alkohol - twarda milosc???

[Gość: ja7]

Skrot: Gosc jest alkoholikiem. zaszytym. zapija przynajmniej raz w tygodniu.
Musze tu przyznac, ze nie do kompletnego zgnojenia sie, tylko kilka piw, ale
zawsze. Na AA jesli chodzi, wraca tak zdolowany, ze najpozniej nastepnego
dnia zapija. Wczoraj poszedl na terapie, pozniej do pracy a potem kolega mu
postawil kilka piw.
Postawilam mu kiedys warunek, ze musi mi mowic prawde. Mowi. Postawilam
drugi, zeby nie przychodzil zapity do domu. przychodzi.
Ja chyba jednak zle reaguje. zamiast docenic, ze mowi prawde (bo przeciez
mogl udawac trzezwosc) wyrzucilam goscia z domu.
najbardziej mnie ruszylo to, ze zapil tego samego dnia, kiedy byl na terapii
i wyszedl zadowolony. teraz na pewno bedzie szukal okazji i kumpli od
stawiania, chyba ze go chwyci lekowa (lenkowa), ale ile razy tak mozna?
najgorsze jest to, ze dzis (wczoraj wszystko bylo wyrazniejsze) nie wiem czy
dobrze zrobilam wyrzucajac go, bo przeciez ani sie nie zgnoil, ani nie
sklamal. a mogl. czepiam sie? czy moze staram sie w durny sposob egzekwowac
reguly twardej milosci? doradzcie!!!!

[Gość: Annette]

Dałaś mu wybór i on tego wyboru dokonał. To, że mówi prawdę, to bardzo ładnie z
jego strony, ale też i żadne wielkie halo - mówienie prawdy to NORMA, a nie
super osiągnięcie i wielka łaska. Jeśli on pije i nie chce przestać (a skoro
pije mimo terapii i mityngów, to znaczy, że prawdopodobnie mu tej chęci
brakuje) to masz do wyboru - albo to tolerować (ze wszystkimi konsekwencjami)
albo nie tolerować (również ze wszystkimi konsekwencjami). Pamiętaj, że
niektórzy alkoholicy tak bardzo chcą pić, że zapijają się na śmierć i nikt -
najczulsza i najbardziej skłonna do poświęceń żona, matka czy kochanka, ani
najlepszy przyjaciel nie odwiedzie ich od tego. Jeśli sami nie zechcą przestać
pić, to nic się na to nie poradzi. A żeby zechciał przestać, musi zacząć być mu
naprawdę niedobrze z tym piciem.

[Gość: kubek34]

Witaj !!!
tylko tyle i aż tyle - Annette masz całkowitą rację....

[Gość: mika]

Oczywiscie,ze dobrze zrobilas! Jesli on ma ochote na takie zycie to jego
wybor.Ale Ty tez masz wybor.Albo wybierzesz swoja wolnosc albo wpadniesz w
kanal typu: moze powinnam docenic,ze mowi prawde,moze powinnam docenic,ze
przyszedl na wlasnych nogach, moze powinnam docenic,ze zwymiotowal w lazience a
nie w pokoju?wypil tylko kilka piw a nie kilkanascie?
Zycze Ci zebys w tych wszystkich zmaganiach nie zgubila sama siebie.

[Gość: ja7]

no wlasnie. Dzieki za juz, BARDZO prosze o jeszcze.
Gosciu nie poszedl w ciag, tylko sie zastraszyl, przeprosil, naskladal obietnic
i ... moim zdaniem nic sie nie zmienilo. Wrocil do rodziny, ale juz jest na
etapie pogodnego powrotu do normalnosci. juz sie wprasza na kolacje itd. chyba
nie traktuje powaznie tego co sie stalo. Chyba uwaza, ze skoro
POWIEDZIAL 'przepraszam', to juz jest powod do wybaczenia. ale tzw czyny nie
ida za nim: dzis przebablowal dzionek, nie zalatwil ani jednej z kilkunasto
punktowej listy spraw!
Chyba wyjade na weekend albo co?

[Gość: mika]

Witaj!
Jesli tylko mozesz jedz i zastanow sie nad sytuacja.Odpowiedz sobie na pytanie
gjak bdezie wygladalo zycie z tym czlowiekiem przez najblizsze np10 lat? Czy
masz sie skupic na tropieniu czy pije? Czekaniu czy sie zmieni?itd.Czy moze
chcesz zyc swoim zyciem? Miec pasje i sile na ich realizowanie? Znajomych z
ktorymi masz o czym rozmawiac,ktorzy wzbogaca Twoje zycie? Moze chcialabys
wieczorem spokojnie poczytac ksiazke i posluchac muzyki a nie nasluchiwac czy
przyjdzie, o ktorej i w jakim stanie? Co on w tej chwili ma Tobie do
zaofiarowania? Boisz sie samotnosci? A nie gorsza jest samotnosc z kims?
Myslisz,ze bez niego zycie bedzie gorsze? Czy aby napewno?
Jedz sprobuj spojrzec z dystansu na to co sie dzieje.
Pozdrawiam serdecznie

[Gość: Annette]

Gość portalu: ja7 napisał(a):

> no wlasnie. Dzieki za juz, BARDZO prosze o jeszcze.
> Gosciu nie poszedl w ciag, tylko sie zastraszyl, przeprosil, naskladal
obietnic
>
> i ... moim zdaniem nic sie nie zmienilo. Wrocil do rodziny, ale juz jest na
> etapie pogodnego powrotu do normalnosci. juz sie wprasza na kolacje itd.
chyba
> nie traktuje powaznie tego co sie stalo. Chyba uwaza, ze skoro
> POWIEDZIAL 'przepraszam', to juz jest powod do wybaczenia. ale tzw czyny nie
> ida za nim: dzis przebablowal dzionek, nie zalatwil ani jednej z kilkunasto
> punktowej listy spraw!
> Chyba wyjade na weekend albo co?

Z tego co wiem - zaszycie się jest bardzo nieskuteczną metodą leczenia
alkoholizmu. W kilku znanych mi poradniach nie przyjmują na terapię osób z
wszytym esperalem. Słyszałam od terapeutów i pacjentów że terapia Anticolem też
nie jest zbyt skuteczna (delikatnie mówiąc). Efekty przynoszą mityngi AA,
najlepiej w połączeniu z terapią. Ale tylko pod warunkiem, że alkoholik
naprawdę chce przestać pić. I chce przestać nie dla żony, nie dlatego, że
obiecał, nie dlatego, że szef postawił ultimatum, tylko dlatego, że ma dość, że
cierpi i nie chce już dłużej żyć w ten sposób. Esperal powoduje, że nie pije bo
nie może, a nie dlatego, że nie chce. Niech wyciągnie z siebie tabletki i wtedy
będzie widać, czego on naprawdę chce.
To że nie traktuje poważnie całej sytuacji może wynikać z tego, że i Ty nie do
końca tak ją traktujesz. Jeśli chcesz, żeby zrozumiał, to pokaż mu, że jesteś
zdecydowana - nie pozwól na wpraszanie się na kolacje, nie idź na ustępstwa. To
metoda małych kroczków: dziś krótka rozmowa, jutro wpadnie i zapyta, czy nie
poczęstujesz go na herbatką (nie odmówisz, bo nie wypada, prawda?), pojutrze
zajrzy na kolację, a za tydzień zostanie do śniadania. To Ty decydujesz, na
jakich warunkach ma ten układ funkcjonować. Nie musisz czekać, aż pójdzie w
ciąg, żeby powiedzieć: odejdz. Możesz to zrobić w dowolnym momencie i z każdego
powodu, jeśli tylko tego chcesz. Masz wybór: akceptujesz picie albo nie
akceptujesz. A czynny alkoholizm to coś więcej niż samo picie: to skrzywione
myślenie, zaburzenie emocji, nieodpowiedzialność, skrajny egoizm, kłamstwa
wobec siebie i innych - i wiele innych nieumiejętności. To może naprawić tylko
udział w mityngach lub terapii. Esperal nic tu nie pomoże.

[Gość: bruno555]

jestescie goopie cipy.

[Gość: bruno555]

czytajac was doszedlem do wniosku
ze wy jestescie przyczyna jego picia.
Sam musze isc wypic bo was nawet
czytac po trzezwemu nie mozna.brrrrrrr
wstretne brudne cipy brrrrrrzydze sie wami

[Gość: ja7]

Macie racje. boje sie samotnosci, nie jestem konsekwentna w odmawianiu. tak
bardzo bym chciala wierzyc, ze on CHCE przestac pic. ale nic na to nie
wskazuje.
macie racje - szkoda zycia. ale o ile jest to latwo powiedziec, bardzo trudno
przyjac do siebie!
nie mniej juz sie spakowalam, po poludniu wyjezdzam na dlugi weekend i .. niech
sie dzieje co chce. moze mi sie jakos odkreci? ale to trudne po jakims tam
czasie! Strasznie mi ciezko!

[Gość: Annette]

Gość portalu: ja7 napisał(a):

> Macie racje. boje sie samotnosci, nie jestem konsekwentna w odmawianiu. tak
> bardzo bym chciala wierzyc, ze on CHCE przestac pic. ale nic na to nie
> wskazuje.
> macie racje - szkoda zycia. ale o ile jest to latwo powiedziec, bardzo trudno
> przyjac do siebie!
> nie mniej juz sie spakowalam, po poludniu wyjezdzam na dlugi weekend i ..
niech
>
> sie dzieje co chce. moze mi sie jakos odkreci? ale to trudne po jakims tam
> czasie! Strasznie mi ciezko!


Życzę Ci cudownego wypoczynku, pięknej aury i pogody ducha. Wiem, że Ci ciężko,
wiem, jakie to trudne. Sama przechodziłam przez podobne doświadczenie, ale znam
je też i z drugiej strony - tej pijącej. Dziewieć lat temu trafiłam na leczenie
odwykowe i stało się to dzięki temu, że moi bliscy nie mieli dla mnie
pobłażania. Przez długi czas wybierałam picie, ale w końcu poczułam, że dalej
tak się nie da. Poźniej miałam okazję przeżyć to, co oni przeżyli ze mną. I
wiem, że tylko twarda miłość ma zastosowanie w relacji z alkoholikiem.
Pozdrawiam Cię serdecznie!
Jestem z Tobą.
A.

