Paulinka 27 tc 810 g - JAK JEJ POMÓC?

[78goska]

Miałam bezproblemową ciążę, świetne wyniki badań, a w 5 m-cu nagle skurcze i
szpital. Udało się miesiąc wyleżeć, z czego ostatnie 2 tyg. z odpływającymi
wodami.2 tygodnie temu 25 czerwca urodziłam Paulinkę, poród siłami natury.
Maleńka była cała sina, ale cichutko płakała i to mi dało nadzieję, że
przeżyje.Pierwsze dni były pod respiratorem.W drugiej dobie podali mój pokarm
przez sondę, po pierwszej porcji oddała smółkę, potem już trzeba było
wszystko odsysać, bo żołądek wypełniła zielona treść.Potem żółtaczka (trwała
tydzień, waga spadła do 690g),4 dni CPAP i znów respirator, bo na CPAPIE
słabła.USG główki w 3 dobie wykazało wylewy dokomorowe 2 i 3 stopnia. Malutka
dostała plazmę,aby zwiększyć krzepliwość,ale USG sprzed trzech dni wykazało,
że nic się nie zmieniło w sprawie wylewów, za to są lekko poszerzone komory.
Wyniki posiewów wykazały bakterie- Klebsiella pneumoniae - w płucach, żołądku
i we krwi.Dopiero od pięciu dni jest podawany właściwy antybiotyk(na
wcześniejszy były oporne) a leczenie ma potrwać min. 2 tyg. W tej chwili
Paulinka ma znów CPAP (od wczoraj), ale karmiona jest cały czas dożylnie (w
żołądku cały czas zielono)i ma robione wlewki w celu wypróżnienia. Siusia
normalnie i coraz więcej - na początku 10 g, teraz już 25. Waga wzrosła do
800g. Strasznie się boję o niunię - czy przeżyje(jest taka maleńka), a jak
przeżyje to czy będzie zdrowa, nie dają mi spokoju te wylewy. Najgorsze, że
nie wiem zupełnie co mogę dla niej zrobić. Stoimy z mężem nad inkubatorem i
gadamy do niej, bo mamy wrażenie, że słyszy, poznaje i reaguje. Próbowałam ją
dotykać, ale ona na wszystko tak żywo reaguje. Lekarka powiedziała, że jak
jest taka żywa to niedobrze i dostaje coś na uspokojenie, bo może jej np.
pęknąć płucko. Proszę osoby które mają jakieś doświadczenie z takimi
maleństwami- napiszcie jak mogę jej pomóc, co mogę dla niej zrobić, bo lekarz
powiedziała, że mogę do niej pogadać i czasem podotykać, ale nie za często i
że więcej nic. A jak ktoś dotykał takie maluchy - to jak to robić żeby czuła
się bezpiecznie i żeby jej pomóc i ulżyć a nie zaszkodzić?

[ciesia]

Czesc
Ja 4 miesiace temu bylam tez w takiej sytuacji, teraz nasz maluch jutro
wychodzi do domkuPoczytaj troszke posty to dowiesz sie jak bylo z naszymi
maluchami. Powiem Ci, ze nasz malec byl mniejszy 715g a teraz tio juz duza
pyza, a Wy macie dziewczynke, one sa podobno silniejsze, wszyscy to mowa.
Musicie wierzyc w Paulinke, da rade, zobaczycie, wczesniaczkii sa silne, mimo
tylu tragicznych czasem przejsc, wszystko bedzie dobrze, tylko trzeba czasu.
Juz pozno , ide spac bo rano jedziemy po Kacpra, postaram sie jeszcze jutro
odezwac jak urwis mi pozwoli
A co do dotylania to najlepiej nie glaskac, laskotac tylko polozyc reke na
glowce lub pleckach, pupie i poprostu tzrymac, zeby mala poczula sie
bezpiecznie.
Duzo sily i wiary a wszystko bedzie dobrze, zobaczycie jak Was Wasze dziecko
zadziwi!!!

[jolantusia1]

Alex urodził się w 28/29tc 800g. Dzis to duży łobuziak 16 miesięczny. Bedzie
dobrze, musisz tak myslec. Chyba każda z nas stała bezradna nad inkubatorem i
nie wiedziała czy czasem dotykanie nie zaszkodzi dziecku. Nam lekarka
prowadząca powiedziała że trzeba. Dotykaj ją a jesli zywo reaguje na glaskanie
to poloz reke na glówce albo klatce piersiowej, to powinno ją uspokoic. Poza
tym staraj się jeśli możesz ściągac mleczko. Wylewy często się wchłaniają, a
poza tym jest jeszcze rehabilitacja która potrafi zdziałac cuda. Na razie o tym
ne mysl, teraz najważniejsze aby Paulinka zwalczyła infekcję. Bardzo szybko
zaczęła przybierac a to już dobry znak. Mój mały żywiony był tylko pozajelitowo
przez 3 tygodnie bo były zalegania. Dopiero po tym czasie coś ruszyło a i tak
po nastepnym tygodniu znowu odstawiono mleko bo nie tolerował. Tak że tu też
musisz spokojnie poczeka. Pisz co u was jak mała, jak ty. Pozdrawiam

[yulia19791]

Jestem mamą Bartusia (650g) i wiem co czujecie. Jedyne co możecie dla niej
zrobić to być przy niej jak najczęściej, nie płakać przy niej i nie poganiać.
Tzn., że musicie uzbroić się w cierpliwość i cieszyć z każdego minionego dnia a
nawet godziny - bo to nawiększy jej sukces. Nie wymagajcie od niej za dużo.
Teraz trzeba czasu, a on działa na Waszą korzyść. Jeśli chodzi o dotyk to
raczej niezbyt często i długo, by nie miala za długo otwartego inkubatora. A
jeśli chodzi o Wasze zdrowie psychiczne to dobra rada - nie wybiegajcie na
przód i raczej skupcie się na bieżących problemach, a nie na tym co może być.
Może być wszystko, więc szkoda waszej energii na zastanawianie się nad czymś na
co nie macie wpływu.Skupcie się na dniu dzisiejszym i wspierajcie małą.
Trzymamy kciuki.
julia k.

