Dlaczego to tak strasznie boli...

[kasik211]

Kiedyś już dałam znać o sobie. Później już tylko czytałam Wasze historię, bo
nie miałam sił, a może odwagi aby opisać swoją. Na to forum trafiłam
przypadkiem i nie sądziłam, że stanie się moim największym wsparciem w tych
najtrudniejszych dla mnie chwilach....
Chyba najwyższy czas, abym otworzyłą się przed kimś i pozwoliła sobie pomóc...
Jestem mamą Kacperka-Aniołka -tak długo oczekiwanego dziecka. Termin porodu
miałam na 12 stycznia, ale od 1 stycznia robiłam wszystko aby zobaczyć już
soje malęństwo. Kupiliśmy z mężem całą wyprawkę i przygotowaliśmy pokoik dla
naszego skarbka i czekaliśmy z niecierpliwością kiedy dołączy do naszej
rodzinki. 10 styczeń był dniem kiedy na świat przyszło nasze maleństwo.Mąż
cały czas był ze mną przy porodzie (odciął nawet pępowinę). Lekarz oznajmił
nam, że zostaliśmy roddzicami zdrowego chłopca.Kacperek otrzymał 10 pkt. Boże
jacy byliśmy szczęśliwi. Niestety nasze szczęście trwało tak krótko....
W 3 dobie zabrano mi Kacperka do kąpieli. Po 40 min. przybiegła Lekarka, aby
mi oznajmić, ze u mojego synka nastąpiło zatrzymanie akcja serca i jest w
tragicznym stanie. Myślałam w tedy, ze oszaleje. Nie umiałam pozbierać
myśli... Po Kilku minutach przybiegła kolejna kobieta i krzyczała jak mają
ochrzcić Mojego synka, bo on umiera. To jeszcze nie był czas na mojego
Kacperka-został wówczas odratowany. Kolejne zatrzymanie akcji serca nastąpiło
o 5:15. Po godzinie reanimacji mój synek odszedł!!!! Sekcja
wykazała "Krytyczne zwężenie aorty", które przyczyniło się do wyniszczenia
kolejnych organów.
Boże, to był koszmar. Nie umiałam, a może do dzisiaj nie umie się pogodzić z
jego śmiercią. Cały czas zadaje sobie pytanie, dlaczego ON... Nie mam już w
życi zadnego celu.Nocami nie sypiam, a wstaje z łóżka bo muszę.
Wczoraj znalazłam się w takim stanię, że poraz pierwszy nie pojechałam na
cmentarz. ogarnęła mnie wściekło na Kacperka "za to, że mnie zostawił" a ja
go tak bardzo potrzebuje.
Teraz Żyje, bo wiem ze jestem potrzebna mojemu mężowi. Znajomi nas bardzo
wspierają, ale nikt tak na prawde nie rozumie naszego bólu.My zmężem też nie
umiemy rozmawiać o całej tej sytuacji. On mi ciągle powtarza, ze jeszcze
będziemy szczęśliwi- odczekamy pół roku i postaramy się o kolejne dziecko. Ja
nie wiem czy będe miałą jeszcze odwagę , aby mieć kolejne dziecko. Tak bardzo
boję się, ze sytuacja się powtórzy. Mam Juz 28 lat , a mój mąż 31- czy mamy
jeszcze szanse na dziecko...
W najtrudniejszych dla mnie chwilach wchodze na forum i czytam o tragediach
jakie spotkały innych ludzi i jak sobie radzą w takich sytuacjach... W tedy
wiem, ze nie jestem sama. Za to Wam wszystkim dziękuje!!!

Proszę zapalcie światełko dla mojego Kacperka
Kasik

[mamadawida2]

Szczerze i z całego serca Ci współczuję. Wiem ( uwierz mi wiem) co czujesz.
Przeczytajcie z meżem moja ksiązkę. Nie rozmawiacie ze soba o tym co sie stało.
U mnie tez tak było. Były dni, ze myśłałm że rozpadnie sie nasz związek.
Ale wytrwalismy ( to było 18 miesięcy temu)
napisałam ksiązkę by pomóc osieroconym rodzicom i nie tylko.
strata-dziecka.zlotemysli.pl/studzina.php
A dla waszego aniołka
(*)

[anida63]

