waga- stan krytyczny

[obecna57]

To już chyba czerwony alarm. Mam wagę i figurę jak wtedy, gdy byłam
w ciąży (69,5 kg, wzrost 170). To efekt objadania się, zwłaszcza
słodyczami i zaparcia po Lerivonie - walczę akurat z depresją.
Nastrój powolutku do góry, ale cóż skoro nie mam się w co ubrać: z
wszystkiego co dopnę na wdechu wylewam się. Dziś jestem strasznie
wojownicza- może wytrwam. Najgorsze są wieczory, hamulce zupełnie
puszczają

[com_sui]

może to Ci pomoże:

- herbata zielona gun powder (proch strzelniczy), łyżeczka
na spory kubek, można zalewać do 3 x.
albo - herbata czerwona.

jeśli chcesz kupić, to tylko na wagę, nigdy ekspresowa
czy już w opakowaniu 100g (jak powiedziała mi ostatnio
pani w sklepie z herbatą - w torebkach po 2 g są "zmiotki"
herbaty).

działa. ja piję wieczorem. i wieczorem wcinam jabłka.
właśnie zaczął się na nie sezon. lobo, kortlandy, których
jeszcze nie ma...pyszne i nietuczące. działają jak szczotka
w przewodzie pokarmowym.

[cassandrax]

...ja może troszkę w innym kierunku...u mnie było wręcz
odwrotnie,moja waga bardzo szybko spadała...z nerwów, z powodu lęków
oraz leków nic nie mogłam jeść....teraz z nabraniem wagi mam bardzo
poważny problem....i powiem szczerze, że fatalnie się z tym
czuję....ale życzę powodzenia!!! Trzymaj się i wytrwaj!!!

dziękuję za odpowiedzi

[obecna57]

Wczoraj napchałam się owocami,bitą śmietaną i jogurtami i nie utyłam-
to też pocieszające. Dziś mobilizacja.
W sprawie lęków- te są moją największą bolączką: ciągle myślę, że
synowi lub mężowi coś się stanie i zostanę sama- ta trucizna zatruwa
każdą chwilę; do tego wyrzuty sumienia ,że jestem złą matką po
każdej drobnej scysji z synem (jestem impulsywna). Co Was gnębi???

[obliczalna]

Wiesz, znam ludzi ktorym pomogla ksiazka Paula McKenna...nie pamietam
tytulu...ale jest do niej CD, ktore pomaga zmienic stosunek do
jedzenia (ok 20 PLN)...fajna jest tez ta ksiazka Francuzki nie tyja -
duzo o kulturze jedzenia i przepisy... no i samo czytanie o wlasnym
problemie zawsze pomaga..odwraca uwage

nie daj sie.

[obecna57]

PS. Moja odpowiedź wpadła linijkę wyżej.Książki poszukam w necie.

[asiuniaa36]

Obecna57 co mnie gnębi...Duzo rzeczy-ostatnio rozstałam sie z partnerem
postanowiłam mu powiedzieć ze mam plany życiowe z kimś innym...Załatwiam
przedszkole dla malej żeby moc zacząć terapie-nie wiem jak ona to
zaakceptuje...W życiu codziennym-finansowo czy sobie poradzę tez nie wiem od
psychologa sie dowiedziałam,ze narazie nie mam co marzyc o pracy...Tez meczą
mnie wyrzuty sumienia,a to ze sie rozstałam z ojcem malej,ze zmarnowałam mu
życie,ze teraz to On sie zapije na śmierć,ze sobie beze mnie nie poradzi...ech...

Asiu!

[obecna57]

Asiu! Jeśli twój poprzedni pił- rzuć go jak najdalej. Pochodzę z
rodziny, gdzie ojciec pił- to największa szkoda dla dziecka. Niech
on ratuje się sam, nie możemy być zbawcami- mamy sił ledwie dla
siebie i dzieci.

[asiuniaa36]

Obecna57 ja sie z tego leczę ale Jego juz bym nie dźwignęła.sama potrzebuje
wsparcia...dzięki za dobre słowo

[miriam11]

Asiu droga, jeśli pił, a macie małe dziecko, to bardzo dobrze zrobiłaś, że
zwiałaś!!!!!
Myślenie, że teraz to przez Ciebie biedaczek zapije się na śmierć to typowe
myślenie osoby współuzależnionej, chorej na współuzależnienie. To dobrze, że
leczysz się z tego współuzależnienia. Bo pamiętaj, jeśli ktoś pije, zapija się,
to tylko i wyłącznie na własną odpowiedzialność, na niczyją inną. Nie rozwijam
tu oczywiście głębiej wątku choroby alkoholowej, bo nie miejsce na to, ale wiesz
chyba, co mam na myśli. Trzymaj się dzielnie, decyzję podjęłaś dobrą!!!!

[maciusik]

Obecna-tez mam 170,utylam strasznie,testuje juz 14-ty przeciwdepresant,zaparcia
straszne.Przeczytalam rade Com_Sui,i zaczelam pic zielona herbate i espumisan.No
i zre mniej chleba-pozeralam kanapki(i zreszta wszystko co popadlo)-tak jak
Ty-glownie w nocy.No i zaczelo pomagac-sprobuj!!!

[obecna57]

Maciusik! Wraz z depresją ustępują też zaparcia typowe dla tej fazy.
Ja mam małe sukcesy: dziś nie kupiłam drożdżówki na mieście i
dietetyczny obiadek- każde zwycięstwo cieszy.Wiem, że przy Seroxacie
(paroksetyna) nie tyłam.