związki

[kassia26]

wszyscy jesteśmy tacy zapracowani... "kariera naukowa", dydaktyka, pisanie
pracy...a co z życiem osobistym? mam pytanko: jacy są wasi współmałżonkowie
czy narzeczeni? akceptują to co robicie? ja przez 7 lat spotykałam się z
facetem który twierdził, że wszystko akceptuje a na koniec powiedział, że
przytłaczałam go swoimi ambicjami... czy to moja wina, że nawet magistra nie
chciało mu się zrobić?

[p.d.james]

Witaj,
Nie, zdecydowanie nie Twoja ;-)
U mnie wyglądało to podobnie, a brzmiało mniej więcej tak: " No i co ja będę
mógł odpowiedzieć dziecku, kiedy zapyta dlaczego mamusia jest dr a tatuś ma
tylko magistra ?"
Okazało sie, że nie będzie musiał odpowiadać na tak kłopotliwe pytania, bo
mamusia in spe miała w końcu dośc tych uwag ( które pojawiały się coraz
częściej). Co prawda ostateczne rozwiązanie było dość kłopotliwe i mało
przyjemne dla obu stron ale było warto uwolnić się w końcu od wyrzutów
sumienia, że ja w archiwum, na stypendium, w bibliotece, na kwerendzie a on
samiutenki..... na imprezie o której nic nie wiedziałam, bo uznał, że i tak
będę zajęta ;-)
A tak naprawdę to problem nie leży w tzw. "karierze naukowej" tylko w tym, że
albo się akceptuje człowieka z całym "dobrodziejstwem inwentarza" albo nie.
Moje kochanie samo robi doktorat z tym że w zupełnie innej dzedzinie i nie dość
że interesuje sie co też tam nowego znalazłam w swoich papiórach to jeszcze
kiedy jadę na konferencje potrafi wysłąć mi sms ze słowami otuchy i życzeniami
powodzenia o 5.05 rano choć o tej porze normalnie nie można Go wyrwać ze snu w
absolutnie żaden sposób.
Znam też przypadek studenckiego małżeństwa, które rozpadło sie na etapie
doktoratu, bo jedno uważało, że jego praca jest lepsza niż drugiego i vice
versa i innej pary, gdzie On przez rok bez słowa sprzeciwu bawił sie w Stanach
w nianię i gosposię ( dwoje dzieci), żeby żona mogła wykorzystać na maxa
wyjazd. Co więcej najwyraźniej nie czuł z tego powodu nadmiernego dyskomfortu.
Po prostu nezależnie od tego co się robi trzeba trafić na odpowiedniego
człowieka. Ja miałam szczęście i trafiłam.Też Ci się uda ;-)))))

już był taki wątek...

[rilian]

...ale odświeżenie w postaci odmienionej może się przydać, szczególnie dla
nowych twarzy i nicków naszego forum...

nie mogę pisać, bo muszę: pozmywać, poskładać sterty ciuchów z łóżka, poukładać
książki na biurku, otworzyć jak najwięcej okien, moja druga połówka zaraz
przyjdzie z pracy i zasiądzie do własnej pracy (jeszcze jednej magisterskiej)...

[kassia26]

Ano takie życie:) raz jest się do kogo przytulić a za chwilę już nie ma:) Ale
po tym wszystkim chyba nie mam chwilowo ochoty na nowy związek... Także
pozostała mi praca... może to i dobrze... ponadrabiam zaległości:)

[mikiel79]

i brak kogos nie wplywa źle na Twoja prace?

