maz kaze mi isc do pracy!!!

[frupinka]

Mamy 2 letnie dziecko. Ja siedze w domu i zajmuje sie dzieckiem i domem.
Dobrze mi z tym, w domu idealny błysk, moje malenstwo ze mna. A maz wymyslil,
chociaz dobrze zarabia, ze powinnam isc do pracy! Mamy pieniadze! On chce
zebym pracowala nie dlatego, ze brakuje kasy,ale po to zebym nie gnila tak w
domu i gnusniala. Dziecko do zlobka, ja do pracy ,on do pracy. Powiedzial mi,
ze to siedzenie w domu na mnie wplywa amotywujaco, ze sie cofam i ze jestem
malo tworcza. Powiedzial, ze jak sie zestresuje w pracy to wiecej pomyslow
bede miala, bo ponoc dla niego sie mocno opuscilam w lozku! Brzydzi mnie ta
jego egoistyczna postawa!

maz ma racje

[maretina]

w domu sie nie rozwijasz. dal ci do zrozumienia, ze sie uwstweczniasz. zalezy
ci na mlzenstwie? dzialaj.
siedzialam w domu cala ciaze i pol roku pon urodzeniu. to nie bylo rozwijajace.

[avital84]

Również uważam, że mąż ma zdrowe podejście.

[kalina.tt]

Hahaha, już widzę kobietę pracującą np biurze, wracającą do domu po 8-miu
godzinach pracy, która MUSI ugotować, posprzątać, zając się dzieckiem, jak się
rozwija. Na pewno ma mnóstwo siły i czasu na czytanie książek, oglądanie filmów,
na swoje hobby itd, co kto pod pojęciem rozwoju rozumie.
Nie wierzę w to, że pracujące młode matki mają czas na rozwój.
Czym w ogóle jest rozwój w pracy, bo IMHO praca zawodowa ludzi ludzi ogranicza
do jednej tylko dziedziny.

[maretina]

kalina.tt napisała:

> Hahaha, już widzę kobietę pracującą np biurze, wracającą do domu po 8-miu
> godzinach pracy, która MUSI ugotować, posprzątać, zając się dzieckiem, jak się
> rozwija. Na pewno ma mnóstwo siły i czasu na czytanie książek, oglądanie
filmów
> ,
nie MUSI. MOZE. jak ja nie mam sily lub ochoty robi to maz.jak oboje nie mamy
sily to zmawiamy cos do domu i nie plczemy nad tym. czasami do sprztnia
(gruntownego) wynajmuje pania a sama biore dziecko pod pache i ide na spacer.
czytanie? codziennie non stop, dziecko dopomina sie bajek, a w pracy czytam dla
siebie. mam taka prce, ze czytam przez ok 2-3 z 8 godzin pracy.jezdze tez na
szkolenia, od pazdziernika ide na kolejne studia. mam kontakt z ludzmi.
filmy? w piatek w kinie bylam. w tv dawno nic ciekwego nie widzilam. ogldam
natomiast nationle geogrphic.... hobby? mam kocham samoloty, wiosna ide na kurs
szybowcowy.
nie sadze zebym byla uwstecznion, a dziecko mam male, ma dopiero poltora roku.
> Nie wierzę w to, że pracujące młode matki mają czas na rozwój.
maja. moja szefowa wlanie skonczyla trzecie studi... jej syn ma 3 latka.
> Czym w ogóle jest rozwój w pracy, bo IMHO praca zawodowa ludzi ludzi ogranicza
> do jednej tylko dziedziny.
moja dziedzina jest wszechobecna w kazdej strefie.... gospodarczej,
politycznej, psychologicznej itd...
poza tym w prcy rozwoj moze byc jednokierunkowy. nikt nie musi byc lfa i omega.
mozna byc specjalista w jednej dziedzinie....np. kardiologiem, inzynierem od
konkretnej dzialki...

Nie ma racji

[owocoskala]

> maja. moja szefowa wlanie skonczyla trzecie studi... jej syn ma 3 latka.
Wiesz trzeba by z nią pogadać i jej dzieckiem jak dzieciak bedzie miał ze 12
lat. I wtedy to oceni czy warto było rzucać sie w wir pracy akurat przy tak
małym dziecku. Znam takie matki które żałują że za dużo pracowały i
zaniedbywały dziecko. Opiekunka tak nie przypilnuje. Nie łudzmy się. Generalnie
każde małżeństwo i sytuacja jest inne. Jedne dzieci bardzo dużo chorują, inne -
mało i mogą chodzić do żłobka. Możesz się trochę porozwijać siedząc w domu. Ja
od pół roku życia dziecka rozwijałam zainteresowania o których wcześniej nie
miałam czasu pomyśleć i to wciąż jakoś tam procentuje - też finansowo. Tak do 3
lat możesz posiedzic w domu - bo to dobre dla dziecka. Później powinno iść
między dzieci choć na kilka godzin dziennie. Mąż jest trochę dziwny - masz iść
do pracy by być lepsza w łóżku? :D Żeby później nie zaczął się przejmować z kim
spędzasz tam czas w tej pracy. Znam takie przypadki kiedy mąż chciał żeby żona
poszła do pracy a później szybko zaczął tego żałować i być zazdrosnym :). Rób
tak jak jest dobrze dla dziecka i ciebie.

[his_girl]

Ciekawe, kto Cię zatrudni po 3 latach siedzenia w domu...

[kadfael]

A kto jej każe pracowac po 8 godzin? Może pójśc na pół etatu, prawda? Więcej
skoro tu nie chodzi o kasę może popracowac jako wolontariusz, może nie iść na
etat tylko wziąć prace zlecone. Mozliwości jest wiele. Tylko trzeba chcieć....

[owocoskala]

Więcej
> skoro tu nie chodzi o kasę może popracowac jako wolontariusz, może nie iść na
> etat tylko wziąć prace zlecone. Mozliwości jest wiele. Tylko trzeba
chcieć.... Dlaczego TRZEBA chcieć?
Zapominasz że to chodzi o małe dziecko które potrzebuje być matką. Gdyby nie
to to faktycznie można by powiedzieć że człowiek się cofa, odmóżdża itd i w
ogóle po co ma siedzieć w domu?

[trypel]

owocoskala napisała:


> Zapominasz że to chodzi o małe dziecko które potrzebuje być matką. Gdyby nie
> to to faktycznie można by powiedzieć że człowiek się cofa, odmóżdża itd i w
> ogóle po co ma siedzieć w domu?

Najbardziej ze wszystkiego dziecko potrzebuje szczęślwiych rodziców i
odpowiedniej atmosfery. Kłótnie pomiędzy małżonkami i skwaszone miny na pewno
nie wpłyna na dobre. Osmielam sie twierdzić ze lepiej miec szczęślwiych
rodziców 4 godz dziennie niz nieszczęśliwych przez 12. Mam pracownika który od
1,5 roku czyli od urodzenia dziecka spieprza z domu na delegacje kiedy tylko
moze bo już nie może wytrzymac w domu podporządkowania WSZYSTKIEGO dziecku...

[owocoskala]

Osmielam sie twierdzić ze lepiej miec szczęślwiych
> rodziców 4 godz dziennie niz nieszczęśliwych przez 12. Dla niektóych
nieszczęściem jest zajmowanie się dzieckiem a dla innych właście największym
szczęściem. Każdy ma inne potrzeby i sposób na życie.

[trypel]

Gorzej jak obydwoje małzonków ma na ten temat inne zdanie i nie zdazą sobie
tego wyjasnic PRZED pojawieniem sie dziecka...
I potem własnie takie historie....

