25 LAT - DUŻO CZY MAŁO DLA KOBIETY?

[Gość: nike]

No właśnie.. Skończyłam 25 lat w maju.Zbiegło się to ze skończeniem studiów.I
trudno tu nie zrobić małego podsumowania.Cv świetne, mogłabym obdzielić nim 3
rówieśników, 3 języki obce, 2 fakultety, tylko nie mogę znaleźć pracy i na
dodatek nie mam prawa do zasiłku. Na razie jeżdżę na rozmowy, wysyłam cv i
czekam na odpowiedź.Mieszkam u rodziców, bo nie stać mnie na własne
mieszkanie ani na wynajęcie.Jestem tez na ich utrzymaniu. Życie osobiste: 1 w
miarę trwały związek, niestety już zakończony 3 lata temu, choć nadal się
przyjaźnimy. A nowej miłości jeszcze nie spotkałam. Przyjaciele: kilku
wiernych rozrzuconych po Polsce i świecie..A znajomych coraz mniej, biorąc
pod uwagę, że mam problemy z pracą.
Zdrowie: po przejściach: cyrki z żołądkiem i w krótkim czasie z kręgosłupem i
to takie, że nie mogłam się ruszyć.
Stan ducha: optymistka, choć mam czasami wątpliwości, czy czegoś ważnego w
życiu nie przegapiłam lub straciłam.
A jak wygląda wasz bilans 25 latki?Nie chodzi mi o licytację i porównywanie
kto ma lepiej a kto gorzej w zyciu, tylko o przemyślenia na temat
dotychczasowych wydarzeń w życiu. Jak sądzicie, czy 25 lat to duzo, czy mało
dla kobiety?

[aretse11]

ja skonczylam 25 w lipcu,a w sierpniu obronilam prace magisterska. Wiesz
nike..to fakt..zaczal sie nowy etap w naszym zyciu..i jakbym miala patrzec na
to co mialam i na to co mam to miernie to wszystko wyglada.
Do tej pory wlasciwie prawie wszystko ukladalo mi sie po mojej mysli:ukonczylam
technikum jako najlepsza uczennica,obronilam tego magistra. Nie brakuje mi tez
urody i zdrowia..wlasciwie same sukcesy-wybory miss,
zawody plywackie..wszedzie super. I robilam zawsze to co lubilam-podrozowalam
duzo,bawilam sie..nie miala tez problemu z facetami-to ja wybieralam..Z
pieniedzmi tez zero problemu0jak latwo jest dorobic studentce...
Skonczyly sie studia..zaczelo nowe zycie..i na razie jestem w dolku psychicznym
i fizycznym. Poznalam faceta na ostatnim roku studiow...po zakonczeniu ich
mialam mozliwosc podjecia dobrej pracy..ale poszlam za glosem serca i mieszkam
z nim juz 2,5 miesiaca w Holandii.Wyjechalam do niego i co..Jak wyglada moje
zycie?Nie umiem jezyka..ucze sie caly czas holenderskiego..ale zanim zaczne
gadac to mina wieki..siedze wiekszosc czasu w domu,bo on chodzi do pracy 7 dni
w tyg.Jestem na jego utrzymaniu i prowadze dokladnie taki try zycia jakiego
nigdy nie chcialam..czyli kura domowa.Gotuje,sprzatam..bo nie mam tu
przyjaciol,nikogo i nawet gdzie wyjsc..ale kocham go i zostane tu dla
niego..Tylko ciekawe jak dlugo bedzie trwala ta egzystencja..czy cos sie
zmieni..czy cos sie ruszy..czy znajde wreszcie prace....??/Sama widzisz..jest
ciezko..teraz wiem dlaczego zawsze wszyscy mowili,ze uczenie sie,szkola to
najlepszy okres w zyciu.,ale wierze,ze 25 to nie jest duzo..ze jeszcze tyle
przed nami i czasem sytuacja moze zmienic sie z dnia na dzien ..cos moze sie
wydarzyc co zmieni wszystko..Dodam tez ,ze dzieci mam zamiar miec za jakies 5-7
lat..dopiero..pozdrawiam wszystkie 25latki

oblicz ile lat Ci jeszcze pozostalo to będziesz

[kopov]

wiedziala czy to duzo czy malo:)

[Gość: Richelieu*]

bez przesady panno chwalipięto. Takich jak Ty na pęczki, a nie, że 3
rówieśników. Nie chodzi o licytację, to po jakiego grzyba się licytujesz?
Szkoły, języki, choroby..

