Doswiadczeni-pomozcie

[viola61]

Walcze z kamica pecherzyka od dosc dawna.Ale to co przezywam
ostatnio jest nie do zniesienia.Boli mnie praktycznie caly czas.Sama
juz niewiem co mnie boli i co mi jest.
Na 20 czerwca mam ustalony termin zabiegu.Jestem w wielkim
psychicznym dole bo boje sie czy to "tylko kamienie"?Boje sie
wszystkiego -operacji,narkozy,powiklan itp.Mam 46 lat i w szpitalu
bylam tylko aby urodzic dzieci.Wiem co to narkoza bo mialam 2
cesarki.Nie porownuje tych zabiegow-bylam wtedy mloda,zdrowa i
rodzic dzieci to przeciez sama radosc.Tego zabiegu boje sie
okropnie.Tym bardziej,ze 14lat temu przeszlam ciezka depresje z
ktorej wychodzilam prawie 5 lat.Niewiem czy przez ten koszmar z
zabiegiem nie wroci z powrotem.Mam ciagle obawy o swoje
zdrowie,zycie,czy nie bedzie powiklan?Wiem,ze nikt tego mi nie
zagwarantuje.
Napiszcie czy Was tez caly czas bolalo,mieliscie codzienne ataki?
Mam kamien 3cm,drugi 1,9 i kilka drobnych.Od grudnia bioreleki
Boprazol(bo boli mnie zoladek),Cholestil,Diprophylinum.Nic mi nie
pomagaja-boli ciagle zoladek,prawy bok,plecy.Tez tak mieliscie?
Jak przezyliscie zabieg?czy mieliscie trudnosci z oddychaniem po
zabiegu?bo podobno sa z tym problemy.
Przepraszam,ze tak nudze ale chyba bedziecie musieli mi pomoc
przezyc ten miesiac a moze nawet uda Wam sie zmienic moje
nastawienie.Bo jak narazie jest ze mna zle,myslalam na8et o
psychologu.Nie wiem czy poradze sobie sama z soba.....

[rupiowa]

ja coprawda mloda jestem,ale ja znioslam zabieg rewelacyjnie. Z tym
oddychaniem to jest tak ze tuz po zabiegu ma sie rurke drenujaca i
ona faktycznie jak sie rusza to drazni pluco ale da sie to
wytrzymac. Przed zbiegiem prawie codziennie mialam ataki, no-spe
lykalam w ilosciach hurtowych niezaleznie od tego co jadlam. Po
zabiegu w tej chwili mija 2,5 m-ca a ja jem prawie wszystko uwazajac
jedynie na smazone potrawy. W moim wypadku operacja baaardzo
wplynela na komfort zycia, narkoza w tej chwili jest taka, ze moj
organizm szybko o niej zapomnial. Bardzo szybko tez moglam brac na
rece moja dwulatke. Naprawde warto chwile sie pomeczyc dla swietego
spokoju po operacji.

[viola61]

To juz dzisiaj-na 13 mam sie wstawic w szpitalu.Strasznie sie boje.Nawet juz nie
wiem o co Was pytac by mi było lzej.
Trzymajcie kciuki.
Pozdrawiam Was.

[martaaa84]

Nie boj sie tak bardzo, zycie tylko Ci sie polepszy, bo w koncu
przestanie bolec!!! Ja tez młoda jestem ale bole mialam prawie
codziennie i u mnie pomagaly jedynie zastrzyki na pogotowiu. Moze
jak tak bardzo boli jedz po zastrzyk. Byle do tego czerwca, a potem
musi byc tylko lepiej!!! Ja mialam tak okropne ataki + zółtaczka,
ecpw i inne historie, ze prawie sama polozylam sie na stole. Nie
chcialam juz czekac, bo to bylo nie do zniesienia, a w domu 2-
miesieczne dziecko! Uwazam ze najlepsze co moze byc to zabieg. Tego
sie trzymaj. W szpitalu byly kobitki i po 50-tce i dały rade,
przeszly przez to!

[viola61]

A gdzie konkretnie mialyscie te bole?bo mnie boli wszystko.Dusi mnie
zoładek(srodek?)bola mnie nawet nerki,prawy bok,brzuch i mam
problemy z wyproznianiem(chodze co kilka dni)i szkodzi mi prawie
wszystko.Nawet rosolek z kurczaka jest dla mnie za ciezki.Gdyby nie
te tabletki to mialabym chyba ciagle zgage.A moze czesc z tych
dolegliwosci to efekt stresu?Tak sie pocieszam,bo nerwus ze mnie
okropny.Ciagle czyms sie przejmuje.
A jak duze mialyscie kamienie?A moze pamietacie swoje wyniki
laboratoryjne?Martwie sie czy nie zadlugo hodowalam te kamienie?
Mozecie poczytac dlaczego boje sie zabiegu.O moich obawach pisalam w
poscie "Problem psychiki?"

