Powrót do Ojczyzny.

[jan.kran]

Wprawdzie wątek trochę odgapiony z sąsiedniego forum... ale wolałabym się
wypowiedzieć tutaj.
I ciekawi mnie co Wy myślicie.
Koleżanki emigrantki powróciłybyście na ojczyzny łono ?
Dziś albo jutro ?
Bo ja jak kiedykolwiek to raczej jutro...

Kran

[asia.sthm]

Ani dzis ani jutro.
Tu gdzie zyje, zyje dluzej niz zylam Polsce - zakorzenilam sie .
Dobrze mi tu. Mam Polske za miedza i to tez dobrze.

[elagrubabela]

Ja jak Templariusz - tu moj kraj, gdzie serce moje A serce moje z moimi
chlopakami. O ile Henka mozna narazie zabrac wlasciwie wszedzie i On nie bedzie
protestowal, o tyle ze Szkotem bylyby problemy zasadnicze. Dzis mozna w naszej
loterii 6x49 wygrac 38 milionow, teoretycznie wiec gdybysmy wygrali - ha ha ha -
moglibysmy brac pod uwage przeprowadzke dokadkolwiek bez troski o zarabianie na
chleb z maslem i wedzonym lososiem. Ale i wtedy ja bym nie naciskala na
osiedlanie sie w Polsce, bo bym pewnie musiala wydac cala wygrana sumke na
budowe podjazdow wszedzie tam, gdzie bym sie potrzebowala w Polsce
przemieszczac. I na WC dla niepelnosprawnych w kilku miastach Polski mogloby
juz nie wystarczyc a wtedy jak ja mialabym tam zyc? Elka

[tamsin]

powrot do Polski tylko i wylacznie w formie zartow i dzis i jutro. Juz
sobie wyobrazam mine mojego starego pakujacego walizki na zsylke

[monhann2]

Nie, nie i jeszcze raz nie! Nie dopuszczam takiej mysli, zakotwiczylam na
stale, nie chce juz sie przenosic.

[conejito13]

nie. na razie zdecydowanie nie. choc nie twierdze, ze nigdy. i choc nie jestem
na emigracji bardzo dlugo, to jednak powoli, bardzo powoli zaczynam sie czuc
tutaj jak u siebie w domu a tam jak turystka. a i to mnie kosztowalo. jeszcze
jedna zmiana i chyba schizofreniczka zostane z zawodu

[ewelinka202]

ani dzis ani jutro
podpisuje sie pod tym

[skibunny]

nie, nie wrocilabym... ani dzis ani jutro... wiele osob planuje jakies powroty
na emeryture, a ja nawet w tak dalekiej przyszlosci nie mam takich planow,
zyje tu z wyboru, juz teraz po latach, swiadomego...

[blum5]

a ja zyje nadzieja ze wroce i bede szczesliwa w polsce hahahhaha(to taki zart)
bo kto juz raz zasmakowal emigracji to ttudno mu bedzie w kraju ojczystym
wytrzymac,bedzie tylko wiecznie porownywal i gdybal co by bylo gdyby..
ja chyba tez juz nie wroce, bo jak nam sie juz tu dzieko urodzilo, a drugie
zaczelo chodzic do szkoly to trudno sie wyrwaci robie taka reworucje dzieciom w
glowie.
chociaz ja mam taki plan zeby tu meza semago zostawic a samej z dziecmi wyjechac
na troche dluzej do polski,(bo czekamy na papiery i nie moge pracowac, wiec nie
za wesolo-ale studjuje).
chyba zostaniemy tu , bo maz ma super prace i dobrze zarabia, a ja mam nadzieje
na lepsze jutro.
ale najszczesliwsza to tu nie jestem

[gherarddottir]

Blum a gdzie jestes?

[blum5]

jestem w polnocnym maine (usa)-zimno jak w d.. u eskimosa

[skibunny]

blum, moze i zimno ale za to pieknie i bedzie cieplej-
ja mieszkam w NY i tak sobie marze o zyciu na polnocy
nawet u eskimosa
pozdrawiam! niedlugo i u Ciebie zakwitna zonkile!

[balamuk]

Jeszcze poltora roku temu trzeslo mnie do powrotu. Mieszkanie jest, prace mozna
(optymistycznie zakladajac) znalezc, babcia, przyjaciele, caly bagaz kulturowy,
moje wlasne gory pod reka itd, itp. A teraz chwilowo chrzanie, prosze Pan, w
kazdej chwili na swieta moge jechac albo w interesach, ale nie zycze sobie,
zeby mi Giertych dzieci uczyl. Czy to jest normalne?...

[gherarddottir]

balamuk napisała:

> Jeszcze poltora roku temu trzeslo mnie do powrotu. Mieszkanie jest, prace mozna
>
> (optymistycznie zakladajac) znalezc, babcia, przyjaciele, caly bagaz kulturowy,
>
> moje wlasne gory pod reka itd, itp. A teraz chwilowo chrzanie, prosze Pan, w
> kazdej chwili na swieta moge jechac albo w interesach, ale nie zycze sobie,
> zeby mi Giertych dzieci uczyl. Czy to jest normalne?...

Podpisuje sie. Ciagnie mnie do PL, ale to co sie tam dzieje mnie przeraza. Tu z
kolei jest zbyt "swojsko-wiejsko" PP
Jednak tu emeryture dostane taka, ze nie skoncze jak 99% emerytow w PL.

[kajamama1]

a ja rozwazam powrot. Chociaz sceptycznie, abstrakcyjnie i chyba tylko z
desperacji. Bo wiem, ze porownywanie mnie nie ominie. No i tez mnie przerazaja
rozne Giertychy i Rydzyki. Ale na razie emigracja mi nie sluzy z racji mojego
wysokiego acz niszowego wyksztalcenia. No i tak sie tu meczymy w trojke na
jednej doktoranckiej (czyt. niskiej) pensji meza, ktora zreszta wkrotce sie
skonczy, bez prawie absolutnie zadnych kontaktow towarzyskich. No bo jak je
miec jak sie nie pracuje. Oboje jestesmy 'nie stad', wiec zadnej siatki
kontaktow, nic, a imigranci sa tu raczej postrzegani gorzej. No wiec tak sie
zastanawiam po co to wszystko?

[kazia001]

kajamama w jakim kraju jestes??

[gherarddottir]

Ja jeszcze wtrace swoje grosze bo jestem generalnie osoba ktora nigdy nie
chciala z PL wyjezdzac i w zwiazku z tym jestem bardzo sceptycznie nastawiona..
Ja w sumie nie wyobrazam sobie zycia "na zawsze" tu gdzie jestem.. Nie ten
klimat, nie ta mentalnosc itd.
Z kolei sytuacja polityczna w Pl mnie zatrwaza.
Nie wyjechalam z PL " za chlebem". Wyjezdzajac zostawilam swietna prace, dobrze
platna i z perspektywami, pozycje, wlasnie kupione mieszkanie ( bez obciazen i
kredytow) dzialke pod miastem i mase przyjaciol oraz rodzine.
Przyjechalam do kraju w ktorym zaczynalam od poczatku i pod katem jezyka ( bo
umowmy sie nikt nie uczy sie w szkole norweskiego z nadzieja, ze kiedys mu sie
przyda, badz ze to jezyk miedzynardowy)i pod kazdym innym katem, bo tu
"cudzoziemiec" kojazony jest z uchodzca politycznym z Afryki badz z tania sila
robocza.
Plusem jest to, ze zyje w kraju gdzie jest najlepszy system socjalny na swiecie,
gdzie wode pije sie z kranu ( bo taka czysta: Kran wie o co chodzi )w kraju w
ktorym z moim wyksztlaceniem zarobic moge bardzo dobre pieniadze, w kraju w
ktorym nikt by sie nie zdziwil gdybym chciala zmienic profesje w wieku lat 45
np. gdzie nie musze miec alarmow i plotow na wysokosc 3 metrow w obawie przed
zlodziejami..
Mysle, ze bedziemy zyli w tzw rozkroku - bo tu zdecydowanie brakuje mi wielu
rzeczy, a wyjezdzajac z Pl niue wyjezdzalam 25 lat temu z komunistycznej szarej
Polski..a moj maz bardzo lubi Pl i po latach zycia w Wiedniu ma takie samo
zdanie o Norwegii jak i ja ( kurcze chyba dobrze sie jednak dobrtalismy )

[kazia001]

Ja tez raczej nie wroce, nie chce.... z wszystkich powyzej wymienionych powodow.
Zastanawiam sie jednak gdzie chcialabym osiasc na dobre, bo tu, w Australii,
raczej nie, troche za daleko od rodziny.

[kajamama1]

Kaziu, w Szwecji.

[kociaszek]

nie planujemy powrotu, ale nie zarzekamy sie, ze nigdy...tymczasem myslimy, ze bylaby to
ostatecznosc...tutaj podoba nam sie srednio, ale chyba powoli (po 3 latach) zaczynamy sie jakos
aklimatyzowac...brakuje mi kilku dobry przyjaciol (wiekszosc jakos sie wykruszyla), swobody jezykowej,
kuchni...rodziny troche jakby mniej...

[marjanna1]

Nie i jeszcze raz nie.
Moj dom gdzie serce moje. Moje serce aktualnie w wiatrakowie i mam nadzieje, ze
tak pozostanie. Moje serce w Polsce nie jest i nigdy tak na prawde nie bylo.
Powoli mi sie wszytko uklada tutaj tak jak sobie zycze i czuje sie tutaj jak w
domu.)))

[a.polonia]

Ogolnie nie jest zle, ale gdybym nie miala tu M., to wrocilabym do Polski, bo
raczej nic by mnie tu nie trzymalo. Mam nadzieje, ze nadejdzie taki dzien, ze
poczuje, ze to jest tak do konca moje miejsce.
A jesli nie, albo jesli nie spelnie tu swoich ambicji i planow, jesli nie uda
mi sie znalezc satysfakcjonujacej pracy, to bede sie zastanawiac nad powrotem.
Takie mam przemyslenia na dzien dzisiejszy
Szkoda, ze taki balagan nastal teraz w Polsce i nie zapowiada sie, ze bedzie
lepiej (

[samo]

Ja moze jutro...

