Polska to dziki kraj ......

[Gość: Tak Tak]

Dzisiaj minister Drzewiecki oswiadczyl publicznie że Polska !
Ja się z tym nie zgadzam i protestuje - A WY ?
TAK TAK -Polska nie jest dla mnie juz dzikim krajem lecz
Europejskim wysoko cywilizowanym Landem !

[Gość: witos]

Jak to nie jest dziki??? A dzicz w kapturach chodząca grupami? A bandyci co
wchodzą do cudzego domu gdy normalni ludzie śpią? A hołota rządząca na osiedlach
że strach wynieść śmieci do śmietnika? A dzicz porozumiewająca się wulgaryzmami,
zamiast językiem polskim? Spróbuj zwrócić uwagę dziczy że słownictwo jakim się
dzicz porozumiewa, jest naganny, to otrzymasz natychmiast odpowiedż na twoje
wątpliwości, czy Polska to kraj dziki czy nie...

[Gość: pysio]

zapomniałeś witos o szalejących bojówkach banderowskich które nam grożą i
wymyślają! Zatruwają życie swoją obłędną propagandą. Ja się pytam gdzie jest
milicja. I wcale nie myślę o policji bo ta jest wyjątkowo nieporadna. Tu
potrzebne są metody wzorowane na zomo bo tylko oni są w stanie wprowadzić wyższą
kulturę za którą tak tęskni mykoła.

[Gość: witos]

Pysio, cz ty zawsze musisz psuć podstawowy temat? Musisz mieszać do każdego
tematu politykę? Wyluzuj... Gdy zobaczyłem ze się pod moim postem pojawiłeś,
byłem pewien co do treści. Jesteś jakiś nawiedzony.

[fanka_online]

Gość portalu: witos napisał(a): Jesteś jakiś nawiedzony.

Trochę;) Ale przynajmniej dowcipny!;)

[Gość: pysio]

Witos ty poważnie myślisz że rozpasanie banderowsko- nacjonalistyczne jest
przemiłą zabawą? A tak na poważnie mniej się boję lumpów nawet zalanych w pechę
niż oszołomów. Taki lump cię walnie i to nie zawsze ale wtedy jak mu się chce.
Ale nie znam banderowca który by odpuścił!

[Gość: sex kaleczy ;)]

pysiowi wszystko kojarzy się z jednym, ciekawe czym pysio je rybę,
no chyba palcyma? bo widelec pewnie też się kojarzy :)))

[Gość: aaa]

Ja np. uzywam widelcow z czterema zebami (czy jak to sie nazywa)wlasnie dlatego,
zeby nie miec skojarzen wiec pysio zapewne tez :)

[Gość: Misiaczek]

W paryżu i Londynie mówią że Polska to dziki kraj i że
niedźwiedzie tutaj po ulicy chodzą.
Trudno mi się z tym nie zgodzić - bo faktycznie po Przemyslu
chodzą takie niedźwiedzie a jednego to nawet w rynku zamurowalo
razem z misiaczkami. Bardzo ich lubię .
I niech tam sobie mówia ,że dziki ale ja Polskę lubię i będę
lubiał -bo mi sie Polska Podoba.
Kocham Polskę -Polska jest BEST !
Pysio też jest best bo On raz mowi Tak ,a raz Siak ,a raz ani Tak
ani Siak i sam nie wie czy to Tak czy nie Tak czy bocian czy to
szpak a to przeciesz nasz kochany niedzwiadek Przemyślidka.

[Gość: jobrave]

Uważam, że jest dokładnie tak, jak napisał Witos, że w polskich miastach
Polakowi zagraża żywy Polak nie wyimaginowany banderowiec, w zw. z tym uważam,
że bardziej pożyteczna na tym forum byłaby dyskusja o stanie bezpieczeństwa w
Przemyślu, o tym co zrobić by pijane lub naćpane najduchy nie zarzynały się
przystankach, niż o zagrożeniu, którego de facto nie ma. Zdaje mi się, że Pysio
musi dostać wpi.erdol od kapturka z orłem na plecach, żeby to pojął. O
"dzikości" świadczy fakt, że na Polskę, co roku wpływa do TE w Strasburgu
najwięcej skarg.

[Gość: bbb]

Gość portalu: aaa napisał(a):
> zeby nie miec skojarzen wiec pysio zapewne tez :)

ale braćmi jednojajowymi nie jesteście ?

