Edukacja.

[jan.kran]

Jak wspominałam na sąsiednim wątku byłam dziś na rozmowie z wychowawczynią
Juniora.
Chcę Juniora zabrać z niemieckiej szkoły i umiścić w szkole alternatywnej.
Ja sama mam spore wątpliwości bo On już jest alternatywny i boje się że się
kompletnie zradykalizuje)
Ku mojemu zdziwieniu wszyscy, moja rodzina , bliscy i dalsi znajomi ,
niemiecka szkoła uważają że Junior powinien pójśc do tej szkoły alternatywnej.
Ja już się chyba tak do Jego odmienności przyzwyczaiłam że nie zauważam tak
bardzo jak otoczenie...
Kran Matka
Kran

[kociaszek]

Kraniku, napisz w wolnej chwili jak poszlo, dobrze?
A co do asocjalnosci i alternatywnosci: w normalnej szkole jest duzo wieksze ryzyko takich zachowan -
Junior nie ma tam ludzi, ktorzy go rozumieja, szanuja jego innosc, jego wlasna alternatywe, wiec jego
asocjalnosc wzrasta, nie ma kontaktu z rowiesnikami, bo nie maja wspolnej plaszczyzny wrazliwosci i
zainteresowan. W sztajnerowskiej: wszyscy sa alternatywni, wiec i Junior poczuje sie jednym z nich, nie
bedzie sie tak wyroznial, poczuje sie z pewnoscia bardziej zaakceptowany a juz z pewnoscia nie tak
wyalienowany.
Trzymam za Was kciuki
A

[jan.kran]

Było lepiej jak dobrze ))) Zamiast awantury i opieprzania usłyszałam że
oceny Juniora nie są adekwatne do Jego poziomu wiedzy. Mam kurna taką nadzieję
bo jest zagrożony z pięciu przedmiotów. A nie stwierdziłam u Niego na oko
niedorozwoju umysłowego.
Podobno na Juniora nic nie działa ani prośby ani grożby ani donnerwetter. Zamyka
się w sobie i odjeżdża w swój świat.
Nuaczyciele z niemieckiej szkoły stwierdzili że Steinerschule jest dobryym
pomysłem , bo jak ktoś do Juniora trafi i On się rozwinie i otworzy to będzie
gut albo sehr gut.
Poza tym gdyby powtarzał klasę w niemieckiej szkole to by był w klasie ósmej. W
Norwegii natomiast liczy sie wiek fizyczny czyli trafiłby do klasy dziesiątej
czyli za trzy lata miałby maturę)
Jestem po rozmowie ze Steinerschule , mimo że już dawno po terminie składania
podań mam złożyć mimo wszystko.
Może uda mi sie dostać termin na rozmowę w przyszłym tygodniu, To podstawa
dostania się do szkoły. Junior na pewno zrobi dobre wrażenie)
Ufff , zaczynam trochę widzieć światło w tunelu.
Szkoła nie ma ocen , książek , szlaczków , marginesów)
Zobaczymy ))
Kran

[jan.kran]

Szkoła powinna być zarządzana kolegialnie przez samych nauczycieli. Nie ma w
niej miejsca dla dyrektora, a pomiędzy nauczycielami nie powinny istnieć żadne
różnice, oprócz tych, które wynikają z ich zaangażowania w pracę oraz okazywanej
inicjatywy.
Co tydzień odbywać się powinny pedagogiczno – psychologiczne konferencje
nauczycieli, mające na celu poszerzenie wiedzy i doskonalenie umiejętności
pedagogicznych oraz refleksję nad praktyką wychowawczo – dydaktyczną szkoły.
Łączyć się je powinno z dyskusją nad konkretnymi przypadkami poszczególnych
uczniów czy całych klas szkolnych oraz analizą problemów metodycznych.
Z gronem nauczycielskim ściśle powinien współpracować lekarz szkolny, który
bierze udział w jego konferencjach jako pełnoprawny członek tego grona, prowadzi
i hospituje lekcje, za jego przyczyną zdrowotno – medyczny aspekt funkcjonowania
szkoły nie ogranicza się do rutynowej higieny.
Zdaniem Steinera powinna istnieć ścisła współpraca z rodzicami uczniów, którzy
są integralnym podmiotem całego procesu oddziaływania wychowawczego szkoły, ich
aktywność powinna korespondować bezpośrednio z działaniami nauczycieli i
stanowić nieodłączny składnik całej koncepcji funkcjonowania szkoły.

W Niemczech niezależnie od siebie funkcjonują szkoły typu Waldorf, szkoły
zintegrowane, szkoły praktycznego uczenia się oraz inne formy eksperymentalne.
Największą popularnością cieszą się szkoły typu Waldorf, oparte na pedagogice
Rudolfa Steinera. Podstawą tej szkoły jest nauka i praca dziecka w swoim
środowisku, w którym wprowadzane jest w szerszy świat, w którym dokonuje się
socjalizacja oraz kształtuje się postawy wobec siebie i drugiego człowieka.
Treści nauczania ułożone są w sposób organiczno-genetyczny. Odstąpiono od
tradycyjnego oceniania i promowania uczniów. Każde dziecko oceniane jest
opisowo, w formie listu do rodziców. Nie wydaje się także rocznych świadectw z
ocenami, lecz specjalne świadectwo opisujące dokonania dziecka.

[iwo19]

To brzmi jak bajka.Na pewno istnieje ta szkola?
A jak daleko od Was? Nie wiarze sie z przeprowadzka ,dojazdami?
Zycze powodzenia,przydalaby sie taka dla mojego mlodego ,chociaz on jest po
prostu len ,albo jeszcze nie dojrzal do szkoly.

[jan.kran]

Iwo ja już jestem tam zdesperowana że chcę wierzyć w bajki)))
A szkoła jest w cenrum Oslo , rzut oszczepem od nas.
Kran

[kociaszek]

wierzylam, ze tak wlasnie bedzie, Kraniku!!!
Trzymam kciuki w dalszym ciagu!!!!

[iwo19]

a ile to rzut oszczepem?w minutach dojazdu oczywiscie. pytam bo zastanwam sie
na jak daleko idace poswiecenia bylabym gotowa dla moich pociech.

[jan.kran]

Chyba może na piechotę... Albo jakimś śrokiem lokomocji ze 20 minut. Ale
słowo ,nie dlatego wybrałam tę szkołę))

[iwo19]

to bardzo blisko ,i dlatego tym bardziej masz racje.A co by bylo jakby ta
szkola byla w odleglosci kilku godzin?jezeli myslisz ze to szansa dla
Juniora,dawaj.Mamnadzieje ze sie Wam uda.

[jan.kran]

Nie wiem co bym zrobiła Iwo.
Ponad cztery lata temu przeprowadziłam się 40 kilometrów po to żeby moja córka
poszła do szkoły do której powinna pójśc. Szkoła byla norweska , jedna z
najlepszych o ile nie najlepsza w Norwegii.
Rok czasu przed przeprowadzką pomagałam Jej zdobyc jak najlepsze oceny żeby się
do tej szkoły dostała. Załatwiłam Jej zameldowanie w Oslo zanim się
przeprowadziliśmy żeby mogła złożyć papiery do tej szkoły bo była rejonizacja.
Dziecko mi odżyło , spędziło miłe trzy lata w porządnej szkole , nauczyło
sie nieźle norweskiego , poznało ciekawych ludzi.
Przeprowadzka to było szaleństwo i lekka schizofrenia biorąc pod uwagę rynek
mieszkaniowy w Oslo.
M.in. dzięki tej szkole studiuje teraz w Monachium i jest zadowolona. Nawet
bardzo))
Z Juniorem jest o tyle łatwiej że nie muszę sie przeprowadzać. Ale nie wiem czy
bym nie podjęła tego ryzyka gdybym wiedział że to jest TA szkoła.
Niemiecka szkoła , cztery lata , miała ogromne plusy. Ale teraz pora na zmianę.
Oby właściwą...
Kran

[mon101]

