Dziyń Matki

[broneknotgeld]

Niy bydzie mie w środa - dzisioj Bronek wciepnie
Pewnikym na forum tyn wontek łokrzepnie
Choć muter we grobie dyć pamiyńć łostała
Wiela mogła tela dzieciom swojim dała

Bestoż rym sie możno dziwnie jakoś kleci
Winszuja jo zdrowio wszyskim tym co dzieci
Przi keckach czimajom abo i daleko
We świecie - dyć wiedzom że matka durś czeko

Winszuja radości, szczyńścio, pszonio świata
Dzieci co som skarbym - we tym jest zapłata
Mama - to dlo bajtla zowdy słowo piykne
Tela powinszowań możno mojich styknie.

[ciupazka]

Ni ma...
Na poroniańskim smyntorzysku
lezy we wielgim ścisku...
Moze nie zabocom dzieci
o swoim matcysku...
Dziesięcioro ik miała,
hale jednego ś nik
sama pochowała.
(^)

[ciupazka]

" Matcyny piec"

Matcyny piec z glinianom nolepom
choć ostoł prec - do dziśka oznosi
w moik wnukak ciepło
jakiego nika ni ma.

Kie do izby przysła ćma
piec
jasnościom złotawyk stązek
jako ta lampa ciskoł,
kie mróz świat mroziył
holny dujawicom huloł -
matka, piec ciepłom iskrom
jakoby macierz przytuloł.


Pochność sie niesła razowego chleba
pochność uwarzonyj strowy
het po izbie całej...

A i te talarki pokrajanyj rzepy,
okrąglućkie, małe na blachak piecone
w cas postny tak na ocy idom,
ze wrocać mi przysło
do tyj strowy prostej
jako do gościny hrubo zastawionyj
na przednówku wiesny.

Piec matcyny, gazdowski, hudobny,
we ftorym hucała hraść,
zywicne smrekowe drwa -
ani bogaty,
ani ozdobny.
Pośród miastowyk dróg
nijak ni mogem
tutok go nońść....

Matcyny piec...

autor: Zofia Bukowska w: "Snopek zycio" Krakow.1989. Oficyna Podhalańska.

p.s. Zosia Bukowska wręcyła mi tyn tomik swoik wiersy napisanyk za
Wielgom Wodom, a wydanyk u nos w 1993 roku na posiadak góralskik 2 cyrwca,
piyknie jyj za to dziękuje, jyj serce i słowa piyknie cujom...bo banuje,
ech banuje. Dzisiok mi jyj wiersycek tu pasuje. Hej!
Telo.Pozdrowiom.

[ciupazka]

Warto to przeczytać, bo to o nas:

dzis.dziennik.krakow.pl/?2004/05.26/Malopolska/02/02.html

[broneknotgeld]

Na pomorskim cmyntorzu

Poświycioł żech matce na starym cmyntorzu
Kery skiż dwoch zniczy jakby zaroz ożoł
Rok sztyrdziesty pionty łodcis na nim rynka
Poloki niy chcieli ło Niymcach pamiyntać

Kerhof poniymiecki to dzisioj ruina
Wygnali stond cera i wygnali syna
Grob niyjedny muter łostoł na zatrata
Za pszonie los jakby doł tako zapłata.

[ciupazka]

Niedługo Dziyń Matki,
niek bocom o nim dziatki...

[broneknotgeld]

Pacz jak tyn czas leci
Durś rosnom nom dzieci
Jejich - wnuki przeca
Tyż z naszego neca
Dziw to jest natury
Jako i te gory
Co wieczne sie zdajom
Choć rokow fest majom.

[laband]

a u nos juz bou - moja mama to sie mo dobrze, ana mo dwa razy w roku tyn dziyn
roz wele tradycji polskyj a roz wele niymieckyj :)

[vitalia]

KAMIEŃ NAGROBNY
Gdy w drodze, o świcie, przejmuje mnie mróz
i wstyd własną zzieleniałą twarz
pokazać w rodzinnym mieście,
bo może ktoś tam wypatruje,
a dostrzegłszy moją samotność
zmierzy nieszczęście moje,
o, wtedy wiem jestestwem całym, aż do krwi
że ty, mamo, nie żyjesz
i nie ma już twego ciepłego łóżka,
gotowego przyjąć moje opustoszałe życie.
A może, nie zatrzymując wozu,
mam minąć własny dom
i przystanąć w polu,
i tam, u cichego wezgłowia pagórka,
pozostać, jako kamień nagrobny?
A zamiast napisu, moje usta
wykrzywią się boleśnie i niemo:
"Mateczko, mateńko moja."

[broneknotgeld]

Niy zowdy przeca jest tako żałość
Matula wiela łod sia nom dała
I choć człowieczo zmogła jom "małość"
Dyć życio zowdy dlo dzieci chciała

Tako sie stało - my z niyj żyjymy
Gyszynk nojwiynkszy w tym ciyngym momy
Spokopić przeca tyż to umiymy
- Co "jeji" dzieciom swojym tyż domy.

[ciupazka]

" Matulinko Moja"

Matulinko moja, ni mom Cie na świecie,
nieroz popłakujym, bo jo twoje dziecie.
Wesoło mi było kieś na świecie zyła,
teroz mi Cie święto ziymecka przykryła.

Kiedy se przyboce swoje młode rocki,
z tobom my sie mamo naciesyli mocki.
Tyś przecie umiała pociesyć kozdego,
poratować w smutku, zachowac od złego.