[Gość: pysio]

Pysio je widelcem który posiada zamiast zębów wyszczerzone kły upowca i to w
kształcie tryzuba. Robie to po to żeby mi na codzień przypominało kto jest moim
najzaciętszym wrogiem i kto mi nigdy nie odpuści a mianowicie gnojki w kapturach
i takim samym tryzubem na plecach. Zaczynają o pojednaniu i że to dla umiłowanej
doktryny i z wrodzonej antypolskości. Mądry polak jest po szkodzie ale sądząc z
tych wpisów nowe przysłowie sobie kupi; że przed szkodą i po szkodzie głupi. Nie
wiem co jest gorsze? Ukraiński nacjonalizm szczerzący kły czy swojskie rozrabiaki?

[Gość: dula]

Jasło - Chyrów
www.youtube.com/watch?v=FXrdGHahHeY&feature=player_embedded#
Syf, smród, brak ogrzewania w części składu i odpadające elementy
wagonów. To właśnie ten pociąg, odprawiany jest na przejściu
granicznym w Krościenku

[Gość: Tak tak]

Panie dula - brzydko Pan pisze -zaraz z pana uczynia wroga polakow
i polskości a może nawet neo banderowcem z Kroscienka.
Tak tak polak Potrafi bo Polska to ie brudny śmierdzący kraj lecz
bardzo cywilizowany oraz bardzo pachnący ( myslę że nawet siarko
wodorem - ale ten zapach w Polsce bardzo niektórzy lubią -pasuje
do tego kraju ,a może to tylko gnojowica ekologiczna - nie wiem )

[Gość: pysio]

Poogladałem i wcale się nie dziwię. Ukraińcy nie potrafią uszanować niczego
nawet taki pociąg zdewastowali bo był polski. Całkowita kompromitacja. Ta dzicz
potrafi tylko niszczyć!

[Gość: jobrave]

Ciekaw jestem coby Pysio napisał, gdyby zobaczył taki sam pociąg na trasie
Warszawa - Otwock, albo Łodź - Pabianice?

[Gość: Tak Tak]

Panie Jobravo - Pysio by napisl że to wina Ukraińców z tymi
kraciastymi torbami lub neo banderowcow co specjalnie dewastuja
Polskę.
Myslę że dysksja na tym forum - to przyslowe przelewanie pustego w
prożne i szkoda j frasować sobie czas bez owocnym przekonywaniem że
Ukraińcy to tacy sami ludzie jak inni i nie są pod ludzmi na jakich
kreuja ich niektórzy pseudo Polacy lub mieniący sie prawdziwymi
Polakami - a nawet europejczykami .
A tu wychodzi -to co mowi minieter Drzewiecki - jeden z
przodujących Polaków i chyba wie co mówi -nie trzeba powtarzac
lub nawet udowadniac bo samo wychodzi jak nawet w osobie Pana Pysia
i jego wesołej kompani !
Pozdrawiam !

[Gość: pysio]

Gdybym zobaczył? To uznałbym że Polska jest dziksza od ukrainy!!!

[Gość: polack]

Gość portalu: pysio napisał(a):
> Poogladałem i wcale się nie dziwię. Ukraińcy nie potrafią
uszanować niczego
> nawet taki pociąg zdewastowali bo był polski. Całkowita
kompromitacja. Ta dzicz
> potrafi tylko niszczyć!


dobrze napisane "dzicz" tylko że ta dzicz to polscy przemytnicy i
polska straż gniczna, za szkody płaci PKP czyli my wszyscy typowy
prl-bis !

MĘKOŁA

[Gość: wolyniak2]

Chcący czy niechcący fanka niezły nick wymyśliła. Ale chyba zbyt dobrotliwy.
Tak, tak brakuje jeszcze jakiegoś kurenia ganiające po wschodniej ścianie,
prawdziwa dzicz. A pysio ma rację.

[fanka_online]

Ten nick wymyślił Lechowski, którego poczucie humoru uległo ostatnio
ewaluacji...na szczęście dla nas wszystkich!;)))

[Gość: pysio]

Mykoła ty się naucz czytać. Przecież twój przyjaciel jobrave wyrażnie
stwierdził że ja i inni przemyślacy jesteśmy rdzennymi ukraińcami i jako tacy
wiemy co piszemy bo niewiedza o własnym narodzie zawsze odbija się czkawką. Ten
naukowy wywód jo jest w jednym z ostatnich wpisów. Życzę owocnej lektury!

