Wharton, spóźniony bitnik

Wharton, spóźniony bitnik

[Gość: mMm]

Zgadzam sie - dla amerykanow Jego ksiazki sa za madre - trzeba przy nich
pomyslec, zastanowic sie... Przeczytalam chyba wiekszosc jego tworczosci -
niesamowite wrazenie na mnie wywarly dwie - Ptasiek i Niezawinione smierci.
Czytajac ta druga lzy lecialy mi po policzkach (co w moim wypadku zdarzaylo sie
tylko kilka razy w zyciu a czytam bardzo duzo). W Jego ksiazkach jest jakas
ukryta magia - moze to magia prostoty?

Wharton, spóźniony bitnik

[Gość: jurek]

[']

Wharton, spóźniony bitnik

[wysoki-brunet]

long live "Tato"

koloryt.blox.pl/html

Wharton, spóźniony bitnik

[Gość: szerszenik]

Rodzine, ale nie iluzje rodziny. Frizle tez maja rodzine, alko tez
tworza rodziny tylko co z tego? Nic na musi.

Wharton, spóźniony bitnik

[Gość: magdzky]

wielka szkoda, że tak wspaniali pisarze żegnają się z nami... pamiętam jak z
koleżankami na wyścigi w LO czytałyśmy Ptaśka...nieważne, że każda z nas
przeczytała owe dzieło już wcześniej z kilkanaście razy

Cenzura

[Gość: seth]

Oooo - sany666 napisał trochę prawdy? Może o tym, że Wharton to amerykańska
Grochola, a nie żaden "bitnik"? Zabolało kuchary, co?

Wharton, spóźniony bitnik

[Gość: kuchara]

Seth - masz chyba problemy ze sobą, idź do psychologa a nie wyżywaj się na
innych. Masz jakiś monopol na prawdę? Co jest dobre a co złe? Nikt z nas nie
napisał, że Wharton to największy intelektualista świata. To był niezwykle
skromny człowiek. Sam był zdumiony popularnością, jaką zyskały w Polsce Jego
książki. Frank Furbo to były przecież historie, które wieczorami zmyślał dla
swoich dzieci. Czuł się i był malarzem, nie pisarzem. Pisanie wynikło jakby
obok. A że ludzie chcieli czytać Jego opowieści, że przychodzili tłumami na
spotkania z Nim - co w tym widzisz złego.. Każdy ma wolny wybór. Nie jestem
"kucharą" a z wielką przyjemnością przeczytałam wszystkie Jego książki i może
dały mi nie mniej niż ambitniejsze pozycje. Teraz możesz mi przyłożyć - bo chyba
lubisz czuć się lepszy i mądrzejszy od innych.

Poprawka

[Gość: seth]

Kucharo, nie "lubię się czuć", tylko najwyraźniej jestem lepszy i mądrzejszy od
innych, a już na pewno od ciebie i innych fanów Whartona; od dawna mi to
chodziło po głowie.
Jeżeli dla ciebie argumentem na korzyść książki jest liczba czytelników i gości
spotkań autorskich, to tylko utwierdza mnie w mojej opinii o mnie (ilu gości na
wieczorach autorskich miewał Kafka?).
Nikomu niczego nie odmawiam, w zamian więc także proszę o uznanie mojego prawa
do posiadania własnej, odmiennej od kucharskiej większości, opinii o tzw. pisarzu.

Wharton, spóźniony bitnik

[Gość: plum]

Czy ja wiem? Z jednej strony chciałoby się czytać najwybitniejsze osiągnięcia
literatury, ale jeśli taka dobiła już do ściany , bo obśmiewa, te wartości,
które dla nas najważniejsze i śmieje się nam w nos cynicznie, to wtedy
sięgamy po literaturę z niżej półki, gdzie wszystko jest jaśniejsze, prostsze
i wartości są na swoim miejscu. Czasem pragnie się potwierdzenia, że życie
może być piękne a ludzie lepsi.