[ania290679]

Witaj,moja Madzia w chwili urodzin też ważyła podobnie jak Twoja niunia,bo 820g.miała wylew II stopnia,po którym teraz,po pięciu miesiącach nie ma już prawie śladu,madzia najpierw była 16 dnia na respiratorze,potem był CPAP,potem sepsa i znów respirator,gronkowiec,retionpatia II/III-i zabieg laseroterapii,a teraz 11.07.07 skończy 5 m-cy(1,5m-ca korygowanego)i jest wdomku.Długa i ciężka droga na starcie,ale po malutku,malutku sobie płyną przepiękne dni w domciu,Twoja maleńka córeczka tez sobie poradzi-wierzę w to .

Dużo mówiłam do Madzi przez inkubator,opowiadałam jej,że musi być silna,głaskałam główkę,nożki,rączki(po zdezynfekowaniu rąk-oczywiście)a jak już troszkę podrosła-miała nieco ponad kilogram i nie mała już żadnych bakterii,infekcji przytulałyśmy się choćby i na kilka minutek,pielęgniarka wyjmowała Madzię jak rozpinałam bluzkę i kładła mi malutką na klatce piersiowej,tak by czuła serduszko i czuła ciepło-życzę Wam by jak najszybciej i Wam przyszło się tak przywitać

Pozdrawiam i życzkę siły malutkiej i mamie,

A to moje dziewczynki
moya.toya.net.pl/galeria/show.php?kid=8&gid=2744&page=0

[bzet]

Witaj,
ja na poczatku swojej roli mamy wcześniaka korzystalam z informacji zawartych
na stronie Fundacji Wcześniak - tam znajdziesz podpowiedź jak dotykac sowje
dziecko. Bo na tym etapie - to co pisano powyżej - możesz mu pomóc poprzez
dotyk - połóż swą ciepłą dłoń na głowce, na plecach.
Ja dużo do synka mówiłam, codzinnie czytałam mu bajęczkę.
Powodzenia
bzet

Dzięki za wsparcie

[78goska]

Paulinka dziś wróciła całkiem do wagi urodzeniowej - 810gram. Próbują jej podać
mleczko, zobaczymy jak je toleruje.Od wczoraj jak mówimy do niej to otwiera
piękne niebieskie oczy i zaczyna się ruszać, od razu włącza się alarm, ale
położne mówią żeby się tym nie martwić, bo zawsze się włącza jak ona się rusza.
Reszta bez zmian ale chyba tyle to już i tak dużo. Mleczko oczywiście ściągam,
mam go tyle że starczyłoby dla bliźniaków A takie położenie całej dłoni na
głowce rzeczywiście ją uspokaja. Dziękuję Wam za wsparcie i gratuluję silnych
dzieciaczków, ich przykład to dla mnie nadzieja że Paulinka też będzie dużą,
zdrową dzieczynką -codziennie jej to mówię.Będę pisać jak zrobi jakieś postępy,
bo wierzę że zrobi.

[jolantusia1]

super same dobre wiadomości. Oby tak dalej. Hi hi ja też pokarmu miałam bardzo
dużo dla czwórki by wystarczyło było tego tyle, że w szpitalu już nie chcieli
przyjmowa a w domu cały zamrażalnik zapełniony. Pozdrawiamy Jola i Alex

[goskagb]

Super ze Malutka przybiera na wadze, pamietam jak stałam nad inkubatorem z moja
Weronika (26 tc, 850g), duzo do niej mowilam trzymając reke na główce lub
klatce piersiowej, że ma się trzymać że jest dzielną dziweczynką że mamusia
jest z nia i bardzo bardzo ja kocha, spiewałam piosenki , zwłąszcza takie dwie
na które Niuńka do tej pory reaguje z uśmiechem a ma 10,5 miesiąca.
Trzymam kciuki za Paulinkę, a Tobie zycze dużo siły i wiary że wszystko będzie
dobrze.

[mamaigiiemilki]

Bede trzymala kciuki za mala, pozdrawiam, Anka(musi byc dobrze)

[justynapsoda]

witaj Gosiu,
Ja urodzilam 22.03 Kacperka o wdze 645gr.w 24 tyg.ciązy.Tez duzo przeszlismy i
teraz jeszcze lezy w szpitalu, wiesz tez tak bardzo chcialam pomoc i zaczełam
sciagac mleko-to bylo jedyne co moglam dla niego zrobic a zarazem tak wielkie!!
Kiedy sciagalam to myslalam ze on dzieki temu przezyje i bedzie zdrowy-taka
motywacja!!Dzis Kacper juz mi ssie z piersi- a minelo tyle czasu,lekarze mowia
że zrobilam, na prawde wiele.Jesli chhodzi o dotyk to mojemu malenstwu dawałam
palec w jego rączke- aby czul mnie wtedy...to bylo smutne bo byl nieruchomy pod
respiratorem dosc dlugo!!miesiac chyba badz dluzej-bnie pamietam,i tez mu
dawali psychotropy na sen by sie za duzo nie ruszal,powodzenia,piszco tam u
wAas

[jonowo]

Przedewszystkim mówcie do niej jak najwięcej. Co tylko przyjdzie Wam do głowy.
O domu, o rodzinie, co na nią czeka i jak to bedzie jak wrócicie wszyscy razem
do domku. Staraj się też za wszelka cenę utrzymać mleczko, to też bardzo ważne
dla malutkiej. O dotykaniu nic Ci nie poradzę, bo mój maluch urodził się w
termnie i moglismy go dotykać do woli. Mój synek miał wylewy 2 i 4 stopnia. Ma
wodogłowie pokrwotoczne, ale jest bardzo mądrym, zdolnym i sprawnym fizycznie
chłopcem. Wszystko napewno będzie dobrze, tylko musicie w to wierzyć i
zapewniać o tym siebie na wzajem i malutką Trzymamy kciuki i pozdrawiamy.

