Swieta trójca, co na to biskup ??

[Gość: swój]

Nie wchodząc w dywagacje na temat oceny czynu P. Siwca mam pytanie odnośnie
postawy kościoła katolickiego w tej sprawie -przecież odmawiano pochówku nawet
podejrzanym -tylko podejrzanym o samobójstwo, przecież kościół zdecydowanie
potępia takie czyny nawet w warunkach wojny czy teoretycznie słusznej
sprawy,zdecydowanie zwalcza nawet eutanazję rozumiana jako prawo wyboru godnej
smierci, tu zaś uczestniczy, czci i popiera czyn skąd taka niekonsekwencja??
Czy parafie same mogą decydować komu "wybaczyć" a kogo potępiać zależnie od
powszechnej opinii o motywach czy przyczynach czynu?? Jak to faktycznie jest
w nauce kościoła?

[Gość: taxi]

to raczej norma dla tej instytucji

Kościół się wycwanił

[Gość: kocur]

Ponieważ potępianie różnych znamienitych samobójcówźle wygląda w
oczach pospoólstwa, to teraz kościół uznaje, że samobójca jest chory
psychicznie (zdrowy człowiek nie może targnąć się na swoje życie), a
w takim razie nie może odpowiadać za swoje postępowanie.
I po problemie.
Chociaż pojawia sie inny problem - czy można postępowanie osoby
chorej psychicznie traktować jak bohaterstwo?

[Gość: darek]

Ja bym się zatem nie certolił i zapytał, czy gdy ktoś idzie na smierć za innego lub innych to jest samobójstwo czy bohaterstwo?

Podaj konkretny przykład,

[Gość: kocur63]

to będzie można oceniać.
Nie można ogólnie stwierdzić, że coś jest dobre czy złe. Proste,
wydawałoby się, przykazanie "Nie zabijaj" jest w wielu sytuacjach
łamane i spotyka się to z aprobatą (wojny, wyroki smierci,
eutanazja). Takie poświęcanie swojego życia może różnie być oceniane
w zależności od pobudek postępowania i okoliczności temu
towarzyszących.

[Gość: darek]

Zatem czy pobudki postępowania Siwca należy ocenić jednoznacznie (jak co niektórzy twierdzą): samobójca(!) czy "w zalezności od pobudek postępowania i okoliczności temu towarzyszących"?

Samobójstwo pozostaje samobójstwem

[Gość: kocur]

(ja się odnosiłem do oddawania życia za kogoś, o czym pisałeś
wcześniej).
Ocena samobójstwa jest bez sensu - to wolna wola człowieka i nikomu
nic do tego, czy człowiek chce żyć, czy nie.
Żadna ocena nie może być jednoznaczna, a już na pewno nie można
narzucać jednoznaczności ocen. Ja mogę mieć swoje zdanie, ale nie
mam prawa narzucać tego zdania innym.
Czy Siwiec był bohaterem? Teoretycznie pasuje do definicji. Działał
w imię szlachetnych pobudek, poświęcił się, czyn wymagał odwagi.
Według mnie chęci miał szczere, ale wyszło jak wyszło - zupełnie
bezsensowna śmierć. Może więcej osiągnąłby innymi działaniami,
pozostając przy życiu? W każdym razie ja bym go za przykład dziecku
nie podawał.

Polecam piosenkę Georgesa Brassensa - "Śmierć za idee".

[Gość: darek]

W takim razie górnicy z wujka też byli samobójcami. Wiedzieli co ich czeka. Powstańcy, rewolucjoniści, ci co palą, walą denaturat, jedzą żarcie z wielkich marketów to też samobójcy? Ci co jeżdżą 150 km/h, chodzą nocą po ulicach też są?

A co ma piernik do wiatraka?

[Gość: kocur]

Co innego jest wypadek a co innego celowe odebranie sobie życia.
Zakładam, że Siwiec się podpalił, żeby umrzeć. Górnicy z Wujka nie
mieli zamiaru umierać. Oni nie spodziewali się takiego zdecydowanego
działania ze strony ZOMO, nie szli na śmierć, tylko dobrze uzbrojeni
(co prawda w broń białą, a nie palną) atakowali, żeby zomowcom
spuścić łomot. Powstańcy i rewolucjoniści też organizują się po to,
żeby zwyciężać, a nie żeby oddać życie. Tak w ogóle, żołnierza,
który mówi, że idzie na wojn ę, żeby oddać życie za ojczyznę ja
zamykałbym w domu wariatów a nie pozyłał na front. Żołnierz ma iść
zabijać wroga, a nie samemu dać się zabijać.

[Gość: darek]

A ile było wojen, powstań i rewolucji, w których nikt nie zginął? Wystarczy znać parę dat i ilość ofiar żeby zdać sobie sprawę z tego, że wystepując przeciwko tyranii można stracić życie. Więc nie jest to zgoda na utratę życia? A jednocześnie narażając się świadomie na jego utratę nie jest to potencjalne samobójstwo?

