Między czosnkiem a wiecznością

[Gość: rydzyk]

starcze zrzędzenie,które niektórzy nazwą konserwatywną krytyką
współczesnej kultury...

[Gość: bigosik]

Po co ten wywiad? Chyba zeby pokazac/przypomniec kolejny
Autorytet Moralny, który z dumą mówi o sobie ze jest wielkim
ateistą. Poza tym, że pochwalił sie, ze czyta gazety, takze
amerykanskie, to gledzenie o slodyczach - troche takie z
pogarda dla czytelnikow, ktorzy nie rozszyfruja wszystkich
niuansow i aluzji....
Wielka Lipska i Wielki Lem - pierdzenie podstarzalych
impotetentow literackich...Przykro.

[Gość: gosc]

Bigosiku! Jesli przykro, to z powodu twojej ignorancji...

[Gość: zoomer]

nie rozszyfrujes aluzji i nuansow bo jestes nowo-polski
przytumaniony debil.

Nie dlatego.

[Gość: Jagnieszka]

Dlatego, że ich raczej nie ma. Zwyczajne ple-ple zwyczajnych starszych ludzi.

[Gość: bigosik]

Po co ten wywiad? Chyba zeby pokazac/przypomniec kolejny
Autorytet Moralny, który z dumą mówi o sobie ze jest wielkim
ateistą. Poza tym, że pochwalił sie, ze czyta gazety, takze
amerykanskie, to gledzenie o slodyczach - troche takie z
pogarda dla czytelnikow, ktorzy nie rozszyfruja wszystkich
niuansow i aluzji....
Wielka Lipska i Wielki Lem - pierdzenie podstarzalych
impotetentow literackich...Przykro.

[Gość: neo]

chyba bigosik to tak naprawde bigocik ;)
Gość portalu: bigosik napisał(a):

> Po co ten wywiad? Chyba zeby pokazac/przypomniec kolejny
> Autorytet Moralny, który z dumą mówi o sobie ze jest wielkim
> ateistą. Poza tym, że pochwalił sie, ze czyta gazety, takze
> amerykanskie, to gledzenie o slodyczach - troche takie z
> pogarda dla czytelnikow, ktorzy nie rozszyfruja wszystkich
> niuansow i aluzji....
> Wielka Lipska i Wielki Lem - pierdzenie podstarzalych
> impotetentow literackich...Przykro.
>

[Gość: ###]

a mnie sie podobala ta dekadencka rozmowa.
ale , jak to mowil Herbert,
to kwestia smaku.

nie kazdy lubi Harego Pottera

[Gość: AS]

Skundlenie wszędzie, to niestety fakt. Na starość przejawia się w
złośliwym zrzędzeniu i upierdliwych obsesjach marcepanowych. Pod
tym ateizmem czuć jednak egzystencjalną trwogę. No ale to
przecież efekt połaskotania mózgu, nieprawdaż?

[Gość: abc]

Gość portalu: AS napisał(a):

> Skundlenie wszędzie, to niestety fakt. Na starość przejawia
się w
> złośliwym zrzędzeniu i upierdliwych obsesjach marcepanowych.
Pod
> tym ateizmem czuć jednak egzystencjalną trwogę. No ale to
> przecież efekt połaskotania mózgu, nieprawdaż?


Oczywiście, najlepszy jest mózg, który nie czuje żadnej trwogi,
mózg niepokalany żadnymi wątpliwościami, żadnym łaskotaniem.
Tylko pozazdrościć ...

[Gość: Cyprian]

Gosc abc Twoj kurzy mozg napewno czuje wiecej niz mozg Lema

[Gość: abc]

Gość portalu: Cyprian napisał(a):

>
> Gosc abc Twoj kurzy mozg napewno czuje wiecej niz mozg
Lema

"Na pewno" pisze się rozdzielnie, Ty zapoznany geniuszu.

[Gość: kisma]

Miała być biesiada literacka między Lipską a Lemem, a wyszła geriatryczna
nasiadówka. Przykro to pisać, ale oprócz takich błyskotliwych fraz jak: "Ja
jestem osobiście przekonany, że Papież jest naprawdę człowiekiem wierzącym"
(Lem) i "Wiesz, co w tym wszystkim jest najważniejsze? Miłość" (Lipska)nie ma
na ponad dwóch stronach nic, co by nie wykraczało poza narzekania rodem spod
budki z piwem: a, wszystko spsiało, świat jest straszny, ciągle te bomby,
politycy są sprzedajni, a mi znowu coś wycięli. Z Lema wychodzi dodatkowo
kompleks Harrego Pottera: boli go popularność Rowling, bo on pewnie chciałby,
żeby tłumy rzuciły się na jego pilota Pirxa, czy jak mu tam. Nie słyszał o
kulturze masowej? Literaturze rozrywkowej? Po co zżymać się na oczywistości?
Nie zauważyło dwuosobowe towarzystwo wzajemnej adoracji, że świat dziś - może
jak nigdy wcześniej - jest intrygujący, a czasy co najmniej wyjątkowe? Ot,
wystarczy tę dyskusję spuentować słowami Lema: "Żyjemy w czasach nędzy
umysłowej". Co prawda, to prawda...