[Gość: Nie Nie]

Nie Nie -zapewnia że Polska to nie dziki kraj.
Polska to wielce cywilizowany kraj o wysokiej kulturze pochodzacej
zestyrozytnosci ( podobnie jak Starozytni Rosjanie)
Na dowód tego nawet w Górach Świętokrzykich odkopano najstarczego
jakiegoś pro jaszczura swiadzącegożePolska przewyszala epoke
strozytnoąci i ma slady nie dzikosci lecz prahistorii Carbopnu i
Kredy stąd tyle naukowcow w polsce w tym magistrów i doktorantow
bo kredy u nas pod dostatkiem i jest na czynm pisac - choćby na tym
compie O!!
NIE NIE mowi STOP dla Pana ministra Drzewieckiego i powtarza do
znudzenia oraz zapamiętania takim jak on matołom że :
POLSKA TO NIE DZIKI KRAJ lecz jeszcze Starozytny i o takiej
wysokiej kulturze !-O!
Myslę że moje rozważania i teorie napewno poprą forumowicze - więc
witajcie w domu i temacie który tak bardzo wam bliski !
Pyscio ,lechowski,fanka, biało czerwony ,valmont 80 i inni
POLSKA TO NIE DZIKI KRAJ !- O !

[Gość: pysio]

Oczywiście że popieram. Samokrytyka jako zjawisko nie występujące w temacie
mykoła jest światełkiem w tunelu. Rzuciłeś się jak jakiś snop zerować na
oświadczeniu rozżalonego głaba a teraz zmieniasz front o 180 stopni. Mykołowaci
tak mają.

[Gość: Nie Nie]

Pysio - serdeczne dzięki za wsparcie !
Widać mozna dogadac się jak Polak z Polakiem . Jednak na
przedstawiciela ludu polskiego w osobie ministra nie mow GĄB no bo
sam siebie ośmieszasz i poniżasz .
Możesz powiedzieć że ten pan bardzo nie kulturalnie a nawet po
Chamsku określil swoja -matkę Ojczyzne - CO za CHAM -O!
Tak będzie lepiej !
głąb kojarzy sie tylko gołębiem a goląbek z pokojem a ten pan
sieje niepokój bo niepokojąco okreslil Polske a więc zarowno
siebie ,ciebie ,mnie i innych polaków - co za Cham !-O!

[Gość: pysio]

To jest tak samo jak z banderowcami. Są rozżaleni i wymyślają głupoty. Tylko
skala nie ta i jednak głąb się opamiętał i odwołał wszystko. Frustraci są
niebezpieczni bo w czyimś oku widzą cierń a w swoim nie widzą belki. Prawdę
mówiąc fakt bez znaczenia ale można go wykorzystać i ty to zrobiłeś jak na
wytrawnego anty polonusa przystało!

[lechowski51]

Byle tereny Polski to dzisiaj dziki kraj...

Choroba znajduje na Ukrainie wprost wymarzone warunki rozwoju: rosnącą
papuperyzację społeczeństwa, wzrost narkomanii, ignorancję i brak podstawowej
wiedzy, a do tego wszystkiego katastrofalny system opieki zdrowotnej.

Za oknem rozciąga się malowniczy widok na dolinę Dniepru, toczącego leniwie swe
wody w kierunku Morza Czarnego. Tam, w wiosce położonej na południe od Kijowa
znajduje się dom Iry. Kobietę ogarnia dojmująca tęsknota za bliskimi, kiedy po
wstaniu z łóżka patrzy na zaśmiecony dziedziniec kliniki klasztornej, złotą
kopułę monastyru i szary mur. – W domu czekają na mnie dzieci i wnuki. A babcia
zamiast się nimi opiekować leży w szpitalu, bo ma AIDS – tłumaczy kobieta,
przebywająca w klinice od kilku tygodni.

