Musierowicz dla młodszych

[agnieszka_azj]

Mimo, ze jestem fanką Jezycjady, przyznaje, że prawi nie znam książek pani M.
dla młodszych dzieci.
Proszę więc o pomoc osoby światlejsze (Bea ???) w kwestii:

1. Czy "Hihopter" (to znam) i "Znajomi z zerówki" to to samo ???
2. O czym są książki "Ble ble" i "Bąblandia" - te ze smokami na okładce ???
3. O czym są książeczki "Kluczyk" I "Kluseczki" (tu mam skojarzenie z szarymi
kluseczkami z "Opium w rosole") ???

[kolorko]

"Kluseczki" to opowiesc o tym, jak pewien 7-letni młodzian uratował krasnala i
jego piekną siostrę a przy okazji pomógł ocalić swiat przed szalonym naukowcem
i jego "pigułkami szczęścia". No i oczywiscie o wstrętnych kluseczkach, które w
końcu okazały się całkiem apetyczne:))
"Ble-ble" czeka w kolejce do przeczytania:)

[bea-sjf]

Odpowiadam -troszkę w pośpiechu (norma u mnie:( ):
1.Jestem w kropce -pamięć mi szwankuje :(,bo nie jestem pewna czy czytana dawno
temu książka z biblioteki o takiej zawartości jak "Hihopter"(który teraz mamy
już własny ) miała też ten sam tytuł .
2.Tego jestem pewna :O smokach jest cała seria ,zaczyna sie od "Czerwonego
helikoptera" ,potem "Ble-Ble","Bambolandia","Kluczyk"(wydaje mi się ,że to
wszystkie tytuły z tej serii).
3.Też zero pewności ,widziałam "Kluseczki" na allegro jako osobną
książeczkę ,ale wiem ,że były wydawane też samodzielnie opowiadanka
z "Hihoptera".
Dużo nie pomogłam :(
Beata

[mama_kasia]

Syn czytał serię o smoku Ble-Ble, ale nie czytał "Bambolandii".
Myśleliśmy do tej pory, że "Kluczyk" jest trzecią częścią.
O czym jest "Bambolandia"?
Sprawdziłam - w "Hihopterze" nie ma "Kluseczek".
Opowiadania z "Hihoptera": Kurczak, Kredki, Co mam, Boję się,
Bijacz, Hihopter, Rybka, Tęcza, Kółko.

[bea-sjf]

Wypożyczyliśmy całą serię o smokach z bibl.Jędrek był za mały ,by mu to
czytać ,więc poprzestałam na "Czerwonym helikopterze"-to część 1
cyklu .Pozostałe czytała Sara sama ,ale kolejność jest wg niej na 100% właśnie
taka ,jak napisałam w poście wcześniejszym.Co do "Kluseczek"-wiem ,ze nie są
częścią "Hihoptera",ale jeśli "Znajomi z zerówki "są zbiorkiem innych opowiadań
niż "Hihopter",to mogą być jego częścią "Kluseczki"( jak np ."Boję się" -
składnik "Hihoptera",który też istnieje w wersji samodzielnej książeczki ).Tyle
wyjaśnienia mojego pokrętnego pisania :)Może dorittak ma spis treści "Znajomych
z zerówki" ?To by wiele wyjaśniło:)
Pozd.Beata

[momikak]

Od dawna poszukuje BleBle dla mojego 7-latka, amatora dinozaurów:)
To opowieść o smoku Ble Ble, który zamiszkał na balkonie u pewnej
czteroosobowej rodziny. Prowadzi dyskusje z głową rodziny, dzieciaki też coś z
nim broją...
Polecam, to jedna z moich ulubionych książek dzieciństwa...

[ewap_mama_alexa]

Sa chyba dwa egzemplarze na Allegro

[dorittak]

"Bambolandię" czytali młodemy dziadkowie na wakacjach, to nie znam treści. Ale
właśnie skończyliśmy "Kluczyk" i syn mówił, że tam są bohaterowie z tamtej
książki (rodzeństwo Andrzej, Zosia i Emilka oraz smoki Bambolo, Bambolina ich
ojciec Bambolarz i stryj Bambolczyk) akcja jest zdaje się
kontynuacją "Bambolandii".
Mi osobiście chyba najbardziej podobali się "Znajomi z zerówki", ale nie wiem,
czy to to samo co "Hihopter", bo tego nie znam.