[mercate]

Witaj Gosiu,

Moja Michalinka (25 tc 710 g) na poczatku tez bardzo nerwowo reagowala na
dotyk, rowniez balam sie ja dotykac. Lekarze mowili, ze trzeba aby dotyk nie
kojarzyl jej sie tylko z bolem i niemilymi zabiegami wykonywanymi przez
pielegniarki. Powolutku sie przyzwyczaila i moj dotyk zacza ja uspakajac. Tak
jak dziewczyny napoisaly wyzej poloz jej dlon na glowce lub klatce piersiowej,
raczej jej nie glaskaj (zbyt duzo bodzcow)i nie dotykaj czubkami palcow bo w
ten sposob dotykaja ja pielegniarki. Pamietaj aby przekazywac jej pozytywne
fluidy
Trzymamy kciuki za Paulinke.

[78goska]

Paulinka się trzyma , ale bez zmian. Mleczko się na razie nie przyjęło. Zalega
w żołądku i już.Jeśli chodzi o dotyk to uspokaja ją ręka na główce, chyba nawet
lubi, ale jak kładę na pleckach albo klatce piersiwej to się denerwuje. Dziś
badała ją ordynator i powiedziała, że " to dziecko mi się podoba" - cokolwiek
by to miało znaczyć, nastroiło mnie optymistycznie na przyszłość. Przyjęłam
nową strategię i nie wybiegam do przodu za bardzo. Żyję tym co dzisiaj i
absolutnie nie porównuję malutkiej z innymi dziećmi(bo wszystkie są dużo
większe i to najprostsza droga do złapania doła).I mocno wierzę w to że malutka
wygra tę wlkę o życie. Ale najwięcej nadziei dały mi Wasze dzieci dziewczyny i
dziękuję wszystkim którzy na tym forum opisali swoje historie.

[jolantusia1]

mały mi tu nakombinował a taki piekny post napisałam hi hi. Najwazniejsze ze
mala jest dzielna, a jak lekarz mówi że dziecko się podoba to znaczy że jest
ok. Lekarze nie chcą mówi ze jest dobrze, zawsze podają tą pesymistyczną
wersję. To dobrze ze żyjesz dniem dzisiejszym, ja tez tak robiłam i nic innego
sie nie liczyło. Będzie dobrze bo musi byc. Pozdrawiam

[evimama]

Witam i ja. Moja Misia, choć nieco większa (28 tydzień, 1100 gram) urodziła się
z ogólnym zakażeniem organizmu, na respiratorze była 2 m-ce i miała wylewy IV
stopnia (to w skrócie bo i oczka, napięcie mięśniowe itd...). Teraz ma ponad
dwa latka i nadal problemów mnóstwo ale już nie drżę o Jej życie. Życzę dużo
sił i czekam na dobre wieści.

[mala031]

Witam prawie cztery lata temu przeżywałam to co ty .Moja córeczka ur w 27 tyg z
wagą 1160 Również borykała się z infekcjami ,zapaleniem płuc ,wylewami
2/3 ,retinopatią ,zaleganiami w żołądku i innymi jeszcze powikłaniami.Dziś jest
wesołym łobuziakiem mimo ze ma poazostałości z wcześniactwa tj niedosłuch i
krótkowzroczność . Jeśli masz jakieś pytania to chętnie odpowiem na
priv.pozdrawiam Mama Wikusi .

19 dzień , jedzonko ruszyło ...

[78goska]

... i waga też - już jest 870 gram Malutka od trzech dni trawi,nie każdy
posiłek, ale żołądek i jelitka zaczęły pracowaćPodobno na CPAPIE też sobie
radzi nieżle, lekarka mówi że do respiratora raczej nie wrócimy. Malutkiej żyć
się chce coraz bardziej i to naprawdę widać. Reaguje na nasze głosy i mam
wrażenie że kieruje oczka w naszą stronę jak nas słyszy. Mąż potwierdził, więc
raczej sobie nie wmawiam i rzeczywiście kieruje. Poza tym jest straszna
wiercipięta, jak nie śpi to próbuje się "uwolnić" z aparatury typu sonda, CPAP,
wenflon... I płacze, ale tak bezgłośnie, bo sonda przeszkadza jej wrzeszczeć na
całego. Nie mogę patrzeć na ten płacz, najgorsze, że nawet nie można jej
przytulić. Czasem uspokaja ją dłoń na główce, a czasem jak mówię, ale czasami
tak się pręży, rzuca i płacze że nic co zrobię nie działa... Dzisiaj tak
fikała, że spadła z tego gniazdka pieluchowego na którym leży i jak do niej
przyszłam to leżała "przytulona" do ściany inkubatora. Położna była w szoku jak
małej się to udało. Ja zresztą też, ale dumnie stwierdziłam, że zaczynamy
raczkowanie A od kilku dni mamy na oddziale 2 maluchy - 500 i 900 gram,
27 i 26 tydzień. I też się trzymają. Wspieram ich mamy informacjami z forum, bo
nie mają internetu. Pozdrawiamy wszystkie mamy maluszków

[oyate]

Rzeczywiście kawał wiercipięty z tej Twojej córeczki) Oby tak dalej sobie
radziła ze wszystkim a spokojnie będzieci dochodzić z wagą i resztą do wyjścia
do domu.
Pozostałym mamą z oddziału proszę przekazać życzenia dużo siły i zdrowia dla
maluszków!!

Paulinka ma 3 tygodnie

[78goska]

- skończyła dziś o trzeciej w nocy I drugi dzień oddycha sama,a gazometria
wyszła lepiej niż jak był CPAP. Jednak to nie sonda przeszkadza wrzeszczeć, bo
jak nie ma sondy to też jest cicho, nasłuchuję ile się da i dziś wydała tylko
takie cichutkie "skrzeczenia".Ale to podobno po respiratorze i jezszcze potrwa
zanim będzie płakała. Cieszę się z jej postępów,jest taka dzielna , martwią
mnie jednak te wylewy (2 i 3 stopień), jak ktoś ma chwilę czasu i trochę wiedzy
lub doświadczenia na temat wylewów i ich możliwych konsekwencji to proszę niech
napisze.