[rupiowa]

moj kamien byl tylko jeden i mial "tylko" 1 cm. "Tylko" 1 cm oraz krawedzie tak
ostre ze maly skurcz pecherzyka powodowal bol. Moje bole zaczely sie od
bolacej... piersi :/. Dopiero potem dotarlo do mnie ze to boli nie piers a pod
nia. Ale ciezko powiedziec ze tylko - w bardziej krytycznych atakach bol byl
taki, ze nie moglam oddychac od kłucia w piersiach.

[calineczka79]

to normalne i chyba rzeczywiście troche panikujesz co potęguje złe
samopoczucie ... to tylko miesiąc szybko minie i będzie po
wszystkim :-) a jeśli juz to to jest akurat choroba która głównie
dotyka kobiety po 40 więc uszy do góry przynajmniej nie jesteś
dziwolągiem :-) jak ja np.

mnie bolało bardzo długo i bardzo mocno praktycznie non stop przez
ostatnie kilka miesięcy ... a to dlatego że nikt nie wiedział co mi
jest (miałam 17 lat jak miałam operacje, a zaczęło się jak miałam
14...), nie pomagały nawet zastrzyki pod koniec brałam nawet po
kilka dziennie i zasypiałam na jakieś góra 15minut, nie jadłam nic
(najwyżej raz dziennie jak się troszkę lepiej poczułam) i to były
suche ziemniaki albo sucha bułka, a jak było w miarę to lekki
rosołek tylko na vegecie ... po zabiegu wszystko minęło jak ręka
odjął :-) mimo że miałam komplikacie i skończyło sie cięciem
tradycyjnym i drenażem na 3 miesiące - jak widać też można to
przezyc :-)

jak przeszlaś cesarkę to i to przezyjesz (rozumiem że miałaś ją pod
narkozą?) to juz powinnaś wiedzieć jak jest po - ja praktycznie ni
nie pamiętam, zadnej rury, zadnych problemów z oddychaniem (a
podobno oddychać nie chciałam wcale)

może poradź się jeszcze lekarza czy nie powinnaś wziąśc jakiś leków
przed zabiegiem bo najprawdopodobniej doszło do zaostrzenia - może
jakiś antybiotyk? ja dostawałam leki rozkurczowe na stałe ale to i
tak nic nie dało jeśli chodzi o ból bo może jakiś tam efekt dla nich
był, dla mnie nic się nie zmieniło ...

[viola61]

Co z tym oddychaniem?co znaczy ze oddychac nie chcialas?

[calineczka79]

viola61 napisała:

> Co z tym oddychaniem?co znaczy ze oddychac nie chcialas?

podobno z wyczerpania po operacji- zapomniałam że trzeba oddychać :-)
nie wiem ja nic nie pamiętam tylko z opowieści ...

tylko że mnie trzymali 5 godzin na stole i nie byłam do tego
przygotoewana bo zakładali krótszy zabieg także narkoza była
przedłużana - a podobno do tak długich zabiegów podają inne leki ...

potem dali maske z tlenem i było ok pilnowali tylko żebym za mocno
nie usnęła :-) ale tak samo miałam przy gastro - mimo że narkoza
króciutka to spać potem za bardzo nie pozwalają (a przynajmniej nie
mocno tylko tak drzemać) bo to podobno normalne

[solbea]

Ja z kolei mialam kamień 1,5 cm. Czestych ataków nie miałam, ale jak
już się zdarzyły to dały popalić. Bolało w tzw. dołku, czyli tam
gdzie żołądek, bolało w plecach, nawet po lewej stronie brzucha no i
w klatce piersiowej. Dwie Nospy forte naraz i jakoś przechodziło.
Zabieg miałąm tradycyjny, bo mam wade serca. Bałam sie narkozy ze
względu na serce, ale lekarze uspokoili, bo mają już odpowiednie
środki usypiające niemalże na wszystko. Po narkozie wszystko ok
było, trzeba głeboko oddychać co jakiś czas aby płuca wentylować, bo
od ciągłego leżenia na plecach lubi się przyplatać zapalenie płuc. A
i tak na drugi dzień po operacji rehabilitant stawia człowieka na
nogi, a na trzeci dzień po operacji już samemu się śmiga po
szpitalu. Na czwarty lub piąty dzień wypisują. Chyba że się ma
laparoskopię to wtedy szybciej. Wyjścia Violu nie masz, z dwojga
złego (kamienie + ból czy operacja) wybawieniem jest ta operacja.
Odpoczniesz po niej fizycznie i w końcu psychicznie, bo nie będziesz
się zadręczać. Nie ma reguły ile lat się ma kamienie i jakie szkody
robią. Ja swój miałam ok. 5 lat. Masz ustalony termin zabiegu, to
już połowa sukcesu. Pomyśł (o ile cię to pocieszy) to tylko operacja
pęcherzyka, naprawde nieskomplikowany zabieg. Mnie czeka kiedyś
operacja na sercu. Ludzi czekają gorsze operacje w zyciu. Glowa do
góry, naprawdę będzie dobrze. Jestem przekonana że po zabiegu
odezwiesz się tu na forum cała szczęśliwa.

