Czy tylko mnie obrzydza, tzw. "cud narodzin"?

[Gość: Mama]

A ja moich dwóch "kaprysów" nie zamieniłabym na żaden luksus. A jeżeli w życiu
zależy ci tylko na tym aby nie mieć rozstępów i obwisłych piersi to marne to
twoje życie.

[Gość: Mija]

Ktos ci chyba krzywde w dziecinstwie zrobil dziewczyno. Nie wiem takze kto
naopowiadal ci tych koszmarnych historii o ciazy, porodzie i efektach po ciazy.
Po pierwsze to od ciebie zalezy czy bedziesz bardzo gruba w ciazy i czy
bedziesz lezec jeczac, ze sie zle czujesz (a takze czy kontrolujesz gazy.
Niestety o niekontrolowaniu moczu nie slyszalam i nie doswiadczylam ale
zapewniam cie, ze czeka cie to w okresie menopauzy, ktora to bedziesz miala
wczesniej i silniejsza wlasnie dlatego, ze nie rodzilas). Od ciebie takze
zalezy jak twoje cialo bedzie wygladac po ciazy. Uwierz mi, ja pomimo jednego
dziecka wygladam tak, ze wiele kolezanek mi zazdrosci a te ktore mnie nie znaja
nidy by nie uwierzyly, ze mam dziecko. Rozstepy bedziesz miala bez wzgledu na
to czy masz czy nie masz dziecka. No i sam porod to w koncu tylko pare godzin
bolu, ktory w dzisiejszych czasach mozna zlagodzici. Poza tym nikt nie kaze ci
konczyc kariery. Jezeli faktycznie robisz kariere to przerwa kilkumiesieczna na
odchowanie dziecka niczego nie zmieni, chyba, ze to taka karierka bardziej.
Oczywiscie nie kazda kobieta musi miec dziecko, to indywidualny wybor ale nie
powinien byc oparty na stwierdzeniu, ze ja nie chce bo bede gruba i bede sie
zle czula bo to bzdura ale raczej na checi lub niecheci do posiadania dziecka.
Mozesz udawac, ze nie jestes kobieta ale czy ci sie to podoba czy nie po 40 ta
wiadomosci i tak do ciebie dotrze. Wspolczuje ci, ze nie masz instynktu
macierzynskiego bo wiele tracisz w zyciu a przede wszytskim niesmiertelnosc i
sens zycia, ktore daja dziecko i uwierz mi nie ma znaczenia to, ze ty je
kochasz inaczej (moze nawet bardziej). No i przede wszytskim dziecko po
trzydziestce odmladza:)

[tnelia]

Mam 22 lata i dziecko z wpadki. Teraz mała ma już 4 miesiące. I wiem jedno
nigdy w życiu człowiek nie jest wstanie stworzyć czegoś wspanialszego.

A jeżeli martwią Cie rozstępy, obwisłe piersi i żylaki to współczuję bo to
świadczy tylko o tym że nie masz kochającego Cię naprawde faceta, który
zapewniłby Cię że zawsze bedziesz piękna i zawsze będzie Cię kochał. Ja mam i
mimo że ciąża odcisnęła na mnie swoje piętno, to widzę siebie jego oczami, jako
piękną kobietę, matkę i kochankę. Co dziwne widzi mnie taką mimo iż
uczestniczył przy porodzie naturalnym a myślałam że to odstrasza facetów.

No cóż, widać, że dziewczyna ze "skromnego" domu,

[Gość: Vivio]

mam na myśli ubóstwo emocjonalne, pewnie niezbyt kochana przez rodziców, rzadko
przytulana itp. A teraz ma pewnie ze 30 lat, faceta, dobrą pracę, wakacje
czyli - to samo co mam ja. Tylko że jej na pewno czegoś brakuje. Czego -
dziecka. I sama o tym dobrze wie, więc stara się to uczucie odepchnąć -
najprostrza reakcja zakompleksionych ludzi. A ja, po wspaniałym dzieciństwiem
świetnych studiach, pracy za granicą i innych wojażach gdzie wyszalałam
sięmaksymalnie mam teraz malutkiego synka, kochającego męża, wspaniały dom,
ciepłe wakacje i narty zimą. Aha, sama tego chciałam, i jestem SZCZĘŚLIWA JAK
NIGDY!!!!

