prośba o poradę

[malyformat]

Witam,
Moja siostra miała w sobotę silny atak o podłozu padaczkowym. Tak
stwierdził lekarz. Kilka minut była nieprzytomna, dostała drgawek,
ostatnie co pamięta to ucisk na krtań, i skurcz szyi, który wykręcił
jej głowę. Zdarzyło się jej to po raz pierwszy. Wam chyba nie muszę
pisać, że jest przerażona. Wychowuje syna, z którym zostaj sama w
domu, gdy mąż wychodzi do pracy. Siostra boi sie, że dostanie ataku,
gdy będzie trzymac dziecko na rękach, karmić itp. Za trzy tygodnie
będzie mieć robione badanie EEG. Przeglądałem wasze forum i sporo
dowiedziałem się o tej chorobie, jednak wciąż mam kilka pytań
(chyba, żeby się uspokoić): czy oprócz epilepsji mogą istnieć inne
przyczyny takie ataku? siostra kilka miesięcy temu urodziła dziecko,
czy zmiany hormonalne mogą mieć jakiś wpływ na takie zachowanie
organizmu? z forum dowiedziałem się, że atak może zdarzyć się raz i
więcej nie powtórzyć, czy skłonność do akatków można stwierdzić na
podstawie jakichś badań? i ostatnie - czy epilesja ma podłoże
genetyczne? mój brak kiedyś miał atak padaczkowy, który już niegdy
się nie potórzył. badania EEG nic nie wykazało, a lekarz stwierdził,
że był to efekt przemęczenia i napięcia nerowego - brat wrócił
własnie z wojska. z góry dziękuję za odpowiedź. być może was,
bywalców forum, drażnią takie pytania przerażonych nowicjuszy, ale
bardzo liczę na opinię "praktyków":)
pozdrawiam

[qbishtal]

Cześć
To że jesteś nowicjuszem nie znaczy że nas drażnią takie pytania,
przecież właśnie po to jest to forum, żeby pytać i pomagać.

Tak jak już pewnie czytałeś na tym forum, to co się zdarzyło mogło
być tylko jednorazowym takim przypadkiem, może tak jak u Twojego
brata. Wcale nie trzeba sądzić że to epilepsja. EEG wcale nie
świadczy o tym czy ktoś ma, czy nie ma epilepsji, to jest sprawa
indywidualna. Ja w tej chwili mam czyste EEG, mam napady trochę
lżejsze niż większość ludzi tutaj ale jednak mam.
Nikt nie potwierdził chyba że epilepsja jest przenoszona genetycznie.
Teraz pewnie dostaniesz odpowiedzi od płci pięknej nt. wpływu zmian
hormonalnych po urodzeniu dziecka ale przede wszystkim niech Twoja
siostra się narazie nie martwi i nie przejmuje, może to poprostu
stres, lekkie przemęczenie i organizm tak zareagował w tej nowej
sytuacji.
Bądź dobrej myśli :)

[very.martini]

Przyczyn może być mnóstwo, stres (i pozytywny, i negatywny),
zmęczenie. Atak padaczkowy to nic innego jak burza neuronów. Tak
naprawdę wiele rozstrzygnie eeg - jeśli będą jakieś niechciane fale,
to znaczy, że trzeba się sprawie przyjrzeć.

16%VOL
22%VAT

--
takie tam... forum homeopatia

[gosiash]

