Kiedy dziecko?

[Gość: ola]

No wlasnie, czy nie czujecie czasami ogromnej potrzeby posiadania malego
brzdaca. Mam na mysli kobiety, ktore doskonale wiedza,ze nie moga sobie
pozwolic na dziecko. Mam 20 lat i chwilami moje mysli staja sie obsesja, jak
widze na ulicy kobiete w ciazy, lub z maluchem to jej cholernie zazdroszcze.Mam
jednak swiadomosc, ze to nie zabawa, a ogromna odpowiedzialnosc i wiem, ze
decyzja o dziecku jest na cale zycie. i pojawia sie pytanie : kiedy najlepiej
sie na nie zdecydowac?

[Gość: Mol]

Ja mam 25 l. i mysle o tym od dluzszego czasu. Wiem, jednak iz to nie wiek gra
role, lecz partner/partnerka. Jeli masz kogos z kim jestes szczesliwa i kto
zadba o rodzine to ..... Takie jest moje zdanie.
Pozdrawiam.

[Gość: b]

Ja mam 29 lat i wlasciwie nie opuszcza mnie mysl o dziecku, ale mój chłopak nie
podchodzi do tego entuzjastycznie. I pewnie niedługo stanie się to powodem
naszego rozstania, bo jeżeli mamy tak dalej ciągnąć związek, który nie
przekracza kolejnego etapu, to ja chyba wolę być sama. Piszę "chyba", bo
strasznie się boję tego sama, a z drugiej strony wiem, że to chyba jedyne
wyjście. Też zazdroszczę kobietom w ciąży i wszystkie one wyglądają dla mnie
pięknie. I nie biorę dzieci na ręce, bo boję się, że się rozpłaczę. Może jestem
nienormalna?
Pozdrawiam.

[Gość: claudel]

Ja mam 26 lat i na myśl o dziecku jest dla mnie totana
abstrakcją. I nei to jest najgorzsez, ż eaktualnie nie
mam z kim i nie mam warunków życiowych, tylko to, z
ejak miałam lat 20, to myślałam, ze w weiku 26-27 lat
dziecko juz będę miala. A ja psychicznie wcale nie
jestem na to przygotowana, i to z nie z racji
dojrzałości czy jej braku. Po prostu jestem tak
pzrywiązana do swojego wolnego stylu życia, że żadne
dzieckjo w ogóel nie wchodzi w grę. Obawiam się, że po
długim byciu singlem już samo wejście w związek będzie
dla mnie bolesne z racji setek konmpromisów w życiu
codziennym, które on wymaga. A co dopiero posiadanie
dziecka.
Dziecko bym bardzo chciała w ogóle kiedyś mieć, tylko
kiedy będę chciała? Upływający czas nie robi na mnie
wrażenia.

[Gość: ola]

Najbardziej boje sie tez tego,ze bede odkladala to w nieskonczonosc. No bo
najpierw mieszkanie, samochod, podroze itd.itp.Wiem ze jeszcze nie musze sie
spieszyc ale kurcze tak bym chciala.A moj partner...tez jest zapalony, ale woli
narazie mowic o przygotowaniach do tego, uwaza, ze nie wystarczy milosc, trzeba
miec warunki.Zgadzam sie, tylko to moje uczucie...

[Gość: Emilka]

Na dzieci nigdy nie ma czasu,pieniędzy i sprzyjających okoliczności.Zawsze
trzeba cos zobaczyc, zrobic,kupić. No i ZREZYGNOWAC z tak wielu rzeczy..Cztanie
ksiazek do późnej nocy, codzienne malowanie paznokici,wypady do kina, do
dyskoteki,teatru, słodkie nic nie robienie, gapienie sie w telewizor , bo
leci "Xena.Wojownicza księżniczka".. itp. Tym bardziej, że coraz częsciej
naprawdę kobiety same decydują kiedy chcą miec dziec, bo jest tabletka
antykoncepcyjna i nie ma co liczyc na niewinny "wypadek przy pracy".
Mam 25 lat i ogromnie kocham synka mojej młodszej siostry.Gdy z nim jestem chcę
mniec swoje dziecko, uważam, ze byłabym dobrą mamą.Ale z tylu rzeczy musiałabym
zrezygnować..
pzdr
Em.

[Gość: Sisi]

Nigdy. Miszkanie , samochód , dobra praca, rewelacyjny facet. 28 lat.
Nie chcę mieć dzieci- tyle jest jeszcze rzeczy do zrobienia , obejrzenia , tyle
podrózy. Nie , nigdy.

