Wątek dla czytających

[addria]

Zajrzałam pierwszy raz dopiero dzisiaj, bo... nie miałam wcześniej odwagi...
Nie wiem co mogłabym stosownego napisać, ale wiem jedno: podziwiam Was i życzę
Wam wiele, wiele dobrego.
Pozdrawiam bardzo serdecznie :)

[jagienka.harrison]

Dziewczyny, nie umiem wyrazić słowami jakie jesteście dzielne i was podziwiam!
Bardzo egoistycznie czytam od czasu do czasu wasze forum (a także samodzielna
mama czy niepłodność), jak lek na swoje nieuzasadnione żale do świata.
Trzymajcie się ciepło.
Jagienka

[olusimama]

To ja sie też odważę..



Chciałam Wam powiedzieć, że mój Tato bardzo kochał dzieci. Więc na pewno tam
gdzie jest, opiekuje sie Waszymi maluszkami. Nosi je na barana, łaskocze tak,
że aż się zanoszą śmiechem, karmi czekoladą i opowiada niestworzone historie.

Odszedł, kiedy miałam 11 lat.


pozdrawiam serdecznie, przytulam Was
Monika (Z Oleńką i dwoma Aniołkami styczeń 2000)

[marciam13]

Monisiu, dziękuję...Mam nadzieję, że Twój Tato bawi się równie dobrze jak nasze
dzieciaczki, że jest w Ich towarzystwie szczęśliwy...Pewnie chwilami żałują, że
nie jest Twoim, a nie Ich tatusiem...
Pozdrawiam Cię bardzo ciepło
Marta

[aska_f]

Ja też Was czytam czasami i ... nie wiem co mam napisać. Jesteście Wielkie,
dzielne, wspaniałe. Wiele razy chciałam ciepłym słowem wesprzeć, ale co nie
napiszę brzmi banalnie, jakoś tak bez sensu.

Pozdrawiam Was cieplutko i myślami jestem z Wami, wspieram.
Aśka

[annall]

Czytałam kilka razy, dopiero dziś postanowiłam napisać. Myśle o Was i Waszych
Aniołkach, szkoda, że gdy moje odchodziły nie miałam komu się wyżalić. Jesteście
bardzo potrzebne!!! Mam synka, ale ma wadę genetyczną i masę innych problemów,
nikt nie wie co i jak dalej. Żyjemy z dnia na dzień, już 4 razy w jego
życiu(urodził się 27.04 2000), były chwile pożegnania, ale jest, walczy, tylko
jak długo...
Pozdrawiam i życzę wytrwałości Ania

[marciam13]

Aniu kochana, ja też życzę Ci wytrwałości i dużo siły...Pewnie bardzo Ci ciężko-
chociaż dopóki żyła Weronika, byłam gotowa rzucić wszystko i wiele poświęcić,
aby o Nią walczyć...
Trzymam za Was (Ciebie i Synka( kciuki, pozdrawiam cieplutko
Marta

[kaskazuza]

Może nie czytam, ale podczytuję, czasami...
Oj, właściwie nie wiem dokładnie co chciałabym napisac jakoś mi sie słowa nie
składają.
Chyba tylko to że myslę o i Waszych dzieciach ciepło...

[annall]

Do marcjam13. Dzięki za ciepłe słowa Martusiu! Nie wiem, czy tym razem pokaże
się moja wiadomosć, bo net szwankuje. Jestem Ci bardzo wdzięczna za te miłe
słowa. Mam poza synkiem jeszcze dwa Aniołki. O niego przynajmniej mogę walczyć i
robię to....
Czasem tylko samotność dokucza...
Pozdrawiam i obiecuję modlić się za wszystkie Aniołki. Ania
[e-mail]

[aneta.wis]

...czytam, kiedyś nawet zabrałam "głos"...
na tym forum jest tak inaczej...prawda iż czasami smutno...ale tak spokojnie,
przyjaźnie...tylko czytając mam wrażenie jak bym znała Was od lat...jesteście
mi przyjaciółkami - choć Was nie znam, tyle w Was ciepła i dobroci...
WIELE OD WAS SIĘ UCZĘ...
chciałabym Wam napisać coś mądrego ale mam totalną pustkę w głowie...
myślę o Was, Waszych dzieciach i Waszych Aniołkach...bardzo często...przeżywam
z Wami ("tak po cichu") Wasze radości i smutki.
Przytulam Was mocno!!!!