[ewap_mama_alexa]

Agnieszko, dzieki za ten watek, mialam wlasnie pytac co jest w "Hihopterze". Bo
mamy kilka pojedynczych ksiazeczek i nie wiedzialam czy "sie zawieraja". Z
dziewieciu mamy tylko trzy, wiec "Hihopter" juz w merlinowym koszyku.
A o "Kluseczkach" nigdy nie slyszalam...

[kaarmelka]

Ile lat mają Wasze dzieci - amatorzy tych książek Musierowicz? Ja też niektóre
z nich czytałam, ale ile miałam wtedy lat???

[silije.amj]

A ja wiem :-)
Hihopter to prawie to samo, co "Znajomi z zerówki", tylko zawiera dwa
opowiadania więcej - "Tęcza" (o niewidomym chłopcu) i "Kółko", napisane później.
Nie czytając przedtem "tych ze smokami na okładce" wypożyczyłyśmy z Julcią
"Kluczyk" i okazało się, że to kolejna część tego cyklu, niestety Julka nie dała
sobie przeczytać ani sama nie chciała, bo po 2 rozdziałach okropnie wystraszyła
się momentu, w którym rodzeństwo wchodzi do czarnej dziury w ziemi, gdzie
wszystko znika :-(((.

[silije.amj]

Aha kaarmelka, moja Julka ma 5 lat.

[agnieszka_azj]

Dziekuję wszystkim :-)))
Dziś pożyczyłam z biblioteki "Ble Ble" dla Julki- "Czerwonego helikoptera
niestety nie mają :-(
Andzrzej, Zosia i Emilka to imiona dzieci pani M. Najmłodszego - Bolka juniora
widocznie jeszcze wtedy nie było.

Wiem już, że przestaję szkać "Znajomych". Mamy "Hihopter" ale jakoś odrzuca
mnie od jego lektury. Jedynym opowiadaniem, które mi się naprawdę podoba
jest "Rybka". W pozostałych drażni mnie... nie wiem, jak to określić...
utrzymana w duchu pozytywizmu afirnacja uszlachetniającego ubóstwa. Świat
dzieli sie tam na dobrych i szlachetnych ubogich i wrednych bogatych. Na
dodatek atrybuty bogactwa - sztruksowe spodnie, kanapka z wędliną czy chińskie
kredki są już (na szcęście !) dla dzisiejszych dzieci nieczytelne. Moje córki
wychowują się w dość zamożnym domu i nie wydaje mi się, aby odbierało im to
możliwość bycia osobami życzliwymi i sympatycznymi ;-)))
Również pewne realia lat osiemdziesiątych są niezrozumiałe, a trudne do
wytłumaczenia współczesnemu 5-6 latkowi - np. konieczność przyprowadzenia
młodszego brata do zerówki, bo Mama poszła po zakupy (czyt. stać w kolejkach),
a jest mróz i Michu by zmarzł. Te same realia w "Jezycjadzie" czytanej przez
nastolatki sa zupełnie na miejscu i mają walor dokumentalny.
Czyżby następna książka do watku Verdany - "Klasyczne, a juz niedobre" ???

[silije.amj]

A ja wyciagnęłam "Hihopter" z półki, żeby sprawdzić ten spis opowiadań i Julka
zauważyła, zaraz się wzięła do czytania po raz dziesiąty i nie przeszkadzają jej
np. chińskie kredki tzn. nie odbiera tego jako atrybut zamożności, w końcu
przedszkolak może się pysznić byle czym, niekoniecznie czymś cennym. A wydaje mi
się, że kilka razy powtarzający się motyw radzenia sobie z dużymi i "złymi"
chłopakami pełni funkcję terapeutyczną. Ja w dzieciństwie szczególnie lubiłam
"Boję się".