[Gość: abc]

Między nami mówiąc :-)) masz w zupełności rację. Oboje nudzą
ponad miarę.

[Gość: eses]

Rozmawa bardzo nierówna, momentami świetna, momentami cienkie
przemyślenia. Jak zwykle Lem ma wiecej do powiedzenia niż
Lipska, która od dawna nie napisała nic dobrego (jeżeli w ogóle
kiedykolwiek... :->). A swoja drogą: kto czyta jeszcze
dziś "Karafkę La Fontaine'a?" ... Eh..

[panidalloway]

Jestem Lwowianką urodzoną w Krakowie. Nigdy we Lwowie nie byłam. To znaczy, we
Lwowie realnym. Dzieciństwo i młodość spędziłam we Lwowie z marzeń i tęsknot
moich Rodziców i ich przyjaciół.
Wakacje spędzaliśmy zawsze w gronie lwowskich przyjaciół i ich potomstwa w
jakiejś zapadłej wsi. To były piękne dni. Kiedy zbliżały się do końca, moja
mama mówiła, że czas się pakować i wracać do Lwowa. Było to oczywiście
przejęzyczenie. Do Lwowa znaczyło do domu.
Rodzice mojej Mamy byli ubodzy. Całe życie budowali dom, a gdy tylko go
ukończyli, do Lwowa wkroczyli bolszewicy. Znam wszystkie zakamarki domu i
ogrodu., szlaki jakimi łaziła wielka ruda kocica, która potrafiła wyciągnąć
kurę z gotującego się rosołu. Wiem, gdzie stały klatki królików, które mnożyły
się jak to one, a nikt ich nie zabijał, nawet w okresie wielkiego głodu. Kiedy
ktoś rozsądny zakradł się po nie nocą, Mama próbowała go przegonić,
wołając: „Widzę pana, panie złodziej”. Nie wiem czy dom jeszcze stoi. Może
najpiękniejsza na świecie Lewandówka jest już tylko blokowiskiem. Ale jeśli dom
jest i mieszkają w nim jacyś ludzie, życzę im dużo szczęścia.
Dziadkowie ze strony Ojca mieszkali, tak jak Lem, przy Kazimierzowskiej.
W „Wysokim Zamku” Lem opisuje między innymi swoje mieszkanie i gabinet swojego
ojca. Czytając wyobrażałam sobie Babcię jak przez opisany szczegółowo
przedpokój ciągnie do gabinetu Pana Doktora mojego, ponoć nieznośnego i w
dzieciństwie chorowitego stryja.
Czytałam wywiad z pisarką ukraińską (niestety nazwiska nie pamiętam), w którym
mówiła o swojej miłości do Lwowa. Mówiła, że tylko we Lwowie płatki śniegu
kręcące się wokół latarni są zaczarowane. Ja to od razu zrozumiałam. Wiedziałam
to od zawsze.
W roku 1989 mój Ojciec poszedł na zebranie przyjaciół Lwowa. Wrócił
wzburzony: ”To są mordercy! Chcą przyłączenia Lwowa do Polski”.
Może jednak nadejdą czasy, w których Jeźdźcy Apokalipsy zasiądą do lodów
malinowych, a dobry Bóg połaskocze nasze zwoje mózgowe i wielkie miłości do
miast, rzek, łąk i pól będą ludzi łączyć nie dzielić.
Wiem, że to naiwne ale możemy jakoś się przyczyniać. Na przykład zmniejszając
agresję i nie gniewając się na starszego pana, że tak bardzo lubi marcepan.
Papież wspomina ze wzruszeniem kremówki. Mnie do łez doprowadza wspomnienie
jakichkolwiek słodyczy. Odchudzam się.

[Gość: Nu!]

"Z agrestu poddanego torturom niejedno można wycisnąć"

Lem, co miał do powiedzenia to już powiedział.
Ale - tak zawsze uważałem - gdyby Lema polemicznie przycisnąć,
to zdolny byłby do niejednego. Polemistów jakby zabrakło.
Pozdr.
Nu!