Babcia chora na AIDS nie jest na Ukrainie czymś niezwykłym. Od dawna choroba
przybrała tu rozmiary epidemii – rokrocznie wirusem HIV zaraża się o 10 procent
osób więcej niż w roku ubiegłym. Według orientacyjnych statystyk nosicielami
wirusa HIV jest ponad pół miliona mieszkańców Ukrainy. To najwyższy odsetek
zachorowalności na AIDS w całej Europie, co najmniej dziesięć razy wyższy niż w
Niemczech. Eksperci przewidują, że liczba chorych będzie dalej gwałtownie rosła.
Bez zbytniej przesady można powiedzieć, że wirus HIV zagraża egzystencji całego
narodu ukraińskiego, a dotychczasowe próby ograniczenia epidemii spaliły na panewce.

Babcia Ira nie należy do klasycznej grupy ryzyka – narkomanów, bezdomnych,
dzieci ulicy, prostytutek i homoseksualistów. Jednak coraz częściej – tak jak w
jej przypadku – do zarażenia wirusem dochodzi w wyniku kontaktów seksualnych z
partnerem życiowym. W wielu miejscowościach 40 procent zarażonych osób stanowią
właśnie kobiety. Ukraina prowadzi także w europejskiej statystyce zarażeń
wirusem HIV wśród ciężarnych. Nigdzie indziej w Europie AIDS nie rozprzestrzenia
się w takim tempie, jak na Ukrainie, docierając do wszystkich warstw społecznych.

Irę zaraził mąż, a potem ulotnił się bez słowa. Postawnie zbudowana kobieta
wydaje się nieco osłabiona, ale pozornie wygląda na zdrową osobę, gotową do
wypisania do domu. Wygląd Iry jest mylący, bo kobietą utrzymują przy życiu tylko
odpowiednie leki. Można powiedzieć, że spotkało ją szczęście w nieszczęściu,
ponieważ trafiła do wzorcowej kliniki w Kijowie, położonej w bocznym skrzydle
słynnego monastyru Ławra Peczerska, znajdującego się na obrzeżach centrum
miasta. Ira leży w czystej pościeli i dostaje regularnie posiłki. Ma
zdecydowanie więcej szczęścia od chorych, wychudłych jak szkielety znajdujących
się w ostatnim stadium choroby. Niektórzy z braku miejsca leżą na korytarzu. Są
w tak ciężkim stanie, że nie zdoła im pomóc nawet terapia antyretrowirusowa
standardowo stosowana na Zachodzie.

Klinika dysponuje zaledwie 30 łóżkami, a od trzech miesięcy dyrekcja nie miała
pieniędzy na zakup żywności. Lekarze otrzymali część leków i sprzętu z darów
zagranicznych, a meble biurowe pochodzą z prywatnych mieszkań personelu
szpitalnego. Neuropatolog bada właśnie chorego na AIDS, cierpiącego na porażenie
nerwu wzrokowego. Leki przepisane choremu rodzina musi wykupić za własne
pieniądze. Lekarz przyszedł do szpitala tylko ze względu na znajomość z panią
ordynator. – Mamy 30 łóżek, a leczymy 3 tys. pacjentów – mówi Swietłana
Antonjak, rezolutna ordynator o międzynarodowej renomie, kierująca oddziałem
chorych na AIDS. Oficjalnie na dwa i pół miliona mieszkańców Kijowa przypada 6
tys. nosicieli wirusa HIV. Eksperci uważają, że statystyki są zaniżone, a
niektórzy wychodzą nawet z założenia, że rzeczywista liczba chorych jest osiem
razy większa. – Musimy leczyć o wiele więcej pacjentów niż wynoszą możliwości
naszej placówki. Niestety, na Ukrainie brakuje nie tylko łóżek szpitalnych, ale
także woli politycznej do walki z AIDS –dodaje z wyrzutem pani ordynator.

Babcia Ira nie popada w rozgoryczenie, a raczej ogarnia ją bezradność i
konsternacja. Jak to możliwe, że tajemnicza choroba dopadła ją w tak dojrzałym
wieku? Czy po przyjeździe do domu będzie miała dostęp do niezbędnych leków? Może
podzieli los większości osób zarażonych wirusem HIV? Codziennie stykają się z
niekompetentnymi albo skorumpowanymi lekarzami, żądającymi łapówki za
przepisanie bezpłatnych leków, czy też szpitalami odsyłającymi chorych z
kwitkiem. Jak określić ich postawę? Ignorancją, niewiedzą, wrogością?