[kassia26]

Na początku było ciężko, jakoś nie mogłam dojść do siebie, zwłaszcza, że
rozstanie przyszło bardzo szybko i nieoczekiwanie, no i w bardzo trudnym dla
mnie momencie bo dokladnie w rok po zaręczynach i po... śmierci mojej mamy...
Ale po jakimś czasie (to już 5 miesięcy?wow), doszłam do siebie i muszę
powiedzieć, że jest całkiem dobrze:) Mam masę wolnego czasu na to co lubię,
czyli mogę czytać do 3 nad ranem, chodzić na piwo ze znajomymi, siedzieć w
pracy do późna i nikt mi nie marudzi, że pół życia spędzam na uczelni... Tylko
boję się tego momentu gdy już "się wyszaleję" i ta wolność zacznie mi
przeszkadzać... Wbrew pozorom ja też potrzebuję kogoś kto mnie przytuli i
przyniesie syropek jak będę miała kaszel... no właśnie teraz mam i nie ma mi
kto przynieść:)

[skrzydlaczek]

Wirtualny syropek przynosze :).
Moj malzonek jest aniolem z jednym skrzydelkiem, co kakofonia moze potwierdzic.
Ale jak wyjezdza, to czasu rzeczywiscie jest wiecej i lepiej go jakos
wykorzystuje. Malzenstwo mnie uziemia???

[krysiulka]

Zachęcam Cię do rzucenia okiem na mój stary wątek, tam jest wiele ciekawych
mysli Forumowiczów:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16566&w=17814473&a=17814473
Ja sie wygrzebałam z rozpaczy, spotkałam kogoś wspaniałego i wszystko się
poukładało. Tak, jak mówił Rilian i inni....

Pozdrawiam Cie serdecznie

Krysia

[kassia26]

dziękuję bardzo za syropek, wirtualnie pomaga:) Mam nadzieję, że ja kiedyś też
powiem, że spotkałam kogoś wartościowego i jestem szczęśliwa:) Ale ja wierzę w
przeznaczenie co ma być to będzie... Ale dzięki za miłe słowo:)

[mikiel79]

To co napisałaś wczoraj chyba potwierdza fakt ze kobiety lepiej znasza życiowe
zawirowania... i jakoś nie wpływa to bardzo na życie zawodowe np. na doktorat,
ja np. nie mogę się podnieść po rozpadzie ostatniego związku i jestem w szoku ze
tak bardzo to wpływa na to co robię...

[22pagoda]

"kobiety lepiej znosza zyciowe zawirowania"
mikiel nie zgadzam sie, mnie problemy osobiste dostatecznie mocno opoznily
rozkrecenie pracy naukowej,
i mam podobny syndrom jak kasiulka w stylu pralki ktorej nie ma,,,
to czego nie lubie najbardziej to jakis terminow konferencyjnych, tlumaczen w
ktore sama sie wrabiam a potem nie mam czasu na najwazniejsze.

dolewam sie do syropku, bedzie lepiej, teraz naprawde warto skupic sie na pracy
naukowej, i wykorzystac ten czas.
mielgo dnia

[kassia26]

Dzięki i również życzę miłego dnia:)

[kassia26]

To chyba nie zależy od tego czy jest się kobietą czy mężczyzną tylko od siły
charakteru. Generalnie kobiety chyba jednak bardziej cierpią, chociaż zgadzam
się z Tobą, że są silniejsze psychicznie, a może nawet czasami i fizycznie:)
Nie wiem jak inne dziewczyny ale ja oddzielam sprawy osobiste od tzw.
zawodowych i nie przynoszę do pracy swoich problemów, wtedy faktycznie chyba
nic bym nie zrobiła... a już nawet nie chcę myśleć o moich biednych studentach
płci męskiej... pewnie zemsta byłaby słodka:)

[mikiel79]

hm... racja, racja nie mozna sie mscic. chodziło mi o to, ze wydawało mi sie ze
ja nie przenosiłem swoich osobistych problemów do pracy, ale po pewnym czasie
same wypłyneły... czasem tez mysle ze moze problem lezy gdzie indziej... mój
kolega z doktoratu twierdzi ze takie problemy (konkretnie zanik checi do pracy,
poczucie bezsensu własnej pracy czy chec zrezygnowania i zajecia sie czyms
innym) jest charakterystyczna dla półmetku pracy nad doktoratem... (uprosciłem
oczywiscie jego dywagacje) czy to prawda?....pozdrawiam:)

[skrzydlaczek]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16566&w=13734518
Zajrzyj tu, a zobazcysz, ze Twa przypadlosc moze byc bardzo charakterystyczna
dla doktorantow :))

