Renesans muzyki do kotleta

[Gość: BoroVague]

Pierwotna wersja "Heart of glass" to wlasnie reggae. Wiec nic w tym
brawurowo-rewolucyjnego...

[Gość: grzehoo]

pierwsza plyta nouvelle byla ciekawa bo rock na bosse, ale pop nieiwele sie tu
zmienil, wiec o drugiej mozna zapomniec

[dymiacy_piecyk]

Swego czasu trafiłem na YouTube na klipy z brytyjskiego serialu Sugar Rush. W
jednej ze scen usłyszalem piękna piosenkę w rytmie bossanovy śpiewaną ładnym,
dziewczęcym głosem. Nie miałem pojęcia co to jest, wyławiałem ze słuchu
fragmenty tekstu i wpisywałem do google'a. W końcu trafiłem, w ten sposób
dowiedziałem się o istnieniu duteu Nouvelle Vague (po polsku Nowa fala). A ta
piosenka, która mnie tak urzekła, to In A Manner of Speaking z solowej płyty
Martina Gore'a. ma teraz obie płyty Francuzów, słucham ich często ostatnio,
puszczam znajomym, którzy też się zachwycają. Dzięki temu poznałem również
orginał Gore'a i nie wiem, która wersja jest bardziej udana. Chyba obie sa tak
samo dobre, zwłaszcza że ciężko te wykoania porównywać, tak bardzo się różnią,
tak sa odległe stylistycznie. W każdym razie obie sa bardzo smutne, a już tak
mam, że kocham smutną muzykę.

[Gość: mpb1971]

in a maanner of speaking nie jest utworem M.Gore.
Ten niezapomniany utwór stworzyli mało komu znani Tuxedomoon/LP-Holy Wars z
1985/i tu dopiero słychać smutek

[dymiacy_piecyk]

Jak szukałem czegoś o Nouvelle Vague i tej piosence, nie umknęło mojej uwagi, że
pojawiała się tam często nazwa Tuxedemoon, ale nie znalazłem nic
potwierdzającego, że to ich utwór. Ale tak podejrzewałem, dlatego napisałem, że
piosenka jest na płycie M. Gore'a, a nie, że ją napisał. A Tuxedemoon tak z 20
lat temu byli w pewnych kręgach w Polsce dość popularni.

[Gość: mpb1971]

a tu masz oryginał i masz rację 20 lat temu w radiowej trójce, ściskało za serce
rapidshare.de/files/28061374/Tuxedomoon_-_In_a_manner_of_speaking.mp3.html

[Gość: mpb1971]

i jeszcze obrazek:
www.youtube.com/watch?v=ePzLD1xvXGc

[ready4freddy]

dwa utwory Tuxedomoon (What Use i No Tears) wydala w fantastycznych remiksach
International Deejay Gigolos, ostre electro-techno.

[Gość: wolt-r]

Mam 28 lat. Uwielbiam Piosenki Sinatry.
One nie są grane. Raczej subtelnie sączą się, płyną do słuchacza...
Albo lekki jazz...
To muzyka wręcz idealna do intymnych kolacji przy świecach.

[ready4freddy]

no to polecam Paolo Conte (jesli znasz film "Francuski pocalunek", pojawia sie
tam "Via con me").

Clash w wersji latynoskiej? To chyba żart

[Gość: Hyena]

No i dlaczego Ci francuzi tak się pastwią na punkiem. Wiem, że nigdy go nie
lubili, bo panki są brudne, piją wina i niemodnie wyglądają, ale żeby od razu
tak brutalny odwet brać? Strzelby z brixton Clashów to pieśń bojowa [jak hymn na
mistrzostwach świata], a tu się okazuje, że są ludzie którzy wolą hymn w
wykonaniu Edyty Górniak. ble.

p.s.: Posłuchajcie Guns of brixton w wersji szczecińskich Analogsów. Kick ass

[Gość: byly_punk]

posluchaj np Berurier Noir, a potem wycofaj slowa o tym ze Francuzi nie lubia
punka ;p

[Gość: hyena]

wyjątki tylko potwierdzające regułę :)

[Gość: byly_punk]

sciagnalem te plytke nouvelle vague i "strzelby" sa niewiarygodne! pelne wyrazu
tak jak oryginal. sami posluchajcie...