Mam rok więcej, skłonność do wyliczanek mija, jeszcze nie do końca, ale jest na
dobrej drodze. Z nadzieją na wyleczenie się z papierkomanii, której też uległam

i 25 lat to przeciętnie dla dziewczyny, kobieta o ten wiek nie zahacza

[Gość: Richelieu*]

a, i dziecko chciałabym już, chyba ;)

[histeryczna_trzydziestka]

Gość portalu: Richelieu* napisał(a):

> bez przesady panno chwalipięto. Takich jak Ty na pęczki, a nie, że 3
> rówieśników. Nie chodzi o licytację, to po jakiego grzyba się licytujesz?
> Szkoły, języki, choroby..
>
> Mam rok więcej, skłonność do wyliczanek mija, jeszcze nie do końca, ale jest
na
>
> dobrej drodze. Z nadzieją na wyleczenie się z papierkomanii, której też
uległam
>
> i 25 lat to przeciętnie dla dziewczyny, kobieta o ten wiek nie zahacza



Ojej! Jak masz fajnie! Ja mam 30 lat, a nie skończyłam studiów. Na szczęście
mam pracę, a ostatnio dostałam podwyżkę. Nie jest źle, chociaż mogłoby być
lepiej. Męża nie mogę znależć.

[r.richelieu]

zainwestuj w mikroskop jeśli szukanie lupą nie skutkuje
wyobrażasz sobie zalety chłopa powiększone 1000 razy? ;)

[Gość: thistle]

pardon, ja sie kobietą poczułam poraz pierwszy jeszcze przed 16tymi
urodzinami ;)

[r.richelieu]

co, miałam ci jabłonkę tylko się nacięłam? ;)

ani duzo ani malo....................

[nadal-jestem]

To chyba najlepszy wiek dla kobiety , ale nie jest to juz 1 mlodosc , ale do
starosci tez jeszcze daleko :)

[Gość: gośc]

Jak to nie jest 1 młodośc to co to jest???

[kopov]

o tu sobie mozesz policzyć:) mnie wyszlo 149lat:)
kobieta.gazeta.pl/poradnik_domowy/1,48633,2367315.html

[Gość: Richelieu*]

hehehe, najlepszy był punkt o bliskości rodziny by do nich wpadać. Ciekawe, a
gdy do rodziny nie chce się wpadać to trzeba dla testu jednak wpadać aby było
dobrze? ;)

ps. ja dożyję tylko do 103 lat, buuu

[kopov]

zacznij chodzić w berecie to jeszcze Ci przybędzie 15 lat a za cieple gacie to
z 5:)

[Gość: figa]

Dużo czy mało to rzecz wzgędna. Tak czy inaczej to już niestety "pierwsza
przecena".

[mario2]

Pogadamy za 15 lat.... :)

[six_a]

mnie tam 25 lat nie zadowala, wolę dożywocie!

[Gość: mm]

O boziu jak bym chciała mieć aż tyle lat ;-))))

Zalezy...