[goskagb]

Gratulacje dla dzielnej Dzidzi za samodzielne oddychanie ). Pamiętam jak
pierwszy raz usłyszałam bardzo taki cichutki płacz mojej Malutkiej aż się
popłakałam . A co do wylewów to one raczej się wchłaniają, a mózg dzidziusia
jest jeszcze tak plastyczny i dopiero uczy się wszystkiego i zdrowe komórki
przejmują funkcję tych "chorych".
Głowa do góry Wszytsko będzie dobrze. Trzymam kciuki za Was!!

[78goska]

Dzięki, taką mam nadzieję, że tak będzie, ale czasem tak się strasznie martwię.
Ale dzisiaj szczęśliwy dzień - pierwsze kangurowanie!!! Niunia najpierw
zdziwiona, potem wtulała się we mnie i coś pomrukiwała, ale najwyraźniej było
jej dobrze.Pierwszy raz ją trzymałam w ramionach. Fanatastyczne uczucie. I
straszny stres, bo jest taka drobna i kruchutka.Jedzonka już jest ok 5 ml na
porcję. I waga 940 gram.Bakterie na razie chyba nie wyleczone - czekamy na
wyniki posiewów, ale najprawdopodobniej są.Jak przyomnę sobie pierwsze dni to
wydaje się wieki temu. A to dopiero trzeci tydzień.

[goskagb]

Kangurowanie Maleństwa to wspaniała sprawa, straj się robić to jak najczęściej,
to wspaniale działa zarówno na Maleńką jak i na mamę przynajmniej u mnie tak
było. Trzymajcie się dzielnie

[mamusiaamelki]

Witaj Gosiu!
Jestem Mamą Amelki, wcześniaczka z 28 tyg. Moja Misia urodziła sie 5 marca z
wagą 1000g. z takimi samymi problemami jak twoje maleństwo.Dokładnie wiem co
przeżywasz bo my przechodziliśmy to samo i wiem ze żadne słowa nie dadzą wam
ukojenia.Jeżeli jednak będziesz potrzebować rady..służę swoja osobą. Jak to
określiła pani ordynator naszego odziału:jestem chodząca
encyklopedią wcześniactwa
Natomiast jeżeli chodzi o dotykanie Malutkiej to kontakt z mamą jest
najważniejszy, ona bardzo tego potrzebuje. Dotyk mamy różni sie oczywiście od
tego jaki fundują jej pielęgniarki przy wszystkich zabiegach
pielęgnacyjnych.dotykaj ją ciepła, całą dłonią i trzymaj ją na jej ciałku,
najlepsze są pozycje stabilizacyjne czyli za główkę i pupę tak aby znajdowała
sie w otoczce,kołysce.Unikaj dotyku takiego typowego głaskania np. tylko palcem
bo to
jest dla niej drażniące lepiej jeżeli to będzie tylko przesuwanie cała dłonią po
głowie i podtrzymywanie pupy, kładzenie ręki na klatce piersiowej i
przytrzymywanie jej przez jakiś czas.mnie wszystkiego nauczyła rehabilitantka z
oddziału patologii noworodka z którą do tej pory sie konsultujemy...polecam
metodę Bobath!!
Jeżeli chodzi o śpiewanie i mówienie to ja z mężem cały czas jej coś
opowiadaliśmy ja śpiewałam te same piosenki co w ciąży, opowiadałam wierszyki,
miałyśmy swoja wyjątkowa modlitwę(do tej pory sie tak razem modlimy)..wyrobiłam
pewne rytuały które dawały mi punkt zaczepienia zawsze tak samo sie z nią
witałam i żegnałam gdy szłam już w nocy do domu,codziennie wyznaczałam jej nowe
cele i prosiłam żeby szybko je osiągała, szybko przeskakiwała
przeszkody.wieszałam jej nasze zdjęcia i święte obrazki nad
inkubatorem.Kupowałam chorobliwie malusieńkie skarpetek bo tylko to mogła mieć
na sobie, no i czytałam...czytałam ...ciągle sie uczę, szukam lepszych lekarzy,
poradni metod..itd.Już wiem,że bardzo nam to pomogło.Inaczej chyba nie mogłam
jej już pomóc, Teraz ja trzymam za Was kciuki i mocno wierze, że wszystko będzie
dobrze.Pozdrawiam Mama Amelki

[78goska]

Moja malutka idzie ładnie do przodu, 970 gram. Jedzoka 6,4ml. I pięknie się
uśmiecha przez sen. Dzisiaj ją kangurowałam po "obiedzie", wtuliła się tak
fajnie, pomlaskała i poszła spać. Mogłabym z nia tak siedzieć cały dzień, ale
niestety mi ją szybko zabrali. Aha, klebsiella znikła z wszystkich posiewów,
ale za to pojawił się gronkowiec i to we krwi. Lekarka zaskoczona, bo przecież
wcześniej wychodziła tylko klebsiella, ale mówi,że to może błąd,bo mogło się ze
skóry dostać do materiału. Przestraszyłam się, ale poszedł posiew kontrolny i
zobaczymy.

[mlagodna]

Ufff tak to jest jak nie urok to sraczka...
Miejmy nadzieję że powtórkowe badania będą pomyślne
Ucałowania dla malutkiej - zazdroszczę kangurowania
pozdro

a tak się pięknie kangurowało...