Lem to niewatpliwie jeden z najmadrzejszych

[Gość: Qba]

zyjacych Polakow...A wy, g..rze krytykanci - napiszcie najpierw
10% tego co on - i o takim ciezarze - a krytykujcie potem...

[Gość: Jagnieszka]

Trzeci rodzaj prawdy!
Lem BYŁ jednym z najmądrzejszych żyjących polskich obywateli - przez bardzo
długi czas.
I tak dużo zeń zostało. Ale zaczyna dawać znać o sobie czysta żywa starość.
Przede wszystkim coraz większy brak intelektualnej samokontroli, mentalnego
autokrytycyzmu i czujnej introspekcji. Dla kogoś, kto zachwycał się "Golemem
XIV" i "Wizją lokalną", dzisiejsza rozmowa Lipskiej z Lemem - zwykłe ple-ple
zwykłych ludzi - to przykra lektura.

Lem to BYL niewatpliwie jeden z najmadrzejszych

[toja3003]

Gość portalu: Qba napisał(a):

> zyjacych Polakow...A wy, g..rze krytykanci - napiszcie najpierw
> 10% tego co on - i o takim ciezarze - a krytykujcie potem...

Drogi Kubo,

Lem byl wybitnym pisarzem ale czy napisal cos
waznego w ostatnim cwiercwieczu?

jesli tak, to czekam na tytuly;
dodam, ze jestem dobrze przygotowany,
bo choc nie napisalem 10% tego co on to
przeczytalem 90% tego co napisal i
po latach 60-tych sa to kompilacje wczesniejszych
pomyslow.

Owszem ten pan powinien dawno dostac Nobla
za przeszlosc ale to nie znaczy, ze
jest kompetentny w innych dziedzinach niz s-f.

Nie zgadzam sie z jego diagnozami
wspolczesnosci, pozostajac fanem
jego dawnej literatury.

Ania Lemówna. Japończyk.

[Gość: Jagnieszka]

Co się porobiło?
Pan Lem ma kłopoty rodzinne, którymi dzieli się z czytelnikami.
Cztery razy wspomina o przykrych (dla niego) aspektach
małżeństwa swego syna Tomasza. To osobliwe. Dotąd, przeżywając
rozmaite prywatne problemy, nigdy nie informował o tym opinii
publicznej.
A co do Fukujamy (czy jak mu tam): czyżby Lem zapomniał, że to
on sam, jako pierwszy w świecie, zapowiadał osobniczą (długo)
wieczność hominidów? Kudy tam Fukujamie do Lema! (Patrz: Golem
XIV).

[jottka]

Gość portalu: Jagnieszka napisał(a):

> Dotąd, przeżywając rozmaite prywatne problemy, nigdy nie informował o tym
opinii publicznej.


lem nie mówi o swych prywatnych sprawach po to, by sie pożalić - przytacza
własną historię jako przykład nieistnienia prawa w naszym państwie. wspomina,
że prawomocnym wyrokiem sądu jego syn (a w domysle i dziadkowie) może widywac
sie z córką, ale nie jest w stanie tego wyegzekwować.

skoro mama dziecka tatusia nie lubi, to wystarczy - żaden organ państwowy nie
będzie sie fatygował, nakaz prawny czy moralny nie istnieje. i to budzi większą
grozę niż bolesne skądinąd doświadczenia lema.

[Gość: Gall Anonim]

Co to za kultura rozmowy? Przynajmniej w przypadku połowy osób
biorących udział w dyskusji, jeśli to słowo tu w ogóle właściwe.
Uczcie się, kochane dziatki umysłowe ( nie pomylić się; czyt.:
dzieci umysłowe pisania, poprawnego co najmniej, przekazywania
swych myśli na przykład od osoby podpisanej kryptonimem pani
dalloway, która pisać potrafi.
I nie dowartościowujcie się kosztem Stanisława Lema, Ewy
Lipskiej. To, przynajmniej w kilku wypowiedziach, krytykanctwo.
Trochę szacunku dla - siebie...