[Gość: Maxikaz]

Zgadzam się, biedna niekochana, niespełniona kobieta. Praca jej nie wystarcza,
a że inne mają, a ona nie, to zazdrość ją zżera.

[Gość: Magdalena]

To może uszczknij jej ze swego szczęścia trochę współczucia, skoro ma taki
okropne życie, zamast sączyć jadem, co ?

[rr1976]

a może ze skromnego tzn biednego i niestety musi też liczyć za co ten cud
będzie utrzymywać. Niestety tym, co nie mają pojęia o życiu za wyłącznie swoje
pieniądze nie jest dane to zrozumieć.

wiesz rr1976 czytam twoje posty i...

[Gość: rooco]

ty naprawdę masz zaburzenia emocjonalne. Z jednej strony krytykujesz mnie że
ciężko pracuje, zarabiam i wychowuję dziecko, bo chcę mojemu maleństwu dać
wszystko co najlepsze, a następnie pod innym postem dopisujesz że ci "co nie
mają pojęia o życiu za wyłącznie swoje pieniądze nie jest dane to zrozumieć"!
Dlaczego uważasz ze wszystkie kobiety które w życiu coś osiąglęły musiały mieć
rodziców którzy dali im kasę na start, albo męża który płaci za nich rachunki.
W jakim ty świecie żyjesz? Dziewczyno, to ze się tobie w życiu nie udaje wyjść
z biedy nie oznacza, że wszyscy razem z tobą muszą tam tkwić dla idei. Przestań
się czepiać, tylko weź się do pracy, uzupełnij wykształcenie i zdobądź to co
innym zazdrościsz. Widocznie coś w życiu przegapiłaś, jakąś szansę, lub
podjęłaś złą decyzję, a teraz za to płacisz. Jad który się sączy z twoich
wypowiedzi o tym świadczy. Mimo wszystko MADRYCH DECYZJI NA PRZYSZŁOŚĆ CI ŻYCZĘ

[Gość: Monika]

Jedno jest pewne - współczesna kobieta to egositka. Ciekawa jestem co niektóre
z powyżej wypowiadających się kobiet zrobi jak na starośc wypadną jej wszystkie
zęby, piersi obwisać będą do pasa i oczywiście problem z pęcherzem będą miały.
Jestem ciekawa co zrobią, jak mąż będzie wtedy o nich mówił tak, jak one o
swoich nienarodzonych jeszcze dzieciach...

Mój przyszły mąż chce mieć ze mną co najmniej 6 dzieci. Mnie to nie przeraża.
Twierdzi, że jak się ma sześcioro to wtedy mniej błędów wychowawczych się
popełnia, a dzieci są bardziej niezależne, lepiej radzą sobie w świecie. Mówi
tak, bo ma wielu znajomych - rodzin wielodzietnych. Ja się z nim zgadzam.

"Cud narodzin" oznacza cud nowego człowieka. Z dwóch komórek nagle zaczyna
tworzyć się cos zupełnie nowego, osobnego i wyjątkowego - CZŁOWIEK.

[Gość: Magdalena]

[Gość: Magdalena]

Mam nadzieję, że oprócz tej górnolotnej filozofii dysponujecie jeszcze środkami
finansowymi. Życie jest tym łatwiejsze, im większe się ma wsparcie, a nie im
więcej się ma przeszkód. U Was jakoś na odwrót...

No tak- żeby tylko zwrócić na siebie uwagę

[Gość: Mike1313]

No tak- żeby tylko zwrócić na siebie uwagę. I udało się!!!. Jednak sensu w tym
brak. Autor artykułu ma chyba skłonności samobójcze. Wini się że jest owocem
nieudanego związku jej/jego rodziców i stara sobie to jakoś wytłumaczyć.
Atakuje słuszną koncepcję rodziny i posiadania potomków, promując zasadę:
"za chwilę mnie nie będzie a słabsze umysły pójdą drogą którą im wyznaczę".
Destrukcja i jad sączący się z tej wypowiedzi świadczy o ":
1. Albo rodzice zaniedbali w pewnym wieku wychowanie takiego dziecka
2. Coś w jego życiu wydarzyło się takiego, co wypaczyło psychikę
Raczej autor błądzi i eksperymentuje niż z gruntu jest zły.