[anulex]

Ogólnie zgadzam się, że ludzie nie rozmawiają o takich sprawach PRZED i że to
jest olbrzymi błąd. Jednak trzeba dodać, że takie rozmowy na sucho są dość mało
wiarygodne. Ludzie nie wiedzą, jak to będzie wyglądało w praktyce. Może się
zdarzyć, że facet będzie zwolennikiem modelu tradycyjnego, ale w praktyce nie
spodoba mu się, jak żona zmieniła się pod wpływem braku pracy zawodowej. Może
się zdarzyć, że kobieta będzie miała w planach kontynuowanie pracy zawodowej,
a kiedy urodzi się dziecko, zwariuje na jego punkcie i totalnie zmieni swoje
poglądy na te kwestie itp. Tak więc warto (powinno się) rozmawiać, ale
rozmawiając należy liczyć się z tym, że wielu sytuacji zwyczajnie nie jesteśmy
w stanie przewidzieć.

---
Tabula Rasa - forum dla ludzi kochających dyskusje.
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=45427

[neroli2]

a ja jestem zdania, że skoro nie musisz pracować ze względów finansowych i nie
przeszkadza ci ze siedzisz w domu to nie idź do pracy, ja uważam, że po
urodzeniu dziecka powinno się z nim być ( o ile sytuacja pozwala) do 3 lat.
Nie jest argumentem, że jeśli zależy ci na małżeństwie ja pisała przedmówczyni
to powinnaś iść do pracy.
Ja bym chciała siedzieć z dziekciem w domu jakby mi sytuacja pozwoliła do 3
roku życia a po tym okresie znalazła prace na 1/2 etatu, po top aby wyjśc
spotkać się z ludźmi itp w czasie gdy jestem w pracy dziecko w przedszkolu, dla
dziecka też dobre jest to aby miał styczność z innymi dziećmi ale też aby mieć
czas na dziecko dom i męża.
Wszystko zależy w jakim mieście mieszkamy, ja jestem z Warszawy pracuje partner
też pracuje daje rady jeśli chodzi o dom ale jak pojawi się dziecko to już jest
problem bo nie miałabym tyle czasu ile chciałabym poświęcic dziecku.

Reasumując chciałabym miec sytuację w której chodze do pracy na 1/2 etatu a
reszte czasu poświęcam dziecku, mężowi.
Tak więc może rozwiązaniem byłaby praca na 1/2 etatu ale tak jak mówię jeśłi
nie chesz to nie ma nic w tym złego moim zdaniem, że siedzisz z dzieckiem a mąż
powinien to zrozumieć i zaakceptować twoje decyzje

[maretina]

neroli2 napisała:

> a ja jestem zdania, że skoro nie musisz pracować ze względów finansowych i
nie
> przeszkadza ci ze siedzisz w domu to nie idź do pracy,
mysl perspektywicznie: nlezy zarbiac na emeryture. niestety mlodosc przemij...
na dodatek czasami milosc sie konczy... a wtedy z czego bedzie zyc?

>ja uważam, że po
> urodzeniu dziecka powinno się z nim być ( o ile sytuacja pozwala) do 3 lat.
masz dzuiecko? siedzilas kiedys w domu kilka lat? sadzisz, ze dziecko jest taka
rozrywka? to harowka 24 na dobe.
> Nie jest argumentem, że jeśli zależy ci na małżeństwie ja pisała
przedmówczyni
> to powinnaś iść do pracy.
pewnie. meza mozna miec gdzies. jego potrzeby, jego zdanie sie nie liczy...
tak, to po cholore w ogole miec meza.
zeby sie nie liczyc ze zdaniem meza ( pomijam kwestie szacunku) to nlezy miec
SWOJE pieniadze moja droga... bez wlasnych pieniedzy nie ma zdanej
nioezaleznosci. nwet w kochajacym sie malzenstwie.
> Ja bym chciała siedzieć z dziekciem w domu jakby mi sytuacja pozwoliła do 3
> roku życia a po tym okresie znalazła prace na 1/2 etatu, po top aby wyjśc
> spotkać się z ludźmi itp w czasie gdy jestem w pracy dziecko w przedszkolu,
dla
>
> dziecka też dobre jest to aby miał styczność z innymi dziećmi ale też aby
mieć
> czas na dziecko dom i męża.
no po prostu rozplacze sie: sielanka: idealna ko0biet: ma czas na prace,
sprzatanie, kwitncy wyglad, wychowanie dziecka i jezcze z mezem pofigluje...
ideal rodem z pani domu!
> Wszystko zależy w jakim mieście mieszkamy, ja jestem z Warszawy pracuje
partner
>
> też pracuje daje rady jeśli chodzi o dom ale jak pojawi się dziecko to już
jest
>
> problem bo nie miałabym tyle czasu ile chciałabym poświęcic dziecku.
nigdy nie bedziesz miala odpowiedniej ilosci czasu i sily na dziecko. te dwie
wartosci sa deficytowe... chyba, ze zapomnisz o sobie i partnerze i zostaniesz
matka polka cierpiaca.
>
> Reasumując chciałabym miec sytuację w której chodze do pracy na 1/2 etatu a
> reszte czasu poświęcam dziecku, mężowi.
pomysl jaka emeryture bedziesz miala z 1/2 etatu....jak przezyjesz starosc? pod
brma kosciola?
> Tak więc może rozwiązaniem byłaby praca na 1/2 etatu ale tak jak mówię jeśłi
> nie chesz to nie ma nic w tym złego moim zdaniem, że siedzisz z dzieckiem a
mąż
>
> powinien to zrozumieć i zaakceptować twoje decyzje
mz znajdzie sobie madra kobiete na boku, z ktora pogada na wszystkie inne
tematy niz kupki, zupki i konczacy sie w domu ariel do koloropw... proza zycia
i blad slepych kobiet.

[crunch4]

po prostu maz dal ci do zrozumienia ,ze stajesz sie dla niego coraz mniej
atrakcyjna( umyslowo), chce zebys wyszla do ludzi ,miala swoje zainteresowania,
z takimi ludzmi chyba ciekawsze sa rozmowy? chyba blysk w domu nie jest
najwazniejszy? a to ,ze maz dobrze zarabia to wielka korzysc dla ciebie bo
mozesz starac sie o prace taka ktora bedzie ci sprawiac przyjemnosci pomimo
malej placy

[neroli2]

w jednym się z toba zgodzę miłość się kończy i do pracy należałoby iśc dla
emerytury albo chociażby dlatego aby nie zostac na lodzie ale to wybór każdje z
nas
skoro ja mam się liczyć z potrzebami męża on powinien liczyć sie też z moimi,
prawda?
Na twoje pytanie czy mam dziecko odpowiem miałam ale zmarło :(
wypowiadasz się jakbys miala niewiadomo jakie pojecie o życiu a inni gadaja
głupoty ale pamietaj nie kazdy jest taki sam, nie kazdy facet zostawia kobiete,
jasne ze nie ma co liczyć na to ze bedziemy zyli dlugo i szczesliwie i nic
zlego sie nie przydarzy bo to roznie bywa.
A jeśłi chodzi o czas dla dziecka, męza pracę myślę i wiem to z doświadczenia,
ze wszyztsko można pogodzić trzeba umieć tylko dobrze gospodarowac swoim czasem

[neroli2]

choć czasami to tak jakby być dinozaurem w XXI wieku

[czarny.kot997]