[katek18]

A ja niedawno trafiłam w księgarni na "Światełko" (wyd. 1989 r.!). Bohaterami są
Emilka, Zosia i Andrzej oraz smok Bambolczyk. I tak się zastanwiam czy to
kontynuacja książki, (książek) o której któraś z was już tu wspominała, czy też
może tylko tytuł z jakiś powodów został zmieniony przy kolejnym wydaniu.

Pozdrawiam serdecznie i witam, bo nowa tu jestem :-).

[bea-sjf]

Emilka pojawia się "na świecie" w "Kluczyku" ,więc wychodzi na
to ,że "Światełko to kolejny tom .Dobrze wiedzieć:)
Bea

[agatkar1]

Odkopałam ten wątek, bo szukałam opinii na temat Boję się
NO i zabieram się za inne opowiadania Musierowiczki.
Moja córka ma 3 lata, leżałyśmy w szpitalu w Poznaniu na szpitalnej i tam wśród
książek w świetlicy znalazła Boję się, musiałam jej czytać po trzy razy, bardzo
jej się podobało.
Nie pozostaje mi nic innego jak zabrać się za inne opowiadania dla dzieci.
:)

[verdana]

Cieszę się, że nie ja jedna mam awersję do "Hihikoptera". Dokładnie to samo
wrazenie, co Agnieszka, miałam, czytając tę książkę. Co gorsza, potępia ona
zachowania u przedszkolakow i uczniów pierwszych klas może nie najlepsze, ale
absolutnie naturalne. Chwalenie się rzeczami jest w tym wieku pewnym etapem
rozwojowym, paskudnym, ale cóż... Gdyby to były nieco starsze dzieci szkolne,
to trochę inaczej można by się odnieść do pewnych zachowań. W gruncie rzeczy w
ten sposób większość dzieci wpędza się w poczucie winy, trudno im bowiem
dostrzec, gdzie kończy się pokazywanie innym swoich rzeczy, a zaczyna chwalenie
się. Przypisuje się dzieciom pewne uczucia i zachowania, których w tym wieku
jeszcze raczej nie maja lub nie moga zdać sobie z nich sprawy. Na przykład -
wykluczanie z grupy osoby bardzo się od grupy różniacej jest tak
charakterystyczne dla tego wieku, że nie można oceniać jednoznacznie dzieci
tępiących "outsiderów" jako złych.
I też odnosłam wrażenie, ze jesli rodziców stać, by dziecku cos kupić to
oznacza to natychmiastową demoralizację.

[abepe]

verdana napisała:
Przypisuje się dzieciom pewne uczucia i zachowania, których w tym wieku
> jeszcze raczej nie maja lub nie moga zdać sobie z nich sprawy. Na przykład -
> wykluczanie z grupy osoby bardzo się od grupy różniacej jest tak
> charakterystyczne dla tego wieku, że nie można oceniać jednoznacznie dzieci
> tępiących "outsiderów" jako złych.

Ale chyba można mówić o tym, że ousiderzy cierpią, prawda?
Znam tylko "Co mam", więc też tylko ten problem poruszany przez Musierowicz.
Akurat w tym opowiadanku nie ma potępienia,wręcz przeciwnie - główny bohater
mści się na koleżance i jest to opiasne jako zupełnie naturalne dziecięce
zachowanie( upssss, co by powiedziała prof.Bogdanowicz,ktora skrytykowała motyw
zemsty w "Krecie...").



> I też odnosłam wrażenie, ze jesli rodziców stać, by dziecku cos kupić to
> oznacza to natychmiastową demoralizację.
>
Wydaje mi się, że opowiadania pochodzą z czasów, gdy , aby coś mieć, należało
głównie mieć rodziców na stanowiskach (w mojej klasie to była córka komendanta
milicji) albo kombinujących. Jedno i drugie godne potępienia:)

[verdana]

Naprawde, to nie było tak, że rzeby coś mieć, zawsze trzeba było być
nieuczciwym. Na pewno chińskie kredki nie wymagały zaprzedania się Władzy
Ludowej. A jesli nawet? Musierowicz przyjmuje - nie tylko w tej książce
zresztą - że grzechy rodziców spadają na dziecko. Jak tata kombinował (teraz to
nazywa się przedsiebiorczość i uczą tego w szkole) to dziecko juz sympatyczne
być nie może.
O outsiderach pisać trzeba. Ale nagromadzenie podobnych sytuacji i podobnych
osadów (posiadanie jest złe, dobrzy sa tylko biedni, albo nieszczęśliwi) to
przesada.