[mamitka]

Kochane Dziewczyny!
Ja tez mam swojego Aniołka... Dopiero DZIŚ uświadomiłam to sobie! Poroniłam w
10 tygodniu ciąży i długo nie mogłam się z tym pogodzic. Ale nigdy nie myslałam
o didzi jak o Aniołku a przeciez jest Aniołkiem... Tak bardzo na Niego czekałam
a potem o nim nie myslałam :( Strasznie mi wstyd, smutno i żal. Ale od dziś
wiem że On jest i że zawsze był...przy mnie. Mam nadzieje że mi wybaczy że
jedyną formą terapi z bólu było zapomnienie. Nie potrafiłam inaczej.
Przepraszam mój Aniołku......:(
A teraz dzięki temu forum zyję inaczej, przeżywam a nie "odklepuje" każdy
dzień. Pokazuję swoje uczucia, emocje, doceniam każda chwilę bo nie wiem co
bedzie jutro. Nie chce kiedyś żyć w poczuciu że cos mi umknęło, czegos nie
zrobiłam, czegos komuś nie powiedziałam. Mówię Bratu jak go kocham a on
zdziwiony moją wylewnością odpowiada wiesz że ja Ciebie też bardzo?:) To jest
piekne. Teraz staram się zyć piękniej, mądrzej, intensywniej, dziękując Bogu za
szczęście które daje mi każdego dnia. I za to Wam dziękuje że otworzyłyscie mi
oczy.
Dziewczyny modlę się za Was i Wasze Aniołki każdej nocy.
Przepraszam że tak się rozpisałam.
Marzena

[agablues]

Dla niektórych jesteśmy chodzącymi " Memento mori ". I się nas boją.
Niektórzy wyczytają tutaj:

"Nigdy nie wiesz, co może się zdarzyć jutro.
Nigdy nie wiesz, czy jutro w ogóle przyjdzie,
Więc wyślij list do wszystkich ważnych osób w Twoim życiu,
Bo jutro już może być za późno. "

i wyciągają wnioski.
Co do zapomnienia...czasami - tak jak napisałaś - jest to jedyny sposób, by
ukoić ból. Pozdrawiam A.

[justyna1212]

Czytam. I nie rozumiem, po co Bogu tyle aniołków... Dlaczego te dzieci i ich
rodzice muszą tak cierpieć. To niesprawiedliwe, okrutne... Nie potrafię się z
tym pogodzić. Dlaczego daje, a potem zabiera. Dlaczego najpierw Bóg daje
dziecko, a wraz z nim nadzieję, miłość, szczęście, a potem to wszystko w tak
okrutny sposób zabiera... To tak strasznie boli.
Moje maleńkie dziecko opuściło nas w 12. tyg. ciąży.

[ankubek]

ja tez nie moge tego zrozumiec, a czytajac bol rozsadza mi piersi!Tak bardzo
wam kochani wspolczuje, chcialabym usciskac i przytulic tych wszystkich ktorzy
by tego chcieli.Z mojego zycia 2 miesiace temu odeszla moja najukochansza mama,
kazda smierc bliskiej nam osoby jest czyms strasznym, ale to co Wy przezywacie
chyba najtrudniej sobie wyobrazic.Zycze sily i nadziei.Aneta.