Sciskam cie mocno.Wiem co czujesz.Stracilam dwoch synow.Pierwszego w87roku,tak
jak twoj aniolek byl ze mna tylko3dni.Nie dane mi bylo go nawet przytulic bo
urodzil sie za wczesnie i byl w inkubatorze.Niedlugo minie20 lat a wciaz boli!
Rok pozniej urodzilam wspanialego synka.Moja radosc nie miala granic.Wszyscy
mowili ze za bardzo go rozpieszczam ale ja po tamtej stracie najchetniej nie
odstepowalabym go na krok.Lukasz byl wspanialym chlopcem-
uczuciowym,dobrodusznym,pomocnym,wesolym.B Y L bo niestety juz go nie ma!
15sierpnia 05r utonal w jeziorze.Minelo 1.5roku a ja umieram z rozpaczy.Mam 2
corki,wnuka ,wnuczke kochanego meza ale nie potrafie znalezc celu do dalszego
zycia.Mam wyrzuty wobec zyjacych moich dzieci ,kocham je ale w tej chwili
nieszczescie,ktore mnie spotkalo przyslania mi wszystko i najgorsze ze z
uplywem czasu jest mi coraz gorzej.Zaczyna do mnie docierac ,ze naprawde go nie
ma.Nie wiem czy znajde sily aby zyc dalej.
Tak samo jak ty miewam nieporozumienia z mezem.Kochamy sie i uwielbialismy syna
i on mi ciagle powtarza ze powinnam zaczac marzyc i obrac jakis cel na dalsze
zycie.Nie potrafie marzyc i myslec o czyms przyjemnym bo wszystkie mysli biegna
do synia i budza rozpacz.
Moja droga jestescie mlodzi i na pewno bedziecie mieli jeszcze nie jedno
dziecko.Na razie musisz przejsc przez swoja zalobe tak samo i ja .Tylko nie
wiadomo jak dluga to droga....Jeszcze raz sciskam cie mocno 3maj sie.
Dla twojego anioleczka (*)(*)(*)(*)(*)(*)

[kasik211]

Dzisiaj mija 9 tydzień odkąd od Nas syneczku odszedłeś. Tak bardzo Tęsknie za
tobą....
[***]

[annamarcela]

Kacperku to dla Ciebie aniołeczku \*/\*/ Rodzice aniołków są
najlepszymi rodzicami na świecie. Kochają swoję pociechy najmocniej
jak się da.

[annamarcela]

Czytałam Pani książkę i jestem pełna uznania. Ja straciłam swoje
jedyne dzieciąko i nie długo puźniej rozpadło się moje małżeństwo.
Pani chociaż ma dla kogo żyć ja niestety nie. Zostałam sama ze swoim
bólem i z wielkim trudem to znoszę. Pozdrawiam:)
Mama aniołka Karolka- przyczyną zgonu są posocznice (sebsa). Żył
niecałe osiem dni. Dobrze, że są tacy kudzie jak Pani

[annamarcela]

Swiatełko dla Dawika i Karolka \*/ \*/

[agafa30]

kochana...u mnie było podobnie, rodzinny poród, odcięcie pepowiny przez dumnego
tatę, 9 punków i nagle - zaburzenia oddychania .... operacja serduszka....
w 7 dniu życia odeszła moja kochana córeczka Igusia!
miałam wtedy 30 lat - 30.06.2004r.
A dziś mam zdrowego, 9-miesięcznego synka.
Wiek nic tu nie ma.... znam młodziutkie dziewczyny - po stracie i wiele kobiet
przez 40-tką ze zdrowymi dzieciaczkami.
Wiem, że teraz nie jesteś w stanie myśleć o następnym dziecku, daj sobie czas -
czas przede wszystkim na żałobę, na rozpacz..to trudne, cięzkie i koszmarne
chwile - dlatego zyczę Ci dużo sił.
wiem, że przyjdzie czas, kiedy pomyślisz o następnym dziecku, ale ogarnie Cię
ogromny strach,musisz go pokonać, choć trochę, ale wiedz, że możesz być jeszcze
szczęsliwą mamą - z ogromną raną w sercu - ale szczęśliwą.
Pozdrawiam CIę i ściskam mocno.

[egafokus]

[***] dla Twojego Kacperka
tak bardzo mi przykro, przytulam

[hania731]

będziesz jeszcze szczęśliwa,choć nigdy juz tak beztroska jak przedtem.
Ja też szukałam odpowiedzi na pytanie, dlaczego odeszła i odpowiedź nadchodziła
sama, bo byłą chora, ale zaraz nadchodzi kolejne pytanie: Dlaczego ona.
Tu też nasunęłą mi się od razu odpowiedź: A dlaczego nie ona? Czym
różnię się od innych, których spotkał podobny los.
I nadal nie mogę sie z tym pogodzić, choć żyje niby normalnie. I też zaczęłam
myśleć już nastepnym dziecku,żeby te moje puste ramiona wypełnić życiem,a bać
się będę już zawsze i Ty też. Bo doświadczyłyśmy na własnych barkach,że to co
się zdarza gdzieś daleko , jest tak blisko i może i nas spotkać.I nikt nam nie
zagwarantuje,że to się nie powtórzy,pozostaje nam nadzieja,że kiedyś i dla nas
zaświeci słoneczko.
A tęsknić za naszymi słonkami, będziemy już zawsze.
Myślę,że sama poczujesz kiedy przyjdzie Twój czas na kolejnego dzidziusia.
pozdrawiam.