Maretina, w pelni sie zgadzam z tym co napisalas; wlasciwie chcialam tez cos
odpisac autorce watku, ale swoja odpowiedzia wyczerpalas watek :)
pozdrawiam
czarny kot- (oczywiscie pracujacy pomimo 2 malych dzieci)

ojej dobrazona wróciła?:))

[nutopia]

[wielo-kropek]

Ten twoj maz najwidoczniej przebywal tu na tym forum, naczytal sie troche o
kobietach siedziacych w domu, o tym jak to kury domowe nie sa szanowane
itd. itp. Byc moze czytal tez cos o karierach kobiet i tobie niebawem jakas
wymysli, bo praca bez kariery dla kobiety to podlosc ponoc i utrapienie. A z
tym ze sie opuscilas w lozku to masz na przyszlosc wymowke kiedy ci sie nie
zechce kochac -z pracy wrocilam mocno zmeczona, wybacz dzisiaj kochaniutki.
Ja tak niegrzecznie ci podpowiadam, ale zyczylbym ci zebys nigdy nie
korzystala z mojej sugeracji. Jednak to "opuscilas sie w lozku" jest
niesmaczne i dziwie sie twojemu facetowi ze tak wprost ci wygaduje. No,
chyba ze jest zupelnie tragicznie, ale nie wydaje mi sie ze tak wlasnie
jest, bo piszesz ze czujesz sie swobodnie, ze ci codziennosc i uklad zyciowy
pasuje.

[onka2000]

Powiedzial, ze jak sie zestresuje w pracy to wiecej pomyslow
> bede miala, bo ponoc dla niego sie mocno opuscilam w lozku!

To chyba jakiś ponury żart.Wiecej stresu=lepszy seks?Cos ten maz podpada.

A co to za palant?

[yagiennka]

Skad ty go wytrzasnęłaś?? To on nie wie że dla dziecka najlepiej jest aby
przynajmniej do tego 3-4 roku matka opiekowała się nim w domu?? Daj mu jakies
fachowe ksiązki do poczytania o procesie dorastania i rozwoju dziecka, Żłobek to
jest ostateczność dla ludzi, którzy NIE MAJĄ wyjścia i muszą oboje pracować.
Skoro mu bardziej zalezy na twoim rozwoju niż dobru dziecka to może on nie
dorósł do ojcostwa. Powiedz mu aby zajął się swoim rozwojem :)
Zresztą nie bardzo rozumiem jak mąż może ci coś kazać, a co ty jestes jego
niewolnica?

[trypel]

Ta moja cholerna szczerość do bólu... :(

Nie zniósłbym kobiety siedzącej w domu z dzieckiem... gnuśniejacej,
uwsteczniajacej się poprzez kontakty wyłącznie z dzieckiem i innymi
mamusiami... spędzajacej dni na ogladaniu telenowel... straszna perspektywa.
Kazać nie można bo niby jak ale nie wiem jakbym zareagował jakby moja nie
chciała wrócic do pracy tylko mówiła że jej dobrze :(

[yagiennka]

Aha, a jak ci się podoba żłobek dla niemowlaka, w którym dziecko zamiast być z
matką w tych pierwszych miesiącach rozwoju, gdy kształtują się wszystkie jego
najwazniejsze cechy i więź z rodzicami oraz tak wazne jest poczucie
bezpieczeństwa które mu dadzą TYLKO rodzice, lezy sobie i ryczy na sali gdzie
jest 30 takich?? Może trochę pomyśl, najlepsze dla dziecka jest bycie z matką i
ojcem też zresztą (ale tu wystarczy mu kilka godzin dziennie) przez pierwsze
miesiące czy lata życia przynajmniej do tego 3 roku, gdy zaczyna być samodzielne.
Oczywiście potem jak najbardziej trzeba wrócić do pracy ale urlop wychowawczy po
to jest aby odchowac dziecko, jak sama nazwa wskazuje. Dobrze miec instytucję
babcki ale nie każdy ma taki luksus, wtedy kobieta powiedzmy może iść na te pól
etatu do pracy wcześniej.

[czarny.kot997]

yagiennka napisała: "lezy sobie i ryczy na sali gdzie
> jest 30 takich"

Sorry, ale ja sie z toba nie zgadzam- sama bylam w zlobku, tak jak moje
rodzenstwo i moje starsze dziecko a za kilka miesiecy takze mlodsze dziecko,
wiec troche doswiadczenia w tej kwestji mam- najlepszy dla dziecka jest kontakt
z innymi dziecmi. A to co piszesz, swiadczy o tym, ze albo ty nigdy nie
widzialas zlobka od srodka, albo ja zyje na innej planecie :)jeszcze nigdy nie
widzialam w zlobku lezacych i ryczacych dzieci ;) wierz mi, jesli masz w jednej
grupie dzieci, ktore nie byly w zlobku i te ktore byly, to odrazu bedziesz
mogla wywnioskowac ktore sa ktore.

[styga.gdy]

Mojej koleżanki były i jedyne co z tego okresu pamięta to pobyt z nim w
szpitalu średnio co trzy m-ce.

[yagiennka]

Właśnie, jedyne co dziecko może "zdobyć" w takim żłobie to wszelkie
przeziębienia i choróbska.

Nieprawda

[yagiennka]

Kontakt z innymi dziećmi zaczyna być dla rozwoju dziecka wazny właśnie w tym
wieku około 3-4 lat. Wtedy dziecko wchodzi w proces tzw. socjalizacji, owszem.
Uważam ze zdecydowanie dziecko powinno iśc do przedszkola i nauczyć się życia w
grupie. Ale nie niemowlak!!! Niemowlakowi potrzebna jest matka 24 h/dobę. I
żadna opiekunka przedszkolna nie da mu tego co matka. I tyle.

[piekielnica1]

> Nie zniósłbym kobiety siedzącej w domu z dzieckiem... gnuśniejacej,
> uwsteczniajacej się poprzez kontakty wyłącznie z dzieckiem i innymi
> mamusiami... spędzajacej dni na ogladaniu telenowel...

zwładszcza telenowel,
gratuluję wiedzy na temat wychowywania dziecka!

To podpucha prawda;)?

[izabellaz1]

Ale na wszelki wypadek gdyby nie była to powiem Ci tak. Uwstecznia w każdej
dziedzinie życia takie siedzenie w domu.
Ja wytrzymałam rok. Więcej nie dałam rady. Jakbym została jeszcze kilka miesięcy
więcej to zwariowałabym i moglibyście mnie odwiedzać na przykład na Sobieskiego
w Wawie;)
Nie ma to jak plany, przyjemność z rozwoju własnych umiejętności (innych niż
stworzenie nowego przepisu kulinarnego na obiad), ruch, ruch i jeszcze raz ruch.
Brak stagnacji, tempo...to lubię!:)

[frutinka]

A mnie nie podoba sie Twój login - za bardzo podobny do mojego. Jestem na nie!

[deodyma]

maz ma racje!

Ja bym NIE poszła.

[madeinussa]

Nie pozwolę nigdy, żeby moje dziecko chodziło do żłobka.
Przedszkole, OK, żłobek - NIGDY.

Po 1. Dlatego, że w żłobku non stop dzieci chorują i się wzajemnie zarażają.
Po 2. Gdyby moi rodzice puścili mnie do żłobka, nigdy bym im tego nie wybaczyła
- dziękuję z całego serca mojej mamie, że wychowała mnie w domu i była cały czas
przy mnie.
Po 3. Która z Was, ma dzieci i uważa, że pomysł męża jest dobry? Ja jestem
nianią. Wiem, że 2-latki tak czy siak, nie chcą zostawać z kimś obcym. Poza tym,
nie SKAZAŁABYM swojego dziecka na męczarnie po 8 czy 9 h dziennie w żłobku.
A po 4. To, że MARETINA chce robić karierę, to nie znaczy, że każda inna mama chce.