:o)

A co mi tam! Dla mnie Polska tak samo ciekawa jak kazdy inny kraj. Mloda jestem
i serce moje nigdzie nie mieszka. A wyzwanie chyba jeszcze wieksze niz jakies
zachodnie czlonki Unii. Bo w PL sie na powierzchni utrzymac, to dopiero cos :o)
A i jezyk wspolny... Bo nie wiadomo jak dobrze bym po angielsku mowila, to
tylko po polsku sie wyslowic umiem (i tu niesmiertelne stwierdzenie
Wittgenstein'a: "Granice mojego jezyka sa granicami mojego swiata"). Wszystko
przez mickiewiczowskie ksiegi zbojeckie, co to sie ich Gustaw naczytal i mu sie
w glowie poprzewracalo :o) Tesknie za Polska i zawsze bede tesknic. I chociaz
w sierpniu polece do Mexico City to bym wolala do Krakowa. Jakas nostalgiczna
wersja polskiego zycia gdzies tam sie zakorzenila w glowie i serduchu i nie mam
sie co oszukiwac. Jakkolwiek bym Rydzyka i bezrobocia nie lubila, to i tak
kocham Polske, od Helu po Tatry z nostalgia na mape czasem spogladajac.

[asia.sthm]

Oooo, kolezanka Samo przezyla jednak wlasny obiad. A juz sie martwilam, ze
gdzies sromotnikow nazbierala i upitrasila.
Uff jaka ulga.

[payuta]

A ja bym wrocilam!! Na piechote bym szla,gdyby:
Kran --prezydent
Asia.sthm --premierem
Elagrubela--ministrem zdrowia
Polka

[sukiennica]

He he...
Ale Payuta stolki obsadzila...
Baby do polityki!

A wracajac do tematu. Na dzien dzisiejszy takiej obcji nie ma. Nigdy nie namowilabym Ksiecia Malzonka na osiedlenie sie w Polsce, a roztawac sie z nim nie mam zamiaru. Do tego aktualne dzialania polskich politykow napedzaja mi stracha. Mieszkamy w Norwegii od prawie dziesieciu lat, ale nie czuje sie tu jak w domu i pewnie nigdy nie bede. Mam nadzieje, ze nie jest to nasza stacja docelowa. Europa jest duza. Norwegia mentalnie mi nie lezy co nie bylo duzym problemem do momentu pojawienia sie Potomka, ale teraz basta- nie chce dziecka tu zmarnowac.

Gdyby Ksiecia nie bylo chyba wracalabym do Polski- tam jest moj dom.

[kajamama1]

No wiec tez mam ten problem z moim 'Potomkiem' w Szwecji (ale poprzednio bylam
bezpotomnkowo w Norwegii i wydaje mi sie, ze klimaty podobne). Bo raczej nie
chce, zeby syn wyrastal w poczuciu bycia obywatelem drugiej kategorii. Z
drugiej strony opcja solidaryzowania sie z betonowymi imigranckimi
przedmiesciami w gescie protestu wobec autochtonow tez mi nie lezy. Problem
polega chyba na tym, ze podzialy tu straszne i jakas opcja posrednia nie wydaje
mi sie realizowalna jak na razie. Ale moze ja wyolbrzymiam. To niech sie ktos z
dluzszym szwedzkim stazem wypowie. Pozdrawiam swiatecznie

[elagrubabela]

Dziewczyny, o co chodzi z ta niechecia do wychowywania dzieci w Skandynawii?
Jedna nie chce w Norwegii, druga w Szwecji - co jest? Czym to grozi,
wychowywanie dziecka w ktoryms z tych krajow? Jakies potwory Wam tam wyrosna
czy jak - ha ha ha. Tak pytam, bo ja to sie akurat bardzo ciesze, ze sie moje
dziecko wychowuje i bedzie roslo w Kanadzie a szczegolnie w Toronto z cala masa
ludzi z calego swiata dookola. Elka

Wychowywanie dzieci w Skandynawii

[sukiennica]

Co w Szwecji robia- to nie wiem, ale wiem, ze tam podobno lepiej niz w Norwegii...

Nie mam problemu z "obywatelem drugiej kategorii"- to nie tu moj problem.
Moze byc kolorowo-wielokulturowo- moim zdaniem to tylko wzbogaca.

Moim problemem jest ogromna roznica w priorytetach ustalanych w wychowywaniu dziecka. Tutaj jest "bezstresowo", ale czasem mam wrazenie, ze bardziej dla rodzicow niz dla dzieci. Z pielucha sie biega do 6 roku zycia, smoczek sie odstawia przed pojsciem do szkoly, maluchy karmi sie obowiazkowo parowkami, rozwoj fizyczny jest number one, a reszta nie taka znowu wazna. Wychowawczynie w przedszkolach nie maja zadnego wyksztaucenia, ot baba bez pracy, a niech sobie popracuje z dziecmi... Praca z dziecmi polega zreszta na obserwowaniu zza winkla grupy obsmarkanych maluchow, ktore sie "hartuja" na mrozie z glutami poprzymarzanymi do noskow....

Nie podoba mi sie! Nie moj film!

Do tego jeszcze w tym "bogatym" kraju sa najbiedniejsze, najnedzniejsze place zabaw i przedszkola jakie kiedykolwiek widzialam (szkolnictwo juz sobie daruje) Ja bardzo przepraszam norwegofilow, ale w chwili gdy do Polski jade, czuje sie jak biedna ciocia.
Cos tu nie gra...
Z komunizmu do kapitalizmu, jakies zawirowanie ustrojow i nastrojow nastapilo...

Oczywiscie istnieje roczny urlor macierzynski i inne socjalne szaly cialy, ale nie wydaje mi sie, aby to tylko o to chodzilo. Ja chce zeby mi to male co nieco rozwijalo tez komorki mozgowe, a nie tylko bicepsy! Ja mam miec potem z tym facetem kontakty do konca zycia.

W styczniu bylismy w Belgii. Siostra Ksiecia Malzonka otwarla wlasnie przedszkole. Ja tam wole. Baba wie co robi. Jest kompetentna. Przedszkole sni sie chyba tym maluchom po nocach, ale nie w formie koszmaru, ale jako dzieciecy raj. Jest prospekt, tematy, plan jakis w tym wszystkim...
A tu?

Olaboga!!!

Elu ja nie wiem, czy mi "potwor wyrosnie", ale jak patrze na tutejsze nastolatki to mi sie torba sama pakuje...

[gherarddottir]

Sukiennico nic dodac nic ujac! Pieknie to opisalas.he he he
Mnie powala po prostu fakt, ze do pracy do przedszkola glownie ida cudzoziemki
ktore byly najgorsze na kursach jezykowych i nie maja zielonego pojecia o
pedagogice czy psychologii bo we wlasnych krajach albo nie pracowaly albo
wykonywaly zawody bardzo dalekie od tematu.

[gherarddottir]

Reszta opisow idealnie pasuje do rzeczywistosci! Tak dokladnie tak to wyglada,
przynajmniej w kilku przedszkolach z ktorymi mialam do czynienia ( tlumaczenia i
inne uslugi) Na razie nie mam dzieci, ale chyba wole wlasne przedszkole otworzyc....

[gherarddottir]

3 latki karmione parowka i coca cola to normalne. brrr

[syswia]

No wiesz corko, a tutaj w Kanadzie dosc czesto mozna zobaczyc rodzicow
skarmiajacych ledwo siedzace pociechy dobrodziejstwem macdonaldowym albo
lodami. Jakis czas temu widzialam mamusie karmiaca lodami dziecko moze 6 mies,
a moze i nie w towarzystwie wlasnej mamusi. Obydwie kobiety wygladaly na
przecietnie inteligentne i zamozne Kanadyjki z pokolenia na pokolenie. Mnie,
jako nie-matce kopara opadla.
Kanada... taka ekologiczna...

[asia.sthm]

Syswio dlaczego uwazasz ze lodow nie nalezy dawac dziecku?

O matus, przypomnialo mi sie moje dziecinstwo jak od lodow podobno mozna bylo
umrzec na przeziebienie
Tu dzieciaki rabia lody az milo popatrzec ...i zyja zdrowo.

[syswia]

Ledwo siedzace bobasy karmic lodami? Zawsze mi sie wydawalo, ze w takim wieku
to lepiej i lodow i takiej dawki cukru lepiej unikac...

[asia.sthm]

syswia napisała:
> Ledwo siedzace bobasy karmic lodami? Zawsze mi sie wydawalo, ze w takim wieku
> to lepiej i lodow i takiej dawki cukru lepiej unikac...

Z cukrem to masz racje, ale bez przesady - soczki, kaszki zawieraja tez cukier
i troche cukru nie zawadzi. sa lody malocukrowe, jogurtowe i cala masa
wodnistych. Lody nie maja zastapic posilkow ino zycie umilic przy wychodzeniu
zebow. No i po kazdym poczestunku szczoteczka do zebow wedruje do buzi. Mile z
pozytecznym )

[gherarddottir]

Dobra dajcie i mnie jakas parowke byle szybko ha ha ha!
varme pølser to wedlug znanych mi Azjatek potrawa narodowa Norwegii ))
To wiadomo, ze i dzieci tu jedza te nieszczesne parowki Bietko.
A poza tym kto Ci powiedzial, ze my nie lubimy N?
Ja niedalej jak dzisiaj pisalam o pieknym lecie w N i jego zaletach. Jak sie
wczytasz to sie doczytasz, ze doceniam tu wiele rzeczy, sporo mi sie nie podoba
tak jak mi sie nie podobalo w krajach w ktorych wczesniej mieszkalam np PL.
Osobiscie uwazam, ze osoby ktorym podoba sie wszystko nie istnieja, a jesli sie
na takie kreuja to nie jest to cos co mi gra.
Uwaga! Oswiadczenie! Nigdy i nigdzie nie mialabym szans zarabiac tyle i tak nic
nie robic jak w Norge! ha ha ha!!! Kocham pic wode z kranu ( mniam bardzo
czysta) i uwielbiam lefse oraz brunost, poza tym zaden Polak mnie tak nie kochal
i mi tego nie okazywal jak moj norweski maz. Mysle, ze to Cie zadowolic powinno.
No a teraz ide jesc parowki )))z ketchupem pelnym cukru. Mniam

[jan.kran]

gherarddottir napisała:

> 3 latki karmione parowka i coca cola to normalne. brrr


--------->)))))) Jak kiedys Mloda uswiadomila swoich norweskich kolegow jak
sie gotuje rosol to pzrezyli szok kulturowyPPP
Ekologiczne produkty wystepuja w ilosciach sladowych.
Najpopularniejszym daniem jest pizza mrozona < dane z norweskiego Aftenposten >
Ale co wymagac od narodu ktory do lat siedemdziesiatych XX wieku zywil sie
sledziem solonym i ziemniakiem , i tak naprawde nidy nie wytworzyl klasy
sredniej...
Kran

[jan.kran]

Zeby bylo sprawiedliwie...

