Po co budować nową Łódź

[Gość: DR WIERCIOCH]

ŁÓDŹ - EUROPEJSKĄ STOLICĄ KULTURY!
TRZYMAM KCIUKI!!!





DUKAJ DUKA DYDAKTYCZNIE...
TOKARCZUK ODBIŁO (SIĘ)...
MASŁOWSKA - ZJEŁCZAŁE MASŁO...
PODSIADŁO WYSIADŁO...

wwwiercioch.blog.onet.pl/

Po co budować nową Łódź

[Gość: Ewa]

Nie nazywajmy tego obszaru nowym centrum Łodzi, bo to trochę jak masło
maślane. To było, jest i będzie centrum miasta. Nigdy też nie powinno stać w
opozycji do pozostałego obszaru centrum bo to nikomu na dobre nie wyjdzie, a
szczególnie mieszkańcom miasta. Ten obszar będzie konkurencyjny i taki ma
właśnie być, ale trzeba pamiętać też o tym, aby głupią, jednokierunkową
polityką budowania nowego centrum w centrum nie doprowadzić do degradacji
obszarów przylegających. Ten obszar powinien pozytywnie oddziaływać na tereny
wokół. Do tego nazwa tego nowego obszaru lub jak kto woli dzielnicy powinna
mieć charakter marketingowy, a niestety obecna nazwa wprowadza jedynie zamęt.
Tutaj muszę przywołać przykład Manufaktury, który świetnie pokazuje jak
promować coś co jeszcze nie powstało :). Nazwa, nazwa, nazwa, trzeba ją zmienić!

Po co budować nową Łódź

[Gość: www]

Gazeto co ty robisz? Chca budowac nowe super miasto to niech buduja, czemu w
PL ma byc sam syf i biedota.

Ludzi nie stac na czynsz to niech sie wyprowadza na obrzeza. Gdyby tak caly
czas myslano to nie powstal by np. Paryz


Prostactwo....nie spodziewalem sie tego po tej gazecie

Po co budować nową Łódź

[Gość: mieszkam w Łodzi]

Spokojnie, nic nie wybudują

Tak naprawdę finansuje to Urząd Miasta, on ma pokryć większość kosztów inwestycji

A skąd na to weźmie pieniądze? W Łodzi tylko 300 000 ludzi ma pracę, masa
ludzi wyjechała, a w zeszłym roku samych sklepów zbankrutowało 2000

To jest tylko pieprzenie, żeby było czym się chwalić przed wyborcami -
rozpieprzą tylko dworzec, wykopią wielką dziurę i na tym się skończy. I przez
następne 20 lat będziemy jeździć do pracy z Widzewa (do pracy w Warszawie, bo
tu już wszystko zdechło)

Lepiej by coś zrobili dla starego centrum Łodzi, bo się rozpada, jest
obrzydliwym śmierdzącym slumsem, gdzie zostali głównie alkoholicy


Chociaż jakiś urbanista pisał, że centrum Łodzi wyremontować się nie da - te
rudery nie były remontowane od 100 lat, trzeba je będzie wyburzyć, bo stanowią
zagrożenie.

Może i dobrze: takich pcheł jak w Łodzi nigdzie nie widziałem, lęgną się w
tych ruinach dorodne okazy. I te szczury!

Naprawdę mieszkasz w Łodzi?

[lew_konia]

Niemożliwe, przecież to jest właśnie stare i wymagające
rewitalizacji centrum.

Po co budować nową Łódź

[norton2]

Wszędzie władze miast starają sie o lepszy wizerunek ich
aglomeracji.We wsi katowice- syf, Sadoma i Gomora.Mamy takiego buca
przy żłobie - sołtysa ószoka!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Po co budować nową Łódź

[Gość: USA]

Zanim jeszcze cokolwiek zbudowano juz jakis pismak popisuje sie
krytyka i negatywizmem. Lodz, miasto szare i brudne ma szanse na
stworzenie czegos orginalnego i z rozmachem, ale zanim cokolwiek
wyszlo z ziemi juz ktos wylewa na to pomyje. W kazdym innym kraju by
sie z rewitalizacji cieszono, ale nie w Polsce.

