Mój maleńki Skarbek - Kubulek odszedł (*)

[tusia911]

Skarbeńku jutro już miną 3 miesiące jak odszedłeś do Aniołków! Dobrze Ci tam?
Tak się o to boję, że nie jesteś tam szczęśliwy. Nadal jesteśmy u Ciebie z tatą
codziennie. Dziś już byliśmy, tulipanki odżyły, ale przyjedziemy jeszcze raz.
Mam nadzieję, że nie jest Ci smutno, że myślimy ciągle z tatą o następnym
dziecku? Ty Maleńki mój zawsze bedziesz w naszych sercach. Bedziemy u Ciebie
nadal codziennie. Będziemy dbali o Twój grobek. Zawsze bedziesz naszym xudownym
syneczkiem. Tak bardzo Cię kochamy.

(*)(*)(*) dla Ciebie Kubuleczku

www.republikadzieci.org/swiatelka/jakubek.htm

[mama.mimi]

Zastanawiasz się, czy Twojemu dziecku jest dobrze tam, gdzie jest teraz? A
dlaczego miałoby Mu być źle? Jest niewinny, więc trafił do Boga :) Myślę że dla
tych dzieci jest podstawą, aby Rodzice pozwolili Im odejść, ja nie pozwalałam
na to bardzo długo, zbyt długo, nie było to proste, ale udało mi się i ja
jestem tu, Szymon jest tam. Przyjdzie czas, to do Niego dołączę. Myślę, że
dzieci cierpią gdy ich rodzice cierpią.
Długo się zastanawiałam, czy aby napewno jest tak jak napisałam powyżej,
najprościej jest odwrócić sytuację, przypuśćmy umiera matka, dziecko zostaje na
Ziemi, czy matka odejdzie gdy będzie świadoma że dziecko bardzo cierpi przez
jej odejście? Nie, ona zostanie wśród żywych i będzie cierpieć, będzie patrzeć
jak cierpi jej dziecko, czy jest w stanie wtedy mu pomóc? Czy nie czułaby się
lepiej, gdyby wiedziała, że jest szczęśliwe, przecież dziecko będzie ją miało w
sercu ale będzie żyło, pójdzie dalej

mama.mimi

[tusia911]

Wiesz chyba straciłam wiarę w Boga albo nigdy tak naprawdę w niego nie
wierzyłam. Boję się mieć dziecko, bo boję się, że Kubuś będzie cierpiał, że to
nie jego przytulam, nie nim się zajmuje itd. Boję się tak naprawdę wszystkiego.
Boję się dalej żyć, być normalna, cieszyć się czymkolwiek. Jestem nadwrażliwa
na wszystko. Ciągle ryczę. Kompletnie sobie nie radzę. Wszyscy mają już dość
mojego płaczu, tak jakby nie chcieli więcej słyszeć o Kubusiu. Coraz częściej
myślę o śmierci. Nie mam siły żyć. To mnie za bardzo boli. Tak bardzo chce
umrzeć.

www.republikadzieci.org/swiatelka/jakubek.htm

[mama.mimi]

Tylko wiesz, musisz być świadoma tego, że jeśli popełnisz samobójstwo to możesz
rozminąć się ze swoim dzieckiem :((
A myślisz, że ja nie wyłam, długo wyłam, zazwyczaj tutaj jest chyba tak, że nie
mamy zrozumienia od innych że jeszcze przeżywamy śmierć dziecka, kiedy inni już
zapomnieli, bądź zeszło to u nich na drugi plan.
Mi pomogły wizyty u psychologa, wtedy to dopiero zaczęło mi się powoli klarować
w głowie, bo okazało się że mam większy problem. Byłam bardzo niepoukładana
wewnętrznie przez to że pochodzę z trudnej rodziny, dziecństwo do tej pory się
za mną ciągnie, przeszkadza, wzorce wyniesione z dzieciśtwa do tej pory wyłażą
w najmniej odpowiednim momencie i zamiast iść do przodu to ja jak ten rak,
cofam się wstecz wrrrrrrrrr
O tym że Bóg istnieje to ja nie myslałam kilka miesięcy po śmierci dziecka
tylko jakiś rok później, nie wcześniej, wcześniej to ja byłam anty na wszystko:(
Bóg jest i to jest fakt, poprzez straty, choroby mamy sobie coś uzmysłowić,
przestawić się na inny tor, zmienić podejście do jakichś spraw, może do
bliskich, może zacząć kochac siebie, trudno mi powiedzieć co Ty masz do
przerobienia.
O kolejnym dziecku zapomnij jeszcze przez kilka miesięcy, bo sobie psychicznie
mozesz nie poradzić, to jest za trudne na obecną chwilę.
Ja rok po śmierci chciałam koniecznie mieć dziecko, wszystko dopięte na ostatni
guzik, ale kiedy byłam już blisko, padłam jak długa, wszystko mi się rozsypało,
dlatego musisz ustawić sobie psychikę i dopiero myśleć o kolejnym dziecku.
niektórzy mówią, że kolejne dziecko pomaga, może i tak, nie wiem, spróbuję za
jakiś czas, nie teraz.