[abepe]

Jeżycjada też jest pochwałą uczciwego ubóstwa:))))Pewnie, że ma sensu dzielić
ludzi na uczciwych oraz złodziei. Tak samo, jak nie można ich dzielić na
wykształconych i głupich, łysych i uczuciowych:) Ludzie są jednak nieco bardziej
"wielowymiarowi".
Mnie też szlag trafiał,gdy pewna, dość bliskami osoba mówiła córce, że powinna
się czuć lepsza od tych bogatych (którzy z kolei czują się lepsi od tych
biednych), bo się lepiej uczy. A co ma jedno z drugim wspólnego? I po co nam w
ogóle potrzeba bycia lepszym?

Na temat reszty opowiadań z "Hihoptera" wypowiem się, jak je poznam. "Co mam"
jest sympatyczne. Grzesiowi najbardziej podoba się fragment "kulfon,kulfon - i w
śmiech". Jego też to śmieszy. Tak jak wszystkie "przejęzyczenia" bohatera
Grzesia (choć sam nie jest lepszy). Nie mam zamiaru go potępiać ale być może
delikatnie zwrócę uwagę na niestosowność zachowania względem innych. Od dwulatka
akurat empatii wymagac nie należy:)

[abepe]

verdana napisała:


Musierowicz przyjmuje - nie tylko w tej książce
> zresztą - że grzechy rodziców spadają na dziecko. Jak tata kombinował (teraz
to nazywa się przedsiebiorczość i uczą tego w szkole) to dziecko juz sympatyczne
> być nie może.

Aha, zapomniałam napisać - że to jest główny grzech pani Musierowicz. Niestety
dość sporych rozmiarów.

[mama_kasia]

A może tak to zobrazowała, ponieważ z obserwacji jej wyszło, że
dzieci często podobne są do rodziców, czerpią z ich zachowania.

Choć rzeczywiście jest to duże uproszczenie.

[verdana]

Ale dawanie temu wyrazu w książce dla dzieci, dla czytelników dobre nie jest...

[malinela]

verdana napisała:

potępia ona
> zachowania u przedszkolakow i uczniów pierwszych klas może nie najlepsze, ale
> absolutnie naturalne. Chwalenie się rzeczami jest w tym wieku pewnym etapem
> rozwojowym, paskudnym, ale cóż...

Dla uporządkowania wiedzy dodam, że z przechwalania nie wyrasta się !, z
wiekiem jedynie stajemy się bardziej subtelni ;o)
Dorośli chwalą się tytułami naukowymi, tytułami szlacheckimi, znajomościami,
jachtem, samochodem terenowym..tu każdy może wpisac dowolną przechwałkę z
własnego podwórka..

Podobnie jest z nieumiejętnością dzielenia się.

Nie piszę w odniesieniu do konkretnej książki, ale do sposobu postrzegania
dzieci, co ma swoje odzwierciedlenie w literaturze dla najmłodszych.
Ania, mama Malinki i Nelki

[pszczolamaja]

A ja zupełnie inaczej odbieram wymowę opowiadań z "Hihoptera". Są dość mocno
dydaktyczne, to fakt, ale ja akurat uważam, że to jest ok. Nie znalazłam w nich
przekazu, o którym piszecie. W ogóle mi przez myśl nie przeszło, że autorka
różnicuje ludzi na biednych i szlachetnych oraz bogatych i złych. Raczej
prezentuje - owszem, schematycznie, tak na poziom 5 -,6-latków - różne typy
ludzkie, różne sytuacje problemowe. Myślę, że dzieci w ogóle nie odczytują tego
problemu, o którym tu dyskutujecie, bo on wynika raczej z uprzedzeń i
kompleksów nas, dorosłych - czy mam czuć się winna, bo mam więcej niż inni, czy
lepsza, że mam, czy jak w ogóle mam się czuć. Nie róbmy z "Hihoptera" jakiegoś
manifestu komunistycznego bis, o kwestii posiadania jest tam raptem jedno
opowiadanie - czy ja czegoś nie łapię? W innych nie widzę jakiegoś podziału
klasowego. A uważam, że pisanie o tym, że komuś jest smutno, jak mu dokuczają,
czy że się boi, ale może te lęki przezwyciężyć, czy że dzielić się jest fajniej
niż chomikować dla siebie jest pisaniem o niebo sensowniejszym niż to, którego
tematem jest, dajmy na to, kto komu narobił na głowę. Szacuneczek.