Pomysł dla Ciebie - jeśli masz możliwości - spróbuj otworzyć sobie firmę domową.
Własną. Tak zrobiła moja mama. Jej firma się tak rozwinęła, jak tata pracował,
że teraz oboje nie dają sobie rady z nawałem pracy.

[izabellaz1]

madeinussa napisała:

> Po 2. Gdyby moi rodzice puścili mnie do żłobka, nigdy bym im tego nie wybaczyła
> - dziękuję z całego serca mojej mamie, że wychowała mnie w domu i była cały cza
> s
> przy mnie.

No ja ta nie miałam pretensji, że chodziłam do żłobka to raz. Mam nadzieję, że
moja córka też nie będzie miała do mnie pretensji, że zostaje z nianią w domu.

> Po 3. Która z Was, ma dzieci i uważa, że pomysł męża jest dobry? Ja jestem
> nianią. Wiem, że 2-latki tak czy siak, nie chcą zostawać z kimś obcym. Poza tym
> ,
> nie SKAZAŁABYM swojego dziecka na męczarnie po 8 czy 9 h dziennie w żłobku.

W żłobku niekoniecznie. Ja nie mogłam dlatego znalazłam nianię. Moje dziecko Ją
uwielbia chętnie zostaje. Macha mi przez okno jak wychodzę i krzyczy papa. Jest
uśmiechnięta i radosna i świetnie się rozwija jak dotąd.
Za to ja zwariowałabym jakbym miała jeszcze dwa lata siedzieć w domu. Dusiłam
się i byłabym nieszczęśliwą i sfrustrowaną osobą. A to dziecko by odczuło.

> A po 4. To, że MARETINA chce robić karierę, to nie znaczy, że każda inna mama c
> hce.
>

To ja staję w parze w Maretiną.

[madeinussa]

Maretina i izabellaz1...

Jakby jedna osoba - zawsze za sobą w parze. Dziwne?

A tak na serio.
Dziewczyna nie napisała, że by się dusiła w domu.
Skoro Ty się dusiłaś, nie oznacza, że każda inna będzie.

[izabellaz1]

madeinussa napisała:

> Maretina i izabellaz1...
>
> Jakby jedna osoba - zawsze za sobą w parze. Dziwne?

Nom i nawet mamy dzieci w tym samym wieku! Dziwne;)


> A tak na serio.
> Dziewczyna nie napisała, że by się dusiła w domu.
> Skoro Ty się dusiłaś, nie oznacza, że każda inna będzie.

Nie każda będzie ale na rozwój własnej osoby nie wpływa korzystnie zamknięcie z
czterech ścianach a świat wypełniany przez kredki i zabawki dziecka, Jego kupki
i inne mamy z podwórka oraz kulinaria domowe, ścierki do podłogi, ajaxy etc.

[madeinussa]

Martw się swoim rozwojem.

[his_girl]

Izabello, ja również się z Tobą zgadzam i ja również mam małe dziecko.
Madeinussa to po prostu jeszcze młoda dziewczyna, która tak naprawdę nie zna
życia, a której się wydaje, że pozjadała wszystkie rozumy.

[m_agilla]

Tak, tak.

[owocoskala]

> Madeinussa to po prostu jeszcze młoda dziewczyna, która tak naprawdę nie zna
> życia, a której się wydaje, że pozjadała wszystkie rozumy.

To nie jest żaden argument w tej dyskusji każdemu tak można napisać. Skoro tak
madeinussa nie zna życia to jak wytłumaczysz że w takiej Warszawie są 4 żłobki
i ze 300 przedszkoli? Może większość kobiet nie podziela bardzo wyzwolonych
poglądów które duminują na Forum Gazety i jest w stanie się poświęcić dla
dziecka przez te 3 lata - zwłasza jeśli jest to finansowo wykonalne? To że po 3
latach nie można znaleź pracy to bzdury i moje wszystkie znajome także espoza
Wa-wy poznajdywały. Liczą się znajomości a nie przerwa w pracy. Co do emerytury
to 3 lata są wliczone w liczbę lat do emerytury bez względu na to czy się miało
pracę przed urodzeniem dzecka czy nie jako okres bezskładkowy - tak jak studia.

[his_girl]

Ja również staję z nimi "w parze". ;)

[hmatisse]

Zostać z dzieckiem - super. Każda kobieta pewnie chciałaby mniej lub bardziej.
Ale są bardziej przyziemne aspekty,finansowe. Po pierwsze emerytura, po drugie
po 3-4 letniej przerwie w pracowaniu jest dość trudno wrócić na rynek pracy.

[madeinussa]

Co Wy o tej emeryturze? 2 lata jej nie zbawią.

[maretina]

a za co bys zyla? wyciagalabys rece po cudze ?a moze z nieba ci kasa leci?

[madeinussa]

Chyba napisane jest, że mają pieniądze i z tym nie ma problemów?
Najpierw się wczytaj, potem komentuj.

[sabriel]

Mnie nikt nie musiałby kazać wracać do pracy.Po prostu ciężko by było mi
siedzieć kilka lat w domu.Nawet jakbym wygrała milion w totka lub miała bogatego
starego z pracy bym nie zrezygnowała za żadne skarby.
Na twoim miejscu zastanowiłabym sie poważnie nad sugestiami męża bo chyba nie
bez powodu daje ci coś wyraźnie do zrozumienia.Może przestałaś być dla niego
atrakcyjna.Nie pisze tego złośliwie,ale przejść nad tym do porządku dziennego
raczej nie powinnaś.

[dziewice]

no to co :) zmien meza jak Ci nie odpowiada :)

[cala_w_kwiatkach]

żłoek to dobra instytucja, jesli dziecko sie go nie boi
moja 2,5roczna chrzesnica czasami nie chce opuszczac dzieci z grupy
nie wyobrazam sobie, zeby dopiero w wieku 4-5 lat poslac dziecko do
przedszkola, nie chcialabym aby 'zdziczalo'(brzydko mowiac) mi w domu
kontak dziecka z innymi dziecmi jest bardzo istotny i rozwija w inny spsoob niz
gdy dziecko jest tylko i wylacznie przy rodzicach a nie wie jak zachowac sie
przy rowiesnikach
a co do kwestii podjecia pracy, to nie kazda kobieta nastawiona jest na
robienie kariery i mozna byc swietnie roziwjajaca sie mama, nie zarabiajac,
jesli nie ma takiej potrzeby finansowej to kobieta moze spelniac swoje
marzenia, rozwijac pasje i byc zadowolona z zycia mamuska - bardziej, niz gdyby
miala 8 godzin dziennie odrabiac swoje wbrew swoim przekonaniom, bo mezowi sie
tak widzi obraz zwiazku

[styga.gdy]