[Gość: swój]

nie nie jest ! poczytaj w necie a może ujrzysz róznice

Przyznam się, że przestałem rozumieć

[Gość: kocur]

o co ci chodzi.
Wiadomo, że kiedys umrę, w związku z tym z każdym dniem bardziej
ryzykuję, że ten dzień będzie ostatni, czyli świadomie narażam swoje
zycie. Czy jestem potencjalnym samobójcą?

[Gość: darek]

Jeżeli umierasz śmiercia naturalna to chyba oczywiste, że nie jest to samobójstwo? Poza tym tak trudno zgadnąć do czego zmierzam?

[Gość: swój]

zmierzasz do próby udowodnienia niemozliwego :)) że samobójstwo ze względu na
zamiar w jakim zostało dokonane - może nie być samobóstwem.
Chcę ci uzmysłowić (choć widzę że jesteś mocno emocjonalnie zaangażowany w
sprawę, a emocje u większości ludzi dominują nad logiką)że każdy samobójca ma
jakiś powód lub cel,nikt nie robi tego dla przyjemności. Czasem cel jest bardzo
poważny,bywa powodowany innym nieszczęściem -także rodzinnym a czasem banalny
czy niezrozumiały dla rozważajacych zdarzenie. jednak fakt jest faktem i tyle w
tym temacie.Ludzie tworza rózne karkołomne teorie i wytłumaczenia dla
udowodnienia swych racji czy zachowań i to jest normalne bo tak działa nasz mózg
-ale nie dajmy sie zwariować.

[Gość: swój]

ps. ale tu nie chodzi o naszą ocenę jakby nie patrzeć czyjejś tragedii wydarzeń
tylko o sprzeczne postępowanie kościoła jako instytucji i duchownych w
odniesieniu do osób i zdarzeń gdy ktoś zadaje sobie smierć. A przecież nie do
ludzi(nawet duchownych) lecz wyższego czynnika należy ostateczna ocena każdego
istnienia ludzkiego.

[Gość: ika]

są wyrażnie koniunkturalni jak jest okazja zrobić show to im nic nie przeszkadza
inaczej ludzie mają wielkie problemy.

[Gość: mikuś]

Działalność kościoła raczej zaczyna przypominać kapłanów staroegipskich
ta sama chęć przypodobania się ludowi i chęć wywierania wpływu za pomocą
socjotechniki. Jeśli mogą nagiąć fakty dla swojej korzyści, możliwości pokazania
sie, możliwość wyjścia i działań na zewnątrz w celu kształtowania wizerunku
zrobią to ???

[Gość: darek]

A teraz odpowiedź na postawione pytanie: kościół katolicki nie odmawia pochówku w ziemi poświęconej nawet samobójcom. Może odmówic co najwyżej modlitwy

[Gość: prawda]

eeee bzdury opowiadasz, jak nie dasz kasy to na wielu wsiach nie masz pogrzebu
ani nawet zgody na pochówek , co dopiero modlitwa.

[Gość: darek]

Wtedy sprawę załatwiasz w kurii. Co do kasy to wiadomo, że złodzieje muszą z czegoś żyć

Czyli ksiądz sie nie modli,

[Gość: kocur]

ale święci ziemię, w której chowa się samobójców?

A przy okazji - po co zmarłym modlitwa?

[Gość: czytelnik]

cyt z dziśiejszej gazety wyb."
Marek Pęziński od sześciu lat walczy z proboszczem parafii przy ul.
Wólczyńskiej o miejsce pochówku, które zostawił mu w spadku ojciec. Proboszcz
pretensji nie uznaje, a część zarezerwowanej kwatery sprzedał innej osobie. -
Czuję się okradziony - mówi nasz czytelnik.

Na cmentarzu na Wawrzyszewie spoczywają rodzice architekta Marka Pęzińskiego.
Jego ojciec wykupił od ówczesnego proboszcza parafii św. Marii Magdaleny cztery
sąsiadujące ze sobą kwatery. W jednej został pochowany wraz z żoną, trzy
przeznaczył dla trojga swoich dzieci i ich małżonków. Zapłacił, dopełnił
niezbędnych formalności, na dowód dostał zaświadczenie w parafii. "
miasta.gazeta.pl/warszawa/1,34862,5698578,Chcesz_swoj_grob__pisz_do_Strasburga.html

[Gość: czytelnik]

miasta.gazeta.pl/warszawa/1,34862,5698578,Chcesz_swoj_grob__pisz_do_Strasburga.html
Marek Pęziński od sześciu lat walczy z proboszczem parafii przy ul.
Wólczyńskiej o miejsce pochówku, które zostawił mu w spadku ojciec. Proboszcz
pretensji nie uznaje, a część zarezerwowanej kwatery sprzedał innej osobie. -
Czuję się okradziony - mówi nasz czytelnik.

Na cmentarzu na Wawrzyszewie spoczywają rodzice architekta Marka Pęzińskiego.
Jego ojciec wykupił od ówczesnego proboszcza parafii św. Marii Magdaleny cztery
sąsiadujące ze sobą kwatery. W jednej został pochowany wraz z żoną, trzy
przeznaczył dla trojga swoich dzieci i ich małżonków. Zapłacił, dopełnił
niezbędnych formalności, na dowód dostał zaświadczenie w parafii.