Mieszkam w Norge dziewiec lat i mialam okazje naprawde dobrze poznac ten kraj.
Oprocz wielu minusow ktore tu widze sa niewatpliwe plusy. Tylko trzeba wlozyc
wiele uporu , wysilku i zaciecia zeby sie tu przebic i umiec wykorzystac to co
ten kraj daje.
Mozliwe ze moje dywagacje sa adekwatne do startu w innych krajach , nie wiem.
Kiedy tu przyjechalam znajac fame ze jest to najbogatszy kraj swiata przezylam
szok. Poczulam sie w porownianiu do DE jak w Afryce Centralnej.
Opieka zdrowotna , szkolnictwo , pomoc socjalna na poziomie naprawde tragicznym.
W DE podstawowe sprawy zdrowotne jak leczenie zebow , dostep do lekarzy
specjalistow , opieka nad rodzina byla na zupelnie innym poziomie.
Na dzis na przyklad moja corka ma 150 euro zasilku rodzinnego i alimenty od
ojca do 25 - go roku zycia o ile studiuje. Podlega prawu niemieckiemu bo
studiuje w Monachium.
Kiedy moj syn za pare miesiecy skonczy osiemnascie lat zostanie Mu odebrane
nedzne 1000 NOK zasiku rodzinnego , to naprawde sa grosze jak chodzi o sile
nabywcza w stosunku do 150 euro ktore ma moja corka...
Alimenty tez moze dostawac tylko do osiemnastego roku zycia... A ma trzy lata
do matury
Moje dzieci mialy osiem i dwanascie lat kiedy tu przyjechaly i mialy za soba
porzadne niemieckie przedszkole i szkole z czego korzystaly ( corka ) i
korzystaja ( syn ) do dzis.
Stanelam na rzesach zeby corka poszla do najlepszego norweskiego licem z
tysiacletnia tradycja.
W roku kiedy sie do niego dostala wymagana srednia byla bliska najwyzszej
ocenie liczac wuef i robotki reczne))
Norwegowie przezyli szok bo ponad 25 % uczniow w Jej roczniku to byli
cudzoziemcy i to nieeuropejscy...
Dletego ze Azjaci , zwlaszcza oni , a takze Polacy , Rosjanie, czesciowo
ludzie z Afryki maja wymagania i pomysl na to jak powinna wygladac edukacja.

Norwegowie sa ludem prostym i juz matura jest dla nich spora poprzeczka.

Plusy to to ze wiek tutaj nie ma znaczenia. Jest to chyba glowny powod ze
zostane tu , przynajmniej na razie bo zblizam sie do piecdziesiatki i naprawde
moge i studiowac i szukac pracy i wiem ze nikomu nie przyjdzie do glowy zapytac
sie o moj wiek dopoki cos mam do zaoferowania .
Poniewaz mam w bagazu troche rzeczy ktore moge wykorzystac w Norwegii wiec nie
szukam na razie szczescia gdzie indziej a zwlaszcza w Polsce.
Naprawde czytajac o ludziach ktorzy po wielu latach emigracji powrocili do PL i
sa zadowoleni zaczelam sie zastanawiac nad ta opcja.
Jednak nie wiem , moze ja jestem jaks felerna albo malo gietka ale po cwierc
wieku emigracji powracajac do Polski czulabym sie tam jak w obcym kraju.
Jest cala lista rzeczy ktora mnie w Polsce dziwi albo irytuje i jezeli mam
poswiecac sile i energie ne reemigracje do Oj to juz wole zawalczyc w
Norwegii))
Bardzo lubie wiekszosc moich norweskich znajomych choc rece mi opadaja jak sie
daja prowadzic na manowce przez norweska propaganda sukcesu. Sa niezlomnie
przekonani ze sa najlepsi , najmadrzejsi i stanowia pepek swiata.
Juz wole jednak to jak wieczne polskie malkontenctwo.
Oslo , jezeli sie mieszka we wlasciwym miejscu potrafi byc calkiem milym
miejscem , powolnosc i spokoj miejscowych dobrze mi robi . Ja jestem znacznie
bardziej energiczna i przebojowa niz srednia krajowa...
Europa , mam na mysli to co znam PL , DE , Francje jest dla mnie za szybka ,
za nerwowa , za bardzo ekspansywna.
Starzeje sie , wole , na razie cieple norweskie bagienko.
Ale Bogu dziekuje ze Mloda sie stad wyrwala i mam nadzieje ze Junior po maturze
tez bedzie bardziej ekspansywny niz ja.
Poza tym uwazam ze podstawa , tak naprawde jest to co dziei wyniosa zdomu.
Moje wyniosly tyle zeby sobie dac rade w zyciu... Mam przynajmniej taka
nadzieje.
Kran

[jan.kran]

gherarddottir napisała:

> Sukiennico nic dodac nic ujac! Pieknie to opisalas.he he he
> Mnie powala po prostu fakt, ze do pracy do przedszkola glownie ida cudzoziemki
> ktore byly najgorsze na kursach jezykowych i nie maja zielonego pojecia o
> pedagogice czy psychologii bo we wlasnych krajach albo nie pracowaly albo
> wykonywaly zawody bardzo dalekie od tematu.

Od razu sie dopisze
Zeby w DE byc przedszkolanka trzeba miec porzadne wyksztalcenie w kierunku.
Zeby w Norge byc przedszkolanka wystarczy z grubsza rozumiec po norwesku...
Pedagogika , psychologia, nauczanie pzredszkolne to jakies wymysly.
Wrzucic dzieci do piaskownicy , niezaleznie od pogody i Swieto Lasu.
Potem szkola podstawowa gdzie dzieci nie nalezy stresowac...
Szkola srednia na zenujacym poziomie.
Kiepskie studia...
Ale jakos leci bo maja rope.
Jak sie skonczy to obudza sie z reka w nocniku.
Ja mam corke na studiach w DE, przyjaciol we Francji ze studiujacymi dziecmi...
Jak porownuje jak wygladaja studia wyzsze w Europie a tutaj to jest po prostu
zenada.
Kran

[gherarddottir]

jan.kran napisała:


> Zeby w Norge byc przedszkolanka wystarczy z grubsza rozumiec po norwesku...
> Pedagogika , psychologia, nauczanie pzredszkolne to jakies wymysly.
> Wrzucic dzieci do piaskownicy , niezaleznie od pogody i Swieto Lasu.

ha ha ha podpisuje sie tu takze. Ulka nawet nie wiedzialam, ze i TY masz takie
spostrzezenia Myslalam ze to tylko ja "spaczona" jestem i nie czytam
najnowszych wynikow badan ha ha ha!!!!))

> Potem szkola podstawowa gdzie dzieci nie nalezy stresowac...

oj tak

> Szkola srednia na zenujacym poziomie.
> Kiepskie studia...
> Ale jakos leci bo maja rope.

)) ha ha ha

Ja to gdzies slyszalam! "My jestesmy bogaci- mamy rope!" ha ha ha

[skibunny]

ha! w Stanach w ogole nie ma przedszkoli ani zlobkow, wszystko prywatne i
baaardzooo drogie...nie ma tez zadnych urlopow macierzynskich, gwarantowanych
przez panstwo, jedynie gwarantowany jest poworot do pracy po 3 miesiacach
bezplatnego urlopu...

[tamsin]

i tez nawet w tych prywatnych przedszkolach to brud, smrod i ubostwo,
a "nauczycielki" to czesto swiezo dostarczone imigrantki, bo tak im swietnie
placa, ze nikt inny nie pcha sie do tego zawodu W USA nie inwestuje sie w
takie cuda jak programy socjalne dla dzieci, jak rodzic chce lepiej to musi na
wszystko z wlasnej kieszeni wybulic. Oczywiscie nikt tego samego rodzica nie
pyta, czy chce placic ze swojego podatku za rozrzucanie rakiet na pustyni
(jedna rakieta = $1M

[asia.sthm]

kajamama1 napisała:
> Bo raczej nie
> chce, zeby syn wyrastal w poczuciu bycia obywatelem drugiej kategorii. Z
> drugiej strony opcja solidaryzowania sie z betonowymi imigranckimi
> przedmiesciami w gescie protestu wobec autochtonow tez mi nie lezy. Problem
> polega chyba na tym, ze podzialy tu straszne i jakas opcja posrednia nie
> wydaje mi sie realizowalna jak na razie. Ale moze ja wyolbrzymiam. To niech
> sie ktos ...

Kajumao, wydaje mi sie ze wyolbrzymiasz, choc ujelas to trafnie

Aby dziecko nie czulo sie sie obywatelem drugiej kategorii, nalezy to dziecko
wpuscic w szwedzkie wody. W dzielnicach betonowych jest to trudniejsze niz w
willi na obrzezach - to jest prawda . Jesli uwazasz ze sa dwie mozliwosci:
Rinkeby albo Danderyd to sie mylisz , bo sa miejsca slicznie wyposrodkowane.
Ja mieszkalam przez 8 lat w Vårberg (jedna stacja przed Skärholmen) i bylo
bardzo dobrze. Pod koniec zrobilo sie gorzej. Gdzies jednak trzeba zaczac.
Szczerze powiem, z reka na sercu. Lepszej atmosfery jak tu do rodzenia i
wychowywania dzieci nie wyobrazam sobie.Do dzis nie wiem czy odwazylabym sie
miec jakies dzieci, gdyby nie poczucie bezpieczenstwa jakie mi sie tu poczulo.
Byc moze zle zrozumialam twoj dylemat, to naprowadz :o)

[a.polonia]

Polka

[kajamama1]

Asiu,
napisalam dluga epistole, po to zeby zdac sobie sprawe, ze chyba zawisc i
frustracja przeze mnie przemawia i wyolbrzymiam. I skasowalam. Nie neguje, ze
tutaj bespiecznie i fajnie dla dzieci. One moze i sobie nie zdaja sprawy i nie
zawracaja glowy takimi problemamy jak dorosli. Ale w doroslym zyciu jednak
autochtonom troszke fajniej (mam na mysli rynek pracy) i boje sie, ze to moze
byc dla mojego dziecka duzym rozczarowaniem kiedys. Zastanawialam sie oczywiscie
nad wpuszczaniem na wody szwedzkie, ale tez nie jestem pewna czy to nie
przyniesie odwrotnego skutku. Tzn. czy nie bedzie sie czul tam obco. No bo co,
bede z mojego przedmiescia dowozic do szkoly w centrum i udawac, ze mam wiecej
kasy niz mam? Albo ze jestem dyrektorem a nie np. opiekunka niepelnosprawnych?
To dopiero jest dla mnie lekko schozofreniczne. Jakos w Polsce nikogo nie
definiowalo to czy mieszka w betonowej pustyni czy w dzielnicy domkow.