[iorek]

Kubulku kochany Aniołku... (*) (*) (*)

Tusiu, jestem przy Tobie myślami... wiem, że czasem już się nie da wytrzymać
tego bólu... :( ale walcz, walcz Kochana, mimo braku sił...

iorek

[tusia911]

Uwazam, ze dzieckiem juz nie jestes. Ja mam 24 lata i 7 letniego syna. Wbrew
pozorom wieku nie zaszlam w ciaze z przypadkowym kolesiem tylko z kims kogo
kochalam. Pragnelam miec wtedy dziecko. Bylo potem ciezko ale jestem
najszczesliwsza mama na swiecie. 3 miesiace temu zostalam mama aniolka i ...
cierpie, strasznie cierpie. Jestem mloda ale to o niczym nie swiadczy. Uwazam
ze tak samo jest z Toba. Trzymaj sie kochana, ja tez sie postaram.

www.republikadzieci.org/swiatelka/jakubek.htm

[monika0010]

(*) dla Kubusia

[egafokus]

[***] Kubusiowi

Dla Kubusia(*)(*)

[maniula1]

Dla Ciebie Malenki(*)(*).A Tobie Tusiu Duzo Silek.PozdrawiamCie.Kasia.

Niedługo dzień , w którym miałeś przyjść na świat

[tusia911]

Termin porodu miałam na 19.05.2007. Strasznie mi ciężko. Coraz częściej myślę o
tym co by było gdyby.

Kocham Cię Syneczku
Dla Ciebie Jakubeczku (*)(*)(*)

www.republikadzieci.org/swiatelka/jakubek.htm

[iorek]

Tusiu, przytulam Cię mocno...

Kubusiu kochany... (*) (*) (*)

Tak Cię kocham Syneczku (*)(*)(*)

[tusia911]

Są dni, że jest już dobrze, ale są chwile, w których tak zaczynam tęsknić, że
wszystko dla mnie traci sens. Ostatnio doszedł mi dodatkowy kłopot, który dość
poważnie zapełnił mi głowę. Tata Filipka (mojego 7-letniego syna, którego ojcem
jest inny mężczyzna, z którym się rozwiodłam) zaczyna go coraz bardziej olewać.
Wszystko na około jest ważniejsze. Filip nie bardzo ma już chęć się z nim
spotykać. Stał się ostatnio jakiś inny. Częściej się przytula, pyta czy go
kocham. Ojciec nie daje mu miłości, ciepła. Ja staram się to robić za dwoje,
ale tak się chyba nie da.
Dostałam się na kurs ochrony. Trwa 3 miesiące. Będę miała zajęcie i
przynajmniej nie będę ciagle płakać. Ale pamiętać będę zawsze i zawsze będę u
Ciebie Słoneczko moje codziennie na cmentarzu. Kocham Cię Kubuleczku (*)

www.republikadzieci.org/swiatelka/jakubek.htm

[maniula1]

(*)(*)(*)

19.05.07r. to był termin narodzin Kubusia

[tusia911]

W sobotę przeżyłam koszmar! Od rana wszystko leciało mi z rąk! Z piątku na
sobotę po raz pierwszy przyśnił mi się Kubulek! Był taki maleńki jak gdy się
urodził, ale potrafił mówić i miał otwarte oczka. Przytulił się do mnie i
powiedział "mamusiu nie martw się, kocham Cię tak bardzo, wszystko będzie
dobrze". Trafiło to do mojego serca tak głęboko. Cały czas o tym myślę. Mój
Aniołek dodał mi sił, choć w sobotę, w termin porodu Kubusia nie dawałam rady.
Byłam w domu sama i robiłam wszystko bezmyślnie i bezsensu. Zaczęłam szykować
mojego starszego synka do zerówki choć to była sobota i zresztą nie było go w
domu. Potem dostałam takiej histerii, że płakałam tak z godzinę, a potem
zasnęłam ze zmęczenia. Pytanie DLACZEGO? wróciło jak bumerang. Taka wściekłość
na cały świat, że mnie to spotkało.

Kochamy Cię Aniołku - mama, tata i Filipek

(*)(*)(*)dla mojego Kubusia

www.republikadzieci.org/swiatelka/jakubek.htm

Dzień Matki

[tusia911]

Chciałabym dostać od Ciebie syneczku w tym dniu sen. Bardzo chciałabym abyś mi
się przyśnił. Jutro idę na Dzień Matki do zerówki do Filipka. Mam nadzieję, że
będziesz tam razem z nami, usiądziesz na ramieniu Filipka i ... Poprostu tam z
nami bądź. Tak Cię kocham Syneczku.