Nigdy nie wróciłabym do pracy tylko i wyłącznie dla zachchcianki mojego męża.
NIGDY!!! Nawet dla ratowania małżeństwa! Jeśli przestełoby mu się coś podobać
SZEROKIEJ DROGI JUŻ CZAS! NIC NA SIŁĘ! Ani on mnie nie będzie zmieniać,ani ja
jego! Nagle przestało mu się podobać to że siedzisz w domu? A do tej pory mu to
nie przeszkadzało? Ja też siedzę w domu z dziećmi i nie czuję się z tego powodu
jakoś mniej rozwinięta, lub jakoś mniej atrakcyjną zapyziałą matką polką. Mój
mąż zawsze lubił wracać do domku w którym wszystko było na swoim miejscu, i
wszystko miało swój czas. Jakoś wśród koleżanek co mają jedno lub dwoje dzieci
często słyszę pojękiwania że wszystkiego nie mogą ogarnąć. Ze w pracy myślą o
tym co z dziećmi i o tym co w domu, a w domu czego nie zdążyły lub o czym
zapomniały zrobić w pracy. Ganiają z kąta w kąt i tak do końca nie rozumieją po
co. Ja nie jestem przeciwko pracy (ABSOLUTNIE!) bo sama już troszkę o niej
zaczynam myśleć, ale tylko dlatego bo ja tak czuję. A nie dlatego bo mąż sobie
tego życzy. Śmieszą mnie co niektóre komentarze,że z matką siedzącą w domu to
można pogadać o pieluchach, zupkach srupkach itp. Moje dzieci już dawno wyrosły
z pieluch i zupek, a ja wbrew domniemywań co niektórych nie siedzę cały dzień
przed tv na telenowelach z papilotami i maseczką na twarzy. Kształcę się cały
ten czas od kiedy siedzę w domu z dziećmi. Trochę też pracowałam ale nic
zobowiązującego. I fajnie wyrwać się do ludzi (nie twierdzę,że nie), ale nie
piszcie że kobieta siedząca w domu to jakaś pomyłka. ZWłaszcza gdy sama tego
chce i sytuacja materialna na to pozwala. A ja niestety nadal powtórzę to co
nie raz już pisałam na tym forum: Skoro facet zakłada rodzinę i decyduje się na
dzieci to niech czuje się za nich odpowiedzialny (w całym tego słowa znaczeniu)
a przestanie farmazony wymyślać że źle mu w łóżku itp. Może to właśnie swojej
beznadziejnej osobie to zawdzięcza?????????

[dziewice]

a moglabys to napisac w jednym zdaniu? :)

[atlantis75]

Gdy tak sobie czytam wszytskie posty, to myślę, że my kobiety jesteśmy
cholernie skrzwdzone przez los. Los, który kształtują mężczyźni. Gdyby mój mąż
powiedział mi, że siedząc z dwuletnim dzieckiem w domu "cofam się i jestem mało
twórcza" to najpierw dostałby w gębę, a potem byśmy spokojnie porozmawiali...
Nie ma reguły, dlatego nie lubię wyłącznie czarnych, albo wyłącznie w białych
postaw.
Frupinka, mąż być może nie miał złych intencji. W świecie widzianym oczami
mężczyzny bycie po prostu matką (czyli zajmowanie się domem i wychowywanie
wspólnego dziecka) jest gorsze od śmierci. Do tego aktualnie widoczne są dwa
nurty:
1. Matka domowa, która zajmuje się dzieckiem - z jednej strony wstyd, że się
nie rozwija zawodowo, że nie będzie miała co wpisać do CV. Z drugiej
spełnienie, że najważniejsze lata dziecka spędza wspierając go całą sobą w
rozwoju.
2. Matka pracujaca - z jednej strony duma, że tak swietnie sobie radzi w pracy,
że się rozwija. Z drugiej - bolesny i głęboko skrywany wyrzut sumienia, że
dziecko większość dnia spędza z opiekunką lub w złobku.
Obydwie postawy zwalczają się wzajemnie. Szczególnie przykre, że my kobiety -
zamiast się wspierać w naszych wyborach (różnych, ale przecież łączących nas
właśnie z tego powodu, że jesteśmy matkami) - usiłujemy udowodnić innym, że
jedynie nasza postawa jest słuszna i najlepsza.
Gdybyśmy się wspierały i dawały sobie mądre wskazówki, być może mężczyźni
przestali traktowac nas w kategoriach wyłącznie matek, albo wyłącznie
kochanek...

Mąż ma zdrowe podejście? To nie jest zdrowe podejście. Zdrowe podejście nie
rodzi frustracji i buntu, a raczej skłania do przemyślenia swoich wartości. Dla
kogoś wartością i szczęściem może być dbanie o dom, gotowanie obiadów i
wychowanie dziecka. Dla kogoś innego spełnieniem może być praca zawodowa,
ambitne hobby i wychowanie dziecka. Żadna z tych dróg nie jest zła, jeśli
została wybrana świadomie i bez presji.
Sto przeczytanych książek nie świadczą o naszej mądrości. Tak samo jak 5 lat
spędzonych z wyłącznie z dzieckiem nie świadczą o tym, że jest się dobrą matką.
Ta granica jest płynna, tak jak różni są ludzie, ich potrzeby i marzenia.

Frupinko, porozmawiaj z mężem. Opowiedz mu, jak widzisz swoje szczęście. Myślę,
że każdy mądry i kochający facet chce mieć przede wszystkim żonę szczęśliwą.
A potem zapisz się na jakiś kurs tylko dla siebie, albo w piątki wychodź z
koleżanką do kina. Warto jest mieć w życiu jakąś równowagę :)

[madeinussa]

". Dla kogoś wartością i szczęściem może być dbanie o dom, gotowanie obiadów i
wychowanie dziecka. Dla kogoś innego spełnieniem może być praca zawodowa,
ambitne hobby i wychowanie dziecka. "

Dokładnie.

[czarny.kot997]

atlantis75 napisała2. "Matka pracujaca - z jednej strony duma, że tak swietnie
sobie radzi w pracy,
>
> że się rozwija. Z drugiej - bolesny i głęboko skrywany wyrzut sumienia, że
> dziecko większość dnia spędza z opiekunką lub w złobku."
tak, a jest jeszcze 3 nurt: matki pracujace i rozwijajace sie -bez wyrzutow
sumienia i ze szczesliwymi dziecmi w zlobku :)-bo chyba ja i moje kolezanki,
nie jestesmy jedynymi wyjatkami??? :)

[atlantis75]

czarny.kot997 napisała:

> tak, a jest jeszcze 3 nurt: matki pracujace i rozwijajace sie -bez wyrzutow
> sumienia i ze szczesliwymi dziecmi w zlobku :)-bo chyba ja i moje kolezanki,
> nie jestesmy jedynymi wyjatkami??? :)

No tak, zapomniałam o 3 nurcie :) Kategoria: ideał. Wada: przekonanie, że jest
to jedyny ideał na świecie ;)

[czarny.kot997]

no moze nie jedyny ideal, ale to jest moj ídeal, a ty niestety nie podalas
innych.

[maretina]

wcale nie jedyny. jednak uwazam, ze kobieta musi miec swoje pieniadze. tak duzo
mowi sie o prawach kobiet o rownouprawnieniu... jak sobie to wyobrazacie bez
prozaicznych pieniedzy? duchowe kwestie tej sprawy zostawmy na boku, o duszy
mozna rozmawiac wtedy jak podstawy bytowe sa zaspokajane.
kobieta chce byc niezalezna, chce wzbudzac wsrod facetow podziw....nie zrobi
tego siedzac w kieszeni u faceta.
pomijajac samego faceta, uto uwazam, ze nawet ma sie inne zdanie o sobie ( jest
sie pewniejsza), kiedy karta bankomatowa jest moja, z moich pieniedzy a nie
jako gratis od meza.

[rozczochrany_jelonek]

Twoj maz to madry czlowiek :)
sluchaj sie go ! :)

[margo881]

frupinko, idź do pracy, nie dla męża, ale dla samej siebie, życie mija bardzo
szybko, i nie wiesz co się przydarzy w przyszłości, kobieta musi być
samodzielna finansowo, bo inaczej na starość bez własnej, wypracowanej przez
siebie emerytury może być bardzo źle

[sabriel]

Nic dodać nic ująć margo.