[paulina812]

Przykro mi bardzo....Ja mojego synka urodziłam 26.01.2007 (urodził się martwy w
40 tc, miał węzełek na pępowinie). Na swojego Wiktorka też byłam zła, dlaczego
wziął i tak po prostu umarł?? Dlaczego nie chciał z nami być?? Wszyscy byśmy go
kochali, byłoby mu dobrze z nami, a jego nie ma...
Ja bardzo chciałabym mieć jeszcze dziecko (mam już synka 4,5 roku), lekarz
kazał nam zaczekać trzy miesiące po porodzie (mówił mi to kiedy miałam skurcze
parte i rodziłam swoje martwe dziecko, co raczej było nie na miejscu).
I mam takie puste ramiona, miałam mieć dziecko, miałam je tulić, karmić, a.....
Życzę Ci dużo siły, światełka dla Twojego Kacperka (*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)
(*)
Tak sobie myślę, że może jeszcze kiedyś będę szczęśliwa (czego również życzę
wszystkim mamom Aniołków)>
Paulina

[kasik211]

Dziękuje Wam wszystkim za wsparcie i pomoc w tak trudnych dla mnie chwilach.
Wiem, ze wiele jest ludzi którzy utracili to co dla nich najcenniejsze-swoje
DZIECI... Jednak, kazdy z nas przezywa to indywidualnie. Czytając Wasze
historię zaczynam wierzyc, ze jeszcze będzie dobrze!Może już nigdy nie będe żyć
tak beztrosko jak wcześniej, ale będe szczęśliwa... Musze wierzyć, ze uda mi
się urodzić zdrowe dziecko o wyjątkowym sercu...

pytanie do agafe30

[kasik211]

Tak bardzo mi przykro z powodu śmierci Twojej córeczki. Cieszę się , ze udało
Wam się dać życie zdrowemu chłopczykowi.
Mam pytanie: czy Wasza córeczka tez miała wade serca? Pytam, ponieważ nie wiem
ile czasu należy odczekać po urodzeniu dziecka z wadą serca, aby móc starać się
o następne dziecko. Opinie lekarzy są tak rózne: jedni mówią min 6 miesięcy,
inni 10-12 miesięcy, a nawet 2 lata.Czy przechodziliście badania genetyczne?
Pozdrawiam
Kasik-mama Kacperka-aniołka

do kasik

[agafa30]

Witaj,
nasza Igusia miała wadę serca - zespół wad wrodzonych, nie wiem czy dobrze
napiszę - tetralogia Fallota, miała nieprawidłowy spływ żył (to była najgorsza
wada) - musiałabym zerknąć w domu na dokumentację ze szpitala, żeby szczegółowo
opisać wady - jesli zechcesz to mogę przepisać wszystko co jest napisane w
karcie.
Robiliśmy badania genetyczne na NFZ - wszystko ok. Ale Ona nie miała wad
genetycznych, choc nie zgodziliśmy się na sekcje, to jednak na
podstawie "pobieżnych" badań nic poza tym nie wykryto i miała dodatkowy kciuk
prawej raczki - 6sty paluszek.
Jeśli chodzi o czas - mój poród był naturalny, więc lekarz powiedział 6 m-cy,
ale nie ze względu na wadę serca, tylko żeby odpocząć i fizycznie i przede
wszystkim psychicznie. Na początku nie chciałam juz mieć dzieci (igusia to moje
pierwze dzieciątko), ale po kilku m-cach zaczęliśmy starania i znów porażka,
dopiero po roku udało się zajśc w ciążę.
W ciąży robiłam synkowi badania usg serca u Dr Dangel w Warszawie - chyba
wszystkie dziewczyny z forum chodziły do Niej w następnej ciąży, świetna
specjalistka od maleńkich serduszek pracująca na super sprzęcie.
Tak więc, jeśli tylko fizycznie i oczywiście psychicznie będzisz gotowa -
zacznijcie starania i z całego serca życzę Ci tak cudownego Skarba, jakiego ja
mam dziś.
Co do słynnego pytania Dlaczego? chyba nie ma odpowiedzi, ja sobie
wytłumaczyłam, że to z mojej winy Igusia miała wadę serca, bo w pierwszym
miesiącu ciąży -nie przyszło mi do głowy, że juz mogę być w ciązy (to był
pierwszy miesiąc starań) byłam chora i brałam leki, ale chyba to nie jest takie
proste. Ile matek w ciąży pali, pije itp. i rodzą zdrowe dzieci, a ja nigdy nie
paliłam, z piciem - na pewno nie w ciązy, a i przed sporadycznie i co???
Piszę o tym dlatego, że na pewno martwisz sie o zdrowie następnego dzidziusia.
Ale nie ma reguły, po prostu - musimy ryzykowac, wiem jak jest ciężko, ale do
przejścia, uwierz mi i głowa do góry :-) Tyle przeszłyśmy, że już może być
tylko lepiej.
Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie i życzę Ci tego Cudu, który mnie spotkał - mam
cudownego, wspaniałego, roześmianego Michałka. Choć bardzo mocno tęsknię za
moją Córeczką i oglądam się za dziewczynkami w Jej wieku (miałaby juz dwa latka
i 9 mcy) i tak chyba będzie już do końca moich dni...

[agafa30]

tak sobie przeczytała mój poprzedni list i doprecyzuję:
my oboje robiliśmy badanie genetyczne - pobrano nam krew i zrobiono "wywiad
rodzinny". Igusia nie miała robionych badań genetycznych - było juz za późno.
Pisząc o porażce w staraniach, chodziło mi o to, że staraliśmy sie kilka
miesięcy - nie mogłam zajśc w ciąże od razu, a -tak mi się wydaje- zabrzmiało
to tak, jakby "po drodze" w staraniach stało się coś złego.
Pozdrawiam. Aga.