[marciam13]

Do Annall,
Kochana Annall-jesteś bardzo, bardzo dzielną i silną osóbką...Jest w Tobie tyle
miłości...Życzę Ci z całego serca, aby wszystko się ułożyło, abyś mogła cieszyc
się swoim dzieciaczkiem bez obaw, żebyście byli szczęśliwi!! Nie czuj się
samotna-chociażby dlatego, że jesteś tutaj, gdzie znajdziesz tyle życzliwych i
rozumiejących osób, gdzie zawsze możesz się odezwać, pożalić i zawsze uzyskasz
wsparcie i pomoc...Poproszę mojego Aniołka-Nisię o wsparcie dla Ciebie i synka.
A On czuje Twoją miłość i dzięki temu jest taki dzielny...Przytulam Cię mocno,
a kiedy będzie Ci żle, po prostu pisz o tym...Pozdrawiam cieplutko-całuski dla
synka od wszystkich tutejszych cioć!
Marta

[mamitka]

Dziewczyny!
Chciałabym podzielic sie z wami pewna refleksja a nie chcąc nikogo urazic czy
dotknąć nie ośmielę się załozyć nowego watku tylko dopisze sie tu. Jak pisałam
wyzej ja tez mam swojego Aniołka maleńkiego - synka najpewniej - tak czułam. I
nawiązać chciałabym do standarowego hasła że "jesteście dzielne". Nie lubicie
takich tekstów ale dla mnie jesteście dzielne. Dlatego że potraficie powiedzić
jak bardzo Was to boli, że potraficie mimo ogromu tragedii jaka Was spotkała
pomagac innym - na tym forum i nie tylko, nie zamykacie się w sobie, wspieracie
się i mogłabym tak długo wymieniać. O mnie po stracie dzidzi mówili "jesteś
dzielna" a ja byłam tchórzem a nie dzielna. Byłam "dzielna" bo nie pokazywałam
bólu, rozpaczy, usmiechałam sie choć wszystko we mnie łkało. Nie umiałam
pokazac że cierpię, nie dałam sobie czasu na opłakanie straty bo byłam dzielna
i twarda. Guzik prawda! Byłam tchórzem nie umiejącym powiedzieć: to boli,
dajcie mi czas żebym mogła się z tym pogodzić. Na stwierdzenie
koleżanki: "szkoda że trafiłaś do tego lekarza tak późno bo pewnie mogłabyś się
bawic na Sylwestra a nie być w szpitalu" nie miałam odwagi powiedzić że nie ma
prawa traktowac mojego dziecka tak przedmiotowo! Jak rzecz która mi
przeszkodziła w imprezie. Przytaknęłam tylko bo byłam tchórzem nie pokazującym
swoich prawdziwych emocji. Dlatego podziwiam Was z całego serca.
Modlę się za Was aby Bóg dał Wam siłę, wiarę, oparcie, nadzieję i wszystko co
pomoże Wam nadal być...
Marzena

[jaque]

Czytam... I codziennie modlę się za Wasze Aniołki i za Was... Nie wiem co czuje
matka, która traci swoje Maleństwo, ale wiem co czuje matka patrząca na swoje
tygodniowe Słoneczko, które walczy ze śmiercią... Jestem codziennie z Wami...
M.

[gwx]

Czytam Was prawie codziennie i strasznie to przeżywam, czuję Wasz ból i smutek.
Jestem z Wami wszystkimi, z Waszymi cierpieniami i powtarzam sobie -dlaczego
tak musi być?
Dlaczego małe dzieci muszą tak cierpieć i całe rodziny razem z nimi.
Dużo sił i wytrwania życzę dla Mamy i Taty Hubcia, jesteście bardzo silni i
kochani,że przeszliście już tak wiele.
Jak również dla innych Rodziców.
Będę się za Was i wasze dzieciaczki modliła.
A.

[mama_sloneczka]

Od jakiegoś czasu zaglądam tutaji często czytam przez łzy, ale również często
uśmiecham się, kiedy któreś z Waszych dzieciaczków ma lepszy dzień.
Ja sama czułam się a właściwie czasami dalej czuję się "pokrzywdzona przez los".
Bordzo bardzo pragnęłam dziecka i kiesy nareszczie wydawało się, że Bóg mnie
wysłuchał - radość znikła - mam małego aniołeczka w niebie. Po jakimś czasie
przyszedł naświat mały łobuziaczek. Bóg minie tym razem wysłuchał, ale często
zadaję sobie pytanie co zrobiłam złego. Mój synek urodził się w 25 tyg. i ważył
800 gramów. Ma już 3 latka i niestety problemy zdrowotne. Bordzo się tym
martwię i czasami nie wiem już jak mam mu pomóc. kiedy tu zaglądam - to wstydzę
się swoich żalów. Wy dziewczyny - jestście dla mnie przykładem i bardzo Was
podziwiam. Wiem, co to znaczy ból, nie mój własny, ale ból o zdrowie i życie
dziecka - tak silny, że aż fizyczny. Jestem z Wami i mocno ściskam.


