Zofia Chądzyńska

[znajoma_krolika]

Aż nie wiem, co powiedzieć. Pani Monika posiada dar opowiadania
historii, które zawsze chciałam usłyszeć.
Lubię doszukiwać się pokrewieństw i podobieństw pomiędzy
pisarzami, artystami. Okazuje się też, że możliwe są związki
osób prawdziwych z fikcyjnymi:

"Zapamiętuje i potrafi odtworzyć każdą minutę dnia i opis całego
dnia zajmuje mu tyle samo - cały dzień. Żyje w chaosie detali, z
których - ze smutkiem konstatuje Borges - nie może ułożyć
żadnego obrazu, żadnej syntezy. Umiera na zapalenie płuc, a wraz
z nim cały policzony i zapamiętany przez niego absurdalny
wszechświat."

... niczym bohaterka reportażu Mariusza Szczygła, która
zapisywała niemal każdą minutę swojego życia w kolejnych
zeszytach.

Dziękuję za reportaż.

[Gość: buridan]

Ciekawe,tylko zupełnie niepotrzebnie pani Monika Piatkowska sili
się na naśladowanie Cortazara...

[Gość: Linn]

Gdyby na kazdej stronie nie bylo powtarzanych zdjec, nie trzeba byloby otwierac
tekstu az 11 razy.

11 razy

[Gość: buridan]

ale o to właśnie chodzi... im więcej tym lepiej - poprawia się
statystyka portalu,a artykuł trudniej zapisać (a archiwum
płatne...)

[Gość: piokrono]

Gość portalu: buridan napisał(a):

> ale o to właśnie chodzi... im więcej tym lepiej - poprawia się
> statystyka portalu,a artykuł trudniej zapisać (a archiwum
> płatne...)

""Ten fpis anuluje fszystkie popszetnie. Fon, pentaku!""

[venno]

Szkoda, ze coraz mniej jest takich wspanialych ludzi jak Pani Chadzynska...

zaplątanie

[ydorius]

Podobnie jak Cortazar wcale nie jestem pewien, czy gra w klasy nie została
napisana na nowo. Ale to ślepiec z Buenos Aires oraz pan od pornografii, nie
Julio, zdominowali tę opowieść. Gdzieś tam, w Polsce płacze dwuletnia
dziewczynka, podczas gdy po drugiej stronie świata piętnastoletni chlopak
jeszcze nie wie, ze za dwadzieścia lat wciąż będzie nikim... Jaki dziwny los
splecie ze sobą te postacie, twórców i tłumaczy (bo przeciez Borges również
tłumaczył; tłumaczył świat takim jaki jest za pomocą słów ze świata, który
widział), czy te wszystkie opowieści są w ogóle prawdziwe? Czy może to kolejna
pokręcona opowieść Zofii Chądzyńskiej wyczytana u Jorge Louisa?

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Plumtree's Potted Meat?
Incomplete.

[Gość: pret-a-porte]

Na spotkaniu z Cortazarem w Remoncie w 75 roku nie bylo tlumu "w
bananowych spodnicach i koszulach non-iron". Bylam, gwarantuje
wlasnym slowem... no, nie bylo. To oczywisty anachronizm
(parachronizm). Bananowe i non-iron byly juz wtedy passe. A
gdyby nie byly, to ci, co chodzili na Cortazara, ich nie nosili.
Istniala scisla zaleznosc (jak zawsze) miedzy kieszeniami i tym,
co w nich(np. "64 Model do skladania" - 1sze wydanie, w serii
Nike, bylo bardzo kieszonkowe). A moda byla juz wtedy - 75 rok -
pohipisowska + retro albo standard dzinsy + T-shirt. Z takich
materii tkaja sie wspomnienia.

Przed rozpoczeciem spotkania z JC pani ZCh przepedzila tlum
przez instant kindersztube: "madrze pytajcie, na glupkow nie
wyjdzcie i poruty nie zrobcie".

Hmm, tekst ladny i jakos, jak rano wzielam WO do reki,
zobaczylam na okladce zdjecie pani Chadzynskiej, od razu
wiedzialam, ze w srodku to pani tekst, pani Moniko bedzie.

bananowe spodnicee i wiecej

[Gość: esta]

do goscia pret-a-porte. naprawde byla Pani na tym spotkaniu? nie
bylo mniej jeszcze na swiecie, a chetnie posluchalbym o nim :).
jesli ma pani ochote, czas na opowiesc - [e-mail].

jak dla mnie artykul "trafil", a juz tym bardziej w zwiazku z
wiadomoscia o smierci zofii chadzynskiej.. klasyfikowac jako
zbieg okolicznosci??