Podróż po Ukrainie śladem epidemii AIDS wiedzie przez chory, zainfekowany kraj.
Problemem jest nie tylko sama choroba i towarzysząca jej gruźlica lub wirusowe
zapalenie wątroby, lecz postawa czynników oficjalnych, które lawirują albo
udają, że nie dostrzegają problemu. Do tego dochodzi rosnące ubóstwo
społeczeństwa, beznadzieja, ociężała biurokracja, korupcja i przestarzałe
schematy myślenia. To nie są sprzyjające warunki do podjęcia walki z
przeciwnikiem, wymagającym dużych nakładów finansowych i otwartości.

Bastionem AIDS na Ukrainie jest milionowa Odessa nad Morzem Czarnym. Podupadłe
miasto stało się głównym ośrodkiem handlu narkotykami, schronieniem dla tysięcy
nielegalnych imigrantów z Mołdawii i Naddniestrza oraz zagłębiem prostytucji. W
kawiarni położonej w centrum Odessy Żenia opowiada o przyjaciółce Alionie,
zmarłej przed dwoma tygodniami. Obydwoje zarazili się wirusem HIV wstrzykując
narkotyki brudnymi strzykawkami. Były narkoman siedział dwa razy w więzieniu,
ale na szczęście kiedy Aliona była umierająca przebywał na wolności i mógł się
nią opiekować. Oprócz AIDS 37-letnia pedagog cierpiała na nowotwór układu
limfatycznego. Na jej twarzy pojawił się ogromny guz i nim pękł sprawiał
straszny ból. AIDS często towarzyszą różne formy nowotworów. Żenia pomagał
przyjaciółce jak potrafił. Natomiast lekarze nie zrobili nic, aby ulżyć
cierpiącej Alionie.

Przez godzinę Żenia opowiada ze szczegółami, jak dwanaście szpitali odmówiło
przyjęcia pacjentki zasłaniając się brakiem kompetencji bądź wolnych miejsc. Jak
wytłumaczyć postawę dyrekcji szpitali? – Jedni brzydzą się, inni mają za małą
wiedzę, a niektóre szpitale nie chcą wyrzucać budżetowych pieniędzy w błoto na
leczenie chorych na AIDS. Byliśmy zdesperowani i gotowi przekupić każdego
lekarza, byleby zdobyć morfinę i miejsce w szpitalu – relacjonuje Żenia.
Wreszcie, dwanaście godzin przed śmiercią Alionę udało się umieścić w szpitalu.
Nie obyło się przy tym bez kłopotów. Dopiero po interwencji lekarza sanitariusze
karetki pogotowia odważyli się dotknąć chorą i wynieść na noszach z mieszkania.

Żenia, chudzielec o ziemistej twarzy wie od lat, że jest zarażony wirusem HIV,
po tym, jak w więzieniu zrobiono mu specjalny test. Póki co Żeni nic nie dolega,
ale po przeżyciach związanych z chorobą Aliony obawia się nadejścia dnia, kiedy
sam będzie skazany na ludzką pomoc. – Byłoby lepiej, gdybym nie wiedział, że mam
AIDS. Wówczas żyłoby mi się o wiele łatwiej – mówi. Na Ukrainie niewiele osób
wie, że jest nosicielem wirusa. Kto zechce zrobić dobrowolnie test w kraju,
gdzie chorzy na AIDS są naznaczeni głębokim piętnem? (...)

Ubóstwo, brak opieki społecznej, alkoholizm czy narkomania są powszechnymi
zjawiskami w chylącej się ku upadkowi Ukrainie. Obraz zniszczenia dopełnia
kryzys finansowy, groźba bankructwa państwa i 30-procentowy spadek produkcji
przemysłowej. Wszystko to powoduje jeszcze szybsze rozprzestrzenianie się AIDS.
Choroba zbiera śmiertelne żniwo również wśród dzieci. Tylko w Odessie są ich
tysiące – osierocone albo porzucone przez rodziców. Dzieci żyją z przygodnej
prostytucji, drobnych kradzieży, żebraniny albo handlu narkotykami. Niektóre
koczują na ulicy od wielu lat. – Nosicielami wirusa HIV jest 30 procent
ukraińskich dzieci – ocenia Siergiej Kostin, kierujący organizacją charytatywną
Way Home. Czasami pracownikom udaje się nakłonić małych podopiecznych do
zrobienia testu na AIDS.

