Związek partnerski nie umywa się do małżeństwa ?

[pocket.size]

Witam wszystkie kobiety i nie tylko. Od jakiegoś czasu poczytuję forum, a dziś
po raz pierwszy zapytam. Nie potrzebuję żadnych porad, chcę po prostu poznać
opinie innych.
Moja przyjaciółka umieściła ostatnio na swoim blogu wpis: "Wiem, że związek
partnerski też jest zobowiązaniem. Ale nie umywa się do małżeństwa." Jest
mężatką od dwóch lat. Oczywiście podyskutuję z samą zainteresowaną przy
najbliższym spotkaniu, ale co wy o tym myślicie?
Ja jestem w związku partnerskim od dwóch mniej więcej lat. Mieszkamy razem,
mamy wspólne konto, myślimy o zakupie mieszkania, niekoniecznie dopiero po
ślubie, kredyt mogą przecież wziąć dwie niespokrewnione osoby. Kochamy się,
szanujemy, nie mam problemów typu "on nie chce sprzątać" czy "ona mnie
ogranicza". Jesteśmy dobraną parą, mamy wspólne, ale też własne
zainteresowania. Chcemy mieć razem dzieci. Jeszcze nie teraz, ale chcemy.
Chcemy też wziąć ślub w najbliższej przyszłości, ale w naszym przypadku będzie
to jedynie formalność, rozmawialiśmy o tym niejednokrotnie. I tak się
zastanawiam jaka jest różnica między nami a małżeństwem (rzecz jasna poza
faktem zaślubin)? W czym przyjaciółka z mężem są wg niej lepsi? Kiedyś
małżeństwo faktycznie było święte. Choćby bił i pił, choćby była jędzą
skłócającego go z rodziną, to i tak trwaliby w tym małżeństwie. Dziś równie
łatwo się rozwieść co pobrać.
Co o tym myślicie?

Życzę wszystkim miłego popołudnia :)

[vandikia]

myślę, że mimo wszystko ze związku małżeńskiego ciężej zrezygnować
niż ze związku partnerskiego
związek partnerski daje poczucie "furtki na świat"
małżeński - już nie

zw. małżeński daje chyba też większe poczucie bezpieczeństwa -
abstrahując od tego jaką parę ludzie tworzą ale w kwestiach
formalnych, finansowych

jednak związki partnerskie długoletnie moich znajomych się rozwaliły
i to 3 w krótkich odstępach czasowych, zaczęło brakować tej kropki
nad "i", w dwóch przypadkach dziewczyny chciały ślubu, panom się nie
spieszyło i o to się rozeszło, jeden przypadek to zupełnie inna
historia, nie do pokonania jak dla mie również w małżeństwie

ostatnia z mojej strony kwestia - wartościowanie par po tym czy są
małżeństwem czy nie, jest zwyczajnie głupie

[mahadeva]

moim zdaniem nie chodzi to o bezpieczenstwo, ale o przestrzeganie konwenansow
wszystko zalezy od ludzi, malzenstwo moze byc beznadziejne, a zwiazek na kocia
łape bardzo satysfakcjonujacy

[skarpetka_szara]

Dobrze napisane.

Sama jestem mezatka ale nie uwazam ze to cos wyzszego. Sama
zwlekalam dekade z malzenstwem. Po co sie spieszyc?

[pamana]

związek partnerki moze byc i w malzenstwie i konkubinacie .

a wszytsko chodzi o nasze poczucie ,to co siedzi w głowie .

ze konkubinat to takie otwarta futrka czyli malzenstwo to zamknieta klatka ?
przeciez sa rozwody.

rownie dobrze mozna napisac ze jesli nie ma sie zaufania do partnera to bierze
sie slub aby pozniej obce osoby w postaci sądu podzielily stary czajnik i talerze.

małżenstwo daje poczucie bezpieczenstwa no wlaśnie poczucie ale faktycznego
bezpieczeństwa nie daje bo niby jak ?


niech kazdy żyje jak chce i da życ innym .
p.

[bugmenot2008_2]

> nad "i", w dwóch przypadkach dziewczyny chciały ślubu, panom się nie

to by chyba znaczylo ze nie do konca byly partnerskie bo albo jedna strona caly
czas liczyla po cichu na slub tymczasowo akceptujac obecna sytuacje (no chyba ze
panowie mamili od samego poczatku i nie dotrzymali slowa) czyli zabraklo
szczerosci albo zabraklo zaufania

[vandikia]

raczej były partnerskie ale w zyciu tak bywa, że z wiekiem zmieniamy
zdanie, że cały czas się kształtujemy jako ludzie i że zaczynamy
oczekiwać różnych rzeczy, które wcześniej nie były nam do szczęścia
potrzebne

[baba67]

Faceci to zawsze faceci. Za mlodsza zgrabniejsza doopa poleci i zostaniesz bez
niczego, i z perspektywa walki o alimenty, uznanie ojcowstwa oraz rachunkow za
remont jego mieszkania.
Juz sama lektura watkow na tym forum powinna zniechecic kazda rozsadna kobiete.
Jak sie zwiazek ma rozpasc to sie rozpadnie i malzenstwo, ale rozpad konkubinatu
uderza w kobite-cala korzysc i wygoda po stronie faceta. Sex na zawolanie, pol
kosztow pokryte, pol (na ogol cala) robota w domu odwalona, i zadnych
zobowiazan. I jeszcze feministki wymachujace burdelkami (stringami) na pozycjach
obronnych. KIEDY FACECI MIELI LEPIEJ, no KIEDY???
PS.
Oprocz beretu i nastrojow pastiszowo polemicznych posiadam tez burdelki.

Do małżeństw dążą najczęściej kobiety słabe

[plisowanka]

baba67 napisała:

> Faceci to zawsze faceci. Za mlodsza zgrabniejsza doopa poleci i zostaniesz bez
> niczego, i z perspektywa walki o alimenty, uznanie ojcowstwa oraz rachunkow za
> remont jego mieszkania.

E tam, myślisz szowinistycznie - że to zawsze mężczyzna jest stroną, która będzie chciała odejść. A co z kobietami, które będą chciały ewentualnie za kilka lat wymienić partnera na lepszy model, którego spotkały na swej drodze życia? Mąż może nie wyrażać zgody na rozwód, który będzie się wlókł latami. A w konkubinacie sprawa jest prosta - kobieta może w każdej chwili go zakończyć, jak będzie taka potrzeba. Zakończenie konkubinatu nie jest przywilejem jedynie mężczyzn.

Poza tym pomijasz kwestię tego, że wiele kobiet jest w małżeństwie kontrolowanych, trzymanych pod kloszem, mężowie uważają się za panów sytuacji, głowę rodziny. I wyzwolenie się z czegoś takiego też może być ciężkie.

A co do kwestii finansowych - kobiety w konkubinacie bardziej dbają o swoją niezależność finansową, nie przesiadują latami na wychowawczym albo bezrobociu na życzenie. A mężatki osiadają na laurach i później ich sytuacja po rozwodzie jest o wiele gorsza, gdyż mają trudności z powrotem na rynek pracy.

A alimenty należą się na dziecko bez względu na to, czy zostało ono poczęte w małżeństwie czy nie. Jak facet będzie ukrywał swoje dochody i migał się od nich, to nic na to nie poradzisz, nawet jak to będzie twój były mąż.

