wyznanie

[35.a]

ogromnie trudno chodzi mi się ostatnio do pracy. i już nie wiem,
czy to brak motywacji zwany depresją, zwykły brak odpowiedzialności,
czy zmęczenie materiału i wystarczyłoby kilka dni urlopu. dziś też mam
"krawędź" - iść albo nie iść. z mozolnego planu zwanego przygotować się
do pracy zostało mi już tylko: kąpiel, umalować się, ubrać, wyjść.
a mi się kurczę nie chce...

[singapurkaa]

Jeśli masz możliwośc wzięcia kilku dni urlopu to skorzystaj. Jest lato, wręcz
należy odpocząc. Nie nakręcaj się też myślami, że depresja nadchodzi, to może
byc po prostu zwyczajny chwilowy spadek formy.
A co dokładnie robisz w pracy? może jakaś mała zmiana obowiązków, zamienienie
się z kimś zadaniami pomogłaby? Każdego może zmęczyc rutyna w pracy.

[poetkam]

Ann, a kiedy masz urlop? Dużo jeszcze czekania? Jeśli faktycznie nie
dasz już rady- idź na L-4, jak radzi Ci Singapurka. Ale najlepiej
przeczekaj- jakieś miłe dla Ciebie zajęcia, drobne przyjemności..
3-m się.

[ditta12]

I Trzymaj się tego rytmu,umaluj ,ubierz i ...........do przodu
bo .....bo nie wiem ale czuję że wtedy się nie poddasz i będziesz w
pionie i wygrasz

[35.a]

Wczoraj poszłam. I dostaję od matki smsa: "jezdem na dzialce.dzis
znowv sie opieprzam" (oryg. bo rozczula mnie, że śmiesznie pisze
gdy jest w okularach "samochodowych"). odpisuję jej, że też miałam
pomysł, aby iść na działkę. odpisuje: Bog laskaw ze poszlas do pracy

Mama może się opieprzać, jest na emeryturze, pracuje bo chce.

A dziś już zrejterowałam. Ziemia się z tego powodu nie zawali, nikt
nie ucierpi. Jest mi tylko smutno. Singapurko, masz rację, staram się
nie nakręcać, że to depresja. Urlop pod koniec sierpnia, planowałam
teraz jechać do dziadków, ale kurczę długo u nich śpię, jak się
tłumaczyć, że dobrze mi, gdy wstaję o 10., kiedy oni o 6?

Nieważne, co robię. Nie jest to zajęcie, o którym człowiek z lubością
opowiada na przyjęciach itp. Pracuję, aby trochę zarobić. I łatwo
z tej pracy odejść, plus.

Robię więc dziś "nic". Karmię papużki sałatą zwracając się do nich
"kochanie" (a do siebie nie mogę tak mówić?), zdroworozsądkowo
ubrałam się, bo chłodno. Czytam tantiema i niebieską, i się uśmiecham,
śmieję się, bo dla ukochanej koleżanki psychiatra i psycholog to "jeden diabeł".


Jutro znowu wykąpię się, umaluję i wyjdę.



Nie jest mi dobrze.

[35.a]

Potrzebę mam, aby napisać, że wstałam, piję kawę,
za chwilę druga (odbiło mi) śniadanie, umyć głowę,
wykąpać się, umalować i wyjść (zrobię z tego sygnaturkę).
Jestem odrobinę ciekawa, co się dzieje na świecie...

[i_am_the_army]

No i owa ciekawość świata stawia Cię na wyższym stopniu homosapiensowatości ode
mnie
Rokujesz dobrze

[i_am_the_army]

A czyjego autorstwa są te obrazki na Twojej wizytówce?
(Przyzwyczaiłam się często klikać na Twoją wizytówkę - bo zauważyłam, że co
chwila są zmieniasz)

[35.a]

www.twardoch.art.pl


bardzo, bardzo lubię

[35.a]

)))))))))))))))

Tak, Kochanie.