Mam nadzieje, ze ulozy sie po twojej mysli, ja otworzylam twoj post wlasnie w
chwili kiedy poczulam sie nieudanym rodzicem.Wpedzilam sie w jakas glupia
dyskusje z Nastolatem, zastanawiam sie jakie ja bledy wychowawcze popelniam. Za
malo wymagam? Za duzo wymagam? Za partnersko? Za autorytatywnie? Nastolat robi
w przyszlym roku mature. Wyszedl dwa lata temu z maksymalna iloscia punktow z
podstawowki, dostal sie do szystkich gimnazjow, do ktorych skladal papiery.
Zrezygnowal z najekskluzywniejszych, i z jednego prywatnego, moim zdaniem
najlepszego; Nie wtracalismy sie, pozwolilismy mu wybrac dobre w poblizu, bo
tam sie dostalo wielu jego kolegow, a do tych lepszych nie. Ma bardzo dobre
stopnie, aczkolwiek nie same celujace, ale mieszanka bardzo dobrych i
celujacych plus trojka z matematyki, ale mocna.Powinien moze juz myslec co
dalej, ale on nie ma zadnych szczegolnych zainteresowan oprocz sportu, nie
wyglada zeby mial jakas motywacje w ogole. Mowi ze chce zostac stolarzem i OK,
nie mialabym nic przeciwko temu gdyby stolarka byl zainteresowany i gdyby
wiedzial co stolarz robi. Ale on tak naprawde nie interesuje sie mlotkiem i
pila, wystrugal moze cos na zajeciach technicznych w piatej klasie, ale tak
naprawde wcale nie jest jakos uzdolniony manualnie i jak juz powiedzialam
zainteresowanoia mjasterkowaniem zadnego dotychczas nie wykazal. Uwaza, ze ja
go nie rozumiem (no, bo faktycznie nie bardzo). Czy myslicie ze mam jakies
przerosniete ambicje, czy to jakos dyskutowac? Czy on to robi w podswiadomosci
na zlosc, bo uwaza, ze mamy jakies w stosunku do niego za duze oczekiwania.
Czy zle jest miec oczekiwania? Chetnie wspieralabym jego zainteresowania
(stolarskie) gdybym je widziala, ale on, slowo honoru, jeszcze takich nie
wykazal.Przepraszam za dlugi post, ale czuje sie "w dolku"

[katlia]

Mon,
Nie wiem gdzie mieszkasz, i czy syn ma mozliwosc zrobienia sobie jakiegos 'gap
year'? To znaczy rok przerwy miedzy liceum a studiami? To pomysl angielski,
teraz coraz wiecej europejczykow i amerykanow to robi: rok kiedy mlodziez albo
podrozuje albo, ci ktorych nie stac na podroze, pracuja, troche sobie
zarabiaja, ale wlasciwie po prostu daja sobie rok zeby jeszcze podrosnac. Moze
mogl by zrobic sobie jakis internship - po pracowac u stolarza jako pomocnik,
albo w ramach nawet wolontariatu? Gap year, to taka okazja zastanowienie sie o
tym, czego sie chce w zyciu, bez dodatkowego stresu w szkole.

[mon101]

Tak, on ma sobie zamiar zrobic "gap year", co tu, w Szwecji jest bardzo
popularne. Tyle ,ze nie ma zamiaru praktykowac u stolarza a jechac w Alpy i
uczyc jezdzenia na nartach, albo np pracowac w barze

[katlia]

Ja tez chcialabym taki gap year !
Glowa do gory. Najwyrazniej chlopak ma zainteresowania - i wyobraznie. Niech
pojedzie, popracuje, pobawi sie - niech podrosnie. Predzej czy pozniej dojdzie
do wniosku, ze takie dorywcze prace sa OK ale nie na dluzsza mete. I sam
zacznie wiecej od siebie wymagac.
PS. W centrach narciarskich w Colorado, gdzie mieszkam, pracuje sporo
europejczykow. Firmy zalatwiaja im wizy, pracuja legalnie, jako instruktorzy
jazdy, barmani, itp. Wiec jezeli nie znajdzie nic dziekawego w Alpach, poradz
mu sprawdzic strony internetowe osrodkow narciaskich w Gorach Skalistych

[asia.sthm]

Mon, nie daj sie tak od razu zalamac. Do przyszlego roku o stolarce zapomni,
albo zacznie na codzien od dzisiaj z mlotkiem latac
On sam nie wie jeszcze co chce, a ty go tylko denerwujesz swoimi oczekiwaniami.
Mozliwe ze zmieni zdanie jeszcze z tuzin razy, wiec tak bardzo sie nie przejmuj
jego pomyslami.
Z tego co wiem po swoich dwoch, to do matury szkola wyjdzie mu nosem pare razy,
byc moze bedzie chcial wziac sabbatsår i w ciagu tego roku wymysli jakies
sensowne studia.
Trzymaj sie .

Kranie tez sie trzymaj, za szkole Juniora trzymam.
Ha ha , kazda szkola czasem wychodzi nosem, najwazniejsze sa pozniejsze z niej
wspomnienia i przyjaznie...no i dyplom tez oczywiscie.
)

[jan.kran]

Mon ja wiem że piszesz ze Szwecji)) W Norwegii taki rok na poszukiwanie jest
właściwie normą. W klasie mojej córki wielu uczniów z tego skorzystało. Młoda
nie chciała.
Teraz szarpie się z ogromnymi , trudnymi studiami a ja razem z Nią. Jest
bardzo zadowolona ale mocno zestresowana. Gdyby chciała wziąść taki rok
zgodziłabym się aczkowiek niechętnie.
Co do Juniora staniemy na głowie ja i Junior żeby miał maturę. Ale taką maturę
która daje Mu "studiekompetanse" czyli wstęp na wyższą uczelnię.
Dość się napatrzę w mojej fabryce na młodych ludzi którzy zlekceważyli tę
możliwość a teraz pracują i dorabiają za ciężkie pieniądze brakujące przedmioty
w szkole prywatnej. Jeden przedmiot 20 000 NOOK za dwa semestry...
Nie mam ambicji , jak Junior poprzestanie na średnim wykkształceniu i postanowi
zostać kucharzem albo muzykiem jazzowym proszę bardzo.
Ja na Twoim miejscu spróbowałabym na Nastolacie wymóc żeby miał tę maturę ze
wstępem na studia a potem niech sobie robi co chce. Jak dojrzeje do tego ze chce
studiowac to tylko dobrze.
Zapewniam Cię ze jak będzie chciał skonczyc studia to skonczy. Ja pracuję z
ludźmi 20 + którzy po kilku latach ciężkiej pracy za małe pieniądze spotkali
się z rozumem i ciągną szkołę średnią lub studia i pracują utrzymując się
samodzielnie.
Życzę Ci powodzenia))
Kran

[mon101]

Tak, tak,ja wiem ze histeryzuje i nieco sie juz uspokoilam, napisalam ten post
na fali bezsilnosci jak on wcisnal keps ne glowe i trzasnal drzwiami mowiac ze
jestem, niegrzeczna? niesympatyczna? no w kazdym razie "otrevlig". Z matura nie
sadze zeby mial problem bo jak narazie przy znikomym wysilku ("ty nie widzisz
ile ja sie ucze"...)ma bardzo dobre oceny, musialby sie chyba polozyc albo
przestac chodzic do szkoly a jest jednak mimo wszystko dosc zdyscyplinowany.
Z tym sabbatsår to mam nieco mieszane uczucia,bo z jednego roku latwo robia sie
dwa i trzy. Z drugiej strony rozumiem, bo sama bladzilam we mgle do 26 roku
zycia (ale nie mialam odwagi "odskoczyc" ze studiow), a tak naprawde to gdybym
zaczynala od poczatku to wybralabym zupelnie co innego. Zrobilam niby sobie
przerwe w srodku, ae niewiele mi to dalo, tylko pozniejszy start. Co bym
chciala rodbic dotalo do mnie dopiero bardzo niedawno. To chyba, psia kosc,
rodzinne! Czyli jednak moja wina???? Ach te geny))

[asia.sthm]

> Z tym sabbatsår to mam nieco mieszane uczucia,bo z jednego roku latwo robia
sie dwa i trzy.

Jesli w ciagu tego roku popracuje gdziekolwiek to wroci mu chec do szkoly,
szybko zorientuje sie jaka prace dostaje sie po gimnazjum a jaka chce wykonywac
w przyszlosci i co jest mu do tego potrzebne.
)

> rodzinne! Czyli jednak moja wina???? Ach te geny))

Geneami tu sie nie zaslaniaj , bo tak maja wszystkie geny.
Ja osobiscie nie znam genow co to wiedza od razu jak ma ich zycie wygladac.
Nawet ludzie z wielkim talentem w jakiejs dziedzinie, gdzie od razu widac do
czego sa stworzeni, tez maja watpliwosci..szukaja..medza ..zmieniaja...potrafia
byc rozdarci i nie wiadomo co. Geny!!

[iwo19]

Wiesz Mon ,mam znajomych ktozy klada w swoim teraz 14sto letnim synu ogromne
nadzieje ,wybieraja juz mu zawod.Dopiero patrzac na nich ucze sie dac mojej
mlodej wolna reke ,ona (2ga klasa liceum) juz sraczkuje ze nie wie co chcialaby
w zyciu robic,co studiowac.Ja staram sie ja uspokoic ,przez pierwsze lata i tak
sa ogolne przedmioty z jakimis kierunkowymi rowniez ,ale to nie tragedia gdy
zdecyduje sie zmienic kierunek.Ja pamietam ze dopiero na pierwszym roku
zobaczylam ze nie to chce studiowac.Niestety u mnie nie bylo mowy ze moge cos
zmienic,nie chce byc takim rodzicem.
Tlumacze tez mojej malej ze jezeli zdecyduje sie ze przeznaczeniem jej zycia
jest pomaranczowy kubrak i sprzatanie ulic bedzie sprawiac ze jej zycie bedzie
szczesliwe,ja jestem z tym pomyslem Ok.Niekoniecznie wszystkim wyksztalcenie
daje szczescie.
Co do roku przerwy,chyba tez podchodzilabym z doza niepewnosci.Ja tez mialam
taka przerwe po urodzeniu mlodej.Ciezko mi bylo wrocic do ksiazek i szkolnych
obowiazkow.Ale to chyba tez zupelnie inna sytuacja.
Moja rada , wyluzuj.I tak nie uda sie nam wybrac i przezyc zycia za nasze
malenstwa,one i tak kupe bledow popelnia.Jak i my,popelnialismy.
Trzymaj sie cieplutko.

