwalę

[lolinka2]

Mam 2 oferty pracy i nie wiem którą wybrać (obie za niezłą kaskę, emocjonujące
odpowiednio, samodzielne i autonomiczne): jedna to koordynator szkoleń/
organizator eventów szkoleniowych; druga samodzielne stanowisko ds obsługi
zagranicznych zamówień publicznych (sprzedawałabym tą drogą sprzęt komputerowy).
Obie firmy jawią się równie przyjemnie jako pracodawca, obie na starcie dają
sporo i zapowiadają więcej w miarę upływu czasu. W jednej okres próbny + czas
nieokreślony; w drugiej próbny + określony aż się przekształci z mocy prawa w
nieokreślony. I co ja mam bida wybrać??? ) Szczerze mówiąc, podobno od
przybytku głowa nie boli...

[planasana]

Nie no, fajnie Lolinka, ze masz taki dylemat, ale zanim musialas sie juz pochwalic, czy nie moglas
pomyslec, ze na tym Forum sa ludzie, ktorzy z powodu CHAD utracili zdolnosc do wykonywania zawodu,
albo ich depresje sa tak glebokie, ze nie udaje im sie znalezc pracy w ogole? Pomyslalas jak sie moga
teraz poczuc czytajac Twoj wpis?

[com_sui]

@--x-

[lolinka2]

chwalimy się tu że nam dobrze, chwalimy się że nam źle... i tak się nam buja na
dwa za każdym razem....

W manii straciłam parę zajęć już... w depresji też... teraz jest w miarę
stabilnie i jest praca, po prostu

Chwalę się, bo się cieszę i nikogo nie mam zamiaru pognębiać w jakikolwiek
sposób. Natomiast jeśli już radość z powodu fajnych perspektyw zawodowych jest
na tym forum zakazana, to, do cholery, coś jest nie halo... I to nie ze mną.

[planasana]

Nie twierdze, ze radosc na tym Forum jest zakazana, nie przesadzaj. Twoj wpis mnie, szczerze mowiac,
zdenerwowal. Zdenerwowalo mnie NIE to, ze masz perspektywy pracy i sie cieszysz (a prawdopodobnie
mi to zarzucasz), tylko sposob w jaki o tym napisalas. Juz sam tytul wpisu "pochwale sie" zabrzmial, dla
mnie, irytujaco, jakbys czula sie lepsza od innych. To jest tylko moj osobisty odbior Twojego wpisu.
Pisza i pisali tutaj ludzie mega wrazliwi, niektorzy nas tylko czytaja, bo nie maja sily ani odwagi pisac,, i
wierz mi, jesli ktos nie pracowal przez wiele lat zamkniety w domu i bez szansy na prace, albo ja stracil
bezpowrotnie - mogl (nie twierdze, ze musial) poczuc sie zle po przeczytaniu Twojej przechwalki.

Lolinko,

[com_sui]

super. że rozważasz między dwiema ofertami.
wybierz najlepszą.

pytanie było: czy jesteśmy odpowiedzialnymi
pracownikami. powyżej napisałaś: TAK.
Teraz zaś można przeczytać:

>
> W manii straciłam parę zajęć już... w depresji też...

To coś tu nie halo jest.

Postawiłabym ostrożną tezę, hipotezę, że w okresach
choroby pracować może być trudno. amen.

[lolinka2]

hm...
jak to połączyć...??
Prosto, te 'straciłam' polegało na moim wycofaniu się zanim zrobiłam coś
nieodpowiedzialnego.
W depresji po wyjściu z wariatkowa (ustalony terminowo pobyt z szefem, hehe)
poszłam i powiedziałam, że nie jestem w stanie spełniać ze 100 % skutecznością
swoich dotychczasowych obowiązków i chcę rozwiązać umowę.
W manii zrezygnowałam z kilku kursów, bo wiedziałam że nie idzie jak powinno, a
ja zaczynałam mieć odpały, nie chciałam żeby to było kosztem słuchaczy. Tyle...

Miejsce z którego to mnie zwolniono (jedyne w historii) to wydawnictwo językowe.
Ośmieliłam się zajść w ciążę... i w tej pieprzonej ciąży załatwić im kontrakt na
kilkadziesiąt tysięcy. Bez związku z ChAD.

"Postawiłabym ostrożną tezę, hipotezę, że w okresach
> choroby pracować może być trudno. amen."
AMEN.

[miriam11]

Czareg, pięknie napisane i zgadzam się w 100%

[esowx1]

Nie jestem pracownikiem, więc nie wiem, ale na studiach nie odbiegam od zwykłej
szarej normy, więc przypuszczam, że i w pracy dam sobie radę co najmniej tak
dobrze, jak przeciętniacy, choć nie ukrywam, że się stresuję już na samą myśl o
robocie, bo potu (i nie tylko) muszę włożyć nieźle we wszystko, co "mam
obowiązek" zrobić...

