czy kojarzycie tę książkę ?

[darino]

www.allegro.pl/item346423557_dzialalnosc_oun_upa_w_pow_sanok_lesko.html
Czy jest coś warta ?

Kojarzę autora...

[tawnyroberts]

Książki nie czytałem, ale kojarzę autora. Marian Jarosz to szef
Związku Kombatantów Rzeczpospolitej i Byłych Więźniów Politycznych
Ziemi Sanockiej. W latach 1946-1947 walczył z UPA w Bieszczadach
jako komendant, zdobytego na Niemcach, pociągu
pancernego "Panzertriebwagen Nr 16".

pl.wikipedia.org/wiki/Panzertriebwagen_Nr_16_(poci%C4%
85g_pancerny)


Znalazłem krótką wypowiedź Jarosza dla "Tygodnika Sanockiego" (nr 19
z 11 maja 2007 r.), treść poniżej. Wspomina tam o walkach z UPA.
Jeśli cała jego książka jest taka jak ta wypowiedź, to chyba lepiej
ją sobie odpuścić. Jednak z drugiej strony pewnie paru ciekawych
rzeczy można by się dowiedzieć - w końcu Jarosz był uczestnikiem
walk. Nie wiem, może sam zalicytuję...


"Nie mam nic do ukrycia"

Major Marian Jarosz w końcu zdecydował się odpowiedzieć
na ataki adwersarzy. Szef Związku Kombatantów Rzeczpospolitej i
Byłych Więźniów Politycznych Ziemi Sanockiej tłumaczy, za co
otrzymał Virtuti Militari.

– Niektórych bardzo nurtują moje żołnierskie losy, więc w skrócie je
przedstawię. Nie mam nic do ukrycia. We wrześniu 1944 roku, po
szkole ocerskiej w Riazaniu, jako podchorąży, trafiłem do
Przemyśla. Zostałem zastępcą dowódcy zwiadu artyleryjskiego w 16
Pułku Piechoty. W roku 1945 brałem udział w walkach o Kołobrzeg. Po
zakończeniu wojny nastąpił rozdział żołnierzy do innych jednostek.
Mając wykształcenie kolejowe, trafiłem do Zagórza. Najpierw byłem
dowódcą pociągu pancernego, a następnie Dywizjonu Pociągów
Pancernych, aż do 1948 roku. Miałem pod sobą 3000 ludzi, a teren
naszego działania obejmował nie tylko Bieszczady – sięgał aż po
Gorlice. Walczyliśmy z bandami UPA, broniliśmy stacji,
rozminowywaliśmy mosty. To była trudna walka, bo banderowcy nie
przebierali w środkach. To byli zwykli barbarzyńcy.

M. Jarosz pokazuje stosowne dokumenty potwierdzające jego
odznaczenia – Krzyż Walecznych, Krzyż Armii Krajowej, Krzyż
Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Wojska, odznakę
uczestnika walk o Kołobrzeg. I wreszcie Virtuti Militari otrzymane w
1970 roku. – Z czyjego rozkazu otrzymałem to odznaczenie? No chyba
nie koła gospodyń wiejskich... – kończy żartobliwie.

Zapytany, dlaczego tak późno odpowiada na ataki kilku członków
związku, które sam określa jako „złośliwe i wysoce krzywdzące”,
odpowiada dość mgliście: – Czekałem, aż się wypiszą, wystrzelają. To
jest ich rewanż za przegrane wybory z 2005 roku, gdy jednogłośnie
zostałem ponownie wybrany na prezesa. Dodam, że funkcję pełnię już
ponad 22 lata, w tym czasie staliśmy się jednym z najprężniej
działających kół na Podkarpaciu.

TW Bolek

[mariusz9959]

Czytam, czytam i czytam. Jak by ktoś chciał poczytać to niech da
znać podeślę skan, No może nie całość, bo nie dojdzie do
poniedziałku.