Jed

[lechowski51]

dokonczenie;
Jedziemy na przedmieścia Odessy. Droga prowadzi przez zniszczony plac zabaw,
zabłocone podwórko, potem wiedzie schodami w dół przez ciemny, kręty tunel z
cieknącymi rurami. W powietrzu unosi się fetor odchodów, wymiotów i stęchlizny.
Podłoga jest usłana kawałkami szkła, plastikowym odpadkami i szmatami. Wykuty w
ścianie otwór prowadzi do piwnicy. Tu żyje Mitia, Aliosza, Kostia i Ania.
Chłopcy zgolili głowy do samej skóry, aby łatwiej walczyć z plagą wszy. Ania ma
16 lat, jest w ciąży, a jej ręce pokrywają blizny. Cała czwórka śpi na trzech
materacach. Na ścianach porozwieszali koce dla ochrony przed wilgocią i zimnem.
Na kołdrach leżą sfilcowane przytulanki. Tylko zabawki przypominają, że bezdomni
lokatorzy są jeszcze dziećmi.

Dzisiaj z wizytą wpadła Ina, współpracownica Siergieja. (...) Tym razem
przywiozła małym samochodem dostawczym odzież, jedzenie, koce, syrop na kaszel i
witaminy. Inie czasami udaje się przekonać całą czwórkę do odwiedzenia siedziby
Way Home. Tam mogą wziąć kąpiel i zjeść ciepły posiłek. Niekiedy dzieciaki dają
się namówić na wizytę u lekarza albo na zrobienie testu na HIV. A co wówczas? –
Na Ukrainie nie istnieje system opieki nad bezdomnymi dziećmi, u których test
wypadł dodatnio – opowiada Ina. – Kiedy dowiadują się o chorobie tylko wzruszają
ramionami. Potem idą na ulicę, szukają klientów i zarażają kolejną osobę.
Zresztą dokąd miałby pójść? – pyta retorycznie dziewczyna. (...)

Wprawdzie władze Ukrainy przyjęły modelową ustawę gwarantującą chorym na AIDS
właściwą opiekę medyczną, ale 35 ośrodków i nieliczne szpitale specjalizujące
się w leczeniu zespołu nabytego braku odporności nie są w stanie wcielić w życie
zaleceń prawa. Oblicza się, że tylko w Odessie żyje 50 tys. nosicieli wirusa
HIV. (...)

National Aids Response, grupa zrzeszająca organizacje charytatywne walczące z
epidemią AIDS na Ukrainie, dokonała w raporcie z 2008 roku rozpaczliwego
bilansu: "Państwowy system opieki zdrowotnej nie dysponuje wystarczającymi
możliwościami do diagnozowania, monitorowania i leczenia setek tysięcy
mieszkańców Ukrainy, prawdopodobnie zarażonych wirusem HIV”. Równie
przygnębiająco wypadł bilans działań podejmowanych przez czynniki oficjalne:
"Wysiłki rządu nie są w stanie zrekompensować braku zaangażowania i
niekompetencji aparatu państwowego". (...)

Wewnętrzny rozkład Ukrainy jest widoczny na każdym kroku. W trzystutysięcznym
Chersoniu pod Odessą mieszka Nicole Borsiuk. Niemka z Saksonii wyszła za mąż za
Ukraińca i założyła stowarzyszenie "Żiwa Nadija" ("Żywa Nadzieja"), prowadzące
dom dziennego pobytu dla dzieci chorych na AIDS. Świetlica jest jedynym
bezpłatnym miejscem zabaw dla dzieci i młodzieży w okolicy. Placówka cieszy się
ogromnym zainteresowaniem, ale może przyjąć tylko 40 chętnych. Na stole stoi
taca z chlebem posmarowanym miodem, kilkoro dzieci odrabia zadania domowe, dwie
dziewczynki bawią się lalkami, a z przyległego pokoju dochodzi dźwięk włączonej
pralki. Dla dzieci 150-metrowa świetlica jest oazą bezpieczeństwa i spokoju.