U mnie dylemat Rinkeby-Danderyd nazywa sie Örgryte-Angered (Göteborg).
Pozostaje miec nadzieje, ze znajde takie posrednie miejsca jak Twoje.

pozdrawiam

[tamsin]

czegos nie rozumiem z tego wszystkiego.. czy wychowujac dziecko w Szwecji, nie
zakladasz ze one i tak czy siak zintegruje sie ze szwedzkim spoleczenstwem? nie
wiem jak tam jest, tak wlasnie z ciekawosci pytam, bo zawsze wydawalo mi sie,
ze i tak przegra kazdy polski rodzic walke o "polskosc dziecka" jezeli go
wychowuje w innym kraju. Takie prawa natury i tyle, moze dziecko bedzie mowilo
po polsku, ale myslec bedzie po szwedzku, angielsku, niemiecku itp, itd.

[kajamama1]

nie, nie zrozumielismy sie. Ja nie zamierzam zadnej walki o polskosc prowadzic
(poza tym oczywiscie, ze mowie do niego po polsku). Pytanko polega bardziej na
tym z ktora czescia spoleczenstwa ma sie identyfikowac: ta rdzennie szwedzka czy
ta przyjezdna. Bo taki podzial ewidentnie tutaj istnieje.

[tamsin]

nawet nie wiedzialam. A jak oni sie nawzajem rozrozniaja?

[bietka1]

A moze badz po prostu soba i los to rozstrzygnie. Nic na sile.
Moze ten podziel nie jest tak sztywny, jak ty to wlasnie odczuwasz. Duzo zalezy od ludzi, z
ktorymi sie zaprzyjaznisz, od partnera, z ktorym jestes.

[bietka1]

Tamsin, coraz bardziej przekonuje sie do tego, ze to jest tak jak ty napisalas.
I nawet nie jest mi z tym zle.
Wiecej, chyba znajduje sie na jakims etapie emigracji, na ktorym zaczyna sie lubic swoja
emigracje.
Jest na tyle dobrze, ze nawet nie chce mi sie narzekac na to na co moglybym.

Co do warstwowosci spolecznej, to tutaj ona jest tez dosc wyrazna, chociaz Polacy jej jeszcze
tak nie zauwazaja, bo na placach zabaw spotykaja sie wszystkie warstwy. To chyba dlatego, ze
nie odczuwalo sie tego Pl. Ale to wraca, powoli zaczyna sie liczyc pochodzenie i majatek i mysle,
ze jak to w poczatkach moze byc drastyczniej niz gdzie indziej w dojrzalszych demokracjach.
W kazdym razie, ja nie mam ochoty na to w PL. Tutaj ma to duzo bardziej ludzka twarz.

[kajamama1]

Bietka,
a gdzie to jest to Twoje 'tutaj'? czekam kiedy przeskocze na 'Twoj' etap
emigracji Prawde mowiac, gdybym takiej nadzieji nie mialam, juz by mnie tu nie
bylo.

[bietka1]

Mozesz zajrzec na liste obecnosci (w zajawce na czerwono).
Dla ulatwienia, Berlin.
Chociaz to chyba bez znaczenia w zwiazku z tym co sie czuje.

[asia.sthm]

kajamama1 napisała:
> Asiu,
> napisalam dluga epistole, po to zeby zdac sobie sprawe, ze chyba zawisc i
> frustracja przeze mnie przemawia i wyolbrzymiam. I skasowalam. Nie neguje, ze
> tutaj bespiecznie i fajnie dla dzieci.

Czuje ze przechodzisz ten okres poczatkowy , ktory kazda z nas musiala
przejsc..a wiele nadal przechodzi. Nie przeskoczysz go nijak. Odczekaj na
spokojnie.

> One moze i sobie nie zdaja sprawy i nie
> zawracaja glowy takimi problemamy jak dorosli. Ale w doroslym zyciu jednak
> autochtonom troszke fajniej (mam na mysli rynek pracy) i boje sie, ze to moze
> byc dla mojego dziecka duzym rozczarowaniem kiedys.

Dzieci nie zawracaja sobie glowy doroslymi problemami bo sa dziecmi. To od nas,
doroslych zalezy czy nabawia sie kompleksow czy tez wyrosna na silnych ludzi.
Trudnosci z rozpoczeciem doroslego zycia nikt nigdzie nie uniknie. Rynek pracy
jest ogolnie do dupy nawet dla autochtonow. W Polsce tez nie jest latwo. Na
twoim miejscu nie myslalabym az tak daleko w przod. Twoje dziecko wybierze
sobie kraj i rynek pracy jak przyjdzie na to czas.

> Zastanawialam sie oczywiscie
> nad wpuszczaniem na wody szwedzkie, ale tez nie jestem pewna czy to nie
> przyniesie odwrotnego skutku. Tzn. czy nie bedzie sie czul tam obco.

Nie bedzie , bo tu dzieci szwedzkie maja kontakt z imigrantami bez wzgledu na
dzielnice.

> No bo co,
> bede z mojego przedmiescia dowozic do szkoly w centrum i udawac, ze mam wiecej
> kasy niz mam? Albo ze jestem dyrektorem a nie np. opiekunka niepelnosprawnych?
> To dopiero jest dla mnie lekko schozofreniczne. Jakos w Polsce nikogo nie
> definiowalo to czy mieszka w betonowej pustyni czy w dzielnicy domkow.

Nic nie udawaj. Odczekaj i rozwaz przeprowadzke tam gdzie proporcje imigrantow
do miejscowych sa "lepsze" . Dziecko jak rozumiem do sredniej szkoly jeszcze
nie chodzi.

> U mnie dylemat Rinkeby-Danderyd nazywa sie Örgryte-Angered (Göteborg).
> Pozostaje miec nadzieje, ze znajde takie posrednie miejsca jak Twoje.

Kajumamo, pomylilo mi sie i myslalam ze jestes w mojej okolicy
Nie stresuj sie za bardzo. Ulozy sie dobrze.

Trzymaj sie i nie dawaj.

[elagrubabela]

Moze trzeba jednak oddzielic te rzeczy w sprawie ktorych indywidualni rodzice
sami decyduja co i jak ma sie dziac z ich dzieckiem od tych rzeczy, ktore
moznaby nazwac kwestiami systemowymi, na ktore wiekszosc z nas ma maly wplyw.
Alez mi zdanie-tasiemiec wyszko, co? ha ha ha
W skrocie to by bylo tak: jak dlugo moj syn bedzie chodzil w pieluchach to jest
moj wybor i masa innych rzeczy tez. Cytujac Sylwie: Howk! I nie przypuszczam
zeby byl jakis kraj, w ktorym takie decyzje sa podejmowane w parlamencie i
scigane przez policje Jezeli daycares sa beznadziejne w ogole to trzeba
szukac innych rozwiazan - nianki albo inne takie. Ja jednak podejrzewam, ze nie
wszystkie daycares sa tak totalnie beznadziejne. W Stanach przeciez tez chyba
np. dziala Montessori, ktore wsrod wielu mam ma niezla opinie, na pewno sa i
inne gdzie nikt nie karmi dzieci fast food i na dodatek uczy czegos sensownego.
Mysmy ze Scottem byli juz w 8 daycares w naszej okolicy i w 4 w okolicy mojej
pracy, bo chcemy zeby Heniek poszedl do dzieci od wrzesnia. Jestesmy na waiting
lists w 6 )) Tych 6 to naprawde fajne miejsca, panie i panowie (w kazdym jest
przynajmniej po jednym panu) wydali sie mili i sensowni, dzieci maja duze
wybiegi z zabawkami, kazdy daycare ma swoja kuchnie i kazdy rodzic dostaje
tygodniowe menu do wgladu. Nie ludze sie, ze wszystko bedzie zawsze perfect ale
nie boje sie tez, ze Henka czeka przechowalnia z niedouczonymi paniami i
hotdogami popijanymi cola. Ale mysmy wlozyli sporo czasu i energii w szukanie
miejsca dla naszego chlopczyka. Pytalismy niezliczona ilosc osob o
rekomendacje, wszedzie bylismy osobiscie. No i trzeba przyznac, ze mamy taka
sytuacje finansowa, ktora pozwala nam na pewien stopien wybrednosci. To na
pewno tez nie jest bez znaczenia. To chyba jest jednak czesc rodzicielstwa,
takie szukanie i wybrzydzanie dla dobra malego czlowieka
Tu byl kiedys taki watek o tym, gdzie najlepiej miec dzieci. I duzo slow padlo
o urlopach macierzynskich, przedszkolach, opiece dla rodziny. Ja wtedy
napisalam i tutaj to powtorze, ze moim zdaniem my wszystkie zyjemy w krajach, w
ktorych nie najglupsi, kochajacy rodzice moga zapewnic swoim dzieciom
szczesliwe dziecinstwo a przede wszystkim wychowac je na porzadnych ludzi.
Takich ludzi, ktorzy nie beda musieli wiedziec jak dawac lapowki, jak
oszukiwac, jak donosic, jak sie bronic przed wojna, glodem i cala reszta
nieszczesc swiata. Zaskakuje mnie narzekanie na Skandynawie czy Stany jako
miejsca, gdzie dzieciom mialaby sie dziac krzywda. Mysle, ze to troche
niesprawiedliwe a przede wszystkim jakies takie jednostronne.
Ja bardzo chce zeby moj syn wychowywal sie w naszym lokalnym multi-kulti i to
tez bylo wazne kryterium w doborze daycare. Nie obchodza mnie poglady jakichs
kanadyjskich czy innych, chocby i polskich red-necks. Ja unikam takich ludzi i
mam w nosie co Oni sobie mysla o takich przybledach jak ja
I na koniec jeszcze dodam, ze mrozony, nieslodzony yogurt z owocami Heniek
jadal od wczesnego niemowlectwa ale lody sklepowe i inne maje mnostwo cukru i
to nie jest takie super dla dzieci. Dla doroslych chyba tez nie Tez
napisalam strasznie dluga epistole ale w przeciwienstwie do Kaji nie skasuje
jej, bo rozmowa jest chyba fajna wiec niech sie toczy. Elka

[gherarddottir]

No wlasnie Elu – piszesz, ze kosztowalo Cie to troche czasu zeby znalezc
odpowiednie miejsce dla Henka. Czyli jak sama widzisz Tobie jako matce zalezy na
tym zeby to miejsce w ktorym Wasz synek bedzie przebywal byl takim jaki
odpowiada Wam.
Ze Cie zacytuje:

„Nie ludze sie, ze wszystko bedzie zawsze perfect ale
nie boje sie tez, ze Henka czeka przechowalnia z niedouczonymi paniami i
hotdogami popijanymi cola. Ale mysmy wlozyli sporo czasu i energii w szukanie
miejsca dla naszego chlopczyka. Pytalismy niezliczona ilosc osob o
rekomendacje, wszedzie bylismy osobiscie.”