[quenten]

Zalezy czego oczekujesz, szukasz w zyciu, co chialabys osiagnac/zdobyc, czy
jestes zadowolona z tego co masz... Ja sadze, ze 25 lat to niewiele dla
kobiety, chociaz Ty niewiele tez osiagnelas (bez urazy). Ja jestem mlodsza,
ukonczylam (tylko) jeden fakultet, pracuje juz 4 lata (w banku), mam
narzeczonego, swoje male i duze hobby, i wciaz jeszcze szukam innych mozliwosci
spelniania sie w zyciu:) Zycze powodzenia:)

[Gość: klara]

skońćzyłam miesiac temu 25 lat. Magister w kieszeni, w tym roku licencjat z 2
kierunku, 2 języki obce, masa dodatkowych szkolen, kursow, itd (to tak w
nawiazaniu do Twojego CV - 2 fakultety dzisiaj to naprawdę niewielka sztuka).
Ze zdrowiem tez roznie bylo - powazna operacja, muszę na siebie ciagle uwazac.
za soba mam 5 letni zwiazek, zakonczony 1,5 roku temu. Mam dobra prace - moze
nie do końca to o czym marzylam, ale na to jeszcze przyjdzie czas, pol roku
temu poznalam mezczyzne mojego zycia z ktorym planuje przyszklosc. Wlasnie
kupujemy mieszkanie - oczywiscie w wiekszej czesci na kredyt. i jestem bardzo
szczesliwa. ale nie bylo zawsze tak dobrze! dlatego teraz potrafie sie cieszyc
tym co mam. a to czy jestesmy szczesliwi zalezy od nas samych.

[gogi30]

Ja skończyłam 25 lat w lutym.
Wyszłam za mąż mając 21 lat.W wieku 23 lat urodziłam córeczkę która ma dziś 2
latka i oczywiście jest naszym oczkiem w głowie.Mam sliczne i fajne dziecko.
Skończyłm studia licencjackie i po dwóch latach przerwy właśnie wybrałam się
razem z mężem na uzup. studia magisterskie.Mam dobrą pracę,mieszkanie,
średniej klasy samochód.Po ciąży ujawniła mi się tarczyca-to praktycznie obok
alergii, którą mam od dziecka tyle moich chorób.Lubimy spotykać się ze
znajomymi.Jeżdżę co roku na wakacje ,jeździmy na nartach.Mam wspaniałą rodzinę-
siostry,gdzie jedna za drugą w ,,ogień skoczy".Myślałam sobie właśnie jak
skończyłam 25 lat-czy aby nic się nie zmieni w moim życiu .mam nadzieję że
nie.Boję się pomyśleć o czymś złym co comogłoby dotknąć mnie i moją
rodzinę.Niestety jestem pesymistką która chce się zmienić w optymistkę-ale
przyznam ciężko mi to wychodzi.Wiem że są osoby ,które mają nieudane 25 letnie
życie dlatego pomimo mojego nieraz marudzenia,niezadowolenia doceniam naprawde
to co mam.

jestes rok starsza wiec sporo bo ja sie czuje

[boski.zawodowiec]

staro ale niewinnie.

[Gość: anja]

W styczniu skończę 25 lat.W czerwcu obroniłam pracę magisterską z zarządzania.
Czuję sę rozbita otaczającą mnie rzeczywistością: na studia podyplomowe
pożyczyłam od rodziców, na języki wziełam pozyczkę, marzyłam o doktoracie ale
2500 za semestr to poza moimi możliwościami( razy 8 semestrów)a na dzienne
doktoranckie nie ma szans<układy albo trzeba być totalnie wybitnym chociaż
ostatnio nawet wybitnym odmawiaja bo potrzebja miejsc dla dzieci
profesorów...>Pracuje za marne pieniądze i bez satysfakcji zawodowej.Nie nosze
ciuchów Sisleya i Morgana...jak kupię cos HM to jest dobrze.I głupio wierze w
uczciwość i pracowitość. A moze lepiej być kochanką bogatego Pana po 40 jak
moja koleżanka bez studiów, która smieje sie ze mnie ze haruje i ucze sie a i
tak g...wno mam...

