O kwiatkach i kichaniu czyli POGADUCHY

[mader1]

Bardzo lubię POGADUCHY na FORUM założone przez Marzek kilka (!) lat temu.Można
tam przeczytać,jak urządzić balkon i jak zrobić krochmal. A ileż wspomnień !
)))))))))
forum.gazeta.pl/forum/w,16182,39390617,40520057,Re_Limahl_i_kajagoogoo.html
Zachęcam do poczytania. Do poczytania w wolnej chwili, bo wpisywać się trudno
Stąd nowe pogaduchy

poszukiwania kwiatka cd

[mamalgosia]

Nie, złocień na pewno nie. To nie mają być takie wąskie płateczki.
Patrzę jeszcze na tego wiesiołka w różnych odmianach i ujęciach, ale
to nie to. Wiesiołek ma dużo kwiatów na jednej łodyce, a tamten miał
po jednym.
Oglądałyśmy je z kolezanką, która od lat pielęgnuje swój ogródek,
bardzo jej się spodobały, ale też ich nie znała.
Nie ukradłyśmy ich, ani nawet nie zrobiły zdjęcia - niech nas
usprawiedliwi obecność 4 rozbrykanych dzieci w pzredziale wiekowym
2,5 - 7 lat.
Mader, ja jutro wyjeżdżam, ale Ty szukaj, proszę. Bo one naprawdę są
ładne i warte zasadzenia

[mamalgosia]

może tutaj: ogrody.gazetadom.pl/ogrody/0,72155.html
można go znaleźć, ale czas potrzebny

mader - priv

[mamalgosia]

masz maila

najbardziej podobny

[mamalgosia]

www.fotoplatforma.pl/pl/cd/zolte_kwiaty/?foto=898
ten z podpisem "kwiaty na grządce".
Ale chyba bledszy żółty

[mader1]

Może bartonia aurea
www.swiatkwiatow.pl/foto/bartonia-bartonia-aurea_192.jpg
O tyle fajna, że jednoroczna i podobno łatwa w uprawie. Nie udałaby się u mnie w
tym roku, bo nie lubi terenów podmokłych
A u mnie znowu deszcz i podmokło jest od od wiosny.
Znowu deszcz, znowu deszcz a to czas moich słoneczników.

to skoro pogaduchy to ja z prośbą

[sulla]

W piątek mamy sczepienie na świnkę, odrę i różyczkę. Mam mętlik w głowie i sama
nie wiem już co myśleć - tyle głosów za i tyle przeciw. Zwłaszcza doniesienia o
powiązaniu tej sczepionki z autyzmem mnie martwią - niby nie zostało to
powtwierdzone, ale ciągle zbajduję posty rodziców dzieci, które zmieniły się
nagle po podaniu sczepionki. Naprawdę się martwię.
Może mnie ktoś wesprzeć radą? A już na pewno poproszę o modlitwę.

[szymama]

ja Ci nie pomoge, niestety. Ja nie szczepilam moich dzieci zadna
szczepionka. Po konsultacjach z wieloma lekarzami rowniez z rodziny
nie szczepie. Pracowalam kiedys w Galxo Smith Klaine i wiem duzo na
temat szczepionek.
Dlaczego decydujesz sie na szczepionke skojarzona jesli juz musisz
szczepic, leiej podac w trzech wstrzyknieciach. Moje zdanie jest
odosobnione, niemniej jednak mozna znalezc glosy takie jak moj.
Acha, i jest to nie prawda, ze ta szczepionka powoduje autyzm. Jest
to na prawde bzdura.
pozdrawiam

[sulla]

Lekarka poleciła skojarzone szczepionki jako lepsze i bezpieczniejsze. Natomiast
o tym, żeby można było sczepić oddzielnie na świnkę, odrę i różyczkę,to
przyznam, że nie wiedziałam. Nie spotkałam się nigdzie z taką możliwością.

Szymamo, a czemu Ty nie szczepisz?