[abepe]

Szacuneczek, pszczołomaju:)
Czekamy na tego "Hihoptera", czekamy. Ale czy chociaż nie powinnam dostać
potwierdzenia od wydawnictwa,że wysyłają? Zamówiłam na stronie, podałam dane i
tyle. Tak tam jest? Po prostu sobie przyjdzie z fakturą?

[pszczolamaja]

Tak, Akapit jest wydawnictwem dla cierpliwych. Wszystko przyjdzie w swoim
czasie :))))

[abepe]

pszczolamaja napisała:

> Tak, Akapit jest wydawnictwem dla cierpliwych. Wszystko przyjdzie w swoim
> czasie :))))

A, chyba jednak nie jest tak źle z prędkością. Własnie przyszło. Ale jest jeden
minus przesyłek gratis - przychodzą w zwykłych kopertach. A u nas jest
listonosz, który próbuje na wcisk i teraz mam pozagniatane rogi.Jutro będę go
gryźć:( Na szczęście cała ostała się książka,ktora ma być prezentem dla mojej
przyjaciółki. Może można jakoś w mailu zaznaczyć chęć sfinansowania babelkowej
koperty. W każdym razie, zabierzemy się do czytania wkrótce.

[nchyb]

a ja Hihopter jakoś ominęłam do tej pory...
Moje dzieci nie znają, ja też, więc pora nadrobić. W najbliższym czasie
wypożyczę w bibliotece i sprawdzę swoją reakcję na opowiadania...

[agnieszka_azj]

pszczolamaja napisała:

Nie róbmy z "Hihoptera" jakiegoś
> manifestu komunistycznego bis, o kwestii posiadania jest tam raptem jedno
> opowiadanie - czy ja czegoś nie łapię? W innych nie widzę jakiegoś podziału
> klasowego.

Przejrzałam to jeszcze raz i wyraznie widzę taki podział w dwóch
opowiadaniach: "Kredkach" i "Hihopterze". Pomijając już sprawę chińskich kredek
jako synonimu luksusu, w obu postacią negatywną jest Sebastian, który dobrze
się uczy, nosi sztruksowe spodnie i przynosi na drugie śniedanie kanapki z
szynką - a poza tym jest wredny i lubi dokuczać. Bohaterowie pozytywni "Kredek"
to Jarek i Wioletka, którzy kiepsko sie uczą i noszą szare zniszczone ubrania.

Poza tym w opowiadaniu "Boję się" jest taki fragment:
"Dzis niedziela. Na obiad było mięso. Mama nie chciała jeść, bo ona mięsa
zupełnie, ale to zupełnie nie lubi. To ja tez powiedziałam, że nie lubię. Bo
ono było twarde i nie mogłam pogryźć. Tatuś bardzo sie rozgniewał, krzyknął: -
Nie doprowadzaj mnie do rozpaczy ! - I uderzył pięścią w stół. Ja się
rozpłakałam."
Może dzieci przejdą nad tym do porządku dziennego, ale ja czuje podtekst tego
fragmentu i nie chcę być wpędzana w poczucie winy, bo w latach osiemdziesiątych
jadałam mięso nie tylko w niedzielę ;-)

[malinela]

agnieszka_azj napisała:
Tatuś bardzo sie rozgniewał, krzyknął: -
> Nie doprowadzaj mnie do rozpaczy ! - I uderzył pięścią w stół. Ja się
> rozpłakałam."


Powyższy fragment naprawdę mnie przeraża !! O ile mięso w niedzielę, czy inny
dzień tygodnia może nie przykuć uwagi mojego dziecka, o tyle uderzenie pięścią
w stół i wydarcie się .. na pewno.

