Jestem nowa.

[kika85]

Witajcie! Bardzo chciałabym dołączyć do Waszego grona. Straciłam Kubusia rok
temu w styczniu. Byłam w 9 miesiącu ciąży. Przyczyna - odklejenie łożyska.
Chociaż minął już rok to nadal jest mi bardzo ciężko. Nie mam znajomych w
podobnej sytuacji. Wszyscy wokół mnie to szczęśliwi rodzice. Mam wiele pytań
szukam osób, które straciły dziecko w podobnej sytuacji. Nie znam odpowiedzi
dlaczego tak się stało? Lekarz powiedział, że zgubiła go rutyna. Nie wiem jak
dalej żyć. Mówią, że czas leczy rany - nie w moim przypadku. Pozdrawiam Was
ciepło.

[ela2225]

Witaj.
Czas nie uleczy ran w żadnym z naszych przypadków nigdy.
Musimy z tym zyc.
Pozdrawiam cię serdecznie
Ela mama aniołka Pawełka

[roxanne1]

hej!!!!
straszne ze w takich okolicznosciach sie poznajemy ale...ta sama sytuacja,,,36
tydzien ciazy.czerwiec 2005.odklejenie lozyska...martwe dziecko-moj kochany
wyczekiwany Macius...potem sekcja...byl zdrowiutki...nie bylo powodow...nikt mi
tego nie umie wytlumaczyc...dlaczego???pytanie bez odpowoedzi...

napisz na gg.bede czekac...numer 6267636

agnieszka -mama aniolka Maciusia

[wustyle]

zawsze to samo pytanie?

dlaczego?

[edycia11]

Witaj.
Mój synek zaplatał się w pepowinę.
Mija 9 miesiąc(jak ciąża):((
Boli troche mniej,ale boli...
(*)dla Twojego synka Kubusia

do kiki85.

[roxanne1]

napisalam na priva odbierz poczte...

[jolanta80]

czesc wiem co to znaczy ja 3
miesiace temu urodzilam tez martwa coreczke byla owinieta wokol szyjki az 3
razy .wiem jak to boli to jest straszne ale jestem z toba i zobaczysz ze nasze
aniolki czuwaja nad nami i bedziemy mialy jeszcze bobaski .mama aniolka
martynki

[mamajaromira]

Wokół mnie też pełno szczęśliwych "ciężarówek" i uśmiechniętych świeżo
upieczonych rodziców. Właśnie teraz, kiedy ja opłakuję mojego synka. Czuję
jakby to była zmowa całego wszechświata, żeby tylko mi dopiec. Prawda jest
jednak taka, że mam znajomych w wieku tzw. "reprodukcyjnym" i nie powinnam się
dziwić.
Ale są też osoby po stracie, tak jak ja, które los postawił na mojej drodze. W
chwili największej traumy, „krzyczałam”, że jedynym ratunkiem jest dla mnie
rozmowa z osobami, które przeżyły taki sam koszmar. Ktoś to usłyszał i tak
trafiłam do netu. Ja, traktująca komputer jak niechciane narzędzie pracy,
znalazłam tutaj wsparcie i zrozumienie w najtrudniejszych chwilach mojego
życia. Dlatego cieszę się, że znalazłaś to miejsce.
No cóż, u mnie mija ponad rok od odejścia Jaromirka, a ja nadal jestem w
totalnej rozsypce. W moim przypadku czas nie był w stanie uleczyć tej rany,
pozwolił jedynie spojrzeć na ten ból w inny sposób.
Trzymaj się mocno i pisz.

[an555]

Dla twojegi Kubusia (*)(*)(*) Wiem co czujesz , moje szczęście ukochany
synuś Kubuś odszedł od nas gdy miał 9 dni. Jeśli chcesz pogadac to moje gg
1562407

[margaretek]

Nie lubię jak ktoś "nowy" się wita. Nie lubię , bo to oznacza śmierć dziecka,
kolejną tragedię, morze łez i ból rozrywający serce...
Witaj

[mama-oliwki1]

Ja też niestety zaliczam się do grona rodziców, których największe Skarby
odeszły. Moja Córeczka też zmarła we mnie w 38 tc. w październiku 2004r. Do tej
pory nie znam przyczyny Jej śmierci. Badania (sekcja) wykazały, że Dziecko było
zdrowe. Badania łożyska też nie pozwoliły znaleźć przyczyny.
To, co czuję to nadal ogromny ból, żal i wściekłość. Ciągle jeszcze zadaję sobie
pytanie: dlaczego? I tak jak to ktoś pisał wcześniej - czas nie leczy, ogromny
ból nadal jest, ale trochę inny - jakby "przyzwyczajony". I nie sądzę, by kiedyś
odszedł...
Mama Oliwki (*)