[Gość: mika]

Haloooo ja7 gdzie zniknelas?
Jesli mozesz i masz ochote oczywiscie daj znak co sie dzieje u Ciebie bo jakos
sie martwie. Paradoksalnie ale jestem dzis w podobnej sytuacji jak Ty. Jak
sobie radzisz?Prosze odezwij sie.

[Gość: ja7]

Hej,
Zniknelam, bo .... sama nie wiem.
Wyjechalam na dlugi weekend. Goscia napadla lekowa, zaczal chodzic na mityngi
AA, potem znalazl dorywcza prace. W tzw. miedzy czasie znowu nawiazalismy
kontakty dyplomatyczne, dzis jest 32 trzezwy dzien... niby wszystko OK, ALE:
- od kiedy dostal prace, przestal chodzic na mityngi, bo 'nie wyrabia czasowo i
psychicznie'
- na prosby, zeby w takim razie probowal sam przerabiac 12 Krokow - kompletna
porazka: dwa podejscia, opisal jeden przypadek ad. pkt.1 i tyle.
- praca zaczela byc bardziej niz dorywcza - nie codzienna. Na pytanie czy
pojdzie na mityng dowiedzialam sie, ze dla niego jest najwazniejsze ze nie pije
i ze mu sie nie chce pic, ze sie dobrze czuje psychicznie, wiec mityngi i
terapie moze sobie odstawic...(!)

nie mam pojecia co robic - przec do przerobienia krokow? codziennie przypominac
o mityngach? jakiej argumentacji uzyc, zwlaszcza, ze same mityngi zle na niego
wplywaja - nakrecaja go na picie. Z drugiej strony - dlaczego to nie wychodzi
od niego?
Powiedzialam mu, ze ustalilam sobie wewnetrznie deadline - jesli do tego czasu
nie zobacze ze pracuje na soba nastapi ostateczne pozegnanie. Problem w tym, ze
de facto nie ustalilam tego deadline'u, prawdopodobnie dlatego, ze sie chce
jeszcze ludzic?
slaba jestem i tyle.

[Gość: kubek34]

Gość portalu: ja7 napisał(a):

" przestal chodzic na mityngi, bo 'nie wyrabia czasowo i psychicznie'- na
prosby, zeby w takim razie probowal sam przerabiac 12 Krokow - kompletna
porazka: dwa podejscia, opisal jeden przypadek ad. pkt.1 i tyle. praca zaczela
byc bardziej niz dorywcza - nie codzienna. Na pytanie czy pojdzie na mityng
dowiedzialam sie, ze dla niego jest najwazniejsze ze nie pije i ze mu sie nie
chce pic, ze sie dobrze czuje psychicznie, wiec mityngi i terapie moze sobie
odstawic...(!)"

skąd ja to znam....


"jakiej argumentacji uzyc, zwlaszcza, ze same mityngi zle na niego wplywaja -
nakrecaja go na picie."

czy aby napewno - w sumie dobra wymówka....

pozdrawiam....

[Gość: ja7]

to ze mityngi na niego zle wplywaja, to wiem - po wielu przychodzi "wykrecony"
i wiele trzeba bylo energii wsadzic w 'zmiane tematu'. po wyjsciu z kilku - w
drodze do domu zapil.
na razie prowadzi program 24h + unika okazji choc widac, ze nie umie jeszcze
zyc obok alkoholu - bylismy w sobote na koncercie na wolnym powietrzu, po
godzinie poszlismy, bo Gosc sie meczyl widokiem budek z piwem i nawalonych
malolatow. A siedzielismy zupelnie z boku, nikt w okolicy nie szalal
specjalnie...
nie wiem jak mam mu wytlumaczyc, ze 'nie picie' to za malo. ze brakuje mu
fundamentu psychicznego do zapicie???

[Gość: ja7]

oj, wyslalm za szybko.
Mika, a co z Toba?

[Gość: mika]

Witaj ja7
Od kilku dni jestem sama!
Pracuje w miejscu gdzie ludzie przychodza sie napic.Od stycznie nie pije wcale
alkoholu bo... przestraszylam sie,ze za duzo i za czesto pije i przez to wiele
spraw zaniedbuje.Balam sie,ze bedzie mi ciezej nie pic bez zmiany pracy.Na
szczescie okazalo sie,ze potrafie nie pic,bawic sie bez alkoholu,rozwiazywac
problemy.Pewnie,ze teraz musze poniesc konsekwencje swoich zaniedban ale tak to
juz jest.Moj towarzysz nie chce zobaczyc,ze ma problem z alkoholem.Twierdzil,ze
moze nie pic wcale przez tak dlugi czas jak chce.Od stycznia nie udalo mu sie
nie napic przez caly miesiac. Ustalilismy,ze nie bedzie przychodzil do mnie
jesli wypije. Raz zlamalam zasade i wpuscilam do domu to potem zdarzalo sie
znow.Przed 1,5 miesiacem postawilam sprawe tak: albo nie pijesz przez rok czasu
albo rozstajemy sie.On na to,ze go terroryzuje i on nie ma problemu. Po
dyskusji stanelo na tym,ze nie pije przez dwa miesiace i w tym czasie idzie do
poradni. Wlasnie kilka dni temu napil sie ze znajomym ktory zalatwic mial mu
bardzo powazna sprawe i uwazal,ze jest tym usprawiedliwiony.A potem powiedzial
bardzo znamienne slowa :"ja niczego nie ustalalem to Ty mnie do tego
zmusilas"....... Kazalam mu sie wyprowadzic.Nie pozwole zeby mnie ktos
sprowadzil do roli kontrolera i sprawdzacza, napil sie? czy nie? klamie? czy
nie? gdzie byl? smierdzi piwem czy nie? Wyprowadzil sie..... A ja jakos
zyje.... Uwazam ze to on musi rozwiazac swoj problem ale zeby tak bylo to
najpierw musi zobaczyc,ze go ma. Ja jakos sobie poradze ale ;przynajmiej jestem
wolna i odpowiedzialna za siebie..
Pozdrawiam Cie serdecznie. Odezwij sie.

[Gość: szpachla]

ja jestem od jakiegoś czasu sama,zabrał ciuszki,majtki parę innych świętych dla
mnie relikwii- efekt: jestem jeszcze słabsza niż z nim,płaczę w aptece, albo
wyciągajac jego skarpetkę pięknie brudną, znalezioną pod pralką. Ale wierzę
(choć naiwna jestem pewnie jak bobo),że uda się nam kiedyś, bo on mój, mój,
mój. To nie twarda miłośc, a miłość absolutna.

[hepik1]

Wróci ,nic się nie bój.Gdzie mu będzie lepiej?Napije się ,popije a jak będzie
już bardzo zmęczony a Ty gotowa czuła i kochająca zjawi się.I będzie wam jak w
raju...Do następngo razu.

[Gość: szpachla]

no to nie wróżysz mi łatwego żyćka. Mam straszne poczucie zagmatwania. Spagetti
z sosem. wszystko zklejone i trudne do zjedzenia.
Rozum:głupia ty, mów nie, uczucie: o taak,takkk, powiedz- wróć.Życie z takim
człowiekiem to jak misja życiowa, totalne poświęcenie wszelkiej energii, bo on
żeruje kosztem moich sił witalnych. Nie wiem, czy na takie wsysanie mnie mogę
mu pozwolić(to mówi rozum), ale jak mam go zostawić bez tego wsparcia. Nie
umiem mu pomóc,on nie chce mojej pomocy, Zrobiłabym naprawdę dużo, żeby poczuł,
że na czymś mu w ogóle zależy, żeby czuł cokolwiek, oprócz zagubienia,
frustracji, wyrzutów sumienia. On jest młodzikiem, ja młódką,może będzie dobrze.
Ja nie wiem, czy mogę być wobec siebie w porządku,mam pewien talent i nie mogę
go zmarnować, a teraz jest czas największego rozwoju. Za parę lat być może
skończyłabym jako zgorzkniała babinka podtrzymująca zapitego dziada, bym go i
siebie nienawidziła, bym nami pogardzała, plułabym złością, okładała go laską,
torebką po głowie.

[Gość: Annette]

Piszesz o tym, co Ty zrobiłaś dla niego. Ale co on zrobił dla Ciebie? Dlaczego
chcesz bardziej dbać o niego niż o siebie? Czyżbyś nie była dla siebie
wystarczająco dużo warta? I czy miłość polega na tym, że jedna strona jest
kochana, uwielbiana, wspierana i dba się o nią ze wszystkich sił, a druga
strona... kocha, uwielbia, wspiera i dba? Jeden daje a drugi bierze? Nie
powinno byc przypadkiem po równo? A ja zauważyłam, że niektórzy bardzo kochają
takie osoby, które im by wszystko oddały właśnie za to, że są dla nich "takie
dobre". Czy to nie pachnie przypadkiem wyrachowaniem?
Pozdrawiam Cię i jestem z Tobą,
A.

[Gość: szpachla]

ale to,że rozbudził uczucia aż tak silne, to jest dla mnie największym darem,
bo wszystko inne mam , bo bozia mnie hojnie obdarowała, bo zawsze byłam
szczęśliwa, bo życie było bajką, a teraz koniec z kloszem, teraz chłoszcze,
teraz bywa niesmacznie, teraz po prostu zaczyna się życie dorosłe i pupa trochę
boli. Skoro ja tyle dostałam , to może muszę jakoś się odwdzięczyć, może na tym
polega bycie dobrym, z potrzeby wewnętrznej, a nie z wyliczania, kto komu ile
jest w stanie zaoferować, i czy oferty są tożsame,. Ja kocham i chcę być
kochana, to jasne, ale nie oczekuje od niego poświęceń, bo ich nie
potrzebuję , a wiem, że on potrzebuje.

[Gość: stachu34]

„pewnej rzeczy nie jestem w stanie przyswoić: dlaczego uważacie, że nie ma
szansy. Skoro picie ma podłoże natury psychicznej, to poprzez rozwuiązanie
problemów z uświadomieniem własnego ego, nie będzie potrzeby sięgania po środki
doraźne, jak ALKOHOL.”