[kasik211]

Dziękuje Ci bardzo za te informacje. My tez chcieliśmy przejść bad. genetyczne
w łodzi, ale lekarz po wywiadzie z nami stwierdził, ze niekwalifikujemy się.
Był zdania, ze wada serca u Kacperka nie ma podłoża genetycznego. Musiały na
to wpłynąć jakieś czynniki zew.-tylko jakie? Ja całą ciąże czułam się super,
nie chorowałam, nie piłam , nie paliłam....Nie umię znaleść przyczyny.
Jesteści dla mnie dowodem na to, ze warto się starać i nie można się poddawać.
Poczekamy jeszcze kilka miesięcy i chyba tez spróbujemy...-chyba, ze coś
ulegnie zmianie.
ściskam Waszą TRÓJKĘ mocno

[agafa30]

hej,
wszystko zależy od lekarza, my dostalismy skierowanie na badania genetyczne od
mojego ginekologa, choć wada też nie miała podłoża genetycznego (i tak tez
stwierdził genetyk), to jednak on bardzo przejął się śmiercią Igusi i kierował
mnie wszędzie, gdzie było można - właśnie na badania genetyczne, później na
badania prenatalne-test PAPPA, na usg serduszka w W-wie (2 razy). Mimo,że
miałam do niego pretensje, że nie wykrył tej wady w trakcie badań usg i usg
genetycznego (choć jest jednym z najlepszych specjalistów w lubuskiem), to w W-
wie okazało sie, że wada ta jest b. trudna do wykrycia, i poznałam dziewczynę z
forum, której córeczka (oprócz innej choroby, którą wykryto w ciąży) miała też
podobna wadę serca i pomimo wielu badań usg, również nikt nie wykrył :-(
Ja tez szukałam przyczyny, szperałam w necie (tak znalazłam to forum),
wściekałam się na niesprawiedliwosć..ale w końcu musiałam odpuścic, bo jeszce
chwila, a bym oszalała.
Warto się starać i nie poddawać, bo pomimo wszystko życie może być piekne i
szczęśliwe :-) Tak jak już pisano na tym forum, może My po stracie, bardziej je
doceniamy, bo wiemy jak jest kruche. Pomimo tak ogromnej tragedii można dalej
zyć, choć z wielkim bólem. Moim największym marzeniem (oprócz szczęśliwego
życia dla mojego synka) jest - żeby wszystkie mamy po stracie doczekały się
swojego Szczęścia. Aby nie było już więcej Aniołków i Mam takich my. Bardzo,
bardzo by chciała!
Pozdrawiam Cię serdecznie :-)
Spróbuj jeszcze porozmawiać nt. badań genetycznych ze swoim lekarzem -
rodzinnym lub ginekologiem, bardzo polecam to badanie, bo to jest pierwszy
bardzo ważny krok na drodze planowania dzieciątka.
Życzę powodzenia!
(*) dla Twojego kochanego Kacperka.

[mmmmmm2]

Bardzo mi przykro....
Jestem mamą aniołka - Julci, którą urodziłam kilka lat temu. Julcia zmarła
kilka godzin po porodzie. Przyczyny właściwie nie znam - ponoć bakteria (której
lekarzom nie udało się wyhodować). Wiem, że nie można stopniować bólu, ani
strachu o dziecko podczas ciąży.
Łatwiej by mi było jednak, gdybym wiedziała po pierwsze: czy to nie była moja
wina? Po drugie - co zrobić, żeby kolejne dziecko przeżyło (skoro nie wiem
nawet na co zmarło pierwsze).
Na to forum wchodzę nadal, choć dziś jestem mamą zdrowiutkiej (tfu, odpukać)
córeczki. A po co to piszę?... Bo naprawdę Cię rozumiem.
Ale jestem przykladem na to, że jak mówi Twój mąż: "jeszcze będziemy
szczęśliwi"
- przynajmniej w 99 procentach, bo o Julci nigdy nie zapomnę....
Nie dane mi było zobaczyć Julci. W szpitalu siostry szybko ją ochrzciły. A
potem miałam czas żałoby.
Później strachu o kolejne dziecko.

A na koniec (o ile będzie to jakieś pocieszenie) - jestem w wieku hmmm....
dojrzałym (albo raczej przejrzałym) - przed 40-tką - więc bałam się podwójnie.
Mocno Cię pozdrawiam.

Ewa

[luiza2pop]

Bardzo bardzo ci wspolczuje. W imieniu innych mam zapraszam Cie na forum
wrodzone wady serca
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=24429
moze tam znajdziesz odpowiedzi. Jest tam wiele mam Anielskich Dzieci. Napewno
sluza Ci pomoca i dobrym slowem. Zajrzyj tez na strone
www.sercedziecka.org.pl/
Pozdrawiam Cie i zycze duzo sily.....Dla Twojego Malenstwa (")