Marta 24, mama 7-letniego Filipka i Aniołka Kubusia (*25.01.2007 +4.02.2007)

www.republikadzieci.org/swiatelka/jakubek.htm

[iorek]

Tusiu, wszystkiegi dobrego Ci życzę...

Kubusiu (*) (*) (*)

[maniula1]

(*)(*)Dla Ciebie Aniolku(*)(*)

Kocham Cię Maleńki (*)(*)(*)(*)

[tusia911]

Niedługo będą 4 miesiące bez Ciebie. Tak bardzo Cię kocham.

Marta 24, mama 7-letniego Filipka i Aniołka Kubusia (*25.01.2007 +4.02.2007)

www.republikadzieci.org/swiatelka/jakubek.htm

Dziś mijają 4 miesiące od Twojej śmierci

[tusia911]

Kocham Cię Syneczku! Dziś 4 miesiące jak mnie zostawiłeś! Zamiast coraz łatwiej
jest mi coraz ciężej! Znów dopadają mnie złe myśli!

Dla Ciebie (*)(*)(*)(*)

www.republikadzieci.org/swiatelka/jakubek.htm

[danusia1958]

Dla Kubusia (*)(*)(*)(*)


babcia Aniolka Natalki i rocznej Julki

natalkadanusia.blog.onet.pl/

[iorek]

Kubusiu (*) (*) (*)

Tusiu, tulę... :(

Niedługo pomniczek (*)(*)(*)(*)

[tusia911]

Już widziałam prawie gotowy pomniczek. Jeszcze trzeba dopracować parę
szczegółów, podkolorować literki i już. Już się nie mogę doczekać. Ten
wyrzeźbiony misiaczek jest słodziutki.

Dla Ciebie Syneczku (*)(*)(*)(*)

www.republikadzieci.org/swiatelka/jakubek.htm

[maniula1]

Tusiu.Przeczytalam inne forum na ktorym opisujesz to co zrobilas.Dlaczego?
Oplakujesz Kubusia(*),a co z tym malenstwem ktoremu nie dalas szansy?Mam
mieszane teraz uczucia,bo wlasnie jestem po tej lekturze.Narazie przykro mi,za
to malenstwo.Dla Kubusia(*)(*)dla Malenstwa(*)(*)

[tusia911]

Nie weszłam na tamto forum aby ktoś mnie krytykował. Jeśli jest Ci przykro no
cóż. To tylko i wyłącznie moja sprawa więc proszę gorąco nie oceniaj mnie oki?
To tyle.

[maniula1]

Nie oceniam,probuje zrozumiec.Przykro Ci no cóż.Fajne stwierdzenie.A Tobie
Tusiu Nie jest przykro?Zapalam Swiatelka dla 2 Twoich Aniołków(*)(*).

[tusia911]

Dla mnie dziecko do końca 3 miesiąca życia w łonie matki jest tylko zarodkiem i
mam tylko 2 synów, dwoje dzieci - żyjąego Filipka i Aniołka Kubusia. Tamtą
ciążę straciłam w 6 tygodniu więc to nie dziecko. To tylko moje zdanie i mam
nadzieję, że nikogo tym nie urażę.

[nati1011]

Tamtą
> ciążę straciłam w 6 tygodniu więc to nie dziecko.


To Ja straciłam dziecko w 6 tygodniu (poronienie samoistne), ty dokonałaś
aborcji - bardzo prosze nie zrównój tego.

I to były dzieci, a nie zlepki komórek. Nie masz prawa odbierać mojemu dziecku
czlowieczeństwa.

[maniula1]

W 6 tyg ciąży bije serce!Kubusiu(*)(*)Malenstwo(*)(*)

[tusia911]

Moim zdaniem to nie dziecko! Każdy ma prawo mieć swoje zdanie a moje jest
właśnie takie! Skończmy tę debatę bo to do niczego nie prowadzi! Ja czuję się
matką 2 synów i maniula proszę przestań mnie resocjalizować i nie zapalaj
światełka dla tzw Maleństwa niby mojego na moim poście proszę bo mnie to
drażni.

[nati1011]

> Moim zdaniem to nie dziecko! Każdy ma prawo mieć swoje zdanie a moje jest
> właśnie takie! Skończmy tę debatę bo to do niczego nie prowadzi! Ja czuję się
> matką 2 synów i maniula proszę przestań mnie resocjalizować i nie zapalaj
> światełka dla tzw Maleństwa niby mojego na moim poście proszę bo mnie to
> drażni.