Witaj Szpachla, pozwolisz, że włączę się do waszej dyskusji...
Przepraszam Cię najmocniej, ale w swoim rozumowaniu alkoholizmu robisz
zasadniczy błąd.
Pozwoliłem sobie na cytat z Twojej wypowiedzi, bo zawarta w nim teza jest
absolutnie błędna.
Picie nie ma podłoża w psychice czlowieka,absolutnie!!!
To w wyniku długotrwałego i nadmiernego spożywania alkoholu ulega zmianie
psychika człowieka.
W wyniku tego wartości, takie jak rodzina, praca czy rozwój intelektualny spada
na plan dalszy.
Celem nadrzędnym staje się alkohol. To on zajmuje pierwsze miejsce. W tym
momencie następują zmiany w psychice
Aby alkoholik zaprzestał picia są potrzebne radykalne przewartościowania, musi
dostać porządnie w tyłek od życia (w domyśle od alkoholu).Bardzo rzadko zdarza
się by osoba uzależniona po rozpadzie rodziny czy związku zaprzestała picia.
Taka sytuacja wręcz potęguje spożywanie alkoholu. Dzieje się to, dlatego że
ustępują wszelkie hamulce, które słabo, bo słabo, ale jeszcze działały. Po za
tym taki człowiek wpada w taka depresję a wtedy wydaje mu się, że jedynym
wyjściem jest picie. To pomaga, ale na ten czas, gdy jest oszołomiony
alkoholem. Natomiast, gdy trzeźwieje cierpienie wraca, więc musi od nowa się
napić.

[Gość: Annette]

Gość portalu: szpachla napisał(a):

> ale to,że rozbudził uczucia aż tak silne, to jest dla mnie największym darem,
> bo wszystko inne mam , bo bozia mnie hojnie obdarowała, bo zawsze byłam
> szczęśliwa, bo życie było bajką, a teraz koniec z kloszem, teraz chłoszcze,
> teraz bywa niesmacznie, teraz po prostu zaczyna się życie dorosłe i pupa
trochę
>
> boli. Skoro ja tyle dostałam , to może muszę jakoś się odwdzięczyć, może na
tym
>
> polega bycie dobrym, z potrzeby wewnętrznej, a nie z wyliczania, kto komu ile
> jest w stanie zaoferować, i czy oferty są tożsame,. Ja kocham i chcę być
> kochana, to jasne, ale nie oczekuje od niego poświęceń, bo ich nie
> potrzebuję , a wiem, że on potrzebuje.


Czy ja dobrze zrozumiałam - jesteś mu tak wdzięczna za to, że obdarzyłaś go
miłością i wspierasz go i chcesz go chronić, że z tej wdzięczności jeszcze
bardziej chcesz poświęcić dla niego wszystko co masz? To nie jest jego zasługa,
że go kochasz, tylko Twoja i to on mógłby być Ci wdzięczny!
Zgadza się, w miłości nie chodzi o wyliczanie, kto ile komu, ale jeśli ktoś
wykorzystując moją miłość tylko bierze, a sam nic z siebie nie daje - to ja się
na takie coś nie zgadzam. Bo ja żyję najpierw dla siebie, a dopiero potem dla
kogoś. I to nie egoizm, chodzi o to, że po prostu jestem człowiekiem takim inni
i z tej racji mam prawo do zaspokajania swoich potrzeb. Nie urodziłam się po
to, żeby być tylko i wyłącznie narzędziem do zaspokajania potrzeb innych. Nie
jest tak, że istnieję tylko po to, żeby to innym było dobrze - szczególnie
kosztem mojego cierpienia.
A mi osobiście znani alkoholicy, w czasie kiedy pili, prawie wszyscy kochali
takich ludzi, co to wszystko byli gotowi im oddać, wszystko wybaczyć, wszystko
zaakceptować i nic nie chcieli za to w zamian. A jak ci ich bliscy czegoś
zaczynali chcieć albo nie chcieli czegoś dać, to stosunek alkoholika
diametralnie się zmieniał - już się nie było jego ukochanym króliczkiem, tylko
WYRACHOWANĄ (tak właśnie!), plastikową, zimną, złą, podłą, skąpą, pazerną,
nietolerancyjną, zepsutą, nie rozumiejącą ludzkiego cierpienia, nie umiejącą
współczuć, nieinteligentną osobą, niegodną miłości takiego wspaniałego,
wrażliwego, ciepłego, inteligentnego, pełnego dobroci dla świata, ale
niedocenionego, pokrzywdzonego przez lod i niezrozumianego człowieka, jak on...
Oczywiście on był wspaniałomyślny i dawał szansę poprawy. Nawet jak już
powiedział wszystko, co myślał na jej temat i zgrzytając zębami ogłosił, że
takiej wstrętnej osoby nie chce nigdy więcej widzieć na oczy, bo zasługuje na
PRAWDZIWĄ KOBIETĘ, a nie takie zero i dno, to jeszcze parę miesięcy później
dzwonił i DAWAŁ OSTATNIĄ SZANSĘ...
Tak było u mnie i paru innych znanych mi osób (różnej płci, żeby nie wyglądało,
że to tylko faceci-alkoholicy tak robią). Nie pozwól, żeby tak było w Twoim
wypadku.
Życzę Ci dużo czerwcowych truskawek, rozgwieżdżonych nocy i miłości tak
wielkiej i pełnej poświęceń, jaką żywisz do niego - ale do siebie samej...
A.

[Gość: szpachla]

no niewiem, spotkaliśmy się , odczułam, że mnie kocha, że tęsknił, a zaraz
potem zostałam zlekceważona, olana, pozatym pije, bo mu ciężko.
dobra nie wiem, co robic, nie pójdę przecież do mamusi i nie wypłaczę się na
jej cycuszku, a osoba, która wie o całej sprawie, sama była w analogicznej
sytuacji, no przynajmniej zbliżonej i ewidentnie zaleca mi wyrwanie sie z tej
chorej sytuacji, bo ta patologia na mnie się również odbije. Jego uzależnienie
odbija się na każdej dziedzinie mojego życia , szczególnie na psychice, bo
pragnę mu być ulgą, przyczyną wszelkiego dobra, a wiem, że to tak nie działa.
Jeżeli on nie będzie chciał rozwiązać swojego problemu, dotąd nie widzę żadnej
logicznej podstawy, by z nim być. Moja troskliwość pewnie go w tej sytuacji
musi deprymować, bo uważa, że mnie krzywdzi, że płaczę przez niego, a on jest
niedorozwinęty emocjonalnie, nie nadaje się do bycia partnerem. To jego opinia.
Ja wiem, że kocham, tylko nie mogę być z nim, bo on podświadomie mnie nie chce.
Jest młody , chce jak wszyscy się wyszaleć, a tu wiążąc się z kimś musi być
grzecznym dzidziusiem, pić mleczko i spatu,. Wcale tak nie musibyć, można się
przyzwyczaić, jak bawić się bez alkoholu. Nie chcę być dla niego ograniczeniem,
a on chyba mnie tak postrzega. Myślę ,że właśnie na tym polega efekt
uzależnienia, że widzi się pewne aspekty inaczej, w lekko spaczony sposób.

[angela-rt]

Przeczytałam tylko pierwszy post i wiecej nie chce powiem jedno uciekajjjjjj i
jemu i sobie pomozesz

[Gość: szpachla]

no wiesz, ucieczka to jest prymitywne doraźne rozwiązanie, bo uczucie trwa, a
problem zawsze będzie istniał w świadomości, że przecież była duża szansa, żeby
mu pomóc się odnależć, zeby powrócił do normalności, a ja egoistycznie go
zostawiłam i przekreśliłam bardzo wartościowego,inteligentnego i wrażliwego
chłopaka, moją największą miłość. Ja wiem,że mi łatwo nie jest, ale sam sobie
nie będzie w stanie pomóc. Moje dobro łączy się z jego dobrem, jak jego
zostawię, nie wybaczę sobie jego degeneracji, upodlenia, zezwierzęcenia. Na
razie jesteśmy osobno, on popija, ja cierpię bez niego i ogólnie śmierdzące
skarpetki. Będzie dobrze, prawda?

[Gość: hepik1]

Nie.A właściwie to tak.To zależy dla kogo.
W zasadzie wiesz wszystko na temat współuzależnienia,z tym,że wnioski wyciągasz
dokładnie odwrotne do właściwych.Na tym polega paradoks alkoholizmu,że
pomagając w sposób taki jak "pranie skarpetek" pomagasz mu pić nadal.

[Gość: kubek34]

Witaj !!!
Nie - nie będzie dobrze...
pozdrawiam

[Gość: szpachla]

pewnej rzeczy nie jestem w stanie przyswoić: dlaczego uważacie, że nie ma
szansy. Skoro picie ma podłoże natury psychicznej, to poprzez rozwuiązanie
problemów z uświadomieniem własnego ego, nie będzie potrzeby sięgania po środki
doraźne, jak ALKOHOL. Przecież staż picia jest krótki, on to jeszcze dzidziuś,
a są przykłady wyjscia z takich i gorszych kłopotów. No chyba, że naoglądałam
się za dużo kopciuszka, a szczęśliwe zakończenia to taka bzdura, żeby łatwiej
było żyć,czyszcząc popiół w kominie. A ja wierzę w takie bzdury i basta.

[Gość: stachu34]

„pewnej rzeczy nie jestem w stanie przyswoić: dlaczego uważacie, że nie ma
szansy. Skoro picie ma podłoże natury psychicznej, to poprzez rozwuiązanie
problemów z uświadomieniem własnego ego, nie będzie potrzeby sięgania po środki
doraźne, jak ALKOHOL.”

Witaj Szpachla, pozwolisz, że włączę się do waszej dyskusji...
Przepraszam Cię najmocniej, ale w swoim rozumowaniu alkoholizmu robisz
zasadniczy błąd.
Pozwoliłem sobie na cytat z Twojej wypowiedzi, bo zawarta w nim teza jest
absolutnie błędna.
Picie nie ma podłoża w psychice czlowieka,absolutnie!!!
To w wyniku długotrwałego i nadmiernego spożywania alkoholu ulega zmianie
psychika człowieka.
W wyniku tego wartości, takie jak rodzina, praca czy rozwój intelektualny spada
na plan dalszy.
Celem nadrzędnym staje się alkohol. To on zajmuje pierwsze miejsce. W tym
momencie zaczyna się zmiany w psychice.
Aby alkoholik zaprzestał picia są potrzebne radykalne przewartościowania, musi
dostać porządnie w tyłek od życia (w domyśle od alkoholu).Bardzo rzadko zdarza
się by osoba uzależniona po rozpadzie rodziny czy związku zaprzestała picia.
Taka sytuacja wręcz potęguje spożywanie alkoholu. Dzieje się to, dlatego że
ustępują wszelkie hamulce, które słabo, bo słabo, ale jeszcze działały. Po za
tym taki człowiek wpada w taka depresję a wtedy wydaje mu się, że jedynym
wyjściem jest picie. To pomaga, ale na ten czas, gdy jest oszołomiony
alkoholem. Natomiast, gdy trzeźwieje cierpienie wraca, więc musi od nowa się
napić.

