PROSBA O POMOC-ŁOŻYSKO PRZODUJACE, OPINIE LEKARZY.

[mamadawida2]

Moi Drodzy
Bardzo prosze o pomoc. Wszyscy, którzy sa od dawna na naszym forum znaja moja
historię. We wrześniu br stracilismy z mężem naszego synka. Byłam w 8
miesiącu ciązy, potem krwotok, cesarskie cięcie i koniec. Koniec marzeń jak
to bedzie w święta z naszym synkiem, koniec wszystkiego o czym myslelismy.
Nie mam siły o tym opowiadac dzisiaj.
Mam prośbę. Okazało się przed zrobieniem cesarskiego cięcia ( w trybie
nagłym - krwotok), że mam przodujace łożysko.
Sprawa jest w Prokuraturze, poniewaz lekarz prowadzący moja ciąże nie
wspomniał nawet o tym mimo, że usg miałam robione przy każdej wizycie. Teraz
jednak lekarz utrzymuje że nastapiło u mnie samoistne odklejenie łożyska i że
nie miałam żadnego łozyska przodujacego. Oczywiście to bzdury bo
nieoficjalnie położne i personel szpitala mówią że lekarz prowadzący ciąże
popełnił błąd. W przypadku łozyska przodujacego powinnam byc w ostatnich tyg
w szpitalu itd.Ale oficjalnie jest zmowa milczenia, diagnoza brzmi odklejenie
łozyska. Będzie mi trudno , proces jak ocenił prokurator będzie trwał latami.
Na sama opinie biegłego czeka sie w Polsce do roku czasu. Ale z mężem nie
poddajemy się. Nie wróci nam to synka, ale może lekarz nie będzie przyjmował
juz pacjentów. Dodam , że załozyliśmy sprawe karną a nie cywilną, poniewaz
nie chodzi nam o żadne odszkodowanie. To niczego by nie zmieniło.
Szukam podobnych przypadków, moja wiedza jest juz duża nt. łozyska
przodujacego i odklejonego ale wiedzy nigdy za wiele.
jesli któras z Was przezyła coś podobnego prosze o maile i informacje , jak
to u Was wygladalo i wszystko ze szczegółami. Wiem sama po sobie, ze to
strasznie bolesne ale mimo to prosze was o pomoc.
I jeszcze jedno! Prokurator zasugerował mi , że jako wniosek dowodowy mogę
dołaczyć do sprawy ocenę lekarza nawet z innego kraju. Chodzi o to, zeby
ocenił dokumentację medycznę i obraz kliniczny zdarzenia, czyli moją opowieść
jak to było . Moge to dołączyć. Taki lekarz, nawet z innego kraju nie musi
być biegłym, ale zostanie to wziete pod uwage przez sąd. ( w celu porównania,
czy np opinia biegłego z Polski jest taka sama jak specjalisty z innego
kraju).
Jesli wiecie jak to mogę zrobić, gdzie poszukać tego rodzaju pomocy to prosze
o radę.

Serdecznie pozdrawiam
Mama Mateusza ( ur. 03/03/93) i Aniołka Dawida ( ur. i zm. 10/09/05)

[mandarynka5]

moja siostra 1 listopada urodzila coreczke (Iga ma teraz 2 miesiace i nadal
lezy w szpitalu, wazyla zaledwie 830 gr) w 30 t.c. Dostala naglego krwotoku,
pojechala do szpitala, lekarze stwierdzili zawał łożyska i odklejenie. Krwiak
sie powiekszal, wiec natychmiast zostalo wykonane cc. W karcie wypisu ze
szpitala stoi: łożysko przodujące! Zdziwilam sie bardzo, gdyz w ciagu 1,5
miesiaca przed porodem byla badana kilkakrotnie usg, przez wielu lekarzy
(zostalo wykryte wodogłowie u malej, stad te ciagle badania) na 4 roznych
aparatach usg, w tym 3 razy przez jednego z najwiekszych specjalistow gin-pol.
w Polsce, dr Roszkowskiego. NIKT NIGDY nie powiedzila jej ze ma łożysko
przodujące, tydzien przed porodem miala usg u Roszkowskiego i nie bylo zadnych
cech odklejania sie łozyska. Sczerze mowiac tez bylam zdzwiona, bo sadzilam, ze
o ile lozysko moze sie odkleic nagle o tyle przodujace to chyba widac na usg??