[mikiel79]

:)dzieki o to mi chodziło:):)

[rilian]

tylko uważaj, żeby się nie rozerwała, jak to wszystko będziesz w niej
mieścił... ;)

[kassia26]

Takie załamanie i ogólna niechęć to normalne, zawsze znajdzie się jakiś
problem... ja np. aktualnie nie mam pralki i tym sobie tłumaczę moją niechęć do
napisania publikacji... termin był do wczoraj a ja w polu... także zabieram się
do pisania, ale ta pralka...:)

[mikiel79]

pewnie nie bylo to Twoim celem ale pocieszyłas mnie....;) pozdrawiam:)

[kassia26]

Jak się tak pogada o swoich problemach, nawet tak wirtualnie to świat wydaje
się piękniejszy:) Inni mają gorzej, więc cieszmy się tym co mamy:)Ja mam wyjazd
w teren po materiały do analizy, a tu leje... i wcale nie ma zamiaru przestać,
no i to wczorajsze spotkanie ze znajomymi... tylko 4 godziny snu... trzecia
kawa nie pomaga:)

[mikiel79]

polecam wodery:) ale tak sobie mysle ze jednak lepiej zobaczyc sie ze
znajomymi... materiały do analizy nie uciekna;) pozdrowienia:)

[pseudodoktorant]

Przyznaję się bez bicia, że jestem sam jak palec i mi z tym dobrze. Jestem
wolnym człowiekiem, a wolność ta objawia się np. jako możliwość niczym
nieskrępowanego siedzenia w internecie o 3-ciej w nocy;) Nikt mi nie brzęczy
nad uchem, robię, co chcę i kiedy chcę. Zarabiam na własne przyjemności, nikt
mnie nie ogranicza w realizowaniu moich pasji. A przede wszystkim... nie żyję w
stresie, że jak nie zrobię doktoratu, to co powiedzą jacyś pieprzeni teściowie
itp.

głowa do góry

[maraba]

Moim zdaniem związek pomaga. Ja z żoną wspólnie rozpoczynaliśmy studia choć na
różnych kierunkach. Byliśmy na trzecim roku studiów jak zdecydowaliśmy się na
ślub. To była dobra decyzja. Byliśmy razem, a za cel założyliśmy sobie
ukończenie studiów. Ponieważ nie samą miłością człowiek żyje, znalzłem pracę -
studiowałem wieczorowo, więc nie było problemu z godzinami zajęć, a jeżeli już,
to jakoś pracodawcy szli mi na rękę. W tym roku minie 5 rocznica naszego ślubu.
We wrześniu urodzi się nam pierwszy dzidziuś. Żona teraz kończy studia
magisterskie, ja rozpocząłem pracę nad otwarciem doktoratu z wolnej stopy. Może
nie dorobiliśmy się wielu wspaniałych rzeczy w ciągu tych lat, ale mamy
nadzieję, że inwestując w wykształcenie będziemy mogli zapewnić naszym dzieciom
normalne warynki życiowe. W naszym otoczeniu wydajemy się być jak z innej
planety. Znajomi wychodzą z założenia, że człowiek chyba jest głupi skoro się
tak długo uczy. Staramy sie nie zwracać uwagi na takie opinie. Zresztą zawsze
uchodziliśmy za "innych" . W przyszłym roku planujemy rozpocząć budowę naszego
domku. Mamy już zezwolenie na budowę. To ogromna inwestycja. Mam nadzieję, że
uda nam się połączyć wzsystkie obowiązki, bez szkody dla którejś z nich. Wierzę
i ufam Temu, który nas stworzył. Wiara naprawdę czyni cuda.
Pozdrawiam i życzę powodzenia. Głowa do góry.