[Gość: paul]

DZieci to :
nieprzespane noce
czeste choroby
placz bez powodu
placz z powodu
pieluszyska i kupska
nerwy na bacznosc, ze ...zachoruje, zginie,wsadzi paluch do kontaktu
rezygnacja z SIEBIE na kazdym kroku
szkola nieludzkiej cierpliwosci
zlosc
stres
placz
bunt(nasz)....

Ale tez:
usmiech,ten jeden jedyny na swiecie(Zwlaszcza pierwszy)
slodkie tuptanie malych nog obok wielkich ,maminych
buziak ni stad ni zowad , kiedy placzesz
"mami, to dla ciebie ten kwiatek!"
boze, jaki on juz wielki, radosc az kipi
zabawy z Tata, ktory kocha jak szalony
pomysly,ktore inspiruja nawet nas, doroslych
szal na widok psa, kota, konika (ostatnio owcy, "mami, kupiszmi opce?")
beztroska
czysta nieswiadomosc obrzydliwosci swiata (budzi moja zazdrosc)
slodki zaspany policzek na twojej poduszcze
slowa, ktorych oczekujesz"kocham cie mami"



I jak tu wybierac?Chyba trzeba oddzielic WAZNE od niewaznego...

[kasiapro]

widze ze myslimy podobnie, my czyli kobiety........

[Gość: A]

Wtedy, kiedy czujesz, że ty i twój partner na prawdę tego chcecie i potraficie
zrezygnować z bardzo wielu przyjemności dla dziecka, i czujecie się dorośli i
odpowiedzialni, żeby podjąć się jego wychowania, bo jest to chyba jeden z
najtrudniejszych sprawdzianów, jakie przechodzi dorosły człowiek. Niestety,
bardzo wielu rodziców tego nie rozumie, choć są przekonani, że są dobrymi
rodzicami i ich dzieciom nigdy niczego nie brakowało.

[Gość: MISSKITY]

Oto jest pytanie!

Mamy po 23 lata.... Ja mam pracę i studiuję... on też... Na razie jednak nie
możemy pozwolic sobie na dzidziusia:
ślub za rok
nowe mieszkanie do umeblowania
brak samochodu
brak pewności, ze nie stracimy pracy
.... ale wiemy, że będziemy mieć dzieci!

W wieku 26 lat... Później - pierwsze dziecko w wieku 30 lat grozi zespołem
Downa i porażeniem mózgowym - nie można odwlekać w nieskończoność takiej
decyzji....

[Gość: am]

To nie tak:
1. zespól Downa zależy od wieku mężczyzny (ojca), a
nie kobiety
2. porażenie mózgowe od przebiegu porodu, który często
jst zwiany z budowa anatomiczną
3. w mojej rodznie WSZYSTKIE kobiety rodziły piewsze
dziecko po 32 rż, a niektre nawet po 40 (pierwze
dziecko!!!) i nie ma żadnego zespołu Downa ani innych
wad genetycznych. Aha, przeżywalnośc 100% i dośc
wysoki iloraz inteligencji, uzdolnienie w rozmaitych
dziedzinach.
Ja osobiscie nie zdecyduję sie na dziecko przed 35 r.ż.

do am

[Gość: królik]

Mam pytanie o źródło Twoich informacji wiele krąży przesądów na temat wieku, w
którym powinno się rodzić. Sądzę, że brakuje rzetelnej informacji na ten temat,
szkoda, że nie dyskutuje się o skutkach urodzenia dziecka z tej powinności,
nacisków rodziny czy otoczenia, straszenia chorobami, nie potrafię sobie
wyobrazić matki, która dlatego zdecydowała się na dziecko. To przerażające!!!

[Gość: A]

Gość portalu: am napisał(a):

> To nie tak:
> 1. zespól Downa zależy od wieku mężczyzny (ojca), a
> nie kobiety

Niestety, to ty się myslisz - zależy od wieku kobiety.

> 2. porażenie mózgowe od przebiegu porodu, który często
> jst zwiany z budowa anatomiczną
> 3. w mojej rodznie WSZYSTKIE kobiety rodziły piewsze
> dziecko po 32 rż, a niektre nawet po 40 (pierwze
> dziecko!!!) i nie ma żadnego zespołu Downa ani innych
> wad genetycznych.
I bardzo dobrze, bo nikt nie "gwaranruje", że po 35 r.ż rodzi się dzieci
upośledzone, tylko wskazuje się, że wówczas jes wyższe ryzyko niz w wieku lat 25.