[Gość: szpachla]

no widzisz, ty uważasz, że najpierw alkohol, potem zmiany w psychice. Z
pewnością tak jest u człowieka, który już se trochę w życiu butelek na koncie
zapisał, i już parę latek te buteleczki opróżniał. Z Nim jest trochę inaczej.
Nie trochę, a właściwie odwrotnie. On jest wyjątkowo inteligentny i wrażliwy.
Zaczął odczuwać pustkę i ogólne zniechecenie do życia, które kiedyś nie było
dla niego łatwe,(głupi ludzie zrobili mu kuku). Myślę, że alkohol u niego ma
zagłuszać tę cholernie męczącą obojetność, i sprawiac, że coś jeszcze moze się
wydawać cacy. Pił trochę dwa lata temu, teraz przez rok w ogóle. Obecnie
wkracza w dorosłość,musi podejmowac poważne decyzje, a on sobie z tym nie
radzi, stąd powrót do picia. Myślę, że psycholog mógłby mu pomóc.
Proszę jedynie o radę,czy powinnam do niego wrócić. Nie chcę byc dla niego
obciążeniem. Nie chcę, by się czuł za mnie odpowiedzialny, poza tym, on uważa,
ze mnie krzywdzi, co jest bzdurą. Z kolei jeżeli będziemy razem, może będzie mu
łatwiej podjąc leczenie. Proszę o radę w tej sprawie. Będę wam wdzięczna i
pogilam po brzuszku.

[Gość: stachu34]

Posłuchaj kochanieńka twój przypadek jest równie poważny jak uzależnienie
twojego lubego,a może nawet poważniejszy...Ale przecież to o niego chodzi.
Tak to prawda piłem kilkanaście lat i to bardzo ostro. Teraz po wielu trudach
udaje (a może wiem jak to robić?) mi się nie pić. Moja abstynencja trwa
zaledwie pięć lat, i uwierz mi, że nie ma wpływu na uzależnienie to czy ktoś
pije nadmiernie rok czy dwadzieścia lat. Tak samo beż znaczenia jest to czy
ktoś pije denaturat czy whisky, brandy lub inne markowe trunki. Tak samo jest
uzależniony.
W zasadzie w twojej wypowiedzi jest jedno istotne zdanie, pozwolisz, że
przytoczę je: cyt. „Myślę, że alkohol u niego ma zagłuszać tę cholernie męczącą
obojetność, i sprawiac, że coś jeszcze moze się wydawać cacy. Pił trochę dwa
lata temu, teraz przez rok w ogóle. Obecnie wkracza w dorosłość,musi podejmowac
poważne decyzje, a on sobie z tym nie radzi, stąd powrót do picia.”
Ta wypowiedź pozwala zdiagnozować go jako alkoholika. Nic dodać nic ująć.
Ostatnia sprawa, jeżeli z powodu jego popijania nie jesteście razem, a
postanowisz wrócić, to wtedy niewątpliwie utrudnisz mu wyjście z nałogu. To
potwierdzi każdy, kto przeszedł przez piekło alkoholizmu. Pozdrawiam...
Aha jeszcze jedno dla alkoholu nie ma również znaczenia czy ktoś jest wyjątkowo
inteligentny czy wyjątkowo wrażliwy jego działanie jest takie same.Poza tem
pomyśl troszkę...

[Gość: hepik1]

Swięte słowa,święte słowa-tylko czy naprawdę koleżanka chce usłyszeć to co
piszesz.A może dokładnie jest na odwrót.I znów nasuwa się rada-poczytać to
forum,niektóre wątki bardzo mądre,można dla siebie coś wyciągnąć,znależć
podobne sytuacje.A co do rówwności-tu naprawdę sąwszyscy równi jak w prawdziwej
komunie-choroba nie wybiera.Jeśli pisać o inteligencji-to np lekarze są bardzo
częstymi pacjentami.Z moich znajomych w zeszłym tygodniu zapiło dwu,oby dwaj po
terapi i ok 3 miesiącach abstynencji.

[Gość: szpachla]

Stachu kochanieńki. To wszystko, co mówisz jest oczywiste, a ty chyba sobie
pomyslałeś, że dla mnie to novum będzie. Tylko o jedno mi chodziło, jak dla
niego będzie lepiej, ze mną ,czy bez. Ty mówisz bez, za tę radę dziękuję. Czyli
chodzi o to, że moja miłość go nie zmobilizuje do niczego, bo będzie wiedział,
że mu wybaczę, tak kochanieńki? Tylko jedno jest jeszcze dla mnie
niejasne:wszyscy stawiają tezę- Z alkoholikiem nie ma życia, bo to na całej
linii porażka,żadnych szans, uciekaj dziewczyno i takie tam.. A przecież wy
jakoś wracacie do życia mniej więcej normalnego(wiadomo, że już w pewien sposób
napiętnowanego). I co, wy nie chcecie z nikim się wiązać? Nikogo nie
uszczęśliwicie? celibat? Mogiła? Samotnia? Alienacja?

[Gość: stachu34]

Nadużywanie alkoholu jak pisałem zmienia psychikę. Alkoholik to taki
czlowiek,który nie dopuści myśli o swoim uzależnieniu.Mało tego będzie szukał
usprawiedliwienia dla swojego postępowania, będzie wskazywał dowody na to, że
nie jest tym, kim jest w rzeczywistości. Będzie wykorzystywał wszystko, co
stworzy mu furtkę do picia. Pamiętasz jak pisałaś, że kategorycznie zażądałaś
mówienia prawdy? To ją masz-ja wypiłem to wiesz i jesteś spokojna,a ja i tak
jutro się napiję i też powiem prawdę, że piłem. To jest szaleństwo w którym Ty
bierzesz udział,ty to szaleństwo sama tworzysz i wikłasz w nie jego.
Ja piłem kilkanaście lat może dwadzieścia, i sądzisz, że ten czas piłem
bezprzerwy?Jak tak by było to już bym nie żył. Miałem przerwy tygodniowe
półroczne i dwie najdłuższe, bo prawie po dwa lata (22 miesiące i 19 miesięcy)
i co udowadniałem?Że nie jestem alkoholikiem. Najgorsze, że sam w to wierzyłem.
I zawsze wracałem do picia. Teraz jest coś innego jakbym przenicował stary
surdut na nowy,inny.Tak musiałem zmienić swoją psychikę.
Alkoholikiem jest się do końca zycia,nie zależnie od tego czy piję czy nie. Ci,
co nie piją są trzeźwymi alkoholikami, a ci, co piją –czynnymi. Taka jest
między nami różnica.
Ja nigdzie nie powiedziałem, że masz go absolutnie rzucić!!!Ty nie masz pomagać
mu w piciu,nie masz służyć parawanem, a już absolutnie tłumaczyć jego. To jest
Twoje zadanie,Twoja pomoc!!!
Jak z tego wynika to jedyne wyjście jest zostawić go, dopóty dopóki pije. Jak
przestanie, a musi to uczynić samodzielnie nie pod żadną presją, to możesz
dokonać wyboru. To jest trudne ja wiem, tym bardziej, że kochasz.
Czytałem posty Hepika, Kubka i innych. Wiem jak to było z nimi. Musieli zapewne
swoim bliskim udowodnić że stać ich na wybór, wybór między rodziną a gorzałą.
Wykonali prawidłowy ruch w swoim życiu, kto wie czy nie najważniejszy, taką
wiesz, życiową zagrywkę, najlepszą w zyciu. Może napiszą jeszcze coś o tym...

[Gość: kubek34]

Witaj!!!
Tak jak napisałem - NIE BĘDZIE DOBRZE , chyba że nie masz doczynienia z
alkoholikiem a z osobą pijącą tzw. normalnie. Jeśli jest alkoholikiem to może
być tylko gorzej...psycholog, psychiatra to jest niby jakieś wyjście -
próbowałem przez 5 lat z miernym wynikiem (ale mówię o sobie).Kiedy przestałem
pić - po roku od czasu odejścia żony, wtedy kiedy chyba już niżej upaść nie
mogłem (naprawdę to było dno - moje dno). Leczenie trwało prawie 6 miesięcy (
szpital zamknięty - to było moje trzecie leczenie).Następne dwa lata trwały
moje próby odzykania zaufania u rodziny - na dziś wiem że tak do końca to
chyba tego zaufania nie odzyskam już nigdy ale z drugiej strony myślę że dwa
lata to i tak nie dużo...
I jeszcze jedno - to czy ktoś jest inteligentny czy też nie nie ma chyba
żadnego znaczenia( to z moich obserwacji), nawet więcej im ktoś jest lub myśli
że jest bardziej mądry, wykształcony czy też jak piszesz inteligentny - tym
dłużej trwa przyznanie się do tego że wobec alkoholu jest bezsilny...a im
szybciej to zrobi tym mniej strat tak dla niego jak i dla wszystkich wokół...
pozdrawiam...

[Gość: szpachla]

stachu, pomyliły ci się moje wypowiedzi z tymi innej dziewczyny. Ja nic nie
narzucałam, nie żądałam mówienia prawdy, bo mieszkaliśmy razem i wszystko było
jasne. Mówił,że idzie po alkohol , to szedł i tyle. Wiem , że alkoholicy dzielą
się na czynnych i biernych, ale są nimi immanentnie. Mój nieszczęśnik ma
świadomość swego nałogu, miał ją bardzo wcześnie. Tylko nie umie dokonac
właściwego wyboru, jakiego dokonali ci ludzie, którzy mi pomagają zrozumieć
fenomen, z jakim się spotkałam pierwszy raz w życiu, i to spotkanie od razu
było 3. stopnia. Właśnie o to mi chodziło, co mi powiedziałeś, że mam czekać na
jego decyzję, potem będzie kolej na moją. A jakie one będą i kiedy i czy w
ogóle będziemy szczęśliwi , to tylko bozia na chmurce raczyć wie. Tak więc
codziennie przed lulaniem paciorek. Za nas i za was na forum też zmówię.

