I co tu wybrać - Polska czy zagranica?

[wiosennywiatr]

Stoję przed dylematem - albo rozpocząć doktorat od października na polskiej
uczelni (temat jest, promotor jest, uczelnia ze "średniej półki"), albo przez
najbliższy rok pobawić się w papierkologię i wyjechać w przyszłym roku pisać
doktorat zagranicą?
W Polsce pewnie jakoś spokojniej by to szło (wiadomo - zaznajomione
środowisko, rodzina, znajomi itp.) natomiast - jeśli szczęśliwie udałoby mi
się znaleźć promotora zagranicą i tam się obronić (a szanse są) - to
perpektywy rozwoju zawodowego znacznie większe (chociaż wysiłek włożony w
pisanie też nieporównywalnie większy). Aha - bo po doktoracie chciałabym
jednak wrócić do Polski.

To takie rozterki typu "chciałabym, a boję się" ;)

Ma ktoś podobne doświadczenia i się nimi podzieli?

Pozdrawiam:)

[lilit2005]

Ja robiłabym na Twoim miejscu doktorat zagranicą (rozumiem, że żadne względy
rodzinne typu mąż robiący karierę w Polsce nie stoją na przeszkodzie). Z tym,
że o ile nie zmienią się zasady rekrutacji kadry na uniwersytetach (tj. nie
zacznie się zatrudniać adiunktów i profesorów w prawdziwych a nie ustawianych
konkursach), możesz mieć potem kłopoty ze znalezieniem pracy na uczelni.
Oczywiście sytuacja pewnie różnie wygląda w zależności od uniwersytetu i
dyscypliny naukowej. Z drugiej strony, zważywszy na tłok na studiach
doktoranckich, nawet doktorat na polskiej uczelni i pod opieką promotora z
silną pozycją na uczelni, nie ma gwarancji na pracę, bo on po prostu tych
doktorantów ma wielu, a stanowisk niewiele! Ja robiłam doktorat częściowo w
Polsce, częściowo zagranicą, a teraz szukam pracy i wiem, że nigdzie nie jest
łatwo.

jaka zagranica?

[flamengista]

Bo to też ważne. Doktorat w przeciętnej uczelni niemieckiej czy francuskiej nie
jest wielkim atutem, szczególnie na forum międzynarodowej nauki.

Jednak jeśli to doktorat na przyzwoitej uczelni - radziłbym wyjechać. Póki
rodzina nie zatrzyma Cię definitywnie w kraju. Tyle, że potem nie będzie Ci sie
chciało wrócić do krajowych, siermiężnych warunków. Bo i lokalne środowisko
naukowe zrobi wszystko, by nie dopuścić konkurencji...

[z_perspektywy]

szczerze radze - sprobuj wyjechac. Nie zgadzam sie, ze wiecej wysilku trzeba
wlozyc w doktorat za granica. Ja sie uparlam, ze bede robic doktorat w Polsce,
mimo iz cale studia spedzilam na stypendiach zagranicznych. Uwazam, ze np. w
Niemczech jest duzo latwiej zrobic doktorat niz w Polsce (zalezy jeszcze od
dziedziny). Sa srodki finansowe, nie musisz zazwyczaj prowadzic zajec ze
studentami, doktorant to pracownik, a nie jakis marny student, z ktorego
zdaniem nikt sie nie liczy.
Moze mialam pecha do promotora, ale naprawde zaluje, ze nie zdecydowalam sie na
doktorat za granica.
Rozpocznij prace w tym roku w Polsce, a pozniej zmykaj. Pomyslnego lotu :-)

[madaminka]

Tyle, że potem nie będzie Ci sie
chciało wrócić do krajowych, siermiężnych warunków. Bo i lokalne środowisko
naukowe zrobi wszystko, by nie dopuścić konkurencji...