Może cię to drażnić, a myślę, że nawet powinno.

Każdy ma prawo popełnić błędy, ale trzeba umieć się do nich przyznać i
przynajmniej wykazać odrobinę żalu. Twoja bezduszność i pogarda dla życia jest
straszna. Zwolennicy aborcji twierdza cześto, że także twój ukochany kubuś nie
był jeszcze dzieckiem. W wielu krajach dzieci w tym wieku płodowym (i starsze)
są zabijane podczas legalnych aborcji. ci ludzie też uparcie twierdzą, że to
dopiero "potencjalni" ludzie. Że licza sie prawa matki do swobodnego wyboru.
Więc zgodnie z tą filozofią nie powinnaś tak rozpaczać po stracie trzeciego
dziecka, bo też nie było jeszcze w pełni człowiekiem.

Nie uciekniesz od swojego dziecka. Mozesz udawać, ze go nie ma. Mówić
wszystkim, że to nawet ufo było. Ale twoje dziecko istnieje. Powołałaś je do
życia i kiedys będziesz musiała spojrzeć mu w twarz. mam tylko nadzieję, że
wcześniej będziesz mogła spojrzeć sama sobie uczciwie w oczy. Pisałam ci już
kiedyś, że twoja boleść po stracie Kubusia jest powiązana, ze zdarzeniami z
przeszłości i nie uda ci się wócić do normalności zanim nie poukładasz swojej
przeszłości.

Ja nie będę się modlić za twoje dzieci, bo one już są szczęśliwe. Modlę się za
ciebie.

[paulina812]

tusia911 napisała:

> Dla mnie dziecko do końca 3 miesiąca życia w łonie matki jest tylko zarodkiem

"W siódmym tygodniu ma już serduszko, wątrobę, nerki, trzustkę, a nawet
powieki. Pojawiły się zawiązki kończyn. Zaczyna powstawać zarodkowy przewód
pokarmowy, łącznie z jelitem grubym, rośnie pępowina, która łączy łożysko z
płodem. To niesamowite, że taka ilość organów i części ciała mieści się na
około 10 milimetrach (...) Maluch zaczyna też coraz bardziej przypominać
człowieka. Pojawiają się u niego zarysy twarzy, delikatne zabarwienie tęczówek
oczu i otwór w miejscu ust. Zauważyć można nawet nozdrza. W ósmym tygodniu
wykształcają się palce, widać też coraz lepiej uszka, górną wargę i czubek
nosa"
Do 12 tc to nie dziecko??!! Na litość Boską!!!!
Tusiu, ja Cię nie osądzam, nie byłam w Twojej sytuacji, z resztą czasu nie
cofniesz.
Wkurza mnie tylko jak ludzie traktują Życie jak śmieć. Najpierw trzeba się
dowiedzieć kim jest ta 6 czy 12 tygodniowa ciąża, zobaczyć jak wygląda aborcja
a potem jak ktoś będzie miał na tyle odwagi niech szafuje ludzkim życiem.

Paulina 26, mama Aleksandra (5 lat), Wiktorka (40 tc *+ 26.01.2007) i Maleństwa
pod sercem (7 tc)

[tusia911]

Wy wszyscy próbujecie mi wmówić, że muszę żałować aborcji. Nie prawda. Krótko
po stracie Kubusia myślałam że to kara itd. Teraz wiem że tak miało byc i tyle.
Kubuś urodził się pod koniec 23 tygodnia czyli był to początek 6 miesiąca. Wiem
jak wygląda dziecko w poszczególnych tygodniach ciąży. Na dzień dzisiejszy nie
żałuję aborcji gdyż to dziecko cierpiałoby na świecie gdyz było niechciane a do
kochania zmusić się nie da. Nie wiecie co czułam i w jakiej byłam sytuacji i
pod jaką presją rodziny. Dziś bym tego nie zrobiła choćby nie wiem co.
Doświadczenia uczą. Ja mimo bardzo młodego wieku przeżyłam tyle bólu i
cierpienia w życiu że nawet psycholog powiedział wprost że podziwia mnie za
moją siłę. Kocham mojego syna Filipka i Kubusia najmocniej na świecie i to nie
tlko puste słowa. Tamta ciąża została zakończona w 6 tygodniu i tak właśnie
miało być. To tyle.

[paulina812]

tusia911 napisała:

> to dziecko cierpiałoby na świecie gdyz było niechciane a do
>
> kochania zmusić się nie da.


Jeśli niektórzy muszą się zmuszać do kochania własnych dzieci...???
Nie nadążam za Twoim tokiem myślenia. Dalszy komentarz jest już zbędny.