[Gość: szpachla]

to jest do mojego majonezu, który może to czyta. Postaraj się byc miłym w
smaku, bez konserwantów i pełnowartościowym kieleckim. Twoja pasta jajeczna.

[Gość: szpachla]

jakoś się uspokoiłam, chyba najgorszy okres po rozstaniu za mną. teraz będę
czekać rok, może dłużej. Ale ja wierzę w dobro naszej kulki ziemniaczanej.

[Gość: stachu34]

Witaj Szpachla!!!
Powiem Ci cos na ucho. On na pewno zrozumie, napisałaś przecież, że jest
niezwykle inteligentny.
Druga sprawa to nie ma innego wyboru. Każdy inny, po za Tobą jest zły.
Na początku może troszkę figlować z alkoholem, ale on go szybko przywoła do
porządku.

[Gość: szpachla]

Stachu, bo ja taka mała jestem jeszcze, a tak dużo z siebie wykrzesać umiem, to
jak ma się nie udać. Po prostu to moja miłość życia , a nie jakaś pseudo-
misja , nie sposób na samodowartościowanie, nie, bo to wszystko fe, ble i
grrrr. A więc przetrwam jak malaria w formie przetrwalnikowej w
krwioobiegu,przycupnięta cichutko z boku, ale taka miła malaria niosąca góry
toffi i lodów pomarańczowych dla mojego , najmojejszego.

[Gość: stachu34]

Witaj Szpachla !!!!
Z Twoich postów płynie tyle dobroci i miłości. Tyle nadziei...
Dla mnie wybór jest prosty, dla Ciebie warto zrobić wszystko i jeszcze więcej...
Kiep jest ten, kto tego nie rozumie.

[Gość: szpachla]

staszku fistaszku,
dzięki- za mleczko ptasie, wiesz, ja teraz jak hi-men mam bary i karczycho, a
himenowi zawsze wszystko szło jak z płatka kokosowego. Ja kokosów nie chcę,
chcę uczynić mojego paproszka terminatorem( tym dobrym, rzecz jasna), co to go
nic zniszczyć nie może. Ja himen on termisiek. i tak byśmy sobie żyli długo i
szcęśliwie.

[Gość: szpachla]

czekam spokojnie, jakby on z rodziną na coroczne, tunezyjskie wylegiwanie na
piachu wybył z naszego mieszkania. Te pseudo wakacje trwają juz niemal dwa
tygodnie.
Przyzwyczaiłam się do tego, że on gdzies tam sobie jest, nie ze mną. Jakby
wszystko gra, pasi i nie uwiera, ale plasterki i tak na stópkach są.Udaję,że
wcale źle nie jest, że to tak chwilowo i nie płaczę za serdelkiem, bo on wróci
opalony i nieco bardziej w południowym nastroju. Przecież ja mam na nas jeszcze
3 razy tyle czasu, co przeżyłam, to co mam biadalić, jak baba nad dziurawym
pontonem.

[hepik1]

Bardzo fajne te próbki literackie a niektóre skojarzenia powalające.Masz
talent,tylko unikaj zdrobnień-dla mnie to zbyt jak dla mnie infatylne.A Stachu
widzę ugotowany.W tym wieku tak się zdarza(zauroczenie młodością?)A mnie już na
początku spodobał się nick Szpachla,zapowiadało się
niekonwencjonalnie ,przynajmniej w formie(bo merytorycznie to wiadomo-
alkoholizm)i się nie zawiodłem POZDR

[Gość: stachu34]

Witajcie
Drogi przyjacielu Hepiku jak zawsze wnikliwym okiem wszystko zauważysz.
To prawda, że jestem ugotowany i Tylko przez szacunek dla cierpienia i uczucia,
jakim darzy Szpachla swojego Termiśka, będę zachowywał się przyzwoicie. Posunę
się nawet dalej, gdy bym wiedział, że on tu gdzieś na forum jest lub tylko
czyta, to dostałby ode mnie (słownie oczywiście).
Pozwolić czekać takiej dziewczynie jest karygodnym postępkiem, ale jednocześnie
po raz kolejny pokazuje jak potężnym „medium” jest alkohol.
Jeżeli swoim gadulstwem ulżymy troszkę Szpachli, to proszę Cię Hepiku
kontynuujmy to...

[Gość: szpachla]

kluchy wy moje (bo zgodnie z zaleceniami bez zdrobnień),
truskawami was poleję i śmietanichą 32%, bo kluchom w ten ukrop takie zabiegi
są w smak.
A teraz od babola, co wam wdzięcznym za to miodzisko niezmiernie:
głasku po pleczyskach.

[hepik1]

Truskawki jeszcze drogie.

[Gość: szpachla]

te babska zdzierają jak mogą, a ludziom truskawki paranoją się stają,
truskawek, truskawek..ha, a ja u mamusi byłam odblokować zawieszony system, to
sowicie obdarowała mój żołądek truskawkami, młodymi ziemniaczkami, kapuchą(a
miało być bez zdrobnień), lodami o smaku tiramisu i innym fikuśnym jadłem.
Zadziałało awaryjne uruchamianie, i znów wszystko cacy funkcjonuje.

[stachu34]

Szpachelko tylko spoko z tym obfitym jadłem,bo jak Twój milusiński kochaneczek
Cię zobaczy,to nie pozna.Jeszce gorzej bo może to wziąć za omamy wzrokowe
spowodowane niedoborem alc.Niewykluiczam takiej możliwości że się
napije...ponownie.hehehehe (wyślij chociaż zdjęcia tych truskawek w śmietance)
POzdrówka
ps.Hepik jak piliśmy to zapewne dużo drożej nas kosztowało,i nie żałowaliśmy.
Teraz szkoda nam na truskawy?Nieeee,napewno nie...

[Gość: szpachla]

no masz rację, ale nie ma tego złego, bo to na cerę i w ogólę, witaminki te
sprawy..
Skoro on na-niby wakacjach, i niby ma opalony wrócić, to ja nie chcę przy nim
blado wypaść.A co se żałować słońca będę, to akurat jeszcze za darmo, no
chyba,że na starość sflaczałą skórą zapłacę.Ale dzis jak wenus (williams-hi hi)
wyglądam -bosko doprawdy.

[hepik1]

Jeśli opalony ma wrócić to może on te truskawki rwie gdzieś w kieleckiem?
(tzn.tam rosły gdy byłem młodszy teraz świętokrzyskie)
I tylko jeszcze pytanie,tak z czystej ciekawości,lubię gotować,jaka to kuchnia-
truskawki,młode ziemniaki i takaż kapusta?Jakoścośtu zgrzytami.Pozdr.

[hepik1]

I jeszcze do Stacha-Weź 2-3 truskawki,łyżkę oliwy.Truskawki przetrzyj przez
gęste sito,by usunąć nasiona.Nałóż równą warstwą na twarz i zmyj po15 minutach.
Truskawki mają garbniki ,które wygładzają zmarszczki.
Jak dobrze ,że to nie forum Ojcoszefa.

[Gość: szpachla murarska]

kuchnia prosto z serca to.Tych ingredjentów znacznie więcej było, ja tylko
wymieniłam selewktywnie, co mi akurat na język ślina przyniosła.A było więcej:
zapiekane z mozzarellą pomidory, łososie, których nie jadam, i takie tam
wyrafinowane rarytasy.wszystko to piknie doprawione.
A tę maseczkę to od jakiego wieku należy stosować, czy jak rowy mariackie
dopiero pobrużdżą twarz? Poza tym, no wiesz..., biedny stachu, mam nadzieję,że
nie padnie ofiarą kwasów wstrzykiwanych w podbródek.

[Gość: szpachla]

ale ja go ubóstwiam

[Gość: ja7]

przepraszam, czy moge?
moze chcecie jeszcze tkwic w truskawieńkach i innych pysiulkach?
Szpachla - z calym szacunkiem - przeczytaj swoje posty i zastanow sie nad soba.
Milo ze go kochasz, ze potrafisz o tym poetycko gadac, ale czy to jest zdrowa
milosc?

Stachu, Hepiku i inni - strasznie sie ciesze ze jestescie w tym watku.
Poradzcie mi - na ile wazne w waszym procesie odstawiania picia byly (sa?)
mityngi, indywidualna praca nad krokami, dziennik uczuc?

Gosciu chetnie mowi o pracy nad soba i ... tyle. ma zrywy, zabiera sie np. do
dziennika uczuc, poczym pisze go az jeden dzien. Bierze sie za kroki -
opracowuje az jeden podpunkt. Na mityngi juz prawie nie chodzi...

Mnie krew zalewa, ale nie wiem, czy jak mu bede truc nad uchem, to czy nie
osiagne odwrotnego efektu? poza tym - jak dlugo mam za niego pamietac? czy to
jest terapeutyczne?
Narazie zyjemy z soba ale obok siebie, on ma wyraznie powiedziane, ze go
wspieram w walce z samym soba no i ma te 41 dni na liczniku. Ale caly czas nie
ma bazy, jakiegos fundamentu na ktorym moglby sie oprzec kiedy go znowu
najdzie 'zajaczek alkoholowy'. Nie wyrabia sobie zaplecza stoperowego. W tym
chcialabym mu pomoc, ale kompletnie nie wiem jak, jak wielkie ma to znaczenie
itd. dlatego prosze Was o pomoc!

[Gość: Annette]

Mityngi, Kroki, dziennik - to podstawa. Bardzo dobra jest też terapia grupowa.
Jeśli chodzi o mityngi to zaleca się na początek 90 mityngów w 90 dni. Jak
mawiają - przprowadź ciało, a umysł sam po pewnym czasie dołączy.
Pilnowanie za niego nie jest terapeutyczne - będzie to robił, bo mu każesz, a
nie dla siebie samego.
Nad wejściem dla odwiedzających żon w ośrodku odwykowym w Stanominie, widnieje
napis:
NIE PRZEZ CIEBIE PIŁ I NIE DLA CIEBIE BĘDZIE TRZEŹWIAŁ
Nic dodać, nic ująć.
Pozdrawiam!
A.