[Gość: Janka]

Dodajmy jeszcze - za pieniądze, za które można by wyremontować pięknie STARE
UNIKALNE CENTRUM (wszystkie kamienice gminne i dofinansować resztę) i zapewnić
wreszcie mieszkańcom godne warunki życia... Na ten cel pieniędzy nie było - na
nowe centrum, z którego potrzebny jest tak naprawdę natychmiast podziemny
dworzec - jakoś się cudownie znalazły... Zmarnowane lata hossy na stawianie
pomników i wycieczki.

[hermina5]

> Dodajmy jeszcze - za pieniądze, za które można by wyremontować
pięknie STARE
> UNIKALNE CENTRUM (wszystkie kamienice gminne i dofinansować
resztę) i zapewnić
> wreszcie mieszkańcom godne warunki życia...

Sorry, ale "wyremontowanie pięknie kamienic gminnych" nic nie da,
bo najpierw tzreba by z nich wyprowadzić meneli, albo zmusić ich do
płacenia czynszu. Wyremontowanie ich bez tych dwóch warunków
gwarantuje tylko tyle, ze wyremntowane kamienice zamienia się w
obskurne dziadostwo w 5 lat po remoncie. Mozna by w tych domach
utopic miliardy dopóki bedą tam mieszakali w 50% ci, którzy tam
mieszkają i straszą w bramach...sama Wschodnia pochłonełaby i
wypluła koszt tego centrum , a po kilku latach wyglądałaby znów jak
zaszczana, brudna rudera...

Tu jest odpowiedz po co

[Gość: Łodzianin]

11 grudnia 2009r. Gazeta Wyborcza zademonstrowała mocno zsubiektywizowaną
„opiniotwórczość”, publikując tekst pióra pani redaktor Doroty Jareckiej
zatytułowany „Po co budować nową Łódź”. Absurdalne pytanie, postawione z
całkowicie Warszawo-centrycznego punktu widzenia, w dodatku pozbawione znaku
zapytania i przez to brzmiące jak arbitralne stwierdzenie, miało spuentować
analizę projektu, którym Łódź żyje już od ponad 3 lat, a który osobom z
zewnątrz wciąż wydaje się nierealistyczną mrzonką, której realizacja rysuje
się mgliście się w nieokreślonej przyszłości.

Artykuł ma podawać w wątpliwość sens lub przynajmniej sposób działania na
rzecz przywróceniu Łodzi ogromnej przestrzeni w centrum miasta, a tym samym
nakierowania miasta na tory równie dynamicznego rozwoju, jaki przeżyło ono w
XIX wieku. Wyjątkowo krytycznie skonstruowana polemika z ideą Kobro City,
którego realizacji nic już nie powstrzyma, wydaje się być niczym innym, niż
sabotowaniem pomysłu.

Uważna lektura artykułu owocuje u czytelnika zupełnym zdezorientowaniem. Idea
mylnie pojmowanej „rozbudowy miasta” wspaniałomyślnie uznawana jest przez
autorkę za „bardzo dobrą”, by chwilę później zostać podważoną. Skąd ta niechęć
do projektu, widoczna wyraźnie od początku do końca? Teza ją uzasadniająca
zawarta jest we wstępie tekstu: „(…) czy nowe miasto musi być budowane przeciw
staremu?” pyta autorka, sugerując dokładnie jaką sytuację zastała w Łodzi.
Trudno zrozumieć, skąd może pochodzić tak radykalnie ujęte spostrzeżenie o
rzekomym konflikcie dwóch sztucznie rozdzielonych pojęć. Być może z wyjątkowo
silnie utrwalonego obrazu Łodzi – miasta, w którym bywa się jedynie przy
okazji wystaw w Muzeum Sztuki - instytucji, dla której każda nowa inicjatywa
będzie konkurencją; do którego przyjeżdża się „warszawskim pociągiem”; gdzie
na ulicach roi się od „starych kamienic z sypiącymi się balkonami podpartymi
na drewnianych stemplach”, a „matki z wózkami, inwalidzi o kulach zeskakują z
wysokiego stopnia na trawę”; wreszcie gdzie o budowie nowego centrum donosi
„gazetka EC1”. Porcję wrażeń z pobytu w Łodzi dopełnia relacja z wycieczki do
nieczynnej elektrociepłowni EC1. W pełni można jeszcze zrozumieć zauroczenie
autorki EC1, do której wchodząc zrzec się trzeba „wszelkich roszczeń z tytułu
szkód będących następstwem zawalenia się budowli lub oderwania się jej
części”. Elektrociepłownia rzeczywiście może zrobić wrażenie na kimś, kto na
co dzień w Warszawie obserwuje adaptację postindustrialnych przestrzeni na
lofty, centra sztuki, galerie czy kluby i chciałby zachować w swoim świecie
choć cząstkę apokaliptycznych, zniszczonych przestrzeni, w których można by
poczuć się jak na planie „katastroficznego filmu Piotra Szulkina”. Jednak
demonstrowana ostatecznie troska o to, że nowe centrum „jednocześnie ujawni w
ostrym świetle nowe problemy”, wydaje się podsuwać łodzianom gotową receptę:
nie róbcie nic, jest dobrze.

