ich obecnosc....

[esqual]

Czesto padaly tu slowa o tym,ze nasze dzieci ktore odeszly opiekuja sie
nami,ze sa gdzies obok...Czy rzeczywiscie ktos z Was mial takie odczucie ,ze
ich kochane dziecko bylo gdzies blisko,dalo jakis znak,dzieki jakiejs
nieznanej sile unikelismy nieszczescia.Moze ich sila sprawia,ze jeszcze
funkcjonujemy.Osobiscie mialem pewne zdarzenia po ktorych czulem,ze ktos
jednak nademna czuwa.Byc moze dalo by sie to jakos racjonalnie
wytlumaczyc,ale czy tego bysmy chcieli...?Bez wzgledu u jakiego teraz sa Boga
chce wierzyc ,ze czekaja na nas.Mialy swoje misje do spelnienia ,niekiedy
bardzo krociutkie i musialy wrocic.Jakie sa odczucia dzieci ktore przy nas
zostaly?Czy tak jak moja szescio letnia coreczka czesto z Nim rozmawia i
gleboko wierzy,ze Bog zaprosil jej starszego brata do nieba bo nie chcial aby
sie dalej meczyl.Dzieci lubieja fantazjowac o swoim utraconym rodzenstwie.Czy
jednak nie pragniemy sluchac ich opowiesci...Lakniemy kazdego najmniejszego
znaku ,chocby byl jak najbardziej irracjonalny.
Pozdrawiam Jurek

[ulkar]

To co powiem, wyda się zapewne beredzeniem chorej z rozpaczy matki. Ale miałam
znak... heh namacalny, widziany nie tylko przeze mnie. Wszyscy pomyśleli to
samo. Oczywiście mozna ów znak uznać za przypadek. Ale to sie wydarzyło dwa
razy , raz za razem na przeciągu trzech sekund. Wtedy, tylko wtedy, nigdy
przedtem i nigdy potem. Mimo to, zdarza mi się watpić w ten lepszy świat,
chociaż chciałabym wierzyć bezgranicznie.

[sloggi]

Obecność Michała odczuwam zawsze, gdy mam poczucie zagrożenia.

[agablues]

Ja już wiem, że Iga była nie z tego świata.
Już podczas ciąży wiele myślałam o chorych dzieciach. Za każdym razem, kiedy
modliłam się o zdrowe dziecko, niemal słyszałam "Dlaczego ma być zdrowe?
Przecież ciągle na świat przychodzą chore dzieci, do kogoś muszą".
Jak sie urodziła, wyglądała tak inaczej. Przywitałam ją słowami - Dziecko, do
kogo Ty jesteś podobna? Bo była inna.
Dla lekarzy dzieci z zespołem Edwardsa są bardzo upośledzone. Owszem, była mała,
była opóźniona fizycznie, ale wg mnie była mądra. To było tylko chore ciałko,
ale jej dusza była i jest mądra. Jeszcze za jej życia, wiedziałam, że przyszła
DLA nas, żeby nam coś pokazać. Nie była nasza, tak jak Marta. Przyszła, dała się
kochać i przytulać. Jestem za to wdzięczna. Dużo zmieniła swoją obecnością.
Znaki?
Teraz wiem, że były znaki zapowiadające jej odejście, dużo znaków. Ona mnie
obudziła, kiedy odeszła. Kiedy została złożona do grobu - wyszło słońce...To
podobno bardzo częsty znak, kiedy jest pogrzeb dzieci z Hospicjum. Czekam na nią
każdej nocy.

[katse]

Boze. nie moge napisac tego co czuje.

moze kiedys.