[turzyca]

zlota zasada ulatwiajaca zycie: jesli mezczyzna mowi cos, co mozna zrozumiec na
dwa sposoby, to nie ma na mysli tego gorszego.
Sprobuj z tego, co powiedzial wyciagnac dobra strone.
Nie powiedzial, ze oczekuje od Ciebie 8 godzin dziennie tepej nudnej pracy. Ale
zachecil Cie do wyjscia z domu - martwi sie o Ciebie i troszczy, nieumiejetnie,
ale jednak stara sie. Przyznaje, ze tekst z lozkiem byl glupi, ale ide o zaklad,
ze pamieta Cie z dawnych czasow jak wracalas do domu nabuzowana emocjami z dnia
i rozladowywalas je jakos. A teraz ma cisze i spokoj i teskni do dawnych czasow.
Pokoj sprzatniety na blysk dla przecietnego faceta jest mniej wart niz iskry
emocji palace sie w oczach ukochanej kobiety.

Nie musisz zarabiac kasy? Potraktuj to jako mozliwosc do zajecia sie czyms nie
do konca powaznym, nigdy nie zrezygnowalas z jakichs planow, bo byly niezyciowe?
Nie musisz tego robic przez caly dzien, kawalek etatu, niech to bedzie nawet 1/4
- 2 godziny dziennie z innymi dziecmi Twojemu dziecku nie zaszkodza - moze praca
na zlecenie do robienia w domu...


Usmiechnij sie i wrzuc na luz. Maz Cie kocha i chce zeby Wam trojgu bylo dobrze.

[woman287]

kobito,
mąż ma rację,
przyznaję może trochę za ostra argumentacja pogratulować męza który nie
wykorzystuje sytuacji i nie chce Cię od siebie uzależnić

[twojahanus]

Ja to bym na Twoim miejscu zrobiła tak- poszła na jakiś kurs- fotografii,
jezyka. Cos co zawsze chciałaś robi. Zapisała się na fitness, basen, moze do
partii kobiet. MOże ta praca naprawdę sprawić, ze bedziesz zmęczona, ani w
domu, ani w pracy nie bedzie w pełni sił. Może coś dorywczego znaleść, na pół
etatu, ze jak pójdizesz na ten kurs, zeby Ci mąż nie wypominał ze to za jego
kasę.

[owocoskala]

zeby Ci mąż nie wypominał ze to za jego
> kasę. No co Wy, a praca w domu: sprzątanie, robienie zakupów opieka nad
dzieckiem 24 godziny na dobę jest nic nie warte? Tak się wydaje tylko tym
którzy nie mają dzieci: "siedzi w domu i nic nie robi" . To co zarobi mąż jest
WSPOLNE.

[maretina]

praca w domu to harowka. niewdzieczna. nikt za nia nie zaplaci. zatem kobieta
siedzaca w domu jest zdana na laske faceta. tak jest. kiedy w malzenstwie jest
ok, to pol biedy, gorzej jak zaczyna sie kryzys.

[lei76]

ja - w podobnej sytuacji jak Ty, załozylam własną firmę.
tylko mnie nikt nie wyganiał do pracy.
Sama chciałam zmian.

Mój mąż jest niezwykle zadowolony z tej sytuacji, zwlaszcza ze sam pracuje duzo
i ostatnio czesto wyjezdza.
Ja mam tyle zajec, ze nie nadążam - ale gdy trzeba, mogę póki co wszystko
odłozyc, zrobic minimum (czyli wysyłkę na poczcie) i zając się dzieckiem.

Ponadto moja branza jest tak specyficzna i sympatyczna, ze ... ;)
(sklep w podpisie)

[trypel]

Myslicie że mozna spisać jakąś umowę przedślubna typu że albo żona po urodzeniu
dziecka w raca do pracy w ciagu 6 miesięcy albo maz ma prawo do wymiany na inny
model bez dodatkowych kosztów?
:D

[maretina]

przeginasz:)
da sie w umowie przedslubnej napisac, ze maz ma obowiazkoswo ( np. pod kara
pioeniezna) opuszczac deske sedesowa?:D

[trypel]

Kwestia negocjacji. Ale taka umowa miała by sens. Obie strony wiedziałyby czym
ryzykuja "rozrabiając"...
Np ja zobowiązuje sie do opuszczania deski i gotowania a małżonka do pracy i
dbania o siebie i nie przekraczania masy wyjsciowej o wiecej niz 10%

[maretina]

to ja jeszcze ( w zwiazku z ta masa) dodalabym zapis o plaskim brzuchu faceta i
braku lysiny:P

[trypel]

Brak łysiny mozna wpisac jesli kobieta zobowiąze się że do 70tki nie straci
urody....

[maretina]

trypel napisał:

> Brak łysiny mozna wpisac jesli kobieta zobowiąze się że do 70tki nie straci
> urody....

widzisz doszlismy do absurdu.
nie mam nic przeciwko dbaniu o urode, wage ( jestem za), ale kopnelabym w dupe
na starcie fraglesa, ktory wymaga takich rzeczy.czasami po prostu sie nie da...
tez mi milosc... ty ogladasz, ale nie kochasz. lale se kup.kobieta jest
czlowiekiem, ktory zgodnie z prawami bilogii sie starzeje, a co za tym idzie
czesto traci na urodzie i zyskuje na wadze ( fizjologia zwiazana z hormonami, i
metabolizmem, ktory z wiekiem sie zmienia), panow tez to dotyczy...

[trypel]

A jak mozna zagwarantować że osoba z którą się wiążemy nie zmieni sie po paru
latach tak że stanie sie inna osoba...
Chocby powie ze nie chce już pracować bo siedzenie z dzieckiem jest jej
największą radością.... i co wtedy zrobić? Rozwieźć sie i zostawic dziecko?
Odpada bo dziecko (przynajmniej na poczatku), znaleźć kogoś na boku? odpada dla
niektórych..., żyć w ciągłej fustracji i poczuciu spieprzenia sobie życia?
tak... najczęstsza opcja

[maretina]

a kto powiedzial, ze sa w zyciu gwarancje na szczescie?
wiem jedno, gdyb zalezalo mi na malzenstwie to nie dopuscilabym do tego by
ograniczyc siebie do gospodyni domowej. owszem blysk w domu jest fajny, ale nie
zastapi relacji miedzyludzkich. wole miec nieumyta podloge i polezec z mezem i
pogadac o bzdurach niz za wszelka cene byc idealem. poza tym idealy sa nudne.

[trypel]

Tobie wierzę :) ale niestety spoglądajac wokół widze więcej tych "innych"
Wyjasniając - moja była była akurat tutaj ideałem - wróciła do pracy jak mała
miała 3-4 miesiące a ponieważ pracowała z reguły do 20 to na mnie przypadło
szczęscie opiekowania się córą :) i fakt przez 2 lata nie miałem ani awansu
ani podwyzki ale teraz za to mam kontakt z córa jakiego matka nie bedzie miała
nigdy :)
Po prostu patrząc wokół boje się tych zmian (dotyczacych obojga partenrów)
które z siłą wodospadu działają natychmiast po slubie i to z reguły na
niekorzyść...

[maretina]

wrocilam do pracy po pol roku. mam swietny kontakt z synem, maz tez go ma. to
kwestia jakosci a nie samei ilosci czasu spedzonego razem...poswiecenia czasu
domowego w 99% dziecku. to procentuje. maly lazi za nami krok w krok, jest
bardzo z nami zwiazany. bardzo nam to pasuje.

