Zazdrość

[puella86]

Witam wszystkich! Chciałabym zasięgnąc rady co do związku dwojga
ludzi,dla których ta miłość jest pierszą w życiu. Mamy po 19 lat, jesteśmy ze
sobą od ponad 8 miesięcy,może nie długo w porównaniu z innymi związkami, ale
już wystarczająco, by poznać bliżej drugiego człowieka. Przeżyliśmy razem już
wiele pięknych chwil, ale były też gorsze, raz na nasze własne życzenie, a
raz z powodu osób trzecich. Jest jednak jedna rzecz, z którą nie mogę się
pogodzić u niego. Otóż jest nią zazdrość. Nie jest to jednak zwykła zazdrość
o kolegów, przyjaciół, lecz o osiągane sukcesy. Nie lubię się chwalić, ale
żeby lepiej nakreślić sprawę, to wyjaśnię,że to ja zawsze byłam lepsza w
nauce od ojego Skarba, ale nigdy nie okazywałam mu tego, zawsze twierdziłam,
ze oceny czy wykształcenie nie powinny być wyznacznikiem drugiego człowieka.
Niestety fakt dobrych wyników w nauce był zawsze kością niezgody.Po każdym
moim sukcesie( np. otrzymaniu stypendium) przychodził w naszym związku
poważny kryzys, to on zwłaszcza myślał o odpoczynku. Ktoś może mi zarzucić,
że go dołowałam, ale tak nie było. Ostatnio nadszedł dla nas lepszy czas i
było wspaniale, ale im bliżej było wyników na studiach, tym bardziej się
obawiałam. No i stało się :( Ja dostałam się na prestiżowy kierunek, a on
nigdzie. Oferowałam mu swoją pomoc, wsparcie, ale ją odrzucił .Zrozumiałam,
że chce być sam i to uszanowałam. Wszystko byłoby ok, gdyby mnie nie oklamał.
Powiedział, że idzie do pracy, a ja przez przypadek po południu, gdy miał
pracować , spotkałam go na ulicy. Nie było widać w nim skruchy, traktował
mnie wczoraj jak obcą, wrogą mu osobę, nie chciał iśc nigdzie ze mną, w końcu
poszłam ze znajomymi na spotkanie bo się z nimi umówiłam wcześniej,bo
myślałam, że On pracuje, ale było mi bardzo przykro, zwłaszcza, że tak samo
jak on przeżywam jego porażkę. Od wczoraj ( od wyników ) sie do mnie nie
odzywa, żadnych smsów, sygnałów. Co począć? A ja go tak kocham i bym bardzo
chciała jego szczęścia!

[nero_19]

nic dziwnego ze on nie chce dluzej z tobna byc jezeli go traktujesz z gory
.uwazasz sie za lepsza i moze nie pokazujesz tego ale druga osoba takie rzeczy
czuje ,nie drecz tego chlopaka

[puella86]

Nero- ja na prawdę go nie dręczę ani nie okazuję tego, że jestem lepsza, do
tego stopnia, że jego mama ( z którą mam dobry kontakt ) była kilka miesięcy
temu szczerze zdziwiona, że uczę się aż tak dobrze i to nie poinformowałam ją o
tym ja, lecz mój kolega z klasy, nota bene jego przyjaciel od lat. W
towarzystwie nigdy się też nie chwalę osiągnięciami, bo uważam, że jest to moja
indywidualna sprawa, a napisałam o sobie w taki sposób teraz, żeby dać pogląd
całej sytuacji. Osobiście uważam, że wykształcenie nie jest miernikiem
człowieczeństwa, bo tkwi ono w kulturze osobitej, intelekcie i osoba po
zawodówce może być bardziej wartościowym człowiekiem niż profesor elitarnej
uczelni. Nawet teraz gdy się nie dostał próbowałam mu pomóc, pocieszyć,
szukałam uczelni gdzie jeszcze może składać papiery, żeby nie został na
lodzie.Zapewniałam go, że dla mnie wynik rekrutacji się nie liczy, że
najważniejszy jest dla mnie On, bo tak jest na prawdę. Wiedząc, że czasami jest
mu w życiu ciężko to ja jestem często uległa, bezkonfliktowa, żeby nie dodać mu
problemów jeszcze od siebie.Być może on podświadomie czuje się gorszy, ale ja
robię wszystko, by tak nie było. Ja bym mu nieba uchyliła gdybym mogła i nie
jestem osobą, która lubi dołować innych. Tym bardziej mnie teraz boli, że on o
tym wiedząc, odsunął mnie od siebie, choć tak bardzo chciałabym z nim dzielić
nie tylko radości, ale też i smutki. Pozdrawiam!

[clickheretoenter]

Wiesz, czasem tak jest, że osoba, której się nie powiodło może odbierac pomoc
osoby, której się udało nie jako szczery gest, lecz jako litość. Być może w
zaistnialej sytuacji Twój chłopak czuje się po prostu w pewien sposob gorszy,
że Tobie się udało, a jemu nie, nawet jeśli Ty swoich sukcesow nie podkreślasz
i nie wypominasz mu na każdym kroku jego porażek ...

[puella86]

Być może masz rację, tylko co ja w takim momencie powinnam zrobić? Czy dać mu
czas na przemyślenia, uporządkowanie swojego życia? Czy jeśli on nie szuka ze
mną kontaktu nawet telefonicznego, to również tego nie robić? Boję się go
stracić, bo dla mnie jest na prawdę wartościowym chłopakiem i chciałabym mu
jakoś pomóc...

