prosze o pomoc

[smutna_iris]

Witam

Trafiłam na link o nękaczach, potem trafiłam tutaj.
Nie mam tak drastycznych sytuacji jak niekiedy tu przedstawione,
niemniej jednak moja sytacja tez do przyjemnych nei nalezy.
Moze zaczne od tego, ze mam zdiagnozowana nerwice i wszelkie nerwowe
sytacje przezywam bardziej niz inni.

Mam znajomego, ktory ubzdurał sobie, ze duzo nas laczy i ze MUSI
zostac moim przyjacielem.
Jest namolny, natarczywy, czesto stosuje manipulacje.
Przyznac sie powinnam, choc robie to z duzym trudem ze laczylo mnei
cos kiedys z tym czlowiekiem kiedy mialam duzy kryzys w zwiazku.
Pozwolilam sobie na wiele, moje wyrzuty sumienia sa mysle duza kara
za to.
Chodzi o to ze miedzy wierszami ow człowiek szantazuje mnie ze
opowie o tym mojemu facetowi. Zmusza mnie do ciaglego z nim
kontaktu, sugerujac ze "przeciez mamy tajemnice", "jestesmy sobie
bliscy", "cos nas laczy", "musi byc miedzy nami lojalnosc".
Boje sie ze jesli odcielabym zdecydowanie ten kontakt to zemscilby
sie na mnie.
Zyje w strachu juz kilka miesiecy, liczylam na to ze kogos pozna w
tym czasie, ze na niego skieruje swoje zainteresowanie.
Niestety tak sie nie stalo.
Probowalam rozluznic kontakt, to mial pretensje ze nie informuje go
o np. urlopie i ze nie bede pod mailem.
Odpowiadajac na pytanie, ktore byc moze sie pojawi: nie nie moge o
tym powiedziec swojemu partnerowi.

Poradzcie cos prosze.

[zyg_zyg_zyg]

Mam nadzieję, że pan Paweł sie odezwie. I napisze coś mądrego o tym,
jak zachować się w sytuacji szantażu.

Mnie sie wydaje, że póki oboje czujecie, że on ma na Ciebie "haka",
to jesteś w patowej sytuacji. Ty sie boisz, jesteś niepewna i
obchodzisz się z nim jak z jajem, on to widzi i wykorzystuje.
Przyssał się i karmi się Tobą jak pijawka. I jak na razie nie ma
żadnego interesu w tym, żeby się od Ciebie odczepić. A
niewykluczone, że będzie się posuwać jeszcze dalej w swoich
roszczeniach - jak to nierzadko robią szantażyści.

> Odpowiadajac na pytanie, ktore byc moze sie pojawi: nie nie moge o
> tym powiedziec swojemu partnerowi

No tak, gdybys mogła, to problemu by nie było - albo byłby gdzie
indziej. Może się jednak okazać, że wszystko i tak skończy się tym,
że Twój partner się dowie. Nic Ci niestety nie poradzę, mogę tylko
szczerze współczuć. Trzymaj się i poczekaj na p. Pawła.

[pawel.drozdziak]

Witam,

Pisze Pani

> Przyznac sie powinnam, choc robie to z duzym trudem ze laczylo
mnei
> cos kiedys z tym czlowiekiem kiedy mialam duzy kryzys w zwiazku.
> Pozwolilam sobie na wiele, moje wyrzuty sumienia sa mysle duza
kara
> za to.
> Chodzi o to ze miedzy wierszami ow człowiek szantazuje mnie ze
> opowie o tym mojemu facetowi. Zmusza mnie do ciaglego z nim
> kontaktu, sugerujac ze "przeciez mamy tajemnice", "jestesmy sobie
> bliscy", "cos nas laczy", "musi byc miedzy nami lojalnosc".
> Boje sie ze jesli odcielabym zdecydowanie ten kontakt to zemscilby
> sie na mnie.

Osoba, która ma ochote na kontakt z kimś kim się interesuje zawsze
może mieć tendencję do szukania dowodów przychylności tego kogoś,
zaś dowody przeciwne odrzuca. Jeśli mężczyzna o którym Pani opowiada
cieszył się kiedyś, nawet przez krótki moment Pani względami, a
teraz ciągle utrzymuje z nim Pani kontakt jedynie domyślając się
między wierszami, że odmowa tego kontaktu może go sprowokować do
zemsty, to nie zdziwiłbym się, gdyby on był nawet całkiem szczerze
przekonany, że coś Panią z nim jednak łączy i że Pani odmawiając
spotkań zwyczajnie się z nim droczy. Pani nadzieja:

>liczylam na to ze kogos pozna w
> tym czasie, ze na niego skieruje swoje zainteresowanie

jest, obawiam się, kompletnie nierealistyczna. Ten ktoś nie będzie
szukał nikogo innego, ponieważ ma Panią. Jeśli może mieć pretensje o
to, że Pani nie ma pod emailem, to znaczy, że kontakt jest
intensywny i stały. Czemu w takim wypadku miałby szukać kogoś nowego?