[trypel]

No ja w tej chwili widzę sie z córą tylko w weekendy i dalej mam swietny
kontakt :) ale pracując np od 7 do 20 przez pierwsze 2-3 lata dziecka to
faktycznie dziecka sie nie widzi...

[oka2]

trypel napisał:
> Chocby powie ze nie chce już pracować bo siedzenie z dzieckiem jest jej
> największą radością....

a czy radosc ukochanej osoby nie jest juz wazna po slubie?! moze ja o czyms nie wiem..


>

[maretina]

wazna, ale czy radosc meza jest niewazna?:) w ten sposob dojdziemy do kolejnego
absurdu. tu potrzeba kompromisu.

[trypel]

Dokładnie. Najbardziej boje się tego ze dziecko przesłoni wszystko i szczęscie
małżonków (ich cele i pragnienia) przestaną sie liczyć bo jest dziecko... a
dziecko jest równie ważne jak żona i mąz ale nie najwazniejsze.

[maretina]

wiesz, ty chyba jestes zazdrosny o dzieci!:D

[trypel]

Mam inny wzór na zycie we dwójke. Jak jestem z kobietą to kocham JĄ potem
dopiero nasze dziecko - jesli zobacze że dziecko staje sie dla niej wazniejsze
ode mnie to zaczyna mnie to boleć. Cóż -tego nie zmienię bo... nie chcę :)

[oka2]

oczywiscie,ze dziecko jest najwazniejsze! w kazdym badz razie tak mi sie wydaje, bo dzieciaczkow jeszcze nie mamy ;)
a slyszlam ,ze ponoc matka przelewa wieksza czesc swojej milosci na dziecko :) z niekorzyscia dla meza ;) prawda ?

[maretina]

nic sie nie zmienilo w moich uczuciach do meza. milosc do dziecka jest totalnie
inna.

[oka2]

i poswiecasz mu tyle samo czasu i uwagi co przed pojawieniem sie dzidzi ?

[maretina]

na slowo "dzidz" mam alergie. ja mam dziecko:)
pewnie, ze nie poswiecam mezowi tyle czasu co dziecku, ale nie tylko ja jestem
rodzicem, maz tez nim jest, zatem on tez mi nie posiweca tyle czasu co kiedys.
natomiast wiecej czasu spedzamy we trojke.
nasz czas jest ok 19-20., jak dziecko spi.

[trypel]

zazdroszcze. Moja chodziła spac o 22 i budziła sie co 2 godz regularnie na
jedzenie do skończenia 2 roku życia.... nastąpił kompletny zanik zycia
sexualnego :)

[czarny.kot997]

maretina napisała:
"pewnie, ze nie poswiecam mezowi tyle czasu co dziecku, ale nie tylko ja jestem
> rodzicem, maz tez nim jest, zatem on tez mi nie posiweca tyle czasu co
kiedys.
> natomiast wiecej czasu spedzamy we trojke."
no wreszcie ktos napisal cos o ojcu, bo juz myslalam, ze to tylko my mamy
dzieci-MY tzn. nie tylko ja sie zajmuje dzieckiem ale maz rowniez. wbrew temu
co sie tutaj pisze dziecko potrzebuje nie tylko kontaktu z mama ale rowniez z
tata, a jest to dosyc trudne jesli mezczyzna jest jedynym zywicielem rodziny i
pracuje od rana do nocy, zeby zarobic na rachunki; poza tym ten stres, ze jesli
on nie bedzie mogl pracowac to rodzina wyladuje na ulicy jest z pewnoscia nie
do pozazdroszczenia i nie wplywa jakos szczegolnie pozytywnie na zwiazek? Poza
tym nie oszukujmy sie, rozwoj intelektualny pomiedzy pampersami i spiochami
jest powiedzmy "utrudniony". W naszym przypadku to maz zajmuje sie wiecej
dzieckiem i domem, bo moja praca jest bardziej "czasochlonna" i wszyscy..sa
szczesliwi. Dzieki dobrej organizacji czasu zawsze mamy wystarczajac czasu nie
tylko dla dzieci ale i dla siebie.

[trypel]

Widzisz. Dla mnie nie. Najwazniejsza jest osoba którą pokochałem i z którą
zdecydowałem sie na życie razem.

Czy żenił się z gosposią?

[kotka_cnotka]

Zasłaniasz się dzieckiem, ale tak naprawdę ograniczasz się do takiej roli.
Wylicz sobie czynności, przy których nie dałby sobie rady, gdyby został sam z
dzieckiem. Bierze nianie Franię i po krzyku. Budowanie więzi nie ogranicza się
do bezpośredniego uczestnictwa w codziennych czynnościach życiowych, zatem to
nie jest argument. Poza tym, więź istnieje naturalnie. Wychowujesz człowieka,
który powinien być samodzielny i twórczy. Dziecku jest potrzebne poczucie
bezpieczeństwa. I sztuką jest je wytworzyć zachowując coraz większą odleglość.

[owocoskala]

Chocby powie ze nie chce już pracować bo siedzenie z dzieckiem jest jej
> największą radością.... i co wtedy zrobić? Rozwieźć sie i zostawic dziecko?
Wiez wydaje mi się że ty nie masz ani żony, ani dziecka ani... pojęcia co to
jest związek i rodzina. Smutne.

[oka2]

trypel napisał:

> Myslicie że mozna spisać jakąś umowę przedślubna typu że albo żona po urodzeniu
> dziecka w raca do pracy w ciagu 6 miesięcy albo maz ma prawo do wymiany na inny
> model bez dodatkowych kosztów?
> :D
hehe, bardzo trafnie panie Trypel :)
nie wyobrazam sobie tego, ze moj maz mi mowi "kaze Ci.." no litosci on mi nie zalozyl obrozy tylko obraczke.
Osobiscie pochwalam to,ze matka jest z dzieckiem przez pierwsze 2 lata, bo wtedy dziecko lapie najwieksza wiez z matka, i nie bez przyczyny przeciez wprowadzono 2-letni okres macierzynski dla matek.
Jesli chodzi o pozniejsza prace, to uwazam ,ze zalezy to od osoby i nie mozna na sile komus sugerowac albo wrecz nakazywac "idz do pracy" a jak nie to co, rozwiode sie z toba? to po cholere sie zeniles i chiales miec rodziene..

[maretina]

oka2 napisała:

nie bez przyczyny przeciez wprowadz
> ono 2-letni okres macierzynski dla matek.
i nie bez przyczyny kobiety najczesciej wracaja do pracy. wychowawczy ( a nie
macierzynski, bo w polsce macierzysnki to kilkanascie tygodni)to zero
pieniedzy. dwa lata siedzenia w domu albo wiecej eliminuja kobiety z rynku
pracy.

> Jesli chodzi o pozniejsza prace, to uwazam ,ze zalezy to od osoby i nie mozna
n
> a sile komus sugerowac albo wrecz nakazywac "idz do pracy" a jak nie to co,
roz
> wiode sie z toba? to po cholere sie zeniles i chiales miec rodziene..

[owocoskala]

dwa lata siedzenia w domu albo wiecej eliminuja kobiety z rynku
> pracy.
Ależ to jest kompletna nieprawda, tym bardziej że teraz to pracodawcy zaczynają
walczyć o pracowników. Moja siostra przesiedziała 7 lat i teraz wraca z
powodzeniem. Jak ktoś jest zdolny to się wdroży.