[bernadka.1]

witam Cię serdecznie. Bardzo Ci współczuję.Wiem co przeżywasz, ja czułam to samo
po śmierci mego Kamilka. ciężko w takiej chwili nawet opisać swoje myśli. Mój
synek również miał wadę serduszka. Kiedy myślałam o drugim dziecku, o tym jakie
badanie chcę przejść żeby urodzić kolejne, zdrowe dziecko nagle okazało się że
jestem w ciąży. Bardzo się bałam że coś będzie nie tak. Bartuś urodził się
miesiąc po odejściu Kamilka. Jest zdrowy. Cieszę się że jest, choć moja radość
jest stłumiona i bezbarwna. Zyczę Ci siły i wary w "lepsze jutro".
Dla Twojego synka zapalam lampkę(*)

[kukim]

Kasiu, brak mi słów żeby wyrazić to jak bardzo Ci współczuję, serce
pęka...niech Bóg da siły Tobie i mężowi, pomodle się dziś o Waszego aniołeczka
[*] ściskam Cię bardzo mocno.-kukim

[kasik211]

Dzisiaj jest kolejny dzień, kiedy nie umię pogodzić się ze śmiercią Kacperka.
Boże-jak mi go strasznie brakuje. Czy ja juz nigdy nie zacznę normalnie
żyć.....?

[an555]

Bardzo mocno Cię przytulam w tych bardzo ciezkich chwilach. Rok temu w styczniu
rowniez stracilam synka, był naszym pierwszym dzieciatkiem. Urodził sie przez
cc z powodu ułozenia miednicowego. Bylismy tacy szczesliwi ... na drugi dzien
rano jego stan zaczał sie pogarszac , okazało sie ze ma wrodzoną wade
serduszka.Nagle cąły swiat mi sie zawalił, jego stan sie coraz bardziej
pogarszał a ja nie mogłam mu pomoc:( zabrali mi go do kliniki a ja musialam byc
w szpitalu ( u nas wychodzi sie po cc w 5 dobie) kiedy mnie wkoncu wypuscili
pojechalam do mojego Kubusia , bylismy razem tylko kilka dni , zaluje ze nie
wyszlam na wlasne zyczenie ze szpitala ze nie bylam caly czas z moim synkiem.
Przeczuwalam ze nas opusci ale cąły czas mialam nadzieje ze sie uda.Kiedy
zabrali mi go na operacje ktora trwala około 7 godzin modliłam sie do Boga o
zycie i zdrowie dla niego. Wkoncu przyjechali , tak bardzo chialam isc do niego
ale mi niepozwolili... Potem juz słyszlam tylko odgłosy aparatury ktora wyła,
piszczała itp juz wiedzialam ze to koniec ze moje dziecko odeszło, ze moj
skarb zgasł. Cały swiat runął, wszystkie marzenia , radosc odeszły. Do dzis
zadaje sobie pytanie dlaczego moje dziecko, dlaczego akurat to nas spotkało.
Minął rok i dwa miesiace i napewno wiem ze do konca zycia bede cierpiec z
powodu straty mojego dziecka. Teraz tule moja coreczke , ktora ma teraz miesiac
i wiem ze to dar od Kubusia aby choc troszke ukoić moj ból.Codziennie tesknie
za moim aniołkiem....
a dla twojego Kacperka (*)(*)(*)
Przytulam mocno


Ania

[kasik211]

Ja do dzisiaj zadaje sobie pytanie-dlaczego to musiał odejść mój Kacperek?????
A tacy byliśmy szczęśliwi.......

[nikola313]

Macie jeszcze szanse na dziecko....
Ja w wieku 30 lat urodzilam moje drugie dziecko Coreczke niestety martwo w 39
tc udusila sie pepowina, niecale trzy mc po porodzie ponownie zaszlam w ciaze i
urodzilam, rowny rok po niej drugiego syna.
Jestesmy teraz bardzo szczesliwi ma dwoch synow ale na zawsze pozostanie w
naszych secach nasza wymazona ksiezniczka, nasza Coreczka za ktora zawsze
bedziemy tesknic....

Andzelika mama Aniolka Nikolki 22.11.04 i 8l Adriana i 16 mc. Nikodemka
Pozdrawiam i duzo sil.....

[kasik211]

Wesołych Świąt Syneczku.... Dzisiaj jedziemy z Tatą do Ciebie na cmentarz
zapalić Wielkanocne światełoko! Bardzo tęsknie za Tobą Syneczku... [***]

[maniula1]

Ja Swoje dziecko stracilam w 36 tyg ciazy(dodam ze bylo zupelnie zdrowe tak
wykazala sekcja).Musisz sie podniesc,wlasnie dla niego.Nie chce zeby jego
mamusia rozpaczala.Ale wiem ze to jast bardzo trudne.Dzis mam 2 dzieci.bylo
ciezko bo jedna jak i druga ciaza zagrozona.kilku miesieczne lezenie w
szpitalu.Ale udalo sie i moj aniolek doczekal sie rodzenstwa.I oczywiscie ze
masz szanse na dziecko.Ja swoj trzeci porod mialam w wieku 28 lat.(jeszcze
mysle o jednym dziecku,a dzis mam 30 lat)tylko nie wiem czy lekarze mi
pozwola.A co do strachu to niestety nas Mam,ktore przezyly taka tragedie nigdy
nie opusci.Balam sie przy kazdej ciazy,czy sie uda,czy Pan Bog mi teraz pozwoli
miec zywe i zdrowe dziecko.Pozwolil.Ale strach jest.Czy mi go jeszcze ktoregos
dnia nie zabierze,lecz staram sie o tym nie myslec,bo inaczej bym
zwariowala.Takze mam nadzieje,ze nastepnym razem porozmawiamy ale juz na innym
forum.SZczesliwych MAM.Zycze ci duzo sily i wiary.Uda ci
sie.Zobaczysz.Przecierz nie moze byc ciagle zle.Pozdrawiam i swiatelko dla
Twojego Aniolka(**)(**).