[isma]

Nie szczepilismy. Glownie dlatego, ze jak byla na to pora, to mielismy dziecko
uczulone m.in. na bialko jaja kurzego, a ta szczepionka ma tylko wersje hodowana
na ww. Potem dlatego, ze nam powiedzieli w poradni immunologicznej, ze takie
felerne dziecko jak nasze )) moze na tego rodzaju potrojna armate zle
zareagowac, i odroczyli. A potem sie jakos, ten... rozeszlo po kosciach, a i
mysmy nie byli przesadnie aktywni.
W swoim czasie sie panne zaszczepi na rozyczke, o ile nie zachoruje.

Mysle, ze dla zdrowego, normalnego dziecka, to ryzyka zadnego nie ma.
Oczywiscie, mozna sobie zadawac pytanie, czy jest sens tego szczepienia w ogole,
ale poki co, to ono jest obowiazkowe, no wiec wybor praktycznie zaden.
Nie martw sie, dobrze bedzie.

[verdana]

Jakies dwa miesiące temu ukazał sie artykul, ktory w sposób
jednoznaczny przedstawia, ze nie ma zadnego zwiazku miedzy autyzmem
a szczepieniem - badania, na ktorych się opierano byly fatalnie
przeprowadzone. Jedyny zwiazek to czas - szczepienie przypada na
okres, gdy ujawnia się autyzm. Zresztą, gdyby taki zwiazek byl
prawdziwy, to niemożliwa bylaby kikakrotna przewaga autystycznych
chłopców nad dziewczynkami...
Oczywiscie inne powiklania poszczepienne sa mozliwe, choć u moich
dzieci jedyne prawdziwe powiklania - i to powazne - pojawily sie po
szczepieniu żółtaczki, ktorego jakos nikt się nie boi.
A komplikacji po swince widziałam tyle, ze bałabym się nie szczepić.

[sulla]

"Zresztą, gdyby taki zwiazek byl
prawdziwy, to niemożliwa bylaby kikakrotna przewaga autystycznych
chłopców nad dziewczynkami..."

A to fakt. Nie pomyślałam o tym, masz rację.

[mader1]

szczepię na wszystkie szczepienia z kalendarza szczepień. Najstarsza miała tylko
odrę w tym czasie - bo taka szczepionak była. Jeżeli chodzi o młodsze,
przejrzałam tę potrójną . Średnią też zaszczepiłam samą odrą, bo niedawno przed
szczepieniem przechodziła różyczkę. Chłopaka zaszczepiłam odra, różyczka, świnka
- ze względu na świnkę, przyznam. Teraz już nie pamiętam danych, wtedy
pooglądałam i wydało mi się to rozsądne - na tyle , na ile laik może ocenić.
Jeden z lekarzy, dobrych lekarzy, radził mi, żeby zaszczepić, inny , leczący
raczej naturalnie, był przeciwny wszystkim szczepieniom. Wszystkim, ale nie
uważał, że to jest dużo gorsze od innych.

[maadzik3]

Ta publikacja z lanceta to z lat 90-ych i zadne badania potem nie potwierdzily
zwiazku. Bac sie i tak bedziesz bo po tym zamieszaniu kazda z nas sie boi, ale
to jest dobra szczepionka, w wersji obecnej zaden z konserwantow nie zawiera
rteci (tez byly o tym artykuly). Uszy do gory. I pamietaj, ze wg danych WHO za
2008 r. na odre zmarlo ponad milion osob Straszne.

[nati1011]

co do szczepień - to my właśnie z dusza na ramieniu - bo ząden
lekarz nie chce wykluczyć, że problemy małej pochodza od
szczepienia.

Póki co neurolog zalecił szczepienie tylko tym co konieczne i nie
skojarzone, a właśnie pojedyncze.

Erich Fried

[mamalgosia]

To głupstwo
mówi rozum
Jest co jest
mówi miłość

To nieszczęście
mówi wyrachowanie
To po prostu cierpienie
mówi strach
To bez szans
mówi rozsądek
Jest co jest
mówi miłość

To śmieszne
mówi duma
To lekkomyślne
mówi ostrożność
To niemożliwe
mówi doświadczenie
Jest co jest
mówi miłość

[maadzik3]

Ladne

[mamalgosia]

Właśnie chyba niekoniecznie ładne. Według mnie trudne. Żeby właśnie
kochać to co jest i to jak jest

[maadzik3]

Tak, trudne, ale daje tez uspokojenie. Radosc z tego co jest, kim jestesmy.
Wiem, to nie wiersz daje, ale w swiecie gdzie ciagle slyszymy jacy mamy byc i
czego mamy chciec pozwolenie na bycie soba, akceptacje i milosc tego co jest
MIMO jego niedoskonalosci jest odswiezajaco ozywcze.