[mrouh]

Miewałam wczesniej łagodne ataki, kulka lat temu często bolał mnie "żołądek",
miałam wrażenie, że mięsnie zawiązały mi się w supeł w brzuchu, słabo mi aż
było, ale były to krótkie epizody i do głowy mi nie przyszło, że to mógł byc
woreczek (miałam dwadzieścia parę lat). Potem miałam jeden nocny atak, po którym
wylądowałam na pogotowiu, dostałam zastrzyk, ostry ból minął, ale pobolewało
cały tydzień aż do operacji, jakbym miała za dużo wnętrzności w brzuchu. Usg
wykazało kilka małych kamieni, planowano laparoskopię, na stole okazało się, że
kamieni jest aż 16, ok. 1-1,3cm., a woreczek do wyrzucenia i konieczna jest
tradycyjna operacja. Narkozę wspominam bardzo miło, cudnie mi się spało, pobudka
tez nie najgorsza, żadnych mdłości czy problemów z oddychaniem- smacznie sobie
spałam cały dzień i prawie noc po operacji. Wstałam tylko do wc 6 godzin. po
operacji z pomocą Lubego. To był mój pierwszy pobyt w szpitalu w zyciu, bałam
się jak nie wiem co i... byłam bardzo pozytywnie zaskoczona. Trafiłam na bardzo
miłych i sympatycznych lekarzy i pielegniarki (szpital państwowy, mały, bez
łapówek). Wspominam te 5 szpitalnych dni jak dobry relaksacyjny urlop! Dasz
radę, będzie tylko lepiej!

[lolka602]

Droga Violu jestem już po zabiegu w szpitalu byłam 5 dni. Bardzo się
bałam ale niebyło najgorzej. Kamyszek miał 1,5cm. Najgorsze były
wymioty po zabiegu, ale musze Cię pocieszyć(mało osób ma taką
przypadłość tak powiedział lekarz).Dziękuje za trzymanie kciuków
teraz dieta, dieta. Głowa do góry.

[viola61]

Dziekuje dziewczyny za slowa otuchy.
Tak bardzo chcialabym byc juz po.A to jeszcze tyle czasu,chociaz tak naprawde to
mi sie nie spieszy.
Od prawie 2 tygodni walczylam z silnymi bolami plecow.Bole byly tak okropne,ze
szukalam pomocy po pogotowiach i lekarzach .Kazdy wymyslal cos innego.Jeden ze
to nerki,drugi ze korzonki.Trafilam nawet do neurologa.Porobilam badania
(lacznie z przeswietleniem kregoslupa).
Okazalo sie,ze mam problemy z kregoslupem(lewoboczne odchylenie kr.ledzwiowego i
zwezenie przestrzeni miedzykregowej)








i nerki tez zaszalaly(brzydkie wyniki).
Dlatego bol byl tak okropny(wieczorami az plakalam)bo nalozyl sie na siebie bol
nerek,bol kregoslupa i bol od pecherzyka.KOSZMAR.
Teraz musze podleczyc nerki.Niewiem jeszcze co z tym kregoslupem.Jak pojde na
operacje czy dam rade ulezec?Neurolog tez ma takie obawy. No i jak tu
przygotowac sie do zabiegu kiedy wszystko szwankuje.
A moze to moja psychika wariuje ze strachu?
Pocieszcie mnie :-(