Ania, mama Malinki i Nelki

[agnieszka_azj]

Tam jest jeszcze Pani w zerówce, która krzyczy na dzieci. Musierowicz w ogóle
nie przepada za nauczycielami i instytucją szkoły.

[malinela]

Ponieważ nie czytam dzieciom książek, które mogłyby wykreować niepotrzebny lęk,
z tą książką poczekamy, aż Malinka pójdzie do zerowki i przekona się, że
nauczyciele i nauczycielki są miłymi, uśmiechniętymi ludźmi ;o)

A później będziemy mogły czytać , aby mieć ubaw jak ja, kiedy oglądałam jeden z
odcinków "Czarnego Tulipana":
Bohater siedzi na ławce, na sobie ma bluzę z nadrukiem, je przywiędłą
mandarynkę i chyba obok niego stoi Coca Cola. Podchodzi znajomy, z którym się
umówił, patrzy na Tulipana, i mówi:
-widzę, że dobrze Ci się powodzi..
Ania

[nchyb]

to w ramach takiego dobrego powodzenia się i przypadków z życia w dobie PRLu
polecam lekture kryminałów, tak z lat 70-80...
Zeydler Zborowski np. jest cudo... Ale dla dorosłych...

A ten Tulipan to serial TV, czy ksiązka jakaś ciekawa?

[malinela]

Ja znam tylko serial. Powstał w połowie lat '80 i z tego co pamiętam wywołał
małe zamieszanie - czego zupełnie byś nie odczuła oglądając go teraz;o)

Myślę, że gdzieś musiałaś się na niego natknąć.. w jednej z ostatnich scen
Artur Barciś przybija gwoździem białe kozaki Tulipana (nazwiska aktora nie
znam).

Filmu nie polecam, wspomniałam o nim, bo dobrze obrazuje tamte czasy, podobnie,
jak piosenka Lady Punk "Tańcz głupia, tańcz" (jak ja chciałam odwiedzić
Maxima);o)

W wątku o kryminałach dla dzieci przemyciłyśmy kilka wspomnień.. ja szare
(kolor milicyjnego munduru) zeszyty 07 zgłoś się ;o)
Ania

[abepe]

A,"Tulipan" o podrywaczu-naciągaczu? Może warto z córkami obejrzeć, ku przestrodze:)

[malinela]

abepe napisała:

> A,"Tulipan" o podrywaczu-naciągaczu? Może warto z córkami obejrzeć, ku
przestro
> dze:)

a z synami ku przyuczeniu;o)

Na szczęście nasze dzieci na białe kozaczki już się nie nabiorą ! Ale pamiętam
czasy, kiedy "mahoniowi" goście, na co dzień pracujący w myjniach i na stacjach
benzynowych NRF (tak też się mówiło), "oczarowywali" piękne polskie
dziewczęta .... taki był przelicznik.

ps
To były czasy w których za 10$ można było wynająć mieszkanie!.

[abepe]

Myślę, że te kobiety nie leciały na kozaczki ale na miłe słowa i gesty. Na to
czasem trudno się nie nabrać. Ale mamy wątek o książkach dla dojrzewających
dziewcząt.Pewnie któraś z książek o tym problemie traktuje. Rozmowy na ten temat
na pewno są bardzo ważne, a jeszcze ważniejsze budowanie poczucia własnej
wartości i umiejętności kierowania się własnym rosądkiem.

[nchyb]

> Ja znam tylko serial. Powstał w połowie lat '80 i z tego co pamiętam wywołał
> małe zamieszanie - czego zupełnie byś nie odczuła oglądając go teraz;o)
>
> Myślę, że gdzieś musiałaś się na niego natknąć.. w jednej z ostatnich scen
> Artur Barciś przybija gwoździem białe kozaki Tulipana
Tego Tulipana kojarzę, myślałam, że Czarny Tulipan to coś innego...

> Artur Barciś przybija gwoździem białe kozaki Tulipana (nazwiska aktora nie
> znam).
Zdaje się, że Monczka?