Daj koniecznie znac jakie beda wyniki EEG. Ja mam podobna sytuacje,
tzn. lekarz upiera sie ze to epilepsja. A ja mam inna teorie na ten
temat. Tzn. u mnie byly trzy ataki(?), z czego jeden na pewno, bo
maz byl swiadkiem, a dwa byly bez swiadkow. Na pewno stracilam
przytomnosc, ale czy byly to typowe ataki padaczkowe to nie wiadomo.
Ja uwazam, ze hormony, hormonami, ale to ze siostra przebywa z
dzieckiem duzo czasu sama (napisales, ze maz w pracy), to jest
wlasnie ogromne obciazenie. To czego jej potrzeba to kontaktu z
ludzmi, ale takiego stalego. I najlepiej z przyjaciolmi, z ktorymi
bedzie mogla sobie pogadac o duperelach chocby. Ja po urodzeniu
pierwszego dziecka mieszkalam z tesciami i musze powiedziec, ze
pomimo stresow z tym zwiazanych ;), byla to duzo lepsza sytuacja, bo
wieczorem zawsze ktos byl i moglysmy z tesciowa trejlowac o
bzdurach. Zawsze bylo sie komu wygadac. Po urodzeniu drugiego
dziecka, juz mieszkalismy sami. I chociaz mialam kontakt z innymi
ludzmi ;), to jednak wiekszosc czasu spedzalam z dziecmi. I zeby nie
wiem jakie byly cudowne, to nie da sie z nimi wypic kawy i
podyskutowac o M jak Milosc :). No i stalo sie. Ja jestem
wewnetrznie przekonana (tak na 99%, zawsze jakies ryzyko jest), ze
to nie epilepsja. Zazywam coraz mniejsze dawki leku (w tej chwili
jestem na 50mg lamitryny - to b. malo, dorosly powinien zazywac co
najmniej 200mg) i odpukac wszytko ok. Dodam tylko, ze nadal
mieszkamy sami, ale maz mniej pracuje, mieszkamy w miescie, gdzie
poznalam osoby, z ktorymi dosc regularnie pije kawe. No i dzieci
wieksze, wiec mam nieco wiecej swobody.
Nie znam sytuacji Twojej siostry, ale wydaje mi sie, ze tego czego
potrzebuje, to czestych odwiedzin rodziny, znajomych. Ale nie takich
na zasadzie 'Oj jestes chora, jak ci pomoc biedulo'. Tylko 'Mam
ciastka, gdzie jest kawa. A slyszalas co X-inska ostatnio zrobila?
Nie uwierzysz.....' I tak dalej... Najgorsze to ciagle 'Jak tam
dzidzia. O jaka piekna. Placze w nocy? Krzyczy? Niemozliwe, taka
przeciez slodka.' Nawet jak sie b. kocha swoje dziecko, to czasami
duzo wytchnienia przynosi, jak ktos zabierze dziecko na spacer. Albo
towarzyszy w spacerze. Uff. Ja wiem, ze to sa takie oczywiste
porady, ale uwierz mi totalnie pomijane przez rodzine i przyjaciol
kobiet, ktore dopiero co urodzily. Wszyscy to niby wiedza, ale malo
jest takich ktorzy to potrafia w zycie wprowadzic.
Powodzenia.
PS. I jeszcze raz prosba, daj znac jakie wyniki EEG,, bo mnie akurat
nigdy nie zrobiono tego badania. Ale w sumie jak czytam to forum to
badanie nie jest zadnym wyznacznikiem choroby.

[qbishtal]

Gosiash a jakie miałaś napady? Typowe grand male czy mniejsze i
lżejsze, czy może tylko same wyłączenia na jakiś czas? czy może
jakieś jeszcze inne, przecież tyle tego jest.

[gosiash]

No wlasnie, jak czytam to forum, to moje 'napady' to w zasadzie
drobnostki. Dwa razy stracilam przytomnosc, ale nikogo przy mnie nie
bylo, wiec trudno powiedziec, jak to wygladalo. Ostatni trzeci
zdarzyl sie nad ranem. Maz uslyszal dziwne dzwieki (myslal, ze to
dziecko placze), a to ja uderzalam glowa w poduszke i mialam piane
na ustach. Wiec jak czytam o ludziach ktorzy maja grand male kilka
razy w tygodniu, albo kilka atakow pod rzad, to wydaje mi sie, ze
moj przypadek to jakis smieszny taki. Poza tym, jak tak poczytalam o
tym co moze wywolac atak, to jak juz to powinnam byla dostac tych
atakow cale wieki temu. Nigdy nie prowadzilam tak zdrowego trybu
zycia, jak od zajscia w ciaze. No moze troche snu brak. Tak wiec
mnie sie wydaje, ze ani ja nie mam epilepsji, ani opisana wyzej
siostra. I ze nie leki sa nam potrzebne, tylko wlasnie kontakt z
ludzmi. Bo nawet moja 4 latka o dzieciach mowi dzieci, a o doroslych
ludzie :)))

[qbishtal]

Wiesz, ja też nie mam dużych napadów, też powinienem napisać że to
nie dla mnie forum. Nawet rodzina nie mogła mnie kiedyś przekonać,
że tracę na jakiś czas kontakt z otoczeniem i wracam do siebie po
jakimś czasie, czasami mam drgawki i nie mogę zupy zjeść. To są małe
napady ale naprawdę nie wierzyłem w to aż nie poszedłem pierwszy raz
na EEG a później do lekarza.