[kassia26]

Zawsze są jakieś za i przeciw, myślę że jeśli partner ma zdrowe podejście do
życia i potrafi wspierać, a nie tylko egoistycznie myśleć o sobie to taki
związek naprawdę uskrzydla. Chociaż z drugiej strony ja też cenię sobie
wolność, mogę teraz siedzieć przed telewizorem albo z dobrą książką do białego
rana i nikt się na mnie nie denerwuje. Martwię się tylko o to, że kiedyś mi się
znudzi... i zacznie mi brakować tego marudzenia:) Dzisiaj dla odmiany cały
dzień w laboratorium, a potem zajęcia ze marudzącymi studentami do 20-tej:)

Jeszcze jeden aspekt niebycia singlem

[pseudodoktorant]

Panienka (nawet nie żona) mogłaby stanowić silny czynnik demotywujący
nieokazując zrozumienia dla naszej pasji. Na pewno deprymujące byłoby
wysłuchiwanie co jakiś czas aluzji, że czas poświęcany na naukę można by
wykorzystać na trzepanie kasy albo bardzo ambitną rozrywkę typu włóczenie się
po centrach handlowych czy gnicie w knajpach dla snobów. Człowiek chciałby żyć
wedle własnych zasad, a tu żoneczka dawałaby za przykład jakiegoś Artura (z
całym szacunkiem dla nosicieli tego imienia), co to ma taki a taki samochód i
buduje się nad jeziorem.

[biatka1]

Korci mnie jedno pytanko... a mianowicie - ktora wiosenka Ci w tym roku leci?;)
Co do opinii o singlach i nie singlach - to zawsze sa jakies wady i zalety po
obu stronach - wazne jest, komu co odpowiada i tyle. Dla jednego cos jest wada
a dla drugiego wlasnie zaleta:)
W kazdym momencie w zyciu trzeba sie umiec odnalezc...
Ja osobicie jestem za nie signlem;) Bo uwielbiam chowac sie po calym dniu w
ukochane ramiona... To jak inny swiat. Jest cieplo i bezpiecznie. Jest cudownie
jak slysze oddech ukochanej osoby, bicie serca, szczegolnie jak spi wtulony...
To laduje akumulatory na kolejny dzien, daje sily.
Wazne jest, aby sie dwoje ludzi nawzajem nie ograniczalo za bardzo i mialo tez
wolnosci troche dla siebie, ale w tym wszystkim wanze jest zaufanie i szacunek
dla tej drugiej osoby i tego co robi. No i wzajemna pomoc. Dawanie i branie.
Ach!
Pozdrawiam
B

[pseudodoktorant]

biatka1 napisała:
> Korci mnie jedno pytanko... a mianowicie - ktora wiosenka Ci w tym roku
leci?;)

Niedługo kończę 27 lat.

> Co do opinii o singlach i nie singlach - to zawsze sa jakies wady i zalety po
> obu stronach - wazne jest, komu co odpowiada i tyle. Dla jednego cos jest
wada
> a dla drugiego wlasnie zaleta:)

Widzisz, to chyba jest tak, że każdy ma po prostu jakieś tam priorytety w
życiu. Najważniejsze jest moim zdaniem umieć uszanować czyjeś odmienne zdanie i
nie usiłować narzucać swoich poglądów. A to, że każdy kij ma dwa końce, jest
prawdą niekwestionowaną.

> jak slysze oddech ukochanej osoby, bicie serca, szczegolnie jak spi
wtulony...
> To laduje akumulatory na kolejny dzien, daje sily.

A ja "ładuję akumulatory" w inny sposób, np. oddając się moim pasjom.

[kassia26]

Ale dlaczego zakładasz, że każda ewentualna partnerka będzie pustą laską?
Przecież są też wartościowe dziewczyny, które też mają swoje życie,
zainteresowania i pasje, może nawet takie jak Twoje? Nie chciałbyś dzielić
wszystkiego co wspaniałe w Twoim życiu z ukochaną osobą?

[pseudodoktorant]

kassia26 napisała:
> Ale dlaczego zakładasz, że każda ewentualna partnerka będzie pustą laską?
> Przecież są też wartościowe dziewczyny, które też mają swoje życie,
> zainteresowania i pasje, może nawet takie jak Twoje? Nie chciałbyś dzielić
> wszystkiego co wspaniałe w Twoim życiu z ukochaną osobą?