Ewa i Szymuś

[asiadeb]

Dopiero dziś odważyłam się wejść na to forum. Czytam, płaczę i podziwiam za siłę i wytrfałość. Bóg z Wami i Waszymi Aniołkami.Asia

[joasiiik25]

czytam i za kazdym razem placze,podziwiam WAS szczerze

[iwo_72]

Ja tez czytam i nie mam smialosci dopisac sie gdzie indziej. Boję się że mogę
napisać coś nie tak i was czymś urazić lub zranić - a tego bym za żadne skarby
nie chciała!!!!
Czytam historie waszych Aniolkow i czytam o was. Jesteście czułe, wrażliwe i
bardzo dzielne. Modlę sie za was i wasze maleństwa. Jesteście w moich myślach.

[blekitna_laguna]

Czytam, jestem myslami i całym sercem...

jestem myślami

[ewa2233]

[katse]

może to nie do końca na miejscu:

ale czerpie stąd siłe.
moje zmartwienia stają się niczym

Cmokam wszystkie mamuśki i dzieciaczki

[porannarosa]

czytam...placze...podziwiam...moja corka jest juz zdrowa, ale po tym co wy
przeszlyscie nie wyobrazam sobie zeby moglo byc inaczej, dzis cala noc spala w
moich ramionach, poporstu nie moglam jej puscic...

[misia311]

czytam i za każdym razem chcę ale nie wiem jak pomóc... Tak sobie myślę, że Bóg
Źle wymyślił ten świat - dzieci powinny mieć dzieciństwo, doświadczać miłości,
czułości i dobroci - bez znaczenia czy są jeszcze w brzuszku czy już na
świecie... nie zliczę ile razy płakałam, kiedy zaglądałam do Was - w domu nie
mogę odwiedzać tego forum, bo mój mąż twierdzi,że za bardzo przeżywam Wasze
problemy, a ja, paradoksalnie, czerpię od Was siłę, odnajduję pokłady
cierpliwości do mojego Bączka i dziękuję Bogu, że mi ją podarował i kocham ją
po każdej wizycie u Was jeszcze mocniej.
Już nie raz zbierałam się aby Wam dać znać o swojej osobie, ale zawsze wydawało
mi się, że cokolwiek bym nie napisało byłoby nie na miejscu - nie jestem tak
doświadczona życiem ...Ale jestem całą duszą z Wami i modlę się za Was i Wasze
dzieci.
Dajecie siłę innym...

[koliberkiaaa]

Cześć!!! Wczoraj pierwszy raz weszłam na to forum i wyszłam ze łzami spływającym mi po policzkach. Dlaczego? Ponieważ mam w domu zdrową córeczkę która jest całym moim światem, i nie wyobrażam sobie życia bez Niej. Mój mąż jak opowiedziałam mu o waszym forum powiedział żebym więcej tu nie wchodziła, bo jestem za miękka. Mimo tego Ja bedę wchodzić czytać pocieszać i modlić się za Was kochane mamy. Miłość wszystko zwycięża ale nie śmierć. Pozdrawiam Was Agnes

[madzik_1983]

Wspieram Was z całego serca od niedawna. Znalazłam Wasze forum całkiem
przypadkowo, kiedy szukałam informacji o Zespole Edwardsa. Pomimo, że choroba
ta nie dotyczy mojego dzidziusia, to od kiedy znalazałam to forum, zaglądam tu
codziennie. Wiele się od Was uczę i wydaje mi się, że zmianiam się dzięki Wam z
dnia na dzień. Płaczę razem z Wami i razem też przeżywam Wasze historie. Choć
na pewno nie umiem do końca zrozumieć co przeżywacie i jak bardzo cierpicie,
bo mnie taka tragedia nie spotkała, to jednoczę się z Wami w bólu. Często kiedy
czytam kolejny wątek, to po prostu płaczę i uczę się życia.
Ściskam Was bardzo mocno i życzę dużo sił.

