sylwek07
08.08.08, 08:13
Ponad połowa Polaków (61 proc.) uważa, że w ich otoczeniu na osoby
chore psychicznie używa się pejoratywnych określeń podkreślających
m.in. ich odmienność i niższość intelektualną - wynika z sondażu
CBOS.
Wśród określeń podkreślających odmienność są m.in. epitety: wariat,
czubek, świr, down, szajbus, fijoł, szurnięty, obłąkany, pomylony
itd. Z kolei wśród określeń podkreślających niższość intelektualną
są określenia: nienormalny, umysłowo niedorozwinięty, upośledzony
umysłowo, psychicznie, głupi, przygłup, niemądry. Natomiast wśród
określeń nawiązujących do sfery psychiki są takie określenia jak:
psychiczny, psychik, psychol, psychopata, psycho, umysłowy.
Co czwarty Polak (25 proc.) twierdzi, że w jego otoczeniu używa się
określeń neutralnych, opisowych lub pozytywnych, np. chory, chory
psychicznie, chory umysłowo, chory inaczej, pacjent, depresyjny,
schizofrenik, znerwicowany, niezrównoważony, niepełnosprawny,
niesprawny umysłowo, upośledzony intelektualnie, a także
nieszczęśliwa osoba, cierpiący, wymaga pomocy, pokrzywdzony przez
los, żyje w swoim świecie.
I to jest ciekawe :
Zdecydowana większość ankietowanych zgodziłaby się na to, aby były
pacjent szpitala psychiatrycznego był ich najbliższym sąsiadem (81
proc.) oraz kolegą w klasie lub grupie studenckiej (73 proc.). 60
proc. ankietowanych zaakceptowałaby go też jako niespodziewanego
gościa oraz bliskiego współpracownika (67 proc.). Ponad połowa
badanych nie miałaby też nic przeciwko temu, żeby był ich
współlokatorem na wczasach (53 proc.).
Jednak ponad połowa ankietowanych byłaby przeciwna temu by taka
osoba została ich szefem w pracy (51 proc.), nauczycielem,
proboszczem, a także synową lub zięciem (po 54 proc.). Jeszcze
większy sprzeciw budzi powierzenie byłemu pacjentowi ról wiążących
się z odpowiedzialnością za los społeczności lokalnej, np. posła w
okręgu respondenta (65 proc.), burmistrza lub wójta w jego gminie
(68 proc.) oraz z odpowiedzialnością za zdrowie respondenta - 69
proc. nie wyraziłoby zgody na to, by był on ich lekarzem.
Zdecydowanie najsilniejszy sprzeciw badanych wywołuje sytuacja,
gdyby były pacjent miał zajmować się ich dzieckiem - uczyć je (76
proc.) lub zostać jego opiekunem (81 proc.).
Ankietowani uważają, że chorzy psychicznie są w Polsce traktowani
gorzej niż inni obywatele, głównie gdy chodzi o prawo do
zatrudnienia (80 proc.), poszanowania godności osobistej (68 proc.)
oraz wykształcenia i edukacji (65 proc.), a także ochrony majątku
(58 proc.) i sprawiedliwego sądu (47 proc.). Zaledwie co ósmy badany
(12 proc.) nie dostrzega żadnej dyskryminacji osób chorych.
Jestem tylko ciekawy jak kto jest gdzies indziej i czy czasami nie
jest tak ze mozna popasc na takie osoby ktore beda drwic i wysmiewac
sie z tego kim jest ta osoba a wtedy to moze byc gorsze niz to co
sie ma ...