[Gość: szpachlątko, dziet]

wiesz,ja myślę, że mi w ten sposób troszkę lżej. A ty bidulko znajdź trochę
więcej ciepła, bo mi tu gumą winerfresh zawiewa( w drazetkach, rzecz jasna)

[Gość: ja7]

szpachla - winterfresz jest przeznaczony dla ciebie. li i jedynie.

Anette - dzieki ze jestes!
wiem ze dla mnie nie bedzie trzezwial (nie chciala bym tego), ale wiem, ze
Gosciu ma problem z ukladania planu dnia. Czy powinnam mu sugerowac te mityngi?
podsuwac 'niezauwazalnie' dziennik uczuc itd?
czy umawiac sie z nim np. ' no to spotkajmy sie jak wyjdziesz z mityngu'?

kolejny problem - nie wybral sobie jeszcze 'maciezystej' grupy. Czy powinien
przed 90 dniem?, kiedy jeszcze nie ma pelnego rozeznania ?

[Gość: szpachla]

ej nie tak ostro ...ja ci kuku nie robię . Skoro mamy podobne problemy, to nie
kąś, bo mi też nie najłatwiej

[Gość: Annette]

Jak już kiedyś pisałam, znam problem z obu stron, więc napiszę jak ja
reagowałam na sugerowanie i przypominanie. Otóż ja się obrażałam. Że co oni
sobie myślą, że ja sama nie umiem sobie pójść na mityng?! Chcą mnie kontrolować
i kierować moim życiem!(Zamiast być wdzięczna, że ktoś się o mnie troszczy, to
ja miałam pretensje). Ale też, żeby nie to, że ktoś mnie zwyczajnie wziął za
łeb i zaprowadził do poradni to pewnie do tej pory bym piła (Czasem więc warto
kogoś zmusić). Kiedy jednak zorientowałam się że niektórym bardzo zależy na
moim trzeźwieniu, odkryłam też, że można ich fajnie szantażować - jak będziecie
dla mnie niedobrzy, nie zrobicie tego co ja chcę, albo będziecie czegoś chcieli
ode mnie, to przestanę się leczyć. Oczywiście nie robiłam tego w pełni
świadomie i z wyrachowaniem, ale faktem jest że tak się właśnie zachowywałam.
Najlepiej mi zrobiło, jak ktoś na mityngu powiedział:
"Cmentarze są pełne ludzi niezastąpionych. Może ktoś chwilę popłacze, jeśli się
zapiję na śmierć, ale świat będzie się toczył dalej, ludzie dalej będą żyli,
kochali się, śmiali, budzili, zasypiali, chodzili do pracy - beze mnie..."
Wtedy NAPRWDĘ załapałam o co w tym wszsytkim chodzi...
Ale nie radzę startować do alkoholika z tekstem: "Nikogo nie obchodzi, czy
będziesz pił czy nie", szczególnie w gniewie, bo po pierwsze to nieprawda, a po
drugie może zechcieć Ci udowodnić, że jak "ruszy" to dopiero zobaczymy, czy Cię
nie obejdzie!
Generalnie nie potrafię Ci dać jednoznacznej odpowiedzi na Twoje pierwsze
pytanie. Ja zrobiłabym tak: nie sugerowała nadmiernie, nie zmuszała, nie
namawiała, ale dałabym odczuć, że może liczyć na wsparcie z mojej strony i
pomoc, o ile o nią poprosi. Możesz też spróbować zapoznać się z jakąś literturą
n.t. jak postępować z alkoholikiem.
Co do grupy macierzystej, to ja nigdy jej świadomie nie wybierałam. Po prostu
chodziłam tam, gdzie najlepiej się czułam. Na początku w swojej poradni, potem
znalazłam fantastyczną grupę na warszawskim Powiślu. Nie każda grupa każdemu
odpowiada (choć są tacy, którym ŻADNA grupa nie pasuje, ale wtedy to już
wiadomo, o co chodzi). Ja sama przestałam chodzić na spotkania jednej grupy ze
względu na częste awantury w czasie mityngów, na drugiej nie odpowiadała mi
nadmiernie - moim zdaniem - religijna orientacja.
Pozdrawiam i jestem z Tobą,
A.

[kubek341]

Witaj!!!
Cóz jak zwykle nic nie dodam - po prostu napisałbym to samo.
pozdrawiam

[Gość: kubek34]

Witajcie !!!
Taki cytat z innego forum ale bardzo mi się podoba i temat jakby podobny :

"I jak świat światem tak wiem, ze miłość jest , istnieje, ja wiem jak ja
pielęgnować, jak podsycać, wiem, ze jest, tylko czasami ja nie jestem z tamtej
bajki, i tzw, dwie połówki musza sie jednak dobrać.

Ja już wybrałam, teraz zadbam o siebie (o rany jakie to popularne słowo w tym
temacie alkoholizm), przestaję już być Dzepetto co naprawia Pinokia. Chociaz
jak tak to teraz przeczytałam co napisałam to chyba jeszcze tak do końca nie
wierzę w to, ale zapewne mi się to uda.
Ja sie sama naprawie."


pozdrawiam...

[Gość: hepik1]

Wchodzę i co widzę?Najpierw masa wpisów z datą 5.05Myślę poszaleli? A tu lekko
nieprzyjemnie,panie jakąś niechęcią zaiskrzyły.A Stachu gdzieś przycupnął i się
nie odzywa.A na poważnie to Ja 7 ma rację,to był jej wątek i jej problem i
wcale nie do żartów,a my trochę się zapomnieliśmy.A żatując na forum Ojca-Szefa
też nas gonią.Co do meritum swoje refleksje chyba dopiero nad ranem
spiszę.Pozdr.

[Gość: stachu34]

Witajcie wszyscy moi mili!!!
Faktycznie na moment spuściłem oko z wątku, a tyle się narobiło. Powiem
szczerze nie jestem tego w stanie już objąć myślowo. Generalnie zgadzam się z
Anette i nic dodać nic ująć.
Jednak o jedno chciałbym prosić, nie kłóćcie się dziewczyny. Łączy was jeden
wspólny problem, i po to tu jesteśmy, aby sobie radzić z tym. Szpachelko i Ja7
podajcie sobie rączki na zgodę. Wtedy będzie mi łatwiej…
Hepik i Kubek w tej materii potrzebuję waszego wsparcia.

[Gość: kubek34]

Witajcie !!!
Każde z nas jest inne i inaczej reaguje, czuje i myśli i nie ma w tym nic
dziwnego, i jak myślę ani to czas ani miejsce na wzajemne złośliwości. Jedne
posty są poważne, inne zawierają odrobinę humoru i cóż w tym złego - naprawdę
nie wiem...
Przez te parę lat(już parę - bo dwa to chyba para?) nauczyłem się sluchać
innych i w każdej wypowiedzi zawsze odnajduję część samego siebie...
i to tylko tyle.

Pozdrawiam

[Gość: hepik1]

Ogólnie jestem za.
W szczególe również.Nie kłócimy się.Wymieniajmy poglądy.Zwracamy się do
siebie"wielce szacowny(a) Panie(Pani)...
I z Kubkiem też się zgadzam.Instytucja informacji zwrotnej to dla mnie było
największe odkrycie terapii.Oj,przydałoby się to w normalnym życiu dla
wszystkich,nie tylko alkoholikom.

[Gość: stachu34]

Znowu musze sie z wami zgodzić,ale robię to z wielką satysfakcją.Dzięki za
wsparcie,tylko co z dziewczynami...nic?

[Gość: szpachla]

ja praecież sama łapeczkę podałam, bo ja mam tego samego guza na głowie

[Gość: hepik1]

Gość portalu: szpachla napisał(a):

> ja praecież sama łapeczkę podałam, bo ja mam tego samego guza na głowie

Bez zdrobnień miało być,chyba taka była umowa?Jeśli nie była na piśmie,to ustna
też jest wiążąca w świetle prawa.Pozdr,chyba się dzisiaj spóźnię.

[Gość: hepik1]

