Nasza Mała Julia

[renik74]

Przeczytałam juz chyba wszystkie Wasze wypowiedzi. My straciliśmy naszą Julię
w 27 tyg. ciąży w czerwcu 2004. Nikt nigdy nie powiedział nam dlaczego tak
się stało. Mamy teraz fantastycznego, zdrowego synka, ale przeżycia sprzed
dwóch i pół roku tkwia w nas cały czas.
JULEŃKO!!! PAMIĘTAMY O TOBIE I BARDZO CIĘ KOCHAMY!!! MAMUSIA I TATUŚ

[egafokus]

[*] dla Julii

i te przeżycia napewno zostaną z nami do końca życia...

[maniula1]

ja swojego synka stracilam 9lat temu i ciagle o nim mysle mimo ze mam teraz 2
dzieci.I tak zostanie,nawet nie chce aby mialo byc inaczej.bo jak mialabym
zapomiec o nim,wypisac go z pamieci.nie ma dnia abym o nim nie myslala.bardzo
czesto o nim mowie,a inni reaguja jakos dziwnie.nie rozumiem tych innych.ja
potrzebuje o nim mowic,bo inaczej nie moge byc z nim,tylko myslami jak
narazie.i zawsze bede mama aniolka i 2 dzieci.Pozdrawiam.zapalam swiatelko dla
naszych dzieci(**)(**)(**).Kasia.

[johana19]

(**) dla Waszej anielskiej Julii

Asia mama LENY (27-01-2005)

[joanna238]

Dla waszej Juleńki(*),
moja córcia tez jest Aniołkiem i miała na imie Juleczka, teraz czekamy na
braciszka Juleczki i doskonale wiem oczym piszesz nigdy o niej nie zapomnimy a
kolejne dzieci nie wypełnia pustkipo niej

[aga_win]

Dla Juleczki(*)

ps.My też straciliśmy córeczkę w czerwcu 2004roku Magdusie, Magdusia miała
3mieś.Im więcej czasu mija tym bardziej tęsknie za nią i kocham ją tak bardzo.

[anida63]

Dla Julenki <*>

[beamel77]

Zapalam światełko dla twojego Aniołka (****)
Pozdrawiam mama dwoch Aniołków (7tyg 2003r.) i Monisi (36tyg 2007 r.) .

[klara17]

juleńko(*)

[renik74]

Julia byłaby już dużą dziewczynką. Często wyobrażam sobie, jak wyglądałaby,
jakie mialaby włosy i oczy. Do kogo byłaby podobna. Czy byłaby łobuziakiem, jak
jej braciszek, czy też spokojną, poważną dziewczynką? Wśród naszych znajomych
nie mówi się o tym, że mam dwójkę dzieci. Nikt nie pamięta, że ona przeciez
była... (*) (*) (*)

[aga_win]

Wiem co czujesz bo u nas też już nikt nie pamięta że była jeszcze Magdusia a co
gorsza jak ja o niej wspominam to wszyscy ze zdziwieniem na mnie kierują wzrok
czuję się wtedy jakbym robiła zle że o niej mysle pamiętam i że ja kocham. Dla
naszych Aniołków (*)(*)(*) dla wszystkich Aniołków.

[renik74]

Ja też czuję konsternację wśród znajomych, gdy mówię, że jestem przecież matką
dwójki dzieci. Nasze aniołki tak samo nosiłyśmy pod sercem jak inne matki. Tego
nie da się zapomnieć. Ja mam teraz zajęcie - Kubusia, ale nikt nie zrozumie,
jaki strach o dziecko towarzyszy matce, która już dziecko lub dzieci straciła.
Dobrze, że jesteście, bo rozumiecie.
Nasze ANIOŁY już dotknęły NIEBA i kiedyś wszyscy razem się spotkamy.
Dla Nich (*) (*) (*)