[mamalgosia]

a jesli ktoś narzeka i kręci nosem, to znaczy, że nie kocha?

[kocianna]

A jak zdefiniujemy miłość?
Bo jak św. Paweł, to ludzie tak kochać nie potrafią...

[budzikowa]

Ależ kocha! Bo tu chyba nie o to chodzi, że MAM kochać, bo mam taki obowiązek, ale o to, że KOCHAM i niewiele mogę z tym zrobić.

"Jest co jest
mówi miłość"

W moim wolnym tłumaczeniu to oznacza:
Jest co jest. Wściekam się, nie tak to moje życie miało wyglądać, nigdy nie spełnię moich własnych oczekiwań wobec mnie samej, wrzeszczę na dzieci, nie radzę sobie w pracy, w domu, w kontaktach z ludźmi, inni są lepsi ode mnie, jestem wredna i sama siebie nie lubię.
ALE
W tym wszystkim kocham. I choćby nie wiem co się działo, to taką mam funkcję wbudowaną, że kocham i chcę być kochaną. Mniej lub bardziej ułomnie, ale jednak. I jedynym miejscem, w którym mogę kochać jest moje życie TAKIE JAKIE JEST, a nie takie, jakie mam w wyobraźni, idealne, bez mojego gderania i moich porażek.

Dzięki Mamałgosiu za ten wiersz, bo mi uderzył mocno w coś, co od kilku dni we mnie siedzi i nie może się wyartykułować, podsycane gdybaniem o życiu i tą ciemnością za oknem.

[mamalgosia]

budzikowa napisała:
> W moim wolnym tłumaczeniu to oznacza:
> Jest co jest. Wściekam się, nie tak to moje życie miało wyglądać,
nigdy nie spe
> łnię moich własnych oczekiwań wobec mnie samej, wrzeszczę na
dzieci, nie radzę
> sobie w pracy, w domu, w kontaktach z ludźmi, inni są lepsi ode
mnie, jestem wr
> edna i sama siebie nie lubię.

Właśn~ie dokładnie tak samo to odczytuję! Tylko nie ujęłam tego tak
ładnie w słowa, jak Ty I u mnie to "ale" jest troche inne. No bo
kocham - tak jak potrafię. Ale kocham jakby POMIMO tej
rzeczywistości, która czasem dołuje mocno. Nie potrafię kochać tej
rzeczywistości samej w sobie, bez zastrzeżeń, bez kręcenia nosem

Właśnie też mnie coś w tym wierszu uderzyło i dlatego go
zamieściłam - żeby się jakoś podzielić. No i patrz - komuś jeszcze
przypadł do gustu

ciemności za oknem

[mamalgosia]

Coś strasznego.
Ale to jest ciekawa rzecz, jak wszystko w głowie siedzi.
Ciemny wieczór wydaje mi się piękny. Światło przytulne i nastrojowe.
Rano - ta sama ciemność, to samo światło odbieram jako ponure,
straszne, okropne. Nienawidzę wstawania po ciemku Wstaję
codziennie o 6 i we wrześniu czy w czerwcu jeszcze jakoś to znoszę,
natomiast teraz fatalnie. Mój Mąż wstaje wczesniej, ale jemu nie
robi różnicy czy jest jasno czy ciemno.

[budzikowa]

A to ja mam jeszcze inaczej - bardzo lubię ciemność poranną. Wstaję o 6.15, wszyscy domownicy jeszcze śpią i jestem całkiem sama przez te kilka chwil. I bardzo lubię myśleć o tym, że to wstawanie przed świtem to jakby przyłapywanie Pana Boga na gorącym uczynku, na chwilę przed stworzeniem świata. Za chwilę wzejdzie słońce, ziemia zacznie się kręcić, a ludzie zaczną się krzątać, ale teraz jeszcze jest spokój, jeszcze jest czas, żeby poprosić o dobry dzień. I dlatego lubię ciemność zimową, bo latem byłoby mi baardzo trudno wstawać przed świtem

Za to dołuje mnie szarówka codzienna. Przedwczoraj było właśnie tak ciemno, że przez cały dzień musiałam palić światło. I koło południa w żartach spytałam brata, o której będzie wschód słońca. A on mi na to: "Nie o której, tylko w kwietniu".
A poza tym ja lubię takie drobne smuteczki. Mój znajomy mawia ze zdumieniem, że ja wtedy jestem szczęśliwa, gdy jestem troszkę smutna. A co w tym takiego dziwnego?

