11 lipca 1943 roku

[99venus]

pamietamy,
nie zapomnimy,
nie wybaczymy.

[Gość: gosc]

Cud nawrócenia, czyli Andrzej Duda nad wołyńskimi dołami śmierci
ewaryst-fedorowicz.szkolanawigatorow.pl/cud-nawrocenia-czyli-andrzej-duda-nad-woynskimi-doami-smierci
I choć to jest minimum minimorum tego co jest (i było) obowiązkiem każdego prezydenta, który zasiada w fotelu mając nad sobą godło Rzeczypospolitej, za tę wołyńską wizytę należy się podziękowanie.

Komu się należy?
No oczywiście miłościwie nam panującemu ambasadorowi USA, który prezydentowi Dudzie na taki gest pozwolił – jesteśmy wszak dorośli i wiemy, że bez tego przyzwolenia, że zacytuję klasyczkę Holland Agnieszkę – „by było tak jak było”, czyli haniebnie.

[Gość: gosc]

Anna Herbich, autorka książki "Dziewczyny z Wołynia", rozmawiała z kobietami, które przeżyły wołyńską rzeź. - Jedna z moich rozmówczyń wróciła po wojnie na Wołyń. Pytała ukraińskich sąsiadów: "jak mogliście robić coś takiego?". Zawsze odpowiadali jej głuchym milczeniem - mówi. Autorka w rozmowie z Onetem zaznacza, że "w historii zna tylko jeden akt ludobójstwa, który to przypomina".

wiadomosci.onet.pl/tylko-w-onecie/rocznica-krwawej-niedzieli-na-wolyniu-wywiad-z-anna-herbich/35m72hm