[Specjalna Strefa Sztuki]

Specjalna Strefa Sztuki
Nigdy wcześniej nikt nie wyraził głośno obawy, że projekt Nowego Centrum może
powstać przeciw miastu, dla którego ma być realizowany. Upowszechniona już
przez urzędowe pisma nazwa Nowe Centrum Łodzi może być myląca – w istocie
chodzi przecież o Nowe Centrum w Łodzi. Wystarczy jednak wyjść poza poziom
umownej nomenklatury i przyjrzeć się planom, by zauważyć, że okolice dworca
Łódź Fabryczna i elektrociepłowni EC1 nie są żadną „nową dzielnicą”, lecz
załataniem wielkiej dziury w sercu miasta. Projekt powszechnie już określany
mianem „operacji na otwartym mieście”, podobnie jak medyczna operacja wymaga
rozwiązań, które żywy organizm miejski przyjmie i włączy w swój krwioobieg.
Nie bez powodu do opracowania koncepcji urbanistycznej zaangażowano Roba
Kriera, architekta uchodzącego za jednego z najbardziej ortodoksyjnych
obrońców harmonii między tym, co w mieście jest stare i nowe. Już sam
autorytet Kriera wystarcza by zbić całą tezę redaktor Jareckiej. Tym, co
autorce w projekcie Luksemburczyka przeszkadza najbardziej, jest zaledwie
detal jego koncepcji - niezgodny z „lokalnym klimatem” „półkolisty plac z
promieniście odchodzącymi od niego ulicami oraz ogromną "bramą miasta" na
planie łuku”. Pani redaktor zapomina, że nie chodzi o to, by 90-hektarowy
kwartał zabudować w typowy dla Łodzi sposób, lecz by pogodzić tradycję miasta
z nowymi rozwiązaniami. To wcale nie taki radykalny krok w świetle rewolucji
urbanistycznych, które na przestrzeni dziejów przechodziły wielkie światowe
metropolie. Najprościej przywołać tu przebudowę Paryża w XIX wieku
zaprogramowaną przez Georges'a Haussmanna, która zburzyła ustalony w
średniowieczu kształt miasta.

Problem, który zajmuje redaktor Jarecką najbardziej wydaje się jednak wypływać
z utrwalonego w redaktorskim światopoglądzie obrazu tożsamości Łodzi - miasta,
które autorka określa mianem „robotniczo-urzędniczego”. Przekonanie o tym, że
Nowe Centrum, czyli „koncepcja ahistoryczna, monumentalna i pałacowa” nie może
się udać w takim miejscu można wytłumaczyć, jedynie tym, że dla Warszawy Łódź
zawsze będzie uchodzić za stolicę prowincji. Idea budowy duopolis wydaje się w
świetle takiego podejścia zwykłym cynizmem, i próbą uczynienia z Łodzi
satelity stolicy. Pozostaje wierzyć że to jednostkowa opinia autorki, która w
żaden sposób nie może być argumentem w dyskusji o zasadności budowy nowej
Łodzi. Od zawsze jasne było, że budować nowe oznacza postęp, bez którego
ludzie tkwiliby dalej w mrokach jaskiń. Problem opozycji „starej Łodzi” i jej
Nowego Centrum wydaje się zupełnie abstrakcyjny. Prawda jest banalnie prosta -
Łódź to miasto w którego centrum zionie wielka dziura. To dziura utrudniająca
komunikację, rozcinająca miasto na pół, strasząca bezludnym krajobrazem i
posępną zabudową, a jednocześnie, o czym wszyscy doskonale wiedzą - teren
niezwykle atrakcyjny, przestrzeń, na której można inwestować i tworzyć nowe
miejsca pracy, inne niż podmiejskie kontenery fabryczne i wielkopowierzchniowe
markety.