Ja w ogóle odnoszę wrażenie, że o te złudne paragrafy z kodeksu rodzinnego zabiegają jedynie kobiety słabe. One mają obawy, że bez męża nie poczują się bezpiecznie, że sobie nie poradzą. Dodatkowo mają małą wiedzę na ten temat, bo - jak powiedziałam - te paragrafy na niewiele się zdają w praktyce.

> Sex na zawolanie, pol
> kosztow pokryte, pol (na ogol cala) robota w domu odwalona, i zadnych
> zobowiazan.

A te argumenty to już w ogóle infantylne. Sex na zawołanie - czyżby niezamierzona aluzja do "prostytucji małżeńskiej"? Oczywiście tylko mężatki mają złudne wrażenie, że mogą w pełni kontrolować seksualność męża. Jak ja mu nie dam, to on będzie na bezseksiu i może wreszcie pozmywa naczynia; wszak nie może mieć seksu z inną, bo ma obrączkę na palcu. Akurat;)

Co do kosztów pokrytych na pół, to znów jestem zażenowana tym argumentem. Kobieta powinna sama zarabiać na siebie i pokrywać koszty swojego utrzymania, obojętnie czy jest mężatką czy konkubentką.

Na ogół cała robota odwalona - problem tkwi chyba w charakterze kobiety. Silna kobieta nie pójdzie na taki układ, obojętnie czy jest mężatką czy konkubentką.

[baba67]

No wlasnie-taka dyskusje chcialam rozpoczac :-)
Bo to bardzo interesujacy temat-pelen uproszczen, stereotypow, lekow,
poswiadomych reakcji.
W zyciu nie zgodzilabym sie na zaden konkubinat, ale gdybym byla inaczej
wychowana i miala inny charakter-kto wie?

[baba67]

Acha -i nie uwazam sie za slaba kobiete, moje otoczenie tez nie-to kolejne
uproszczenie.Silna kobieta to taka ktora realizuje swoje wizje,i jesli ta wizja
jest malzenstwo to wcale nie swiadczy o jej slabosci. W konkubinacie zyje
niemalo kobiet slabych ktore ulegaja partnerowi(?)i modzie zeby nie zostac na
lodzie. Kula w plot z taka teza IMHO

[foxi-em]

E tam, myślisz szowinistycznie - że to zawsze mężczyzna jest stroną,
która będz
> ie chciała odejść. A co z kobietami, które będą chciały
ewentualnie za kilka la
> t wymienić partnera na lepszy model, którego spotkały na swej
drodze życia? Mąż
> może nie wyrażać zgody na rozwód, który będzie się wlókł latami. A
w konkubina
> cie sprawa jest prosta - kobieta może w każdej chwili go
zakończyć, jak będzie
> taka potrzeba. Zakończenie konkubinatu nie jest przywilejem
jedynie mężczyzn.
>
Trochę racji masz, jednak statystycznie to znacznie częściej
mężczyźni układają sobie na nowo życie z młodszą partnerką.

A co do kwestii finansowych - kobiety w konkubinacie bardziej dbają
o swoją nie
> zależność finansową, nie przesiadują latami na wychowawczym albo
bezrobociu na
> życzenie. A mężatki osiadają na laurach i później ich sytuacja po
rozwodzie jes
> t o wiele gorsza, gdyż mają trudności z powrotem na rynek pracy.
>
Ok, z tym rynkiem pracy itd. masz rację. Ale tę wypowiedź można
zrozumieć tak że w konkubinacie kobiety mają mniejsze możliwości by
zadbać o swoje dziecko, wracajac po niecałych 4 mies. do pracy.
Zresztą z Twojej wypowiedzi jasno wynika że nie idą na wychowawczy
bo nie mają poczucia bezpieczeństwa (musza pilnować pracy). Niestety
dopóki faceci nie będą posiadać macicy pewne role w rodzinach będą
sztywno przypisane do płci, czy nam, kobietom się to podoba czy nie.

A alimenty należą się na dziecko bez względu na to, czy zostało ono
poczęte w m
> ałżeństwie czy nie. Jak facet będzie ukrywał swoje dochody i migał
się od nich,
> to nic na to nie poradzisz, nawet jak to będzie twój były mąż.
>
Z tą różnicą, że alimenty należą się również żonie która w trakcie
małżeństwa nie pracowała. Moja kuzynka pracowała ale na 1/2 etatu -
by zająć się domem i lepiej zadbać o dzieci. Po rozwodzie, oprócz
alimentów na 2 dzieci, otrzymała alimenty dla siebie ponieważ: "jej
sytuacja materialna uległa pogorszeniu". W konkubinacie byłoby to
niemożliwe.

Ja w ogóle odnoszę wrażenie, że o te złudne paragrafy z kodeksu
rodzinnego zabi
> egają jedynie kobiety słabe. One mają obawy, że bez męża nie
poczują się bezpie
> cznie, że sobie nie poradzą. Dodatkowo mają małą wiedzę na ten
temat, bo - jak
> powiedziałam - te paragrafy na niewiele się zdają w praktyce

Własnie w praktyce paragrafy dotyczące instytucji małżeństwa na
wiele się zdają.
W moim mieście był przypadek, który jest na to dobrym przykładem.
Pewien zamożny facet, właściciel kilku firm zostawił żonę i 2 synów
dla innej kobiety z którą zamieszkał. Żonie płacił alimenty, ale nie
przeprowadzili rozwodu, prawdopodobnie nie dogadali się co do
podziału finansów. No i ten pan nie chcąc robić sobie problemów
pozostawił sprawy formalne nierozwiązane. Z nową partnerką żył w
konkubinacie. Po 6 latach dostał wylewu i w śpiączce trafił do
szpitala. Jeszcze tego samego dnia pojawiła się tam żona która
natychmiast przejęła "opiekę" nad swoim mężem, uniemożliwiając (na
stałe)konkubinie wstęp do jego sali. Następnie przejęła prowadzenie
wszystkich firm, w tym sklepu który ten facet otworzył dla swojej
konkubiny. Po miesiącu w śpiączce (rozległy wylew) facet został
wypisany do domu, żona umieściła go w specjalistycznym ośrodku
opiekuńczym. Jest już tam od ok.4 lat. Są plotki że na drugi dzień
gdy facet trafił do szpitala żona wraz z firmą ochroniarską weszła
do mieszkania męża i jego partnerki i zabrała wszystko co
przedstawiało jakąkolwiek wartość a tej kobiecie dała 3 dni na
wyprowadzkę. I to wszystko w świetle prawa, bo partnerka sądziła się
z żoną. Dla sądu nie miało znaczenia że zyli i mieszkali razem od 6
lat, że mieszkanie było kupione w trakcie trwania ich związku,
podobnie jak rozpoczęta budowa domu. Prawo do wszystkiego ma żona i
2 synów. Facet miał w nosie zabezpieczenie swojej konkubiny i w
wyniku dramatycznych zdarzeń ta została z niczym.
Ot i to jest ta wyższość małżeństwa nad konkubinatem. Nawet jeśli
facet jest kawalerem to w takim przypadku siostra, matka czy
ktokolwiek z rodziny będzie miał większe prawa niż konkubina.
U mnie w pracy babka która nie żyła ze swoim mężem od 10 lat (on
miał konkubinę) po jego śmierci w wyniku sprawy spadkowej dostała
wszystko, nawet samochód który kupił 2 lata temu, mimo tego że facet
spisał testament na korzyść konkubiny.
Piszesz o złudnych paragrafach na niewiele zdających się w praktyce,
a one jednak takie złudne nie są. W świetle prawa małżeństwo to
instytucja, prawnie stojąca ponad konkubinatem. I nawet umowy między
konkubentami są w stanie zabezpieczyć tylko częsć praw.