[escape5]

Ja miałam podejrzenie łożyska przodującego i mój lekarz powiedział mi o tym już w czerwcu a rodziłam w styczniu.Obeszło się bez cięcia bo póżniej okazało sie że łożysko umiejscowiło się jak trzeba.Jednak o swoim podejrzeniu i o ewentualnym cięciu cesarskim lekarz powiedział mi już w 3-4 miesiącu ciązy a póżniej przy każdym USG bardzo dokładnie oglądał łożysko.Wygląda na to że Twój lekarz popełnił błąd,nie znam się na tym ale tak jak Ci piszę-mój poinformował mnie bardzo wcześnie chociaż to było tylko podejrzenie.

[mayorka]

Niewiele Ci pomogę...U mnie na wypisie ze szpitala napisano Graviditas, a jako
wskazanie do ciecia cesarskiego: przedwczesne odklejenie się łożyska prawidłowo
usadowionego. Nie wiem jakie sa procedury czy szpital ma obowiązek dokonania
takich wpisów czy jest to łożysko przodujące czy prawidłowo usadowione. Ale
skoro sprawa zaszła już tak daleko to pewnie to sprawdziłaś. Z drugiej strony
jak słyszę takie historie to sama mam wątpliwości co do swojego przypadku, no
bo skoro panuje zmowa milczenia to cóż znaczy taki wpis?
U mnie to też był ósmy miesiąc (początek), nagle ból, krwotok, ale raczej
wewnetrzny, bo w sumie krwawienie niewielkie, przyjazd do szpitala i brutalna
prawda: nasz mis nie zyje...cesarka - ze wzgledu na ten krwotok, transfuzja
i ....sama wiesz najlepiej....Milion pytań, milion wątpliwości...Badanie
histopatologiczne ani sekcja zwłok nie wskazały konkretnej przyczyny...Aż wstyd
się przyznać ze tak malo na ten temat wiem, aż wstyd się przyznać, ze nawet nie
wiem jak i gdzie szukać odpowiedzi, a przecież wkrótce mój syn miałby już 2,5
roczku....


asia, mama mateuszka aniołka i szymonka (13 mcy)

[mamadawida2]

Witam
Przykro mi z powodu Twojego synka - aniołka. ( wierzę że nasze aniołki poznały
sie w niebie i skoro Twój jest starszy opiekuje sie teraz moim maleństwem.)
Ale widzę że jesteś też szczęśliwą mamusią 13 miesięcznego Szymonka. Napisz mi
proszę, jak przebiegała Twoja kolejna ciąża, jaki miałaś poród ( czy również
przez cc itd.) Sądząc po wieku Szymonka szybko zdecydowałać się na kolejną
ciąże. napisz mi proszę czy się nie bałaś i czy wszystko tym razem było ok. Bo
ja też planuję, chociaż jak myślę o wrześniu ub. roku to strasznie się boję
ponownych komplikacji i nieprzewidzianego krwotoku. Szczerze mówiąc o siebie
równiez się boję, bo ze względu na krowtok ( b. silny) lekarze cudem mnie
uratowali. A ja mam 13 letniego synka Mateuszka, kochającego męża i mam dla
kogo zyć, chociaż tak bardzo ciężko jest mi się pozbierać po tym co nas
spotkało.
Pozdrawiam.

[mayorka]

Napisałam Ci wiadomość prywatną

[evimama]