Paulina 26, mama Aleksandra (5 lat), Wiktorka (40 tc *+ 26.01.2007) i Maluszka
pod sercem

[wronka30]

Siedze wryta w krzeslo ze zdziwienia. Uwierz mi Tusiu ja mialam ogromnie trudna
sytuacje jak zaszlam w ciaze, ale to juz byl moj problem a nie problem
niewinnego malenstwa ktore nosilam pod sercem. Wtedy to malenstwo moze i bylo
tylko zlepkiem komorek ale teraz bryka slodko przed moimi oczami. Tak nie
mozna, oplakiwac dziecko ktore mialo juz rece i nogi a drugie traktowac jak
bezistnienie bo bylo jeszcze tylko zlepkiem komorek. Przepraszam, ale jak mozna
byc tak podwojnie moralnym? A moze Tusiu to byla kara, moze powinnas jednak
wyciagnac z tego jakies wnioski, cos zrozumiec, przemyslec???

[maniula1]

Tusiu,moze sama ta presje sobie zgotowalas??nie chciane,nie kochane na litośc
Boska!To znaczy aby usunąć.Moglas do adopcji oddać.Tam wiele ludzi kocha i to
nie swoje dzieci(chwala im za to).A moze po urodzeniu wlasnie bys
pokochala.Skad wiesz? Proszę nie pisz zlepek komorek,bo w takim razie kazdy z
nas byl "zlepkiem komorek",a teraz zyjemy,chodzimy....i tak tez moglo twoje
dziecko(*)niestety odebralas mu to.Kubusiu(*)Aniolku(*)

[ana9937]

[iorek]

Kubulku (*)

[johana19]

Każda z Was (i ja też) może sobie myśleć co tylko chce ale na litość, błagam -
nie oceniajcie Tusi bo nie macie do tego prawa... Kto Wam je dał? Jeśli jest
ona osobą wierzącą to kiedyś sama odpowie za swoje życie i czyny, tam, u
góry... A jeśli Wy same jesteście osobami wierzącymi to tym bardziej nie
wydawajcie sądów...

Dla Kubusia (**)

Maleńki Skarbeczku!

[tusia911]

Kocham Cię Kubuleczku!

[tusia911]

16tego czerwca postawiliśmy Ci pomniczek i uważam że jest najpiekniejszy na
świecie. Masz też już swoje światełko na forum DLACZEGO. Oto ono
www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec533.htm

[pysia2406]

dlaczego oni Ci odrazu nie skierowali do jakiejs lepszej kliniki czy szpitala?
chyba mogli temu wszystkiemu zapobiec! a tak przytrafila sie tragedia.... 590g
przeciez to bylo takie malenstwo... masz racje od teraz nie chodz do
tamtejszego szpitala.
moja kolezanka jest wczesniakiem wazyla troche ponad kg i miala nie chodzic...
ale lekarze pomogli i jest zdrowa sliczna dziewczyna...
szczerze wspolczuje
[*] [*] [*]
3maj sie dasz rade przetrwac

[polpotworek]

Tusiu pokazalabym Ci jak wygląda dziecko kilku tyg ale nie bede Cie dobijac.
Porazil mnie kontrast mdz Twoją rozpaczą a tym za jaką latwoscią przyszlo Ci
odczlowieczyc dziecko które uśmiercilaś. Powiem tylko jedno... jaką miara
mierzysz, taka i Tobie zostanie odmierzona.
Dla Kubusia (*)...

[polpotworek]

Przeczytalam reszte postów i jestem poprostu wstrząśnięta tym co przeczytalam
od Tusi... ze dziecko do konca 3 miesiąca to niby costam. Tusiu chyba nie masz
pojecia czym jest aborcja. Jesli w innych krajach dopuszczalna jest aborcja do
22tc to znaczy ze tam dziecko staje się czlowiekiem od 23tc? A gdyby Kubus sie
tak w innym kraju urodzil to ledwo zalapal sie na czlowieczeństwo??? wg Twoich
chorych teorii! Ty jeszcze nie dojrzalaś do tego by zrozumiec czym jest
człowieczeństwo.
www.smog.pl/wideo/11156/aborcja_drastyczne/

[polpotworek]

chcialam jeszcze dodatc ze nie potępiam tego ze tusia dokonala aborcji bo nie
znalam jej sytuacji ale potępiam jej podwójną moralnośc i jej czelnośc do
oczłowieczania poczętego dziecka.

polpotworek

[tusia911]

Otóż moja droga moje dziwne nastroje i różnego rodzaju mieszane uczucia
wyrażone we wcześniejszych postach były związane z ogólnym rozbiciem
emocjonalnym po stracie upragnionego synka. Na tę chwilę nie żałuję aborcji,
której dokonałam. Wiem, że to było jedyne sensowne rozwiązanie. Zresztą nie mam
zamiaru się tłumaczyć, bo to wyłącznie moja sprawa. Wiem, że szczerość na tych
forach nie popłaca i odbija się, więc nie mam zamiaru się wyzewnętrzniać. Co do
mojej dojrzałości emocjonalnej i każdej innej, nie Tobie to oceniać. A to czy
komórki mikroskopijnej wielkości były dla mnie dzieckiem, czy zwykłym problemem
to też moja sprawa. Tobie, ani nikomu innemu nie ujmuje prawa uczłowieczania
komórek, ale ja mam swoje osobiste prawo posiadania własnego zdania.