[baba67]

Zabijecie mnie ale czuje e ja na miejscu tej zony zrobilabym tak samo. Na to co
facet osiagnali mogl podarowac konkubinie pracowala tez jego zona. Czesto jest
ak ze kobita stwarza dom ktory maz tylko odwiedza bo lata studiuja,
zalatwia,Kobieta calkowicie przejmuje opieke nad dziecmi,zeby on mogl sie
ksztalcic i rozwijac. A tu mlodsza jedrniejsza doopa przylazi na gotowe i i nikt
mi nie wmowi ze dla jego uroku osobistego. Naciaga na kolejne firmy , doi
ilemoze -dorobek rodzicow nalezysie dzieciom a nie jakiejs pazernej wywloce.
Moze bym byla bardziej humanitarna jesli chodzi o rzeczy osobiste-mojego nie
rusz cudzegom nie lasa .

[foxi-em]

Nikt Cię nie zabije, tak zrobiłaby większość myślących kobiet-żon.
Ten przykład przytoczyłam nie po to by oceniać postępowanie żony,
męża czy konkubiny tylko by wykazać że "paragrafy z kodeksu
rodzinnego" jednak mają duże znaczenie, wbrew temu co uważała
koleżanka którą cytowałam.
Ponadto należy zwrócić uwagę na to że ten facet w doopie miał los
swojej partnerki niezabezpieczając jej przyszłości, bo nawet sklep
który dla niej otworzył miał na swoje (jednocześnie żony) nazwisko.
Dlatego uważam że to właśnie w konkubinacie większość kobiet to
kobiety słabe, nie potrafiące zadbać o swoje interesy. Oczywiście
nie wszystkie, ale ile jest przypadków że konkubenci wspólnie
rozkręcają jakiś interes, tylko dziwnym trafem w rubryce: właściciel
jest tylko jego nazwisko. Zresztą różnie to bywa, jednak tylko
małżeństwo gwarantuje połowę majątku przy rozstaniu, oczywiście pod
warunkiem wspólnoty majątkowej.
Duma typu "sama na siebie zarobię" mija z chwilą przyjścia na świat
dzieci, bo matka myśli o nich zawsze, a tatusiowie niestety nie.
Według wielu z nich byłe zony powinny piać z zachwytu dostając 500
zł alimentów dla dziecka.
P.S. Babo67 ja też bym tak postąpiła na miejscu tej żony, bo nie
widziałabym powodu by oddawać kochance męża majątek moich
ewentualnych dzieci, no i mój.

[baba67]

No dokladnie tak Cie zrozumialam:-)
I tez uwazam ze wszystkie te przepisy prawne i regulacje sa niedoceniane, duzo
sie mowi o polsrodkach ktore niby maja prowadzic do zrownania obu sytuacji a
tak naprawde sa kosmetycznymi zmianami ktore zbyt wiele nie daja.

[plisowanka]

foxi-em napisała:
> ale ile jest przypadków że konkubenci wspólnie
> rozkręcają jakiś interes, tylko dziwnym trafem w rubryce: właściciel
> jest tylko jego nazwisko.

Przecież mówiłam, że w konkubinacie trzeba zadbać o formalności. Jeśli się to zrobi, to sprawa jest prostsza niż w małżeństwie. Jeśli by kobieta z mężczyzną prowadząca z nim wspólną firmę zawarła formalnie spółkę cywilną czy jawną, to jej pozycja byłaby o wiele lepsza niż żony w czasie rozwodu. Żeby odzyskać połowę pieniędzy, nie musiałaby udowadniać przed sądem ani rozkładu pożycia, ani tym bardziej winy męża/partnera. Weź też pod uwagę, że w dzisiajszych czasach coraz częściej małżonkowie mają rozdzielność majątkową. A i tak takie żony godzą się na to, by firma była na nazwisko tylko męża. Wtedy na nic się zdaje to małżeństwo, jak i tak jest rozdzielność.

Poza tym zauważyłam, że wy znów myślicie stereotypowo: mężczyzna zawsze jest bogatszy od kobiety. A przecież niejednokrotnie jest tak, że mąż zaciąga wielkie długi w trakcie małżeństwa (w tym po cichu na kochanki), więc po rozwodzie była żona musi też je spłacać. Z góry zakładacie, że wspólnota majątkowa to tylko korzyść, a przecież to także współuczestnictwo w długach. Mąż prowadzi interesy, kobieta się na tym nie zna, później po rozwodzie okazuje się, że na nią przechodzi połowa długów.

[plisowanka]

foxi-em napisała:
> Po rozwodzie, oprócz
> alimentów na 2 dzieci, otrzymała alimenty dla siebie ponieważ: "jej
> sytuacja materialna uległa pogorszeniu". W konkubinacie byłoby to
> niemożliwe.

Tak jest tylko wtedy, gdy rozwód był z orzekaniem o winie. A udowodnienie winy męża nie zawsze jest łatwe, zupełnie abstrahując od tego, czy zawsze winny rozpadu małżeństwa musi być mężczyzna. Większość rozwodów zapada bez orzekania o winie, a wtedy nie ma alimentów na żonę czy męża.

> Własnie w praktyce paragrafy dotyczące instytucji małżeństwa na
> wiele się zdają.
> W moim mieście był przypadek, który jest na to dobrym przykładem.
> Pewien zamożny facet, właściciel kilku firm zostawił żonę i 2 synów
> dla innej kobiety z którą zamieszkał.

Ale to specyficzna sytuacja, bo on jednocześnie miał i żonę, i konkubinę. Problem tej konkubiny nie wynikał z tego, że ona nie miała z nim ślubu, tylko z tego, że on miał jednocześnie żonę. Jakby była konkubiną wolnego faceta, to takich problemów by nie było.

[gobi05]

> E tam, myślisz szowinistycznie - że to zawsze mężczyzna jest stroną, która będz
> ie chciała odejść. A co z kobietami, które będą chciały ewentualnie za kilka la
> t wymienić partnera na lepszy model, którego spotkały na swej drodze życia?

Taak, już ja widzę te czterdziestoletnie sprzedawczynie
ze swoimi trzydziestoletnimi, bogatymi amantami...
Gdzie ona znajdzie "lepszy model", kiedy sama jest
z lekka zużyta?

> (...) wiele kobiet jest w małżeństwie kontrolowany
> ch, trzymanych pod kloszem, mężowie uważają się za panów sytuacji, głowę rodzin
> y. I wyzwolenie się z czegoś takiego też może być ciężkie.
Ale widziały gały co brały? Ślubu nie zawierasz
z dnia na dzień. Jak komuś w okresie narzeczeństwa
kontrola nie przeszkadzała, to może w małżeństwie
jakoś się z mężem/żoną dogada?

> A co do kwestii finansowych - kobiety w konkubinacie bardziej dbają o swoją nie
> zależność finansową, nie przesiadują latami na wychowawczym albo bezrobociu na
> życzenie.
Poproszę o podanie źródła tej informacji.

> jest mężatką czy konkubentką.
Konkubiną.

[joanna29]

Jak dla mnie związek partnerski może występować zarówno w
konkubinacie, jak i w małżeństwie.
A czym się różni konkubinat od małżeństwa: kilkoma instytucjami
prawnymi.