[1evulek]

witaj Viola :)
czytałam Twój post i spieszę Ci z pomocą i wyjaśnieniami. otóż KAŻDY SIĘ BOI! to
zupełnie naturalne. ja tez okropnie się denerwowałam (miałam narkozę 18 lat temu
podczas cesarskiego cięcia), a do tego jestem panikara i również mam skłonności
depresyjne...niestety najgorsze jest czekanie. ale 3 tygodnie szybko miną. dzień
przed operacją poszłam do kina i na sushi z mężem :)
rano w klinice (prywatna ale robią też w ramach NFZ) dostałam pigułkę na
uspokojenie (trochę pomogła ukoić nerwy) i wkrótce sanitariusz zabrał mnie na
wózku na salę operacyjną. tam sama musiałam wejść na łóżko. przykryto mnie kocem
bo na sali było zimno. dostałam kolejny zastrzyk i pamiętam tylko przyklejanie
plasterków do ekg. usnęłam.wybudzono mnie opowiadając, że miałam laparoskopię
(ucieszyłam się bo groziło mi cięcie klasyczne z powodu zgrubienia ścian
pęcherzyka), i "wyhodowałam sobie dwa wielkie kamienie". bolało mnie wszystko
od drenu ale cały czas byłam na silnych lekach. niektórzy dobrze go znoszą, ja
cierpiałam. pierwsza doba była ciężka, niewiele spałam z bólu ale czułam ogromna
ulgę, że już nie mam tego syfu w sobie :) rano usunięto mi dren i od razu było
lepiej :) dostałam normalne (lekkostrawne) śniadanie i obiad. wyszłam po 13 z
wypisem i dietą od mojego chirurga. w czwartek mam zdjęcie szwów. czuje się z
dnia na dzień lepiej. dziurki trochę czuję, brzuch czasem pobolewa po jedzeniu
(pewnie jem zbyt łapczywie) ale normalnie chodzę i wstaję sama. prysznic brałam
dwa razy, myłam włosy. jutro chcę iść na spacer po kwiaty na taras.
wiem ,że masz problemy z kręgosłupem i nerkami, niewiele mogę temu zaradzić. na
pewno dostaniesz leki przeciwbólowe. sama operacja trwa zwykle godzinę, półtorej
więc kręgosłup "da radę" a narkoza znieczuli obolałe ciało. nie ma się czego
bać, STRACH MA WIELKIE OCZY, pomyśl, że po zabiegu będziesz czuła się dużo lepiej :)

[viola61]

Dzieki 1evulek za wsparcie i slowa otuchy.
Jest bardzo ciezko zyc z perspektywa zabiegu jak sie jest panikara.
Najbardziej boje sie tych tabletek oglupiajacych,mam zle wspomnienia po takich
lekach.Przed zdiagnozowaniem u mnie depresji lekarze mnie faszerowali tego typu
lekami(np.ralanium).Chociaz minelo juz sporo czasu od tamtego leczenia to nadal
mam te niemile wspomnienia.Od 10 lat omijam wszelkie leki,mam problem nawet z
tabletka na bol glowy.Zanim wezme to ze 100 razy ją obejrzę i przeczytam
ulotke.Więc jak sobie ze mna poradza w szpitalu?Czy nie wpadne w jakas panike????
Jak duze mialas kamienie i jakie dolegliwosci przed zabiegiem?A tak wogole jak
z nimi dlugo chodzilas?Tak na marginesie-to chyba jestes w moim wieku?
Przepraszam za tyle pytan ale ja jestem cala w znakach zapytania i pelna obaw :-(
Pozdrawiam

[1evulek]

mam 38 lat, syna urodziłam w wieku 20 lat. moje kamienie (tak podejrzewam) były
prawie pełnoletnie! pierwszy atak miałam po urodzeniu dziecka ( miał wtedy około
roku), wezwałam pogotowie i nikt nie skierował mnie wówczas na usg, a ja
sądziłam, że to moje wrzody (obecnie wyleczone) i żyłam sobie niczego
nieświadoma...kilka razy po wypiciu grzanego wina albo jakiegoś cięższego
koktajlu dopadały mnie bóle ale mijały więc nic z tym nie robiłam. w sierpniu
zeszłego roku miałam dwa okropne ataki i po nich znów po latach trafiłam na
ostry dyżur. tym razem zrobiłam usg i diagnoza, wiadomo-kamica. od tego czasu
załatwiałam formalności pod kątem operacji i tym sposobem trafiłam na stół.
cieszę się, że mam to za sobą :)) kamienie były dwa, b.duże (to słowa personelu
szpitala) moim zdaniem mają jakieś 2 i 1.5 cm. jeden utknął w przewodach
żółciowych i zrobił się wodniak (nie wiem dokładnie co to jest), zatem operacja
była dość trudna. na szczęście udało sie zrobić ją "kablami" (żargon lekarski).
przed operacją miałam wzdęcia, gazy i ogólnie czułam się ociężała ostatnio
(utyłam 10 kg w ciągu roku!). miałam zawsze przy sobie 'no-spe forte'
i jak tylko czułam, że może boleć po jedzeniu albo zbliża się atak brałam ją.
zawsze pomagało.no-spa jest niegroźna i można brać bez obaw-spróbuj, działa
rozkurczowo, może pomoże przetrwać te 3 tygodnie do zabiegu. co do leków to
uwierz mi, będziesz o nie prosiła po operacji żeby ukoić ból...są po to żeby
ulżyły w cierpieniu, stosowanie ich doraźnie nie robi szkody w organizmie. póki
co relaksuj się na całego o ile to możliwe, jedz truskawki (po zabiegu nie można
jakiś czas) i...myśl pozytywnie, to strasznie ważne!