Ciebie nie przeraza tuczenie bezwartosciowym jedzeniem, ale masz z kolei
wymagania zeby bylo wielkokulturowo. Mysle, ze o to wlasnie tu chodzi. Ja nie
chce zeby moje potencjalne dziecko pilo coca cole w wieku 3 lat, nie chce tez
zeby bylo wychowywane przez pania, ktora nie mowi w jezyku kraju, w ktorym
mieszkam. I oczywiscie wolalabym zeby opiekunka miala wyksztalcenie kierunkowe –
moze dlatego, ze wiem jako psycholog zajmujacy sie roznymi zaburzeniami jak
wielkie znaczenie maja srodowisko i wzorce z wczesnego dziecinstwa? Mysle, ze
dobrze jest, ze kazda z nas matek ma prawo wyboru i ja podobnie jak Sukiennica
mam nieco wieksze wymagania od przedszkola niz to zeby pani sie usmiechala i
zeby lubila dzieci czy zeby dziecko lezalo calymi dniami na sniegu w gilach i
mokrym kombinezonie. To jest dla mnie po prostu za malo.

Kolejny cytat: „Zaskakuje mnie narzekanie na Skandynawie czy Stany jako
miejsca, gdzie dzieciom mialaby sie dziac krzywda. Mysle, ze to troche
niesprawiedliwe a przede wszystkim jakies takie jednostronne”.

Kazda opinia jest subiektywna. Twoja tez. Moze cos jest na rzeczy skoro pare z
nas ze Skandynawii ma podobne zdanie? Ciezko mi napisac, ze miliony ludzi tu
wyroslo na ludzi w tych przedszkolach bo brzmialo by to smiesznie / w tym
wielkim kraju zyje tylko 4.6 ml ludzi/ w kazdym razie oczywiscie te dzieci jakos
wyrastaja na ludzi. Ale ja bym chciala zeby moje dziecko nie wyroslo tylko „ na
ludzi” ale zeby bylo po prostu wartosciowym pod kazdym wzgledem czlowiekiem. I
tak, ja uwazam ze glownie wychowuja rodzice, ale przedszkole czy szkola uczy
wzorcow i ma pomagac ( i taka role ma spelniac) wrastania w role spoleczne,
przygotowywac do nich, kultury i wiedzy o mechanizmach interakcji miedzy ludzmi.

Ty po prostu masz inne wymagania I do tego to wszystko sie sprowadza. Jestem tez
zdania ze kazdy wlasne podworko zna lepiej niz podworko sasiada. Tez zgadzam sie
ze o tym kiedy dziecko przestaje nosic pieluche decyduje rodzic, ale ja mowie
„nie” niedouczonym opiekunkom, ktore nie maja bladego pojecia co dzieje sie w
psychice 3 czy 4 latka. Przechowalnia jest dobra dla garderoby, a nie dla
dzieci. Dlatego podobnie jak Wy – my tez bedziemy „przebierac i wybierac” I moze
tez bedziemy na kilku listach jednoczesnie
I rowniez na koniec cytat z Twojej wypowiedzi: „To chyba jest jednak czesc
rodzicielstwa, takie szukanie i wybrzydzanie dla dobra malego czlowieka ”
Dokladnie )). I niech kazda matka wybiera co uwaza dla niej za lepsze. Nadal
uwazam, ze moje dziecko nie powinno jesc parowek i pic coli. I przy tym zostane

Pozdrawiam serdecznie

[bietka1]

> uwazam, ze moje dziecko nie powinno jesc parowek i pic coli. I przy tym zostane
I juz od urodzenia bedzie jadlo nozem i widelcem.
Sorry, Corkogerarda, ale troszke to mnie rozsmieszylo, bo dzieci bardzo lubia rozne kielbaski i
w ogole najchetniej jedze proste rzeczy.
Takie jest moje doswiadczenie i nie mam tutaj na mysli tylko mojego dziecka.

Chcialabym jeszcze dopisac, ze nie zawsze to co sie nam wydaje najlepsze dla naszego dziecka
jest dla niego najlepsze.
My tez zajmowalismy sie szukaniem przedszkola bardzo dlugo. Obejrzalam chyba 14 placowek
i niejednokrotnie bylam przerazona. W koncu zdecydowalismy sie na prywatne przedszkole,
ktore zreszta bylo swietne. Jak tylko mozna to sobie wyobrazic. Jednak chcialam, zeby jako
trzylatek poszedl do publicznego przedszkole, ktore ma swietna koncepcje pedagogiczna. Nie
przecze, ze balam sie tez troszke ostracyzmu i elitarnego 'touch'u', bo jakos nie do konca
mialam poczucie, ze naleze do tych klimatow.
W koncu przyszedl czas na nowe przedszkole. Poczatek byl super, bo maly znal juz te zasady,
ale po trzech tygodniach zaczal sie kryzys. To byla tragedia. Dopiero wtedy zrozumialam jaka
jest symbioza matki i dziecka.
Wtedy zadalam sobie wlasnie pytanie, czy dobrze wybralam, bo mial byc dzieki temu
samodzielny, a on po prostu potrzebowal jeszcze kogos bliskiego, do kogo moglby sie zwrocic.
Gdy wychodzilam przyklejal sie do pani, ktora byla z nim podczas okresu adaptacyjnego, a ona
nie miala przeciez tylko jego. Podczas snu znow zacza sikac w majtki, wiec wrocilismy do
pieluchy itd, itd.
W rezultecie nabralam przekonania, ze teoria teoriami, a dzieci i rodzice to zupelnie inna bajka,
a te panie, ktoretez w Niemczech nie sa akademikami wcale nie musza nimi byc, bo dzieciom
chodzi o cos zupelnie innego. One musza sie tylko w tej placowce dobrze czuc. Psycholog, czy
pedagog z akademickim wyksztalceniem, czulby sie bez watpienia niedoceniony, a co za tym
idzie zfrustrowany, a dzieci tego nie lubia.

> mam nieco wieksze wymagania od przedszkola niz to zeby pani sie usmiechala i
> zeby lubila dzieci czy zeby dziecko lezalo calymi dniami na sniegu w gilach i
> mokrym kombinezonie. To jest dla mnie po prostu za malo.

I znow sie z toba nie zgadzam, bo to nie jest tylko, to bardzo wiele.
Jesli ktos ma duzo serdecznosci dla dziecka to nie wiele traci nie znajac teorii, a sama teoria to
po prostu puste slowa.
To jest jakies takie przyslowiowo wschodnioeuropejskie. Musi miec wyksztalcenie wyzsze, bo
jak nie to bardzo zle.
Tutaj nie jest na szczescie tak zle i tez dziekuje losowi, ze nie wychowuje mojego dziecka w PL,
gdzie w pedagogice od lat 70 wciaz nic sie nie zmienilo i dzieci to nie mali ludzie tylko pol
ludzie i tak sie ich wlasnie traktuje.

> tak, ja uwazam ze glownie wychowuja rodzice, ale przedszkole czy szkola uczy
> wzorcow i ma pomagac ( i taka role ma spelniac) wrastania w role spoleczne,
> przygotowywac do nich, kultury i wiedzy o mechanizmach interakcji miedzy ludzmi
Strasznie to traci polska pedagogika lat 70, blee.

Jeszcze przypomnialo i sie o glutenie, bo w PL, bardzo uwaza sie na to bazglutenowe jedzenia
dla niemowlat, a przy pierwszym przeziebieniu maluszki musza polykac niewiarygodne ilosci
lekow. A nawet antybiotyki.
Zupelnie nie wiem jak moga to zaakceptowac ich zoladki i gdzie tu sens.

[gherarddottir]

bietka1 napisała:

> > uwazam, ze moje dziecko nie powinno jesc parowek i pic coli. I przy tym z
> ostane
> I juz od urodzenia bedzie jadlo nozem i widelcem.
> Sorry, Corkogerarda, ale troszke to mnie rozsmieszylo, bo dzieci bardzo lubia r
> ozne kielbaski i
> w ogole najchetniej jedze proste rzeczy.
> Takie jest moje doswiadczenie i nie mam tutaj na mysli tylko mojego dziecka.

-----moje doswiadczenia sa nieco inne.
I nie uwazam zeby Twoje byly smieszne.
Ględzę jak baba z wozu!!!

[gherarddottir]

bietka1 napisała:

> > uwazam, ze moje dziecko nie powinno jesc parowek i pic coli. I przy tym z
> ostane
> I juz od urodzenia bedzie jadlo nozem i widelcem.
> Sorry, Corkogerarda, ale troszke to mnie rozsmieszylo, bo dzieci bardzo lubia r
> ozne kielbaski i w ogole najchetniej jedze proste rzeczy.

A przy okazji napisz mi co cie tak rozmieszylo to moze i ja sie posmiej???
Obcowalam i wychowywalam dwoje dzieci z ktorymi zylam pod jednym dachem przez
kilka lat i jestem zdania, ze kazde dziecko to indywidualnosc i to od nas
rodzicow czy opiekunow dziecko uczy sie swiata takze. Jesli uwazasz ze karmienie
3 latka zimna parowka i zapijanie tego coca cola jest dobre dla Twoich dzieci to
oczywiscie takie jest Twoje prawo i ja go nie potepiam ani nie osmieszam. Wiecej
tolerancji dla pogladow innych. Pozdrawiam

[bietka1]

Bardzo mnie to rozsmieszylo, ze ktos w jedzeniu parowek widzi cos zlego, bo jest ich tyle
odmian i wiele jest naprawde dobrych gatunkowo, a dzieci bardzo je lubia.
Nawet samodzielnego jedzenia widelcem ucza sie dzieci wlasnie na parowce poczawszy.
A bywa i tak, ze mama sie napichci, a dziecko i tak woli zwykla kielbaske.