[wronka30]

Widzisz najwiekszy problem zwiazany z aborcja to fakt niemoznosci przyswojenia
sobie, ze prawo decyzji nad wlasnym cialem i prawo posiadania wlasnych opinii
nie daje nikomu absolutnie prawa do odebrania zycia drugiemu czlowiekowi, ba
najbardziej bezdronnemu i niewinnemu czlowiekowi. Staralam sie Ciebie na
poczatku nie oceniac, sadzac ze ogromnie trudna sytuacja zyciowa sprawila ze
popelnilas ogromny blad i ze moze nawet boisz sie wszystkiego zalowac. Ale Ty
nie, brniesz dalej, przytaczajac najbardziej wyrachowane i niedorzeczne
argumenty. Wydaje mi sie, ze Twoje wypowiedzi uwlaczaja wszystkim rodzicom na
tym forum, ktorzy oplakaja swoje zmarle dzieci, bez wzgledu na to czy byly one
jeszcze tylko "zlepkiem komorek" czy juz narodzonymi i w pelni wyksztalconymi
ludzmi. Twoje hipokryzja w oplakiwaniu Kubusia (***) i tlumaczeniu aborcji
jakiej dokonalas (***) mnie poraza, i wzbudza niezdrowa agresje do Twojej
osoby. Kto jak nie Ty powinnien najbardziej rozumiec co to znaczy bezgraniczna
milosc do wlasnego dziecka, bezwarunkowa determinacja ochrony jego zycia, i
nieprzerwane pragnienie jego szczescia??? Zycia swojemu dziecku juz nie
wrocisz, natomiast wypadaloby okazac troche skruchy i zalowac popelnionego
czynu.
Monika, mama najslodszej niespodzanki w zyciu - Besmelki, i ciocia
najpiekniejszego Aniolka w niebie - Natalki(***)

[tusia911]

Sory ale do żałowania nikt mnie nie zmusi! Nie żałuję niczego w swoim okropnie
skomplikowanym życiu. To czy ktoś opłakuje stratę kilku tygodniowej ciąży jakby
stracił dziecko które widać to jego własna i osobista sprawa, a ja nie ukrywam,
że mnie to śmieszy, tak jak Ty nie ukrywasz, że mnie potępiasz. Każdy ma prawo
do własnego zdania, a Ciebie i innych denerwuje to że nikt nie jest w stanie
zmienić moich poglądów. To że pisałam dużo dziwnych rzeczy zaraz po śmierci
mojego Aniołka to dlatego że byłam kompletnie rozbita i wmówiłam sobie że
starciłam Go tylko dlatego że wcześniej dokonałam aborcji. Teraz wiem że to
myślenie było śmieszne! Mój stan emocjonalny jest teraz w dobrej kondycji i
wróciłam do normalności i poglądów sprzed śmierci mojego Skarbusia. Opłakiwania
i cierpienia po stracie Kubusia nikt mi nie zabroni. Jego kochałam od momentu
połączenia się komórki jajowej z plemnikiem, kochałam go gdy był jeszcze
zlepkiem komórek. Tamta ciąża była dla mnie tylko zwykłym problemem i dlatego
właśnie musiałam postąpić tak a nie inaczej dla dobra nas wszystkich. A skoro
większość z was propaguje ochronę życia poczętego to w takim układzie jak takie
niechciane dzieci sie urodzą i matki tułają się z nimi po domach samotnej matki
i zaczynają nienawidzieć własne dziecko to wtedy się odzywajcie i pomagajcie
tym matkom i ich dzieciom, bo właśnie im należy się pomoc. Wszycsy tylko
potraficie ochraniać zlepki komórek, ale urodzone dzieci i ich matki znajdujące
się w ciężkich sytuacjach to już nikogo nie obchodzą. Żałosne.

[nati1011]

przepraszam wszystkich na tym forum, ale musze to napisać.

