wyznania 40-latki

[Gość: _-_-_-]

Wyznanie 40-latki czyli GDY ROZUM SPI BUDZA SIE UPIORY NOCY .

[Gość: _-_-_-]

Wyznania 40-latki czyli GDY ROZUM SPI.

[Gość: nickolau]

jestes int. oddana kobieta.nie musisz odchodzic od meza i rodziny.jesli nie
zerwiesz owocu to go nie sprobujesz.jest tyle zycia przed toba.

[Gość: PKK]

Chwytaj życie i walcz o swoje szczęscie! masz tylko jedno życie i spraw byś gdy
przyjdzie Ci umierać, mogla sobie powiedziec że niczego nie zalujesz.. ja mam
26 lat i wybór: mieć dobrego meża, który bedzie dbał o dom, dzieci 9to pewne)
ale ja nigdy nie bedę szczęsliwa , bo on po pracy pójdzie do ogródka albo przed
TV a w sobote grill+piwo+ewent. wodka ze znajomymi i ot całe jego życie.. A ja
chce pić te wódkę nad ranem, nad rzeka, uciekac z na koniec swiata, pokazac
dzieciom cos wiecej niż pensjonat w Mielnie czy Karpaczu. Chce zyć i czuć ze
żyje.. Dlatego nie wyjde za niego. Może juz nigdy nie znajde tego który uczynił
by mnie szczęsliwą ale bede o to walczyć, szukać go.. Nie chce żałować że nie
spróbowałam. I Ty też walcz. Lepiej zaryzkowac, chocby miało się nie udać.
zawsze lepiej być samotnym samemu niż samotnym przy kimś - to boli znacznie
bardziej...

ja kiedys rzuciłam 4-letni dobry zwiazek, po prostu dobry, dla tego szalonego
porywu serca. Nie udało się, ale spedziłam najlepsze chwile w swoim życia i
nigdy nie załowałm... Zrobiła bym tak jeszcze raz..

Życzę dużo odwagi i szczęscia. odezwij się.

PKK

PS
Do Suzy: Mozna po 20 latach chodzic za rekę itd.. Moi rodzice są prawie 30 lat
po ślubie a do dzis ida do kościoła za rękę, całują sie w kuchni itd.. Aż miło
patrzyć..mam nadzieję ze i ja kiedys tak bedę miała...

[wiana]

No i mialam racje. Jest naprawde cudownie. Bylam z nim i jego znajomymi na
kilku wyjazdach. Bylo cudownie. Wspaniali, mili ludzie, usmiechnieci, nie
rozprawiajacy o interesach, nie nudni. W przyszly weekend jade razem z dziecmi
i tam spotkam "przez przypadek"- JEGO. Niech pozna moje dzieci, a one niech
poznaja jak mozna spedzic weekend, w czasie ktorego piwo jest przystawka do
zabawy, a n ie celem samym w sobie ( ten model znaja od ojca).
Jestem zdecydowana- chce z nim spedzic reszte zycia. Czy sie uda? Czy dzieci
zaakceptuja zmiane? Bedzie to trudne, ale nie niewykonalne.

Zycie jest piekne!

[tralalumpek]

Wspaniale, ze ci sie udalo, ze jestes szczesliwa.
Powodzenia i "zyj swoje zycie"
pozdrawiam serdecznie

[Gość: mężatka]

Twoje wyznania są wypisz-wymaluj jakby z mojego życia. Też przez ostatnich 10
lat żyję obok męża, nie mamy ze sobą o czym rozmawiać, mamy całkiem inne
potrzeby i zainteresowania. Tkwię przy nim też ze względu na dzieci, i dlatego,
że nie miałabym z czego ich utrzymać, a nie wiem jak po rozstaniu byłoby z
alimentami.Niestety, nie mam nikogo bliskiego sercu, chociaż nie
powiem,rozglądam się dookoła. I gdybym tylko znalazła faceta, przy którym
zaznała bym jeszcze trochę szczęścia, to nie zastanawiałabym się ani chwili.Na
szczęście nigdy nie jest za póżno i nam kobietom 40-letnim też się coś jeszcze
od życia należy. Nie można do końca życia gnuśnieć przy mężu, jeśli nie potrafi
już nic nam zaoferować. Korzystaj z szansy, jaka ci się trafiła - może będziesz
szczęśliwa!