> W wątku o kryminałach dla dzieci przemyciłyśmy kilka wspomnień.. ja szare
> (kolor milicyjnego munduru) zeszyty 07 zgłoś się
Niebieskie były. Na sto kilkadziesiąt zeszycików, mam w domu ok. 50-u, z
luboscią czytuję... Jest i mój ukochany Zeydler...

A tu kilka milicyjno-prlowskich cytatów, ale to już na marginesie i całkiem
poza tematem:
www.republika.pl/klub_mord/cytaty.htm

[malinela]

nchyb napisała:

> Niebieskie były. Na sto kilkadziesišt zeszycików, mam w domu ok. 50-u, z
> lubosciš czytuję... Jest i mój ukochany Zeydler...

Nie chce być namolna, ale..Czy mogę do Ciebie wpa?ć ? ;o)
Ja je pamiętam, ale niestety nie mam zadnego:(( Zeydlera muszę odszukać, nic mi
nie mówi a być może z nim się zetknęłam.

> A tu kilka milicyjno-prlowskich cytatów, ale to już na marginesie i całkiem
> poza tematem:
> www.republika.pl/klub_mord/cytaty.htm

?No cóż...był okres, kiedy kobietom imponowały wstšżeczki na mundurze.
Przyszedł okres, kiedy imponuje mercedes i komisowy garnitur.?

A ja tak szukałam tego cytatu ! Ten komisoy garnitur (kilka godzin temu) nie
dawał mi spokoju - pięknie obrazuje czasy PRL. Dzięki!

Ania

[abepe]

malinela napisała:

> nchyb napisała:
>
> > Niebieskie były. Na sto kilkadziesišt zeszycików, mam w domu ok. 50-u, z
> > lubosciš czytuję... Jest i mój ukochany Zeydler...
>

Raczej, na pewno niebieskie. Ja mam tylko jeden ale do mnie ciut bliżej niż do
nchyb:)

>

[nchyb]

a te książeczki to można na allegro czasem hurtem po 1 zł za sztukę kupować...
A w antykwariacie kołomojej mamy po 2 zł bywają, kupuję z reguły tyle ile jest,
2-4 sztuki naraz. Szkoda, że ich tak mało...

A co do Zeydlera Zborowskiego, to szczególnie polecam te o Franusiu Kociubie,
dzielnym milicjancie... (m.in. Czerwona nitka i Krzyżówka z Przekroju)...

Ja bardzo przepraszam, że na książeczkach dziecięcych takie książi zachwalam,
ale nie ja zaczęłam. A przy tym niektóre te kryminałkitak naiwne, że nawet
maluch by się uśmiał :-)

A na lekturę zeszycików Ewa wzywa 07 na Dolny Śląsk oczywiście zapraszam :-)))

[abepe]

Nchyb - a mi utknęło w pamięci, że Ty jesteś ze Szczecina.

[nchyb]

jestem rodowitą szczecinianką mieszkającą najczęściej w Wałbrzychu, ale bardzo
często podróżująca pomiędzy Dolnym Sląskiem, a Szczecinem. Obecnie to jest tak
średnio dwa tygodnie tu, dwa tu... (względy zawodowe...)

I książki mam podzielone, część znaczna (zbierana od maleńkości) w większości w
domumamy w Szczecinie, a część stale rosnąca w naszym domu w Wałbrzychu...

[malinela]

malinela napisała:

> Ponieważ nie czytam dzieciom książek, które mogłyby wykreować niepotrzebny lęk,
>
> z tą książką poczekamy, aż Malinka pójdzie do zerowki

Z tą książką nie będziemy musiały czekać, bo Pani w zerówce "krzyczy, że zaraz
oszaleje", a to raczej bym podciagnęła pod biadolenie, niż krzyczenie na dzieci ;o)
Ania

[pszczolamaja]

I na pewno padnie zemdlone ;)
Nie wie, że czasem ludzie się wściekają ?????

[malinela]

pszczolamaja napisała:

> I na pewno padnie zemdlone ;)
> Nie wie, że czasem ludzie się wściekają ?????

Że sie wściekają ? - nie wie. Tak jak nie wie, że rodzice mogą skatować swoje
dziecko..