Jeszcze raz przeczytałem ,tym razem całościowo i na spokojnie,wszystkie posty w
tym wątku.Utwierdziłem się w przekonaniu,że to iż Ja 7 warknęła ma pełne
uzasadnienie.Ona założyła wątek ,swój problem opisała,poprosiła o radę,spotkała
się z odzewem.Potem weszła Szpachla-problem podobny-i my, tzn.Stachu i moja
skromna osoba skupiliśmy się na jej osobie,bo nawet nie na
problemie,zapominając o Ja7.I całkiem dobrze ,że się upomniała o siebie.To też
jest pozytywne-potrafi zadbać o swój interes.A nam,piszę też w imieniu
Stacha,chyba się nie obrazi,trochę powiało wiosną.Ale panowie po 40 tak
mają,zwłaszcza w obliczu dwudziestokilku latek.Zwłaszcza,że obaj z Stachem
szczupli jesteśmy,luster używamy tylko przy goleniu (niedawno załapałem o co
chodziło z tym lustrem)No cóż,reasumując -przepraszać nie będziemy,w necie tak
bywa-ktoś zaczyna,potem się wycofuje a wątek dalej żyje w zupełnie innych
układach osobowych i ma się dobrze.Vide ONA(czy nie minęły już dwa tygodnie?)
Ale to trochę tak-budujesz swój grajdoł na
plaży,porządny,duży,głęboki.Korzystasz z niego dwa dni a w trzecim zastajesz
obce w nim osoby -może krew zalać?Ale one nie zrobiły tego z premedytacją.
To tyle w tym temacie,aby Stachu mógł ogarnąć myślowo kwestię sprzeczki a ja
się wytłumaczyć.
A co do sedna -mitingów ,dziennika uczuć,kroków...
Czytając posty Ja 7 nie można dowiedzięć się,ba ,wywnioskować o wieku jej,jej
partnera,stanie cywilnym,dzieciach a więc wpływie alkoholu na całość sytuacji Z
sposobu pisania wyobrażam ich sobie jako paręlekko po 30,(choć mogęsię mylić)
Poruszam tę kwestię-bo z jednej strony piszesz z pewnym dystansem(lekką ironią)
o swym partnerze ale zachowujesz się jak taka nadopiekuńcza mamuśka w stosunku
do 14 latka.Wąs mu się sypie a mamuśka-Śniadanko wziąłeś?Zadanko odrobiłeś?
Pamiętaj,nie biegaj na przerwie bo się spocisz.I czapeczkę załóż,to nic ,że
wyglądasz w niej idiotycznie,ale w uszka ci będzie ciepło.I tak się zachowuje
choć zdaje sobie sprawę,czytała gdzieś,że jest nadopiekuńcza.Ale to jest
silniejsze od niej
U Ciebie identycznie-miting za pół godziny,ile uczuć dzisiaj zapisałeś?poczytaj
literaturę AA ,wiesz ,że dobrze ci to zrobi.
Przecież to działa zapewne dokładnie odwrotnie.A nawet napewno.Jasne,że
chodzenie na mitingi jest potrzebne a nawet konieczne.Ale to musi wypływać z
własnej potrzeby.Równie oczywiste,że czasami się nie chce-zwłaszcza ,gdy
zaczynamy wątpić" czy ja napewno jestem alkoholikiem?:I wtedy trzeba właśnie
iść tym bardziej.Czy to musi być akurat 90 na 90?Jeśli ktoś tak to odczuwa to
tak.Ja chodzę raz w tygodniu.I tylko gdy zaczynam odczuwać ,że coś się dzieje
nie dobrego idę dodatkowo.I jest taki paradoks im mniej chętnie w danym
momencie się tam idzie tym więcej się z tamtąd wynosi.Przynajmniej ja tak
mam.Przyznam się że dzienniczka nie piszę,miałem z tym problemy jeszcze w
czasie terapi dziennej,co spotykało się z reprymendą terapeuty.I myślę że
miał,ma rację.Ale tu się akurat nie mogę przemóc.Alkoholicy mają wszyscy
kłopot z wyrażaniem uczuć,prowadzenie go służy właśnie uświadamianiu sobie że
takowe posiadamy.I wreszcie kroki-przerabianie ich samemu,a zwłaszcza robienie
tego bez przekonania,tylko dlatego bo tak wypada dla mnie jest zupełnie bez
sensu.To tak jak idę w niedzielę do kościoła bo co by powiedziała
sąśiadka,gdyby zauważyła ,że żona idzie sama a tam stoję na dworze i słyszę
tylko odgłos grających organów.
Stwierdzenia typu -mitingi nakręcają mnie do picia-to już całkowita
paranoja.Działa mechanizm iluzji i zaprzeczeń,oszukuje Ciebie,bo siebie nie
musi.Dobrze wie że tak nie jest.A jeśli nawet to nie sam miting tylko głód
alkoholowy.
Ale się rozpisałem,robi się późno więc pozdrawiam.Widzę,że teraz Szpachelka (a
miało być bez zdrobnień)zamilkła.POZDR>

[Gość: ONA]

Gość portalu: hepik1 napisał(a):


> > Vide ONA(czy nie minęły już dwa tygodnie?
Minęły, i co z tego? A co to, przymus pisania obiązuje, czy co?
Jesteś niepoprawny, Hepik.
A dziś właśnie odpisałam!!!
PS. Przeczytałam z ciekawości, o czym tu pisujecie, i muszę powiedzieć, że nie
spodobało mi się, że Szpachla tu "wlazła". I czym Wy ze Stachem się
zachwycacie? Stylem 18latki? Jej miłością? a raczej umiejętnością pisania o
niej? Każdy tak potrafi, tylko Wy tu przecież nie o poezji macie rozmawiać - a
rozwiązywać konkretne problemy. Załóżcie sobie wątek literacki i rozmawiajcie!
Sorry, trochę się uniosłam, a nie było to miom zamiarem
Ależ to forum wciąga. Wychodzę - życie jest piękniejsze.
ONA

[Gość: stachu34]

Przepraszam, masz nie słuszne zarzuty.Ja, zauważ już dawno nie piszę....
Niecny Hepik podejrzewał mnie o hehehe.... zaloty

[stachu34]

Hepik Ty mi zarzucałeś flirt ze Szpachlą,dlatego skończyłem.A tu jest
reprymenda.Przyjmuje z pokorą.

[Gość: ONA]

Stachu, nie gniewaj się, absolutnie nie chciałam Cie obrazić. A poza tym,
znowu zaczynamy nie na temat... i możemy obrazić Ja7. Chyba powinniśmy zalożyć
wątek pod tytułem - "Klub stałych bywalców" - i niech każdy piszę co chce. Co
Ty na to?
Pa
Wyjść z tego internetu się nie daje...

[Gość: stachu34]

Tak odebrałaś moje posty?Ja?Ja nie mam za co się obrażać,tylko próbuje troszkę
też odskoczyć od alkoholizmu.To też się przydaje...

[Gość: stachu34]

Z tym nowym forum to dobry pomysł...zmiana tematu się przyda.

[Gość: szpachla]

Słuchaj , ma duszko, jeżeli zdominowałam swymi trelami twój wątek, to
przepraszam,bardzo nawet. Nie umiem kamyków inaczej ze swoich kapciochów
wyrzucać, jak w ten sposób, a sens, uwierz mi jest ten sam, co twój, szukam
pomocy

[Gość: hepik1]

W offie pisałem,więc ostatnie zdanie nie aktualne.I to cieszy.
I całkiem osobiście -A jego liczba 44.Tyle lat dzisiaj skończyłem.W tym 27
towarzyszył mi alkohol.Cztery miesiące i sześć dni temu zostawiłem go gdzieś w
rowie,mam nadzieję,że nie spotkam go gdzieś przypadkiem.Bo bez niego jest po
prostu mi dobrze.Czasami ogarnia mnie niepokój,że za dobrze.

[stachu34]

Witaj Hepik, ale się rozpisałeś…modem pożarł troszkę kasy…może pomyśl o
neostradzie?
Przeczytałem wszystko, co napisałeś i masz absolutne pełnomocnictwo do pisania
w moim imieniu.
Ja jeszcze poczekam aż dziewczyny się pogodzą, Szpachla wyciągnęła rączkę do
zgody. Mam nadzieję, że to samo zrobi Ja7.
Wtedy dam im wirtualnej buzi…
Hehehe dziadek da im buzi? Nawet wirtualnej?

[Gość: hepik1]

stachu34 napisał:

> Witaj Hepik, ale się rozpisałeś…modem pożarł troszkę kasy…może pomy
> śl o
> neostradzie?
> Przeczytałem wszystko, co napisałeś i masz absolutne pełnomocnictwo do
pisania
> w moim imieniu.
> Ja jeszcze poczekam aż dziewczyny się pogodzą, Szpachla wyciągnęła rączkę do
> zgody. Mam nadzieję, że to samo zrobi Ja7.
> Wtedy dam im wirtualnej buzi…
> Hehehe dziadek da im buzi? Nawet wirtualnej?

a właśnie ,że nie pożarł.Dopiero teraz na to wpadłem,że można pisać w offline
i potem wysłać.Na żywo bym aż tak nie szalał.A stałe łącze mam znowu mieć już
na 100%(inna sprawa,że po raz któryś) wprzyszłym tygodniu.A wtedy drżyjcie
forumowicze.Za życzenia dzięki

[Gość: szpachla]

Tak więc trzymaj się dzielny wojaku,

[Gość: Annette]

Gość portalu: hepik1 napisał(a):

> I całkiem osobiście -A jego liczba 44.Tyle lat dzisiaj skończyłem.W tym 27
> towarzyszył mi alkohol.Cztery miesiące i sześć dni temu zostawiłem go gdzieś
w
> rowie,mam nadzieję,że nie spotkam go gdzieś przypadkiem.Bo bez niego jest po
> prostu mi dobrze.Czasami ogarnia mnie niepokój,że za dobrze.

Wszystkiego najlepszego! Życzę Ci kolejnych 44 lat - w trzeźwości i pogodzie
ducha.
A na ten niepokój że za dobrze bez alkoholu, to ja bym na Twoim miejscu uważała.
A.

[Gość: stachu34]

Hepik nie skojarzyłem że masz urodzinki.
Wszystkiego najlepszego...

[Gość: stachu34]

Czemu nikt się nie wpisuje?Brak mi was...
Chociaż jeden wpis podobno jest...tylko gdzie?
Hepik na twarzy nie mam za dużo zmarszczek,aczkolwiek uważam że dodaje powagi
i męskości(męskości,nie długości!!!).
Podałeś dobre rady na tę przypadłość ( zmarszczki),to może masz przepis na
wzrok?

[Gość: szpachu-ciachu]

to ja wpisałam do wcześniejszych naszych pogaduszek tylko tyle, że mój apollo
jest boski.

[Gość: szpachla na wzrok]

chrup marchewę gacku włochaty

[Gość: stachu34]

Dzięki Ci Szpachelko szanowna za podpowiedź.
A jeżeli chodzi o marchewkę,to ja nie królik...Pozdrówka

[Gość: szpulka]

a jeżeli tak , to bojkot sałaty, bo to królików pasza treściwa. I w ogóle nic,
co zielone, mięcho też odpada, bo to jakieś tam lewki, nie lewki i inne gady
pożerają. Nic najlepiej ,tylko energię z kosmosu, .
A na oczka, to naprawdę kup witaminę A

[Gość: stachu34]

...wolał bym co innego...
Na przykład...hmmm?wiesz...

[Gość: szpachla]

uuuj, ja tu uszy chowam.

[Gość: stachu34]

Czemu uszy chowasz?Źle coś powiedziałem?Zastanawiam sie na głos...
Oj ta wyobraźnia...
Napewnop nie jest to alc...

[hepik1]

Towarzystwo piękne -między "liściami z Ameryki PŁ" a "Masturbacja a
impotencja"rozwija się flirt.

[Gość: stachu34]

Hepik,Hepik...co sugerujesz?
ps.
złożyliśmy Ci wszyscy zyczenia urodzinowe...a Ty nawet kawki nic?

[hepik1]

Zanim wszedł mój post to ten wątek był akurat w takim towarzystwie.I tak mi się
jakoś śmiesznie to kojarzyło.Hm,na tą kawę to raczej nie mam pomysłu,ale
dzisiaj za godzinę będę parzył na mitingu,więc o Was pomyślę.Za życzenia
jeszcze raz dzięki.