Jego kochałam od momentu
> połączenia się komórki jajowej z plemnikiem, kochałam go gdy był jeszcze
> zlepkiem komórek. Tamta ciąża była dla mnie tylko zwykłym problemem i dlatego
> właśnie musiałam postąpić tak a nie inaczej dla dobra nas wszystkich

Tusia, to ty jesteś żałosna. Tak bezdusznej i egoistycznej hipokrytki to
jeszcze w życiu nie spotkałam. Po tym co napisałaś tu i na innym forum dochodzę
do wniosku, że Kubuś wolał odejść niż zostac z taką matką. I ja mu się wcale
nie dziwię. A poronienia i przedwczesne porody są typową komplikacją po
dokonanej aborcji. Nie łudź się, że to pozostało bez śladu.

nati1011

[tusia911]

"Kubuś wolał odejść niż zostac z taką matką"

I to są słowa inteligentnej osoby, raczej wątpię. Mnie to nie rusza, ale
śmieszy. Nie masz chyba własnych problemów, że siedzisz przed kompem i tylko
krytykujesz i wypisujesz głupoty. Jak pies się nudzi to ... Jesteś śmieszna.

[tusia911]

Aha i jeszcze jedno. Mój Maleńki Kubulek urodził się za wcześnie z powodu
zakarzenia bakteryjnego, a owe zakarzenie nie było spowodowane aborcją. Masz
zbyt wąski zasób informacji w tym temacie. Mam osobiście dużo znajomych po
aborcji i mają zdrowe dzieciaczki więc ... Nie masz zielonego pojęcia w tym
temacie.

[polpotworek]

Powinnas chyba poszukac dobrego lekarza bo naprawde masz poważny problem mimo
ze zdaje Ci sie inaczej. nie mówię tego złosliwie ale czytajac Twoje wypowiedzi
dochodze do wniosku ze zaprzeczas sama sobie i poprostu sama się oszukujesz.
Nie oklamujesz nas- oklamujesz siebie! Na tym forum piszesz co innego na
aborcji co innego- zupelnie dwie skrajnie rózne wypowiedzi. Wiec nie wywnetrzj
sie wiecej i nie pisz tego co nie myślisz bo to do niczego nie prowadzi. Nam
nie chodzi o to by cos komuś udowodnic- Ty sama musisz wiedziec co czujesz a
nie wiesz skoro tu czujesz inaczej a na aborcji inaczej.
Szczerze naprawde z serca uwawzam ze powinnas skorzystac z pdychoterapii bo
jednak nie poukladalas sobie tego wszystkiego i wyrażnie sobie ze swoimi
doświadczeniami nie radzisz mimo ze wmawiasz sobie ze juz wszystko jest jak byc
powinno. Mimo wszystko... trzymaj sie...

polpotworek

[tusia911]

Moja droga spójrz na daty postów na aborcji! Pisałam dużo różnych dziwnych
rzeczy pod wpływem emocji. Na tamtym forum nie byłam już od ponad miesiąca i
nie mam zamiaru wchodzić, bo miałam ochotę pogadać z dziewczynami, kobietami po
aborcji a nie kims takim jak Ty na przykład, kto tylko umoralnia wszystkich na
około. Umoralnianie jest ostatnią rzeczą jakiej mi potrzeba. Całe moje
otoczenie (łącznie z rodzicami) namawiało mnie do aborcji i teraz też są
zdania, że to była jedna z mądrzejszych decyzji jakie podjęłam w życiu. Żyjemy
w innych światach jak widzisz. Wyobraź sobie że od czasu aborcji do czasu
śmierci Kubusia nie myślałam ani chwili o tym co by było gdybym tego nie
zrobiła. Nie żałowałam ani sekundy. Dopiero gdy odszedł mój Szkrabek zaczęłam
myśleć. To z powodu Kubusia jest mi ciężko dalej żyć, a nie z powodu aborcji.
To mój cudowny Syn daję mi wielką siłę i jego Maleńki Braciszek, który czuwa
nad nami.

[polpotworek]

Miedzy umoralnianiem a dzieleniem sie swoją wiedza, doświadczeniami i zdaniem
jest pewna róznica, której niestety Tobie nie udaje sie dostrzec nie tylko u
mnie ale u innych -wierz mi bardzo doświadczonych przez zycie osób. Bronisz sie
(choc chyba niepotrzebnie na zapas) atakiem na kazda wypowiedz zamiast
przeczytac posty ze zrozumieniem i zastanowic sie nad tym ze moze jednak nie
rozumiesz co sie do Ciebie pisze mimo ze napisalo to tyle osób. Jesli nie
chcesz by ktoś napisal Ci prawde i swoje zdanie- tak jak Ty masz swoje to nie
rozumiem po co w kolko zawile sie tlumaczysz dając innym sygnaly do dalszej
dyskusji.
Zyj sobie swoim zyciem i miej to swoje zdanie tak jak i nam pozostaw prawo do
swojego.

[tusia911]

Jestem ciekawa co według Ciebie oznacza doświadczenie życiowe. Czytając Twoje
wypowiedzi wydaje mi się raczej, że Twoim celem w życiu jest chodzenie do
kościoła i ślepa wiara.