[mon101]

No i oczywiscie musze sie przyznac, ze "trawa jest zawsze bardziej zielona u
sasiadow", rozmowe wywolal fakt ze syn znajomych, w tym samym wieku, juz
planuje jak sie dostac na medycyne, wiedzial o tym, ze chce byc lekarzem od
dziecka itd, ot umotywowany, ambitny mlody czlowiek jak WSZYSTKIE dzieci
naszych zbajomych,)) Hi, hi, przyznaje, ze zazdrosc mnie poniosla i zapytalam
niewinnie. "A ty co synku planujesz w przyszlosci?" Czyli zrobilam dokladnie
tak jak wszystkim na tym forum teoretycznie odradzalabynm robic. Ba, bylabym
oburzona, ze mozna cos takiego powiedziec ("A Jasio Kowalski to...). Czy czesto
w ferworze robicie wszystko na odwrot waszemu teoretycznemu przygotowaniu? Ja
zdecydowanie, jesli chodzi o wychowanie. Moge jednak udzielac dobrych rad, bo
jestem "obczytana" )

[asia.sthm]

> oburzona, ze mozna cos takiego powiedziec ("A Jasio Kowalski to...). Czy
czesto
> w ferworze robicie wszystko na odwrot waszemu teoretycznemu przygotowaniu? Ja
> zdecydowanie, jesli chodzi o wychowanie. Moge jednak udzielac dobrych rad, bo
jestem "obczytana" )

Nie bede owijac w bawelne: Tez mi sie wymsknelo podobne zabronione zdanie...i
swiat sie nie zawalil. Nadal mnie kochaja )

[monika_a_b]

Moniś, ja wprawdzie dzieci nie mam, a więc problemów związanych z wychowaniem
ich również niet, jednak z własnego oraz doświadczenia znajomych wiem, jak
trudne jest podjęcie właściwej decyzji co do dalszej nauki. Wbrew pozorom ci,
którzy "od zawsze" chcieli studiować jakiś szczególny kierunek, nie zawsze są z
tym szczęśliwi (a może ojciec/matka/prababka jest lekarzem i tak mu to wbijano
do łepetyny, że innego kierunku nie jest w stanie wymyślić?), niektórym brakuje
pomysłu na życie, więc wybierają jeden ze szczególnie wziętych kierunków i prą
tym szlakiem pomimo braku własnego zainteresowania (i często są tym znudzeni
albo są miernymi fachowcami, bo brak im pasji), inni kilkakrotnie zmieniają
kierunki, zanim trafią na ten właściwy (mój mąż dopiero za 4. podejściem uznał,
że "to jest to"), ja zrobłam maturę z biol-chem, bo chciałam iść na medycynę, a
wylądowałam na językach obcych (praktycznie bez ich znajomości! durnota,
co? ). Nie ma na to recepty uniwersalnej, każdy musi znaleźć swoje powołanie
metodą prób i błędów, a jestem pewna, że czasami to i lepiej, człowiek dostaje
wtedy już odpowedniego kopa od życia, to i z nauką idzie mu lepiej... Taki
rok sabatyczny to wcale nie jest zły pomysł, sama chciałam z tego skorzystać w
swoim czasie i wyjechać na rok do Anglii, ale zabrakło mi odwagi (no i mój
ówczesny chłopak stwierdził, że w takim razie "ja napewno go nie kocham",
kurcz, co za kula u nogi ). Jeśli twój syn chce wyjechać na rok do innego
kraju, to bardzo mu się to chwali - nie od dziś wiadomo, że podróże kształcą,
do tego w przyszłości przyda mu się dobra znajomość obcego języka, a poza tym
to kiedy w życiu będzie miał taką okazję na przeżycie przygody i sprawdzenia
siebie samego? Mi osobiście baaardzo dużo dał wyjazd na rok do Hiszpanii
(oprócz udoskonalenia j. hiszpańskiego, hehe) - pokazał mi, że _jestem w
stanie_ poradzić sobie _sama_ z każdą sytuacją _w obcym kraju_, zawarłam kilka
trwałych przyjaźni, _pozbyłam się (chorobliwej) nieśmiałości_, po prostu
wróciłam do Niemiec jako _całkiem inna ja_... A więc nie mart się, syn sobie
powinien poradzić, w razie czego odłóż trochę pieniędzy na jego bilet powrotny,
gdyby coś miało mu pójść nie tak... Będzie dobrze!!!

[gherarddottir]

hej dziewczybym widze, ze tu dyskusja wrze )) Kranie bardzo sie ciesze, ze tak
sie ulozylo i pamietasz co Ci mowilam? Spokojnie, baby steps i bedzie cacy)
Mon - moze Twoj syn przez ten rok zacznie z mlotkiem latac, wiem, ze masz
ambicje, zeby poszedl na studia, byl kims. To chyba zyczenia kazdego rodzica
Ale...ja jako niespelniona artystka cyrkowa ( heheheh wiem, ze tu Was
zaskoczylam!!!) powiem, ze niczego tak nie zalowalam w zyciu jak zrezygnowania
ze swoich marzen..Moja mama po tym gdy oswiadczylam, ze wlasnie niedlugo
rozpoczne Julinek wytoczyla batalie, byly zale, tlumaczenia, perswazja i szantaz
emocjonalny - a ja bylam glupio-madra i bylo mi jej zal.. Do dzis pozostal mi
sentyment do akrobacji cyrkowych - to jest czysta forma zaufania - bo jak nie
zaufasz temu co cie ma zlapac - to spadasz...Tam nie ma miejsca na nieczysta gre.
To trudne, ale czasami warto odpuscic - moze jako ten stolarz bedzie po prostu
bardzo szczesliwym czlowiekiem?
Znam goscia (mojego exa) ktory po zawodowce poszedl do LO potem na studia, potem
doktorat, a teraz jest niezla szycha Bedzie dobrze
Moze on cos tam i struga tylko Ty o tym nie wiesz?

[iwo19]

Powinnam z moim wczesniejszym postem poczekac az przeczytam Twoj,mysle
dokladnie to samo.
Ups

[mon101]

No, gdyby strugal to bylabym szczesliwa. Dla mnie moglby byc i sprzataczem
gdyby pokazal, ze ma pasje do szczotkiOkropnie zazdroszcze ludziom, ktorzy
maja pasje, moze dlatego ze sama jej nie mam. Nie chodzi mi o to zeby moje
dzieci byly lekarzami, czy prawnikami, ale o to, by praca byla ich hobby a moze
raczej odwrotnie, by mogli sie z hobby utrzymac. I dlatego czuje sie
rozczarowana, ot syndrom rodzica, chcialby zeby dzieci mialy to czego on nie
osiagnal. Glupota, ot co, ale gdzies tam czlowiek sobie zarzuca, ze moze zrobil
jakis blad, ze trzeba bylo dyskutowac Schopenhauera przy obiedzie albo malowac
razem w plenerze akwarele) W posiadanym przeze mnie modlitewniku jest modlitwa
rodzica, gdzie jest miedzy innymi: "Otworz moje oczy na na rzeczywiste potrzeby
mojego dziecka, bym mogla poznac je lepiej i pomoc mu odkryc swoje
mozliwosci.Nie pozwol mi nigdy traktowac moje dziecko jako srodka do moich
celow i zyczen, lecz daj mi szacunek i zrozumienie dla jego osobowosci, tak bym
nigdy nie obrazala, pogardzala i szydzila z niego (...)Pozwol mi zrobic
wszystko dla mojego dziecka, pozwol mi zrozumiec cego nie moge dla niego
zrobic." Troche toporne tlumaczenie, po szwedzku brzmi moze lepiej. "Låt mig
aldrig behandla mitt barn som ett medel för egna syften och önskedrömmar, utan
ge mig respekt och vördnad för dess egenart, så att jag aldrig förringrar,
föraktar, kränker eller hånar det. (...) Låt mig göra allt för mitt barn, låt
mig inse vad jag inte kan göra för det".....

[asia.sthm]

Mon, przydala mi sie ta modlitwa, dzieki.
Wlasnie rycze sobie jak wol z tesknoty za dzieckiem co to edukowac sie
pojechalo za ocen.

[mon101]

No to, Asiu, moze musztardowki w gore za Mamuski? Wyciagaj Klinexa, wytrzyj
oczeta i wyjrzyj przez okno - wlasnie zaswiecilo slonce))

[asia.sthm]

Widze ))))
juz mi lepiej , ale zebyscie widzialy jak na lotnisku z potencjalna synowa
zesmy dyskretnie smarkaly sobie w rekawy, musialam ja i siebie pocieszac
jednoczesnie. Cala droge do domu bylo nam mokro i jeszcze ten deszcz..dopiero
teraz przejasnialo.
No to w gore musztardowki za mocne skrzydla naszych dzieci.
)

[mon101]

No trudno, kiedys trzeba te bocianieta (orly???) wypuscic z gniazda...