Sienkiewicz

[jsw]

Choć w tym jednym jestem bogatszy od Lema. On jest skazany na
Sienkiewicza, a ja mogę czytać Lema :-)

[Gość: acher]

Bardzo rozczarowała mnie ta rozmowa. Chaotyczna, płytka, nijaka...
Dwa "autorytety" ucięły sobie pogawędkę nie bardziej ciekawą niż wiele dyskusji
toczonych przy piwie przez ludzi o wiele mniej utytulowanych. Lipska
egzaltowana, skaczaca z tematu na temat. Jej krytyka wspolczesnosci wydaje mi
sie zupelnie powierzchowna i nieprzekonująca, choc moze gdyby rozmowcy lepiej
sie ze soba "zgrali", kilka watkow dałoby sie pogłębić. Lem dyżurnie
zgorzknialy, powtarzajacy sie, i - co gorsza - popadajacy w przesade (gadanie
o "czarnej uprzezy" mialo moze pewien sens 10 lat temu, ale teraz brzmi jak
wyzlosliwianie sie na poziomie NIE czy Faktow i Mitow). Marnuje czas czytelnika
na wyciaganie jakichs rodzinnych brudow (nikt mu nie broni krytykowac polskich
sadow, ale znow pojawia sie tu przesada i jakas zawzietosc, nie pasujaca
do "medrca" za jakiego wielu go uważa). Uwagi o slodyczach jedzonych w Wiedniu
to "dobrodziejstwo inwentarza" takich rozmów, choc osobiscie uwazam ze mogą
zainteresować tylko "wyznawców" biesiadujących ze sobą literatów.
Pomysł był dobry. Po prostu nie wyszło...

[Gość: Jan K.]

"Podobno teraz powstała jakaś inicjatywa - czytałem
w 'Rzeczpospolitej' - żeby stworzyć przeciwwagę dla
klerykalizmu. Ja zaraz się wpisuję do tych antyklerykałów.
Uważam, że to jest przesadą, ale można tak powiedzieć:
chodziliśmy w uprzęży czerwonej, a teraz założono nam uprząż
czarną."

Ciekawostka przyrodnicza! Lemowi komunizm, ani też czerwona
uprząż w zupełności nie przeszkadzała a teraz krzywi się na
czarną? Przecież ci od czarnej uprzęży jakoś nikomu nie
strzelają w tył głowy i nie robią masowych razstriełek, jak ci
od uprzęży czerwonej. Lem zapamiętał bardzo szkodliwy artykuł
Michnika "Czerwoni i Czarni". Pobłażliwość dla komucha w
tamtych czasach umożliwiła powstanie wielkich fortun filarów SLD
i obecną megakorupcję a Czarni, jak nikomu naprawdę nie wadzili
tak dalej nie wadzą...

Lem rączo przecież cwałował w czerwonej uprzęży i wydał w 1955
roku zbiór krótkich prosowieckich i antyamerykańskich opowiadań
pod tytułem "Sezam i inne opowiadania", skrzętnie teraz pomijany
w wyliczance jedgo literackich dokonań. Swoją drogą, pomimo
fatalnego stalinowskiego lizusostwa, niektóre opowiadania, jak
to o soku z katusa, to najlepsze utwory Lema. Historyjka o CIA
i o krysztale przyciągającym owady mogłaby być scenariuszem do
filmu. Nigdy nic lepszego nie napisał... Był tam też dziennik
Tichego...

Jan K.

Sezam i inne opowiadania

[Gość: kleszcz]

Panie Janie, czy ma Pan te ksiazke? Prosze laskawie do mnie napisac na adres
[e-mail].

Pozdrowienia, kleszcz



Gość portalu: Jan K. napisał(a):

> "Podobno teraz powstała jakaś inicjatywa - czytałem
> w 'Rzeczpospolitej' - żeby stworzyć przeciwwagę dla
> klerykalizmu. Ja zaraz się wpisuję do tych antyklerykałów.
> Uważam, że to jest przesadą, ale można tak powiedzieć:
> chodziliśmy w uprzęży czerwonej, a teraz założono nam uprząż
> czarną."
>
> Ciekawostka przyrodnicza! Lemowi komunizm, ani też czerwona
> uprząż w zupełności nie przeszkadzała a teraz krzywi się na
> czarną? Przecież ci od czarnej uprzęży jakoś nikomu nie
> strzelają w tył głowy i nie robią masowych razstriełek, jak ci
> od uprzęży czerwonej. Lem zapamiętał bardzo szkodliwy artykuł
> Michnika "Czerwoni i Czarni". Pobłażliwość dla komucha w
> tamtych czasach umożliwiła powstanie wielkich fortun filarów SLD
> i obecną megakorupcję a Czarni, jak nikomu naprawdę nie wadzili
> tak dalej nie wadzą...
>
> Lem rączo przecież cwałował w czerwonej uprzęży i wydał w 1955
> roku zbiór krótkich prosowieckich i antyamerykańskich opowiadań
> pod tytułem "Sezam i inne opowiadania", skrzętnie teraz pomijany
> w wyliczance jedgo literackich dokonań. Swoją drogą, pomimo
> fatalnego stalinowskiego lizusostwa, niektóre opowiadania, jak
> to o soku z katusa, to najlepsze utwory Lema. Historyjka o CIA
> i o krysztale przyciągającym owady mogłaby być scenariuszem do
> filmu. Nigdy nic lepszego nie napisał... Był tam też dziennik
> Tichego...
>
> Jan K.