Flamengisto, co to znaczy? Czy siermieznosc polskich warunkow wynika z dosyc
niskiego poziomu naszej nauki na arenie miedzynarodowej czy raczej z jeszce
neistety komunistycznej swiadomosci pokutujacej w swiecie nauki polskiej?
Bo chyba tylko tym mozna tlumaczyc wspmniane przez ciebie niedopuszczenie
konkurencji........W kazdym normalnym kraju wykwalifikowany czlowiek uwazany
jest za pozytywna nowa sile w zespole a nie jako konkurencja (no chyba ze na
zdrowych , dazacych do postepu zasadach mialaby byc ta konkurencja, np. kto ma
wiecej bardzo dobrych publikacji..) . Inna konmkurencja dyskwaluifikuje polska
nauke.
Mozesz napisac cos wiecej co miales na mysli i czy naprawde to tak czarno
wyglada w naszym kraju? czy czlowiek po powrocie z zagranicy nie ma szans na
godna prace naukowa z GODNA placa?

co to znaczy?

[flamengista]

No, mniej więcej tyle co napisałaś;)

"Czy siermieznosc polskich warunkow wynika z dosyc niskiego poziomu naszej nauki
na arenie miedzynarodowej czy raczej z jeszce niestety komunistycznej
swiadomosci pokutujacej w swiecie nauki polskiej?"
Z obu rzeczy naraz. Poziom mamy niski, a dystans do świata rośnie! No i w
czasach PRL-u narosło w polskiej nauce wiele patologii, które teraz powstrzymują
jej normalny rozwój.

"W kazdym normalnym kraju wykwalifikowany czlowiek uwazany jest za pozytywna
nowa sile w zespole a nie jako konkurencja"
Ale nasz kraj nie jest normalny. Myślałem,że dawno to zauważyłaś.

Troche dopadło mnie czarnowidztwo, może przesadzam. Są oczywiście chluben
wyjatkiw pewnych dziedzinach. Nie wszędzie jest tragicznie.

A jeśli chodzi o patologie, to poczytasz sobie tutaj:
www.nfa.pl

[wiosennywiatr]

Witam ponownie! Chwilę mnie tu nie było :)
Co do kraju - to Niemcy, ponieważ niemiecki znam na poziomie "native speaker".
Mój były promotor zasugerował mi taką możliwość i zaoferował nawet pomoc przy
załatwianiu wszystkich dokumentów. Co do uczelni - to tak środkowe miejsce w
niemieckich rankingach.
Zastanawiają mnie tylko potem możliwości pracy w Polsce.

Pozdrawiam (eh- jesień już idzie wielkimi krokami :/)

[madaminka]

Zastanawiają mnie tylko potem możliwości pracy w Polsce.
>


No wlasnie, czyli myslisz, ze w perspektywie wrocisz do polski. skoro jednak
masz dobrze nastawionego i pomocnego w formalnoscich promotora , jak piszesz,
to chyba nie powinien byc problem z powrotem..... Wszak Cie musi dobrre znac,
znac Twoje umiejetnosci skor ppmaga Ci wyjechac zagranice. Chyba jako czlowiek
swiatly rozumie wage takiego wyjazdu i ewentualnych korzysci dla swojego
zakladu z posiadania wysoko kwalifikowanego zagranica pracownika.....
Z czego wynika Twoja obawa o powrot?

jeśli Niemcy to trochę inna sprawa

[flamengista]

akurat poziom niemieckiej nauki nie jest rewelacyjny, a "środkowe miejsce w
niemieckich rankingach" - może oznaczać, że w ogólnoświatowych rankingach ta
uczelnia nie jest dużo lepsza od polskich.

Oczywiście trzeba dorzucić lepsze warunki w pracy oraz materialne, co może
przechylić szalę.

Jedna uwaga - jest u nas w Polsce taki pęd do wyjazdu na studia do Niemiec i
studiowania po niemiecku. A ja uważam, że jeśli już jechać, to lepiej do
przeciętnej uczelni, ale doktorat zrobić po angielsku, bo tylko on się liczy w
świecie. To w kwestii twojej znajomości niemieckiego. Fajna sprawa, ale nie ma
sensu publikować po niemiecku. To taka sama prowincja w nauce światowej jak
polskojęzyczne wydawnictwa.

[you-know-who]

potwierdzam, w naukach fizycznych niemiecki niepotrzebny, a kafka, klee czy
heidegger nie pisywali zbyt wiele o fizyce. geothe owszem, ale po tylu latach to
juz bzdury.