[viola61]

Nawet nie wiesz jaka jestem Ci wdzieczna za to,ze dzielisz sie doswiadczeniem :-)
Piszesz,ze przytylas -ja niestety nie moge.Ale przez ostatnie 1,5 roku mialam
skoki wagi.Male ale byly.Moja waga zawsze utrzymywala sie w granicach 52 kg-rok
temu spadla do 47 kg.Od stycznia,od chwili zazywania lekow wzrosla do 54
kg.Nawet nie wyobrazasz sobie jak sie cieszylam. Teraz znowu waga spada ale to
chyba z nerwow i za sprawa diety do ktorej zmusza mnie bol.
Męcza mnie tez obawy jak przejde narkoze - musze sie przyznac,ze jestem palaczem.
Ciekawi mnie tez jakie podaja leki po zabiegu?Po pierwszej cesarce dostawalam
Dalargan i bylo w miare fajnie,to byly takie smieszne odloty.Niestety po drugiej
cesarce nie bylo juz tak fajnie-dostawalam Fenactil na ktory okazalo sie,ze
jestem uczulona.Wspominam to jak koszmar.Do tego pekaly mi zyly,nie bylo gdzie
sie wkluc.Minelo 20 lat i nie wiem jak bedzie teraz.Wtedy bylam mloda....
Jak sie czulas po tym powietrzu,ktory wpuszczaja do srodka?Slyszalam,ze
strasznie bola plecy,bark,ramiona i zle sie oddycha,czy to prawda?
Wiem,ze męcze ale to wszystko przez te nerwy,nerwy,nerwy.Wogole to jestem osoba
wesola,odwazna ale to mnie akurat przeroslo.....cholerka
Pozdrawiam

[1evulek]

jeśli dobrze pamiętam dostawałam ketonal i panadol a na noc coś b.mocnego na
literę V ale niestety nie pamiętam nazwy leku. musisz przed zabiegiem zgłosić
lekarzom na co jesteś uczulona! mnie się owszem trudno oddychało ale to za
sprawą drenu. to bardzo indywidualne, każdego boli inaczej i co innego. ja
raczej odczuwałam bóle w płucach. po usunięciu tego cholerstwa poczułam się
znacznie lepiej :)
nie wiem jak to wygląda z perspektywy palacza, ale pewnie 6 godzin przed
operacją nie powinnaś palić. dobę po też pewnie nie, ale raczej nie będziesz
miała do tego głowy.
w jakim szpitalu będziesz operowana? w publicznym? jeśli tak to tam trzymają
pacjentów nieco dłużej (5 dni po laparo podobno), ja wyszłam z prywatnej kliniki
po 24 godzinach.
jesteś już po dwóch dawkach szczepionki?
poza tym wracam do zdrowia. z dnia na dzień lepiej sie czuję :) wczoraj zdjęto
mi szwy i drastyczna dieta wątrobowa już podobno niepotrzebna :) zjadłam
mozarellę z pomidorem na kolację i popiłam czerwonym winem (3 lampki) i...nic
nie boli! marzy mi się jajecznica albo chociaż jajko na miękko ;) powoli zacznę
urozmaicać dietę ale tłuste i smażone pójdzie w odstawkę na dłużej (albo na
zawsze) bo lepiej się czuje jak zdrowo jem a poza tym powoli spada mi waga (co w
moim przypadku jest korzystne). skoki wagi towarzyszą mi od lat. chcę jeszcze
zrzucić 5 kg żeby dobić do mojej wagi (65 kg przy wzroście 176 cm)
ogólnie lepiej się czuję teraz, biorę 'espumisan' (lekarz zalecił bo mam trochę
wzdęty brzuch jeszcze) i strasznie się cieszę,ze mam to już za sobą :)
miłego weekendu :)
ps ja się nawet opalam dzisiaj ;)

[viola61]

Operowana bede tez w prywatnej klinice i podobno tez tak krotko tam trzymaja.Ale
ja chyba wolalabym byc dluzej.Mysle,ze bylabym spokojniejsza bedac pod fachowym
okiem.Moze tak mysle bo to wszystko narazie mnie przeraza i czuje sie bardzo
zagubiona,nieszczesliwa.Niewiem dlaczego tak przerazaja mnie te klopoty z
oddychaniem?Chyba za duzo sie naczytalam:-((Dlaczego ten dren tak Ci
przeszkadzal i jak dlugo go mialas?
Tak bardzo chce byc juz po wszystkim....
Dziekuje za slowa otuchy,sa mi naprawde potrzebne.Na szczescie nikt z moich
bliskich tego nie przechodzil,wiec nie moga podzielic sie doswiadczeniem.Boje
sie,ze tak ich za mocno obarczam swoimi obawami.
Pozdrawiam cieplutko i zycze zdrowka.

