strata....

[basetla4]

Szymus mialby 9 miesicy stracilam go 4 miesiace temu urodzilam go gdy mialam
34 lata byl moim swiatelkiem.Mam juz 12 syna ale po takiej przerwie byl dla
mnie jak nowe zycie.Jak sobie z tym poradzic?Jak ktos moze mi dac troche
nadzieji to prosze o kontakt. Szymus zmarl na tzw.smierc lozeczkowa gdy spal
obok mnie a ja sie nieobudzilam i to mnie wykancza ze nic niezrobilam.

[lhotse71]

Strasznie mi przykro ...
przytulam Cię mocno ...
dla Szymka Maluszka światełko
(*)(*)(*)
Ania

[kuba12312003]

Jak Ja Ciebie rozumiem..każda z Nas zapewna czuje się winna śmierci
Naszych Aniołków. I ma poczucie że czegoś nie zrobiła. Wiem też że
bardzo ciężko jest pocieszyć...

Ja sama obwiniam się o śmierć Natalki, choć podobno to sprawa genów.
Ale ja w to nie wierzę. Musiałam coś zrobić w tej ciąży, że
serduszko mojej Malutkiej było chore.

Musimy się trzymać i żyć..dla naszych dzieci, mężów..najbliższych.
Oni nas potrzebują. Może kiedyś...nasz świat będzie wyglądać
inaczej, nie będzie tak bardzo na czarno..

Mamy Aniołki w Niebie...Ty swojego Syneczka..Ja Natalcie...i musimy
sobie uparcie wmawiać, że co jest nam pisane to tego nie zmienimy, a
tego co się stało już nie naprawimy - nie miałyśmy na to wpływu.

Ściskam Mocno.

Światełka dla naszych Aniołków (*)(*)(*)

ps. Natalko kocham Cię i strasznie tęsknie.

[agau7]

Ja swoje słoneczko straciłam rok temu. Urodziłam córeczkę mając 35
lat. W tym wieku macierzyństwo przeżywa się szczególnie mocno, bo
wtedy człowiek najbardziej zauważa upływający czas.
I tak jak Ty ciagle zastanawiam się, co mogłam zrobić( a nie
zrobiłam), żeby moje dziecko mogło żyć. Ale przecież my mogłybysmy
życie oddać za nasze dzieci!
Bardzo mi przykro. Wiem jakie piekło teraz przeżywasz. Trzymaj się!
Dla naszych Aniołków (***)
Agnieszka

[maniula1]

Przykro mi strasznie...
Aniolku(*****)

Kazda z nas ma do siebie pretensje ze nie zrobila czegos co moglo
uratowac dziecko...
Ja swojego synka ur w 36 tyg i juz nie zyl....Zanikalo tetno gdzie
lekarze kazali mi czekac,bo moze sie unormuje...Ja jedna noga na
tamtym swiecie bo mialam zatrucie ciazowe...
I tak zemdlalam ,kiedy sie obudzilam bylam pod aparatura ale
brzuszek moj byl juz pusty....wiedzialam ze sie nie
powiodlo ..czulam to juz przed porodem,ze cos sie nie uda...
ale mam pretensje ze nie wrzeszczalam aby robili mi te ciecie teraz
i juz bo moje dziecko przeciez sie dusilo....
mam do siebie pretensje o to...
Teraz jestem mama 2 dzieci choc nie bylo latwo... boje sie o
nich ....
Pozdrawiam cieplutko...

[agau7]

Napisałam do Ciebie - przepraszam, że tak poźno.
Pozdrawiam.

[kuba12312003]

Światełko dla Twojego Aniołka(*)(*)(*)

Wiedz, że pamiętam.

Mama Natalki ur. 19.07.2007 - zm. 14.09.2007 HLHS