13 post ... Odwaga ... Biernosc

[feelfine]

Przegladalam dzis archiwum i policzylam Posty, ktore tu juz wyslalam: 12 -
rowno. Postanowilam ze napisze ten 13 po raz pierwszy sama od nowego watku.
Jestem troche biernym obserwatorem. Tzn. czytam prawie wszystko,ale tak malo
sie udzielam. No i nigdy jeszcze nie rozpoczelam nowego watku. Troche sie
balam. Jestem tu (w Niemczech) pare miesiecy i tyle mam nowych wrazen i
spostrzezen ale wciaz prawie zadnych znajomych, oprocz znajomych mojego
chlopaka. Moze dlatego, ze wlasnie jestem tak bierna. Slucham, patrze,
czytam, usmiecham sie i wymieniam pozdrowienia z sasiadami. Ale boje sie
ludzi. Kiedy ktos odzywa sie do mnie pierwszy, traktuje go z dystansem i
wrogoscia. Przed swietami pochorowalam sie , tzn. mialam zapalenie szczeki.
Przykra sprawa, bolesna, nic nie mozna mowic ani jesc i razem z
komplikacjami - miesiac w lozku. Cala bylam spuchnieta i lezalam w lozku,
ogladajac telewizje. To byl taki swiat zza szyby. Widzialam wszystko ale nic
nie moglam powiedziec. Pomyslalam wtedy o tym jak ja tu zyje, w Niemczech. O
tej biernosci i postawie obserwatora. Tak bardzo tesknilam za tym zeby
uczestniczyc w zyciu, ale nie moglam w zaden sposob. I postanowilam, ze od
nowego roku zaczne zyc i przestane obserwowac... Stad ten mail. Czy wy tez
tak mialyscie na poczatku pobytu ? Czy tylko ja jestem takim odludkiem ? Nie
czulam tego w Polsce, bo tam moi przyjaciele, znajomi, rodzina byli tak jakby
od zawsze. A tu ... . Tu trzeba zaczynac od nowa...
Nie chce tak strasznie sie rozpisywac, ani nudzic nikogo.
Chcialabym zlozyc wszystkim dziewczynom na forum spoznione zyczenia
swiateczne i noworoczne.
I jesli moge zyczyc czegos wam wszystkim(a przede wszystkim sobie samej) to
zyczylabym wam odwagi ...

Pozdrowienia z pochmurnego Hamburga

Ula/Feelfine

P.S. wszystkich zainteresowanych do mego (od czasu do czasu prowadzonego
bloga) z paroma zdjeciami:
donikad.blog.onet.pl/

[mulinka]

Czesc Ula
))
dobrze, ze sie odezwalas
i...gadaj tu sobie z nami ile tylko masz ochote
witam Cie serdecznie
buziak!

[ponponka1]

Pisz!!! Ile wlezie!!! Ja juz sie tak tu zadomowilam, ze zagaduje dziewczyny i
Sylwka niemilosiernie!!!!!!

Pozdrawiam z Polski

super spotrzezenia!!!! w blogu!!!!

[ponponka1]

[bietka1]

Ula, dobrze trafilas, bo tu jest naprawde milo
Dziekuje za zyczenia, bo odwagi nigdy nie za wiele.
Mysle, ze nie jestes odludkiem, ja tez odkrylam w sobie cos nowego bedac w nowym miejscu.
Wczesniej nie bylam tego swiadoma, wiec moze tak to juz jest )

A jak podoba ci sie Hamburg? Podobno interesujace miasto, tylko troche za czesto pada. Ale i
tak mam zamiar je zobaczyc

[feelfine]

Hmm.. Hamburg ? W 3 zdaniach ??? Moglabym pisac i pisac, choc jestem tu dopiero
pare miesiecy.
Mieszkam w milej (choc podobno zbyt mieszczanskiej) dzielnicy.
Mam milych sasiadow, ktorzy mowia o mnie "ta mloda dama z Polski".
Ludzie podobno sa zimni i wrodzy (tak mowia Niemcy), ale wszyscy, z ktorymi
mialam blizej doczynienia byli mili i bardzo uczynni.
Uwielbiam weekendowe spacery z moim chlopakiem.
Odkrywam za kazdym razem to miasto od nowa.
Ja lubie atmosfere portu i podrozy (tak jakos od dziecka).
Wiec oczywiscie Hamburg jest dla mnie idealnym miastem.
Czuje sie tu bezpiecznie i przyjaznie i to chyba najwazniejsze.
I oczywiscie zapraszam do Hamburga.
Daj znac jak bedziesz chciala przyjechac )

Pozdrawiam,

Ula/Feelfine

[bietka1]

Czy ta dzielnica, w ktorej mieszkasz jest "zu spießig" czy "zu bürgerlich"? Bo latwiej bedzie mi
sobie wyobrazic, co masz na mysli.
Moze przyjedziemy w maju albo czerwcu. Napewno dam ci znac, jesli z nami zostaniesz
Dziekuje tez za zaproszenie

[feelfine]

"zu spießig" (ale to nie moje zdanie tylko mojej lektorki z niemieckiego)
jest milo i bezpiecznie
i bardzo zielono

acha i tak naprawde na tym forum jestem od pazdziernika...
tylko no wlasnie 13 postow przez ten czas to troche biernie.

