Język a emocje:))))

[jan.kran]

Dla mnie na pierwszym miejscu polski a zaraz natychmiast niemiecki.
Mało lubiany i popularny wśród ludności. Jednak logiczny , bogaty i mam do
niego stosunek osobisty.
Jednak mimo moich wysiłków jest to pierwszy język moich dzieci...
Słucham fletu zaczarowanego może dlatego tak mam))
Kran

[aphrael]

Najpierw polski.
Potem angielski.
Dopiero na końcu niemiecki.

A powinno być trochę inaczej - ze względu na to że przecież mieszkam tutaj...
Ale podejrzewam że za kilka lat będzie inaczej (zwłaszcza że mam jeszcze w
planach naukę hiszpańskiego i odświeżenie francuskiego ).

[syswia]

polski, wloski, francuski, angielski, punjabi, rosyjski, niemiecki (w takiej
kolejnosci- nie mowie wszystkimi plynnie, chodzi o emocje)

[jan.kran]

A dlaczego punjabi tak daleko?
Kran

[alesko]

pierwszy jest polskia o drugie miejsce walczy niem z ang, niby ten pierwszy
znam lepiej ale ciagle gdzies umyka mi jego logika (juz wspomniana), wymaga
takiej precyzji mysli, a po ang mozna troche "posciemniac" choc nie tyle co po
polsku (ach te nasze opisy i pogmatwane struktury)
uwielbiam tez wloski, moglabym w koncu zupelnie "legalnie" pokrzyczec, niestety
racjonalizm podpowiada nauke hiszpanskiego
pozdr

[syswia]

A nie wiem, jakos tak. Z wloskim, angielskim i francuskim zetknelam sie duzo
wczesniej. Angielski jest teraz moim codziennym jezykiem i wlacza mi sie jak
automat, do wloskiego mam sentyment - wiele razy bylam we Wloszech i poznalam
tam fantastycznych przyjaciol, a francuski? Lubie melodie tego jezyka, byl czas
kiedy mowilam w nim calkiem przyzwoicie, potem mowilam lepiej po wlosku, a
teraz wszystko mam wyparte przez angielski....
Lacina jeszcze jest fajna... Uczylam sie kilka dobrych lat...
Ktos zna lacine?

[jan.kran]

Ja.I stara greke.

Kran Klasyczny

[ad.tl]

Ja sobie czasem zaklne po polsku. Tak siarczyscie.

[tamsin]

"Mówię po hiszpańsku do Boga, po włosku do kobiet, po francusku do mężczyzn, a
po niemiecku do mojego konia" tak sie wyrazil kosmopolitanski cesarz Karol V. W
sumie mial racje

[cytrynka123]

Lubię angielski, bo prosty, wygodny i otwiera prawie wszystkie drzwi. Uczę
sięszwedzkiego.. na poczatku był dziwny, momentami brzmiał mi chińsko, teraz
zdarza mi się myslec po szwedzku. Francuski - moja eksmiłość - została
pogrzebana po maturze, rosyjski czasem się mi przydaje, głównie do czytania
portali o modzie. Chciałabym poznac hebrajski, może ze względu na sentyment do
pewnego męzczyzny i Ofry Hazy, jak i z chęci poznania kilku ksiąg w oryginale.

[conejito13]

zdecydowanie polski no i potem ten moj ukochany hiszpanski. jeszcze cos sie tli
w mojej glowie emocjonalnie z angielskiego a nawet zapomnianego juz prawie
niemieckiego, choc sie mile zaskoczylam kiedy przedwczoraj w monachium
zrozumialam praktycznie wszystko, co do mnie pani w barze mowila! to wlasnie te
emocje, jak to kran ujela slusznie... chyba sie pewnych rzeczy nie zapomina
chocby burze i wichury... acha, w ogole nie przeklinam odkad jestem tutaj. po
polsku jakos tak...no, od malego chyba mi nie bylo po drodze a po hiszpansku mi
nie wypada, bo...wszyscy rozumieja

[alltid_ung]

niektore emocje, moge spokojnie napisac, objawiaja sie siarczsta "lacina" ))
.....potem w zaleznosci od tego kto ma sie na te "moje emocje" zalapac....moze
byc po polsku moze byc po szwedzku... )) w innych jezykach nie umiem sie
emocjonowac ))