[abra111]

podziwiam waszą siłę, wczuwam się w wasz ból, rozumiem waszą rozpacz a czasami
gniew i rezygnację, chłonę miłość, której każda z was ma tak dużo, uczę się
pokory, cierpliwości i szacunku do wszystkiego - a życia przede wszystkim.
Banalnie jest powiedzieć: "współczuję", ale nie jest banalne współczuć
rzeczywiście.

[solek_2]

Bóg stworzył Anioła
z części Twego ciała
na obraz Twój i podobieństwo
i Bogu Go oddać musiałaś
swoje Maleństwo...

czytam i jestem myślami.

[bietka2]

Ja tez czytam, placze, podziwiam Was. Zaczynam tez dopiero rozumiec co mogla
czuc moja mama (rodzice) jak dwukrotnie urodzila martwych synkow (22 i 26 tc),
Mysle tez czesciej o mojej babci, ktorej synek wiele lat temu (59) zmarl w
wieku 1,5 roku a ona caly czas go wspomina.
Jestescie takie dzielne, czesto duzo wiecej w Was pokory niz w osobach, ktorych
los tak nie doswiadczyl,
Ale nie rozumiem i nigdy sie z tym nie pogodze, ze dzieci umieraja wczesniej.
Sciskam Was, przytulam...

[sga1]

Ja również się za nie modlę. A Wam drogie mamy życzę odwagi i wytrwałości, choć
to pewnie bardzo trudne Gorąco pozdrawiam

[penelina]

A w ogóle,przepraszam,że zabieram głos na tym forum.Jestem mamą 11miesiecznej
Amelki,od 3 dni mam wreszcie net na stałe.Historię Agiblues znam
z"Dziecka",wstrząsnęła mną.Teraz,na forum poznałam całą historię.Agablues i
wszystkie Mamy,które spotkała taka tragedia-Dziewczyny,jestem z Wami,choć nie
mogę pomóc.Mogę Was tylko podziwiać,życzyć wiary i wytrwałości.I jeszcze raz
przepraszam...Mam nadzieję,że wybaczycie moją śmiałość i pozwolicie mi na
zabieranie głosu na Waszym forum.Jakkolwiek,bardzo trudne tematy tu się
podejmuje...Pozdrawiam serdecznie.

do góry

[malomi]

[grzanka77]

czytam, płaczę, myślę o Was i o Waszych Aniołeczkach........................

[kasia.julka]

Ja też czytam,płaczę...i wiem,że Wasza Aniołki jeżdżą na karauzeli,bawią sie
lalkami,które zrobił dla Nich mój Dziadzio,tak jak kiedyś dla mnie.Opowiada im
bajki na dobranoc i całuje każdego jak już zaśnie,tak jak mnie kiedyś...napewno
są z Nim szczęśliwe,bo to najwspanialszy Dziadzio na świecie...a teraz w
niebie...

[katarina32]

Czytam Was codziennie i jestem z Wami...
Mama Kuby (9 lat) i Madzi (3 lata)

[gosiaa_p]

czytam Was przez łzy,to dla Waszych Dzieci o których będę pamiętać [*][*][*]

[stynka2]

Czytam Was od dłuższego czasu, płaczę i smucę się razem z Wami.

[hanti]

Czytam i płaczę, a nie wiem jak pomóc.
Sama straciłam córeczkę (20 t.c.) to było baaaardzo dawno temu. Wie o tym tylko
moja mama i teraz wy. I chyba chcę żeby tak zostało. Wiem że teraz Misia
opiekuje się z nieba swoim rodzeństwem.
pozdrawiam

nasze wszystkie aniołki są teraz razem...

[lola211]

Czytam Was, raz kiedys sie wpisalam, ale tylko raz.Sama stracilam pierwsze
swoje dziecko, wczesniaka, zył 1 dobę.Jedyne co po nim pozostało namacalnego to
akt urodzenia i akt zgonu, grobu nie chcialam mu urzadzac, ale jest pochowany
na cmentarzu, w urnie.
Wiem, co przezywacie.