[turbik999]

hej :) a z jakiej dziedziny ten doktorat? Bo to wydaje mi sie rowniec dosc
istotne. Ja robie doktorat z farmacji, zdecydowalam sie na Stany. Wiem, ze
tutaj mam dostep do lepszego sprzetu (to, co musialabym wysylac komus do
analizy, tutaj robie sama w sasiednim labie), obszerniejsza biblioteke i
wieksza kase na badania. Wydaje mi sie, ze przy doktoratach z nauk typu chemia,
biologia molekularna, biotechnologia, farmacja warunki zagranica sa lepsze niz
w Polsce...Ale wszystko tez zalezy od tego, co chcesz potem robic...pozdroweinia

[falconer36]

Wybor zalezy od wielu czynnikow. Po pierwsze na jakim kierunku zamierzasz
studiowac ? Jesli sa to nauki scisle typu chemia, biologia molekularna itp.
nawet nie zastanawiaj sie nad Polska. Dostep do sprzetu, odczynnikow,
literatury u nas jest prawie zerowy, a szanse na znalezienie dobrej pracy w
zawodzie znikome. Jesli myslisz o potencjalnym pozostaniu za granica, np. w USA
czy w Kanadzie, zdecydowanie bardziej tam respektuje sie doktoraty po
uczelniach amerykanskich lub kanadyjskich (poza nielicznymi wyjatkami typu:
Oxford, Cambridge), chociaz to oczywiscie zalezy tez od klasy uczelni.

[kingadpl]

zacznij w Polsce i przenies sie za granice. Takie jest moje zdanie.. Sama
czekam na odpowiedz z holenderskiego uniwersytetu czy mnie przyjma....

[you-know-who]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16566&w=44176740&a=47914178
zwroc uwage na ostrzezenie: trudno wrocic :-)

I co tu wybrać - EU czy Reszta Swiata?

[you-know-who]

(ja tak bym stawial to pytanie).

jak wiadomo trwa dosc friendly competition pomiedzy eu i us. kanada stoi po
srodku i stara sie mierzyc z us, ale system finansowania i standardy tam
bardziej amerykanskie. australia podobnie jak kanada. japonia to osobny
rozdzial, nie bede komentowal (nie wytrzymalbym w tym ciekawym do zwiedzania
kraju na dluzej).

usa: wiekszy zasuw, bedziecie konkurowac z chinczykami spiacymi pod stolem w
biurze, i tak dalej. krotsze wakacje. najwiecej pieniedzy do kieszeni i na
badania, jesli jestescie w tej lepszej polowie lub 1/4 skladajacych podanie o
grant. fantastyczny dostep do najlepszych z najlepszych w waszej dziedzinie,
i tak dalej. nie ma rzeczy niemozliwych. jak sie tego raz czlowiek nauczy,
podobnie jak samoreklamy (konieczne, w malych dawkach) to zostaje na cale zycie.

kanada, au: bardziej ludzkie/polskie tempo, no i wiecie - kto chcialby
przeprowadzic sie z kraju dopiero co niedawno pod butem jednego imperium do
srodka drugiego (ok, bedziecie zasuwac na gradstudiach i postdokach tak, ze
zapomnicie o polityce, wiec wycofuje uwage.) dosc bogate kraje, inwestujace w
nauke. nie dajcie sie zwiesc rocznikom statystycznym. teraz, przy slabym USD...

eu: zalety: najdluzsze przerwy sniadaniowe i wielomiesieczne urlopy,
wizzair/ryaniar czy cos podobnego za pol darmo do polski, male ale pewne granty.
warunki pracy (stoly, krzesla, kuchnie i lodowki w pracy, o tym mowie) lepsze
niz gdzie indziej, np w niemczech a zwl. skandynawii dba sie o czlowieka.
poza byc moze francja, gdzie odwiedzalem instytucje w nicei gdzie tynk i farba
sypaly sie na glowe, a i pensje byly male. ale wiecie, sam sobie zaprzeczam - to
byla nicea z zatoka aniolow! chyba mniej zawracania glowy z urzedami
imigracyjnymi i legalna praca dla zony/meza (jak jest naprawde?)
wada: wiele rzeczy jest z mety "niemozliwych" lub "trudnych" (nie prawda, ale
ogolnie zaakceptowana.)

pracowalem naukowo i w .pl i w .edu i w .se, a teraz jestem w .ca
i chyba zostane na dobre (wolalbym osobiscie kalifornie ale nie jest mi tu zle,
placa mi wiecej niz by placili tam).