[danusia1958]

Dla Twojego Skarba(*****)


babcia Aniolka Natalki i 11 mcy Julki

[kasik211]

Dzisiaj minęło 10 tygodni jak Kacperek przyszedł na świat. To był
najszczęśliwszy dzień w moim życiu-poprostu cud.... A teraz jest taki straszny
żal, że go już nie ma. Wyobrażam sobie chwile jakby było gdyby..... Ale go już
przy mnie nie ma.... Już przestaje sobie radzić z tą całą sytuacją!!!! Boże,
daqczego to ON...?
Kasik-mama Kacperka Aniołka

[kasik211]

Syneczku [***] dla Ciebie. To w sobotę tak pocichutku odszedłeś...

[kasik211]

Kacperku - tak mi Ciebie brak.... Kolejna sobota bez Ciebie Aniołku...[***]

[spozniona]

Dlaczego boli?A czy chciałabyś by nie bolało?Przepraszam za tę odpowiedź.
Ja rozumiem Cię doskonale.Przeszłam już wszystkie etapy
złości,żalu,wściekłości,rezygnacji,rozpaczy...do dziś żyję w przeświadczeniu,że
cały swiat,znajomi,bliscy nie rozumieją tego...bo oni tego nie rozumieją!!!Jeśli
nie stracili dziecka...nigdy tego nie pojmą i oby nigdy nie spotkało ich to co
nas spotkało.
Od śmierci mojej córeczki niebawem minie rok.Żyła dwa miesiące.Miała chore
serce.Miała operację.Odeszła...Pierwsze miesiące bez niej były jak wieczna burza
żalu,niechęci i potwornej złości...potem przyszła zazdrość w stosunku do
innych...zapragnęłam spróbować jeszcze raz.W lutym dowiedziałam się o kolejnej
ciąży...a dwa tygodnie temu dwunastotygodniowe martwe dziecko lekarz zabrał mi
spod mego serca...
...i powiem Ci,że teraz dam radę,bo nie mam innego wyjścia...dla mnie jeszcze
życie trwa...mam już dwa Aniołki,pęknięte serce,żal nieustający i tę paskudną
zazdrość do innych dzieci i ciąż...mam już 36 lat i nie wiem co mnie czeka...ale
wiem jedno...Ty na pewno powinnaś spróbować...z całą pewnością...Pozdrawiam

Spozniona

[danusia1958]

Dla Aniolka(*****)


babcia Aniolka

www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec410.htm

[kasik211]

Syneczku dzisiaj kończysz 14 tygodni... Wierze, że gdziekolwiek jesteś- to
jesteś szczęśliwy!!! Aniołeczku [***] dla Ciebie

[beamel77]

Zapalam światełko dla twojego Aniołka (****)
Pozdrawiam mama dwoch Aniołków (7tyg 2003r.) i Monisi (36tyg 2007 r.) .

[kasik211]

Mój Aniołku-to już 15 tygodni jak od nas odszedłeś... Z każym dniem za miast
być coraz lepiej to jest co raz gorzej... Tak bardzo mi Ciebie brak!!
Zastanawiam się każdego dnia czy kiedykolwien nauczę się żyć bez Ciebie...
Kochanie zapalam światełko dla Ciebie [****}

[spozniona]

Nauczysz się żyć bez dzieciątka tutaj na ziemi, ale tak naprawdę ono zawsze
będzie w Tobie, obecne w najczulszych marzeniach i wspomnieniach, których nikt
Ci nie odbierze.To trudne, pogodzić się z tym, ale czas uczy nas dzień po dniu
upadać i podnosić się, upływające dni przyzwyczajają nas do bólu i tęskonoty, a
to co staje się codziennością, staje się po prostu bardziej znośne.Jakże byłoby
potwornie, gdyby ból z tych chwil kiedy traciłyśmy nasze maleństwa trwał
wiecznie z jednakowym natężeniem.Stres, głęboki żal nie pozwoliłby nam wstawać
rano i kłaść się wieczorem, nie pozwalałby nam pójść do sklepu ani nawet
spojrzeć na inne dziecko.Powoli stajemy się aktorami, którzy tylko w środku
opatrują najgłębszą z ran i pozwalają wierzyć znajomym,że jakoś sobie
poradziliśmy...bo tak naprawdę z czasem radzimy sobie z odpowiedzią na pytanie
co dalej? dlaczego tak się stało? A jeśli przychodzą gorsze dni wyżalamy się na
forum albo zwyczajnie płaczemy w poduszkę, a nasze łzy kapią na skrzydełka
Aniołków, które dziwią się pewnie dlaczego ich mamy są tak smutne, kiedy One są
wniebowzięte i z pewnością szczęśliwe i z pewnością zdrowe!
Pozdrawiam, ja,która mam kilka tych gorszych dni.