[78goska]

i waga skoczyła ponad kilogram,i posiłki już po ok.10ml... a tu dziś rano
niespodzianka - maleństwo ma bezdechy i wróciło na cpap. Wszyscy mówią, że to
normalne, że wcześniaki wracają nawet na respirator, ale jak już się niunia
tuliła do cyca i już była bez tych rur paskudnych to żal teraz patrzeć jak się
męczy. Sprzęt jej najwyraźniej przeszkadza, cały czas coś koło tych rurek
majstruje łapkami, wygląda jakby chciała to wszystko pozrywać. Ale trochę mnie
już maleńka cierpliwości nauczyła, wiem że będzie lepiej.Jak nie dziś to jutro,
jak nie jutro to za jakiś czas.I opowiadam jej jak to będzie pięknie jak
wyjdzie ze szpitala.

[bbasia7]

Witaj. Dawno tu nie zaglądałam. Jestem mama Kubusia z 24 tygodnia. 21 czerwca
skończył roczek. Urodził się z wagą 680 gram. Nie dawali mu szans na przezycie.
Ale On jest silny i im pokazał. Historia podobna do Twojej. Ciaaza bez problemów
a w 5 miesiacu skurcze i dzidziuś uciekł na świat. Potem 4 miesiace szpitala z
fatalnymi rokowaniami. Bezdechy, wylewy, wodogłowie założenie zastawki do główki
itd.
Na szczeście to już za nami. Mamy tyle szczescia że po wyjściu ze szpitala jak
do tej pory udało nam sie tam nie wrócić. kubuś rozwija się wolniej niż
rówieśnicy ale jak skorygować jego wiek neurolog twierdzi ze nie jest żle.
Siedzi próbuje raczkować i rwie się do chodzenia. Mamy wspaniałą rehabilitantkę
która nad tym czuwa i mase specjalistów których musimy odwiedzać ale ostanio
kontrole sa wyznaczane coraz rzadziej.
Trzymaj się mocno i niemartw na zapas dzieci są silne i nieprzewidywalne. Będzie
dobrze.
Z tym głaskaniem też tak jest ze dzieciaki zywo reagują bo mają mniej naskórka
niż my i są wrazliwsze na dotyk a mocniejszy sprawia im czasami ból. Za to
słuchaczami są wiernymi i lubia jak się do nich uśmiecha. Prześlij uśmiech ode
mnie swojemu Maleństwu.
Powrotem do rurek nie martw się zobacz jaka pogoda na dworze dorosłym cięzko
oddychać. Będzie dobrze.

[78goska]

dzięki i buziaki dla Kubusia Niech mu się pięknie raczkuje, a potem chodzi.
Zresztą wszystkie Kubusie to silne i fajne chłopaki

[karola2711]

Witam. Też jestem mamą wcześniaczka. Moja córeczka urodziła się w 27tyg ciąży.
Ciąża podobnie jak u Ciebie przebiegała bezproblemowo. Doskonałe wyniki i na
usg wszystko ok. Aż tu nagle w 27 tyg z dnia na dzien skurcze i pogotowie
zabrało mnie do szpitala. Najpierw próba zatrzymania porodu jednak nie dało
rady. Ola urodziła siee 9.02.2007 Siłami naturu z waga 850g i 38cm, z objawami
niedotlenienia i wrodzonym zapaleniem płuc. Też była sina jak się urodziła, ale
zaqpłakała a to był ważny znak. Pierwsze tygodnie były straszne inkubator,
zółtaczka, zapalnie, ciągłę zmiany leków, waga spadła do 710g. I w 8 dobie
życia krwawienia dokomorowe 3 i 4 stopnia. Jak usłyszeliśmy z mężęm o tym
totalne załamanie i płacz. JEdnakk postanowiliśmy nie dać się. Po miesiącu Ola
WAŻYŁA JUŻ 1000g, i z początku mało przybierała na wadze ale dała radę. 17
kwietnia wyszła z szpitalu i wróciła do domku. Teraz wiadomo czeste wizyty u
specjalistów takich jak okulista, Ola dostała retinopatii wczesniaczej,
neurologa, rehabilitanta i stała kontrola w poradni powikłań wcześniactwa.
Teraz nasz Maluszek ma już 5 miesięcy i 2 tygodnie, waży 4800g i mierzy 56 cm.
Jest śliczna. Ważne jest to żebyś się nie poddawała, cioesz się tym że dostałaś
ją tak szybko na ręce jak dostałam ją dopiero jak wyszła z inkubatora i
pierwszy raz ja nakarmiłam. Do wyjścia z inkubatora Ola jadła przez sondę
zaczynała od 2ml na porcję a teraz zjada juz po 180ml, co prawda ma pewne
opóżnienie w stosunku do dzieci urodzonych o czasie, dopiero teraz zaczyna
gaworzyc ale wiem ze bedzie dobrze. Trzymaj się, dużo rozmawiaj z dzieckiem,
to mu pomaga, dotykaj ale w umiarkowanych ilościach, moja niunia długo
reagowała niepokojem na dotyk. Jak chcesz odezwij sie na maila
[e-mail] to przesle Ci parę fotek mojej duzej corci i zobaczysz z
czego wyszła a jak teraz jest. A jesli bedziesz zainteresowana mam tez sporo
ubranek na wcześniaczki, a wiem jaki to był trud zeby cos znalezc w sklepie na
tak male dziecko. Pozdrawiam ucałuj Kruszynke. Trzymam kciuki

[mamaigiiemilki]

ogromne gratulacje, dzielna a twoja dziewczynka!oby tak dalej, zycze duzo
zdrowka!pozdrawiam, Anka

1170gram!!!