Guns of Brixton

[Gość: Monolit]

A co sądzicie o przeróbce Guns of Brixton w wykonaniu Cypress Hill?

[Gość: heyna]

nie chwal się, tylko podeslij link to sobie też zpiratujemy :P

[Gość: galiczek]

sciagnalem przesluchalem, raczej to minimal-funk, reggae tam nie slychac za
grosz (mowie o wersji blondie z demo z roku 1975)

[Gość: regee]

Volt-r, ja tez lubie lekki jazzzzz, tzw smooth jazz, ktory sie nadaje wyjatkowo
na romantyczne spotkania gdzies w zacisznej knajpce. Ale najbardzie z
wszystkiego to lubie dobry romantyczny fortepian, piano solo, tematy ze starych
filmow, glownie z amerykanskich. A juz wytraca mnie zupelnie z emocjonalnej
rownowagi granie ragtimow piano solo, a zwlaszcza ich pozniejszej wersji
tzw.stride piano, ktory to styl niewielu muzykow potrafii w obecnych czasach
imitowac, a to ze wzgledu na specyczny rytm tych stylow, czyli synkopacje. Juz
widze, ze zaczyna sie jak gdyby renaissance tego rodzaju sztuki, chociaz wciaz
niesmialy. A wogole to muzyka niesie w sobie glebsze, emocjonalne i wartosciowe
przekazy, bo jest najlatwiej i najszybciej absorbowana, zreszta jak kazda
sztuka. Tutaj nie potrzeba sie nad nia zastanawiac jak np. podczas czytania
filozoficznych rozpraw. Tutaj artysta, muzyk podaje gotowa do "konsumcji
filozofie". A od odbiorcy muzyki, czy odbiorcy obrazu, albo rzezby zalezy czy
sie do przekazu dostroi. Wiec odbiorca reaguje natychmiast; albo lubi ten
rodzaj sztuki, albo nie. Zalezy to od tego czym sluchacz za mlodu nasiakl, w
jakim otoczeniu wyrastal, jakimi wartosciami czy pseudowartosciami sie
faszerowal, przewaznie podswiadomie, a czasami swiadomie - na dobre lub na zle.
Czesto muzyka, czy generalnie sztuka potrafi w calych pokoleniach robic
niezwykla dewastacje, co sie odbija na jakosci zycia. Wziasc np. Rosje. W bylym
ZSRR, sztuka byla na wysokim poziomie, kolektywnie wspomagana. Monumentow byly
cale masy, i tych muzycznych rowniez, aby przekonywac masy do slusznosci
systemu. Jednak jakie wartosci taka sztuka promieniowala, to kazdy z nas chyba
juz teraz wie. Wartosci usprawiedliwiajace najochydniejsze czyny wraz z
ludobojstwami wlacznie.
Wspolczesna muzyka, jak i cala sztuka nic wartosciowego nie wnosi, czesto
podkresla i wywleka pospolity nihilizm egzystencjonalnego chamstwa, czy pomyj
pospolitego rynsztoku. Nie mowie, ze muzyka musi byc od razu jakas powazna, ale
zeby sprzyjala zyciu, zeby byla zyczliwa ludzkim przedsiewzieciom, zeby
pokazywala, czy sprzyjala temu co w czlowieku najlepsze, zeby pozwalala cieszyc
sie zyciem bezgranicznie. Czyz nie od tego jest sztuka, muzyka, na ktora tak
kazdy z nas spontanicznie i bez zastanawiania sie reaguje?

[Gość: duduś]

Autor pewnie uważa, że zna się na muzyce, ale jednocześnie twierdzi, że Girl
form Ipanema autorstwa Jobima skomponował Joao Gilberto...

To tak, jakby twierdził, że Odę do Radości skomponował Krzysztof Krawczyk.

Erudyta muzyczny, he, he... Myślałem, że Wasi redaktorzy nie puszczają takich
pierdów.

Pozdrawiam!