> Ja osobiscie nie zdecyduję sie na dziecko przed 35 r.ż.
Mam nadzieję, że uda ci się zrealizować swój plan w 100%. Ja w wielu 28 lat
zapragnęłam mieć dziecko i od 4 lat walczę z niepłodnością - okazało się,że nie
zawsze dziecko jest "na zawołanie", a im później tym większe prawdopodobieństwo
trudności. Nie oznacza to, że zachęcam kogokolwiek do wczesnego rodzicielstwa -
zwracam tylko uwagę, że nie zawsze wszystko można w życiu zaplanować tak jak się
chce.

[Gość: am]

1. Żródło moich informacji: mój lekarz z instytutu
Matki i dziecka i mąż znajomej, który jest genetykiem
(więc co nieco o zespole Downa wie), i wpływ na niego
ma wiek (m.i. wiek mężczyzny). Kbiecie z wiekiem jest
trudniej ciążę donosic do końc, to fakt, i troche
trudniej o zapłodnienie ( na ogół- po35 r.ż.)
2. Wiem,że czasami w życiu nie wychodzi tak jak sobie
zaplanujemy, trzeba się z tym pogodzić. Nadmieniam, że
kobiety z mojej rodziny twierdza zgodnie, że
macierzyństwo po 30 (grubo) jest bardziej "dojrzałe",
gdyz juz nie ciągnie tak do np. kina, na kawę z
koleżankami. człowiek (ponoć ) nie ma się juz ochoty
wyrwać z domu, nawet na moment. Zazanczam raz jeszcze
- to sa opinie matek w mojej rodzinie.
3. Kwesie trudności z zjsciem w ciążę. Na pweno z
wiekiem się pojawiają, znów chyba omijaja moja rodzię.
Ale z drugiej strony - jest przeciez in vitro,
operacje na udrożnienie jajowodów, etc. Własciwie
macierzyństwo wyklucza jedynie brak macicy; a że
cxasami trzeba się troche postarać? Bywa tak,
niestety. I to w każej dziedzinie życia. Pozdrawiam

[Gość: królik]

Dzięki za odpowiedź. Jeszcze jedno - o jaki wiek mężczyzny chodzi?

[Gość: A]

Gość portalu: am napisał(a):

> 2. Wiem,że czasami w życiu nie wychodzi tak jak sobie
> zaplanujemy, trzeba się z tym pogodzić. Nadmieniam, że
> kobiety z mojej rodziny twierdza zgodnie, że
> macierzyństwo po 30 (grubo) jest bardziej "dojrzałe",
> gdyz juz nie ciągnie tak do np. kina, na kawę z
> koleżankami. człowiek (ponoć ) nie ma się juz ochoty
> wyrwać z domu, nawet na moment. Zazanczam raz jeszcze
> - to sa opinie matek w mojej rodzinie.

Całkowicie się z tym zgadzam; mnie co prawda "przejadło" się wybujałe życie
towarzyskie już w wieku 28 lat i dlatego wówczas postanowiłam powiększyć rodzinę,
ale to nie ma większego znaczenia czy dojrzejemy do rodzicielstwa w wieku 26 czy
34 lat - ważne, że wtedy czujemy, że naprawdę możemu dziecku coś zaoferować sami
z siebie, a nie kosztem poświęceń i wyrzeczeń.

> 3. Kwesie trudności z zjsciem w ciążę. Na pweno z
> wiekiem się pojawiają, znów chyba omijaja moja rodzię.
> Ale z drugiej strony - jest przeciez in vitro,
> operacje na udrożnienie jajowodów, etc. Własciwie
> macierzyństwo wyklucza jedynie brak macicy; a że
> cxasami trzeba się troche postarać? Bywa tak,
> niestety. I to w każej dziedzinie życia. Pozdrawiam

Istnieje powszechne przekonanie, że obecna medycyna z ofertą np. in vitro jest w
stanie rozwiązać problemy niepłodnych par. Prawda jest taka, że tylko 20-30%
zabiegów in vitro kończy się powodzeniem, a in vitro jest obecnie ostatnią deską
ratunku w walce o własne dziecko. Ja jestem po 4 zabiegach (i kilkunastu
transferach zamrożonych embrionów) i lekarze są bezradni - w podobnej sytuacji
jest wiele innych par, o których rzadko się mówi - najczęściej pokazywane są
tylko szczęśliwe rodziny, którym się udało. Nie wspomnę z jakimi obciążeniami
psychicznymi i finansowymi wiążą się te starania. Życzę ci, żeby natura nie
obdarzyła ciebie (ani twojego partnera) takimi problemami i wszystko potoczyło
się tak, jak sobie zaplanowałaś.