[asia.sthm]

toz ja juz je wypuscilam, jedno wrocilo na 5 m-cy i wycialo mi teraz
straszliwie daleko i na straszliwie dlugo, drugie wyleci tez straszliwie daleko
12 sierpnia i tez na dlugo ...az wszystko boli od tej odleglosci .

Mon ty juz jednego tez wypuscilas, dobrze mu sie lata?

[kan_z_oz]

Mysle, ze wychowywanie nastoletnich chlopcow jest znacznie trudniejsze niz
dziewczyn. Dziewczyny wydaja sie miec troche wiecej cierpliwosci, wiec nawet
jesli nudza sie w szkole na jakims przedmiocie to nie narzekaja. Chlopcy
natomiast reaguja i to natychmiastowo. Wyrazaja glosne uwagi lub calkowicie
ignoruja przedmiot i nauczyciela.
Czesto wiec slabe oceny z danego przedmiotu sa spowodowane personalna niechecia
wobec siebie.

Moje 'malenstwo' tez mialo swoje najgorsze kryzysy w szkole sredniej. Niby
inteligentny ale z ocen tego nie bylo widac. Wiek 13, 14 i 15 lat u chlopcow
straszny. Najlepiej byloby zahibernowac, wyslac w kosmos i odebrac jak
podrosnie.
Moje obserwacje szkolnej mlodziezy potwierdzi kazdy belfer; chlopcy w tym
przedziale wiekowym przechodza zmiany hormonalne i te 'buzuja' czesto w
nieprzyjemny sposob. Musza byc zajeci i uczeszczac na interesujace ich zajecia.
Szkola najczesciej nie realizuje tych potrzeb. Niespelnienie tych potrzeb
prowadzi do frustracji i pozniej moze powodowac agresja. Wszystko to uspokaja
sie i zaczyna powracac do normy okolo 15,16 roku zycia. Najczesciej 17 latki
juz sa znowu zrownowazone i maja nieco wiecej cierlpiwosci, wyrozumialosci
czyli ludzkich odruchow.

'Moj' w tym okresie gral tylko na komputerze lub gry TV. Pilnowalismy wiec
tylko by nie siedzial calymi dniami przez jednym lub drugim ekranem. Gonilismy
na zajecia sportowe, zeby mial gdzie wyrzucic 'nerwy'.
Rozmowy; tak i Ok to najczestsze odpowiedzi na wszystkie zyciowe pytanie - nic
tylko leb ukrecic.
W takim stanie, pytania o dalsze plany zyciowe, bylo taka abstrakcja jak
infrastruktura przemyslowa na planecie Mars. Tak patrzyl na mnie - slowo daje.
ONI nie planuja z wyprzedzeniem. Moze dziewczyny czy niektorzy chlopcy to
robia. Na ogol nastoletni chlopcy nie planuja i nie mowia o planach na
przyszlosc. Naciskanie chyba jeszcze tylko zwalnia moment podjecia decyzji.
Nastoletni chlocy planuja najwyzej 2 dni przed faktem. Urodziny w sobote;
dzwonia w czwartek wieczorem i na jedno haslo zwala sie cala banda.
Zamkniecie terminu skladania papierow na studia na poczatku listopada - decycja
zyciowa pod koniec pazdziernika.

Z drugiej strony, gdy przypominam sobie rozmowy z moim mezem na temat waznych
decyzji zyciowych; termin uplywa za dwa dni - dostaje odpowiedz, ze przeciez sa
jeszcze dwa dni i ON WYROSL JUZ Z TEGO ZEBY SIE PRZEJMOWAC DROBIAZGAMI.

Geny? tak pt; KOBIETY i MEZSZCZYZNI sie roznia.

Kan

[jan.kran]

Mój chłopiec ma lat 16,5 i nie miałam z Nim większych problemów. Nadal nie mam
oprócz szkoły. On się kompletnie wyłącza jak Go coś nie interesuje , wie że
powinien zdać maturę , chciałby studiować ale ten fakt nie łączy się z tym że
trzeba mieć odrobione lekcje i byc aktywnym w szkole.
Jeżeli Go coś interesuje to traci poczucie czasu i wchodzi w temat niezwykle
głęboko.
Ostatnio obudziłam się w nocy i znalazłam Go przy kompie. Nie , nie grał w gry
komputerowe. Zgłębiał skalę dwunastodżwiękową. Usiadłam przy Nim i mi lekko
szczęka opadła... Naprawdę sam daleko doszedł)
Potrafi błyskawicznie określic z jakiej epoki jest dany utwór muzyczny, jaki
muzyk jazzowy gra na którym instrumencie , zna główne kierunki malarstwa
współczesnego i odróznia bez problemu. Czyta w czterech językach , szpigla np.
regularnie, ma pojęcie o polityce i historii.
Kiedy zinterpretował na niemieckim bardzo trudny tekst Brechta to nauczycielka
wpadła w zachwyt) Co nie zmienia faktu że ma lufę z niemieckiego bo nie oddał
pracy na temat Dürrenmatta gdyż Mu się ksiązka nie podobała i generalnie robi
to co Mu pasuje.
Nie wiem czy z takim nastawieniem daleko zajedzie ale będę próbowała choć trochę
Mu pomóc żeby prznyjmniej miał wykształcenie średnie.
Kran

[mon101]

Widocznie Kranie nie mozna miec wszystkiego, ty masz problem bo masz dziecko
genialne a nie przystosowane, a ja mam przystosowane ale nie genialne)) To
oczywiscie ogromne uproszczenie, ale pokazuje rozdarcie rodzicow....

[iwo19]

Tak mamy dzieci genialne i przecietne.Moje tez geniuszami nie sa ,staram sie
nie przejmowac za bardzo,z wlasnego przypadku (mojej osoby) wiem ze i tak
dzieciaki zrobia to co one uznaja za sluszne.I niekoniecznie beda mialy
racje.Coz mysle ze przede wszystkim musza czuc ze tak czy inaczej ,cokolwiek
zrobia i wybiora ,w razie problemow bede im pomocna .,Radzic ,pewnie ze
bede ,ale czy posluchaja,zobaczymy.Chce aby czuly ze w razie czego jestem ,
jestem gotowa radzic i pomagac.Oj jeszcze tyle przed nami.
tak macie racje ,musztardowki w dlon ,za mamuski...
Zyczmy sobie i naszym dzieciaczkom szczescia.Szczesliwych wyborow.

[asia.sthm]

Iwo, a ty juz wypuscilas czy dopiero sie zbierasz wypuscic, bo nie pamietam.

[maja92]

Czytam Was i czytam....i nogi mi sie trzesa.....

Zapisalam moich synow do 3 roznych szkol srednich w Dublinie. Jednej panstwowej
o dobrym rankingu i dwoch prywatnych - jednej elitarnej - nikogo "z ulicy" nie
chca przyjmowac, ale udalo mi sie namowic kolege, co konczyl Blackrock College,
by po mnie po znajomosci poreczyl u principala, by tylko moje tam sie dostaly...
A ja juz mam problemy z 9-latkiem - w tym roku 3 razy juz bylam wzywana do
szkoly.....Remi zdolny jak cholera, ale indywidualista.....slowa
nauczycielki..Jak Mu cos sie nie podoba to nie zrobi i nie dlatego, ze nie
potrafi, tylko dlatego ze nie chce sie zmuszac....

Wydaje mi sie ze ciezkie zycie przede mna, bo ciagle musze powtarzac mojemu
dziecku, ze zycie to nie jest bajka i czasami trzeba robic to co sie nie chce,
bo tak machina zyciowa wyglada i juz - jak sie nie podporzatkujesz chociaz z
wierzchu to zginiesz na poboczu drogi...a Remi siedzi i glowkuje......

Ciagle sie zastanawiam, co ja takiego zrobilam, ze mnie indywidualsta sie
trafil...
Dzieki Bogu drugi syn normalny, za pilka z kijem lata i pani nauczycielki
slucha...

Ciagle mam taki obraz mojej przyszlosci: Remi w domu jako dorosly mezczyzna,
nieprzystosowanego do codziennosci, ktorego ja z mezem wiecznie utrzymujemy i
ratujemy z wszelkich tarapatow - a bo to komus cos powiedzial
niekonwencjonalnego, a to sie zachowal niezgodnie z norma.....

Czy dziewiecioletnie dzieci rozmawiaja czesto o smierci i jak to jest jak
czlowiek umiera i co sie dzieje z dusza? Czy dusza istnieje i jak sie odczuwa
smierc?