Podniesienie głosu przez nauczyciela jest dla mnie niedopuszczalne !. To jest
zawód, jak wiele innych i jak w wielu innych, z frustracjami trzeba sobie radzić
samemu. Nie dopuszczam myśli, że nauczyciel mógłby podnieść głos na moje dziecko
(nie tylko moje, w ogóle na dziecko), tak jak nie dopuszczam myśli, że moje
dziecko mogłoby założyć kosz na śmiecie na głowę nauczyciela - szacunek po obu
stronach.
ania

[pszczolamaja]

Wg mnie między odczuwaniem złości o dużym natężeniu a skatowaniem dziecka jest
ogromna różnica. To pierwsze jest całkowicie naturalne, i nie wiem, jak i po co
można istnienie takiego zjawiska przed dzieckiem ukrywać. To drugie - jasna
sprawa.
Ja do podnoszenia głosu mam zupełnie inny stosunek, uważam, że bywa
uzasadnione, nie zawsze i nie z założenia niszczy i jest dowodem braku
szacunku.
Ja wolę mówić dziecku, że nauczyciel/rodzic to też człowiek i ma prawo się
zezłościć, ale nie ma prawa robić krzywdy.

[pszczolamaja]

I gdybym ja jeszcze odpowiadała a propos odpowiednich maili, byłoby pięknie.
Jedno jest do Agnieszki, drugie do Malineli. A w sumie, co to ma za znaczenie.
Nieważne, co piszą, ważne, że piszą, p. Musierowicz - autorka skandalizujacej,
zaangażowanej politycznie książki - ja bym tam się cieszyła na jej miejscu.

[pszczolamaja]

Oki, ale tak jest, że także dzisiaj wiele rodzin je mięso "tylko w niedzielę".
Chcesz ukrywać ten fakt przed dziećmi?
Cały czas towarzyszy mi poczucie, że przykładacie, miłe Koleżanki, bardzo
dorosłą miarę do książki dla dzieci. Dorosłą w tym wypadku znaczy - mocno
obciążoną. To, że w jednej z wielu przeczytanych książek dziecko zetknie się z
bohaterami biednymi i o gołębich sercach, nie zruinuje mu psychiki. Chociaż tak
obrzydliwie niepoprawnych politycznie dzieł rzeczywiście pamiętam więcej, czyli
niebezpieczeństwo nasila się. "Kopciuszek" - obrzydliwe, wysztafirowane siostry
i obdarty Kopciuszyna, bida w każdym calu. "O krasnoludkach i sierotce Marysi" -
właściwie powinni spalić. "Bracia Lwie Serce" - trzymajmy pod kluczem.
Wszystkie te baśnie, gdzie biedny na końcu drwi z bogatego - SKANDAL.
I że ja mam niby teraz współczuć bogatym, że tak źle o nich piszą??? Figa!!!

[malinela]

Kupiłam, przeczytałyśmy, ja - całość, ja z Malinką - Hihoptera i Boję się.

Ubawiłam się setnie. Ale jak się nie śmiać:
"Darek, ten wielki (..)nic nie mówił, tylko jadł chleb ze smalcem"
"Ale Sebastian mnie lubi. Może to przez ten smalec"
"Chodź, Michu, dam ci bułkę z szynką"

Lektura tej książki, może być świetną lekcją poglądową, a moze być ponadczasową
lekturą, bo my wiemy coś, czego nasze dzieci nie wiedzą, jak chociażby to, że
święta pachniały pomarańczami ;o)No może poza smalcem, to trzeba jednak dzieciom
wytłumaczyć!.

Przeczytałam z przyjemnoscią, pomijając takie kwiatki jak "mama mówi, że jestem
leniwy" i scenę obiadu z karą, ale to bułka z masłem (no właśnie) przy "Oj, ten
Wojtuś", przy którym musiałam uprawiać slalom cenzuralny.

ps
A tak swoją drogą to miło się pisze z domu, przy kieliszku Porto ;p

[nchyb]

Dotarłam do biblioteki dziecięcej - znalazłam następujące książeczki:
- Kluczyk
- Kluseczki
- Światełko
- Znajomi z zerówki
- Małomówny i rodzina
Biorę się za lekturę, później dam znać, jak wrażenia...