Psie serce

[Gość: Buba]

Sam opis przypomina kinematografie iranska - moim zdaniem genialna i niestety
nie znana szerzej w Europie. Ogladalam ostatnio kilka filmow - roznych
rezyserow robionych wlasnie w prawdziwych wsiach z prawdziwymi ludzmi. Jeden
nazywal sie Krowa - o niezwyklej przyjazni, wrecz milosci wiesniaka i jego
krowy. Krowa w pewnym momencie umiera i wiersniak "perzeobraza sie" w swoja
krowe.
Inny nazwyal sie bodajze Szukam adresu mojego przyjaciela - albo cos
podobnego - o chlopcu, ktory przez pomylke zabral zeszyt szkolny swego kolegi
i usiluje odnalezc go w sasiedniej wiosce, gdzies w gorach.
Musi to zrobic, bo inaczej kolega bedzie mial starszne problemy z
nauczycielem jesli nie odrobi pracy domowej.
I to jest film o swiecie dzieci i nie rozumiejacych ich doroslych - rodzicow,
sasiadow, przypadkowo napotkanych ludzi - taki jakis niezwykle przejmujacy.
Jesli ktos moze mi przypomniec nazwiska rezyserow, bede wdzieczna, bo
chcialabym je pamietac.

[Gość: muka!]

Ten pierwszy film to "Gaav" (czyli faktycznie "Krowa") Dariusha Mehrjui z 1969
roku. Drugi to "Khane-ye doust kodjast?" (angielski tytuł: "Where Is the
Friend's Home?") Abbasa Kiarostamiego z 1987 roku.

[Gość: Buba]

A oba cudne, prawda? Bylam bardzo poruszona jednym i drugim.
Bede szukala w internecie innych. Wiem, ze Kiarostami nakrecil po paru latach
nastepny film w tej wiosce, gdzie sie toczyla akcja "Gdzie jest dom..." z tymi
samymi ludzmi. POjechal ponoc zobaczyc kto z nich przezyl jakies straszne
trzesienie ziemi. Zaczelam to ogladac, ale wstyd powiedziec, zasnelam, bo byla
2 w nocy i bylam zmeczona. Tam zdaje sie bylo jakies wesele w tytule, czy tak?

[Gość: muka!]

To "Zendegi va digar hich" z 1991 roku. Po angielsku funkcjonuje pod tytułami
"And Life Goes on..." albo "Life, and Nothing More...".

Ale Kiarostami to przede wszystkim "Ta'm e guilass" czyli "Smak Wiśni" - Złota
Palma w Cannes w 1997 roku i "Bad ma ra khahad bord" ("Uniesie nas wiatr")
nominowane do nagrody między innymi na naszym polskim Camerimage.

[Gość: oczy_zielone]

Mialam szczescie obejrzec ten film. Jest ...uroczy. Polecam. Już sama mozliwość
popatrzenia na dobrotliwa twarz, szczerą i prawdziwą - ludzka i psią - to
prawdziwa ....uczta dla oczu i ducha. Jest tez zabawny choc smutny. Ma w sobie
wszystko. Tak, na pewno obowiązkowo trzeba obejrzeć.