[jan.kran]

Musztardówki w górę za mamy!!! a przy okazji za moje starsze pisklę)Parę
godzin temu skończyło dwadzieścia lat.
Bałam się bardzo wypuścic Ją spod kwoczych skrzydeł a teraz okazuje się że Ona
bardziej tęskni za mną niż ja za Nią... gdy okazało się że skype pada i są
problemy z komunikacją błyskawicznie załatwiła sobie telefon stacjonarny żeby
mieć ze mną komunikację.
Co do Juniora to nie wiem czy jest idiotą czy geniuszem... Potrafi nie zrozumieć
najprostszych rzeczy , powtarzał klasę i właśnie grozi mu kolejna repeta...
Ale jak Go coś zainteresuje to wchodzi w temat tak głęboka że aż strach.
Zaznaczam że nigdy nie zmuszałam Go do zainteresowania się muzyką atonalną
( mam o niej bladoniebieskie pojęcie ) , jazzem czy malarstwem. Od urodzenia
słuchał jazzu i muzyki klasycznej, albumy z malarstwem sa dostępne w domu,
podobnie jak tona ksiązek róźnych.
Poza tym kupowałam rózne ksiązki na Jego poziomie o historii i kulturze. Miał
wszystko do dyspozycji i matkę która zawsze odpowiadała na zadane pytania.
Jakby sam się nie pytał i nie korzystał z tego co jest w domu nie zmusiłabym go
do niczego.
Ja nic od życia nie chcę tylko żeby zdał maturę a potem może robić co chce.
Kran

[gherarddottir]

jan.kran napisała:

>
> Ja nic od życia nie chcę tylko żeby zdał maturę a potem może robić co chce.
> Kran


---Kraniku zda predzej czy pozniej - naprawde od tego czy predzej czy pozniej
swiat sie nie zawali, spokojnie - spokojnie - sa wielcy tego swiata, ktorzy nie
maja matury...

[gherarddottir]

gherarddottir napisała:

> jan.kran napisała:
>
> >
> > Ja nic od życia nie chcę tylko żeby zdał maturę a potem może robić co chc
> e.
> > Kran
>
>
> ---Kraniku zda predzej czy pozniej - naprawde od tego czy predzej czy pozniej
> swiat sie nie zawali, spokojnie - spokojnie - sa wielcy tego swiata, ktorzy nie
> maja matury...

-------co nie znaczy, ze tego zycze Juniorowi - bo moglo tak zabrzmiec - bedzie
dobrze -zdrowie szeroko pojete a to psychiczne chyba najwazniejsze. Po co
wciskac sie w za male ramki? Lepiej "isc i kupic nowa" zeby jesli juz trezba w
nia sie wpasowac. Sa ludzie - niektorzy genialni, ktorych geniusz przejawia sie
miedzy innymi tym, ze pewne normy staja sie ograniczeniami....Bedzie dobrze,
wierze w Ciebie i Juniora
>

[triskell]

jan.kran napisała:
> Musztardówki w górę za mamy!!! a przy okazji za moje starsze pisklę)Parę
> godzin temu skończyło dwadzieścia lat.

Wszystkiego najlepszego dla staaaaarej już Claire

I chętnie te musztardówki z Wami i za Was wzniosę. Sama Mamą nie jestem, ale
bardzo Was podziwiam

[moni-bel]

triskell napisała:

> I chętnie te musztardówki z Wami i za Was wzniosę. Sama Mamą nie jestem, ale
> bardzo Was podziwiam

Czy ja moge sie przylaczyc do toastu za wszystkie mamy? jakby nie bylo za dwa
dni jest Dzien matki (w Polsce))
moni-bel

[samo]

jan.kran napisała:
> Co do Juniora to nie wiem czy jest idiotą czy geniuszem...
(...)
Od urodzenia
> słuchał jazzu i muzyki klasycznej

Sam sobie puszczal ten jazz i klasyke? Coz, jesli nie zaznal domowego
przedszkola, fasolek, ulicy sezamkowej ani Toma i Jerry'ego, to ja nie
potrzebuje Waldorfa zeby go zrozumiec ;-D

Majac 16 lat wystartowalam w olimpiadzie z historii sztuki i doszlam do finalow
wojewodzkich. W tym samym roku nie zdalam z niemieckiego do 3 klasy najlepszego
ogolniaka w wojewodztwie. Nie widzialam sprzecznosci. Tez sluchalam jazzu,
czytalam superambitna literature i uciekalam z lekcji zeby siedziec na strychu
muzeum okregowego. I bardzo chcialam jechac do Warszawy do alternatywnego
ogolniaka, bo wydawalo mi sie, ze tylko tam zostane zrozumiana. Z drugiej
strony bardzo latwo przychodzilo mi rozpracowanie kogos, kto na sile probowal
mi pokazac, jak bardzo mnie rozumie i nie cierpialam tych
wszystkich "alternatywnych" nauczycieli i psychologow, bo w gruncie rzeczy
szukalam autorytetu, a nie kogos kto bedzie mi przytakiwal, ze swiat jest zly i
nieprzyjazny i dlatego dla mnie ma byc inaczej poukladany.

Nie ma w przypadku Juniora niczego wyjatkowego, jakkolwiek dla matki wyglada to
na pewno zupelnie inaczej. Jest wychowywany bez ojca i odbija sie to mocno na
jego zyciu. Poza tym Kranie radze ci zrobic mu testy moczu lub krwi na
zawartosc THC, bo moze pali za duzo trawy i cierpi na syndrom amotywacyjny.

[gherarddottir]

maja92 napisała:

> Czy dziewiecioletnie dzieci rozmawiaja czesto o smierci i jak to jest jak
> czlowiek umiera i co sie dzieje z dusza? Czy dusza istnieje i jak sie odczuwa
> smierc?


--mysle, ze rozmawiaja i to nawet mlodsze..
jak mialam 5 lat to zdalam sobie sprawye, ze to cialo i to zycie ktore mam
bedzie ze mna na zawsze - pamietam, ze bardzo roztrzasalam zjawisko smierci i
zycia bedac w tym wieku, a po rodzinie kraza opowiesci o moich ponoc dziwnych
pytaniach zadawanych starszym

[moni-bel]

> maja92 napisała:
>
> > Czy dziewiecioletnie dzieci rozmawiaja czesto o smierci i jak to jest jak
>
> > czlowiek umiera i co sie dzieje z dusza? Czy dusza istnieje i jak sie odc
> zuwa
> > smierc?


Maju
Moje dzieci ostatnio czesto mowia o smierci, szczegolnie mlodszy(7 lat).Bardzo
go ciekawi jak, to jest po smierci, co sie wtedy z czlowiekiem dzieje itp.Mysle
wiec ze to jest zupelnie naturalne i prawie wszystkie dzieci w pewnym okresie o
tym mysla.

monika

[iwo19]

Nie Asiu,ale mocno sie do tego przygotowuje.Mloda ostatnio stwierdzila ze
jezeli bedziemy mieli papiery(dla niezorientowanych zielona karta) to ona chce
studiowac w Anglii.Jak ona chce to zrobic nie mam pojecia.
Co do pomocy dzieciom to z premedytacja od zawsze wybieralam im szkoly.
Mlodej podstawowa jeszcze w Polsce,nie naszym rejonie ,musiala od pierwszej
klasy dojezdzac autobusem),tutaj cale nasze zycie ustawilismy
wokolszkol.Tzn.wybralismy miasto gdzie podobno sa jedne z najlepszych(jezeli
mozna wierzyc amerykanskiej propagandzie)szkol publicznych.

[kan_z_oz]

Nie przejmuj sie Kranie tak bardzo.

Moj wlasnie w tym miesiacu skonczyl 18 lat. Czy wiesz jak spedzil 18 urodziny?
Zaprosil kolegow z roznych okresow czasu; szkola podstawoa, srednia itp;
wszystkich maniakow gier komputerowych i TV z ktorymi mial kiedykolwiek kontakt
i bembnili do 3 na ranem. Jedzenie, tort byly polkniete w ciagu 5 min i powrot
do gier. Nie zaprosil dziewczyn - cytuje; te sie zawsze nudza i narzekaja, wiec
niepotrzebne im sa bo przeszkadza sie koncentrowac na grach.
Jestem pewna, ze ktoregos dnia jako dorosly mezszczyzna przyniesie mi swoj
najnowszy komputer i przedstawi jako obecna narzeczona.

Mature zdal; dostal tyle punktow, ze i tak nie dostalby sie na studia. Te go
zreszta nie interesowaly. Cytuje; strata czasu...
W 12 klasie znalazl prywatny collage, ktory go interesowal i wlasnie go robi.
Gra wiec teraz w ramach szkoly.
A konkretniej mowiac studiuje grafike komputerowa; projektowanie charakterow do
gier oraz projektowanie stron internetowych.
Machnelam reka - niech robi co go interesuje; pozniej sie bedziemy martwic jak
to zastosowac praktycznie czyli czy bedzie z tego mogl zyc..

Nadal musimy zakladac szlaban na komputer, bo jest w stanie siedziec 24
godziny, bez snu i jedzenia. Taki charakter.