[Gość: Jan K.]

Drogi Panie "kleszcz":
Niestety, ksiązka "Sezam i inne opowiadania" gdzieś mi wsiąkła po ostatniej
przeprowadzce 13 lat temu. Zapiszę sobie Pana adres i jak znajdę, to dam znać.

Kilka uwag o niezmiennych poglądach Mistrza Lema:
Lem wcale nie jest antyklerykalny, tylko po prostu pozostał od czasów
stalinowskich wojującym ateistą. W zbiorku "Sezam", jest opowiadanie, chyba
pod tytułem "Wizyta u Panaboga", gdzie przedsięborca (sprzedający metody
zbawienia wiecznego) opowiada gangsterowi po kolei o różnych kościołach.
Oczywiście, kościół katolicki zostaje nieźle opluty przez Mistrza, ale
szczególny jad przeznaczył Świadkom Jehowy i powtarza instrukcję z "Notatnika
aktywisty", że niedawno w Polsce udowodniono, że pracują dla CIA. Konkluzją
tego opowiadania jest to, że ohydny gangster ma zapewnioną w niebie działkę
przez wszystkie religie chrześcijańskie, bo i tak jest lepszy od wiernych,
kapłanów i hierarchów.

Widziałem jakieś dwa lata temu Lema w telewizji, gdzie z wyżyny swojego
intelektu (?) pluł na Amerykę i na prezydenta Busha. W kilku opowiadaniach
w "Sezamie" Lem tez wyjątkowo artystycznie pluje na Amerykę. Chyba w pierwszym
podejściu do "Dzienników Tichego" przedstawia straszną planetę/kraj "Merkę" i
na końcu wyjaśnia, że ten kraj, gorszy od hitlerowskich Niemiec, to Ameryka.

W opowieści o altruizynie, otrzymywanej z katusa przez Murzynów na jakiejś
wyspie (majstersztyk, po prostu miód, a zwłaszcza pamiętnik portugalskiego
marynarza pisany wynalezionym XVI czy XVII wiecznym językiem!) Lem imputuje
Amerykanom wykorzystywanie hitlerowców do niecnych celów. Na wyspę Amerykanie
zrzucają dywizję spadochronową pod dowództwem byłego hitlerowskiego generała
Guderiana. Tu coś się Lemowi kiknęło, albo cenzura zamieniła spadochroniarza
Skorzennego na czołgistę Guderiana. W każdym razie, po zjedzeniu nasion
kaktusa, dywizja składa broń a Guderian zostaje wegetarianem. Tu też strzał w
płot, bo... Hitler był wegetarianem i nie był wcale barankiem. Opowieść
okazuje się złym snem Dullesa (dlaczego nie Hoovera?), który każe zamknąć
autora opowiadania za działania przeciwko Ameryce. Marzenia, marzenia...

Jan K.

Itd. itp. same cuda.

Niech Pan, Panie "kleszcz" napisze do Mistrza i do Pani Lipskiej, aby w
zyciorysach Lema podawano wiadomość o tej książce i aby wydano ją pnownie.

Gość portalu: kleszcz napisał(a):

> Panie Janie, czy ma Pan te ksiazke? Prosze laskawie do mnie napisac na adres
> [e-mail].
>
> Pozdrowienia, kleszcz
>
>
>
> Gość portalu: Jan K. napisał(a):
>
> > "Podobno teraz powstała jakaś inicjatywa - czytałem
> > w 'Rzeczpospolitej' - żeby stworzyć przeciwwagę dla
> > klerykalizmu. Ja zaraz się wpisuję do tych antyklerykałów.
> > Uważam, że to jest przesadą, ale można tak powiedzieć:
> > chodziliśmy w uprzęży czerwonej, a teraz założono nam uprząż
> > czarną."
> >
> > Ciekawostka przyrodnicza! Lemowi komunizm, ani też czerwona
> > uprząż w zupełności nie przeszkadzała a teraz krzywi się na
> > czarną? Przecież ci od czarnej uprzęży jakoś nikomu nie
> > strzelają w tył głowy i nie robią masowych razstriełek, jak ci
> > od uprzęży czerwonej. Lem zapamiętał bardzo szkodliwy artykuł
> > Michnika "Czerwoni i Czarni". Pobłażliwość dla komucha w
> > tamtych czasach umożliwiła powstanie wielkich fortun filarów SLD
> > i obecną megakorupcję a Czarni, jak nikomu naprawdę nie wadzili
> > tak dalej nie wadzą...
> >
> > Lem rączo przecież cwałował w czerwonej uprzęży i wydał w 1955
> > roku zbiór krótkich prosowieckich i antyamerykańskich opowiadań
> > pod tytułem "Sezam i inne opowiadania", skrzętnie teraz pomijany
> > w wyliczance jedgo literackich dokonań. Swoją drogą, pomimo
> > fatalnego stalinowskiego lizusostwa, niektóre opowiadania, jak
> > to o soku z katusa, to najlepsze utwory Lema. Historyjka o CIA
> > i o krysztale przyciągającym owady mogłaby być scenariuszem do
> > filmu. Nigdy nic lepszego nie napisał... Był tam też dziennik
> > Tichego...
> >
> > Jan K.