[Gość: iza_]

jestem prawnikiem, pracuję w dużej międzynarodowej firmie i kiedyś to właśnie
praca, kariera była dla mnie najważniejsza,teraz jestem matką 2 córeczek -
bliżniaczek ( 3 latka ) i uwierz mi nie ma nic wspanialszego niz bycie matką.
to są magiczne chwile kiedy dziewczynki biegną do mnie gdy wracam z pracy i
wołają kocham cie mamusiu, albo w nocy przychodzą ze swoimi poduszkami i
misiami do naszej sypialni i proszą przytul mnie mamusiu " bo tam jest straszny
wilk " itp. Nie zamienię tych chwil na żadne imprezy, bankiety, wielki świat, w
którym wcześniej żyłam.

Czy tylko mnie obrzydza, tzw. "cud narodzin"?

[dzeks]

Czyli kolejny temat żydowskiej masonerii jak by tu zminiejszyć przyrost
naturalny. Polityka w naszym kraju jest pro rodzinna najlepiej mieć jedno
dziocko lub wcale, żyć na kocią łapę (bo kobiecie zamężnej nie przysługują
dodatki tylko samotnej lub rozwódce). Tak tylko zapominacie o tych ludziach co
chcą mieć dzieci a nie mogą. Dziwię się autorce tego materiału że pisze takie
bzdury a może niech zrobi wywiad z matkami które urodziły kilka dzieci i niech
opowiedzą o swoim macierzyństwie.

[Gość: jezu]

ale wy jestesci e głupie jezuuuuuuuuuuuu

[margerita75]

Motylku, nie ukrywam, że nie raz przechodzą mi przez gŁowę podobne myśli.
Panicznie boję się ciąży, porodu i związanych z tym mniejszych lub większych
dolegliwości. Ale ten strach, tę niechęć można w jeden spsób pokonać. Jeżeli
wciąż się boisz, tzn. że być może nie jesteś pewna, czy z TYM wŁaśnie mężczyzną
chcesz związać swoje życie, czy z nim wŁaśnie mieć dziecko. Poznając kogoś, z
kim zechcesz spędzić caŁe życie, prawdopodobnie z czasem będziesz chciaŁa mieć
z nim dziecko. To banalnie brzmi, ale to będzie naprawdę owoc waszej wzajemnej
miŁości.

[Gość: dojrzała matka]

Ktokolwiek napisał coś takiego musi dorosnąć do bycia matką. Patrzenie na
macierzyństwo przez pryzmat rozstępów, żylaków itp. świadczy tylko o tym, że
tekst pisała panienka, która oprócz swojej urody (która jest rzeczą gustu) nie
widzi nic innego. Być może do zaoferowania ma tylko to. Poza tym jak kobieta
umie o siebie zadbać, to po porodzie nie musi straszyć swoją osobą. Co do
kompleksów i braku ambicji, to ja sama realizuję się zawodowo - jestem
prawnikiem, pracuję, robię karierę, a moja dwuletnia córeczka jest tego
dopełnieniem. ps. Żeby pisać o macierzyństwie trzeba mieć o nim pojęcie.

[Gość: nutka]

hejże dojrzała matko, niektórzy nigdy nie dorosną do rodzicielstwa. Tak jak nie
każdy chce/może/musi być spadochroniarzem, tak nie każdy rodzicem.

Jesteśmy różni i tyle.
Poszukaj gdzieś na górze wypowiedzi wanddy, ona to świetnie podsumowała.

Natury nie oszukasz...