[annataylor]

dość często związek partnerski przekształca się w małżenski, taka
jest chyba kolej rzeczy, co nie oznacza, że partnerskie są gorsze. w
świetle prawa są nielegalne (nie wiem, czy to dobre słowo), są
jakieś tam ograniczenia i myślę, że minie kupę lat zanim prawo
zrówna ich status.

z drugiej strony związki małżeńskie są bardziej akceptowane przez
społeczeństwo, jest to pewnie jakaś oznaka "przynależności"
(odpowiedzialności) jednej osoby do drugiej...

ja mieszkam z facetem też kilka lat i moja rodzina nie traktuje nas
zbyt poważnie, bo nie mam nawet pierścionka zaręczynowego i według
nich nie jestem "jego" tak do końca, na 100proc, ale to ich
problem...

nie to nie jest dobre słowo :)

[kora3]

annataylor napisała:
w
> świetle prawa są nielegalne (nie wiem, czy to dobre słowo), są
> jakieś tam ograniczenia i myślę, że minie kupę lat zanim prawo
> zrówna ich status.

w naszym kraju nie ma żadnego prawa, które zabraniałoby ludziom
razem żyć bez slubu. Z grubsza - takie prawo oznaczałoby, ze zw.
partnerski jst nielegalny, czyli zabroniony.
To są zw. nieformalne, z nielegalnoscia bynajmniej nic współnego nie
mające.

[annataylor]

to dlaczego się mówi "ZALEGALIZOWAĆ związek"??? już sama nazwa
wskazuje, że poprzedni stan był nielegalny :) może się czepiam słów,
ale taki zwrot istnieje w naszym języku :P

[kora3]

annataylor napisała:

> to dlaczego się mówi "ZALEGALIZOWAĆ związek"??? już sama nazwa
> wskazuje, że poprzedni stan był nielegalny :)

niekoniecznie Annotaylor :)

tu masz wyjasnione znaczenie słowa "legalizacja"
sjp.pwn.pl/haslo.php?id=2565779
jak pewnie zauwazysz znaczyć to moze nadanie czemus mocy prawnej,
okreslonego statusu prawnego LUB uznanie za zgodne z prawem.
Małzeństwo w sensie cywilnoprawnym oczywiscie, to umowa:)skutkujaca
pewnymi uregulowaniami prawnymi - nadaje zatem zwazkowi pewnien
status prawny - stąd zatem zwrot o jakim piszesz.

[zielony.raj]

"jest to pewnie jakaś oznaka "przynależności"
(odpowiedzialności) jednej osoby do drugiej... "

Nie. Małżeństwo jest oznaką przynależności tylko kobiety do mężczyzny, a nie na
odwrót. To kobieta przejmuje nazwisko po facecie, jak jakiś bezimienny bezpański
pies. Rozumiem, że to zachwycające LOL
Tylko nie łudźcie się naiwne baby, że facet w tzw. świętym związku nie jest
skłonny do zdrad. Jak będzie chciał odejść to i tak odejdzie.

[jo-ana77]

kobieta wcale nie musi przyjmowac nazwiska męzą , znam 2 pary gdzie meżczyna
przyjął nazwisko żony, oraz taką gdzie żona została przy swoim

[jack20]

Wy dorosliscie do takiego zwiazku ale ani polskie panstwo, ani
prawodawstwo tego panstwa, ani spoleczenstwo(dosc prymitywne w
porownwnuiu z innmi panstwami tzw. rozwinietymi) nie dorosli do
traktowania zwiazku partnerskiego na rowni z malzenskim.
Panstwo stymulowane przez kk nie robi NIC w kierunku zabezpieczenia
partnerom w takich zwiazkach podobnych uprawnien jak w zwiazkach
malzenskich.
Jesli panstwo nie robi NIC bo jest praktycznie wyznaniowe, kk takie
zwiazki tepia to sa wlasnie takie a nie inne poglady.

[joanna29]

Konkubinat i małżeństwo nie moga byc zrównane prawnie, bo wtedy
jedno z okresleń byłoby niepotrzebne, były by to synonimy. Jeżeli
ktos chce mięć takie same skutki prawne w konkubinacie to musi
przekształcic je w małzeństwo. Istnieje coś takiego jak slub cywilny
a on z KK nie ma nic wspólnego. Jezli 2 ludzi chcą korzystać z praw
przypinamych małżeństwo to musi podpisać umowę między sobą przed
kierownikiem usc.

[ritsuko]

W tym momencie odbierasz prawa osobom homoseksualnym żyjacym w
konkubinacie. Więc to mogłaby być zasadnicza różnica

Jacku .. wybacz, ale pleciesz bzdury....

[kora3]

I jak byc moze pamietasz, a byc moze nie - piszę z pozycji osoby,
która ma za sobą małzeńśtwo (na szczescie już za sobą), a obecnie
zyje w wolnym związku.

Drogi Jacku - małzeńśtwo , w sensie cywilnoprawnym jest rodzajem
umowy. Nie zcarujmy się - takiej która mozna mozna rozwiazać, jak
niemal kazda inną :)
Nie ejst o umowa przymusowa, ale - całkiem logicznie, jeśli chcesz
korzystać z automatu z praw wynikających z tej umowy (np. wspólne
rozliczanie, wspólnosc majatkowa itd.) musisz ja zawrzec. Jesli nie
zawierasz, znaczy, ze nie chcesz korzystać z tych praw - proste.

Nie widze, jako osoba w wolnym zw. - podkrelam , nic nadzwyczajnego
w tym, ze pańśtwo nie rejestruje np. takich zw. - logiczne, skoro
same sie nie chcą rejestrowac, to na siłę nie ma prawa ich zmuszac.

Tak jak w małzeństwie odrzucenie pewnyc praw, jako dla małzonków
niekorzystnych (np. wspólnosci majatkowej) wymaga od nich
dopełnienia formalnosci polegającej na rezygnacji z tego prawa,
wzajemne zabezpieczenie swoich interesów w zw. wolnym wymaga od
partnerów dopełnienia inych formalnosci. Np. upowaznienia do
dysponowania majątkiem partmera.

Przyznam sie, ze kompoletnie nie rozumiem ludzi, którzy nie chca
slubu brać, ale złoszcza sie, ze nie mają z automatu takich samych
praw, jak ci, którzy wzieli. :)
Absurdalne pretensje - poza eksemalnymi przypadkami nie ma problemów
u nas z rozwodem, ani z cywilnym ślubem. Nie chce ktos brać, jak np.
ja - nie musi, ale niestety w takiej sytuacji musi ruszyc 4 lotery i
pare razy, albo hurtowo raz isc do prawnika, nie wiem jaka to
trudnosc.

[pikapikaczu]

pierwszy raz spojrzałam na to z tej strony i masz Kora absolutną rację.

[ritsuko]

Nie taką znowu absolutną, bo zupełnie inaczej sprawa się ma przy
konkubinacie dwóch osób homoseksualnych. I tu nie potrzebaby walk o
prawo do małżeństwa, bo prawa byłyby ustalone bez tego.
Pozdr

ale nie mówimy

[kora3]

teraz o homo, tylko ja sie domyslam z teesci wątku :) - o hetero.
Wiadomo, ze mój post homowaizków sie nie tyczył, bo nie mozna ich
formalizowac.

[sundry]

Temat był już sto razy wałkowany i za każdym razem przypomina
dyskusję o wyższości Bożego Narodzenia nad Wielkanocą.

[bertrada]

"Wiem, że związek partnerski też jest zobowiązaniem. Ale nie umywa się do
małżeństwa."