Wiesz, ja bardzo lubię drogę do pracy. Przemierzaną autobusem.
Komfortowym dość, ale to też zależy. Mówię miło dzień dobry, daję
3.5 złocisza, dostaję papierek, którym potem się bawię, a autobus
mknie przez lasy. Super. Nic nie czytam, bo od jakiegoś czasu malutko
czytam. Chłonę. I TAM SĄ RÓŻNE PORY ROKU! Teraz jest lato

Później czekam na tramwaj. I spaceruję. Nikt tak daleko nie łazi po
przystanku jak ja! Ludzie są poprzytwierdzani do podłoża. A,
wcześniej kupię Politykę. Potem praca. Założyć identyfikator, mówić
cześć, uśmiechać się czasem (o, tu już mam problem). Potem pracować.
Ostatnio wyjątkowo często wylewam wodę na klawiaturę, ale mam to
w poważaniu. Potem wyjść z pracy. O, JAK MI DOBRZE. Lecieć do autobusu
powrotnego z wywalonym językiem. Zwykle nie ucieka.

Aż mi lepiej, że przeczytałaś kawałek mojego wcale nieciekawego
dnia

I trochę cieszę się na sobotę. Przyjdzie K. (moja siostrzenica),
cholernie lubię z nią być, chodzić gdzieś. Ona jest jak mój pies
obronny. Ostatnio dziwnie czułam się w dość ekskluzywnych delikatesach
do których mnie zaprowadziła i cały czas sprawdzała, czy jestem, czy
gdzieś nie uciekłam Tylko z nią mogę udawać Ch. Chaplina na ulicy;
ona jest bardzo zdrowa psychicznie.

Patrzy jak prasuję swoje dżinsy: - Ania, czy te spodnie muszą być takie proste? )

Rozpisałam się, przepraszam

[i_am_the_army]

ja też bym się na pewno pytała, czy te spodnie muszą być takie proste )
jak mi się ktoś pyta "czy ta bluzka musi być taka pomięta?" to ja odpowiadam
"wyprostuje się na mnie"

ale ja nie jestem bardzo zdrowa psychicznie

[35.a]

Wiesz co...ja dzięki takim rytuałom żyję. Na przykład układam sobie
to, co mam włożyć po kolei, bielizna, bluzka, spodnie. Uprasowane.
Stawiam torbę na szafce. Nawet wkładam potrzebne monety w kieszeń.
I z reguły jestem nieszczęśliwa, gdy ktoś też szykuje się do wyjścia
w tym samym czasie. Bo depcze po moich ścieżkach

Włożenie pomiętego rozumiem. Chociaż wolę na lewą stronę

[i_am_the_army]

chodzenie w ubraniach na lewą str też praktykuję
a rytuały dobra rzecz - dają poczucie bezpieczeństwa.

[35.a]

niektóre rytuały niedobra rzecz - po dwóch kawach rano jest mi nie bardzo.
zmodyfikować rytuał.
no i zwolnili nas dziś wcześniej - tu mi też popsuli bo to ja decyduję, o której
wychodzę )

miłego wieczoru *

[i_am_the_army]

No dwie kawy mogą roztelepać Ja nawet jednej nie piję, bo potem zachowuję
się jak znerwicowany tourettyk (tak tak, nie dość że tourettyk, to jeszcze
znerwicowany tragedia, dlatego kofeinie mówię "nie", hehe).
Tak więc rytuał jest dobry, o ile spełnia dobrze swoją funkcję - zapewniania
spokoju, hehe.
Miłego wieczoru

[bosa_mysz]

ja właśnie piję drugą wodę z cytryną dojrzewam psychicznie do
przyjęcia do wiadomości faktu, że musze sama sobie obiad zrobić.
mama mi wczoraj kartofle na ten obiad ugotowała, ale zjadłam
większość na kolacje bo mnie się jej nie chciało zrobić. nie wiem
czy dojrzeje psychicznie żeby ten obiad zrobić.
jakbyś się mogła tyż za mnie dowiedzieć to ja bym była wdzięczna. bo
mnie siem nie chce
ogólnie - myśle że dasz rade. moge zabrać troche tego niedobrego od
ciebie a ty się porozglądaj po świecie.

[35.a]

Do dzieła. Zrób obiad, a ja szykuję się do pracy.