[kasik211]

16 tydzień bez Ciebie mój Aniołeczku!!!! Ato [***} dla Ciebie, zeby Ci było
zawsze jaśniutko i cieplutko...

[kasik211]

www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec495.htm

[maniula1]

(*)dla Kacperka

[najeeli]

(*) dla Kacperka

[majunia205]

dla Kacperka (*) (*) (*) mama Julki aniołka

[kasik211]

Jak ten czas leci... Dzisiaj minęło 4 miesiące, jak nas Kacperku opuściłeś.
Nie ma dnia, abym nie myślała syneczku o Tobie! Byłeś cały moim życiem...
Każdego dnia budzę się z nadzieją,że to tylko zły sen! Ale to nie sen-to moje
pozbawione sensu życiu... Co raz częściej jestem przekonana, ze jak Bóg zabiera
matkom dzieci, to powinien zabrać i je (przynajmniej w moim przypatku)-bo życie
bez dzieciątka, nie to nie życie....
Tak bardzo Cię Kocham syneczku..... Zapalam [***] dla Ciebie słoneczko
www.republikadzieci.org/problemyiniepokoje/strata/pamiec495.htm

[kasik211]

Środa to miał być najpiękniejszy dzień tygodnia-bo właśnie taki dzień sobie
wybrałeś, aby przyjść na świat. Niestety stała się dla mnie bardzo smutnym
dniem.... Dzisiaj miałbyś 18 tyg. Aniołku... Zapalam światełko dla Ciebie [***]

[maniula1]

(*)dla Ciebie Aniolku

[egafokus]

[***] Aniołkowi
a rodzicom dużo dużo sił

[najeeli]

[







[***] dla Kacperka

[kasik211]

Kochanie... dzisiaj jest podwójnie trudny dzień dla mnie. Dzisiaj zarówno mija
19 tyg. odkąd zasnąłeś na zawsze i Dzień Matki. Skoro ty nie mogłeś przyjść do
mnie z kwiatami , to ja pojechałam na grób do Ciebi... Zasadziłam Ci piękne
kwiatuszki... Inaczej wyobrażałam sobie mój pierwszy Dzień Matki.... Czy to już
zawsze tak będzie... [***] dla Ciebie Aniłku

[maniula1]

Kacperku(*)Aniolku(*)Malenki(*)Spij Slodko(*)

[oskar_z_mama]

Kacperku(*)(*)(*)

[kasik211]

Jutro Twój dzień Słoneczko "Dzień Dziecka"... Nie tak go sobie wyobrażałam...
Jestem tak rozbita psychicznie, ze musiałam wziąść sobie dzień wolny w pracy.
Całymi dniami rozmyślam, co mam Ci kupić Aniołku... Grzechotkę nie mogę,
zabawki też nie-więc może Aniołka dla mojego Aniołka....

[kasik211]

Wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Dziecka mój Aniele.....

[maniula1]

Kacperku(*)dzis dzien dziecka,wiec baw sie z innymi aniolkami i biegajcie sobie
po mieciutkich chmurkach(*)napewno Duzi Aniolowie przygotowali cos dla was(*)

[kasik211]

Witaj Syneczku! Mija kolejna sobota bez Ciebie.... Codziennie zastanawiam się,
gdzie jesteś-czy sam w tym ciemnym grobowcu, czy w niebie z Aniołkami... Tak
bardzo bym chciała, że byś mi się przyśnił i powiedział,że jesteś szczęśliwy.
Na pewno było by mi łatwiej!!!!!
4 czerwca były moje urodziny-pamiętam jak rok temu mąż mui powiedział, że
Kacperek jest moim prezentem od niego na urodziny... Myślałm, że to prezent na
całe życie, a nie tylko 3 dni...

Tak bardzo Kocham Cię mój Aniołeczku! Jutro odwiedze cię i zapalę [***]

[egafokus]

Ja wierzę w to że nasze dzieci biegają sobie po chmurkach i takie myślenie
pozwala mi jakoś przetrwać...

Mój mąż też ma urodziny 4 czerwca jak Ty :)
to już były drugie bez Kacperka naszego :((((

[*][*][*]dla Naszych Aniołeczków

[kasik211]

Syneczku mija kolejna środa- to tego dnia tygodnia przyszedłeś na ŚWIAT. Byłeś
i jesteś naszym CUDEM, na który tak długo czekaliśmy!!!
Pamiętam każdą minutę tego dnia i Ciebie mój Aniołeczku- taki byłeśliczny i
beztroski. Syneczku tak bardzo tęsknie za Tobą. Odałabym wszystko za jeszcze
jedną chwilę z Tobą....

[***] dla Ciebie Kacperku

[kasik211]

Jak ja strasznie tęsknie za Tobą...... Kochanie-dlaczego mnie
zostawiłeś...? Tak batdzo bym już chciała być z Tobą...

Jest mi o tyle trudniej, ponieważ wczoraj bratu mojego męża urodziło
sie dziecko. Wszyscy się cieszą, a mi serce pęka na 1000 kawałków.
Nie umię zrozumieć dlaczego jedno dziecko zyje i daje szczęście
wszystkim do koła, a moje leży w grobie...