Pozdrawiam

Ula/Feelfine

[bietka1]

Z tego co ja wiem, to Niemcy wszystko tak okreslaja, co jest takie zwyczajne i typowo
niemieckie, takie chyba drobnomieszczanskie
Ale w Berlinie niektore dzielnice to dopiero sa "spießig" ))

Ula, wiec musisz wiecej pisac. Postaraj sie przelamac i spontanicznie odpowidac na posty. Ja tez
sie wciaz ucze. Ale tu jest naprawde milo.
Mozna tylko pomarzyc, by cos takiego zdarzylo sie w realu

[bibi1]

Masz racje,ze tu trzeba zaczynac od nowa.Nowy dom,przyjaciele,zupelnie nowe
srodowisko,inna kultura...Co bede pisac,sama to juz wiesz.
Mysle,ze kazda z nas to przezywala.Nie da sie przyjechac do innego kraju jakbys
byla z wizyta u rodziny.Wszysko trzeba budowac na nowo,ale najgorsza jest ta
samotnosc na poczatku.
Niby obracasz sie wsrod ludzi,a czujesz sie sama.Nie ma z kim pogadac,czasem
pozna sie jakas Polke,czlowiek wtedy tak sie cieszy(bo przez ostatnie pol roku
gadal po polsku tylko z mezem),ze wreszcie moze sie po babsku wygadac,a po
pewnym czasie poznaje blizej ta osobe i zaczyna zalowac kazdego wypowiedzianego
slowa.Bywa tez,ze akurat trafisz na kogos wartosciowego,wtedy dbaj o ta
przyjazn,bo zwlaszcza tu,na obczyznie moze Ci byc bardzo potrzebna.
A jesli nie znasz nikogo,to juz nie szukaj,bo wlasnie znalazlas.
Na tym forum sa naprawde dobre i madre kobiety,ktore Ci nie pozwola samej plakac
i samej sie smiac.

[bietka1]

Bibi, jak ja dobrze wiem, o czym ty piszesz...

[frankie36]

Mialam b.podobnie na samym poczatku,balam sie podjac nawet kontakt wzrokowy,bo
co to bedzie jak ludzie do mnie zagadaja,a mialam takie cholerne szczescie,ze
zawsze kazdy sie mnie o droge pytal.

Ochloniesz,zobaczysz,musisz wejsc w towarzystwo ,pojsc na jakichs kurs,jak sie
otworzysz na ludzi ,ludzie przyjda do ciebie.Sama mialam pozniej do siebie
zal,ze w tych pierwszych miesiacach bylam taka bierna.

Ludzie wszedzie sa tacy sami ,maja takie same bolaczki ,niepewnosci,zacznij
powolutku,nie dystansuj sie .

Zycze powodzenia ,a w miedzy czasie zjawiaj sie u nas.)))

[semantics]

Ula, juz Ci pisalam na priv- do Berlina i do drugiej Uli to jak w dym! ok?

[jan.kran]

Czesc Ula ja tez Ula))
Opisze Ci troche moja historie. Bo tak czytam rozne forumy i widze , ze
zaaklimatyzowac sie trudno , ale zwlaszcza trudno w DE.
Posluchaj )

Wyjechalam z PL z wielkiej milosci za moim chlopakiem do Francji.
Znalam bdb francuski, po pol roku nieciekawego pobytu w Lyon zamieszkalismy w
Paris.
Mialam tam super towarzystwo , glownie Polakow.Paryz piekny, ale coz.
Narzeczony ubzdural sobie DE.
Wyladowalam w ciazy , ze slaba znajomoscia niemieckiego w bawarskiej wioseczce
super hermetycznej, z zerem cudzoziemcow.

Cztery lata tam spedzilam. Urodzilam dwoje dzieci, jakos zaczelam troche po
niemiecku, ale izolacja byla totalna.
Maz w robocie z ja sama calymi dniami z dwojka maluchow. Ratowalo mnie kilka
zyczliwych dusz ( niemieckich) , wizyty z PL i dzieci.
Pierwszy raz do Polski moglam pojechac jak dzieci mialy rok i 4,5 roku po
siedmiu latach przerwy ((

Nie dalam sie. Znajdowalam pozytywne strony pobytu, glownie przyrode.

Dopiero po czterech latach wyprowadzilismy sie w poblize Erlangen , dzieci
poszly do przedszkola, szkoly , nauczylam sie jezyka.

Wy, Ty czy Cytrusowa macie o wiele lepsza sytuacje. Jestescie w duzych
miastach , jeszcze niie macie dzieci, mozecie korzystac z tego co Niemcy daja
najlepszego. A droga do tego zeby poznac i pokochac Niemcy jest jezyk
.
Ogladajcie TV ( mi bardzo pomoglo ) , czytajcie gazety ( ja zaczelam od Bild
der Frau:-ppp ), chodzcie do kina , teatru.
Najgorzej to sie negatywnie nastawic do Niemcow. Usmiech, otwarcie, chec
komunikacji to jest wazne.

Wiem , ze jestem zgreda , ale stosujac te zasady oprocz niemieckiegop nauczylam
sie takze norweskiego .Mieszkam aktualnie w Oslo) Kran.

[mijaczek]

hej Ula!
Wlasnie poczytalam sobie twoj blog. Bardzo podoba mi sie jak piszesz... Wyglada
na to, ze jestes bardzo sympatyczna osoba, a my tu bardzo lubimy sympatyczne
osoby, ktore lubia opowiadac o swoim zyciu za granicami Polski.
Rozgosc sie, a zobaczysz jak tu przytulnie.
Pozdrafiam,
Mijaczek