[1evulek]

dren przeszkadzał mi okropnie ale podobno większość ludzi lepiej to znosi. nie
wiem dlaczego mnie akurat tak dokuczał. lekarz też był trochę zdziwiony. na jego
prośbę usunięto mi go już o 8 rano zamiast po 13. miałam go od operacji (11) do
wspomnianej 8 rano. jestem pewna, że Tobie nie będzie tak dokuczał :)
pozdrawiam.
e.

[calineczka79]

nie demonizujcie tak tego drenu :-)
jasne nic przyjemnego ale da sie przeżyć - ja miałam go przez
tydzień a drugi (z tym że ten juz bardziej giętki) przez 3 miesiące
i dało się znieść choć zdażało się ża zaczepiałam o to dziadostwo i
przeszkadzało się przekręcać i takie tam ...

poza tym jak wszystko jest ok to ten dren ma się zaledwie kilka
godzin a najczęściej te pierwsze godziny i tak każdy przesypia więc
aż tak uciążliwy to on nie jest :-)

ja najpierw byłam na niego zła (na ten dren) bo właśnie przeszkadzał
i jakoś tak było dziwnie a jak lekarz w końcu chciał go wyciągać to
się bałam i straszyłam go że będę się drzeć i takie tam - jakoś to
dla mnie było niewyobrażalne że będą mi coś wyjmować co mam w środku
tak bez zadnego znieczulenia czy narkozy :-)
oczywiście po śmiałam się sama z siebie :-)

[aniolek73]

cześć Viola.
nie martw sie zabiegiem..nie jest tak źle. ja jestem 4 miesiące po zabiegu. mam
35 lat i tez ciężko znoszę takie rzeczy, głownie narkozę.
ale jak sie okazało narkoza nie była taka ciężka.

[viola61]

Dziekuje Wam dziewczyny,jestescie KOCHANE.
Masz racje aniolku73 mysle,ze z pomoca bozą jakos to przejde.A modlitwa jest
moim codziennym towarzyszem.
Wszyscy mi mowia i Wy piszecie o pozytywnym nastawieniu.Boje sie czy ja wogole
powinnam poddawac sie tej operacji z moim brzydkim nastawieniem?Wydaje mi sie,ze
ja jestem cała na nie.Czuje sie jak skazaniec.Czy Wy tez tak to odbierałyście
czy tylko ze mna jest cos nie tak?Nie wyobrazam sobie,ze ja tam bede mogła isc z
własnej woli i położyć sie na stół.W klinice mam sie zgłosic 20 czerwca o
godz.13.Od rana w domu to chyba zwariuje.Juz teraz jestem kłębkiem nerwow.Im
bliżej tym gorzej....Jak zmienic to nastawienie?O czym cholerka myśleć?
Pozdrawiam Was cieplutko.

[magwinia]

Witam! ja mam 22lata. 1,5 miesiąca temu miałam operację. Na zabieg zdecydowałam
się pomimo braku dolegliwości bólowych - (nigdy mi nie dokuczał ból spowodowany
kamieniami), wolałam od razu zrobić z tym porządek niż kiedyś męczyć się z
powodu silnego bólu. Ten zabieg to nic strasznego- nie było tak źle. pozdrawiam.

[alex43.11]

A ja mam 65 lat i po usunięciu woreczka czuję się całkiem dobrze. Jem prawie
wszystko tylko uważam na tłuszcze i smażone potrawy. Ataki nie pojawiły się jak
do tej pory. Sam zabieg zrobiony w szpitalu fachowo i bez żadnych komplikacji.
Trochę mam podwyższoną bilirubinę ale wcześniej też tak miałem. Mam skierowanie
na ECPW ale nie chce mi się iść skoro czuję się dobrze, to badanie trochę
nieprzyjemne. Głowa do góry!