[von-koza]

A nie sądzisz, ze mówiąc takie słowa jesteś jak jeden ze starożytnych władców
(zdaje się Kserkses) - który to biczował rzekę co zagrodziała drogę jego
wojskom. Obrażasz się na naturę? Proszę bardzo :) Nie zmienisz jednak faktu, że
jast jak jest. Takie są reguły i tyle. Próbując je obejść lub nagiąć prędzej
czy później poniesiesz porażkę. Myślisz, ze zatrzymasz czas? Ze jak nie
będziesz miała dzieci to będziesz zawsze piekna i młoda? Zobacz co się dzieje z
kwiatem, najpiękniejszym nawet, gdy minie jego czas, na wydanie owocu. Stara i
brzydka będziesz tak czy inaczej, a przy okazji zabierzesz sobie radość, o
której nie masz pojęcia. Podobnie jak o objawach, o których piszesz -
wyczytanych zdaje się w Cosmopolitan. Szczerze mówiąc zresztą mało mnie
obchodzi czy chcesz mieć dziecko, czy nie. Oczywiście to tylko i wyłącznie
Twoja sprawa i nie mam ambicji Ci namawiać do czegokolwiek. Piszę tylko swoją
opinię po to, by ktoś inny nie nakręcał się sorry - takimi pierdołami.

Pozdrawiam
Jakub

P.S. Moja żona nie przytyła po ciąży nawet kilograma, wygląda wspaniale i nie
ma żadnego z powyższych opisanych przez Ciebie objawów pociążowych (wyjątek w
trakcie ciąży stanowiły sporadyczne wymioty w początkowym okresie i permanentne
zmęczeniem pod koniec). Możesz wierzyć lub nie, ale teraz wygląda lepiej niż
przed ciążą (2,5 roku po urodzeniu). Poważnie. Oczywiście różnie bywa, ale
reguły nie ma. Inna sprawa, ze trzeba o siebie ostro zadbać, ale to akurat
robić warto niezależnie od ciąży.

P.P.S. A jeśli się boisz odpowiedzialnisci to radzę kupić modne ostatnio w
Japonii takie lalki, czy też pieski co to trzeba się nimi opiekować. Prawie jak
dziecko czy prawdziwy pies - tylko nie sra, nie budzi w nocy, a jak Cię wkurzy
możesz wyłączyć lub kupić nowego. Bajka :)

[Gość: buba]

no cóż, Twoja matka na pewno żałue, że się naraziła na wszystkie te
niedogodności i patrząc na Ciebie myśli że pewnie nie było warto

[Gość: tata]

Drogie Panie, bo chyba większość postów napisały kobiety. Muszę przyznać, że z
przerażeniem przeczytałem uwagi na temat cudu narodzin. Ja mam 33 lata, cudowną
żonę i dwoje wspaniałych dzieci synka i córkę. Obydwoje pracujemy zawodowo,
bawimy się wspólnie, mamy znajomych, imprezy ( pewnie mniej niż Pani ) i bardzo
głębokie poczucie dobrego życia. Nie deprecjonuję wyboru życia samotnego, pod
warunkiem, że jest to wybór pozytywny. W Pani jest taki ogrom zła i frustracji,
że bliski jestem myślenia, że nie jest to wybór pozytywny. Zastanawia mnie Pani
postawa wobec życia w nieco szerszym wymiarze. Otóż prezentuje Pani niestety
nieodosobniony pogląd na temat rodziny i macierzyństwa. Próbuje Pani
kwestionować ideę rodziny, małżeństwa i rodzicielstwa. Wpisuje się to w smutny
nurt lansowany przez media jako propozycję na życie. Istotnie, jeśli przyjąć,
że do szczęścia jest potrzebna cotygodniowa balanga, wolny seks, nieskrępowane
znajomości i nieograniczona wolność ( takiej nie ma niestety ), to w
małżeństwie i rodzicielstwie nie da się takiego modelu zrealizować. Ale jest to
hedonizm, czyli nurt filozoficzny ponad wszystko stawiający przyjemność. Tyle
tylko, że to nurt historyczny ośmieszony i wypalony powielokroć. Jego
realizacja choć daje zadowolenie i płytką przyjemność nie daje szczęścia. A
człowiek powołany jest do szczęścia, któremu cudownie jeśli przyjemność
towarzyszy, ale nie jest warunkiem sine qua non. Dostrzegam w Pani zdaniach
walkę płci. To przecież głupota. Walczmy z tym, co pokonać się da. Walczyć z
biologią ?....to trochę trąci donkiszotyzmem. Może nie spotkała Pani mężczyzny,
który obdarowałby Panią prawdziwą miłością i przyjaźnią. Dziewczyny nie
walczcie z mężczyznami. Pozwólcie się kochać, uwielbiać i szanować. I wreszcie
nauczcie się same kochać. Miłość prawdziwa to ofiara. Inaczej się nie da. Ale
bez tej miłości w życiu wcześniej czy później zagości pustka i bezsens. Można
by zapytać, świecie mój quo vadis ? Kobiety, które obrzydza macieżyństwo, które
nie umieją kochać, mężczyźni którzy coraz bardziej pogubieni w swej roli
dziwaczejący. Przeraża mnie trochę ten świat. Życzę Pani pogodzenia ze sobą. W
samotności lub w małżeństwie, z dziećmi lub bez. I... niech się Pani uśmiechnie.