[Gość: am]

2. Z dokładną granicą wieku nie jestem pewna na 100%.
Na 90 przypominam sobie, ze ryzyko zespołu Downa
wzrasta po 45 r.ż ężczyzny, ale oczywiscie mówimy tu o
statystyce.
A!
Życze powodzenia. Ufam że się uda! Polecam "novum", od
przyjaciółki wiem, że podobno rewelacja.
A jak juz je urodzisz, to nie chowaj pod kloszem,
tylko dlatego, że było długooczekiwane! Wiem cos o
tym, bo ja byłam choana w ten sposób (mimo iz
niedługooczekiwana) i wiem, że nie zrobię tego swemu
dziecku.
Pozdrawiam jak najgoręcej
am

[Gość: A]

NIestety, właśnie w Novum są zupełnie bezradni i choć wiem, że wielu pomagają to
60% par i tak odchodzi z przysłowiowym kwitkiem. Ale jeśli się kiedykolwiek uda,
z pewnością zachowam dużo rozsądku w wychowaniu i nie będę "krzywdziła" swego
dziecka, tylko dlatego, że wiele przeszłam, żeby je mieć. Dzięki za rady i
życzenia.

[Gość: Kosta]

Przypowiastka o sensie życia

Profesor filozofii stanął przed swymi studentami i położył przed sobą kilka
przedmiotów.
Kiedy zaczęły się zajęcia, wziął spory słoik po majonezie i wypełnił go po
brzeg dużymi kamieniami.
Potem zapytał studentów, czy ich zdaniem słój jest pełny, oni zaś potwierdzili.
Wtedy profesor wziął pudełko żwiru, wsypał do słoika i lekko potrząsnął.

Żwir oczywiście stoczył się w wolną przestrzeń miedzy kamieniami.
Profesor ponownie zapytał studentów, czy słoik jest pełny, a oni ze śmiechem
przytaknęli.

Profesor wziął pudełko piasku i wsypał go, potrząsając słojem. W ten sposób
piasek wypełnił pozostałą jeszcze wolną przestrzeń.

Profesor powiedział: "Chciałbym, byście wiedzieli, ze ten słój jest jak Wasze
życie:
Kamienie - to ważne rzeczy w życiu: Wasza rodzina, Wasz partner, Wasze dzieci,
Wasze zdrowie. Gdyby nie było wszystkiego innego, Wasze życie i tak byłoby
wypełnione.
Żwir - to inne, mniej ważne rzeczy: Wasza praca, Wasze mieszkanie, Wasz dom
albo Wasze auto.
Piasek symbolizuje całkiem drobne rzeczy w życiu.

Jeżeli najpierw napełnicie słój piaskiem, nie będzie już miejsca na żwir a tym
bardziej na kamienie. Tak jest tez w życiu: Jeśli poświęcicie całą Wasza
energię na drobne rzeczy, nie będziecie jej mieli na rzeczy istotne.
Dlatego dbajcie o rzeczy istotne - poświęcajcie czas Waszym dzieciom i
Waszemu partnerowi, dbajcie o zdrowie. Zostanie Wam jeszcze dość czasu na
prace, dom, zabawę itd.

Zważajcie przede wszystkim na duże kamienie - one są tym, co się naprawdę
liczy. Reszta to piasek.

Moja droga "b"...

[Gość: Ellen]

...zostaw mi, proszę, swój e-mail.
Pozdrawiam.

[Gość: b]

Gość portalu: Ellen napisał(a):

> ...zostaw mi, proszę, swój e-mail.
> Pozdrawiam.

Chwilowo wolalabym pozostac choc troche anonimowa, ale chetnie podyskutuje tutaj.
b

[Gość: Ellen]

E, tutaj to ja nie chcę.
Mam sytuację identyczną do Twojej i pomyślałam, że co dwie głowy to nie jedna,
może coś zaradzimy.
Jak się namyślisz daj znać.
Albo ja założę sobie jakieś niefirmowe konto i się odezwę.

[Gość: b]

Dobra, czekam na jakis sygnal. Pa

[Gość: XXL]

Tylko na wiosnę, najlepsze dzieci są na wiosnę ......
Próbujcie !

[Gość: GGG]

Najlepiej nigdy.Same wydatki,problemy i ciagłe zamartwianie się. JAK dorośnie
to jest ryzyko,że go zdenerwujesz i w nocy Cię udusi,po co Ci to???!!!!!!

[Gość: ola]

Gość portalu: GGG napisał(a):

> Najlepiej nigdy.Same wydatki,problemy i ciagłe zamartwianie się. JAK dorośnie
> to jest ryzyko,że go zdenerwujesz i w nocy Cię udusi,po co Ci to???!!!!!!

Jeszce sie nie spotkalam z takim (kategorycznym)zdaniem!? Ile masz lat kobieto!
Wydatki, problemy, mord...to maja byc argumenty?