NIELICZNE SZCZĘŚCIA

[wers-alik]

i reszta same nieszczęścia. Współczuję. Jednak nie mogę pojąć tych,
którzy szczęścia upatrują TYLKO w stadle. Przeczą takiemu nastawieniu
specjaliści - psychologowie. To ZAWSZE prowadzi do klęski. Czy to na
etapie poszukiwań, czy trwania, czy po rozstaniu. Czy ŚWIAT caly to
partner, towarzysz życia? Absurd tak oczywisty, że nie wart komentarza. A jednak...

Szczęście trzeba znaleźć W SOBIE, w otoczeniu szeroko rozumianym, w radościach niesionych przez życie. Dopiero potem dokooptować ewentualnie. Inaczej kiszka z grochem i wodą sodową...

[rumunska_ksiezniczka]

i tutaj przyznam ci rację, chociaż nie jest to moja mądrość wyssana z mlekiem
matki, ale mądrość nabyta min. tu na forum, od ludzi, których ników nie będę
wymieniać, ale oboje doskonale ich znamy.
pamiętam jak mi napisałeś, że konieczna jest praca nad sobą, że człowiek musi
się pogodzić z własnym losem. ja wtedy bardzo się zbuntowałam i podirytowałam -
dzień, w którym zaakceptuję to, że jestem sama, będzie dniem mojej klęski.
ale potem twoje słowa przypominały mi się każdego dnia - takie banalne, a jednak
można wpłynąć na czyjeś życie- i mój stosunek do nich się zmieniał. pomyślałam
sobie wtedy, co by było ze mną, gdybym do końca życia miała zostać sami i nikogo
nie znaleźć.
nagle stało się dla mnie oczywiste, że jedyne co mogę zrobić, to zaakceptować
ten los. przyjąć go pokornie. polubić. bo jeśli tego nie zrobię, to reszta tego
życia będzie udręką - wewnętrzną udręką.
więc mam do wyboru albo pracować nad sobą tak, by zaakceptować to co mi się nie
podoba, albo żyć w udręce.
pozdrawiam cie wersaliku

[wers-alik]

Ogromnie mnie cieszy Twoja postawa. Tę - zdawałoby się oczywistą - prawdę powtarzam do znudzenia. Jednak nietrudno to zauważyc, że w wiekszości przypadków groch o ścianę. Czemu tak jest? Nie wiem do
końca. Wszystkiego najlepszego, Księżniczko.

[rumunska_ksiezniczka]

bo człowiek jest ułomny.
wiesz co to jest kodeks bushido? to kodeks samurajów, zgodnie z którym żyją do
dziś japończycy (oczywiście mieszają w to jeszcze konfucjusza, zen, shinto).
czemu to nie jest powszechne podejście do życia?
myślę, że na świecie jest tylko garstka wybrańców, którzy odnajdą PRAWDĘ.

[wers-alik]

Dorzucę jeszcze jeden detal, o którym warto pamietać: kochając kogoś
tak prawdziwie, bezgranicznie, ślepo (sic!) - kochamy TYLKO SWOJE wyobrażenie o nim (niej). I tu - bywa - kryje się piekielna pułapka
prowadząca do rozczarowania. Wystarczy minimalna zmiana WE MNIE, aby
metamorfozie uległa sylwetka obiektu ukochanego! I kiszka...

[rumunska_ksiezniczka]

prawda.
ale istnieje psalm o miłości, jeśli sobie to powtarzać jak mantrę, to można
przynajmniej próbować kochać prawdziwie. można pokochać czyjeś wady i akceptować
mimo czegoś.

[wers-alik]

Powtarzając jak mantrę można osiągnąć różne cele. Po to jest mantra!
Nie oznacza to jednak WIECZNEGO trwania uzyskanego celu.

Spotkałem się z taką tezą, że kochająć kogoś, kochamy jego pot. Jak
kochamy nawet gówienka progenitury. Jednak nawet zmiana aromatu potu
może wywołać regres.

[rumunska_ksiezniczka]

nic niestety nie trwa wiecznie, ale dla tych ulotnych chwil warto żyć.
ty jak coś porównasz, to wiesz co?

[wers-alik]

Wróciła moja ulubiona Rumusia!!! PEWNIE, ŻE WARTO. Samo sedno!

jak znalezc w sobie szczescie?

[joaszkaa]

jak ? podpowiedz jak to zrobic?