chyba z tob gorzej!! ....

[Gość: feministka]

a czy ty uwazasz ze jak sie ma rodzine dzieci to sie nie ma ambicji???!!! to
chbya cos ci sie w glowie porobilo!!!!! ja za 2 tygodnie wychodz eza maz,
studiuje , pracuje - w sumei ejsttem mloda i rozpoczynam moja kariere
zawowodwa ale dziecka jeszcze nie planuje dopeiro za 2 ,3 lata wtedy keidy b
ede milal poczucie b ezpiczenstwa finansowego!! ale jezel izdecyduje sie z moim
mezem na dizecko to tylko z milosci i z tego ze chcemy miec dziziusia!!! nikt
nikogo nei zmsuza do rodzenia!!! i bycia matka!! ale to ze kobieta chce eijc
dziecko oznacza ze ma taka wewnetrzna potrzebe i jest gotowa- a to co ty
wypisujesz to zakrawa na to ze sie wychowalas w beznadziejenej rodiznei, w
ktorej eni nauczyli cie zadnych WARTOSCI!! jestes nei lduzka i ograniczona!!!!
a te wszystkie rzeczy kotore wypisals to mzoe podsumowals siebie jakim bylas
dzieckiem dla rodizcow i moze wolalabys zeby ciebie nei bylo??!!!

[Gość: kobieta]

jako prowokacja list swoje zrobil, namieszal...:-) ale przerazajace sa nie
mniej jednak niektore odpowiedzie, widzace wszystko w czarno-bialych kolorach:
nieorzyjemnosci zwazane z ciaza i porodem, ograniczenia wolnosci z powodu
dziecka, albo samica i mamuska, albo wolna, inteligentna kobieta....coz gdyby w
zyciu wszystko bylo takie proste :-0
osoby nie posadajace dzieci, moga sie tylko domyslac jak to jest technicznie,
bo uczcuc nie da sie przekazac, a te z dziecmi...pougniatani pod ciezarem
zycia, pracy i obowiazkow...zapomnieli byc moze, co jest tak naprawde wazne...

a przeciez mozna inaczej...mam dwoje dzieci, cos najwazniejszego co przydarzylo
mi sie w zyciu (a duzo przezylam), moje zycie byloby duzo ubozsze bez tego
doswiadczenia...jestem inteligentna, mam ciekawa prace, przyjacol, wyjscia i
czas na gazety i ksiazke i kupe radochy z pieczeniem wspolnym ciasteczek i
czytaniem ksiazek (dawac i dostawac tyle bezproblemowej milosci, mozna tylko w
takiej relacji!)...czuje sie po prostu spelniona i tego wszystkim obawiajacym
sie porodu...sluzu i takich tam(boli, u dentysty tez :-) ..zycze, no chyba ze
starczy wypelnic cale zyciem kolejnym wyjsciem, na kolejna impreze...
buziaki

skad tyle jadu?

[Gość: mu]

nie rozumiem, skad w mlodych matkach tyle jadu? Nie watpie, ze dla was
macierzynstwo to wspaniale przezycie, ale po co agresywnie nawracacie innych?
Wymachujecie nam przed oczami doswiadczeniem zyciowym, tak jakbysmy my, bez
dzieci, naprawde nie zyly. To tez jest zycie, moze inne, czasem nawet
trudniejsze. zostawcie nas w spokoju, z naszymi "zlymi genami" i "brakiem
instynktu"

[vanessa_io]

