Milosc a "to cos"

[beton123]

Ostatnio rozmawialem z kolezanka na temat zwiazkow i milosci. Ona jest z
partnerem od x lat, pobieraja sie i tak rozmawiajac zaczelismy sie
zastanawiac nad sensem "tego czegos" Mowi sie ze on,ona ma to cos, cos co nas
pociaga, nie mozemy tego wytlumaczyc itp. Jednak na moje pytania czy ona
nadal to czuje, nie potrafila jednoznacznie udzielic odpowiedzi. Ten watek
nie ma zamiaru skupienia sie na niej, lecz chcialbym poznac pogdlad innych
ludzi odnosnie zwiazku, tego czegos, milosci. Czy po kilku latach jest to
naturalne ze przestajemy to cos czuc, czy to cos przeradza sie w inna forme
(przyzwyczajeni,moze uzaleznienie od siebie) czy zwiazek ma przyszlosc gdy
jedna ze stron juz tego czegos nie czuje ale nadal kocha swojego partnera?

[beata825]

to oczywiste ze po kilku latach bycia razem nie ma juz w nas tego dreszczyku
emocji ktory był sobie tam kiedys na poczatku,
nasza miłosc ewoluuje, rozwija sie i przeradza w inna, moim zdaniem lepsza
formę,
nie ma tych " motyli w brzuchu" ale jednak tesknimy za ta osoba, chcemy z nia
byc i spedzac czas bo nadal ja kochamy, a moze nawet i bardziej...
milosc staje sie bardziej dojrzalsza i osiaga ten stan nazywany tez przez P.
Coelho AGAPE,
zle jest wtedy kiedy jest to juz tylko typowe przyzwyczajenie, kiedy nie
tesknimy za ta druga osoba a nawet czasem jej obecnosc zaczyna nas denerwowac

[yagiennka]

To coś to moim zdaniem tylko albo aż chemia (czyli nieuchwytne świadomie
zmysłami zapach, gesty, mimika które nam odpowiadają czy też gdzies się
wpasowują). Po latach zwiazku sie do niej po prostu przyzwyczajamy i już nie
czujemy.

[beton123]

hmm czyli w przypadku gdy partner mowi do partnerki badz na odwrot, ze tego
czegos juz nie czuje ale nadal kocha to nie oznacza nic zlego w zwiazku? moj
kolega z ktorym rozmawialem na ten temat, jest od 5 lat szczesliwy z kobieta i
twierdzi ze u niego z kazdym rokiem to cos i cala milosc sie umacnia, ze z
kazdym rokiem coraz bardziej teskni i kocha. Stad moje pytanie gdyz jedna osoba
raczej sklania sie ku temu co napisalyscie, ze poprostu zmienia to cos swoja
forme, a druga osoba twierdzi ze to narasta. Moze poprostu u jednych
przycbhodzi to szybciej a u innych wolniej.... :)

[cala_w_kwiatkach]

ale co to jest to 'cos'? ja mam w zwiazku wszystko, niczego mi nie brakuje
nie jest jak przy pierwszych spotkaniach, ale akurat to uwazam za plus

[senim80]

Ludzie przeciez sa tak rozni..
U mnie "to cos" dawkuje od czasu do czasu samo zycie. Tesknota po rozstaniu,
spokojny dzien po nerwowym tygodniu i braku czasu, slodkie pogodzenie po
sprzeczce, wspolna radosc po nawet najdrobniejszym sukcesie. Takie sytuacje na
nowo nas zblizaja. Wtedy czuje, ze plone, gdy widze Jego oczy, czuje Jego
skore, gdy patrze na Niego z duma i podziwem, bo cos np: osiagnal.
Ostatnio poczulam te motylki w brzuchu, gdy wrocil od fryzjera i zalozyl nowa
koszule i krawat. Taka mala odmiana od kapci i rozciagnietego dresu, a juz jak
dziala. :D
Z kolei moja kumpelka "to cos" definiuje poprzez dreszcz emocji, nerwowosci i
niewiadomej. Dopoki odczuwa obawy, wstyd, nie zna ciala partnera i ma w glowie
sto znakow zapytania, dopoty sa te motylki. Potem juz to uczucie znika, a
pojawia sie dopiero przy kolejnym partnerze. Wiec nie sadze aby "to cos" to
byla czysta chemia, chociaz po czesci napewno tez.