[Gość: agatka]

tez sie kiedys zastanawialam, nad znajomoscia :) z bogatym panem po 40... heheh
ale potem stwierdzilam, ze to nie dla mnie...

buzia

aaa.....caly czas wierze, ze w zyciu spotka mnie kiedys cos dobrego :)

[odrey]

rozmyślania na tematy otaczającej rzeczywistości vs moje życie mam niemal na
codzień i mam nadzieję że mój świat wolny będzie od rozterek jakie tu
prezentujecie, gdy wybije 25 lat mojego życia:)))))
z drugiej jednak strony w perspektywie wszystkich nieszczęść świata... te są
całkiem "przyjemne" :)

[kolop]

Mam 25 lat w lutym koncze 26. Zadnej radosci z obecnego zycia, zadnego
szczescia. Co osiagnalem? Nie wiele. Ale wczesniejsze lata byly cudowne.
Magistra bede mial w przszyszlym roku, na studia poszedlem dwa lata po moich
rowiesnikach. Jeden rok w plecy przez rodzicow (nie wiedzialem gdzie mam isc
po podstawowce) - wyslali mnie do technikum. Z perspektywy czasu uwazam to za
strate czasu. Pozniej studia. 1 rok w plecy z mojej winy. Poszedlem na kierunek
pokrewny z technikum. ale po pol roku sie tam nie odnalazlem. w koncu
stwierdzialem, ze czas zarobic na siebie. Tak wiec od czterech lat pracuje na
siebie i calkiem niezle mi sie wiodlo. Przenioslem sie do innego miasta na
studia, zalozylem firme. Gignatyzne obroty, wyjazdy za granice, przemyt za
moimi plecami, milionowe kary z urzedu skarbowego. Trzeba bylo zamknac, wujek
nawalił. Stracilem wszystko co mialem, samochod, dom i dobre samopoczucie.
Zostaly wspomnienia i dobre mysli, ze kiedys zrobie cos podobnego tylko nie na
siebie, bo jestem udupiony az do smierci, bo nie zamierzam placic za cos czego
nie zrobilem.Nikt nie ma takiej kasy ale urzad wymyslil. Poznalem kobiete rok
temu, kolejna - starsza. Gdy nic juz nie mialem wrocilem do rodzinnego
miasta.i... i sie rozstalismy. Wiec siedze tu teraz i pracuje za grosze. Ale na
dwa etaty. Moja sprawa jeszcze sie nie skonczyla ale mam nadzieje ze uda mi sie
skonczyc magistra i wyjechac z tego kraju.
Cel: magister
Optymizm: (0-10); 6
Doswiadzczenie: duze
Co o tym mysle?: żałuję wszystkiego
czy sie oplacalo?: i tak i nie (z przewaga na nie)
czy dla kobiety 25 lat to duzo? : duzo
czy dla mezczyzny duzo? : duzo
bo juz dawno powinna byc rodzina, normalne zycie, i widok na lepsze perspektywy

[Gość: Richelieu*]

g. prawda, że dużo. Od takiego gadania depresjonowców przybywa
W życiu nic być nie powinno, a może być. Często gęsto mówi się o poślizgach w
życiorysie? Bez sensu kompletnie. 2 lata poślizgu w stosunku do rówieśników?
Życie to nie podstawówka, a dorosły powinien chyba dorosnąć do życia jak mu się
chce żyć, a nie jak powinien według schematu.
Te wyliczanki też są tylko po to, aby porównać czy odstajemy od średniej 25-
latkowej. Co to ma być za konkurs na najlepsze życie? Zgodnie z konsumerskimi
wartościami.
Poczytaj pamiętniki osób z zabitych dechami wsi i miaseczek, jeśli chcesz
porównań. Ja na przykład ze swoistą zazdrością patrzę na dziewczynę, która w
wieku 25 lat ma 2 letnie dziecko. Lecz gdy ona rodziła ja zajmowałam się
papierkową robotą

[Gość: ciekawy]

Bo nikt cię nie chciał przelecieć?

hahahaha

[veritas1]

Niunia ciebie przede wszystkim nikt nie chce, nie wykrecaj sie papierkami.

[r.richelieu]

Niuniuś, nadzieję mam na Twoje towarzystwo i nadal czekam
zadzwoń
nr 999
4,22 + kilovat za minutę
dla stałych odbiorców obniżki
obniża się z parapetu cegły na łeb, kiedy się pofatygują osobiście

[Gość: T.]