[viola61]

Dziekuje,ze jesteście ze mna.
Tak bardzo się boję,to juz za 10 dni.Przeraza mnie ta cała otoczka tego
zabiegu.Ale chyba najbardziej boje sie chwil po operacji,kiedy bede odzyskiwac
świadomośc.Jak zniesie to moja psychika,czy nie zaczne im panikowac-po drugiej
cesarce pamiętam,ze wyrywałam kroplowki.Ale byłam jeszcze pod wpływem narkozy
lub jakiś srodkow-nie wiem dlaczego tak sie działo.Było to 20 lat temu.Dawali mi
tez Fenactil na ktory bylam uczulona,mialam straszne koszmary :-(
A jak Wam sie oddychało po?Ja mam płytki oddech,nawet lekarz żartował,że szybko
bym sie utopiła.Nie ma wrazenia braku tchu itp.?
Pomóżcie mi przejść przez ten koszmar.....
Pozdrawiam

[viola61]

Alex-długo chodziłeś ze swoimi kamieniami?Często miałeś ataki?Ja cierpię
codziennie.Nie wiem juz praktycznie co mnie boli-żołądek,nerki,kręgosłup.Brak
słow.....

[calineczka79]

nie no nie jest chyba aż tak źle skoro masz siłę pisac na forum :-)
ostatnie kilka dni zleci szybko dasz radę... zresztą nie masz
wyjścia musisz dać!

dla pocieszenia ja przy ataku nie byłam w stanie zrobić nic nawet
przy sobie (wyjście do kibelka to juz był problem) - siedziałam
(płakać czy narzekać już nie było sił) - czekałam chyba aż umrę
(wtedy kiedy jeszcze nie wiedziałam co mi jest i że będzie operacja
czyli jakaś szansa że ból ustąpi chociaz na 2-3 minuty - takie
miałam marzenia wtedy żeby nie bolało choc chwilkę choć 5minut
chociaz lżej nie tak mocno ...

a jeśli chodzi o oddychanie to też się balam szczególnie tego że
mnie obudzą jeszcze z tą rurą w gardle - ale nic nie pamiętam więc
albo jej nie było albo byłam na tyle otumaniona lekami że po prostu
nie pamiętam, potem podobno oddychać nie chciałam ale też nic nie
pamiętam żeby mi jakoś duszno było czy powietrza brakowało - oni
zaraz po podają maskę z tlenem i pilnują czy wszystko ok (jesteś pod
monitorami) także spoko nie będzie tak źle - chociaż wiem że i tak
dopóki nie będziesz po to strach czy obawa będzie ci towarzyszyc
choćbyśmy tutaj nie wiem co nawypisywali :-)

uszy do góry niedługo będzie po wszystkim :-)

[1evulek]

violu, pytałaś o ten pobyt w klinice. otóż lekarz zaproponował mi jeszcze jeden
dzień w szpitalu ale z ochotą wyszłam po 24 h :) słabo się jeszcze czułam ale do
domu mnie ciągnęło strasznie. myślę, że tak to działa. sama zobaczysz czy
będziesz się czuła na siłach wyjść w drugiej dobie.
to już za półtora tygodnia :)
po zabiegu ból minie i nareszcie będziesz się dobrze czuła :)
to miła perspektywa, co?
pozdrówka

i co teraz?

[viola61]

chyba wszystko sie sprzysieglo przeciwko mnie.
Od wczoraj leze z goraczka i angina :-(
Dzisiaj mam miec wizyte u mojego chirurga.miałam dac mu swieze wyniki.
A tu w poniedziałek okres,a od wczoraj angina-badan nie mogłam zrobić).Jestem
słaba i załamana.Nie wiem czy przez ten stres tak osłabił sie moj organizm?
Uważałam na siebie,ubierałam sie ciepło,cały czas dietka.
Na dodatek dostałam opryszczke na ustach :-(
Ciekawe co powie dzisiaj chirurg?mam nadzieje ze sie do niego doczłapię.Do
zabiegu został tylko tydzień.:-(

[1evulek]

Violu, trzymam kciuki za Ciebie!!! wracaj do zdrowia! lekarz z pewnością
podejmie właściwą decyzję, nie obawiaj się. jak Twój stan zdrowia będzie
niezadowalający nie będzie operował w sobotę tylko przesunie termin.
co do problemów z oddychaniem po narkozie to z pewnością nie będziesz tego
pamiętać bo zespół lekarzy pracuje nad tym jak jesteśmy jeszcze nie całkiem
wybudzeni.
nerkami musisz zająć się w następnej kolejności.
jeszcze raz głowa do góry!

[1evulek]

violu, trzymam kciuki, żebyś szybko wyszła z anginy! (może ktoś przyniósł do
domu wirusa?) jesteś na pewno osłabiona stresem i chorobą. jeśli bierzesz
antybiotyk to szybko wyjdziesz z tego. daj znać jaka po wizycie jest decyzja
lekarza.
duuużo zdrówka i myśl pozytywnie!!!