Mam b. złe doświadczenia z kobietami (na pewno nie bez mojej winy). Ja się po
prostu do tego nie nadaję, więc lepiej chyba pozostać singlem i skupić się na
realizowaniu się w innych dziedzinach życia.

[ewolwenta]

Rozumiem, że przetestowałeś reprezentatywną próbkę damskiej populacji co Cię
uprawnia do wydawania uogólnionych sądów?

[biatka1]

>Mam b. złe doświadczenia z kobietami (na pewno nie bez mojej winy). Ja się po
> prostu do tego nie nadaję, więc lepiej chyba pozostać singlem i skupić się na
> realizowaniu się w innych dziedzinach życia.

Przynajmniej uczciwie sie do tego przynajesz i nie ranisz drugiej osoby, bo jej
nie ma - chodzi mi o to, ze na sile swoja ososba nie unieszczesliwiasz kobiety.

I bardzo dobrze, ze sie realizujesz w innych obszarach - powodzenia!!! Tacy
ludzie tez sa nam potrzebni:) - chocby dla urozmaicenia populacji.
Pozdrawiam
B

[kassia26]

No więc dobrze, nie nadajesz się i już (tak przynajmniej twierdzisz, nie znam
Cię więc nie mogę się z Tobą zgodzić albo nie), to znaczy, że nie spotykasz się
z kobietami? Tak nawet na piwo albo kawę? Czy owszem spotykasz się ale nie
chcesz tworzyć związku?

[pseudodoktorant]

kassia26 napisała:
> No więc dobrze, nie nadajesz się i już (tak przynajmniej twierdzisz, nie znam
> Cię więc nie mogę się z Tobą zgodzić albo nie), to znaczy, że nie spotykasz
się
> z kobietami? Tak nawet na piwo albo kawę? Czy owszem spotykasz się ale nie
> chcesz tworzyć związku?

Nie stronię od imprez, a na nich, jak wiadomo, zawsze są przedstawicielki płci
pięknej; widuję się też z nimi chociażby na uczelni, tak więc nie jestem
całkowicie pozbawiony kontaktu z kobietami:) Ale, zapewne o to Ci chodzi, sam
na sam się z pannami nie spotykam.

[biatka1]

A z mezczyznami moze sam na sam?;)

[pseudodoktorant]

biatka1 napisała:
> A z mezczyznami moze sam na sam?;)

Wiem, że nieładnie jest odpowiadać pytaniem na pytanie i staram się tego nie
robić, tym razem jednak uczynię wyjątek. A jeśli tak, to źle? Czy jesteś może
homofobem?

[ewolwenta]

Pozwolę sobie odpowiedzieć nie pytana. Nie jest źle.

[kassia26]

I jak długo już tak wytrzymałeś? Strasznie mnie zaintrygowałeś... jesteś
zaprzeczeniem wszystkich facetów jakich znam:)

[pseudodoktorant]

kassia26 napisała:
> I jak długo już tak wytrzymałeś? Strasznie mnie zaintrygowałeś... jesteś
> zaprzeczeniem wszystkich facetów jakich znam:)

Lata treningu:) A teraz, żeby ostatecznie rozwiać wszystkie wątpliwości,
oznajmiam, że nie jestem homoseksualistą, za kobietami też jednak się nie
uganiam.

[biatka1]

Nio to pewnie jestes...aseksualny?;) Jesli ani taki, ani taki;)

[kassia26]

OK:) Nie będę się zagłębiać dalej w ten temat, musiałabym wejść w sferę bardzo
osobistą, a na publicznym forum nie wypada:) Ale kilka pytań jeszcze bym
miała... Ciekawe czy nigdy nie zmienisz zdania...

[pseudodoktorant]

kassia26 napisała:
> OK:) Nie będę się zagłębiać dalej w ten temat, musiałabym wejść w sferę
bardzo
> osobistą, a na publicznym forum nie wypada:) Ale kilka pytań jeszcze bym
> miała... Ciekawe czy nigdy nie zmienisz zdania...