Nigdy nie byłam piękniejsza niż w ciąży!
Nigdy nie byłam szczęśliwsza niż po narodzinach dziecka!
Teraz wiem, że wcześniej byłam tylko pół-kobietą.
Teraz wiem, że wszystkie dobra materialne są nic nie warte.
Zapach, uśmiech i widok mojego śpiącego dziecka to najpiękniesze rzeczy jakie w
życiu widziałam.
Przed jego narodzinami miałam wszystko: urodę, pieniądze, stanowisko, podróże...
Ale nie miałam celu. Teraz wiem, że to NAJPIĘKNIEJSZA rzecz jaka może spotkać
kobietę.
To CUD!
PS. Teraz jestem jeszcze piękniejsza! :)))

[Gość: nutka]

Vanessa - ja i bez dziecka jestem kobietą.
Przykro mi,że z tobą było odwrotnie :-(((

Mam nadzieję, że kiedyś będę mamą, zobaczę czym jest macierzyństwo.
Lecz kobietą jestem już teraz, wiem czym jest kobiecość.

[Gość: nutka]

Też nie lubię agresywnego nawracania zarówno z jednej jak i z drugiej strony.

Jedne klepią, że bez dziecka nie jest się "prawdziwą kobietą", inne pierniczą,
że z dzieckiem jest się małą ambitną i zaniedbaną.
Każda chce, żeby jej pogląd i wybór był uznany jako najlepszy i uniwersalny.

A niechże każdy żyje po swojemu i nie krytykuje innych z powodu innych decyzji!

[Gość: mlodamama]

chyba biedaczko ciebie też matka nie kochała!

Krotka refleksja

[Gość: Morphy]

I bardzo dobrze, ze nie chcesz miec dzieci, bo jestes do tego nie przygotowana. To wlasnie takie kobiety jak Ty morduja narodzone i nienarodzone dzieci, wyrzucaja na smietniki, zostawiaja w nocy same w domu i ida na calonocna balange.

Dopoki masz takie zdanie NIE PODEJMUJ WSPOLZYCIA SEKSUALNEGO, bo jak sie niechcaco dziecko pocznie, to bedzie straszliwie przez Ciebie skrzywdzone.

Moze na starosc, jak trafisz do domu starcow, zmadrzejesz. Tylko ze wtedy bedzie juz za pozno.

[rr1976]

no cóż, wyglada na to, że sa jeszcze takie, które nie wiedzą, ze są srodki
antykoncepcyjne i mozna się cieszyć seksem bez strachu o niechciane dzieci ...
bez komentarza.

[jaga62]

Gdyby wszyscy tak myśleli, to ludzkość już dawno by wyginęła.

[Gość: Marta]

Nie oceniam Cię, chociaż nie całkiem rozumiem. A myśl sobie tak, masz prawo.
Ja jestem sama teraz w ciąży i nie planowałam tego, wiele rzeczy jest dla mnie
zaskoczeniem, czasami w swoim zabieganiu zapominam, że nie jestem sama. Moje
dziecko dopiero zaczyna się nieśmiało poruszać, powiem szczerze kosmiczne
uczucie, a nie należę do kobiet, które od momentu wykonania testu poczuły się
inaczej itd. Przez długi czas niewiele się zmieniło. Dopiero teraz powoli... i
bardzo mi z tym dobrze.

A propos ambicji, uważam wychowanie dziecka na mądrego i wartosciowego
człowieka w dzisiejszym świecie za największe wyzwanie w moim dotychczasowym
życiu. A i studia skończyłam wcale nie najprostsze i parę innych rzeczy mi się
udało. Ale to się wielu ludziom udaje, a wychowanie mądrych ludzi, jak się
odrobinę rozejrzeć naokoło, mam wrażenie udaje się nielicznym niestety.