Kan


Kan

[jersey.girl]

wo19 napisała:

> Nie Asiu,ale mocno sie do tego przygotowuje.Mloda ostatnio stwierdzila ze
> jezeli bedziemy mieli papiery(dla niezorientowanych zielona karta) to ona chce
> studiowac w Anglii.Jak ona chce to zrobic nie mam pojecia.
> Co do pomocy dzieciom to z premedytacja od zawsze wybieralam im szkoly.
> Mlodej podstawowa jeszcze w Polsce,nie naszym rejonie ,musiala od pierwszej
> klasy dojezdzac autobusem),tutaj cale nasze zycie ustawilismy
> wokolszkol.Tzn.wybralismy miasto gdzie podobno sa jedne z najlepszych(jezeli
> mozna wierzyc amerykanskiej propagandzie)szkol publicznych.

U mnie zawsze bylo odwrotnie, to ja sobie wybieralam licea, do ktorych zdawalam,
jezyki, jakich chcialam sie uczyc etc., do rodzicow udawalam sie z reguly po
srodki finansowe i ewentualna aprobate (jej brakiem bym sie tez raczej nie
przejela). Jezelibym zdala sie na rodzicow, to w tej chwili bylabym studentka
prawa albo ekonomii UW . Na szczescie dali mi wolna reke, i nie przejmowali
sie, ze notorycznie zapominalam ich poinformowac o spotkaniach komitetu
rodzicielskiego etc. W to, ze wyjezdzam na studia do USA uwierzyli dopiero, jak
zobaczyli decyzje o przyjeciu. Kierunek studiow wybieralam sobie pod koniec 1.
roku, rodzicow poinformowalam dopiero po fakcie (bo jakos nie zdawalam sobie
sprawy, ze moze by chcieli wiedziec ). Na poczatku byli sceptyczni, a tej
chwili sa dumni, ze nie wiem, i powtarzaja, ze to ja mam byc zadowolona, a nie
oni, bo to w koncu moje zycie.

Jak widac, z tymi dziecmi jest roznie, rodzice moga miec wielkie plany, a
dziecko i tak postawi na swoim .

[jan.kran]

Sam sobie puszczal ten jazz i klasyke? Coz, jesli nie zaznal domowego
przedszkola, fasolek, ulicy sezamkowej ani Toma i Jerry'ego, to ja nie
potrzebuje Waldorfa zeby go zrozumiec ;-D

----------> Muzyka była obecna czy chciał czy nie. Jednak zaznał Ulicę
Sezamkową , tonę przeróznych kreskówek , Sendung mit der Maus i sporo
literatury dziecięcej.
Jakby sie sam nie zainteresował muzyką to ja i tak bym nic nie zrobiła.

Nie ma w przypadku Juniora niczego wyjatkowego, jakkolwiek dla matki wyglada to
na pewno zupelnie inaczej. Jest wychowywany bez ojca i odbija sie to mocno na
jego zyciu.

-------------> Ojca nie ma od dopiero czterech lat na codzień a od trzech
spędza z nim trzy miesiące w roku. Zapewniam Cię kochana że ojccie Juniora nie
pozostaje bez wpływu na nasze życie. Trąbki junior sobie sam nie kupił. Jak po
wakacjach wróci z gitarą basową będę miała problem...

Poza tym Kranie radze ci zrobic mu testy moczu lub krwi na
zawartosc THC, bo moze pali za duzo trawy i cierpi na syndrom amotywacyjny.

--------> Ja jednak jednak toto kiedyś gołymi rękoma uduszę....
Kran))))))))

[jan.kran]

Nie wiem skąd sie w tytule wątku wzięło to >Nie ma w przypadku J. Chyba z
nerfffów nie zauważyłam...

[samo]

jan.kran napisała:
Ojca nie ma od dopiero czterech lat na codzień a od trzech
> spędza z nim trzy miesiące w roku. Zapewniam Cię kochana że ojccie Juniora nie
> pozostaje bez wpływu na nasze życie. Trąbki junior sobie sam nie kupił. Jak po
> wakacjach wróci z gitarą basową będę miała problem...
>

Czyli nie ma go przez caly okres dojrzewania... Wakacje to nie to samo. Wakacje
roznia sie od codziennosci swoim wakacyjnym charakterem :o))

> --------> Ja jednak jednak toto kiedyś gołymi rękoma uduszę....
> Kran))))))))
>

Alez Kranie, ja bynajmniej nie napisalam tego prowokacyjnie ani (tym bardziej)
dla zartu! Czy wykluczylas juz narkotyki u Juniora?

[jan.kran]

Wiesz ja nie wiem za bardzo kiedy On mógłby te narkotyki brać. Chyba w drodze ze
szkoły , bo resztę czasu spędzamy razem a ja trawę wyczuwam na kilometr. Można
by mnie jako psa gonczego zatrudnić:ppp

[samo]

Czy on z toba chodzi do fabryki???

[jan.kran]

Nie ... Ale mam Go na smyczy:pppp

[samo]

Aha... Coz, zrobisz jak bedziesz uwazac. Na pocieszenie powiem ze wiekszosc z
nas miala rodzicow ktorzy byli tak samo przekonani, ze trawe czuja na kilometr
a poza tym kazde dziecko, ale nie ich

[jan.kran]

Nie mam takiego podejścia że każde dziecko tylko nie moje. Liczę się z tym ze
moge ponieść porażki wychowawcze. Na razie jestem bardzo szczęśliwa i zadowolona
z moich dzieci a one sprawiają wrażenie że działa to w drugą strone. Ciągle się
spodziewam że mnie coś walnie z niepodziewanej strony tfu , tfu , ale na razie
jest dobrze. Młoda ma dwadzieścia lat a Junior niedługo siedemnaście i nie
miałam żadnych większych problemów. Nie pyskują , czytają książki, lubią
rozmawiać i myślą. Nie stawiają żądań nmaterialnych i pomagają mi w domu
( Junior ) albo dają sobie radę ( Młoda ). Czas kiedy byłi mali wspominam o
wiele gorzej niż teraz...
Bardzo się nudziłam wtedy a teraz nie możemy się nagadać.
Czas pokaże czy wyrosną z nich ptaki - dziwaki czy pełnosprawni członkowie
społeczeństwa:ppp
K.

[samo]

Nie pyskują , czytają książki, lubią
> rozmawiać i myślą. Nie stawiają żądań materialnych i pomagają mi w domu
> ( Junior ) albo dają sobie radę ( Młoda ).

Dziecko ktore pali trawe rowniez moze czytac ksiazki, sluchac jazzu, ogladac
albumy o malarstwie, nigdy nie pyskowac, pomagac w domu i myslec. Na czym
polega alternatywnosc Juniora, ktora powoduje ze mimo powtorzenia klasy po raz
drugi dopuscil do bycia zagrozonym z 5 przedmiotow?

Nie rozumiem przedstawiasz go w tak doskonalym swietle od kilkunastu postow
chociaz wlasciwie to zawalil drugi rok. I wlasciwie to zamiast cieszyc sie ze
zglebia skale 12-stopniowa powinnas tutaj mowic, ze jednoczesnie olal 5 innych
dziedzin wiedzy, zapewne wcale nie mniej uzytecznych. To, ze pisze o zrobieniu
mu testow na obecnosc zakazanych substancji nie jest sugestia ze ponioslas
porazke wychowawcza i mam nadzieje, ze mimo wszystko tak tego nie odbierasz,
Kranie.

[gherarddottir]

Kraniku, nie wierze, ze Junior ma cos do czynienia z narkotykami, ale ze
mieszkacie w Oslo(super rynek dla kazdej uzywki - najlepszy w Europie ( a
Junior czasami zachowuje sie malo adaptacyjnie to ja bym mu ten mocz sprawdzila.
Tak dla swietego spokoju.

[jan.kran]

Moje dzieci były indoktrynowane na temat narkotyków od dzieciństwa przez emnie i
szkołę. Nic bym nie zrobiła gdyby zaczęły brać ale nie sądzę żeby tak się stało.
Po pierwsze raczej bym zauważyła gdyby coś nie było koszer bo sporo wiem na ten
temat. Po drugie na dłuższą mete na narkotyki trzeba mieć pieniądze a moje
dzieci raczej pieniędzy nie posiadją. Nie zauważyłąm też żeby coś zdomu
znikało:pppp
Junior mi opowiadał ze koledzy próbowali ja natomiast mowię , mówię , mówię do
Niego i chyba słucha. Sądzę że On jest na tyle świadomy niebezpieczenstwa że
nie spróbuje.
Poza tym Jego idoel Jim , Jimi , Janis, Kurt umarli z powodu narkotyków a Miles
używał ekscesywnie. Sporo czytał na ten temat...
Młoda jest hipochondryczką i powodu antyepileptyków raczj nawet z ciekawości nie
sięgnie. Nawet alkohol używa ostrożnie bo się boi kombinacji z lekami.
Kran

O szkole alternatywnej

[elagrubabela]

