MARCEL-MIAL22TYG

[wiola6]

DZIŚ POCHOWALIŚMY MARCELA,URODZIŁ SIĘ W 22 TYGODNIU SERCE MI PĘKA Z ROZPACZY
A JESTEM TYLKO CIOCIĄ,PORADZCIE JAK MAM POMUC SWOJEJ SIOSTRZE ONA JEST
ZAŁAMANA TAK NA NIEGO CZEKAŁA..

[mamajaromira]

Tak strasznie mi przykro... Wiem jak to ciężko. Mój synek odszedł w 20 tyg.
Poczytaj w tym wątku, jak udzielać wsparcia.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16556&w=12484193pozdrawiam.

[mamajaromira]

chyba coś jest nie tak z tym linkiem.
Na wstępie forum jest wejście do tego wątku "Jak udzielać wsparcia" -czerwonymi
literkami.

[ewamonika1]

link:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16556&w=12484193&v=2&s=0
e.

[annadoml]

Bardzo mi przykro. Mozesz byc przy niej blisko,nie da sie pocieszyc nikogo w
takiej chwili ale nie zostawiajcie jej samej.Starajcie sie duzo rozmawiac niech
czuje wasza obecnosc i milosc.

[kama.garbi]

(*)
bardzo mi przykro
ale pamietaj nawet jeżeli będzie Cię odpychać Ty bądź blisko
nie zostawiaj Jej

[edycia11]

(*)
Rozmawiaj z siostą,słuchaj i bądź blisko nawet jeżeli bęzie ciężko.

[asia.miniaczek]

Tak bardzo mi przykro...
Badz blisko siostry. Moze podaj jej linka naszej strony- moze teraz, a może
troche poźniej.

Ślę duzo siły...

[ememsy]

Nawet nie wiesz jak mi przykro, że kolejna z nas musi borykać się z taką
stratą...
Jutro mija 2 miesiące od mojego przedwczesnego porodu. Nasze Kochanie dołączyło
do grona Aniołków w 25 tc a wraz z nim wszystkie nasze nadzieje i marzenia. Na
samym początku było mi potwornie ciężko, to trauma nie do opisania. Niestety
zbyt wiele z nas wie jak ona smakuje...
W tym bolesnym okresie niewiele osób wiedziało jak ze mną postępować. Dziś nie
mam do nich pretensji, to faktycznie nie lada problem dla osób, które nie
wiedzą co się wówczas czuje.
Najważniejsze, że chcesz Jej pomóc i trwać przy Niej w tym bolesnym okresie.
Znasz Ją najlepiej i będziesz wiedziała czy jest typem, który w samotności
opłakuje stratę i nie potrafi o tym mówić. A może jest osobą, która potrzebuje
się wyżalić, wyrzucić tę złość z siebie, wykrzyczeć swój żal do świata. To
sprawa naprawdę indywidualna, więc powinnaś Ją obserwować.
Starajcie się na razie nie mówić o kolejnej próbie, kolejnym dziecku. Jej synek
jeszcze żyje w Jej sercu i Ona sama będzie wiedziała ila ma trwać żałoba.
Najważniejsze by wiedziała, że masz w sobie siłę by być przy Niej. Znajdziesz
czas by pomóc w codziennych obowiązkach, na które Ona naprawdę nie ma ochoty.
Teraz tak naprawdę powinnaś umieć słuchać, bo nie ma słów, które uśmierzą Jej
ból. Tę ulgę przyniesie czas, nic poza tym...
Powodzenia,
Monia