Ja bynajmniej nie jestem mało ambitna

[Gość: Magda]

Nie jestem ani mało ambitna, ani zakompleksiona:) Dlatego list motylka mnie
rozbawił. Skończyłam trudne, techniczne studia i na dodatek pracuję w zawodzie.
Nie mam zamiaru jak na razie tego zmieniać. Kompleksów też nie mam - przez
wiele lat pracowałam jako modelka i fotomodelka.
Obecnie jestem w ósmym miesiącu ciąży i czuję się z tym doskonale. Co więcej,
uważam że poradzę soebie jako matka. I postaram się pogodzić pracę z
macieżyństwem. Czy teraz powiesz mi dla odmiany, motylku kochany, że jestem
zbyt ambitna? Że nie jest możliwe pogodzenie tych dwóch rzeczy? A ja jestem
bardzo dobrej myśli. Jeszcze nie urodziłam, a już mam plany zawodowe na "po
porodzie" i wierzę, że je zrealizuję.
I proszę tego mi wszyscy życzcie - sukcesu na przyszłość oraz łatwego, mało
wyczerpującego i bardzo pięknego porodu. Bo ja się nie boję przyszłości:)

Żenująca i prostacka wypowiedź...

[Gość: Ktosik]

Tak obdartej z wszelkich uczuc i godnosci wypowiedzi to dawno nie widziałam.
Mam wrażenie, że autorka jest albo niesamowicie sfrustrowana swoim życiem, albo
dowiedziała sie ze sama nigdy nie bedzie matką i stosuje mechanizm obronny.
Nie rozumiem jak mozna napisać taki stek bzdur, o tym ze matkami zostają tylko
zakompleksione i mało ambitne kobiety, tworząc chory dom.
Ja miałam szczęście wychować sie w ciepłym pełnym miłości domu, jeszcze nie mam
dzieci ale mam nadzieję że wkrótce to się zmieni. A dla informacji autorki nie
jestem ani zakompleksiona ani bez ambicji. W tej chwili kończę studia, pracuje
planuję zrobic doktorat.
A i jeszcze jedno domy są chore jeśli dzieci mają tak sfrustrowanych rodziców
jak autorka tematu, w takich przypadkach rodzicielstwo powinno być absolutnie
zakazane.

[Gość: Piter]

Ja myślę, że to ty jesteś mało ambitna i nie masz odwagi, żeby wziąść na siebie
odpowiedzialność za życie drugiego człowieka. Poza tym mam wrażenie że jesteś
zapatrzona w siebie, własne ciało i jesteś zbyt wygodna, żeby mieć
dziecko.Chyba nawet lepiej że nie chcesz mieć dzieci - mogłyby ci przeszkadzać
w malowaniu paznokci i robieniu kariery. Oczywiście nie miałabyś czasu ani
ochoty na przewinięcie dziecka czy zabawę z nim, więc dziecko byłoby
nieszczęśliwe. Już lepiej siedź sobie przed tym swoim wielkim lustrem i pytaj
dalej: " ... kto jest najpiękniejszy w świecie... "

[Gość: blondi]

współczuję Ci biedaczko, twoje poglądy są po prostu wynikiem tego, że nie
umiesz kochać, może sama też nigdy nie byłaś kochana i dlatego nie chcesz dalej
dzielić się miłością, może kiedyś ktoś Cię uzdrowi

[Gość: Ćma_on]

Uważam, że spoglądanie na życie w ten sposób najlepieś świadczy o autorce tego
tematu. Tożto zwykły egoizm, ba nawet egocentryzm. Nie rozumiem jak można nie
kochac dzieci. Jeżeli zamierz przejść przez świat będąc ambitną i bezdzietną, to
ciekawe jak będzie wyglądało jej ponure życie za 20 lat (domyślam sie, że jest
teraz przed 30 skoro myśli o robieniu kariery). Poza tym to tandetna prowokacja.
Można nie chcieć mieć dzieci, ale to podejście jest wyjątkowo chore. Żal mi jej.

Sama niewiesz co piszesz...

[Gość: Magda.P]

Kobieto! Nierodziłaś to niewiesz ! jesteś widocznie kobietą niekochaną,której
nikt niechce i do tego desperatką. Krytykować rzeczy o których niemasz pojęcia
to niedopuszczalne. zastanów się co piszesz.A bycie matką to najpoważniejsza i
najodpowiedzialniejsza praca dla siebie i społeczeństwa

[jop]

> A bycie matką to najpoważniejsza i
> najodpowiedzialniejsza praca dla siebie i społeczeństwa.

Fajnie, fajnie - a dysortografia objawiająca się nieumiejętnością poprawnego
pisania "nie" z czasownikami to nabyta czy wrodzona?