[78goska]

Tyle dziś ważymy Cpap był dwa dni i zdjęli, zresztą Paulinka i tak go sobie
zrywała(!) i oddychała bez niego.Dzisiaj odłączyli jej kroplówki i zdjęli
wkłucie(hura!!!), ma już tylko maseczkę z tlenem w inkubatorze. Zyskała swobodę
ruchów i pełza po inkubatorze, dzisiaj tak wędrowała, że... obtarła sobie
kolano i trzeba było robić opatrunek.Bezdechów na razie nie ma, są tylko
spłycenia oddechu. Kangurowanie malutkiej sprawia jej wyraźną frajde.
Kangurujemy codziennie ale nie-za-długo, no i dużo mówienia, dużo głaskania. Na
razie polubiła tylko trzymanie ręki na główce i głaskanie po główce, po
pleckach się denerwuje, to nie ruszam. Je 18 ml na porcję i codziennie
zwiększają Gronkowiec w posiewie to był źle pobrany materiał, w posiewach
kontrolnych już nie wyszedł, na szczęście. Jeszcze trochę i może awansujemy na
łóżeczko z inkubatora. Trochę jestem przerażona, bo malutka ciągle tak krucho
wygląda, że boję się przy niej cokolwiek zrobić,przecież pielęgnować
donoszonego noworodka to czasem dla kobiety problem, a co mówić takie
maleństwo. ale chyba się w końcu przełamię i poproszę, żeby pozwolili mi
niektóre rzeczy przy niej robić. Położna mówi żebym się nie bała, bo matka
dziecku krzywdy nie zrobi, ale czuję się przy maleńkiej taka niezręczna, że nie
jestem tego wcale taka pewna...

[ania290679]

Super,

Paulinka sobie wspaniale radzi i oby tak dalej,a jeśli chodzi o łóżeczko,to wiem ,że nie można się doczekać,jednak lepiej się chyba nie spieszyć,moja Madzia do łóżeczka awansowała jak miała 1900g.a jej kolega Bartuś jak miał niewiele ponad 1600- i okazało się ,że maluszek nie radził sobie z utrzymaniem ciepła,zaczął spadać na wadze...także lepiej jednak by jeszcze trochę gramików poczekać-tym bardziej ,że nie wiem czy jesteś z małą cały czas,by np.w nocy przypilnować,czy się nie odkrywa?

Bardzo się Cieszę,że Paluinka jest taka dzielna i zyczę mamusi odwagi w pielęgnacji-najtrudniejszy pierwszy raz...jak Madzię pierwszy raz przewijałam też miała niewiele ponad kilogram-to zrobiła mi kupkę na rękę-ach te nasze urwisy...

Pozdrawiam Ania,
pisz co u malutkiej

[kowali]

super, gratuluję ))) niech malutka szybko rosnie a teraz tak będzie jak
awansuje do podgrzewanego łóżeczka to będziesz ją mogła pielęgnować
(przewijać), głąskać do woli...ja też się bałam na początku dotknąc taką moją
kruszyneczkę (a Twoja jeszcze mniejsza bo mój urodziłsię z wagą 1850) tym
bardziej,że pierwszy syn urodziłsię z wagą 3330 czyli był prawie 2 razy większy
od Wiktosia.ale szybko się przyzwyczaiłam i Ty tez - bo to Twoje dziecko i
matka nie zrobi mu krzywdy
w szpitalu poznałam mamę,któej maleństwo urodziło się z podobną wagą i podobnym
tygodniu ciązy - wyszli do domku z wagą ponad 1600 )) i też najpierw kilka
dni w łóżeczku...bedzie dobrze...trzymam kciuki

[adi1311]

pozdrawiam mamusie gosie i córeczke ,życze dużo zdrówka ,jestem z
wami ,agnieszka

[tartulina]

Witam i cieszę się, że Twoja Paulinka tak dobrze sobie radzi. Tak trzymajcie! Pielęgnacji Malutkiej się nie obawiaj, bo po pierwszym razie strach i trema zniknie, a pojawi się wielka radość. Pozdrawiam serdecznie. Agnieszka

[mercate]

Jak tam malutka? Ile wazy i zjada?
Z Michasia trzymamy za Was kciuki.

Już 1250:)

[78goska]

Trochę postępów jest
Waga 1250gram, jedzenie 41 ml
Parę dni temu próba odłączenia tlenu, nie poszło, dzisiaj drugie
podejście... no zobaczymy. W planach poważna nauka jedzenia, ale
niunia musi być stabilna oddechowo, żeby połykać.Daję jej palca
zmoczonego w mleku i czasem próbuje ssać.Najbardziej przy
kangurowaniu, otwiera buźkę i szuka cyca
Mamy niestety retinopatię, ale I stopień,bałam się, że będzie
więcej. No i wróciła paskudna KLEBSIELLA.W przew. pokarmowym. Lekarz
nie dała antybiotyku, mówi że mała jest nosicielem, to jej bakteria
nic nie zrobi, a antybiotyków już miała za dużo. W sumie lepiej, że
jest nosicielem, niż miałoby ją to paskudztwo atakować.Czyli o
jakimś szczęściu w tym wszystkim można mówić.
Nabrałam trochę odwagi i zmieniam pampersy- Paulinka uwielbia
nasikać mi na rękę jak właśnie zakładam świeżegoPoza tym już nie
boję się jej zmienić pozycji jak źle leży, czy odłożyć do inkubatora
po kangurowaniu.I coraz bardziej zaczynam czuć się mamą

[ciesia]

Ja pamietam jak ja sie balam Kacprowi zmieniac pieluch a co dopiero
o wkladaniu do inkubatorka czy przekrecaniu na boczekMala je juz
sporo, gratulacje, jeszcze troszke a bedzie w lozeczku.Kobietki sa
silneA zmeczenia i wykonczenia nie zapomne ale usmiech malutkiej
pewnie wszystko wynagradza. Pamietam jak pielegniarki mowily, zeby
zrobic sobie chociaz jeden dzien wolnego, tylko dla siebie, zeby
odpoczac bo trzeba miec sily jak dzidzia przyjedzie do domu.Trzymam
kciuki oby tak dalej i milej niedzieli.

i coś jeszcze

[78goska]

- nigdy w życiu nie byłam tak wykończona, zmęczona fizycznie i
psychicznie... Ale wystarczy maleńką przytulić (a ona się wtedy
uśmiecha jak taki mały łobuziak)i nic innego się nie liczy.
Pozdrawiam

[mercate]

Gosiu,

Wim dobrz o czym mowisz, sama przez trzy miesiace siedzialam od rana
do wieczora w szpitalu przy Michalince. Strasznie sie ciesze, ze
mala jest taka dzielna i coraz lepiej sobie radzi. Zobaczysz waga
teraz bedzie rosla znacznie szybciej a Paulinka z dnia na dzien
bedzie robila coraz wieksze postepy. Pisz koniecznie co u Was
Pozdrawiam

[adi1311]

aby tak dalej ,pozdrawiam agnieszka

1500gram i awans do łóżeczka...