Coś w tym jest. A to coś zauważa się dopiero w momencie popsucia się związku.
Konkubinowie po prostu pakują zabawki i każde wraca do swojej piaskownicy a
małżonkowie zaczynają zabawę z sądami. Z tłumaczeniem się obcym osobom ze
swojego pożycia, odpowiadaniem na intymne i kretyńskie pytania, z wydawaniem
pieniędzy na adwokatów i rozprawy, z czekaniem na to aż obca osoba łaskawie
pozwoli im się rozstać, itp. ;))

[vandikia]

Tak, konkubinowie pakują zabawki i lądują w sądzie żeby podzielić
jakoś wspólny majątek i dopiero jest jazda.
Małżeństwo chyba częściej jednak walczy zanim pójdzie do sądu,
terapie, pokonywane kryzysy.. chociazby ta droga sądowa i oficjalne
przecięcie więzi czasem hamuje rozpad i czasem wychodzi to na dobre.
Porzucanie piaskownicy, bo za często w nią psy sikają i pójście do
innej na tym samym czy innym osiedlu nie rozwiązuje problemu
obecności psich odchodów w piaskownicach ale to nic.. najlepsze jest
to, że po iluś wizytach okazuje się, że ta piaskownica nie różni się
specjalnie od poprzedniej, tylko nie ma się już siły ani ochoty na
znajdowanie kolejnej. No chyba, że się trafi złoty piasek tyle że to
chyba rzadkość...

[princess_yoyo]

to juz zalezy jaki jest stosunek malzonkow do instytucji malzenstwa i rozwodu,
nie wynika to z samej instytucji jako takiej. w krajach gdzie rozwod jest
latwiejszy niz w polsce i sytuacja mieszkaniowa jest mniej ograniczajaca wyglada
to troche inaczej.

najlepsze jest
> to, że po iluś wizytach okazuje się, że ta piaskownica nie różni się
> specjalnie od poprzedniej, tylko nie ma się już siły ani ochoty na
> znajdowanie kolejnej.
to nie jest praca nad zwiazkiem/ratowanie zwiazku tylko totalna rezygnacja!
dziekuje za taka terapie.

[vandikia]

princess_yoyo napisała:
> najlepsze jest
> > to, że po iluś wizytach okazuje się, że ta piaskownica nie różni
się
> > specjalnie od poprzedniej, tylko nie ma się już siły ani ochoty
na
> > znajdowanie kolejnej.
to nie jest praca nad zwiazkiem/ratowanie zwiazku tylko totalna
rezygnacja!
dziekuje za taka terapie.



miałam na myśli to, że nowy partner to na ogół nie jest rozwiązanie -
bo chyba w każdym związku są mniejsze i większe problemy, a życie
usłane różnami to jest w bajkach
z kwiatka na kwiatej najłatwiej, tylko bez sensu, kiedyś się trzeba
nauczyć żyć

pomijam tu sytuacje w których ludzie się nie kochają, źle się
dobrali i faktycznie z kimś innym zbudują lepszy związek

[princess_yoyo]

ludzie rozstaja sie z roznych powodow, i z roznych powodow maja problemy. zdrada
jest tylko jedna i bynajmniej nie jedyna z przyczyn rozpadu malzenstw i
dlugoletnich zwiazkow.
nie neguje malzenstwa jako takiego ale spodziewanie sie po samej instutucji
recepty na udane i trwale pozycie jest po prostu glupie. zgadzam sie natomiast
ze malzenstwa czesto nie rozstaja sie czy to z powodu lenistwa czy konwenansow
ale to jest zadne poczucie bezpieczenstwa jak dla mnie.

[vandikia]

ja akurat nie jestem tez fanką stwierdzenie, ze malzenstwo
gwarantuje dlugie, udane i bogate zycie :]

Z dwojga złego

[plisowanka]

vandikia napisała:

> Tak, konkubinowie pakują zabawki i lądują w sądzie żeby podzielić
> jakoś wspólny majątek i dopiero jest jazda.

Tylko wtedy, jeżeli nie zadbali o należyte formalności w trakcie trwania konkubinatu, np. jak kupowali wspólne mieszkanie, to żeby obydwoje byli wymienieni w akcie notarialnym jako współwłaściciele. Zazwyczaj jednak konkubenci tego pilnują i problemów nie ma. Z dwojga złego jednak lepiej się tłumaczyć przed sądem z kwestii formalno-oficjalnych (jak konkubenci co do wspólnego majątku) niż intymno-osobistych (jak muszą to robić małżonkowie, sąd np. pyta, od kiedy ustało pożycie intymne, brrr i wiele innych wstydliwych kwestii).

[mahadeva]

mysle, ze malzenstwo to relikt dawnych czasow, ale ciagle powszechny
ps. co do nazewnictwa alternatywa nie jest chyba zwiazek partnerski i
malzenstwo, bo maleznstwo tez moze byc partnerskie lub nie, a zycie na kocia
lapa i malzenstwo :)

[juleczka.889]

małżeństwo to relikt - dobrze napisane

[haldeman79]

> małżeństwo to relikt - dobrze napisane

Świetnie uzasadnione. Brawo.

[marylin.monroe77]

Ważna jest świadomość, że jesteśmy ze sobą nie z obowiązku, ale z
powodu szczerej chęci.

[p.s.j]

o Jezu, a kto jest ze sobą z obowiązku? Chyba tylko tzw. małżeństwa aranżowane
(przez rodziny), albo małżeństwa co bardziej konserwatywnych rodów panujących (w
monarchiach). O ile wiem, nikogo nie można zmusić do małżeństwa, i to z definicji.

[cafem]

Dziś równie
> łatwo się rozwieść co pobrać.


Niezupelnie.
Latwiej sie pobrac niz rozwiesc:)

[mujer_bonita]

cafem napisała:
> Niezupelnie.
> Latwiej sie pobrac niz rozwiesc:)

Ależ zupełnie - mam kuzynkę, która właśnie się rozwiodła na jednej niespełna półgodzinnej rozprawie. W tyle to nawet formalności w USC nie załatwisz ;) Ona sama stwierdziła, że w porównaniu z jej ślubem (wtedy jeszcze nie konkordatowym więc podwójnym) rozwód był szybszy, prostszy i wiele tańszy :)

nie ma żadnych reguł dziewczyny :)

[kora3]

i napisze Wam, ze NIE MA REGUŁ - wszystko zależy od sytuacji, osób
tworzących związek.

Rozwieśc się z eksmezem było mi o wiele, wiele łatwiej niz rozstać
z poprzednim facetem, z którym byłam w wolnym zwiazku (po
młzeńśtwie). rozwód to nie była dla mnie zadna dramatyczna chwila,
czysta formalnosc - cywilnoprawne zakończenie związku, który
przestał istniec de facto juz wczesniej. Mój eskmąz początkowo nie
chcial się zgodzic na rozówd (względy swiatopogladowe), ale w końcu
się udało go namówic:) Gdyby się nie udało, też zaden dramat, bo
przestalismy pół roku przed wniesieniem pozwu niemal raczem
mieszkac, pożycia nie było, wiec czy by się godzil na rozwód czy
nie, i tak by go orzeczono :) Mimo, ze bylismy małzeństwem od prawie
5 lat, nie chciałam zadnych negocjacji, nie dawałam zadnych szans i
nawet przrz myśl mi nie pzrechodziło, zeby to ratowac.