[obserwatorka_zycia83]

Chyba trochę Cię rozumiem. Ja zakończyłam trzeci rok studiów matematycznych.
Mój chłopak jest w tym samym wieku, a jakoś jego powodzenie na uczelni się nie
powiodło(raz dziekanka, aż wyleciał na drugim roku). Teraz zacznie dopiero od
października studia zaoczne. Nigdy nie okazywał mi zazdrości do mojego
powodzenia w nauce, ale też nigdy nie okazywał szczególnej radości. Powie:
gratuluje i na tym temat się kończy. Ja czasami nie wiem jak to mam odbierać.
Chciałabym mu opowiedzieć jak było ciężko, ile mnie to kosztowało, ale wiem, ze
On tego nie chce. Wiem, że boli go jego niepowodzenie. Dlatego też staram się
go wspierać. Jest bardzo inteligentny, tylko trochę leniwy i ma mniej szczęścia
(co jest bardzo ważne).

Moja rada dla Ciebie:
- jeżeli on się nie odzywa, Ty nie rób tego samego, pokaż mu ze Tobie zależy na
nim;
- jeżeli okazuję Ci zniechęcenie, to pamiętaj ze to tylko dlatego, ze jest mu
źle – przeczekaj;
- powtarzaj mu, że go kochasz, że to się nie zmieni pod wpływem problemów z
dostaniem się na uczelnię;
- delikatnie pokaż(naświetl) mu rzecz, w której jest on lepszy, np w temacie
samochodów, komputerów;
Wspieraj go, ale nie pozwalaj mu wejść sobie na głowę, wszystko ma swoje
granice. Też masz swój szacunek, i powinnaś wiedzeć, ze też jesteś kochana.

[puella86]

Obserwatorko-dziękuję za opinię i komentarz. U mnie jest dokładnie tak jak
piszesz.Moj chłopak jest ambitny, inteligentny, tylko brakuje mu w życiu
zwykłego szczęścia. Też nie staram się zbyt podkreślać swoich wyników, a jego
sukcesy ( na każdym polu,nie tylko naukowym )staram się jak najbardziej
doceniać i chwalę się nimi znajomym, żeby też czuł się dowartościowany. Zaraz
po ukazaniu się wyników pisałam mu na gg i w smsie, że jestem z nim w tych
chwilach, że mu pomogę, że dla mnie nadal jest NAJ, ale niestety od
wczorajszego spotkania na ulicy, gdzie bardzo chłodno mnie traktował( zresztą
ja też wczoraj byłam trochę zła, że nie powiedział mi prawdy o wolnym w pracy
bo bym spędziła z nim te chwile lub uszanowała jego chęc bycią samym ), nie
miałam okazji się z nim spotkać ani nawet przez telefon pogadać ( dzwoniłam,
ale nikt nie odbierał ).Coż, pozostaje mi tylko chyba dać mu czas na
przegryzienie tej porażki, a gdy tylko wyrazi chęć, będę wspierać i walczyć o
jego szczęscie ze wszystkich sił.W końcu jest się razem nie tylko gdy jest
dobrze, ale przede wszystkim powinno się być z drugą osobą, gdy jest źle...

[jonajona]

Hallo
I ja Ciebie rozumiem, chyba rzeczywiście jest tak, że powinnaś mu dać czas,
choć przeciez z tego co mówisz zancie się nie od dziś więc czas miał. Może
spróbuj z nim o tym porozmawiawiać i wytłumaczyć, że to niezręczna dla Ciebie
sytuacja itp ( już Ty wiesz co mówić :))

Ps. Mój kochany nie zakończył stodiów przerwał socjologię na U.W. na V roczku
ja studi€ję pedagogikę na U.W. mam stypendium i wszystko idzie mi bardzo łatwo
i miło, choc naprawdę się uczę... i co ?? Mój kochanu cały czas twierdzi, że
tylko dlatego, że mam łatwe studia :) a niech sobie myśli tylko, że to barzdo
krzywdzące kiedy mam sesję i z wycieńczenia krew mi z nosa leci a on swoje
mądrości wtrąca. wrrrrrr

[puella86]

Gratuluję wyników na U.W. i rozumiem Cię doskonale, jak się czujesz, gdy
słyszysz takie słowa. Mi mój chłopak nie powiedział nigdy, że mam łatwo, ale
tak jak Obserwatorce brakuje mi zwyczajnych rozmów o swoich sukcesach i
porażkach bez świadomości, że to może coś popsuć między nami i go w jakiś
sposób zdołować. Porozmawiam z moim chłopakiem o tym wszystkim, lecz na razie
dam mu czas, by opadły w nim negatywne emocje, ale kontakt postaram się z nim
mieć. Zreszta wreszcie się odezwał-wysłał sygnała ( w sumie niby nic,ale
wreszcie coś po ponad 30-to godzinnym milczeniu ), na co ja napisałam mu smsa
na dobranoc, choć bardziej zachowawczego i neutralnego, bo nie wiem jak on
teraz odbiera moją osobę w przypływie smutku i żalu do świata. Dla mnie ta
sytuacja jest również ciężka i tym bardziej dziękuję Wam za wszelkie rady i
opinie. Na prawdę marzę o tym, żeby mu się jakoś ułożyło z tymi studiami (
napisał odwołanie, może się tak uda ) oraz między nami...

[jonajona]

Trzymam kciuki za Was, a swoją drogą to ci faceci to strasznie rospieszczone
robaczki ;)))

[puella86]

Strasznie, a mówią na nas "słaba płeć";)
PS.Dzięki za wsparcie bo jest mi ( pewnie mu teraz też lub jeszcze bardziej )
bardzo ciężko...

[jonajona]

Puella, Kobiety górą !!!

[jonajona]

W sumie tak, mądre, ładne i dobrze zorganizowane !!
Ale NAS nachwaliłam ;) he he he

[puella86]

No pewnie, czasami trzeba się samemu dowartościować ;) Pozdrówka!