Ucyłaś nos matuś pociórza świętego,
jak Boga miełować i Matusie Jego.
Jak tego pociorza - roboty ucyła
coby nos w tym zyciu biydzicka nie biyła.

Było tyz wesoło, kiedy przysły święta,
Boze Narodzynie kozdy z nos pamięto.
Izbe my ubrali, jedlickom i swiatłem
a zaś jałowcami betlejemskom sope.

Dookoła obrozków z jedlicki wionecki,
na nik kolorowe z bibuły kwiotecki.
Świycki my swiyciyli, światło migotało,
hej, od tyk miełyk kolęd w izbie śpywem grzmiało.

Kozdy śpiywoł głośno, ze serca całego,
coby ozweselić Jezuska małego.
Ciesyła nos zima, porankowe swity,
i śrybelny miesiącek do nieba przybity.

A jak przysło lato, słonecko świyciyło,
skokali my boskiem, nic nom ta nie było.
Krówki my se pasli całe Boze lato
mama nom dawała chlebuś z masłem za to.

W las my se chodziyli, na jagody, grzyby,
coby do chałupy nie dopuścić biydy.
I tak, jak my mogli, syćka sie zwyrtali,
mama sie nom śmioła, bo my byli mali.

Nie biyła nos mama, ani nie ściskała
ino nom ze serca dobry przykłod dała.
I to zbacujymy, kie my se porośli,
ze my bez tom dróge do rozumu dośli.

Teroz w zyciu kozde do se rade samo
za to wychowanie Bóg Ci zapłoć MAMO!


Piyknie oddała , tyn cas mojyj matki i nasyj młodości Zosia Graca Gobera
(1923-1983) - poetka ur. w Białym Dunajcu, zamieszkała w Poronina, w; "Moje
bywanie - Wiersze".Kraków.2002. Wyd. Miniatura.

A kie jom zegnali, to tak jom zegnoł na smyntorzu poronińskim kolega po piórze
Józek Para Hejka:

"Nawet wiater zamarł wtedy, wsród drzew, onieśmielony uroczystym pożegnaiem
góralskiej poetki. Słońce chylące się ku zachodowi rzucało ostatnie promienie
na białą koronę panieństwa na trumnie, która dostojnie na barkach góralskiej
braci odmierzała ostatnią drogę na poroniński cmentarz. Rozpłakały się nad
trumną nuty góralskiej muzyki Białodunajczan z prymistą Władysławem Trebunią
Tutką. Ożyły słowa wierszy Jej autorstwa w wykonaniu dziewczynek ze szkoły
podstawowej w Poroninie, dawna poezja zwyczajna goralskiego bytowania ożyła
w gwarze, którą poetka się posługiwała." ( Podhalanka,nr 1/19, 1984. s.58)

Matka

[poezja.agnieszki]

Matka
Skulona, przycupnięta w zaułkach pamięci
głaskałaś świetlistość mych oczu
i znak krzyża czyniłaś na chlebie
opartym na Twym skołataniu.

Szczęściem matczynym
ogarniałaś stary stół dębowy
i główki nad nim pochylone,
rozsiewające radość i nadzieję.

A potem wyczekiwałaś…
Patrzyłaś w puste okno,
aż rozbolały Cię oczy
i dusza samotna..

Dni znaczone niepokojem
i pustki długie
jak szal magika
zraszały łzami Twoje drżenie.

I w mojej beztrosce
niknęłaś powoli,
jak śnieg po zimie
podwojona, potrojona bólem.

Aż zniknęłaś na zawsze.

A teraz stoję gdzieś w środku,
może na krawędzi,
opętana niemocą
spóźnionej marnotrawnej.

Zahaczam o krzyż
na Twoim twardym chlebie
i o różę kolczastą,
którą Ci ofiarowałam.

Zawieszona na dalekim wspomnieniu
pragnę wykrzyczeć przeprosinami
wszystkie zawiedzione matki

Agnieszka Chrobot

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=26289

[ciupazka]

Piękny, dziękujemy... i zapraszamy! Rewanżujmy się tym, co tutaj mamy.
Hej!

[broneknotgeld]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28940&w=23798366&v=2&s=0
Ciupazko - Forum jakby matkujesz
Choć nalatujom Ty zowdy czujesz
Że marnotrawne my jakby dzieci
Czytomy przeca co mać ukleci

Toż tyż skiż tego winszuja dzisioj
Żech ło Ciupazce nad morzym słyszoł
Niych w zocnym życiu durś Ci sie wiedzie
Hehe - dołoża - z fraszkom na przedzie!

[ciupazka]

Piyknie Bronkowi dziękuje, a cy matkom Forum sie cuje, kie mi fto głowe
pucuje? Matka syćko wyboco, a dzieci ucy furt na forum krocać, hehe..

Dzięki.

[ciupazka]

Poszukaj kwiatka (382), To dla Ciebie Forumowiczko Mamo.


kobieta.gazeta.pl/kobieta/0,65587.html?strona=38

I duży C M O K !!!

[broneknotgeld]

Do tego "CMOKA" dołonczom tako
Kusiol we godce przeca jednako.

[luna-a]

Całym życiem wielbię Ciebie.
Szkoda Matuś, żeś już w Niebie

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=26289

[broneknotgeld]

Wszyskim mamciom mamom matkom
Szczyńścio życza - tako dziatkom
Niych jedne ze drugim idzie
Dyć nojlepi wtedy bydzie.