Znowu tęsknię...

[mader1]

Lubię wakacje. Uwielbiam lato - może nie aż tak gorące )) Czas na
poczytanie, na zabawę, długie rozmowy... Ale do licha nie lubię ,jak się "
rozjeżdżamy". Wiem, że dobrze jest pobyć trochę bez siebie, odpocząć... ale
tęsknię w takich chwilach bardzo. Pierwszego dnia, gdy wyjeżdża mąż, a jestem
na wsi, natychmiast robię porządki... Praca fizyczna chyba mnie uspokaja.
Rozmawialiśmy wieczorem i on pyta :" Co robiłaś?", odpowiedziałam " Umyłam
okna." " Znowu ?" - wybuchnął śmiechem.
I za dziewczynami tęsknię. Na szczęście są esms-y ))

[glupiakazia]

Nic mi nie pomaga na tęsknotę(. Ale bardziej niż za ludźmi domowymi, którzy
wyjeżdżają nieczęsto i na krótko, tęsknię za bliskimi, których widuję bardzo
rzadko

[szymama]

ja tez tesknie dzis bardzo. Za moim synem. Wyslalismy go do babci, i na
nieszczescie nie jestesmy w tej komfortowej sytuacji, ze jedziemy kiedy chcemy.
Do domu mamy 1600 km . Tylko, ze on swietnie sie tam czuje, od rana do nocy
na dzialce z babcia szaleje.
Tylko, ze w domu tak cicho i pusto sie zrobilo. A tylko jednej istoty ubylo

[alex05012000]

no to ja jestem wstrętna i wyrodna matka, bo o ile pierwsze parę dni trochę
tęskniłam, to teraz rozkoszuję sie w pełni swobodą i wolnością bezdzietnej
egzystencji... trochę jak pies spuszczony z uwięzi, zachwycona latam w lewo i
prawo... potrzebuję tych corocznych 4 tygodni luzu... nic na to nie poradzę,
przez 11 miesięcy w roku jestem oddana ciałem i duszą, w 150%, ale ten jeden
miesiąc musze odpocząć...naładować baterie...
wy wszystkie chyba raczej macie dziewczyny inaczej ale ja potrzebuję te trochę
wolności, czasu dla siebie, nie śpieszenia sie , odstresowania, braku presji,
moze za bardzo wszystko przeżywam i żyję na za wysokich obrotach ale taki typ i
ten typ musi zwolnoć raz na jakiś czas, bo spali silnik!

[justyna.ada]

Nie, nie wszystkie tak mamy Uwielbiam te trochę wolności przez 2 tygodnie w
roku. Biegam po sklepach, do kina, itp. Wracam sobie do domu na luzie, bez
pośpiechu. Mogę po pracy odpocząć.
Trochę tęsknię, ale można przeżyć. I może ślubny mnie gdzieś zabierze...
My oboje pracujemy w sezonie letnim tak samo intensywnie jak kiedy indziej,
więc bardzo nam odpowiada chwila oddechu.

[glupiakazia]

No właśnie, od tych co się ich ma non-stop można czasem odpocząć. Nawet nie
tyle od nich samych, ile od obowiązków związanych z ich obecnością. Natomiast
od tych, których na codzień nie ma, odpoczywać nie trzeba i zostaje tylko
tęsknota w najczystszej postaci.

[mamalgosia]

tu się nie zgodzę. Tacy z daleka też potrafią dać w kość

[glupiakazia]

to ja się też nie zgodzę. Ci z daleka mi w kość nie dają.

[mamalgosia]

No to sobie to odbiją, jak się zbliżą::

[mader1]

))) świetne ))

ale moja sytuacja jest zupełnie inna )) zostałam z najmłoszym przecież ,
czyli tym strrrrasznie kochaniutkim, ale mocno absorbującym ))
O korzystaniu z wolności być nie może... muszę kończyć, bo odkręcił na zewnątrz
kran ))))

[mamalgosia]

Wiesz, tak całkiem serio i lekko nie na temat: ta cała wolność to jest mocno
przereklamowana

[alex05012000]

dlaczego przereklamowana? ja tam widzę ewidentną wielką różnicę z dzieckiem i
bez niej...sam brak odpowiedzialności i ciągłej uwagi, atencji, pewnego rodzaju
napięcia i 100% dyspozycji względem dziecka... jeden mały przykład: wczoraj po
pracy pojechalam do sklepu, do ciucharni...nigdzie sie nie śpieszyłam, kupiłam
coś, pogadałam, gdyby Ola była w w-wie byłoby to niemożliwe bo po pracy
musiałabym ją odebrać, a potem 100 innych zajęć z czynności z nią związanych...

[mamalgosia]

Nie, nie, napisałam, ze ja tak zupełnie obok tematu. Tak sobie westchnełam
tylko o wolnosci - bo prawda jest taka, że ja wolę niewolę z miłości niż
wolność. I dla mnie jest ona przereklamowana. Ale to tak w szerszym pojęciu,
nie nawiązywałam do dzieci - choć pewnie jakoś się to wiąże

[my-cha]

Ja już raczej przyzwyczajona
no tęsknię troszkę i troszkę odpoczywam od ciągłego ruchu w domu. Nawet
gotowanie dla połowy osób to już odpoczynek
Ale dziś mała pokazała jak ona bardzo tęskni za rodzeństwem.
Ania wróciła w nocy i mała obudziła ją raniutko takim piskiem radości i
przytulaniem, aż mi się buzia uśmiechnęła. Chba nie odlepi się od siostry cały
dzień.
A Ania po rekolekcjach ozaowych, bardzo przejęta i pozytywnie zakręcona.

[mader1]

Przyjechał mąż. Mały tak był przejęty... biegał, siadał, nie był w stanie
spokojnie zjeść kolacji...Łzy w oczach, gdy tata go napomniał... Pokazał
wszystkie prace...
Wieczorem w trakcie modlitwy podziękował Jezusowi za to, że się tak dobrze tatą
opiekował " A tejaz nami tzi... tziem... tziema... - Trojgiem, synku -
podpowiadam - machnął rączką - No dobla , juz !"