Taniec staje na nogi

[Gość: bomba]

bardzo dobrze że pisze się o tańcu współczesnym, ale ignorancja autorki
jeżeli chodzi o sytuację baletu w polsce jak i zasady leżące u podstaw tej
sztuki jest porażająca i nie wystawia jej dobrego świadectwa

[Gość: cienias]

Zgadzam sie z Bomba. Jak mozna wsadzac Diagilewa do jednego pudla z Pina Bausch?
Diagilev prekursorem gatunku?!
Okreslanie tancerzy klasycznych jako sztywnych i nienaturalnych jest tez
przezytkiem z czasow odleglych. I zaraz potem o zajeciach dla 60 latkow,
rzeczywiscie czekaja nas rewolucyjne zmiany, a taniec podnosi sie z kolan.
Ktorych polskich tancerzy tak znanych za granica, a nie znanych w Polsce ma
Pani na mysli? Jakie nagrody dla polskich zespolow?
Wydarzenia o ktorych Pani pisze sa bardzo wazne i bardzo dobrze ze sa. Ogromne
brawa dla organizatorow. W Polsce o tancu i balecie pisze sie niewiele,
niewiele jest rowniez osob zajmujacej sie zawodowo tak jak Pani pisaniem o
sztuce tanca. Niestety Pani artykul dowodzi tego jaki na tym polu
przezywamy kryzys.
Pani Joanno! Dzieki za pisanie o tancu, ale prosimy do rzeczy.

[Gość: Filut]

Oj Derkaczew, Derkaczew...pojedź Ty na wakacje, wypocznij i pisz mniej ale
lepiej.

[Gość: Veneda]

Pani Joanna rzeczywiście sobie coś szczebiocze, miesza gatunki, rzuca
nazwiskami, takimi jak Grotowski czy Kantor, bez właściwego kontekstu. Takie
bezmyślne, modernistyczne gadanie przy kawie. . A przeciesz tradycja Polskiego
tanca wspołczesnego da się określić dużo bardziej precyzyjnie. Przeciesz
mieliśmy Drzewieckiego, ktory wlasnie uprawial balet wspolczesny z duzym
swiatowym powodzeniem. Mielismy też Henryka Tomaszewskiego, ktory uprawial
avangardowy teatr ruchu, przedewszystkim pantomime, ale też taniec mimiczny.

[Gość: EBZ]

"Powstała osobna dziedzina sztuki widowiskowej - teatr tańca, który po wielkim
prekursorze gatunku Sergiuszu Diagilewie (twórcy słynnych Baletów Rosyjskich)
ugruntowała w 1973 r. Pina Bausch, zakładając swój Tanztheater z Wuppertalu."

Co ma piernik do wiatraka, pani Joanno, Diagilew był pomysłowym menadżerem
baletowo-operowym. Teatr tańca to można z Kurtem Joossem powiązać (chyba jako
pierwszy używał terminu), ale nie z Baletami Rosyjskimi.
Poza tym tekst opiera się na opozycji: zły skostniały balet - dobry ożywczy
taniec współczesny, która jest równie uzasadniona jak powiedzenie, że w Polsce
teatr repertuarowy jest zły, ale tylko grupy alternatywne dobre. Takie opozycje
są, owszem, wzruszające, ale szalenie upraszczające.