Jakaś tam opinia

[Gość: Janek Szczyrek]

Tekst jest niejednorodny i raczej należy wgłębiać się jak w
cebulę - warstwowo - niż od razu ostrzeliwać samo jądro, a tym
bardziej spuszczać Autorów z Tarpejskiej skały.
1. Spłaszczenie: Dzisiejsze metody krytyczne, w tak wąskim
rozumieniu, jakiego podjął sie Pan Lem są oczywistą konsekwencją
zmiany struktury popytu. Obecna "strzecha" posiada ogromną, mimo
wszechocnej - nie tylko w Polsce biedy, siłę nabywczą. Krytyczne
spojrzenie na wspomniany proceder ma długą brodę. Już starożytni
(Arystoteled, Platon) naigrywali się z metod demokratycznych (w
skrajnej formie), pytając: czy tędy można wyłonić dobrego
aktora? I proszę mamy plebiscyty. Czytałem "Harry Pottera" i
"Muminki", literacko równorzędne, nie słyszałen za to, aby
stawiano je w równym rzędzie z "Ziemią jałową", czy "Stoma
latami samotności".
2.Skundlenie 1: Europejscy turyści wyróżnili się wyjątkowo skąpą
wyobraźnią, za to sięgającą im najbliższej przeszłości.
Wszelakie "perwersje" nie są wymysłem XX wieku, warto wspomnić
jak lubili dogadzać sobie Rzymianie. Popis okrucieństwa: "Wojna
Peloponeskia" Tukidydesa.
3.Skundlenie 2: Skąd teza o intelektualnej impotencji. Ubiegłe
stulecie zostało fatalnie przrżniete (niech każdy interpretuje
ten zwrot na swój sposób) wojną, po której z ludzkiego wnętrza
zostały jedynie wnętrzności (Różewicz), a przecież w ostatnim
półwieczu nasz kraj przeżył istną intelektualną ekspolzję -
wliczając w to zjawisko dorobek obojga autorów. Płaskość
widziana jest wtedy, gdy patrzy się, ze zbyt bliskiej odległości.
4. Ale my wierzymy w czary...Piłsudski jest osobą,co do której
wielu historyków odnosi się ambiwalentnie, a firmy ochroniarskie
nie stanowią żadnego symbolu.
5. Klerykalizm i antyklerykalizm: Rozumiem ,iż skąpe ramy tekstu
dopuściły jedynie płytką frazeologię, jednak kilka uwag nasuwa
się samoistnie. Czy Bóg potrzebuje reklamy? Pierwszy sprawca,
demiurg, podmiot teologii NIE. Ale Bóg prostaczków (jeśli chodzi
o termin to odsyłam do Kołakowskiego) TAK, bo trafia do nich (do
nas?) najprostszymi metodami; i to od pradawnych czasów. Czy
Papież jest człowiekiem wierzącym? Ja bym chętnie zapytał.
5. Czas reklamy: Jarmarczność, dwulicowość, a często mizantropia
śmiało mogą zmieścić się w definicji polityki każdego stulecia.
Reklamy też nie wymyśliliśmy, kwestią jest jedynie jej skala i
dostępne technicznie środki do "łaskotania kory mózgowej".
6. Spadanie w stronę słodyczy... jest ruchem pozornym. Z
przekazu Różewicza wiemy, iż "Człowiek współczesny spada na
kształt róży wiatrów/ we wszystkich kierunkach jednocześnie".
...
Teks jest, nie mam wątpliwości, mądry w swojej głębi, lecz
prowokacyjny na powierzchni. Czytałem dwa razy, co też Wam
polecam.
Janek

[Gość: czosnek]

Zwracam uwage,ze Lem w tej rozmowie z Lipska [ ta rzeczywiscie wypadla
bladziutko] nie sili sie na "trybuna narodu".Ja raczej odebralem go,jako
zagubionego czlowieka u schylku zycia.Jednak nadal ma w sobie to"cos" ,co
przyciaga uwage czytelnika/sluchacza.pozdr.