[ali_bey]

Małgosia-moja młodsza siostra odeszła od nas kiedy miałam 7 lat.Żyła tylko 6
godzin,urodziła się w 6 miesiącu ciąży.Mimo,że byłam wtedy dzieckiem i nigdy
jej nie widziałam, właściwie od razu z nią "rozmawiałam".Najczęściej szłam sama
na cmentarz i przesiadywałam tam godzinami,szczególnie wieczorami kiedy było
pusto.Tak mi zostało do dzisiaj, tylko teraz nie chodzę tam tak często.Lubię
kupować jej kwiatuszki i ładne znicze,tak jakbym kupowała prezent dla młodszej
siostry. Zawsze wiedziałam,że ona jest gdzieś koło mnie...nie mam na
to "namacalnych" dowodów,ja to po prostu wiem.Czasami zbieram do niej
Kubusia.Nie wiem czy to dobrze, ale chcę żeby wiedział,że wśród Aniołków jest
jego ciocia.

[joannajarek]

Boze, a ja nic nie czuje.
Wiele razy prosilam moja Zuzie zeby mi dala jakis chociaz najmniejszy znak czy
jest jej tam na gorze dobrze, czy nic ja nie boli i czy nie jest jej smutno.
Tak sie o nia martwie.
Moze jest to niedozeczne co napisalam ale tak to czuje.
Asia

[esqual]

Bog nie pozwoli zadnemu aniolkowi byc smutnym.Znaki...? moze one wciaz sa,ale
nie potrafimy ich odczytac..

[ali_bey]

Właśnie... ZNAKI.Niektórzy są na nie bardziej wrażliwi inni mniej.Macie czasmi
uczucie, będąc samymi w pokoju, że tak naprawdę nie jesteście sami.Czujecie na
sobie niewidoczne spojrzenie?Delkatne smyrniecie w ramię kiedy nikt Was nie
dotyka?Z tym znakami bywa różnie,czasami jest ich wokół nas mnóstwo, tylko
my ,w gruncie rzeczu ułomni ludzie, nie potrafimy ich zobaczyć,a jezeli juz nam
się to uda to nie potrafimy i odczytać.Asiu Twoja Zuzia jest przy Tobie, na
swój niematerialny sposób.Może boisz się łudzić nadzieją ,że tak jest?Wiesz
wydaje mi się ,że bolączką naszej cywilizacji jest pragmatyzm, jesteśmy ślepi
na rzeczy i zjawiska które dla naszych dziadków były naturalne.Nawet
jeżeli "coś" widzimy,czujemy, ciężko nam w to uwierzyć.Więc ,Joannojarek otwórz
oczy...mam nadzieję ,że uda Ci się "zobaczyć"

[aniao3]

Ali_bey - jakbym siebie slyszala...
Ze znakami to jest dokladnie tak jak piszesz. Sa obok tyle ze wychowano nas na
racjonalnych ludzi, ktorzy bardziej wierza w "medrca szkielko i oko".
A jednak choc nauczylam sie ufac swej intuicji i sluchac swego ciala, od
Malgorzatki nie mialam znakow. Mialam je wczesniej, ze jej los jest przesadzony
ale od niej nic, jeden sen tylko, w ktorym mam ja na rekach, spiewam jej
kolysanke a ona rosnie i rosnie i rozesmiana zeskakuje mi z rak i znika.
Podobno cale nasze zycie to znaki, wszystko co robimy (nawet zmywanie i
prasowanie!) maja sens, prowadza do czegos, cale nasze zycie to z jednej strony
nasze wybory, a z drugiej ten niewidzialny swiat, ktory zna nasza dusza i do
ktorego czasem usiluje nas zabrac.
Czy Malgorzatka jest obok mnie? Nie czuje tego fizycznie, ale czasem z nia
rozmawiam. Pytam sie jej, ale nie jako mojej coreczki (choc czasem wlasnie tak
o niej mysle), lecz gdy rozmawiam to raczej jak z opiekunczym bostwem. W Birmie
nazywaja je "Naty". I dla mnie ona stala sie takim Natem - istota stojaca
wyzej, dalej. Z taka madroscia o jakiej pisalas Aga. Bo ona tez miala bardzo
chore cialo, ale dusze miala piekna. Widzialam to w jej grafitowych oczkach. A
moze tylko mi sie tak zdawalo?
Sciskam was
anka