[78goska]

tak jak napisała mercate, teraz wszystko poszło piorunem
Najpierw Paulinka otwierała buźkę przy kangurowaniu,takie jakby
szukanie, więc dałam jej palca do ssania.Ssała z 5 min i nie chciała
oddać. Położna jak to zobaczyła od razu wystartowała z butlą i w
ciągu dwu dni udało się przejść ze zgłębnika na butlę.Od razu
przestała tolerować zgłebnik (zaczęła po nim zwracać) więc ile by to
nie trwało jadła wszystko z butli.Teraz zjada 40 ml migiem - okazało
się że tak się wcześniej grzebała, przez za małą dziurkę w smoczku.
Bezdechów ostatnio nie było.Wczoraj lekarka mówiła że ok. 1600gram
idziemy na łóżeczko...a tu dziś taka niespodzianka. Prawie się
popłakałam, że niunia taka dzielna.Do tej pory bałam się ucieszyć z
poprawy i ciągle idąc do szpitala, przygotowywałam się psychicznie
na pogorszenie. Na szczęscie ciągle jest do przodu. I odważyłam się
kupić łóżeczko
Martwi mnie trochę że to za wcześnie, ale z drugiej strony jestem
taka szczęśliwa widząc malutką w łóżeczku, jak zwykłe dziecko... I
nie muszę już prosić o zgodę na wyjęcie niuni z inkubatora, mogę ją
przytulać ile chcę
Pozdrawiam wszystkich i dziękuję za wszystkie słowa otuchy, to forum
naprawdę dało mi dużo siły i nadziei.

[78goska]

oczywiście były problemy z krztuszeniem, nawet dziś mi się 2 razy
zakrztusiła.A jak się przyssie do butli to zapomina o oddychaniu i
całym świecie, ale coraz rzadziej jej się zdarza.I uśmiecha się jak
nas słyszy - a to jest naprawdę super!

[jolantusia1]

świetnie sobie Paulinka radzi. Kupuj już wszystko bo ani się
obejrzysz a corka będzie w domu. Mi małego wypisali z zaskoczenia.
Pozdrawiam

[mercate]

Super wiadomosci!!! Bardzo sie ciesze. Zacznij juz kupowac rzeczy
dla Paulinki bo lada chwila bedziecie do domu wychodzic. Jesc z
butli tez sie nauczy z oddychniem to tylko kwestia czasu.
Pozdrawiam

Dziś kończymy 2 miesiące:):):)

[78goska]

I dalej w łóżeczku. Oglądałam dzisiaj zdjęcia z kangurowania jak
było 940 gram... I szok przeżyłam, że ona była taka
kruszynka,wyglądała jak taki mały "stworek".A teraz już całkiem jak
dziecko wyglądamy Waga już 1550 gram, na pewno Was posłucham
i od poniedziałku rzucę się kompletować rzeczy dla małej, bo wypiszą
mi ją, a ja bez niczego....
Chociaż jak wczoraj kupowałam kurczaka - 1,6 kg to mi się tak
dziwnie zrobiło...
Pozdrawiam

[goskagb]

Gratulacje, teraz niech dziewuszka pzrybiera pieknie na wadze zeby
szybko było ok 2 kg i do domku. Jak sobie pzrypominam jak ja
płakałam widząc moją Niunie pierwszy raz w lóżeczku.. ehhhh..
Pozdrawaim i zdrowka zycze

[mercate]

Hej Dziewczyny,
Co tam u Was? Kiedy wychodzicie do domu?

[ania290679]

hej co tam,napisz jak malutka rośnie?a może już jesteście w domku?

pozdrawiam Ania (mama Natusi i Madzi 820g.)

trochę nas nie było...

[78goska]

i dzięki dziewczyny za pamięć.Już w domku - od 14 września i stąd
nasze zniknięcie - najpierw kompletowanie rzeczy, szykowanie
pokoiku, a potem jak dzidzia wjechała do domu... same wiecie
Oczywiście jestem kilka razy na dzień przerażona, że coś sie
dzieje.Na początku ciągle mierzyłam temperaturę,teraz sprawdzam czy
oddycha(pomimo że jest monitor) itp. Mam na szczęście telefon do
szpitala i korzystam, bo inaczej już ze 3 razy bym wzywała
lekarza.Mała ciągle stęka, jakby robiła kupę, wygląda to niezbyt
ciekawie, ale podobno tak może być. No i krztusi się niestety-
minimum raz podczas posiłku, nie znoszę tego bo za każdym razem
jestem przerażona, co będzie jak klepanie po pleckach z głową w dół
nie zadziała...
ale oprócz przerażenia jestem szczęśliwa że Paula już w domu.Kupiłam
jej kolorowy ochraniacz - jak sie budzi to nie płacze tylko się w
niego wgapia.Poza tym kupiła książkę "pierwszy rok z życia dziecka"
i sprawdzam jak się rozwijamy.Na razie jesteśmy na etapie noworodka -
i prawidłowo, bo na dziś miałam termin
Pozdrawiam, odezwę się potem, bo mi mała zaczyna wrzeszczeć

[tartulina]

Fajnie, że Paulinka jest już w domu.Niech teraz rośnie zdrowo. A Twoje przerażenie z czasem minie. Cieszcie się sobą i pisz czasem co u Was. Pozdrawiam. Agnieszka

[ania290679]

Gratulacje z wyjścia do domku,moja Madzia też jeszcze czasem się krztusi,i jak nam poradziła rehabilitantka,to nie od razu na brzuszek,a na boczek ją przewracam,tak by jedzonko,szybko wyleciało z dziurki,w którą wpadło...i leciutko ją oklepuję...szybko przechodzi,ale pewnie te dwa sposoby są dobre,powodzonka i dużo radośći z pociechy...