Kibic i eunuch z jednej sa parafi.....

[Gość: Moderny]

Te komentarze tez nie sa odkrywcze.....

Lem to komunista

[Gość: catalina]

Philip K. Dick slusznie zauwazyl, ze Lem to funkcjonariusz komunistyczny
przebrany za pisarza.

[Gość: panidalloway]

Dobrze przebrany, sądząc po książkach. Żeby sporządzić sobie
takie "przebranko", trzeba mieć talent i coś do powiedzenia. Jedno jest pewne,
nikt nie był zmuszany do czytania jego książek. Miłośnicy Lema nie byli
produkowani metodami totalitarnymi.

[Gość: zoomer]

ty, rydzyk, takie jednolinijkowce to sobie podaruj, debilu nowo-
polski. Jak nie masz nic do powiedzenia to zamknij ryj. Nawet
nie podales zadnego kontr-argumentu. Typowy nowo-polski dupek
ktoremu odbilo.
Lem ma racje w kazdynm slowie, ty palancie pustaku zasrany.
Ale jak sie zyje grami komputerowymi, autem i kafelkami myslac
ze sie strasznie podnioslo zycie w wolnej Polsce, to nie
dziwota, ze tylko takie gowno potrafisz napisac.
Polska wziela z zachodu co najgorsze, Korzystajac z
naglej "wolnosci", z mieszaniny gowna i perel, wybraliscie same
gowno. Wieprze. Pokolenie mlodych w Polsce to kupa leni
brandzlujacych sie szybklimi brykami oraz innymi symbolami
statusu. Taki z ciebie europejczyk jak z koziej dupy traba.

[Gość: zoomer]

krytykanckie wypowiedzi malomozgowych nowo-polsko-europejkich
debilow tutaj jedynie udowadniaja racje pana Lema. I tyle.

[Gość: Andrzej]

Przeczytalem wywiad z ciekawoscia; Stanislaw Lem nalezy do moich
ulubionych autorow. Cenie go rowniez za trzezwy umysl
i przemyslane wypowiedzi. Tym razem jednak, moim zdaniem,
wydarzyl sie rowniez Lemowi wypadek przy pracy, byc moze
sprowokowany przez pania, ktora z nim rozmawiala. Wypowiedz ta
zaskoczyla mnie troche nieprzyjemnie i stanowi dla mnie zgrzyt
w tradycyjnie logicznym rozumowaniu Lema. Powiedzial on
mianowicie, ze "chodzilismy w uprzezy czerwonej a teraz zalozono
nam uprzaz czarna". Juz samo porownywanie rezimu komunistycznego
do Kosciola jest nie na miejscu. Jeszcze bardziej nie na miejscu
wydaje mi sie deklaracja Lema "wpisania" sie do jakiejs (on
jescze nie wie jakiej, ale juz ja popiera (sic!)) inicjatywy,
ktora ma byc skierowana przeciwko Kosciolowi.
Po pierwsze, zaden ksiadz, nawet papiez (!), Lemowi zrobic nic
nie mogl i nie moze! Nic mu nie nakaze, nie zakaze wydawania
jego ksiazek, pieniedzy nie zabierze, do domu nie wejdzie i do
wiezienia go nie wsadzi. Nie wyrzuci tez Lema na przymusowa
emigracje. Nie moze mu zrobic doslownie n i c. Gdzez wiec ta
"czarna uprzaz", ktora jest porownywalna wedlug niego
z czerwona? Czyzby pomimo swego doswiadczenia
i rozumu Stanislaw Lem zapomnial juz, co mogli zrobic i co
robili nagminne komunisci przez lata ich rzadow?
Po drugie, ciekawe czy wtedy, tak bezkarnie, moglby on
powiedziec w publicznym oswiadczeniu, ze "wpisuje" sie do jakiej
inicjatywy skierowanej przeciwko czerwonym (ktorzy de facto
uprzaz mu zalozyli, czy tego chcial czy nie)? Ciekawe tez czy do
jakiejs "inicjatywy" skierowanej przeciwko "czerwonej uprzezy"
wtedy nalezal, choc wiele "inicjatyw" skierowanych przeciwko
bolszewickiej tyranii wtedy bardzo go potrzebowalo?
Pozdrowienia
Andrzej

Kolory uprzęży

[Gość: Jan K.]