[Gość: kotsamuel]

Pani Monika jest swietna, ale pani Zofia jeszcze swietniejsza.
Chadzynska jest moim wzorem. Nikt nie ma tak lekkiego piora jak
ona. To przez nia zachorowalam na Cortazara. Dlugo czekalam na
cos o pani Zofii i sie tego doczekalam. Moze oczekiwalam czego
innego? Chyba spodziewalam sie streszczenia autobiografii. A
dostalam uzupelnienie. Ten tekst lepiej chyba czytac po lekturze
"Nie wszystko o moim zyciu" (Taki byl tytul?). Dziekuje za
uzupelnienie mojej wiedzy o Zofii Chadzynskiej.

[Gość: oona]

Forma reportażu ściągnięta nawet nie z Cortazara czy Borgesa,
ale... z Musierowicz, z ostatniej części "Jeżycjady", z tym
cofaniem się w czasie. Poziom nie lepszy.
Zamiast czytać kompilat z tego, co Pani Zofia napisała, lepiej
czytać to, co napisała sama. Lub powiedziała. Gdzieś pod koniec
zeszłego roku był piękny z Nią wywiad w "Polityce". Tytuł - o
ile pamiętam - "Mówię spoko i nara", ale w treści dużo więcej -
przejmująca opowieść o tym, jak się czuje człowiek w TAKIM wieku.

[Gość: Mariusz Szczygieł]

Fantastyczny tekst

[Gość: zofia]

Ludzie! czy wy rzeczewiscie jestescie tak ograniczeni!
Czy naprawde jedyne co wyniesliscie z tego tekstu to ilosc
stron?!

[Gość: Linn]

Oczywiscie, ze nie tylko, ale mamy tez inne uwagi. GW ignoruje info o tym, co
nie gra. Dlaczego nie mialabym napisac, ze cos mi przeszkadza? Zwlaszcza, ze
napisalam to jeszcze przed przeczytaniem artykulu. Ty mialas kilka dni, a
zauwazylas tylko kilka fraz. Przyganial...

[Gość: Zofia]

"Przyganial..." a to jakies nowe polskie slowo!?
Szkoda marnowac na Ciebie mojego cennego czasu.

[Gość: Shiraz]

Wczoraj po południu. przykre i okropne......

[Gość: Linn]

Nie slowo, a przyslowie: przyganial kociol garnkowi.

Wspomnienie Pani Zofii bedzie nam przywolywac na mysl lata ogromnej
popularnosci literatury iberoamerykanskiej, ktora dzieki niej poznalismy.

Po wczorajszej śmierci Zofii Chądzyńskiej....

[Gość: kronopio]

...pamiętajmy o Jej niepodważalnym dorobku dla literatury
polskiej i przekładach, które pozwalały nam w świecie
socjalistycznej nudy poznać Cortazara, Borgesa i Donoso.
Dziękujemy, Pani Zofio!...
PS. Kapitalny tekst z "Tygodnika Powszechnego" o Zofii
chądzyńskiej: Mariusz Kubik - "Gra w słowa" -
www.tygodnik.com.pl/numer/274810/kubik.html

[magn]

Dawno nie czytalam tak przejmujacego artykulu o przemijaniu.
Zycie niestety bardzo predko dopisalo do niego puente. Wlasnie
dowiedzialam sie, ze Pani Chadzynska umarla we wtorek.

p. Zofia

[Gość: gramm]

Bardzo mądra kobieta. Już dawno w WO nie było tak głębokiego
portretu. Myślałem, że to będzie artykuł o tym jaką była
tłumaczką, a to był artykuł o duszy człowieka. Czytało się go
jak opowiadanie.

[Gość: michele]

A wczoraj w radiu usłyszałem, że Zofia Chądzyńska nie żyje...
Dobrze, że "Gazeta" zdążyła z tym artykułem.

[Gość: Hanna Szulwic]

Bardzo cenię teksy pani Moniki Piatkowskiej, ale ten sprzed
tygodnia w Wysokich Obcasach o Zofii Chądzyńskiej zrobił na
minie duż e wrażenie i bardzo mi się podobał - między wierszami
jest tyle samo co w samym tekście. Może to wpływy bohaterki
reportażu ... Nie wiem, ale jest świetny. Pozdrawiam Autorkę.