Cłkiem inaczej było z moim ekspartnerem. W zcasie, kiedy
dowiedziałam się o jego zdradzie darzylam go silnymi uczuciami,
jeszcze (poniekad , nadal go lubie:)). On nie był zaiteresowany
rostaniem i choć slubu nie mieliśmy bardzo chciał, zebysmy nadal
byli razem. Ja tez chciałam mu wybczyć. Pierwszy raz w zyciu byłam w
sytuacji zdradzonej kobiety i sadziłam, ze ponieważ go kocham bede w
stanie sobie z tym poradzić. Mimo ogromnych, przyznnaje to, starań z
jego strony - nie byłam w stanie juz z nim być. Przezyłam to b.
ciężko, rozwód to przy tym był pryszczyk.
Mój eksfacet prosił mnie jeszcze przed owa zdradą o reke, ale ze nie
ejstem za slubami w moim wykonaniu, odmówiłam. Potem mi zarzucał, ze
gdybym sie zgodziła wtedy, nie rozstalibyśmy się z powodu tej zdady.
Mylił się - po prostu wiem,ze nie umiem być dalej z kimś kto mnie
zdradził i nawet gdybym miała z nim dziecko, tez nie byłabym.

ak wiec na moim przykladzie widać,ze bywa bardzo róznie- nie ma
reguł :)

[mujer_bonita]

pocket.size napisała:
> Moja przyjaciółka umieściła ostatnio na swoim blogu wpis: "Wiem, że związek
> partnerski też jest zobowiązaniem. Ale nie umywa się do małżeństwa." Jest
> mężatką od dwóch lat.

No i masz odpowiedź - jest mężatką i na mózg jej to 'padło' ;) No bez obrazy ale ludzie po prostu mają tendencję do oceniania swoich wyborów lepiej od wyborów innych. 'Dowartościowują' się tym często bardzo sztucznie. Szczególnie przodują w tym kobiety - nie potrafią zwyczajnie cieszyć się tym co mają ale do szczęścia potrzeba im jeszcze 'zdeprecjonowania' kobiet w innej sytuacji niż one. I tak w kółko mamy dyskusje - małżeństwo vs związek partnerski, mieć czy nie mieć dzieci, dzieci czy kariera, iść czy nie iść na wychowawczy itp. Zawsze racje tego typu ludzi 'nie umywają się' do racji drugiej strony ;)

[potworski]

Całkiem niezłe podsumowanie treści 75% wątków na tym forum.

> 'Dowartościowują' się tym często bardzo sztucznie. Szczególnie przoduj
> ą w tym kobiety - nie potrafią zwyczajnie cieszyć się tym co mają ale do szczęś
> cia potrzeba im jeszcze 'zdeprecjonowania' kobiet w innej sytuacji niż one.

mamy dostarczyc argumentów?:)

[kora3]

pytam z usmiechem, bo tak naprawde nie ma sensu wg mnie polemizowac
ze zdaniem przyjaciółki.
Głownie dlatego (i tu pewnie niejedna osobę mam szanse zakoczyć
hihi), że ona ma rację.
Spokojnie, spokojnie - nie ze ma rację ogólnie, co do wszystkich
ludzi i związków, tylko ma racje w swojej subiektywnej ocenie. Jesli
ona z doswiadczenia uwaza, ze dla niej zw. partnerski był gorszy niż
małzeńśtwo, to pewnie był :)
Subiektywna ocena ma to do siebie, ze nie podlega obiektywnym
kryteriom. Skoro ona z jakiegokolwiek powodu lepiej się odnajduje w
małzeńśtwie to lepiej się odnajduje i nic jej nie przekona.
Wazne,zeby nie transponowała swego odczucia na cały swiat
zewnetrzny, o ile trgo nie robi, wszystko jest ok :)

[sadosia75]

Przypisywanie wiekszej wartosci malzenstwu czy zwiazkowi bez slubu
jest zalosne.
Nie mozna okreslic ot tak sobie, ze malzenstwo czy konkubinat (
obrzydliwe okreslenie ) jest lepsze od czegostam.
Nie potepiam ludzi zyjacych po swojemu na kocie czy psie lapy. I
tez nie poddaje pod osad ich zwiazku tylko i wylacznie z tego
powodu, ze nie maja zaslubin za soba.
Nie zawsze jakosc zwiazku sie polepsza po slubie.
I nie zawsze sie pogarsza tuz po nim.
A cala ta prawno, spoleczno, koscielna otoczka, ktora ma sprawic,
ze nasze zwiazki beda mocniejsze nie ma dla mnie zadnego znaczenia.
zwiazek tworzymy my ludzie a nie papier czy kawalek zlota na
paluchu.
jakis czas temu na forum wlasnie w podobnym temacie mezczyzna
napisal, ze nie odszedl od zony X lat temu bo nie mial czasu na
rozwod. to przykre, ze nie zostal z zona bo ja kochal. zostal z
wlasnego lenistwa.
ludzie sie schodza i rozchodza i nie ma znaczenia czy sa po slubie
czy tez nie. slub nie daje nam gwarancji, ze Ziutek z nami zostanie
az do smierci a pozniej bedzie gnil obok nas. choc wiele kobiet
nadal mydli sobie oczy tym, ze po slubie to juz nigdy nigdy nie
zostawi i tylko i wylacznie slub daje taka gwarancje.

[pocket.size]

Czyli jak zawsze ile osób, tyle opinii :) Ja oczywiście nie wykluczam, że jak wezmę ślub to nie będę mówić wszystkim, że mają się pobierać, bo to fajne jest :) Po prostu nie lubię, kiedy ktoś mi wmawia, że może być lepiej, kiedy ja jestem jedną z najszczęśliwszych osób na Ziemi w tej chwili.

[sadosia75]

Chwale sobie zycie w malzenstwie ale nie uzurpuje sobie prawa do
pouczania tych "nie slubnych" o tym jakie to wielkie zlo czynia i
jak im bedzie zle w zyciu. i jak na pewno juz jest zle bo jedno na
bank chce brac slub ale ulega temu, ktore slubu nie chce.
Wyznaje zasade wolnego wyboru i nie narzucam innym swojego sposobu
zycia i bycia.
jednak ostro tepie poglad, ze tylko i wylacznie malzenstwo daje
100% pewnosci, szczescia, milosci itp itd.

[au_lait]

Małżeństwo nie jest dla każdego, podobnie konkubinat. Ludzie mają
swoje wartości i zawsze będą ich bronić, choćby skrycie - dla
własnej wygody. Ślub jest li i jedynie wytworem kultury. Sankcjonuje
wolny związek (legalizuje go), dając pozory trwałości, teoretycznie
implikując większą odpowiedzialność (w końcu przysięgamy wówczas
komuś wobec świadków), etc. Cel? Hmmm... Gdyby nie chęć posiadania
potomstwa (uświadomiona lub wypierana), ludzie nie łączyliby się w
pary. Małżeństwo mimo wszystko daje trochę większą
gwarancje "odchowania" dzieci niż konkubinat. Większość małżeństw
jest zawieranych nolens volens z powodu "wpadki" - to mówi samo za
siebie (stąd pewnie tyle rozwodów). Ktoś napisał, że rozwód bierze
się łatwiej niż ślub - no comment.

[p.s.j]

> Większość małżeństw
> jest zawieranych nolens volens z powodu "wpadki"

Chyba raczej volens niz nolens. O małżeństwach "chcąc nie chcąc"
możnaby mówić tylko wówczas, gdyby istniała jakaś możliwość "ożenienia"
przyszłego tatusia czy mamusi wbrew jego/jej woli. A takiej możliwości nie ma.
Jak się kto zaprze jak pies w sankach, to się nie ożeni/wyjdzie za mąż nawet,
jeśli z wpadki ma pięcioraczki.

[au_lait]

Teoretycznie zgoda, jednak praktyka wygląda nieco inaczej, proponuję
zejść na ziemię.