[isma]

Przylaczam sie do frakcji skowronczej!
Ciemno rano moze byc. Super. Oooo, roraty wlasnie dlatego lubie )). To bardzo
dobra pora na rozne zachwyty jest.
Calkiem ciemno wieczorem moze byc tez; lubie zwlaszcza "male swiatla" - np.
swiecacy panel nad zlewem w mojej ciemnej komputerowni, to jest kuchni )).
Ale to paskudztwo, ktore zaczyna swiat zasnuwac juz o trzeciej, to jest
obrzydliwe. Nie wiadomo, czy to deszcz, czy co ;-(((.

[mamalgosia]

Zazdraszczam.
Dla mnie wszelkiego rodzaju zachwyty zaczynają się z pierwszym
brzaskiem. Wcześniej czarna dziura i czarna rozpacz

[maadzik3]

Alez kocha, kocha. W koncu jest, no nie? I nawet gdyby mogl wymienic np. dziecie
na grzeczniejsze, zdrowsze, bardziej jakies to i tak by w zyciu tego nie zrobil.
Bo to jego skarb. Jest i on je kocha. Znaczy akceptuje z dobrodziejstwem
inwentarza

[mamalgosia]

Dziecka na grzeczniejsze nie wymieniłabym nigdy

Wczoraj akurat rozmawiałam z koleżanką, która ma młodsze dziecko niż
obaj moi. Jest już stara (jak ja), tak w życiu wyszło. Ale że
właśnie jest stara, to ma koleżanki, które mają już duże dzieci. I
mówi, że co ją zaskakuje, to to, że one ciągle narzekają na problemy
wychowawcze, a ja nigdy, jak już coś w spominam, to nie w formie
narzekania.
Przemyślałam to sobie. Akurat jestem osobą, która dużo narzeka, więc
zastanowiło mnie to stwierdzenie. No i już wiem - u nas problemy
zdrowotne zdominowały niemalże wszystkie inne dziedziny życia. Inne
problemy albo wydają się przy nich małe, ale ich nie zauważamy, albo
olewamy, albo odkładamy na bliżej nieokresloną przyszłość.
Zupełnie zachwiana równowaga

[verdana]

A może nie?
Jak sobie przypominam moje starsze dzieci i patrze na moje mlodsze
(też starsze) to procz problemow ze szkołą ja własciwie nie miałam
problemow wychowawczych, na ktore moglabym sie tak naprawde skarzyć.
A jesli już, to kompletnie banalne - roztargnienie, nie mowienie o
szkolnych jedynkach, balaganienie (trudno by przy takiej matce byly
porzadne).
Może to nie tak, ze problemy zdrowotne wszystko zdominowaly, tylko
nie kazde dziecko sprawia klopoty, powiem więcej (tu chwaląć być
moze i Ciebie i siebie) - sa matki, ktore nie uwazaja drobiazgow
za problemy, dyskusji za pyskowanie, a innego zdania - za bunt. I w
ten sposób jakos problemów brak.
Wten sposób mnie np. ominęły bunty nastolatkow, mam jeszcze tylko
jedna szanse, ale na razie się nie zapowiada, przeciwnie.

[mamalgosia]

Dziękuję, Verdano.
Z Młodszym rzeczywiście są takie typowe "dzieciowe" drobiazgi,
trudno to nazwać problemami. Starszy jest trudny - czasem
wspominałam. Ale ogólnie jest mi z nimi bardzo fajnie )

[verdana]

Otóż to. Trudny, ale fajnie.
Obawiam sie, ze dla wielu osób trudny to niefajny, niestety. A my to
trudne nie jesteśmy Ja jestem na pewno...

[mamalgosia]

verdana napisała:

> A my to
> trudne nie jesteśmy Ja jestem na pewno...
ja też. Obrzydliwie