[inwyt]

Z moich obserwacji wynika, że różnie bywa w pracy. Raz przechodziłam samą siebie
i zbierałam same pochwały (hipo), a raz siedziałam tępo gapiąc się w (dół) albo
panicznie robiłam co miałam zrobić i wszystko leciało mi z rąk (mix). Mimo
wszystko - nigdy nie zdarzyło się żeby mnie z pracy wywalili za niedopełnienie
obowiązków bądź jakiś wybryk związany z chorobą (z innego powodu też na zresztą
nie ). Dlatego sądzę, że pracować z chad można, co najwyżej jest ciężej. A
przecież "zwykły" pracownik też może mieć problemy, które czasowo uniemożliwią
mu odpowiednie skupienie na pracy. Dużo zależy też chyba od stopnia choroby, bo
np. ja - z przeważającą ilością deprech i stanów mieszanych - jakoś sobie radzę,
ale osoby z poważnymi maniami mogłyby rzeczywiście mieć chyba problemy.

[aurelia_aurita]

o! właśnie. myślę, że typ i przebieg choroby ma tu duże znaczenie. no i sama
osobowość chorego także.

[planasana]

Zgadzam sie z Com_sui. Dlaczego? Bo to co napisala o pracy w depresji / manii znam z autopsji. Ani w
depresji ani w manii nie potrafilam sie skupic. Do tego zamiast parac sie jakims artystycznym zawodem
- poszlam wytyczona mi przez, chcaca podobno mojego "dobra","mamusie". Od kilku lat zamiast zajac
sie ilustrowaniem, grafika komputerowa - kisilam sie w cieplej biurowej posadce, kompletnie nie dla
mnie. Ostatnio sama zrezygnowalam z pracy w cyferkach i nudnych raportach podatkowych w duzej,
skadinad, szacownej miedzynarodowej korporacji. Powod - nie radzilam sobie ze stresem (paralizowal
moja zdolnosc kumania), nie bylam w stanie nauczyc sie szybko formatowac owe raporty (bylam
"najgorsza w klasie" ze tak powiem) i popadalam w coraz wieksza depresje. szefowa byla coraz bardziej
na mnie wsciekla, bo przez roztrzepania, a przede wszystkim, z nerwow ciagle sie mylilam a ona coraz
bardziej rozezlona - musiala poprawiac wszystko po mnie. Wiem, ze sie po prostu do tego typu roboty
nie nadawalam, ale nie nazwalabym mojego zachowania w pracy odpowiedzialnym.

Moja kolezanka ma racje - powinnam miec wolny zawod. Artystyczny. I mam nadzieje, ze kiedys bede
miala. Sporo pracy, zmian i nauki przede mna. 3mam za siebie kciuki

JAK sie czujesz dzisiaj Miriam?

[kapuzda]

nie

[morja13]

Ja nie umiem ale może to wina mojej osobowości.
Jestem niezorganizowana i nierówna- raz wszystko pali mi się w rękach, myśli
skrzą jak iskry, raz siedzę tępa jak młot i nie rozumiem co się dookoła mnie
dzieje.
Do tego potrafię się bardzo nieprofesjonalnie i dziecinnie wręcz zachowywać-
np. popłakać się jak mam zły humor. Trochę to śmiesznie wygląda u dorosłej,
odpowiedzialnej osoby...
No i skrajna nadwrażliwość i brak dystansu- zła atmosfera czy jakieś pracowe
ploty czy intrygi potrafią mnie załamać do reszty, nie umiem powiedzieć sobie,
że to nic, tylko jakaś tam część życia, dla mnie wszystko jest jednakowo ważne.
Po prostu rzeczy, które dla innych są oczywiste i osiągane bez wysiłku, u mnie
są wyszarpane, wygryzione, wypłakane i przeżyte z najwyższym trudem

[emmeth]

moja odpowiedz brzmi :
trudno - w ciągu calego roku zdarzy sie tydzien ze marnujesz wszystko co
najlepsze w pozostałym okresie
I trzeba nadrabiac miną

[com_sui]

W ciągu 10 minut można jedną rozmową sp...ić wszystko.
Nie żałuję

Wiecie co? Znalazłam dziś w domu jakieś stare "Vademecum lekarza ogólnego".
Oczywiście zajrzałam do chorób afektywnych.

W manii człowiek widzi czułe punkty innych [mamy jakieś właściwości
nadprzyrodzone? i wskazuje na nie. W pracy jest to szczególnie niebezpieczne...

[gosica27]

Moim zdaniem - można. Ja pracuję i jestem docenianym pracownikiem.
Czasem zdarzy się jakies zwolnienie lekarskie, ale nikt nie robi z
tego problemu.