[p.s.j]

z chęcią. W swoim ponad ćwierćwiecznym życiu, z którego pewną część spędziłem
pomagając ludziom w różnych mniej typowych sytuacjach życiowych, także
rodzinnych, nie spotkałem się z taką sytuacją. Ale jestem otwarty na nowe
doświadczenia.

A ty znasz jakąś sytuację, w której ktoś został ożeniony wbrew swej woli?
powiedział w kościele/urzędzie "nie!", ale i tak uznano go za ożenionego?* Albo
jakiś ślub brany literalnie pod lufą pistoletu? albo przy realnej groźbie
pozbawienia życia/zdrowia?


* - piszę "ożeniony", ale o obu płciach

[au_lait]

Czepiasz się słówek. :)

[vandikia]

au_lait napisał:
> Małżeństwo nie jest dla każdego, podobnie konkubinat.

bingo

>Większość małżeństw
> jest zawieranych nolens volens z powodu "wpadki"

chyba jednak poprawiłabym na "było zawieranych".. teraz nawet na
wsiach ludzie nie żenią się z powodu wpadki - chyba że jednocześnie
sa zakochani i chcą ze sobą być.. w otoczeniu 25 - 30latków
bliższych i dalszych (bo taka jest teraz mniej wiecej w moim
otoczeniu i na studiach srednia wiekowa zawierania malzenstw) nie
bylo ani jednej ciąży

[vandikia]

ok dodam odrazu, żeby kurde nie bylo :)
ze oczywiscie nie uwazam mojego otoczenia za pepek swiata i
wyznacznik jakis, ale przyklad.. plus to co się czyta w prasie nt.
dzisiejszych zwiazkow itd.. :) mysle, ze malzenstwa z wpadki
przechodzą do lamusa

[au_lait]

Małżeństwa z tzw. "wpadki" najczęściej się rozwodzą, a liczba
rozwodów stale rośnie. Co do liczb i czy odchodzą do lamusa, czy też
nie - brak danych.

malzenstwo tez moze byc zwiazkiem partnerskim

[eastern-strix]

zwiazek partnerski to model zwiazku inny od zwiazku z tradycyjnym podzialem rol.
malzenstwo czy nie - zawsze moze byc to zwiazek partnerski. np ja jestem mezatka
ale do tradycyjnego podzialu rol to nam daleko i dobrze nam z tym ;)

[parowkowa]

Prawda jest taka ze ludzie zyjacy spokojnie i szczesliwie nie czuja potrzeby
pjania na ten temat wszedzie gdzie sie da, zauwaz ze na necie ludzie narzekaja
na cos tam a nie sie chwala, stad tez mysle ze kolezanka twoja zostala przez
meza potraktowana jakos b zle, i postanowila sobie "odbic" piszac bzdury na
necie. A ty nie widziec czemu odrazu do swojej sytuacji to odnosisz. Masz
potrzebe tlumaczenia sie czemu nie jestes mezatka? Wszystko ma swoje plusy i
minusy, malzenstwo jeszcze nikogo nie powstrzymalo od odwrocenia sie na piecie i
odejscia, jezeli ktos ma akurat takie widzi-mi-sie. Moze kiedys bylo inaczej
(ale skad mamy wiedziec, nie zylysmy KIEDYS), ale dzis to tak wyglada, nie ma
zobowiazan (w stosunkach miedzy ludzkich) ktorych nie mozna jednym ruchem urwac.
Tylko my, kobuety, jakies nieslusznie fetyszyzujemy malzenstwo. Dla wiekszosci
facetow nic za ta impreza nie stoi, jak im jest dobrze to zostaja, jak im sie
przestanie podobac, odchodza (zeby nie bylo, kobiety tez tak postepuja, przy
czym nie zauwazylam zeby faceci tak fetyszyzowali malzenstwo). Brutalna prawda
jest taka ze trzeba sie tak ustawic zeby jak cos moc sobie samemu poradzic (min,
liczbe dzieci nalezy ograniczyc do takiej jaka mozna w miare porzadnie wychowac
i wykarmic samodzielnie). Jak czlowiek ma swiadomosc ze w pojedynke sobie
poradzi bdb, to dopiero zwiazek ma szanse na zdrowy rozwoj, bez jakis obsesji,
toksycznego podporzadkowania itp.

[pocket.size]

A ty nie widziec czemu odrazu do swojej sytuacji to odnosisz. Masz
> potrzebe tlumaczenia sie czemu nie jestes mezatka?

Odnoszę, bo już kiedyś o tych sprawach rozmawiałyśmy i takie ma zdanie ogólnie,
nie pod wpływem chwili. Nie czuje potrzeby "tłumaczenia się", ale nie lubię
mówienia mi: "Jak wyjdziesz za mąż to się przekonasz". Ja wiem, że punkt
widzenia zależy od punktu siedzenia, ale tu gdzie siedzę zdanie mam takie, a nie
inne i dobrze mi z tym:)

[pajda-chleba]

mysle,ze zyje w podobnym zwiazku.Mysle,ze jest mi z tym dobrze.mysle,ze za jakis
czas tez nastapi uroczystosc zaslubin.Mysle,ze udany zwiazek nie zalezy od
urzedu stanu cywilnego i kosciola.Mysle,ze zeby byc szczesliwym z
partnerem/mezem/wybrankiem,nalezy pielegnowac zaistniala milosc.

[jano0244]

pajda-chleba napisała:

> mysle,ze zyje w podobnym zwiazku.Mysle,ze jest mi z tym
dobrze.mysle,ze za jaki
> s
> czas tez nastapi uroczystosc zaslubin.Mysle,ze udany zwiazek nie
zalezy od
> urzedu stanu cywilnego i kosciola.Mysle,ze zeby byc szczesliwym z
> partnerem/mezem/wybrankiem,nalezy pielegnowac zaistniala milosc.

Ze wszystkim się zgadzam, ale... Jako mężczyzna pozostający do wielu
lat w udanym związku małżeńskim uważam jednocześnie, że instytucja
małżeństwa jest bardziej "bezpieczna" dla kobiety. Małżeństwo w
przeciwieństwie do konkubinatu ma swój "zapisany" początek (niestety
czasami też koniec). Z związku z tym kobiecie łatwiej jest w
przypadku konieczności wyegzekwować swoje (i ewentualnych dzieci)
prawa, kiedy to mężczyżnie się tego związku odechce. Pomimo tego, że
znam nawet wśród bliskich znajomych konkubinaty, gdzie pary żyją
szczęśliwie i zgodnie, jestem przeciwko zrównaniu praw ludziom
żyjącym w małżeństwie i konkubinacie. Wówczas należałoby jednakowo
traktować pary, żyjące ze sobą od wielu lat z facetem/kobietą,
skaczącą z kwiatka na kwiatek. A przecież nigdzie nie ma dat
początku i konca takich nieformalnych związków. Nie mam nic do
konkubinatów, każdy ma wolny wybór. Ale jednak bardzo preferuję
małżeństwo.

małżeństwo _J_E_S_T_ związkiem partnerskim

[gobi05]

> (...)związek
> partnerski też jest zobowiązaniem. Ale nie umywa się do małżeństwa.
> (...) co wy o tym myślicie?