I nie wmawiaj mi prosze dziecka w brzuch, ze uwazam za dobre karmienia 3 latka zimna
parowka i popijanie coca cola, bo nigdzie tego nie napisalam, a napisalam cos, co bylo, jak
sadze jasne w interpretacji.
O tolerancji dla pogladow innych juz nie wspomne

[gherarddottir]

bietka1 napisała:

> Bardzo mnie to rozsmieszylo, ze ktos w jedzeniu parowek widzi cos zlego, bo jes
> t ich tyle
> odmian i wiele jest naprawde dobrych gatunkowo, a dzieci bardzo je lubia.
> Nawet samodzielnego jedzenia widelcem ucza sie dzieci wlasnie na parowce poczaw
> szy.
> A bywa i tak, ze mama sie napichci, a dziecko i tak woli zwykla kielbaske.
>
> I nie wmawiaj mi prosze dziecka w brzuch, ze uwazam za dobre karmienia 3 latka
> zimna
> parowka i popijanie coca cola, bo nigdzie tego nie napisalam, a napisalam cos,
> co bylo, jak
> sadze jasne w interpretacji.
> O tolerancji dla pogladow innych juz nie wspomne

To Ty uwazasz moje polady za smieszne. Wybacz ale nie bede z Toba dyskutowac na
temat parowek bo to mi sie nawet smieszne nie wydaje

[katlia]

Kiedys rozmawialam z kolega w pracy, ktory duzo podrozuje. Wspomnial o jego
wrazeniach pobytu w Polsce jakies 10 lat temu - ladny kraj, mili ludzie,
powiedzial - ale mialem problemy z jedzeniem. Wszedzie czestowano go szynka,
kielbaskami, schabowym... a on jest wegeterianin. To co dla Polki wydawalo sie
dobrym, zdrowym jedzeniem dla niego bylo powodem do wymiotow. Z jedzeniem,
kuchnia, dieta - wszystko jest bardzo subjektywne.

[tamsin]

katlia napisała:

> Kiedys rozmawialam z kolega w pracy, ktory duzo podrozuje. Wspomnial o jego
> wrazeniach pobytu w Polsce jakies 10 lat temu..

To rownie dobrze moglobyc o mnie. 10 lat temu bylam w Polsce..pierwszy raz od
uprzednich ..10 lat. Niestety za kazdym kesem ladowalam w kiblu, przez ten
tydzien co bylam, moze dwa posilki zjadlam, przyplacajac to najgorszym
rozstrojem zoladka. Kazdy chcial mnie ugoscic (przy pelnym stole oczywiscie) a
mi na widok jedzenia na wymioty sie zbieralo. Schudlam chyba z 10 funtow, tak
myslac o tym, musze sie znowu tam wybrac bo przydaloby sie pare kilo zgubic

[bietka1]

gherarddottir napisała:

>
> To Ty uwazasz moje polady za smieszne. Wybacz ale nie bede z Toba dyskutowac na
> temat parowek bo to mi sie nawet smieszne nie wydaje

))
Ja nie zamierzam dyskutowac, ja tylko wyrazilam swoje zdanie.
A juz na pewno nie chce nikogo przekonywac, tym bardziej, jesli ten ktos wie wszystko najlepiej

Parowka

[sukiennica]

Bietka. Ja nie wiem w jakim wieku serwuje sie parowki dziecim w Niemczech, ale
mam cicha nadzieje, ze nie w wieku siedmiu miesiecy, co jest norma w Norwegii.
I nie ma sprawy- jesli rodzice uwazaja, ze to takie swietne i ta pielucha do
siodmego roku zycia i ten wozek w ktorym sie te dzieci wozi mimo tego, ze maja
juz latek osiem itp itd. Nie moj problem.
W chwili jednak, gdy ktos sugeruje mi, ze powinnam postepowac tak samo- ba nie
daje mi mozliwosci wyboru- to ja protestuje! Niech mi ktos wyjasni dlaczego
jedynym dostepnym w Norwegii barne meny jest ta koszmarna parowka?!
Dlaczego w tych przedszkolach dzieci sa zywione i traktowane w sposob zupelnie
sprzeczny z tym co uwazam za dobre dla mojego dziecka? Dlaczego nie mam wyboru
miedzy przedszkolem A B i C, a wszystkie przedszkola sa identyczne?

W Norwegii Twoje mozliwosci wyboru sa wprost proporcjonalne do wyboru jaki masz
w sklepach spozywczych. Jedna firma produkujaca nabial, jedna mieso (diw
parowki itp-
brak jakiejkolwiek konkurencji na rynku.

Czesto czuje sie tu jak w PRL-u za czasow kryzysu. Wszyscy w tych samych
butach, bo innych nie ma, z ta sama parowka, bo nic innego nie ma, wychowywani
w tych samych przedszkolach na podobnych do siebie ludzi...

Norwegia jest doprawdy krajem dosyc specyficznym i bez pomieszkania tutaj
troche nie mialabym odwagi zabierac glosu w sprawie norweskich parowek
urastajacych zreszta do pewnego rodzaju symbolu dosyc specyficznego moim
zdaniem systemu wychowywania dzieci.

Co do akademikow i psychologow uczacych w przedszkolach...
HA HA HA!
Ale mnie rozsmieszylas!
HA HA HA!

[jan.kran]

Do tego co napisalam wczesniej musze dodac ze Sukiennica ma racje.
W Norge nie ma zbyt wielu mozliwosci wyboru.
Ja jezeli chcialam zeby moja corka chodzila do w miare europejskiej szkoly
mialam do wyboru dwie , trzy szkoly.
Ja wiem ze to jest maly kraj ale bez jaj.
Mysle ze to co ja ,Corka , Sukiennica chcemy powiedziec ze tu jest rownanie do
dolu. O ile miejscowa ludnosc jest przyzwyczjona do taplania sie w swojskim
bagienku o tyle ludziom majacym wieksze perspektywy i ambicje bywa tu nielekko.

[bietka1]

Przyznaje, ze bardzo zainteresowalam sie Norwegia po waszych postach, bo kojarzyla mi sie
glownie z fiordami i jednym z aktow 'Niemcow' Kruczkowskiego.
To musi byc naprawde straszne tak strasznie nie lubic kraju w ktorym sie zyje, wspolczuje.
Nie wiem, tylko, gdzie Sukiennica przeczytala, ze pisze o norweskich parowkach, gdy pisalam o
parowkach... hmmm...?

[jan.kran]

Bietka, ja nigdzie nie pisze ze strasznie nie lubie kraju gdzie mieszkam.
Nawet jeden z postow zatytulowalam ...zeby bylo sprawiedliwie piszac o
pozytywnych stronach Norge.
Mnie meczy ten kraj bo ciagle slysze opinie ze tu najlepiej , najbogaciej a ja
mam to na codzien i wiem ze tak nie jest.
Mozna tu zyc bez stresow , spokojnie zgadzam sie.
Tylko trudno tak zyc jezeli sie wie ze gdzie indziej jest inaczej i tu przy
odrobinie dobrej woli i wysilku mogloby byc tez.
W Norwegii prawie nie ma bezrobocia za to jest bezrobocie ukryte takie jak bylo
w pereelu. To co moglyby robic dwie osoby robia trzy a ta trzecia jest
oplacano z horrendalnie wysikich podatkow.
Nie trzeba sie stresowac bo jakas prace zawsze sie dostanie a poniewaz jest
progresja podatkowa jesy wysoka nie ma wielkich roznic w zarobkach.
Ja jestem tu glownie ze wzgledu na mojego syna bo wiem ze ma szanse miec
latweij w szkole niz gdzie indziej .
Poniewaz spedzil cztery lata w niemieckiej szkole wiec ma lepsze podstawy do
daszej edukacji niz Jego norwescy koledzy ze o domu rodzinnym nie spojrze.
Poza tym tu nie ma dyskryminacji z powodu wieku. Mnie o wiek nikt nie pyta i
jezelibys uwaznie czytal moje posty to wielokrotnie to podkreslalam.

[asia.sthm]

Komu parowke, komu ???, bo ide do domu !

[maja92]

A taka dobra szwabska to bym sobie zjadla))

Irlandzkie parowki tez do bani - zapewne jak norweskie, ale niemieckie parowki
to bez zawachania zjem...
)

[edytais]

> odmian i wiele jest naprawde dobrych gatunkowo, a dzieci bardzo je lubia.
> Nawet samodzielnego jedzenia widelcem ucza sie dzieci wlasnie na parowce
poczaw
> szy.

Moje dzieci nie lubia parowek, chyba dlatego, ze ich nie kupuje i nie jemy.
Jesli jedza u kogos i sa parowki to strasznie wybrzydzaja. Najstarsza lubi, bo
byla nimi karmiona i na nich uczona samodzielnego jedzenie. Srednia i
najmlodszy nie wiedza co to sa parowki i ich nie lubia.
Ja bardzo zmienilam swoja i swojej rodziny diete w ostatnich kilku latach i tak
sie sklada, ze to na czym najstarsza corka sie "wychowywala" od niemowlaka
naprawde drastycznie rozni sie od tego od czego najmlodszy zaczynal.
Widze tez duza roznice w preferencjach. Te dzieci, ktore mialy bardzo
ograniczony dostep do slodyczy mniej ich jedza nawet jak nie ograniczam.
Najstarsza wcina ile sie da, mlodsza i najmlodszy syn troche skubna i im
wystarczy. To samo tyczy sie innych "junk food".
Dzieci chyba lubia to co jedza rodzice, to do czego sa przyzwyczajani od
najmlodszych lat od samego poczatku ich eksperymentow kulinarnych.
Poza tym rodzice czesto podajac cos zdrowszego niz parowki jesli jest odmowa
jedzenia to daja spokoj. Wreczaja wtedy parowke nie dajac dziecku przyzwyczaic
sie do nowego smaku. Czasami jescze raz sprobuja i na tym konczy sie.
Jedzenie trzeba oferowac do sprobowania kilkanascie razy zanim sie trzeba
poddac. Moj synek dzisiaj mnie zadziwil bo wcinal ser feta az mu sie uszy
trzesly. Ja czesto to jem w salatce bo bardzo lubie a on uwielbia podjadac to
co my jemy (nawet jesli ma to samo na swoim talerzu). Ode mnie dostal ser feta
niezliczone razy i za kazdym razem plul dalej niz widzial. Mine tez mial
nieapetyczna. A dzisiaj mu posmakowalo!
Wiekszosc moich znajomych jak zapraszali nas pierwszy raz na obiad to
zakladali, ze nasze dzieci nie zechca jesc to co dorosli i chcieli szykowac
parowki podczas gdy my zajadamy sie grilowanym lososiem. My natomiast dajemy
ich to co sami jemy i dzieci wcinaja salatki i inne "dorosle" przyprawione
jedzonka ze smakiem (corcia uwielbia chleb z maslem i grubo posmarowany
czosnkiem az piecze! ma 6 lat). Jakby to jadla przy kolezance, ktora
powiedzialaby, ze to ochyda to pewnie skonczyloby sie jedzenie czosnku.