> nie mogę znaleźć pracy i na dodatek nie mam prawa do zasiłku.

Nie masz pracy ?
Ja mam dla Ciebie ...zajęcie.

[kohanek]

25 to juz duzo to dojrzala baba. PO 20stce to juz stare baby

"ty stara dupa jestes" ;) n/t

[Gość: dzolo]

[Gość: ..................]

Wiekszosc z was w wieku 25 lat dopiero sie staje kobieta.

[Gość: ana_banana]

No to ja sie pogubilam. Mam jakas trzydzieche, wygladam na dwudzieche, a
samopoczucie mam nastki. No to ile ja mam?

[kohinor]

Pora umierac (skoro zadajesz takie durne pytania)

[Gość: smak_życia]

W kwietniu skończyłam 25 lat. 2 lata temu skończyłam wymarzone studia, teraz
kończę drugie i planuję doktorat. Od 19 roku życia zawsze gdzieś pracowałam,
najczęściej dorywczo, po to by samej się utrzymać bo samo stypendium nie
starczało, nie chciałam obciążać mamy, ale ta zawsze pomagała. Od 1,5 roku
pracuję jako pilot wycieczek, każdy kolejny wyjazd to nowe wyzwanie, nowe
miejsce i awans. Planuję otwarcie własnego biura w przyszłym roku, teraz chcę
kupić mieszkanie. Marzę o prawdziwym domu na wsi i koniach. Z mężczyznami jest
gorzej - zawsze duże powodzenie i świetne porozumienie, ale duży pech w
miłości. Pewnie to moja wina, zbyt silny charakter, teraz jestem cudownie
zakochana, ale to trudna miłość i większość z Was ją potępi - bo On się
rozwodzi, ma dziecko i jest 15 lat starszy. Czuję się bardzo młodo, zwłaszcza
jak patrzę na to co osiągnęłam i jak patrzę w lustro :) Czekam na kolejne
wyzwania, trochę mi żal upływającego czasu, ciągle mam poczucie, że zbyt mało
robię. Ale chyba to co najważniejsze to lubić siebie i mieć marzenia.
Pozdrawiam wszystkich, niezależnie od wieku...

[Gość: smak_życia]

W kwietniu skończyłam 25 lat. 2 lata temu skończyłam wymarzone studia, teraz
kończę drugie i planuję doktorat. Od 19 roku życia zawsze gdzieś pracowałam,
najczęściej dorywczo, po to by samej się utrzymać bo samo stypendium nie
starczało, nie chciałam obciążać mamy, ale ta zawsze pomagała. Od 1,5 roku
pracuję jako pilot wycieczek, każdy kolejny wyjazd to nowe wyzwanie, nowe
miejsce i awans. Planuję otwarcie własnego biura w przyszłym roku, teraz chcę
kupić mieszkanie. Marzę o prawdziwym domu na wsi i koniach. Z mężczyznami jest
gorzej - zawsze duże powodzenie i świetne porozumienie, ale duży pech w
miłości. Pewnie to moja wina, zbyt silny charakter, teraz jestem cudownie
zakochana, ale to trudna miłość i większość z Was ją potępi - bo On się
rozwodzi, ma dziecko i jest 15 lat starszy. Czuję się bardzo młodo, zwłaszcza
jak patrzę na to co osiągnęłam i jak patrzę w lustro :) Czekam na kolejne
wyzwania, trochę mi żal upływającego czasu, ciągle mam poczucie, że zbyt mało
robię. Ale chyba to co najważniejsze to lubić siebie i mieć marzenia.
Pozdrawiam wszystkich, niezależnie od wieku...