Związki między ludźmi mogą być
partnerskie - równoprawne, lub
dominujące - nierównoprawne.
Dwoje ludzi pozostających w związku małżeńskim
zazwyczaj jest partnerami - mają wspólne życie,
perspektywy, cele, dążenia, pragnienia.
Dwoje ludzi będących w związku pozamałżeńskim
(konkretnie mówiąc - konkubinacie) również
może być partnerami. Niestety, często sprowadza
się to do zastosowania słowa "partner" w kontekście
seksu. Mówią o "partnerze seksualnym" a nie
o konkubencie, bo to dla nich za trudne słowo jest!

Dziewczyna która sprząta, gotuje, daje d.py
i płaci pół czynszu, jest szczęśliwa, że w ogóle
chciał ją jej Dyzio i mówi, ze są partnerami.
Ona zdaje sobie sprawę, że na dźwięk słowa
"ślub" ten romantyczny młodzieniec spakuje
plecaczek, weźmie sprzęt elektroniczny
i pójdzie do następnej partnerki seksualnej.

> Mieszkamy razem,
> mamy wspólne konto
Ale zdajesz sobie sprawę, że twój Romeo może
mieć takich wspólnych kont pięć równocześnie,
z pięcioma kobietami, a jakby miał ochotę,
to i więcej?

> Chcemy mieć razem dzieci. Jeszcze nie teraz, ale chcemy.
OK. Nie teraz, może kiedyś, w następnej pięciolatce,
albo jak kupicie mieszkanie, albo jak dom zbudujecie,
jak ty zrobisz karierę a on skończy zawodówkę,
jak będziecie lepiej zarabiać. Chcecie mieć razem
dzieci, o ile za dwa lata będziecie nadal razem.
Chcesz mieć dzieci ze swoim mężczyzną, on też
się na to zgadza. Jesteś przekonana, że on się zgadza,
choć oczywiście nic jeszcze nie jest przesądzone. OK.

> Chcemy też wziąć ślub w najbliższej przyszłości
OK. Chcecie wziąć ślub. Nie ma po co się teraz
śpieszyć, przecież to tylko formalność. Poza tym,
gdyby coś się miało odmienić, to lepiej przecież
rozstawać się bez ślubu, niż się rozwodzić. Więc
może zaczekajcie jeszcze trochę, ze dwa lata,
albo do czasu aż trzeba będzie ochrzcić dziecko.

Panu Bogu to wszystko jedno, a i wy też nie
potrzebujecie żadnych przysiąg. Znasz swojego
partnera i wiesz, że nie zostawi cię dla
młodszej, ładniejszej, bogatszej. Nawet jeśli
okaże się, że nie możesz zajść w ciążę,
to wasza miłość jest mocna jak skała. OK.

> Kiedyś małżeństwo faktycznie było święte.
> Dziś równie łatwo się rozwieść co pobrać.
Małżeństwo może być święte dla tych, którzy
świętości uznają. Kto sam sobie ustala swoją
moralność, ten może mówić dziś o świętości,
a jutro zapomnieć.

> Choćby bił i pił, choćby była jędzą skłócającego
> go z rodziną, to i tak trwaliby w tym małżeństwie.
Kiedyś zmuszała do tego ekonomia. Samotnie trudno
było utrzymać się przy życiu. Kto nie zdołał znaleźć
sobie towarzyszki/towarzysza życia, ten szedł
do klasztoru - aby nie znaleźć się samym w obliczu
choroby, kryzysu, starości.
Powielasz jakiś potworny schemat, że ślubny mąż
to pije i bije.
Przemoc działa w obie strony, są przypadki bicia
mężów przez żony. Słyszałem o jednym przypadku,
kiedy policję wezwali sąsiedzi, aby obronić
kobietę, tymczasem ona krzyczała i równocześnie
biła swego męża.
To jednak nie jest norma! Współżycie dwojga
dorosłych ludzi nie opiera się na przemocy,
nawet po ślubie, nawet gdy nie stać ich na rozwód.

Przed ślubem - panna, po ślubie - mężatka,
po rozwodzie - rozwódka, w konkubinacie -
konkubina, a powiedz mi, jak nazwać kobietę,
która była przez kilka lat w konkubinacie
i z konkubentem rozstała się w niezgodzie?
Ani to panna, ani rozwódka przecież.
Taka "kobieta po przejściach".

[pocket.size]

> Ale zdajesz sobie sprawę, że twój Romeo może
> mieć takich wspólnych kont pięć równocześnie,
> z pięcioma kobietami, a jakby miał ochotę,
> to i więcej?
Gdyby był moim mężem, też mógłby mieć wspólne konta z pięcioma kobietami. I
robić o wiele gorsze rzeczy.

Chcecie mieć razem
> dzieci, o ile za dwa lata będziecie nadal razem.
Może się zdarzyć tak, że za dwa lata wciąż będziemy razem, weźmiemy ślub, zajdę
w ciążę, a za kolejne pół roku jakaś piękna go uwiedzie:)

> Małżeństwo może być święte dla tych, którzy
> świętości uznają.
Święta prawda.

> Powielasz jakiś potworny schemat, że ślubny mąż
> to pije i bije.
Podałam przykład. Może być odwrotnie - żona bije, a mąż skłóca żonę z rodziną.
Nie ma to znaczenia.

Nie zrozumcie mnie źle. Ja nie próbuję tu zachwalać konkubinatu na zawsze, bo
chcę wziąć ślub. Ale związki małżeńskie często zawierane są tylko dlatego, że
np. kobieta zaszła w ciążę, albo tak wypada, bo cała wieś będzie gadać, albo
rodzina zmusza parę (znam osobiście taki przypadek). Chociażby czytając fora
można się zorientować, że problemów po ślubie są miliony. Problemów, których
przed ślubem oczywiście nie było...

[gobi05]

> > Ale zdajesz sobie sprawę, że twój Romeo może
> > mieć takich wspólnych kont pięć równocześnie,
> Gdyby był moim mężem, też mógłby mieć wspólne konta
> z pięcioma kobietami. I robić o wiele gorsze rzeczy.

To po co podkreślasz to wspólne konto "jakby
małżeńskie", skoro ono też go nie powstrzyma
przed gorszymi rzeczami?

> > razem dzieci, o ile za dwa lata będziecie nadal razem.
> Może się zdarzyć tak, że za dwa lata wciąż będziemy razem, weźmiemy ślub, zajdę
> w ciążę, a za kolejne pół roku jakaś piękna go uwiedzie:)
Oczywiście, że może, skoro to taki typ. Dobrze go znasz?

> chcę wziąć ślub. Ale związki małżeńskie często zawierane są tylko dlatego, że
> np. kobieta zaszła w ciążę, albo tak wypada, bo cała wieś będzie gadać, albo
> rodzina zmusza parę (znam osobiście taki przypadek).
Często - tak. Jednak zazwyczaj związki małżeńskie
są zawierane dlatego, że Państwo Młodzi pragną
przeżyć życie razem. Przyrzekają sobie miłość,
wierność i uczciwość małżeńską, oraz że się
nie rozstaną aż do śmierci. W konkubinacie
nie ma takich przysiąg, bo też i nie chodzi
tam o takie wielkie rzeczy. Konkubina ma swoje
powody, konkubent ma swoje - i jakoś to trwa
z miesiąca na miesiąc.

> Chociażby czytając fora
> można się zorientować, że problemów po ślubie są miliony. Problemów, których
> przed ślubem oczywiście nie było...

Fora są dla problemów, kto by tam pisał,
że ma świetne pożycie, i po co?
Skoro przed ślubem mieszkali osobno,
to po ślubie trzeba pewne szczegóły
uzgadniać. Czy umiesz podać chociaż
jeden problem wywoływany przez
złożenie przysięgi wierności itd?