O tym, że mam łożysko przodujące dowiedziałam się dość wcześnie, bo gdzieś w 4
m-cu ciąży. Lekarz mówił, że jeszcze to ułożenie może się zmienić, a jeśli nie
to pewnie będzie cesarka, jest większe ryzyko krwotoków itp. Za każdym razem
gdy byłam na wizycie robił mi usg i mówił, że łożysko jest dziwne, jakby nie
było całościa; kończyło się, a potem znów pojawiało w innym miejscu. Kazał sie
oszczędzac ale żyć w miarę normalnie. W 6 m-cu ciąży zauważyłam jakby sączenie
się wód płodowych ale lekarz powiedział, że to taki śluz. Uspokoiłam się na
chwilę ale to nie mijało i coraz bardziej nie dawało mi spokoju (to była moja
druga ciąża i mniej więcej wiedziałam jak to wszystko wygląda). Poszłam do
niego ponownie i wtedy zbadał ten płyn papierkim lakmusowym. Moja obawy się
potwierdziły. Tego samego dnia byłam już w szpitalu i to pewnie uratowało mnie
i moje dzieciątko. Wyleżałam 10 dni i nagle krwotok. Próbowali go zahamowac ale
sie nie udało; krwawienie z łożyska, łożysko zaczęło się odklejać. To był 28
tydzień ciąży. W ciągu 5 minut byłam na stole operacyjnym - cesarka. Moja
Malutka była w stanie krytycznym, nie umiała w ogole oddychać, szybko na OIOM
dla dzieci...Ja nadal krwawiłam, łożysko było poszatkowane, wyglądało "jak u
starej palaczki" - słowa anestezjologa (nigdy nie paliłam). Krwotoku długo nie
mogli zatrzymać, podpisałam juz zgodę na usunięcie macicy ale jeszcze jeden
zastrzyk i pomału się uspokoiło. Potem toczono mi krew, byłam tak słaba, że co
chwilę byłam bliska omdlenia. Wiem od lekarzy, że moje życie było zagrożone.
Niedawno minął rok. Moja córeczka 3 m-ce spędziła w szpitalu. Miała prawie
wszystko to, co może mieć wcześniak: wylewy, wodogłowie pokrwotoczne,
retinopatię (laser), przetrwały przewód Bottala (operacja), dysplazje
oskrzelowo-płucną itd. ale jest, żyje. Jest dla nas wielką radością mimo
codziennych trudności, kolejnych wizyt u lekarzy...
Wiem, że tylko dzięki mojemu "przeczuleniu" znalazłam się w szpitalu. Gdyby
krwotok dopadł mnie w domu pewnie nie zdążyliby uratować mojej Małej a może i
mnie. Nie wiem czy może być nagłe odklejenie się łożyska ale przodujące widać
na pewno i to wczesnie. Jeśli macie siły to walczcie. Ja tez mam żal do mojego
lekarza, że zignorował moje pierwsze wątpliwości ale jedyne co zrobiłam to
przestałam do niego chodzić. Pozdrawiam serdecznie.

[evimama]

To jeszcze raz ja. Przeczytałam kilka Twoich wcześniejszych postów i chciałam
tylko dodać,że bardzo mi przykro. Twój Maluszek był już taki duży... Nie chcę
ponownie rozdrapywać Twych ran ale gdyby w porę trafić do szpitala na pewno
miałby wielkie szanse. Moja Mała ważyła zaledwie 1150 g. Byłam prawie pogodzona
z jakąkolwiek przyszłością tzn. modliłam się, żeby żyła a jednocześnie żeby
było tak, jak dla Niej będzie lepiej. I Bóg nam Ją zostawił. Nie wiem dlaczego
tak się dzieje. Coraz więcej moich koleżanek ma jakieś problemy w ciąży, coraz
więcej kobiet wokół mnie roni. Ale wiem, że dla lekarza prowadzenie zwykłej,
zdrowej ciąży to nie jest żaden problem. No bo rzeczywiście, przecież to stan
fizjologiczny. Ale ciąża z problemem to dla większości lekarzy też problem i
dopiero wtedy można znaleźć wśród nich prawdziwych fachowców.

[mamadawida2]

bardzo dziękuję za odpowiedź i słowa otuchy. Cóż, walczymy, nasza sprawa jest w
Prokuraturze ale jeszcze długa droga przed nami. Czasami zadaję sobie pytanie
co ja mogłam zrobić. Do tamtego feralnego dnia ( 10 września 2005) nie miałam
żadnych objawów, nawet kropelki krwi, kropelki czegokolwiek. U mnie był to
pierwszy krwotok i już było za późno.
Gdybyś chciała poznać moją historię bliżej polecam najbliższy marcowy numer
miesięcznika DZIECKO. Ukazże sie tam list mojego męża, co on jako mężczyzna
odczuwał tamtego dnia. ( w połowie lutego ukaże sie ten nr)
A co do lekarzy. Masz rację problemy zaczynają się, gdy ciąża nie jest już
taka ksiąkowo wzorowa. To tak jak przy porodach, kiedy jest wszystko ok,
wystarczy położna.
Na szczęście w szpitalu trafiłam na lekarza, który uratował mi zycie. Niestety
tylko mnie
Pozdrawiam

[evimama]