Zawsze możesz spytać na privie, ale uprzedzam, że nie masz u mnie szans;)

[kassia26]

znowu nie?:) to poprostu straszne, a ja taka fajna jestem... miła, ładna,
zgrabna i powabna... malyna:)

[biatka1]

Nie - nie jestem:)
Ale to pytanie samo mi sie nasunelo w jednej sekundzie niemalze:)
Jesli przebywasz z mezczyznami sam na sam - nie mam nic przeciwko - kazdy jest
wolnym czlowiekiem - wazne, zeby nie ranic i nie krzywdzic innych. Tylko tyle.

Pozdrawiam
B

[biatka1]

pseudodoktorant napisał:

> Niedługo kończę 27 lat.

No to wszystko jeszcze przed Toba:) Jak najbardziej mozesz cieszych
sie "singlowaniem":)
>


> Widzisz, to chyba jest tak, że każdy ma po prostu jakieś tam priorytety w
> życiu. Najważniejsze jest moim zdaniem umieć uszanować czyjeś odmienne zdanie
i
>
> nie usiłować narzucać swoich poglądów.

Calkowicie sie z Toba zgadzam. Wzajemne zrozumienie i szacunek - to podstawa
udanego wlasnie zwiazku. I chyba wiekszosc sie z tym zgodzi?:)

>A to, że każdy kij ma dwa końce, jest
> prawdą niekwestionowaną.

Ano ma, ma... Ale inaczej bylby nudno... ;)

> A ja "ładuję akumulatory" w inny sposób, np. oddając się moim pasjom.

Pasja to jedno... a cieplo drugiej osoby... to jeszcze co innego. Z pasji nie
wolno rezygnowac, bo to zabije kazdy zwiazek chyba - jezeli ta druga osoba
musialaby zrezygnowac ze swoich pasji, tylko przez jakies totalne
niezrozumienie drugiej strony. Oznacza to, ze wtedy nie sa dla siebie te osoby
stworzone:) Najlepiej miec te same pasje - to juz w ogole mniam!

[loorien]

Bardzo ładnie powiedziane;) Nie ma nic wspanialszego niż bycie z drugim bliskim
człowiekiem. Może nie zawsze zrozumie nasze problemy ani nie jest w stanie
pomóc czy nawet doradzić, ale nie zamieniłabym się juz w życiu na singielstwo.
Poza tym niestety zwłaszcza u singli naukowców dochodzi do szybkiego
zdziwaczenia. Nawet u siebie po krótkim czasie mieszkania samej zauważam pewne
objawy;)

[biatka1]

Tez to zauwazylam - na razie u innych;) Sama od niedawna pomieszkuje sobie...:)

[skrzydlaczek]

Jakbym miala taka panienke, to tez bym byla za singlowaniem :))
Moj szanowny malzonek w zyciu mi nie powie (niechby sprobowal! :), ze powinnam
zajac sie robieniem kasy. Jest ze mnie okropnie dumny, bardziej niz ja sama, co
mi pomaga bardzo, wierzy we mnie i pomaga, jak moze. W zamian ma obiady :)).
Ale czasu troche na zwiazek trzeba poswiecic niewatpliwie i jakos dopasowac do
siebie tryb zycia codziennego, co niestety w moim przypadku oznacza nieudane
proby zmiany sowy w skowronka :(.

[skrzydlaczek]

To wyzej to oczywiscie bylo do pseudo, a nie do biatki :)))

:)

[biatka1]

Domyslilam sie po tresci:)
Pozdrawiam
B

[mikiel79]

hm... oczywiscie, ale dla czego od razu zakladac ze bedzie sie z kims kto całkowicie nie pasuje i odstaje? moze trzeba znaleźc kogos podobnego, króty podzilił lub chocby zrozumiał nasze pasje? ale chyba zycie nie polega na robieniu doktoratu czy "kariery"...??

[kassia26]

a to już chyba zależy od tego jakie priorytety sobie założysz w życiu... jak
widać z powyższych różnych wypowiedzi ludzie mają bardzo różne i nie każdy
potrzebuje do szczęści bliskiej osoby obok...