To nie sa jeszcze oczywiscie moje wlasne obserwacje, bo Heniek przedwczoraj
skonczyl dopiero 7 miesiecy wiec szkola to piesn przyszlosci. Mamy jednak
znajomych z dziecmi w roznych szkolach, miedzy innymi alternatywnych. Z tego,
co mi tlumaczono, glowna zaleta szkol alternatywnych - high schools - polega na
tym, ze sa male. Dla mlodziezy, ktora wymaga indywidualnego podejscia jest to
podobno bardzo wazne. To, ze w krotkim czasie wszyscy sie znaja, rozpoznaja i
ze jest tak bardziej intymnie. Zawsze mnie strasznie smieszy gdy wszyscy
napotkani rodzice deklaruja, ze Ich dzieci sa w najlepszych szkolach w okolicy -
ilez moze byc tych najlepszych - ha ha ha. Ale to sa pewnie po prostu dobre,
przyzwoite szkoly. Kwestia jest tylko taka, ze daja sporo swobody - wybor
przedmiotow i godzin. Znamy dwoje mlodych ludzi, ktorzy po szkolach
alternatywnych poszli na uniwersytety. Oboje na dosyc wymagajace kierunki. I
dopiero wtedy sie okazalo, ze pewien brak dyscypliny w high school, wolnosc
wyboru i indywidualne traktowanie to raczej kiepskie przygotowanie do
funkcjonowania na faculty of engineering albo studiowania International
Developement. Bo na sali wykladowej siedzi jakies 1000 osob, terminy projektow
sa krotkie i nie do poprzesuwania a o indywidualnym traktowaniu to w ogole nie
ma mowy. To sie zmienia na kolejnych latach ale miedzy innymi dlatego, ze
slabsi sie wykruszaja po drodze. No i to jest pewnie dylemat swiadomych
rodzicow - czy pomoc juniorom przejsc z mniejszymi bolami przez high school z
nadzieja, ze jednak w procesie dorosna i na studiach jakos sobie dadza rade;
czy raczej wyslac ich do high schools, ktore beda trudne i meczace ale
przygotuja ucznia pod kazdym wzgledem do wyzwan na uniwersytecie? To jest
pewnie jeszcze jedna ilustracja tego, ze nie ma rozwiazan w 100% idealnych a
bycie rodzicem to wybieranie mniejszego zla czesciej niz by sie chcialo.
Mamy jeszcze takich znajomych, ktorzy swojego syna poete zabrali z high school
chyba w 10 klasie i wyslali do fizycznej pracy w rodzinnej firmie. On tam
okropnie dostal w kosc i po niecalym roku prawie, ze na kolanach prosil
rodzicow o prawo powrotu do szkoly. Pozwolili, skonczyl szkole, uniwersytet,
najdziwniejsze jest to, ze sie jest w stanie utrzymac z pisania - ha ha ha. Ale
taka historie dobrze sie czyta po fakcie. Ja pamietam jaki dylemat mieli ci
rodzice, gdy Ich Junior zawalal kolejne przedmioty gdy nauczyciele mowili jaki
jest ogolnie zdolny. Uznali, ze musza Go nauczyc cenic instytucje szkoly i
mozliwosc zdobywania wiedzy. Udalo Im sie ale kosztowalo Ich to na pewno duzo
dyskusji i nieprzespanych nocy.
Kranie - czy Twojemu synowi nie jest za latwo? Kochajaca mama, tata na wakacje,
dobre uklady z siostra. Gdy swiat jest za bardzo rozowy i miekki, nie ceni sie
tego. Jezeli to nie jest wnoszaca cokolwiek obserwacja, to nie gniewaj sie, ze
ja tu poczynilam. Mnie sie tylko wydaje, ze wygoda i komfort zycia jakiego
doswiadczaja wspolczesne nastolatki to trudniejsze wyzwanie wychowawcze niz
jakies niedostatki lub klopoty. Elka

[iwo19]

Mysle ze masz sporo racji ze dzieciaki musza czasami miec trudniej zeby
dorosnac.Chociaz zalezy to od dzieciaka.Przyklad .Dwie dziewczynki,tu w stanach
podobna sytuacja finansowa i brak "papierow".Jedna uczy sie jak wariat,wiedzac
ze rodzice malo moga jej pomoc,z pokora godzi sie isc do gorszego ale tanszego
comunity college,druga zdolniesza uczy sie tyle o ile a swojej samotnej matce
robi awantury ze ona chce studiowac jak jej bogate citizen kolerzanki w
najlepszych uniwersytetach.Obie maja rodzicow walczacych praktycznie o kazdy
dzien ,kazda z Was wie o czym mowie ,poczatki sa zawsze trudne.DZieci sa po
prostu inne ,nie zawsze trudne warunki hartuja.Czasami zastanawiam sie jak taka
madra inteligentna 17 sto letnia dziewczyna moze byc tak bezmyslna.
A przyszlosc naszych dzieci i tak lezy przede wszystkim w ich rekach.jak sobie
posciela tak sie wyspia,dobrze by bylo jednak,aby szybko to same zrozumialy.

[mon101]

Trafilas, jak zwykle w sedno, Elu. Okropnie trudni jest wyposrodkowac -
parnerstwo kontra autorytet, wolnosc kontra dyscyplina, zaufanie kontra reguly
itd itd. Oj, zazdroszcze ci ze jeszcze pare lat przed wami....Zgadzam sie z
toba ze nasze dzieci musza miec wszystko, nie musza o nic walczyc, usuwamy im
wszystkie przeskody spod nog. Nie na darmo pojawil sie termin "Curlingowi"
rodzice, czyli tacy, ktorzy pedza przed potomkami i zamiataja z rozpedem pylki
z toru ich zycia. Nastolat chodzil do szkoly moze nie alternatywnej ale z
alternatatywna, nowoczesna pedagogika - praca w projektach, zadnych klas, tylko
ruchome grupy "robocze", mieszany wiek, grupy tylko chlopiece (to akurat bylo
dobre) i dziewczece itd itd. Nie wybieralismy tej szkoly, po prostu otworzyli
obok nas i przypadla nam z powodu rejonizacji. W pierwszym roku Nastolat chcial
szkole zmienic, bo uwazal ze chaos i ze niczego sie nie uczy. Potem sie
przystosowal i zaczal bardzo dobrze funkcjonowac, zdyscyplinowanie planowal
sobie swoj czas (sami sobie planowali tydzien, a jakze). Wyszedl z samymi
celujacymi, nauczyciele wznosili go pod niebiosa. Poszedl do dobrego gimnazjum,
a tam - klasy, chemia, matematyka a nie jakies "bloki przedmiotow". Stwierdzil
ze mial zaleglosci i ze niczego sie w "högstadiet" nie nauczyl. Zasuwal jak
maly samochodzik i mierne, na poczatku, wyniki byly dla niego szokiem.
Naturalnie szkola ma uczyc wolnosci i samodzielnoscii indywidualnosci w
mysleniu, pracy w grupie, indywidualnej pracy, ale ma tez dostarczyc jakiejs
wiedzy, bo po to chyba jest. Nauczyciele nie moga wpadac w zachwyt jak uczen
upiera sie, ze 2+2 jest 5. Oj, trudno znalezc zloty srodek....

[maja92]

dzieki dziewczyny) Umocnilyscie mnie w przekonaniu, ze zycie to nie jest
bajka i jak Remi dostanie w doope teraz to mniej bedzie Go (i nas - rodzicow)
bolalo w przyszlosci....
Wszystkie dobre szkoly srednie w Dublinie sa bardzo restrykcyjne i jezeli
mlodemu nie wbije dyscypliny do glowy teraz i troche przytemperuje Jego
indywidualizm, to bedzie mial latwiejsze zycie w przyszlosci.....
....i my tez - nie mam ochoty wspierac cale zycie (i nie daj Boze, utrzymywac)
zdolnego ale leniwego indywidualisty.....

[jan.kran]

Przczytałam sobie uważnie wszystko i po przemyśleniu się ustosunkuję. Jutro mam
wolne a Junior gotuje obiad tak że będę miała czas.
Kran

[jan.kran]