[gosiash]

No, ale jak jest teraz. Zarzywasz leki? Jakie dawki. Bo ja nie mam
nastawienia 'O matko, tylko nie epilepsja!' W sumie wole wiedziec co
mi jest, brac leki i nie tracic przytomnosci z nieniacka. Ale z
drugiej strony nie chce sie faszerowac lekami, tylko dlatego, ze
jest takie podejrzenie, ze to moze epilepsja. No i tak podcztytuje
to forum w poszukiwaniu natchnienia. No i ciagle tez probuje znalezc
odpowiedz, jezeli nie epilepsja to co. Czy na przyklad dlugotrwaly
stres moze spowodowac utrate przytomnosci lub objawy wlasnie podobne
do epilepsji, ale epilepsja nie bedace. No i pytanie, czy lepiej od
czasu do czasu miec maly atak, czy jednak faszerowac sie lekami, a
atakow nie miec. Zastanawiaja mnie ludzie, ktorzy tu pisza, ze maja
ataki raz do roku. Czy biora leki i pomimo tego maja ataki, czy nie
biora?

[qbishtal]

Ja też nie mam nastawienia 'tylko nie epilepsja'. Kiedy mi lekarz
powiedział, że to co się za mną dzieje to właśnie EPI, nie mogłem
uwierzyć że w takiej formie mogą być również napady. Czytałem o tej
chorobie i szukałem co to może być innego. Tak jak Ty szukałem
jakiegoś innego wytłumaczenia.
Biorę leki, kiedyś nawet zmniejszali mi dawki żeby odstawić zupełnie
ale znowu się zaczęło więc teraz zjadam sobie trochę leków na
śniadanie i na kolację :)
Chyba ktoś tutaj pisał że miał małe napady i po jakimś czasie
zdarzył mu się pierwszy duży nie wiadomo skąd. Ludzie biorą leki
przez 20 lat i przez 8 lat nie mają napadów a później znowu.

Zrób przede wszystkim badania, idź do lekarza i niech on coś o tym
powie a nie sama szukaj, co to może być.

[aikman84]

jestem chory od 9 lat. Przeszedłem już wszystko od mocnych ataków po załamania
psychiczne. Wiesz padaczka wiąże się z wieloma wyżeczeniami i problemami)
Powinieneś jak najszybciej udać sie do lekarza po odpowiednie leki. Ja przyjmuje
Lamitrin i Depakine. Nadal mam od czasu do czasu napady słabe napady (
sztywnieje mi ręka na parę sekund ). Już się do tego w pewnym sensie
przyzwyczaiłem ( wiem że to może strasznie brzmieć ) ale taka jest prawda.
NAJWAŻNIEJSZY JEST LEKARZ !!! WYBIERZESZ źle to będzie kicha.

[malyformat]

Witam jeszcze raz,
Dziękuję za wasze opinie. Mam jeszcze jedną prośbę: moja siostra
miała kilka dni temu kolejny atak, znacznie słabszy - nie straciła
przytomności, dostała drgawek rąk. Teraz jest przerażona. Boi się
wychodzić z domu, boję się, że może zachorować na nerwicę lub
depresję. Czy jako karmiąca matka może zażywać jakieś leki
uspokajające? Czy powinna się zwrócić do psychologa?
I jeszcze jedno - wiem, że do momentu badania nic nie można
powiedzieć na temat podłoża ataków padaczkowych. Boję sie, że to
może być coś gorszego niż epilepsja. Czy to może być np. SM, albo
guz?
pozdrawiam

[very.martini]

Do psychologa zwrócić się warto, ale psycholog nie ordynuje leków -
może za to wskazać inne sposoby radzenia sobie ze stresem. Na pewno
do problemów Twojej siostry dokłada się pociążowa huśtawka hormonów
i ogólnie wywrócenie życia do góry nogami...
Jeśli chodzi o pozostałe choroby neurologiczne, to znamy się na nich
tak samo, jak Ty, podejrzewam:) O ile mnie jednak pamięć nie myli,
padaczka jest jedną z niewielu chorób neurologicznych, których
objawy wyskakują nagle, w schorzeniach typu Parkinson, MS pojawiają
się powoli.

16%VOL
22%VAT

--
takie tam... forum homeopatia