[beton123]

O wlasnie, trafilas w samo sedno. Mam identyczne zdanie i odczucia jak ty.
Kazdy z nas inaczej to odczuwa i inaczej definiuje. Dla jednych jest to ta
niepewnosc i pewnego rodzaju przygoda przy poznawaniu sebie nawzajem, dla
innych to wlasnie malutkie zmiany w wygladzie, codziennosci. tylko co w
przypadku gdy jedna ze stron mowi ze juz tego nie czuje aczkolwiek nadal kocha?
czy oznacza to koniec zwiazku czy tylko jego transforamcje?a moze to wogole nam
nie jest potrzebne, moze to tylko efekt poczatkowego zauroczenia, poczatku
milosc... wiele pytan nasowa mi sie do glowy

[senim80]

Chyba nie ma reguly, czy to koniec czy transformacja. Tu Ci chyba forum nie
pomoze.
Pewne tureckie powiedzenie mowi: "Zaprzyjaznijcie sie. Pokochacie sie pozniej".
A nasz polski (chyba) wierszyk brzmi tak:
"Milosc jest krzykiem a ginie jak mgla.
Przyjazn jest milczeniem a wiecznie trwa."

Rozumiem dlaczego kultury Wschodu czy Afryki uznaja malzenstwa z przyjazni za
wartosciowe. Bo "milosc" definiuja jako potrzebe ciala, a przyjazn jako wyraz
ducha. "Motylki" w brzuchu moga czuc ludzie mentalnie zupelnie sobie obcy, a
przyjazn powstaje miedzy ludzmi sobie pokrewnymi. Motylki bywaja krotkotrwale a
przyjazn to duza szansa na udane lata i harmonijna starosc. Chyba najpiekniej
starzeja sie malzenstwa, ktore potrafily sie zaprzyjaznic.
Zachodnia kultura z kolei negatywnie patrzy na zwiazki z przyjazni, bo
slowo "milosc" stalo sie recepta na wszystko, nadzieja na szczescie i prognoza
na udane zycie, jak i proba zalatania bolesnej luki samotnosci.
Ale kiedy tak pomysle, zdaje sobie sprawe, ze gleboka miloscia moge obdarzyc
mezczyzne, ktory jest dla mnie przyjacielem. A do tego trzeba czasu, czasu,
czasu.. Bo czas daje szanse na wprawienie w zycie to co "milosc" ubiera w
piekne slowa (czesto bez pokrycia). Mam tu na mysli oddanie, poswiecenie,
budowanie zaufania, poczucie bezpieczenstwa, wspolne radosci i plany.
Tymczasem uwazam, ze ludzie czesto slubuja sobie z powodu owych "motylkow",
ktore definiuja jako milosc. A wiec przed zaprzyjaznieniem sie i przed etapem
milosci, ktora dojrzala.

Ale dosc wywodow na dzis. Dobrej nocy! ;)

[pendecha]

ale beznadziejny watek, rozkminki przedszkolaka , to juz bylo 1oo razy

[xtrin]

Ja to rozróżniam semantycznie na zakochanie i miłość.
Zakochanie to te motylki, to "coś" co czujemy na widok drugiej osoby. Jest to
miłe, ale do budowania związku to moim zdaniem zdecydowanie zbyt mało.
Miłość jest uczuciem dojrzalszym, spokojniejszym, bardziej statecznym. Wymaga
poznania drugiej osoby, zaprzyjaźnienia się z nią. Nie jest to tak efektowne jak
zakochanie, może mniej romantyczne, ale jak dla mnie - o wiele piękniejsze.

Choć najszczęśliwsze pary to chyba te, które darząc się ową dojrzałą miłością są
w stanie nawet po wielu latach także być w sobie zakochane. Ale to chyba bardzo
rzadkie przypadki.