[Gość: smak_życia]

W kwietniu skończyłam 25 lat. 2 lata temu skończyłam wymarzone studia, teraz
kończę drugie i planuję doktorat. Od 19 roku życia zawsze gdzieś pracowałam,
najczęściej dorywczo, po to by samej się utrzymać bo samo stypendium nie
starczało, nie chciałam obciążać mamy, ale ta zawsze pomagała. Od 1,5 roku
pracuję jako pilot wycieczek, każdy kolejny wyjazd to nowe wyzwanie, nowe
miejsce i awans. Planuję otwarcie własnego biura w przyszłym roku, teraz chcę
kupić mieszkanie. Marzę o prawdziwym domu na wsi i koniach. Z mężczyznami jest
gorzej - zawsze duże powodzenie i świetne porozumienie, ale duży pech w
miłości. Pewnie to moja wina, zbyt silny charakter, teraz jestem cudownie
zakochana, ale to trudna miłość i większość z Was ją potępi - bo On się
rozwodzi, ma dziecko i jest 15 lat starszy. Czuję się bardzo młodo, zwłaszcza
jak patrzę na to co osiągnęłam i jak patrzę w lustro :) Czekam na kolejne
wyzwania, trochę mi żal upływającego czasu, ciągle mam poczucie, że zbyt mało
robię. Ale chyba to co najważniejsze to lubić siebie i mieć marzenia.
Pozdrawiam wszystkich, niezależnie od wieku...

[Gość: smak_życia]

W kwietniu skończyłam 25 lat. 2 lata temu skończyłam wymarzone studia, teraz
kończę drugie i planuję doktorat. Od 19 roku życia zawsze gdzieś pracowałam,
najczęściej dorywczo, po to by samej się utrzymać bo samo stypendium nie
starczało, nie chciałam obciążać mamy, ale ta zawsze pomagała. Od 1,5 roku
pracuję jako pilot wycieczek, każdy kolejny wyjazd to nowe wyzwanie, nowe
miejsce i awans. Planuję otwarcie własnego biura w przyszłym roku, teraz chcę
kupić mieszkanie. Marzę o prawdziwym domu na wsi i koniach. Z mężczyznami jest
gorzej - zawsze duże powodzenie i świetne porozumienie, ale duży pech w
miłości. Pewnie to moja wina, zbyt silny charakter, teraz jestem cudownie
zakochana, ale to trudna miłość i większość z Was ją potępi - bo On się
rozwodzi, ma dziecko i jest 15 lat starszy. Czuję się bardzo młodo, zwłaszcza
jak patrzę na to co osiągnęłam i jak patrzę w lustro :) Czekam na kolejne
wyzwania, trochę mi żal upływającego czasu, ciągle mam poczucie, że zbyt mało
robię. Ale chyba to co najważniejsze to lubić siebie i mieć marzenia.
Pozdrawiam wszystkich, niezależnie od wieku...

[Gość: smak_życia]

W kwietniu skończyłam 25 lat. 2 lata temu skończyłam wymarzone studia, teraz
kończę drugie i planuję doktorat. Od 19 roku życia zawsze gdzieś pracowałam,
najczęściej dorywczo, po to by samej się utrzymać bo samo stypendium nie
starczało, nie chciałam obciążać mamy, ale ta zawsze pomagała. Od 1,5 roku
pracuję jako pilot wycieczek, każdy kolejny wyjazd to nowe wyzwanie, nowe
miejsce i awans. Planuję otwarcie własnego biura w przyszłym roku, teraz chcę
kupić mieszkanie. Marzę o prawdziwym domu na wsi i koniach. Z mężczyznami jest
gorzej - zawsze duże powodzenie i świetne porozumienie, ale duży pech w
miłości. Pewnie to moja wina, zbyt silny charakter, teraz jestem cudownie
zakochana, ale to trudna miłość i większość z Was ją potępi - bo On się
rozwodzi, ma dziecko i jest 15 lat starszy. Czuję się bardzo młodo, zwłaszcza
jak patrzę na to co osiągnęłam i jak patrzę w lustro :) Czekam na kolejne
wyzwania, trochę mi żal upływającego czasu, ciągle mam poczucie, że zbyt mało
robię. Ale chyba to co najważniejsze to lubić siebie i mieć marzenia.
Pozdrawiam wszystkich, niezależnie od wieku...

[Gość: Richelieu*]

silny charakter pomaga w miłości a nie utrudnia. Jeśliw tym takie bzdury
wypisujesz to co z resztą?