[viola61]

W czwartek byłam u chirurga.Potwierdził silna angine no i leukocyty w moczu
świadcza o jakims zapaleniu nerek :-(
Przepisał mi antybiotyk Duomox 750.W środę jesli nie bedzie goraczki kazał
zrobić wyniki i prosił o kontakt telefoniczny.Jak jeszcze cos będzie nie tak to
przesunie termin zabiegu.
Stres mnie chyba zje....Po lekach jestem słaba,leżę i się nakręcam.Naprawde
rzadko choruje na sprawy przeziębieniowe-z 10 lat miałam spokój- a teraz takie
coś.Przeciez uważałam na siebie.Myślę czy to nie jest jakaś blokada przed
zabiegiem?Moja psychika lubi wariowac.
Obawiam się czy lekarz czegoś nie przeoczy czy nie zrobi zbyt pochopnie
zabiegu?A tak wogóle to po tym antybiotyku będę słaba a jeszcze osłabienie
operacją,czy ja dam radę?Naprawdę obawiam się ciagle tych problemów z
oddychaniem.To mnie przeraża.I czy nie będzie problemów w trakcie zabiegu typu
zmiana na cięcie klasyczne,bo sie coś pogmatwa z wyciaganiem woreczka.Ach,obaw
nadal mam mnostwo i wielki STRACH......

[alex43.11]

Ataki miałem raz na dwa miesiące. USG zrobione po 2 latach wykazało drobne
kamyki (wcześniej nie było). Nie zwlekałem więc, bo u mnie to dziedziczne, mama
nie usunęła w porę i zrobił się rak. Sam zabieg nie taki straszny. 3maj się!

[mgieuka]

Też 40 mi minęła więc jesteśmy w tym samym wieku, miałam już kilka operacji(taki
pech:) a jeśli chodzi o woreczek i kamienie, to obciążona jestem genetycznie,
jak określił lekarz.
Ataki pojawiały się na początku raz na pół roku, od miesiąca mogę powiedzieć, że
co drugi dzień, czasami mniejsze codziennie.
Załuję tylko jednego, że nie poszłam już dawno temu na operację ,chociaż
wiedziałam że to nieuniknione, odsuwałam od siebie to gdy tylko czułam się
lepiej. Mogłam zrobić w dogodnym dla mnie terminie, a teraz to całe wakacje
rozwalone sobie i rodzinie. Teraz chirug chciałby zrobić mi ten woreczek i
jeszcze coś, nie miałabym później kolejnej operacji.
Ale przyjdzie czas, że to minie i będzie tylko wspomnieniem, jak po tamtych
zabiegach, które miałam. I u ciebie też tak będzie. Trzymaj się ciepło,
zobaczysz że będzie dobrze.

[viola61]

No i jestem szykowana do zabiegu.Dzisiaj zrobiłam badania ale wyniki dostanę
jutro w szpitalu.Nie wiem jakie te wyniki będą-od nich uzaleznione jest czy
zabieg się odbędzie.Jeszcze tyle godzin niepewnosci....Strasznie sie
boje.....Sama juz nie wiem czego się boję.Przeraża mnie to wszystko po
zabiegu,jak sie obudze.Ciagle mysle czy to tylko kamienie.Czy ktos z Was tez
miał takie tragiczne mysli czy to ja tak wymyślam?Tak naprawde to boję sie
własnych myśli-jak to zmienić?Tak mi ciężko......

[1evulek]

nie wiem czy zdążysz przeczytać ale trzymam mimo wszystko kciuki, żebys miała
zabieg jutro!
tak czy inaczej daj znać jak jest decyzja lekarzy.
naturalnie, że miałam okropnie czarne myśli przed operacją! bałam się co chirurg
zastanie w środku po prostu, zwłaszcza, ze nosiłam kamienie strasznie długo...
głowa do góry, trzymaj się dzielnie!!!

[viola61]

Jestem juz po .Narazie słaba i obolała ale szczesliwa.Dzisiaj wrociłam do
domu.Nabiore sil i sie odezwie.
A narazie Wam wszystkim DZIEKUJE za dodawanie otuchy.Dzieki Wam łatwiej było
zniesc ten strach przed zabiegiem.W tym wszystkim najgorszy był moj
strach-gorszy niz sam zabieg.
Dziekuje Wam.

[1evulek]

Ciszę się bardzo, że masz to już za sobą :)))
nareszcie!
Opisz wrażenia jak już będziesz na siłach.
wracaj szybko do zdrowia!

[mgieuka]

Jak dobrze, że masz już po .... życzę ci jak najszybszego powrotu do zdrowia.

Jak ja zazdroszczę ci tej laparoskopii :)