[Gość: szpachla]

i nastąpił happy end.

[Gość: ja7]

Chcialam podziekowac wam za 'bycie'.
Szpachla, nie gniewaj sie, a na guza przyloz sobie lod.
Hepiku - sciskam pourodzinowo! zycze samej trzezwosci, jak sie da najwiecej

Nie bylo mnie przy komputerze, bo mialam spore zawirowania. jest mi ciezko i
tyle.
dzieki za proby rozszyfrowania mnie- hepiku bingo - ja mam 33, Gosciu fizycznie
39, psychicznie 14, Jestem nadopiekuncza kretynka, bez innego oparcia niz wasze
posty.
Dobija mnie dorosly dziad umiejacy nazwac rzecz po imieniu tylko na lekowie
polibacyjnej (wlasnie wykasowal 46 dniowy sukces). Prosi mnie o wsparcie. Jakie
moge mu dac wsparcie bez jego pracy nad soba?
wszystko (rozum) mi mowi, ze powinnam to olac. ale wiem, ze nikt inny mu nie
pomoze (chyba ze sobie znajdzie teraz jakas laske z mieszkaniem). Powtarzam mu
od miesiecy ze w zdrowieniu ma we mnie wsparcie, a wiec wczoraj po dwudniowej
lekowie ... zniknal. Jeszcze nie osiagnelam stanu pt. 'dosc', ale ciezko mi jak
nie wiem.
dobrze ze mam odskocznie w postaci znajomych, ktorzy nie wiedza co sie dzieje,
wiec nie ma ponurej litosci.
dzis musze konczyc - raz jeszcze dzieki za wasza obecnosc

[Gość: szpachla]

Wiesz kobieto, silna jesteś, mi się zaczęło układać i jestem szczęśliwa.
To,że duży ten twój, to tylko cholera na złe mu wychodzi, bo biologicznie to
on odpowiedzialnym tatusiem powinien być, a nie nieodpowiedzialnym knotem. I on
to też dobrze wie.
No ale to nałóg, na którym się jeszcze mało znam, i obym nie musiała go
wpółdoświadczać już nigdy więcej. Dlatego nic nie będę radzić, bo nie mam
żadnego prawa i tylko życzę ci wielkich muskułów i opanowania Van Damme'a.

[Gość: ja7]

:))
najgorsze jest to, ze jesli juz mi sie wlaczy 'zle myslenie' to bardzo trudno
to zahamowac. Gosciu zniknal, ale nie poplynal. a ja spodziewalam sie
najgorszego. dzis chce mi sie spiewac, ale mam poczucie, ze przy najmniejszych
oznakach zle myslenie wroci.
Z jednej strony wierze w niego, ze sobie poradzi, ale z drugiej boje sie ze
rzeczywistosc mnie przerasta.
mozg to jednak dziwna rzecz

[Gość: szpachla]

problem terminatora - unicestwiony. Oczywiście wiem, że to coś, co do końca
wisieć będzie jak pajączek inki-dinki.
Swoją drogą to niezły Transformers z mojego trabancika, jakim był niedawno.
Trans-trabi właściwie.
A co z wami? prąd wam odcięło?

[hepik1]

Czy tu jest normalnie ? Zaczynam mieć obsesję.Prąd mam.Tylko boję się ,że
system automatycznie mnie wygeneruje.Pozdr.

[Gość: hepik1]

Wczoraj napisałem to co napisałem,i potem pprzez długą chwilę tego szukałem a
myśmy zaczęli już drugą stronę w tym wątku.Może to iracjonalne ale zawsze mnie
cieszą takie dłuższe wątki,świadczy to ,że rozmówcy traktują się
poważnie ,lubią się lub kłócą ale nie są sobie obojętni .Jeden tylko mankament
czysto techniczy-o jedno kliknięcie więcej i chwila na czekanie na otwarcie
strony.
To,że nie potrafiłem znaleźć swojego postu jest też dowodem jak wczoraj byłem
nieźle zakręcony.Nie,nie pijany.Ale w takim stanie psychicznym ,który wiąże się
z moim alkoholizmem.

[Gość: ja7]

a ja sie wlasnie zastanawialam, czy nie zrezygnowac z tego watku, bo za dlugi i
zle 'wchodzi'. jestem malo doswiadczonym forumowiczem i zastanawiam sie czy nie
przeniesc tego watku na jakis nastepny, tyle ze ciesze sie kiedy moge czytac
Wasze posty - rady, one sa tutaj, a pytania sa i beda wiecznie takie same:
sprowadzaja sie do jednego 'jak zyc?'
(mala szansa na pozytywny rozwoj rozmowy)

[hepik1]

To tez jest wyjście,wcale dobre a przynajmniej nienajgorsze.Ona zakłada taki
watek tyle czy akurat się przyjmie,tego już nie byłbym taki pewny.Pozdr.

[Gość: szpachla]

zamilkłam na czas pewien z pewną niepewnością, czy moje posty powinny się tu
jeszcze pojawiać. mój pan, pomimo permanentnej pustki, posuwa się jakoś przez
życie, ze swoja panią po prawicy. picie prysło. Profesjonalna lektura
przeczytana. postanowienia poczynione. Pustka pogłębia się nieco,ale przejdzie
mam nadzieję... pieknie , przecudownie, pączek, cukier puder.Pozdrowienia

[Gość: archeolog]

Tu się narodziła idea Klubu.Ale nie tylko dlatego opuszcza otchłań

[Gość: jaga]

Czytałam kiedyś ten wątek, podobał mi się. Czy Ciebie, Hepiku, też zżera
ciekawość co z ja7 /już dość dawno zniknęła/ szpachlą, Anette ?
co u Onej/?/-Jony to wiemy. Myślę, że dobrze zrobiłeś odkopując ten wątek -
archeologia to fajna dziedzina, myślę, że i mnie może wciągnąć.

[Gość: hepik]

Ja 7 była jeszcze potem w innych wątkach,to mniej więcej okres bytności
forty,arti.Tak to jest,że ludzie znikają.Sporo się przewinęło ,wielu się
pamięta,inni niezauważenie.Forty zdecydowała się na terapię,i to widocznie jej
całkowicie wystarcza,inni znajdują może inne fora albo uważają ,że to nie ma
sensu albo wiele innych powodów może być.Niektórych próbowałem wyciągać za
uszy,czasami się udaje ,czasem nie.W sumie tak jak w życiu a trudno wymagać by
co tydzień czy miesiąc stawali do raportu:).Ale wszystkich serdecznie
pozdrawiam.

[Gość: stachu34]

No,no wzruszyłem się...jak czytałem oczywiście.
Mogliby uczestnicy tego wątku odezwać się,to prawda.
Ja jestem tak przeziębiony,że mam wrażenie zbyt "małej czaszki",a z całą
pewnoscią tak nie jest.Intelekt napewno mnie nie przerasta w to nie wierzę.
Dołączam się do pozdrowień Hepika.

[hepik1]

No ja się nie dziwię Stachu,ta szpachelka w flirciku z Tobą:))Stach 52 się
pojawił na Alk.twój los-ale to nie ty ,co?Tak tylko pytam,z ciekawości,bo nic
mi do tego.

[Gość: stachu34]

Nie Hepiku to nie ja...Nie mniej warto powitac mojego imiennika.
Przez szacunek dla was,moich przyjaciół, nawet nie śmiałbym zmieniać nicka...

[Gość: ja7]

witajcie!
jestem tu od czasu do czasu, ale jako ze mam sporo na glowie = malo czasu, nie
udzielam sie. Strasznie mi milo byc wykopaliskiem!:)))
u mnie jak na razie ok - gosciu nie pije (z upadkami jednodniowymi raz na kilka
miesiecy - teraz ma 'staz' prawie 3 miesieczny. to znaczy ze przed swietami
prawdopodobnie zapije.
nie bawie sie juz w terapeute, ktorym nie jestem i nie chce byc. Jesli zapije -
znowu bede mu podtykala pod nos to co kedys napisalam po jego zapiciu: ze nie
ma bazy na wypadek 'ssawy alkoholowej', a to moze wypracowac tylko
metodami 'naukowymi'. Mam to napisane w dwoch wersjach: dluzszej na
czas 'pokoju' i krotsze a dosadniejszej na czas pozapiciu.:))
To co mnie najbardziej drazni to swiadomosc, ze jestem jedyna bliska mu osoba,
ktora wierzy w niego. (w niego, ale nie mu!) zastanawiam sie czasami czy to nie
jest przejaw naiwnej durnoty (mojej wlasnej).
A zupelnie z innej strony - ciesze sie bardzo Jago, Ona-Jono, Stachu, Hepiku,
ze tu wciaz jestescie. Juz to kiedys gdzies pisalam - takie miejsce w
przestrzerni jest bardzo wazne!
tymczasem zblizaja sie swieta i zima, jade na inauguracje sezonu w dolomity, a
tam leje deszcz. maja ludzie problemy...:)))
bardzo Was wszystkich pozdrawiam

[hepik1]

No proszę...Może i dobrze,że deszcz,przynajmniej się nie połamiesz;))Pozdr.

[Gość: jaga]

O, Kochana, to naprawdę duży problem - pogoda /szczególnie deszcz w dolomitach/
wtedy kiedy wyjazd jest zaplanowany, oczekiwany /cieszysz się?/ a Hepik jak
zwykle bardzo troskliwy. Przejawy durnoty odpuść sobie:-) lepiej stań przed
lustrem, uśmiechnij się do tej osoby z przeciwka i powiedz, że bardzo ją
lubisz, jest sympatyczna, rozsądna i należy jej się w życiu wszystko co
najlepsze - dobrze aby gościu o tym wiedział. W terapeutę nie bawisz się, bo
po troszę nim jesteś. Wiara, nadzieja, miłość - w coś wierzyć trzeba, inaczej
wszystko traci sens. Odezwij się jeszcze czasem, choćby na potwierdzenie mej
teorii, że wiele osób tu zagląda ot tak, incognito. Serdecznie pozdrawiam.

[Gość: ja7]

dzieki Kochana! mam nadzieje ze u Was wszystko jak najlepiej. jeszcze przed
wyjazdem sie odezwe, ale dzis mam znow jakis mega-nawal, wiec tylko Pozdrawiam
naj serdeczniej