[asica74]

I oczywiscie wolalabym zeby opiekunka miala wyksztalcenie kierunkowe –
moze dlatego, ze wiem jako psycholog zajmujacy sie roznymi zaburzeniami jak
wielkie znaczenie maja srodowisko i wzorce z wczesnego dziecinstwa?

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%


A to ciekawe Niedawno czytalam raport z badan (niestety nie pamietam, gdzie to
wyczytalam), ktore przeprowadzono w dwoch typach przedszkoli. Jedna grupe
stanowily przedszkola z wyksztalcona kadra, blyszczaca podloga i napakowanym
grafikiem dnia. Druga grupa skladala sie z placowek, gdzie byly zatrudnione
zwykle kobiety (oprocz nauczycieli), nie scierano stolow co pol godziny, a
dzieci mialy czas na zabawe wlasna. Badania wykazaly, ze na przestrzeni kilku
lat, dzieci z owych "gorszych" przedszkoli mniej chorowaly, a ich rozwoj
psychospoleczny byl bardziej zaawansowany niz dzieci z pierwszej grupy bawaczej.

Ot, taka dygresja do dyskusji o parowkach.

[gherarddottir]

Dobrze, ze kazdy moze sobie wybrac. Asia wybierze pania X a ja wybiore pania Y.
Do wychowywania wlasnych dzieci. Demokracja i swiadomosc.

[kajamama1]

Asia,
dziekuje bardzo za slowa wsparcia. Chyba rzeczywiscie jakos za bardzo wprzod
kombinuje. Co do rynku pracy, wlasnie cos dostalam. Robota oglupiajaca, ale w
miare dobrze platna. Oczywiscie na pewien czas tylko.
Pozdrawiam

[asia.sthm]

kajamama1 napisała: > Asia,....

ciesze sie i zawsze do uslug ))

> Co do rynku pracy, wlasnie cos dostalam. Robota oglupiajaca, ale w
> miare dobrze platna. Oczywiscie na pewien czas tylko.

Na pewien czas tylko. Tak trzymaj to wytrzymasz )
Na poczatek wszystko dobre. Najwazniejsze zeby zdac sobie sprawe, ze jest to
poczatek. Sama przepracowalam tak kilka lat aby dochrapac sie prawa do
swiadczen rodzicielkich. Ot zycie. Nie ma latwo, a satysfakcja z pokonywania
trudnosci jest proporcjonalna do poczucia wlasnej wartosci.
Trzym sie i pozdrawiam tez.

[medea50]

Zostalam skonfrontowana przed paroma dniami z tym tematem.Nasi przyjaciele beda
wracac do Polski.Nie z wlasnej ,dobrej woli ale raczej z musu.On lata cale
prowadzil polska firme budowlana,a teraz zmienil pracodawce w Polsce i bedzie
wracal.Ona jest zalamana.Czy dostanie w Polsce prace ,bo dochodzi juz 50-
tki.Przed laty pozbyla sie obywatelstwa polskiego i teraz chcialaby je z
powrotem odzyskac,bo obce moze jej przsporzyc trudnosci w poszukiwaniu
pracy.Gdzie mieszkac w Polsce,kiedy mieszkalo sie lata cale we wlasnym domu,bez
strachu o samochod przed domem.Obaw jest duzo.Lata spedzone poza granicami
zmienily ich styl zycia ,myslenia.Jak znajda sie na nowo w kraju.?

[tamsin]

ciekawe jak ona sobie bedzie radzila. Koniecznie daj znac (jezeli kontakt ci
sie nie urwie) jak jej wtorna asimilacja przebiega.

[basiadahl]

To i ja dodam swoje trzy grosze.
Mieszkam w Szwecji od jakis 6 lat, gdzie zalozylam rodzine. Do Polski
wrocilabym bez mrugniecia okiem, gdyby moj maz chcialby pojechac ze mna. Ale on
by tam pewnie nie znalazl pracy, polskiego by sie nie nauczyl (chociaz kto to
wie). A ja siedze i tesknie za moja Lodzia i Widzewem, i przyjezdzam tam tak
czesto, jak sie da.
Ale ostatnio doszlam do troche innego wniosku- idealnym rozwiazaniem byloby
kupienie tam mieszkanka i pare miesiecy mieszkaloby sie tam i pare tu. Ot tak
na przemian. Tylko nas chyba na to nie stac. Ale kto wie...
pozdr basia

[medea50]

To o czym piszesz jest mi znajome.Tylko,ze o takim zyciu wszyscy marza a realia
sa inne.Mialam znajomych ktorzy tak zyli ale krotko.Kiedy dzieci zaczely im
chorowac to wracali do Niemiec,bo tutaj jest lepsza opieka lekarska.Powstalo
pozniej pytanie gdzie maja pojsc do szkoly no i stanelo,ze w Niemczech.A mieli
w Polsce piekny dom i mieszkanie w Niemczech.Z rodzina to nie jest tak latwo!
Wszystkim nie dogodzisz,a tesknic bedziesz zawsze ale tym przyjemniejsze
bedziesz miala odwiedziny.

[cuciolo]

Masz racje medea50 takie mieszkanie na przemian nic nie da. Ja mam mieszkanie w
polsce, oplacam je by na czas wakacji miec lokum ale bywam w polsce 3 razy do
roku. Niedlugo stane przed decyzja o sprzedazy lokum bo moi rodzice juz nie
maja sil pilnowac mojego m-2. Tak to juz jest: wyjezdzasz decydujesz sie na
zmiane zycia, musisz byc konsekwentna. Ja nie wrocilabym do polski bo nie mam
jak. zalozylam na emigracji rodzine i tego sie trzymam

[makda]

Ja wróciłam, choć pewnie nie na długo.
Miałam tę komfortową sytuację, że złożono mi propozycję przeniesienia się do
warszawskiego oddziału mojej firmy, na to samo stanowisko, z lepszą jeszcze
pensją.
W maju minie rok od powrotu.. I jestem bardzo zadowolona: zarówno z pracy
(zdecydowanie lepiej mi się pracuje), jak i z tego, że jestem znowu blisko
przyjaciół.
Napisałam, że pewnie znowu gdzieś pojadę, bo: mój mąż (Włoch) średnio się czuje
w Polsce- choć przyjeżdża właściwie tylko na weekendy, bo zawsze chcieliśmy
mieszkać w Londynie i tam mnie pewnie z pracy będą chcieli przenieść, bo nie
lubię żyć długo w jednym miejscu.
Zresztą..jak się już dłużej pomieszkało w jakimś kraju, to się już zawsze
będzie żyło "okrakiem": we Włoszech brakowało mi Polski, tu brakuje mi Włoch...

[mon101]

Wychowanie dzieci zalezy przede wszystkim od rodzicow, zadna instytucja nie
moze go zastapic ani zepsuc. Pocieszam mamy skandynawskie - dzieci i tu
wyrastaja na ludzi, zadowolonych z siebie i z zycia, na pozytek rodzicom,
spoleczenstwu i wlasny;_)) Jako matka dwoch doroslych synow moge sobie pozwolic
na ten "smrodek dydaktyczny". Sa zintegrowani, nie czuja sie obywatelami
drugiej kategorii. Nie wozilam ich do szkoly do miasta, nie musieli udawac
innych niz sa. Wychowywali sie nie w betonowym gettcie, tylko gdzies "po
srodku", takich miejsc jest tu jednak wiekszosc. Starszy dostal po studiach
prace nawet jej nie szukajac, zaproponowal mu ja ojciec jednego z zawodnikow
druzyny, ktora syn trenowal. Mysle, ze nikt nie zastanawia sie, ze sa
innego, "obcego" pochodzenia, po protu sa soba, tyle ze maja obcobrzmiace
nazwisko i klna po polsku)

[jan.kran]

Ja tez nie odczuwam ze moje dzieci sa niezintegrowane albo drugiej kategorii.
Wiele wysilku wlozylam w to zeby mieszkali w Oslo , w dobrej dzielnicy a nie w
getcie i mieli w zwiazku z tym szanse na lepsza szkole i integracje.
To bardzo smutne ale w Oslo i w ogole w Norwegii sa szkoly gdzie Norwegow
rodowitych jest miedzy 5 a 10 % a z drugiej strony szkoly gdzie cudzoziemcow
sa ilosci sladowe.
Nie wiem czy to zjawiasko typowo norweskie.
Ja nie jestem rasistka ale po pierwsze moje dzieci mogly nauczyc sie
norweskiego tylko w szkole i jezeli jezykiem dominujacym wsrod uczniow byl
urdu albo jezyki afrykanskie to stanowilo to problem.
Poza tym z reguly takie szkoly na peryferiach maja gorsza opinie i czesto
slusznie.
Jest to napradwe problem w Nowegii bo powoduje polaryzacje spoleczenstwa.
Kran

[mon101]

Jest to rowniez problem Szwecji i pewnie innych krajow europejskich. Warto jest
wlozyc tyle wysilku by nie dac sie zamknac w getcie i zeby dzieci chodzily do
przyzwoitej, niekoniecznie elitarnej szkoly, przede wszystkim po to, zeby
mowily porzadnym jezykiem, a nie dialektem, ktory w Szwecji nazywa
sie "Rinkebysvenska" (od nazwy dzielnicy Rinkeby), jest zlepkiem wielu jezykow
i ma specjalny akcent. Mowi nim nawet te 5% Szwedow, ktorzy mieszkaja w tej i
tym podobnych dzielnicach. Z drugiej strony, zaczyna to byc cool, bo to jezyk
miejscowych rapperow. Trzeba byc wiec dwujezycznym)

[gherarddottir]

jan.kran napisała:

> Ja tez nie odczuwam ze moje dzieci sa niezintegrowane albo drugiej kategorii.
> Wiele wysilku wlozylam w to zeby mieszkali w Oslo , w dobrej dzielnicy a nie w
>
> getcie i mieli w zwiazku z tym szanse na lepsza szkole i integracje.
> To bardzo smutne ale w Oslo i w ogole w Norwegii sa szkoly gdzie Norwegow
> rodowitych jest miedzy 5 a 10 % a z drugiej strony szkoly gdzie cudzoziemcow
> sa ilosci sladowe.
> Nie wiem czy to zjawiasko typowo norweskie.
> Ja nie jestem rasistka ale po pierwsze moje dzieci mogly nauczyc sie
> norweskiego tylko w szkole i jezeli jezykiem dominujacym wsrod uczniow byl
> urdu albo jezyki afrykanskie to stanowilo to problem.
> Poza tym z reguly takie szkoly na peryferiach maja gorsza opinie i czesto
> slusznie.
> Jest to napradwe problem w Nowegii bo powoduje polaryzacje spoleczenstwa.
> Kran

Ulka podpisuje sie obiema recami, naprawde to tak wyglada !