Drodzy Rodzice Dawida...właściwie znam Was już z imienia. Przepraszam, że nie
napisałam wcześniej ale czas bardzo szybko mi ucieka. A chciałam napisać przede
wszystkim, że nie mogłaś nic zrobić, ani Ty, ani Twój mąż. Nie mogliście
przecież tego przewidzieć. Opiekowaliście się Dawidem tak, jak tylko można
będąc w ciąży. Choć wiem, że takie pytanie jest naturalne... Przeczytałam Waszą
historię w "Dziecku" - przejmującą i smutną. Nasze historie są takie podobne.
Ja (my) mieliśmy chyba tylko więcej szczęścia, bo gdy dostałam krwotoku byłam
już w szpitalu i może ten czas właśnie zadziałał na naszą korzyść. Choć to
dopiero był 28 tydzień ciąży. Dlaczego to nam sie udało, a nie na przykład Wam?
Kolejne pytanie bez odpowiedzi.
Nigdy nie myślałam, że po mężczyznach wszystko spływa, że ojcowie mniej
cierpią. Chyba tylko rzadziej mają szansę by to cierpienie okazać. Mój mąż był
dzielny; biegał między mną w jednym szpitalu, córeczką w drugim i starszą
córcią w domu, która niewiele rozumiała z sytuacji (miała niespełna 3,5 roku) i
potrzebowała rodziców. Ale siedząc przy moim lóżku, gdy Mała była w krytycznym
stanie płakał mówiąc mi jaka jest śliczna i kochana (ja Jej jeszcze wtedy nie
widziałam). Nie wiem jak można przeżyć śmierć dziecka, nie wiem co czuliście,
choć oswajałam się z myślą, że nie wiadomo co będzie z naszą córeczką. Życzę
Wam by i dla Was zaświeciło słońce, choć pewnie nie będzie to już nigdy takie
samo słońce jak przed...Jeśli kiedykolwiek moglibyśmy jakoś pomóc to jesteśmy...

Też tak miałam: wyrzucić wszystkie gazety o dzieciach bo tam wszystkie zdrowe,
uśmiechnięte, a nie cierpiące, chore, umierające. Przecież życie tak nie
wygląda. Ale potem wróciłam do "Dziecka", bo i moja Mała wróciła do mnie.

Jeśli będziesz miała ochotę odpowiedzieć to proszę; jak powiedzieliście to
Mateuszowi, ile miał wtedy lat i jak zareagował? Pamiętam, że bardzo bałam się
tego,że gdyby się tak zdarzyło to jak powiem o śmierci mojej córce, która tak
bardzo czekała na siostrzyczkę.

Pozdrawiam serdecznie.

[marudka1980]

Witam jezeli chodzi o łozysko przodujące i krwotoki to w takim przypadku
przyszła Mama musi leżec tylko i wyłacznie w szpitalu nawet na usg powinna
chodzic a raczej jezdzic na wozku.Wiem cos o tym poniewaz lezalam ponad miesiac
w szpitalu taka ciaza skonczyla sie wczesniejsza cesarka-ale wtedy kiedy
chwilowo krwawienie ustapilo.Poza tym leczenie polegalo m.in. i przede wszystkim
na leżeniu a potrzeby zalatwialo sie przez kaczke.
Szczescie w nieszczesciu ze nasi lekarze nie popełnili błędu-Wiktorek żyje.

[mamapiotrka]

Kiedy leżałam na patologii, była ze mną dziewczyna, która miała łożysko
przodujące, było to w połowie lipca, a termin miała na koniec października.
Cały czas musiała leżeć (nawet nie mogła wychodzić do toalety) z kołkami pod
nogami łóżka od strony nóg. Co parę dni, kiedy było jej lepiej, chodziła brać
prysznic i ... wtedy zaczynała krwawić. Ordynator na obchodzie mówił jej, że
tak już będzie do końca ciąży. Urodziła w 37 tc przez cc. Z dzieckiem wszystko
ok.

[mamapiotrka]

A propos wcześniejszych wypowiedzi, w 10 tc miałam b. duże odklejenie jaja
płod. Moja ginekolog powiedziała, że nie ma szans na utrzymanie ciąży... Mąż
pojechał do szpitala uniwersyteckiego, do ordynatora i ten polecił przywieźć
mnie. Leżałam plackiem 2 tyg. na relanium (rozkurczenie macicy) i udało się.
Ale przyrzekłam sobie, że nigdy w ciąży nie będę chodziła do byle jakiego
ginekologa, nawet gdybym miała na prywatne wizyty stracić całą wypłatę.
Planujemy jeszcze dwoje dzieci.