Ależ Panie Andrzeju, czyżby Pan nie wiedział, że napadanie na "Czarnych" jest w
modzie i otwiera drzwi do wszystkich salonów tzw. "intelygentów" na wszystkich
kontynentach? Napadanie na Czerwonych zaś ma skutek wręcz odwrotny. Jak
Berlusconi pochwalił się na zebraniu Rady UE, że pokonał komunistów
(przezwanych na Drzewo Oliwne, psia ich mać! zawsze walczyli o Pokój), to
prawie całe gremium zastygło z oburzenia i odwróciło się od niego plecami.
Szef Unii, Romano Prodi, mały gansterek z Chrześcijańskiej Demokracji, który po
tym jak przesiadł się do komuchów został natychmiast wybielony ze wszystkich
oskarżeń śmiał sie w kułak. Premier Szwecji, który w konkursie "Inteligencja"
przegrałby nawet z Siwakiem, dostał zapaści z obrzydzenia i odratowano go
dopiero po trzech dniach. A jak się Berlusconi pochwalił, że wbrew solidarnemu
oporowi wszystkich włoskich wydawców wydał własnym sumptem "Czarną Księgę
Zbrodni Komunizmu", to nawet Michnik i Gazeta Wyborcza zaczęli źle o nim pisac.

Lem więc wie (zawsze to wiedział), skąd wiatr wieje. Napisał jednak kilka
wspaniałych ksiązek i opowiadań. Najlepszy był zbiorek "Sezam i inne
opowiadania", nie wznawiany od 50 lat...

Jan K.

Gość portalu: Andrzej napisał(a):

> Przeczytalem wywiad z ciekawoscia; Stanislaw Lem nalezy do moich
> ulubionych autorow. Cenie go rowniez za trzezwy umysl
> i przemyslane wypowiedzi. Tym razem jednak, moim zdaniem,
> wydarzyl sie rowniez Lemowi wypadek przy pracy, byc moze
> sprowokowany przez pania, ktora z nim rozmawiala. Wypowiedz ta
> zaskoczyla mnie troche nieprzyjemnie i stanowi dla mnie zgrzyt
> w tradycyjnie logicznym rozumowaniu Lema. Powiedzial on
> mianowicie, ze "chodzilismy w uprzezy czerwonej a teraz zalozono
> nam uprzaz czarna". Juz samo porownywanie rezimu komunistycznego
> do Kosciola jest nie na miejscu. Jeszcze bardziej nie na miejscu
> wydaje mi sie deklaracja Lema "wpisania" sie do jakiejs (on
> jescze nie wie jakiej, ale juz ja popiera (sic!)) inicjatywy,
> ktora ma byc skierowana przeciwko Kosciolowi.
> Po pierwsze, zaden ksiadz, nawet papiez (!), Lemowi zrobic nic
> nie mogl i nie moze! Nic mu nie nakaze, nie zakaze wydawania
> jego ksiazek, pieniedzy nie zabierze, do domu nie wejdzie i do
> wiezienia go nie wsadzi. Nie wyrzuci tez Lema na przymusowa
> emigracje. Nie moze mu zrobic doslownie n i c. Gdzez wiec ta
> "czarna uprzaz", ktora jest porownywalna wedlug niego
> z czerwona? Czyzby pomimo swego doswiadczenia
> i rozumu Stanislaw Lem zapomnial juz, co mogli zrobic i co
> robili nagminne komunisci przez lata ich rzadow?
> Po drugie, ciekawe czy wtedy, tak bezkarnie, moglby on
> powiedziec w publicznym oswiadczeniu, ze "wpisuje" sie do jakiej
> inicjatywy skierowanej przeciwko czerwonym (ktorzy de facto
> uprzaz mu zalozyli, czy tego chcial czy nie)? Ciekawe tez czy do
> jakiejs "inicjatywy" skierowanej przeciwko "czerwonej uprzezy"
> wtedy nalezal, choc wiele "inicjatyw" skierowanych przeciwko
> bolszewickiej tyranii wtedy bardzo go potrzebowalo?
> Pozdrowienia
> Andrzej

[Gość: sapcio]

I po co ta cała erudycja, wiedza wrażliwość, jeśli w końcu
zamiast wiary w Boga zostaje wiara w słodycz marcepana? Jest
zdziecinnienie i dziecięctwo boże. Z dwojga wolę to drugie.
Serdecznie pozdrawiam i wyrażam wielki szacunek dla kunjsztu
literackiego obydwojga rozmówców. Życzę aby wyzwolili się z
zabobonu o uniwersalnej mądrosći literatów, na którą czeka
spragniony świat. Sapcio

www.tata.pl

[Gość: Winston Smith]

a więc on jest jednym z nas: www.tata.pl