Junior od tygodnia uczęszcza do regularnej norweskiej szkoły , dośc porządnej bo
położonej w jednej z najlepszych dzielnic Oslo.
Nie mógl iść do liceum Steinera bo brakuje Mu rok do ukonczenie tzw. szkoły
młodzieżowej po której można iść do trzyletniego liceum zakończonego maturą.
Miałam niezłe hocki - klocki z tą szkołaą
W pierwszym dniu szkoły poszłam do tej która była najbliżej i poinformowano mnie
że nie ma miejsc oraz podano trzy kolejne w których mam się zgłosić.
W szkole numer dwa trafiłam na beton w postaci rektorki szkoły.
Ja dobrze znam Norwegów i z mety wyczułam o co Jej chodzi więc się nie dałam
spławić. Ona też niegłupia i po kilku minutach rozmowy wiedział ze trafiła kosa
na kamień.
W sumie po pół godzinnej dyskusji gdzie coraz mocniej wbijałam sie w krzesło a
Ona uzyskiwała pewnosć że pozbędzie się mnie tylko w jeden sposób: przyjmując
Juniora do tej szkoły zmiękła i kompletnie zmieniła front.
Wezwała szkolnego pedagoga , bardzo rozsadną młodą kobietę i zaczęłysmy ustalać
co dla Juniora jest najlepsze.
Problem największy to słaba znajomośc norweskiego. Moim zdaniem nie tak słaba bo
rozumie , czyta i pisze. Kurs literatury jaki przerobił w niemieckiej szkole
jest na poziomie liceum , wiem od Młodej.
Junior mówi po norwesku z akcentem i do tego niechętnie. Ale był obecny cały
czas przy tej rozmowie i odpowiadał z sensem więc rektorka się przestała tak
bardzo obaawiać. Zapytała Go czy agresywny w stosunku do innych dzieci i czy
bije kolegówPP Typowo norweskie podejście.
Będzie miał norweski dla dzieci cudzoziemskich, bardzo dobrze , pomoc z
matematyki i niemiecki.
Ponieważ szkoła jest bezstresowa , nie tylko ta tylko całe szkolnictwo miejscowe
więc młodzież trzy razy w tygodniu ma w ciągu godzin lekcyjnych czas na
odrabianie zadan domowych. Słusznie bo w domu raczej nikt by po ksiązkę nie
sięgnąłPP
Pierwsze wrażenia J. były negatywne. Uważał ze młodzież jest za bardzo
zainteresowana rzeczmi materialnymi oraz nudna.
Nawet trochę się martwiłam bo J. chodzi dość dziwnie ubrany i nie ma szacunku
dla markowych ubran , komórek i innych gadżetów.
Jednak o dziwo codziennie wstaje bez problemu , fakt że szkoła zaczyna się o
8.30 i jest niedaeko.
Ostatnie miesiące wniemieckiej szkole to był koszmar , moim zdaniem miał stany
depresyjne i wypchnięcie Go do szkoły graniczyło zcudem
Trudno coś po tygodniu powiedzieć ale mam wrażenie że będzie dobrze o ile J. da
sobie radę znorweskim. Młoda twierdzi ze On sporo umie.
Matematyka , Jego pięta jest na poziomie porównywalnym z niemiecką szkoła ,
przynajmniej na razie.
Nie ma chemii, biologii i fizyki jak dotąd tylko jeden wspólny przedmiot gdzie
z dotychczasową wiedzą da sobie radę.
Angielski zna o lepiej niż Jego koledzy , zwłaszcza gramatykę.
Wprawdzie rozbawił mnie serdecznie jak na pytanie jak sobie daje radę z
angielskim powiedził:
Lepiej od nich mówie ale oni szybciej tłumaczą z angielskiego na norweski
Biedne dziecko , kaszanka Mu się w głowie porobi
Rektorka zapronowała ze jak ma problemy z pisaniem to może mieć laptop na
lekcjach. Na co Junior odparł że ma problemy z motoryką i chce pisać ręcznie w
ramach ćwiczen.
Poza tym bardzo sensownie Mu poradziła żeby robił notatki po niemiecku.
Młoda też tak robiła z dobrym efektem.
Najbardziej obawiałam się lekcji niemieckiego. Ale Junior rzryszedł zadowolony,
nauczyciel mówi podobno świetnie po niemiecku tylko ma silny akcent .
* Bardziej niż T , Mamo usłyszałam od Potomka
Tym niemieckim zaimponował klasie bo rozmawiał z nauczycielem swobodnie i
wreszcie usłyszeli zę umie sie porozumiewać po ludzku w jakims języku.
Trzymajcie kciuki żeby tak było jak dotąd.
Kran

[monhann2]

Bardzo mocno trzymam Kranie za powodzenie Juniora w tej szkole

[kasia157]

Ja sie raczej przychylam do tego co napisala Iwo. Trudne warunki jednego
zahartuja, a drugiego zlamia. Tak samo dzieci z dobrze usytuowanych rodzin,
uczeszczajace tylko do elitarnych szkol itp. niekoniecznie beda zblazowanymi
ludzmi zupelnie nie radzacymi sobie w zyciu. Wiekszosc jednak zalezy od dziecka
i jego przyszlosc lezy jednak glownie w jego wlasnych rekach. My jako rodzice
mozemy sie starac, dzialamy intuicyjne, ale jednak zadecyduja jego geny,
charakter, umiejetnosci i na to mamy tylko bardzo niewielki wplyw.

[mon101]

Trzymam kciuki, Kranie, napewno bedzie dobrze. Junior nadrobi zaleglosci w
norweskim chodzac do norweskiej szkoly " w trymiga", nie bedzie sie czul tak
inny i odizolowany. Miejmy nadzieje , ze zachowa swoja indywidualnosc i
kreatywnosc, a pozbedzie sie poczucia wyalienowania. Jedno nie zaprzecza
drugiemu. Jak juz pisalam na innym watku, trzymam kciuki mocno, mocno. Dawaj
znac jak mu idzie. Fakt, ze wychodzi do szkoly bez wstretu, to juz wiele.

[asia.sthm]

Kranie ja trzymam za Juniora i wogole nie watpie w jego osiagniecia. Tak na
wszelki wypadek tylko trzymam§¤§.

W watku edukacyjnym pochwalem sie moja najwieksza radoscia z zeszlego tygodnia.
Moje dziecko po pierwszych dwoch tygodniach na Uniwersytecie w Bangkoku
napisalo ze szkola jest swietna, profesorowie wybitni, a studia jako takie nie
umywaja sie nawet do tutejszych w celnosci. Moje dziecko oznamilo, ze wreszcie-
nareszcie czuje, ze jego zainteresowanie kierunkiem sie poglebilo i fascynacja
wzrosla o niebo.
No ludzie, pierwsze raporty ze szkoly brzmialy: dzis 12 godzin w szkole, dzis
13 godzin w szkole....a potem taki zachwyt...strasznie sie ciesze ze pojechal
sprobowac obcych szkol. Nastepne polrocze w Krakowie ))) ciekawe jak
porownanie mu wyjdzie.

[monhann2]

Wow, to niesamowite doswiadczenie w zyciu mlodego czlowieka, nie od dzis
wiadomo, ze podroze ksztalca. Niedawno chyba byl w Stanach albo mi sie cos
pokielbasilo z kims innym? A co studiuje Asiu jesli wolno spytac?

[babiana]

Mnie sie wydaje, ze Asia ma dwoch synow. Utkwil mi w pamieci ten przystooojny
chlopak w czapce marynarskiej. Ja znad morza i takie szczegoly szczegolnie
przyciagaja moja uwage))

[asica74]

Asia ma dwoch synow, zaiste

[babiana]

Z pamiecia u mnie coraz gorzej, alisci nie jest jednak tak zle jak myslalam.

[tamsin]

ten w czapce marynarskiej to ten mlodszy Robert w czapce studenta... tez
wyskoczylam z ta czapka marynarska ale Asia mi wytlumaczyla scierka, ze
studenci w Szwecji takie nosza

[asia.sthm]

> wyskoczylam z ta czapka marynarska ale Asia mi wytlumaczyla scierka, ze
> studenci w Szwecji takie nosza

na ciebie trzeba bylo wziac scierke, ale na inne kolezanki nigdy bym sie nie
osmielila

[asia.sthm]

Babiano, ta marynarska czapka to byla czapka studenta, ktora tu sie zaklada
przy konczeniu szkoly sredniej. To byl moj mlodszy i on teraz jest na Florydzie
i tam walczy o czapke kapitana lotnictwa.

Starszy po dwoch latach studiow ekonomicznych zrobil sobie rok zagraniczny i
teraz z zachwytem uczy sie tu:
www.chula.ac.th/chula/en/index.html

a potem nastepne pol roku tu ))
www.ae.krakow.pl/
stad moja ciekawosc jak mu porownanie obcych szkol wyjdzie )

Monhann troche sie moje dzieci pomylily i wcale sie nie dziwie ,bo ja o nich
zawsze : moje dziecko, tak jakby jedno bylo )

[monhann2]

Dokladnie tak bylo! Moje dziecko, moje dziecko stad ten metlik, mimo ze dobrze
wiem, ze masz dwoch chopakow (rzeczywiscie przystojnychA ze sie oboje
rozbijaja po swiecie, tego nie wiedzialam, myslalam, ze to ciagle ten sam, mimo
ze nie raz pisalas, ze gniazdko Wasze juz puste, pisklaki wyfrunely. Dzieki za
odswiezenie pamieci))

[asia.sthm]

>.. nie raz pisalas, ze gniazdko Wasze juz puste, pisklaki wyfrunely. Dzieki za
> odswiezenie pamieci))

Te wyfruniete dzieci to bardzo dobry wynalazek )
A na pamiec nie narzekaj i tak wszystko ci sie kupy trzymalo.
Twoje dzieci znam tez glownie z urody, o ich szkolach jeszcze glosno nie bylo.
Nawet sie nie obejrzysz jak tez wyfruna..oj ten czas, zwariowal.

[babiana]

To te czapki studenckie w Szwecji sa calkie ladne. Te nasze amerykanskie to
troche dziwaczne. No ale czapka lotnika tez mnie rozklada na lopatki))Mam
nadzieje, ze pochwalisz sie. Dumna musisz byc ze swoich latorosli.

[babiana]

U mnie tez pustka w domu. Wszyscy fyfruneli. Gdyby nie ten skype to nie wiem co
bym zrobila. Ja tak tylko ukradkiem poniewaz jak zwykle fachowca mam w domu i z
antena szaleje i nie chce skrecac watka.