Czy będzie mi kiedyś lżej...

Syneczku [***} dla Ciebie

[kasik211]

[***} dla Ciebie Aniołku

[maniula1]

(*)(*)

skończyłeś syneczku 6 m-cy

[kasik211]

Syneczku.... !10.07.2007 skończyłeś 6 m-cy, a ja ta dokładnie pamiętam dzięń
Twoich urodzin. Byłeś,esteś i zawsze będziesz największym cudem, jakiego
doświadczyłam. Tak bardzo za Tobą tęsknie moja Kruszynko....

[***] dla Ciebie syneczku

[mamka74]

(*)... dla twojego synusia

moja córeczka 13 lipca skończyłaby 6 miesięcy niestety urodziła się martwa,
10 stycznia dowiedzieliśmy się że zmarła w moim łonie


dla naszych aniołków (*)(*)(*)...

[anna1008]

Dla Waszych 6-miesięcznych Aniołków
Twojej córuni i Kacperka (***)(***(

[kasik211]

10 styczęń to dzień urodzi mojego synka, a 13 stycznia był już Aniołkiem...
To zupęłnie odwrotnie niż u Ciebie... 13 styceń miał być najpiękniejszym dniem
dla Ciebie, a 10 styczeń stał się tym tragicznym dniem...

Niech w te dni zawsze pali się [***] dla naszych Aniołków

[maniula1]

Aniolku(*)

[ania2335]

Dla Kacperka (***)

[kasik211]

Dziś Twój tatuś ma urodziny. Wiem,że bardzo by chciał zebys był z
nim w tym dniu .... Tak bardzo za Tobą tęsknimy Kruszynko... Czuwaj
nad nami i pomóż nam rozwiązać wszystkie nasze problemy...

[***] dla Ciebie nasz Aniołeczku

[aza123]

Kasiu, rozumiem Twój ból, rozpacz i smutek. Też jestem mamą Aniołka. Nasz synek-
Mikołajek odszedł 17 maja 2006 roku. Minął już rok i parę miesięcy, a ja ciągle
nie umiem pogodzić się ze śmiercią naszego Maluszka. Mikuś żył 13 miesięcy, miał
zespół Downa i w związku z nim ogromną wadę serca- wspólny kanał
przedsionkowo-komorowy. Mikołajek zmarł po drugiej operacji serduszka w Zabrzu.
Najbardziej boli mnie to, że tak dużo wycierpiał, a mimo to zawsze był
uśmiechnięty i okazywał nam tak pięknie swoją miłość. Bardzo go kochaliśmy i
nadal kochamy, ciężko było nam, gdy dowiedzieliśmy się, że nasz synek ma zD, ale
od razu pokochaliśmy naszego ślicznego Maluszka.Może dlatego, tak ciężko
pogodzić się z jego odejściem...
Myślę Kasiu, ze jeśli będziecie na to gotowi, macie szansę na dziecko, jesteście
jeszcze młodzi, a Kacperek na pewno ześle Wam maleństwo. My też staramy się o
dziecko, ale widocznie to jeszcze nie ten czas, oboje mamy po 30 lat i wierzę,
że kiedyś Mikuś będzie miał rodzeństwo...
Pozdrawiam gorąco i przytulam Cię Kasiu

[kasik211]

Wiem, że wiele ludzi doświadczył tak okrutny los jak mnie... Nie
umię jednak zrozumieć -dlaczego odchodzą tak niewinne i bezbronne
istotki z tego świata... Nie powinno tak być, zeby to rodzice
chowali swoje dzieci- tylko chyba odwrotnie...
Początkowo lepiej sobie z tym wszystkim radziłam, a teraz chyba
zaczęło do mnie docierać, że to już koniec i nigdy nie przytulę już
mojego Aniołka. Tak bardzo cierpię i czuję jak w środku się
wypalam...
Jutro wyjeżdżamy z mężam na 2 tyg. do BBługarii. Oboje
stwierdziliśmy, ze takie wczasy są nam bardzo potrzebne.
Pojechaliśmy na cmentarz, aby się pożegnać z naszą kruszynką i
stało się... Coś we mnie pękło i zdałam sobie sprawę, że ten wyjazd
bez mojego Aniołka nie ma sensu... Tak bardzo chciałabym już być
razem z nim!!
Myśleliśmy już z mężem o koleinym dziecku, ale coś nam nie wychodzi
i w ogóle wszystko jest nie tak!!!
{****] dla ciebie Kacperku -mój kochany Aniele i dla wszystkich
Aniołków

[maniula1]

(***)

[kasik211]

Witaj Syneczku,

Tak dawno się nie odzywała... Wiedz, że myślę o Tobie każdego dnia,
każdej nocy... Boże, jak strasznie mi Ciebie braK!!! Ucze się
każdego dnia żyć bez Ciebie, ale marnie mi to wychodzi... Tak bardzo
pragnę przytulić Cię choć jeszcze raz, tylko jeden raz...

Kocham Cię Syneczku
[***] dla mojego cudownego Aniołka

[maniula1]

(***)