– Próbujemy opiekować się dziećmi, których los nikogo nie obchodzi – mówi Nicole
Borsiuk. W Chersoniu takich maluchów są tysiące. Ich wychowawcami jest alkohol,
narkotyki i AIDS. – Niedawno poprosił mnie o pomoc dziesięcioletni chłopiec.
Jego matka, narkomanka, chora na AIDS urodziła w toalecie niemowlę i trzeba było
odciąć mu pępowinę – opowiada Nicole Borsiuk. W międzyczasie matka zmarła, a
chłopiec wylądował na ulicy. – Śmierć jest naszym codziennym towarzyszem. Zwraca
się do nas o pomoc wielu chorych, którzy nie są w stanie opiekować się sobą i
dziećmi – opowiada Niemka. Czasami Nicole udaje się dogadać z władzami miasta.
Urzędnicy pozwalają sierotom pozostać w domu i w ten sposób nie muszą żyć na
ulicy. W ciągu dnia dzieci idą do świetlicy, na noc wracają do pustego
mieszkania. Nicole uważa, że najlepsza prewencja polega uchronieniu dzieci przed
wyrzuceniem na bruk albo popadnięciem w narkomanię.

Epidemia AIDS ściągnęła na Ukrainę prawie 300 organizacji pozarządowych, a do
kraju napłynęła milionowa pomoc z zagranicy. Oenzetowski Światowy Fundusz na
Rzecz Walki z AIDS, Gruźlicą i Malarią (Global Fund to Fight AIDS, TB and
Malaria) przekazał 200 milionów dolarów. Do tego dochodzą pieniądze od różnych
fundacji, organizacji kościelnych i rządów poszczególnych krajów. Tylko
niemieckie ministerstwo zdrowia dofinansowało program sumą sześciu milionów euro.

Efekty działań społeczności międzynarodowej są prawie niezauważalne, choć na
Ukrainę płynie strumień pieniędzy i dobrej woli. Ukrainka Anna Dowbach pracuje w
brytyjskiej organizacji Aids Alliance, zatrudniającej stu pracowników. Od 2000
roku stowarzyszenie zajmuje się rozdziałem środków z Funduszu na Rzecz Walki z
AIDS i wspiera finansowo 150 organizacji ukraińskich. Młoda menedżerka opisuje w
następujący sposób przyczyny lawinowego rozwoju epidemii AIDS na Ukrainie: –
Korupcja sięga aż do gabinetu prezydenta i premiera. Poszczególne urzędy
prowadzą między sobą wyniszczającą wojnę podjazdową zamiast walczyć z infekcją.
Dzieje się tak dlatego, że AIDS godzi przede wszystkim w osoby ubogie i
wyrzucone poza nawias społeczny – gejów, prostytutki, narkomanów i bezdomnych.
Po chwili namysłu Anna Dowbach dodaje: – A poza tym większość chorych na AIDS
umiera na gruźlicę albo wirusowe zakażenie wątroby. W ten sposób przynajmniej w
statystykach katastrofa staje się mniej widoczna.

[fanka_online]

Artykuł czytałam kilka miesięcy temu, ale nie pamiętam źródła.
Lechowski, podaj link, proszę.

[Gość: kres]

nie wiem czy ten tekst powstał na bazie dokumentu TV czy było
odwrotnie.Widziałem ten dokument,chyba w TVinfo,wstrząsający.
do pana Lechowskiego- używając nazewnictwa wydaje sie za stosowne
uzywać nazwy Rzeczypospolita Obojga Narodów/czy nawet trojga
narodów/.Państwo o tej nazwie było faktem historycznym,mam nadzieję
że do zaakceptowania przez dzisiejszych Litwinów,Białorusinów czy
Ukraińców.Mieliśmy wspólną historię a to nie upoważnia nas aby
pisac o polskich terenach pod Kijowem.

do Mykoły - Tak-taka,itd Panie Mikołaju/to forma grzecznościowa,pana
imię jest zapewne inne,mam nadzieję że to nie jest dla pana przykre/
Z wieloma poglądami głoszonymi przez pana się zgadzam, w
szczególności tymi które nawołują do pojednania,szacunku,zrozumienia
racji każdej ze stron,braterstwa itp. Używa pan czesto prowokacji i
dopóki jest to prowokacja zmuszajaca do myslenia to jest to w
porządku, niestety często zdarza sie panu używac tej obrzydliwej
prowokacji,która powoduje nie tylko niestosowne odpowiedzi ale
również niszczy to co wymieniłem wyżej. Jeśli uzywa pan tej formy z
całą świadomością to niestety można pana również posądzić o próby
manipulacji.Proponuję rozważyć i dokonac wyboru. Myślę rownież że
takie postrzeganie Pana nie jest tylko moim udziałem.