I właśnie dlatego kuracja dla tkanki miejskiej jest tutaj niezbędna. Budowa
Nowego Centrum w Łodzi oznacza naprawę naprędce skleconego miasta, które
początkowo za zadanie miało jedynie produkcję. Zaprojektowane jako
kilkunastotysięczna osada, szybko stało się kilkusettysięczną metropolią,
której funkcje wyszły daleko poza przemysł. Łódź od początku pozbawiona była
centrum – Rynek Starego Miasta szybko został zrównoważony przez Rynek Nowego
Miasta, potem ciąg zabudowań przemysłowych zamknął Rynek Górny. W ten sposób
na blisko dwa wieki życie miasta skoncentrowało się wzdłuż wyznaczonej między
trzema placami ulicy. Lata utrwalania przez Warszawę wizerunku Łodzi jako
miasta „robotniczo-urzędniczego” pogłębiły tylko funkcjonalny chaos w układzie
urbanistycznym miasta. Miejscem-symbolem jest stacja kolejowa w centrum
miasta, gdzie kończą się tory. Cała idea centrum skupionego wokół Rynku Kobro
i żyjącego kulturą i sztuką, jest z jednej strony powrotem do źródeł, a z
drugiej procesem całkowicie zdeterminowanym wielkim potencjałem, który Łódź
już posiada i który musi wykorzystać.

www.ec1kolejowy.pl/pl/wydarzenia/224-po-co-budowa-now-od.html

[begie]

Pani Jarecka stawia kilka trafnych i istotnych pytań w swoim artykule. Warto się nad nimi zastanowić, zamiast zapieniać w skrajnych pozycjach "za" i "przeciw". Z jednej strony podziwiam i kibicuję zapałowi i entuzjazmowi autorów projektu i rozumiem ich stanowisko, by "kuć żelazo póki gorące". Łódź bardzo potrzebuje nowych inicjatyw, najlepszym dowodem jest ogromne poparcie społeczne dla tej dzisiaj flagowej inwestycji Łodzi. Z drugiej strony jednak wzbudza moje wątpliwości powierzanie projektów finansowanych w znacznej większości z pieniędzy publicznych w formie mandatu bezpośredniego - najpierw Robowi Krierowi, a następnie Frankowi Gehry'emu - co absolutnie nie mieści się w standardach europejskich ! W przypadku mandatu Franka Gehry'iego mówi się o koszcie 150 milionów dolarów, w tym 45 milionów złotych za sam projekt. Rozumiem nacisk na "szanse dla Lodzi" w przypadku powodzenia tego projektu. Ma on ogromne znaczenie symboliczne, ale i ekonomiczne. Nie jest jednakani normalne, ani legalne wydawanie tak dużych pieniędzy publicznych w sposób tak mało klarowny. Nie wiem, jaki kruczek prawny ma pozwolić sfinansowanie tak dużych inwestycji z pieniędzy publicznych bez konkursu architektonicznego ? Frank Gehry rzeczywiście jest "gwiazda" współczesnej architektury i jego nazwisku zawdzięczamy w dużej mierze szum medialny i popularność projektu. Ale czy naprawdę proponowane przez niego rozwiązania są najlepsze? Bez konkursu nie sposób odpowiedzieć na to pytanie. Natomiast Rob Krier, urbanista odpowiedzialny za projekt opisywany przez panią redaktor, proponuje w mojej opinii mlodej architektki rozwiązania zdecydowanie przebrzmiałe. Zamiast wrażliwości na miejsce znajduję w jego propozycji gotowe recepty na "tworzenie miasta". To bylo modne dwadziescia lat temu! Okolice Dworca Fabrycznego w Łodzi to nie tabula rasa ! Pozostaje pytanie czy lepiej aby nie powstalo nic, jezeli to nie jest dobra architektura?

Jak to po co?

[hermina5]

Po to, zeby Łódz wreszcie zaczeła się liczyc na mapie - jako miejsce
dla kultury, dla inwestycji, dla targów, a wiec PO RAZ PIERWSZY -
jako miasto, gdzie mozna ulokować kierownictwo, a nie tylko mase
roboli na tasmie. I sądząc z reakcji w tych artykułach - bardzo sie
to nie podoba. Nie dziwię sie - dla Warszawy rozwój Lodzi to
koszmar, powinno to byc miasto tanich roboli, wiec wszelkie zmiany
są neikorzystne. I dobrze, moze wreszcie cos się uda tutaj.