Jedyne, co może Pani zrobić, to jasno i wyraźnie powiedzieć temu
człowiekowi, że nie jest Pani w żaden sposób zainteresowana dalszymi
kontaktami. A jeśli on zacznie rzucać aluzje o szantażu, należy je
doprecyzowywać, dopytując dokładnie co ma zamiar zrobić i proponując
mu, żeby doprecyzował swoje zamiary mówiąc Pani jasno co zamierza.
No i wtedy albo okaże się, że on się zawstydzi swoich pomysłów, albo
zorientuje się, że są absurdalne, bo nic na nich nie wygrywa.
Szantaż działa do momentu, kiedy się go nie wykona. Z chwilą
wykonania szantażysta traci wpływ na ofiarę. Może Pani na przykład
postawić sprawę w ten sposób:
- jeśli chcesz powiedzieć mojemu facetowi, że ze mną spałeś, to ok.
Tylko proszę zorganizuj to tak, żebyś to powiedział jakoś przy mnie.
Uwielbiam patrzeć, jak jeden facet daje drugiemu po mordzie.

albo

- jemu możesz mówić, tylko proszę nie mów moim koleżankom. Jak się
dowiedzą, powiedzą że fatalnie obniżyłam poziom a tego bym nie
zniosła

Z tym, że równie dobrze może się okazać, że w ogóle do takiej
rozmowy nie dojdzie, bo kiedy Pani jasno i krótko określi swoje
stanowisko, facet może się wycofać bez żadnych gróźb. Być może
więcej w tym Pani podejrzen, niż jego planu. Jednak nawet gdyby
naprawdę groził, szansa na to, że on faktycznie ujawni sprawę Pani
partnerowi jest minimalna. Nic by mu z tego nie przyszło. Generalnie
przed szantażem nie należy się nigdy uginać, ponieważ uginanie się
wywołuje jedynie eskalację żądań.

Nękacz inaczej

[takitaka]

Prawdziwie wygrana relacja to nie ta, w której mamy poczucie
przewagi, ale ta, w której nie spada inspiracja osobą, która nas
interesuje. W tym świetle nękacz ma zawsze więcej satysfakcji. Nie
jest to pewnie satysfakcja najwyższych lotów, ale taka, do jakiej
jest zdolny na zaawansowanym etapie tęsknoty za inspiracją. U osoby
nękanej niechęć pojawia się stopniowo, na skutek rozczarowania
spadkiem inspiracji osobą późniejszego nękacza. Mamy wówczas
lawinowy proces reakcji negatywnych, która rozpoczyna proces nękania
w umyśle osoby nękanej. Odbieranie relacji jako nękającej odbywa
się często mimo braku obiektywnych przejawów utrudniania życia.

Wchodzenie w walkę z nękaczem jest wyrazem nadziei na odzyskanie
inspiracji, próba zrobienia z nękacza osoby zapewniającej komfort
(pozostań w moim umyśle osobą, którą byłeś/łaś zanim wywołałeś
pierwszy dyskomfort). Jest to nadzieja nierealistyczna. Tak naprawdę
osoba, która pierwsza wywoła niechęć i wyjdzie z gry w „zainspiruj
mnie” dopuszcza się zdrady i musi zostać ukarana. Zazwyczaj jednak
obie osoby wychodzą z gry, ponieważ osoba ukarana doświadcza
nieprzyjemnych wrażeń i czuje się również zdradzona.

Dlatego oceniając swojego nękacza warto docenić w nim te cechy,
które pozwoliły mu przetrwać, mimo wszystko w inspiracji, wszystkie
urazy, jakich od nas doświadczył. Nie oznacza to wybaczenia przez
osobę nękaną faktu, że niedelikatnie się obszedł (obchodzi) z jej
potrzebą inspiracji jego (nękacza) osobą.

;)

[takitaka]

> Osoba, która ma ochote na kontakt z kimś kim się interesuje zawsze
> może mieć tendencję do szukania dowodów przychylności tego kogoś,
> zaś dowody przeciwne odrzuca.

Osoba, która czuje się nękana, może mieć tendencję do szukania
dowodów na to, że "nękacz" przecenia wyrazy przychylności a nie
widzi wyrazów niechęci.

[smutna_iris]

Dziekuje wszystkim za uwagi i rady.
W szciegolnosci Panu Panie Pawle - postaram sie wcielic to w zycie.
Jesli sie pojawi cos nowego, oczywiscie sie odezwe.
jeszcze raz dziekuje.