[maretina]

daj spokoj. jedna jaskolka wiosny nie czyni. poza tym ponad polowa kobiet nie
ma takiego zawodu, zeby po 7 latach pracodawca ja blagal na kleczkach o powrot
do pracy.
fajnie, ze siostra tak ma, ale to pojedynczy przyapdek a nie regula, na ktorej
mozemy oprzec argumentacje w tej dysksji.

[stokrotka000]

A mi sie wydaje ze to smutne jak dla meza przestajesz byc atrakcyjna jako
kobieta...ze uwaza ze sie nie rozwijasz?Co to w ogole znaczy rozwoj? a ideal
pustelnika, albo wielcy mistrzowie duchowi...? czasami ludzie rozwijaja sie w
sobie, w ciszy, spokoju, a rozwoj duchowy?

[his_girl]

I bardzo słusznie, że każe Ci iść do pracy. Powinnaś być od niego w miarę
niezależna.

Miałam w rodzinie taką sytuację, że moja ciotka nie pracowała odkąd urodziło
się jej dziecko, trwało to jakieś 15 lat. Jej mąż zginął w wypadku
samochodowym, mieli niewielkie oszczędności, które szybko się skończyły, a ona
jako 38-latka musiała szukać pracy. Przy zerowym doświadczeniu było to bardzo
trudne i gdyby nie pomoc znajomych, pewnie by nic nie znalazła.

[maretina]

moj wujek z dnia na dzien zakrecil kurek z pieniedzmi swojej zonie...ciocia
pracowala jak byla mloda. potem dom, dzieci. on byl panem bo mial kase a ona
miala siedziec cicho. teraz jej wydziela po kilkanascie zlotych na dzien.
reszte SOBIE odklada.chce rozwodu... sadzicie, ze ciotka da rade znalesc prace
majac 50 lat? gdyby nie pomoc rodziny nie mialaby na jedzenie. ma szczescie, ze
ma rodzenstwo.
o swoja przyszlosc trzeba dbac samodzielnie. nawet wtedy jak jest w domu wielka
milosc i zgoda.

[owocoskala]

teraz jej wydziela po kilkanascie zlotych na dzien.
> reszte SOBIE odklada.chce rozwodu...
To niech ciotka idzie do sądu po alimenty. To tak nie jest że można sobie
zakręcić kurek i zbierac na rozwód bo żona się znudziła. Zresztą nikt tu nie
jest zwolennikiem siedzenia w domu 15 lat tylko w czasie kiedy matka jest
potrzebna dziecku. Od 3-4 lat dziecko powinno iść do przedszkola. To jasne.

[maretina]

pojdzie. zapewne dostanie 200 zlotych... luksusy bedzie ja otaczal. szkoda
gadac. na szczescie ma rodzine. nie damy jej zginac.
tak czy siak: praca, praca, praca. lepsze to, lepiej zachowac klae i twarz niz
potem musiec zebrac w sadzie o alimenty.

[ex.pertka]

Przypomniala mi sie ta bohaterka ruda z "Gotowych na wszystko",pani
idealana.Perfekcjonistka,w domu zawsze blysk,wszystko idealnie,obiadki cieple.
A malzenstwo sie i tak rozpadlo,maz ja zdradzal,bo nie mogl takiej pani domu
zniesc.

[turzyca]

ale wiesz, ja nie chce miec jednego dziecka. Chce miec troje, moze wiecej jesli
sie bedzie dalo. Poniewaz uwazam, ze roznica pomiedzy dziecmi nie powinna byc
mniejsza niz dwa lata, a optymalna jest trzy (to moje glebokie, nie poparte
zadnymi badaniami przekonanie) to wg Twojego scenariusza wychodzi, ze spedze w
domu co najmniej 9 lat. A w sytuacji totalnego spelnienia marzen 15...


I w zwiazku z tym totalnym absuredem mam zamiar nie przerywac pracy ponad to, co
naprawde konieczne w zwiazku z pologiem. Jesli uda nam sie spelnic nasze plany
zyciowe (a wszystko wskazuje na tak) to obydwoje bedziemy pracowac w domu,
spedzajac w niedomowym miejscu pracy okolo 40 godzin w miesiacu. Tyle ze dla nas
obydwojga rodzina byla wartoscia podstawowa i planujac zycie zawodowe staralismy
sie to uwzgledniac.

[his_girl]

Z czego wynika Twoje przekonanie, że optymalna różnica wieku między dziećmi to
3 lata?

[ipola]

Mam 15 miesięczną córkę (druga ma 10 lat). Oboje z mężem pracujemy. Ja wróciłam
do pracy kiedy córka miała 9 miesięcy, pracuję 8 godzin, 3 godz. zajmuje mi
dojazd do pracy w obie strony, często muszę zostawać po godzinach. Chciałabym
pracować na pół etatu, ale pracodawcy nie są tak elastyczni, nie dostosowują
się do pracownika, to pracownik musi się dostosować. Kogo interesuje, że mała
budzi się kilka razy w ciągu nocy i ledwo trzymam się na nogach? Gdybym wzięła
3 lata urlopu wychowawczego, na pewno nie miałabym gdzie wrócić, a znaleźć nową
dobrą pracę jest bardzo trudne. Najlepiej czułabym się pracując mniej, mając
więcej czasu dla rodziny i siebie, ale cóż takie są realia. Mąż też dużo
pracuje, gdybym ja pozostała w domu, nie dalibyśmy rady finansowo. Poza tym
lubię swoją pracę, lubię założyć eleganckie ciuchy do biura, spotykać sie z
ludźmi, praca daje mi satysfakcję. Wydaje mi się, że każdy powinien
odpowiedziec sobie na pytanie, czego chce. Jeśli nie chcesz iść do pracy,
porozmawiaj z mężem, znajdź sobie coś poza zajęciami domowymi, coś co sprawi,
że będziesz bardziej interesująca. Mężowi widocznie przeszkadza twoja
monotematyczność i nie chodzi tu wcale o łóżko, tylko o całą twoją
postawę,która widocznie zaczęła mu przeszkadzać, stałaś się dla niego nudna.
Nie ma się co obrażać. Nie chcesz iść do pracy, nie zmusza cię sytuacja
finansowa, to powiedz mężowi, że dobrze czujesz się w domu. Zrób tylko coś, co
sprawi, że mąż zmieni zdanie na twój temat, bo inaczej zacznie się oglądać za
innymi. To, co nieznane jest zawsze bardziej interesujące. Ty musisz być górą.
Rozważ tylko, czy w ogóle chcesz wrócić do pracy, bo kilkuletnia przerwa może
ci to znacznie utrudnić. Życzę powodzenia.

[basiabjork]

Jestesmy z mezem wlasnie po rozmowie pt. jak to bedzie kiedy urodzi sie mala
Basia. Zamierzam przerwac prace na 2 lata, ewentualnie pracowac w domu na tyle
na ile bede mogla (godzina - dwie). Na szczescie pracodawca jest otwarty na
takie eksperymenty. Zamierzam w czasie tych dwoch lat zrobic MBA, mama zostanie
z mala jak bede miala zajecia. Poniewaz i tak mialam ograniczyc prace i isc na
studia - "upieke 2 pieczenie na jednym ogniu".
Przerazaja mnie argumenty w rodzaju: i co, bedziesz u niego na garnuszku? Bede.
No chyba, ze ja urodze jedno dziecko i je odchowam, a potem on urodzi drugie i
je odchowa. Wtedy bedzie sprawiedliwie i mozemy miec oddzielne kasy, nie ma
problemu. W kazdej innej sytuacji - kobieta jest na przegranej pozycji.