Moje lęki w ChAD

[zosiak05]

Witam. Jestem tu nowa i chciałabym podzielić się swoimi przeżyciami
zwiazanymi z chorobą dwubiegunową. Mam nadzieję spotkać tu osoby o
podobnych problemach i wymieniać się doświadczeniami.

[czareg]

Witaj.

[czubata]

Bardzo ci współczuje.Muszę ci też pogratulować bo masz wspaniałego i
wyrozumiałego męża.Pocieszyć cię mogę tylko tym że większość tu piszących ma za
sobą podobne przeżycia i doznania.Więc głowa do góry.

[obecna_xyz]

Ciekawa jestem jakie masz leki; chyba nie tylko chlorprotixen.

[zosiak05]

Droga obecna_xyz...opócz chlorprotixenu zażywam fluosketynę no i
clonazepam - na lęki.

[obecna_xyz]

A nie masz stabilizatora?

[obecna_xyz]

Fluoksetynę podaje się w depresjach o niskim poziomie lęku. Na lęki
skuteczna jest Sertralina, Paroxetyna, Lerivon, Coaxil, Trittico i
pewnie wiele innych. Może powinnaś skonsultować się z innym lekarzem.

[obecna_xyz]

Ale znam człowieka z napadami paniki jak u Zosi, który dzięki
sertralinie funkcjonuje od 7 lat, pracuje normalnie i wychodzi do
ludzi.Paroksetayna, która zażywam jest na lęk napadowy i fobie
społeczną.

[zosiak05]

Przez te 18 lat kilka razy zmieniałam lekarzy, byłam nawet leczona
u dwóch profesorów...ale oni akurat najmniej mi pomogli.Każdy lekarz
mi powtarza że mój przypadek jest bardzo cieżki, poza tym nie
toleruję większosci leków, kóre innym bardzo pomogły. Obecnie
wróciłam do swojego pierwszego psychiatry - on jednak zna mnie
najlepiej. Brałam też udział w psychoterapii, ale ta jest skuteczna
wyłącznie wtedy, gdy nie jesteś w depresji. Ostatnie dni mam cieżką
depresję, tracę sens życia i mam myśli samobójcze...

[majagor]

A ja napiszę może troszkę brzydko, ale opanować się nie mogę..
Zazdroszczę Ci tego mężczyzny, który tak dzielnie walczy o Ciebie, o Was i Waszą
rodzinę..
I napiszę także, iż moja mama leczy się na CHAD już prawie 27 lat, bywało
ciężko, bardzo ciężko.. a od ok. 10 lat jest "spokój" Więc Tobie na pewno też
się uda)

[zosiak05]

Masz rację - mój mąż jest niezwykłym człowiekiem...gdyby nie On-
mnie już by dawno nie było...nigdy mnie nie zawiódł, jest
opiekuńczy, czuły i wyrozumiały...jest też wspaniałym ojcem. Bardzo
Go kocham i czuję całą sobą jak bardzo On też mnie kocha,
więc...miłość to najważniejsza rzecz na świecie...i to ona mnie
trzyma przy życiu, bo materialne sprawy przemijają a prawdziwa
miłość - NIGDY! Pozdrawiam.