Pozdrawiam Ania

[mercate]

Bardzo sie ciesze, ze jestescie juz razem w domku. Doskonale
pamietam pierwsze dni Michasi w domu, moje przerazenie i szukanie
pociesznia na tym forum, ze sobie poradze. Michasia jest juz prawie
2 miesiace w domu i wszystko jest dobrze. U Was na pewno terz bedzie
ok. Krztuszenie na pewno z czasem przejdzie. Na wszelki wypadek
gdyby nie mala nie lapala oddechu podmuchaj jej w buzie - pomaga.
Trzymamy za Was kciuki i cieplutko pozdrawiamy.
Marta z Michasia

Uśmiecha się!

[78goska]

Dziś mamy 4,5 miesiąca(1,5koryg), Paula waży 4kg coraz mniej śpi i
coraz bardziej chce oglądać świat,ewentualnie czasem lubi oglądać
mamę lub tatę.Jak ktoś nowy bierze ją na ręce wpatruje się z
niesamowitym zainteresowaniem.Retinopatia praktycznie zniknęła bez
śladu.Bioderka ok,reszta badań też, oprócz niestety kardiologa,mamy
jakiś otwór owalny, ale pani kardiolog liczy że sam się zamknie, mam
małą obserwować i do kontroli w styczniu. Kolki raz ustępują a za
parę dni wracają podwójnie-wszystkie metody zawiodły, pozostaje
nosić w chuście(to pomagai przeczekać.Potrafimy jeszcze unieść się
na przedramionach z klatką piersiową i odwracać się w stronę dżwięku-
ale musi być to dżwięk wyjątkowo interesujący i wyraźny. No i
nareszcie wyczekane pierwsze uśmiechy - już zaczynałam się martwić a
dzisiaj rano taka niespodzianka.Co prawda chwilę trwało ale wyraźnie
odpowiadała uśmiechem na mój uśmiech-sprawdzałam kilka razy i miała
z tego wielką frajdę(ja jeszcze większą chyba).Potem kolka dziecię
dopadła i odechciało mu się śmiać a teraz śpi.
Ale jestem szczęśliwa
PS.A tatuś zazdrosny,teraz za każdym razem jak podchodzi do małej
robi"małpę"i inne cuda żeby tylko do niego też się
uśmiechnęła.Jeszcze mu się nie udało, ale może wieczorem
Pozdrawiamy wszystkie wcześniakowe mamy

[jolantusia1]

pamiętam że była to jedna z najszczęśliwszych chwil, a do taty mały długo nie
chciał się uśmiechac

[martencja7]

ja też pamiętam pierwszy uśmiech mojej córeczki,też była w podobnym
wieku.Uśmiechnęła się do mnie o piątej nad ranem gdy się nad nią pochyliłam żeby
zmienić pieluszkę.Od razu się obudziłam i oczywiście poryczałam ze wzruszenia
Przed Wami jeszcze wiele pięknych,niezapomnianych chwil!

[mercate]

Ciesze sie, ze u was wszystko w porzadku no i ze usmiech sie pojawil
(jak sie usmiechnie taki malutek to az sie czlowiekowi na sercu
cieplo robi Moja Michasia rzadziej pozwala mi na grasowanie po
forum, wiec i zadziej sie odzywam. Tez mamy otwor owalny i nadzieje
ze sam sie zamknie. Poza tym to dzis bedziemy uczyc sie jesc
marchewke lyzeczka - wprowadzamy obiadki i jestem bardzo przejeta.
Widzialam zdjecia Paulinki - sliczna dzidzia. Jak sie sprawdza twoja
chusta? Bo mnie cos zaczal bolec kregoslup od noszenia w chuscie -
jakos sie usztywniam i zastanawiam sie czy w wiazanej nie bylo by
lepiej. Pozdrawiamy

[ania290679]

tak pierwsze uśmiechy to wspaniałe przeżycie...byle ich było jak najwięcej...pięknie malutka sobie radzi mimo kolek...wszystko się z czasem unormuje(ja z kolką przy pierwszej córce walczyłam 4 m-ce)...dużo powodów do uśmiechów dla Paulinki i dla Was...

Pozdrawiam Ania
fotoforum.gazeta.pl/5,2,ania290679.html

u nas trochę nowości, dobrych i niedobrych

[78goska]

teraz to już się na głos śmieje mały łobuziak Trochę ma problemów
z unoszeniem się - nie prostuje rączek, tylko na piąstkach.Pediatra
mówi że to niedobrze, neurolog kazał dać czas, ale chyba i tak się
wybiorę do jakiegoś rehabilitanta.Wyszedł niedosłuch w lewym uchu,
mam nadzieję że się wyrówna - powiedzieli że z jednym uchem nic nie
robią, tylko jak z dwoma jest nie tak.I że może się jeszcze
poprawić.Najważniejsze że słyszy, bo to akurat widać.
Ma straszny apetyt, skoczyliśmy o 1,5 rozmiara - w zeszłym tygodniu
musiałam wymieniać wszystkie ciuchy,chustę musiałam sprzedać bo
wyrosła (już będzie 5,5kg, poszukam teraz jakiejś dla większych
dzieciaczków - ale to już może na wiosnę.Wprowdzam powoli soczki,
ale mała ma po nich zaparcia, a powinno być przecież odwrotnie...
Poza tym jest ciekawa świata, na wszystko się gapi - zresztą
zobaczcie same...
fotoforum.gazeta.pl/72,2,621,70966978,73564602.html?wv.x=2

[mercate]

Slodziak z Twojej Paulinki