[iwo19]

Wiecie co? Zadziwilyscie mnie swoimi wypowiedziami. Czytajac o Waszych
europejskich spostrzezeniach , czuje sie jakbym czytala o moim tutejszym
podworku.A ja , do tej pory myslalam ze tylko tutaj , jest czasami tak "plytko".
Mowie o jedzeniu, smarkach pod nosem, edukacji, przedszkolach itp.Zawsze
uwazalam ze wszedzie w Europie jest lepiej pod wzgledem szkolnictwa, socjalnym
i opieki zdrowotnej niz tutaj w Stanach.Przynajmniej do tej pory takie wrazenie
odnosilam po Waszych postach.A wychodzi na to ze dobrze jest gdzie nas nie ma.
Pocieszajace .
Wracajac do tematu.
W lecie minie 7 lat.Mimo ze nie mialam jeszcze szans na konfrontacje
dzisiejszej Polski z moja pamiecia, podpisuje sie pod wiekszoscia poprzednich
postow. Ja juz nie chce wracac do Polski.
Dzieci lubia tutejsza szkole,Ewa szuka dla siebie uniwersytetu, ja lubie moja
prace, lubie okolice gdzie mieszkam ,moj maly domek ,zadziej kloce sie z moim
M ,pewnie mamy mniej stresujace zycie niz dawniej.
Mimo minusow Takich jak brak ubezpieczenia zdrowotnego,mozliwosci wyjazdu do
domu , instrukcji obslugi w obcym jezyku -wybieram ten kraj.
Nigdzie nie jest idealnie, wszedzie musimy uczyc sie obcego jezyka, wszedzie
musimy starac sie zyc swoim zyciem ,na wybranym przez siebie poziomie , z
poprzeczka taka jaka nam pasuje.
Mysle, ze nigdzie nie jest latwo,ale ja tutaj jestem szczesliwa mimo ze jak
wariat tesknie za moim kochanym grajdolkiem,Zamosciem.
Pozdrawiam Was wszystkie,
Iwona

[iwo19]

Zapomnialabym,chodzenie dziecka w pieluszce ,to nie zawsze wybor rodzicow.

[mon101]

Wracac ni wracam, ale za 4 godziny jade i baaardzo mi dobrze!

Powrót do Obczyzny? Nie.

[luiza-w-ogrodzie]

Nie wrocilabym. W Australii poczulam sie u siebie od poczatku, nie mialam nawet
snow emigranta. Odpowiada mi ten kraj - spokojny, troche zasciankowy, a jednak
z wielka liczba noblistow (a jest nas tylko 20 milionow). Kraj ogromnych,
pustych przestrzeni i zatloczonych metropolii. Kraj setek wyznan, gdzie w
szkolach panstwowych sa obowiazkowe lekcje religii a dla niereligijnych -
lekcje wiedzy o religii. Wspaniala przyroda i brak historycznej architektury.
Wielorasowosc na poziomie wiekszym niz w Europie i niemal zadnych zamieszek
rasowych.

Znalazlam tu wszystko, czego w Polsce nie mialam. Rodzine odwiedzam raz na dwa-
trzy lata, miewam tez gosci z Polski.

Jestem w tej chwili w Polsce z ponadmiesieczna wizyta, po trzech tygodniach
mialam ostre objawy tesknoty. Teraz licze dni do wyjazdu do mojej przybranej
ojczyzny - zostal niecaly tydzien :o))))

Pozdrawiam
Luiza-w-Polsce
.¸¸><(((º>¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
Australia-uzyteczne linki

[sylwek07]

a ja bym chcial wrescie znalesc to swoje miejsce na ziemi ale jakos nigdzie tego
nie widze ((

[asia.sthm]

Sylwek, bronciepanieboze zalamywac sie z tego powodu. Niektorzy cale zycie
szukaja ...ot niespokojne dusze niemogace sobie kata ugrzac.
Trzymaj sie i szukaj dalej spokojnie.

[sylwek07]

Asiu napisalem tego posta i zapomnialem dodac ze wlasnie tak jest ze jedne
osoby znajduja to miejsce szybko,,inne musza troche popracowac a inne znow beda
czekac,szukac asz wrescie znajda ...

[kast]

Ja wlasnie wrocilam z Polski, spedzilam tam 5 cudownych dni - spotkania z
Rodzina, znajomymi, przyjaciolmi... Bylo cudownie i az wracac sie nie chcialo :
( Samolot powrotny mielismy w srode wieczorem i caly dzien mialam humor
paskudny, powiedzialam Mamie, ze chyba nie chce wracac do UK, a Mama na
to "chyba zartujesz, nie wracaj tu poki co, bo nie ma po co!". A mi sie tak
teskni....

----------------
Serdecznie pozdrawiam, Kasia
Jestem w UK od...

[medea50]

Jak posiedzisz dluzej w ojczyznie to ci wszystko spowszednieje i nie bedzie juz
tej ekstazy,jaka towarzyszy nam przy wizytach.

[medea50]

Operujecie czesto skrotami ,ktorych my wszystkie nie musimy znac.Podejrzewam
ze masz na mysli jakis stan w USA.

[tamsin]

UK - United Kingdom.

UK---GB

[sylwek07]

mozna spotkac tez i taki skrot tzn GB - Great Britain

[a.polonia]

UK i GB to nie to samo!

"Great Britain" is often used to mean the "United Kingdom of Great Britain and
Northern Ireland" (UK). However, Great Britain is only the largest island
within the United Kingdom, which includes numerous surrounding smaller islands,
as well as Northern Ireland in the island of Ireland.

zrodlo:wikipedia

Meldunek z chwilowego powrotu do krajuM

[mon101]

Melduje, ze jestem czwarty dzien i narazie mi dobrze. Unikam telewizji i gazet,
spotykam sie z przyjaciolmi, jest baardzo cieplo, kwitna magnolie na Placu
Trzech Krzyzy, wlasnie wrabalam kaszanke i popilam Zywcem .Bylam na wspanialym
Festiwalu Filmowym Muzyki Komedy w kinie Skarpa, ktore jest teraz bardziej
klubem filmowym,ze stolikami, mozna sie w czasie seansu napic piwka i kawki
(jak widzicie juz sie odnalazlam w tutejszej rzeczywistosci, zdrobniatka
siedza "jak trza"). Gral Stanko i swietna grupa z Lena Ledoff, pokazywali
filmy, ktorych nigdy nie widzialam (bo ich wczesniej nie pokazywali)i bylo
bardzo, bardzo fajnie. Wracalam w srodku nocy do domu, Warszawa tetnila zyciem,
restauracje i kluby pelne mlodziezy i zgredow w moim wieku. Narazie jest
niezle...

Refleksje z pobytu w Ojczyznie

[mon101]

Jechalam dzis samochodem i sluchalam debaty z Sejmu, wybor nowego marszalka.
Jestem kompletnie nie na biezaco, bo nic nie kapowalam, poza tym to byl
kompletny belkot. Czy ci panowie slyszeli cos o retoryce? Zdania dlugie, nie
wiadomo gdzie pocztek, gdzie koniec, ciagle "hm,gmh",bledy gramatyczne..
Stanowczo nie wracam! A raczej jutro wracam, do Szwecji!

[monhann2]

hehe, jaki odwrot o 180 st od ostatniego wpisu! Co to znaczy 4 dni!!! Poniekad
czekalam kiedy Ci sie odwidzi to: "Narazie jest niezle..."

[mon101]

Bylo przeciez "Narazie") No,ale pogoda super!

[jan.kran]

Ja nie bylam w Oj bedzie w lipcu trzy lata ale cale lata jezdzilam co roku na
dluzej , nawet pare razy ze dwa razy)
Nigdy nie mieszalam pobytu _rozrywkowego_w_kraju z rzeczywistoscia jaka bym
miala zamieszkujac tam na codzien.
Jezdze zawsze taksowkami bo bym sie inaczej nie wyrobila, sypiam po cztery
godziny , laze po knajpach albo imprezuje do rana i zwiedzam .
Bo Wroclaw to jet miasto ktorego nigdy do konca sie nie pozna)
Wydaje taka ilosc pieniedzy ze nigdy by mnie nie bylo stac gdybym tam normalnie
zyla i zarabiala ale to sa w koncu wakacje)
Raz na rok mozna...
Teraz czytajac to co wie w PL wyrabia musialabym byc drastycznie zdesperowana
zeby tam wrocic.
Moze za pare lat sie poprawi...
Podobno gospodarczo PL stoi niezle, moi znajomi zyja spokojnie , bez ekscesow
ale maja prace, podrozuja , stac ich na pare milych rzeczy Nie martwia sie z
reguly o chleb codzienny.
Ale ta otoczka w jakiej kisi sie teraz Polska, opinia w prasie miedzy
narodowej...
Nie na moje stare nerwy...
Kran

[malynils]

Przez caly czas mam Polske gdzies podskornie, jest wciaz blisko mnie. Nigdy nie
przerwalam tej nostalgicznej pepowiny laczacej mnie z ojczyzna, a pomimo to, za
kazdym razem, gdy przybywam z krotka wizyta na rodzinne lono, odczuwam pewien
niesmak, wewnetrzny dysonans, ktory przyczepia sie do mnie juz na Okeciu.
Milosc do Polski, to jak milosc do kobiety, ktora bardzo ladnie wychodzi na
zdjeciach, a ktora w rzeczywistosci ma zeza, brzydka cere i zle dobrany
makijaz. Ale zawsze bohatersko preze muskuly, ilekroc trzeba bronic honoru
owego brzydactwa. Jestem zona Belga i po czteroletnim pobycie w jego kraju,
zdecydowalismy sie osiasc w Finlandii. W Belgii czuje sie lekka niechec do
wszystkiego co wschodnie, slowianskie, co oczywiscie dla mnie jako Polki jest
niezwykle meczace. W Finlandii ludzie potrafia sie wzniesc ponad szablony i
stereotypy, co z kolei zapewnia mi komfort psychiczny, na tyle pokazny, ze nie
mysle o ucieczce do Polski. Chcialabym tu zostac. Tu czuje sie, pomimo pewnych
roznic mentalnych, prawie tak samo dobrze jak w kraju.