[nati1011]

proponuję skończyć dyskusję z panią tusią. Sprowadziła ją już na takie dno, że
straciło to sens. Nie da się pomóc komuś na siłę.

Próbujesz nam wmówić tusia jaką to jesteś silną, mądrą i przede wszystkim
wyzwoloną kobietą. Ale my wszystkie i tak wiemy jaka jest prawda. A ty okłamuj
się dalej, skoro jest ci z tym dobrze. Kiedyś spadniesz na samo dno rozpaczy i
dla twojego własnego dobra mam nadzieję, że stanie się to szybko. Może wtedy
zechcesz skorzystać z oferowanej ci pomocy. Będziemy na ciebie czekać.

[polpotworek]

Masz nati rację- ja jestem po kazdej kolejnej jej wypowiedzi zniesmaczona.
Dalsza dyskusja z osobą, która nie rozumie podstawowych wartości jest dla mnie
strata czasu.

[tusia911]

Co Wy nazywacie pomocą? Krytykowanie i upokarzanie drugiej osoby? Pierwszy raz
słyszę o takiej pomocy, ale jak zdążyłyście zauważyć nieco różnię się od Was.
Jeśli kiedykolwiek będę potrzebowała pomocy to na pewno nie od takich osób jak
Wy. Również mam dosyć tej żałosnej dyskusji, bo ani ja ani wy zdania nie
zmienimy. Ten post miał być przeznaczony dla mojego Aniołka ale niestety pewnej
matce miłosierdzia zachciało się krytykować moją aborcję i zaczęła się żałosna
dyskusja. Stwierdzam że lepiej pisać pamiętnik niż siedzieć w necie i się
zwierzać, bo w ten sposób można się tylko bardziej pogrążyć. Co niektórzy
zabraniają mi opłakiwać mojego synka, normalnie paranoja. Niestety potwierdza
się teoria, że istnieją ludzie i LUDZIE. Zajmijcie się łaskawie swoim życiem, a
mnie, moje dzieci i moją aborcję zostawcie w spokoju. Jeśli tak bardzo chcecie
komuś pomagać to najpierw zapoznajcie się ze znaczeniem słowa POMOC.

To już (albo dopiero) pół roku jak odszedłeś (*)

[tusia911]

Kocham Cię maleńki. Byłeś taki śliczny, mimo swoich 590 gram byłeś
już maleńkim brojarzem. Ciągle dawałeś o sobie znac. Teraz zostały
tylko wspomnienia, które bledną po troszku. Ciągłe pytania DLACZEGO?
wracają jak bumerang. Czasem tłumaczę sobie, że tak miało się stac,
że jest w tym jakiś głębszy sens, ale są chwile smutku i płaczu,
tęsknoty i zazdrości tym którzy w ostatnim czasie stali się
szczęśliwymi rodzicami zdrowych dzieciaczków. Fakt nie jestem sama,
mam Filipka i całą resztę rodziny, ale brak mi właśnie Ciebie
niesamowicie. Gdy czuję się dobrze i zaczynam akceptowac całą tę
sytuację, to zaczynam się obwiniac, że zbyt mało myślę o Tobie, bo
gdy myślę dużo to zbyt wielki ból mi to sprawia. Nie umiem tego
wypośrodkowac. Czas nie leczy, czas pozwala tylko spojrzec inaczej
na daną sytuację. Kocham Cię i ani czas ani nic i nikt tego nie
zmieni.

(*)(*)(*)(*)(*)(*) To dla Ciebie Kubulku

[iorek]

Kubulku maleńki (***)

[gabi791]

Dla Kubusia (***) i drugiej Kruszynki (***)

[maniula1]

Kubusiu(*)
Aniołeczku drugi(*)

Kocham Cię Maleńki Aniołeczku (*)

[tusia911]

Proszę Cię Syneczku, pomóż Nam. Jesteśmy z tatą bliscy rozstania i
chyba oboje nie potrafimy temu zapobiec. Niech stanie się to co
powinno się stać, ale czuwaj nad nami i daj nam siły by przetrwać to
wszystko. Kocham Cię.

www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec533.htm

[blekitna_laguna]

Rozumiem Twój strach, płacz i cierpienie...

(*)(*)(*)

Dla maleńkiego Aniołeczka-Kubulka.

Syneczku (*)

[tusia911]

Kocham Cię maleńki. Nigdy nie zapomnę. Zawsze będziesz moim
syneczkiem. Brakuje Nam Ciebie, ale teraz już wiem, że tak właśnie
miało być i że jesteś szczęśliwy. Ściskam Cie mocno tam w niebie mój
Aniołku.

www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec533.htm